Who the f*** is Alice I

Net toen ik begon te denken dat ik in Mijn Tas mijn meug niet meer zou vinden, kondigden mijn grootouders aan dat ze een groot feest zouden geven voor hun vijfenzestigste (ja, je leest het goed: 65ste!!!) huwelijksverjaardag. Zo’n bijzondere gelegenheid vraagt om een mooi cadeau, maar wat geef je mensen die alles al hebben?

©Lieve Deduytschaever 190220 02

Toen ik nog een klein meisje was, was ik niet zo creatief. Ik maakte zelden tekeningen of andere kunstwerkjes voor mijn grootouders. Vooral Meme vond dat jammer. Mijn andere neven en nichtjes deden het wel en ik voelde mij een beetje schuldig, maar als je weet dat ik nog steeds stokpoppetjes teken, kan je je wel inbeelden dat mijn kindertekeningen niet om aan te zien waren.

©Lieve Deduytschaever 190220 07

Het duurde zo’n veertig jaar voor ik de kans kreeg mijn ‘schuld’ goed te maken. Vandaag ben ik een grote voorstander van zelfgemaakte cadeautjes. Met kerst vroeg ik dus aan mijn Meme of ik iets voor haar mocht maken. “Een boodschappentas voor op de fiets”, zei ze. “Graag een grijze, dat past bij mijn jas”, voegde ze eraan toe.

©Lieve Deduytschaever 190220 06

Ik ging dus op zoek naar het geschikte patroontje. De tas moest in haar fietszakken passen en mocht dus niet te stevig zijn. Ze moest ook een lang hengsel hebben, zodat Meme ze makkelijk over haar schouder kan dragen, of dwars over haar bovenlichaam. En last but not least moest de tas ook groot genoeg zijn om boodschappen in te vervoeren, maar niet té groot, want dan hangt ze te laag op haar lichaam.

©Lieve Deduytschaever 190220 04

De Alice I uit de eerste Mijn Tas kwam als winnaar uit de bus. Een tas die ik nooit voor mezelf gemaakt zou hebben, waarschijnlijk omdat ik niet door de groen gestreepte stof uit het boek kon kijken. Dankzij mijn Meme zie ik de charme van het ontwerp nu in: de verzonken rits, de plooien, de mooie lijnen… De Alice is een heel vrouwelijke tas, wat nog geaccentueerd wordt door mijn stoffenkeuze.

©Lieve Deduytschaever 190220 13

Als voering gebruikte ik een oud linnen tafelkleed en tijdens de wintersolden vond ik bij Toverstof twee prachtige stoffen, mijn Meme op het lijf geschreven. Ze zijn rekbaar, maar dat loste ik op met plakkatoen. Twee keer dezelfde stof, twee grijstinten… ik smolt ervoor en nam ze beide mee. Het leuke van de Alice I is dat ik de twee stoffen ook makkelijk kon combineren in de tas. De brede boord en de verzonken rits in een kleurtje en de rest in een andere. Ideaal.

©Lieve Deduytschaever 190220 10

Nu nog hopen dat mijn Meme de tas leuk vindt… Dat weet ik pas deze zomer, als het feest plaatsvindt. Ja, ik weet het, ik ben er nogal snel bij. Sjjjht… Niet vertellen tegen Meme hé!

©Lieve Deduytschaever 190220 11

Rest mij enkel nog een cadeautje te vinden voor mijn Pepe. Heb jij misschien een leuk idee?

Tot snel,
Lieve

9 reacties op ‘Who the f*** is Alice I

  1. echt tof! Ik maakte voor mijn grootvader vorig jaar een hemd, mijn oma smokkelde toen eentje mee waar ik de maat van kon nemen. Nu denk ik aan een handtas voor mijn oma dit najaar.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s