The postman never rings twice

Soms moet je een naaioplossing zoeken voor speciale problemen waar geen standaardoplossing voor bestaat. Mijn huis dateert uit 1928 en bevat tal van originele elementen, waaronder een mooie antieke voordeur met een koperen brievenbusgleuf. Dat betekent dat de postbode veel plaats heeft om brieven, kranten en pakjes ons huis in te sturen. Dat betekent echter ook dat de post aan de andere kant ongeveer een duik van een meter maakt richting gangpad. Voor brieven en kranten vormt dit niet echt een probleem. Pakjes, en zeker deze die iets breekbaars bevatten, overleven deze val echter niet zonder scheuren, deuken of breuken.

Om hieraan te verhelpen had de vorige eigenares een genieuze oplossing bedacht: de hangende postzak. Na vijftien jaar intensief gebruik was dit metaalgroene exemplaar echter helemaal versleten en dus aan vervanging toe. De gang had ondertussen ook geen groene kleur meer, dus ik wou liever een iets minder opvallende stof.

Lang geleden kocht ik in de Zeeman een donkerpaars tafelzeil dat eindelijk een juiste bestemming zou vinden aan mijn deur. Ik bestudeerde eerst de constructie, alvorens de originele zak helemaal uit elkaar te halen, en schetste de verschillende stappen. Daarna nam ik de maten van de vorige postzak over, en bestudeerde ik de manier waarop de postzak in elkaar was gestoken. De laatste stap was alles in elkaar te zetten en de constructie terug op zijn plaats te krijgen. Ik ontdekte dat de originele stof iets rekbaarder was, en moest dus nog een paar kunstingrepen doen om alles op zijn plaats te krijgen.

 

Geef toe, het resultaat mag er wezen. De post en pakjes moeten geen duik nemen, maar vallen nu veilig in de nieuwe postzak! En mijn schets? Die ging naar de buurvrouw, samen met de oude postzak, zodat ook zij van hetzelfde postduikprobleem verlost zou geraken. Veel succes, buurvrouw!

Ook al zo’n vreemde naaiprojecten gemaakt? Laat het mij gerust weten!

Tot schrijfs,
Tatiana

5 thoughts on “The postman never rings twice

  1. Heel goed en secuur gedaan hoor! Ik vind de nieuwe vele malen mooier dan de oude. En hangt er ook een stuk strakker bij. Ik had wel als het echt een leuke buuf is, zo’n zak voor haar gemaakt…. Ik lees nu pas dat jullie met zn vieren (uniformdames) zijn?

    Like

      1. Ik ben meestal alleen bezig en ga 1 x per 2 weken naar naailes. Mn zoontje heeft aangegeven het ook te willen leren dus misschien straks samen kleren maken? En hopelijk duurt het niet langoed voordat ik mijn uniform ook aan mag trekken en met de hond aan het werk kan ;).

        Like

  2. Wat heb je gebruikt om hem zo stevig/stijf te maken?
    Heb je de naden verstevigd? Bij mij scheurt mijn tafelzeil steeds thv de naad… toegegeven, er wordt niet zacht mee omgegaan, maar als je tips hebt laat maar weten!

    Like

    1. Dag An, ’t is een soort gewaxt tafelzeil, niet gewoon geplastificeerd. De stof is soepeler om mee te werken maar toch voldoende stevig om niet snel te scheuren. ‘T was de enige stof die echt bruikbaar was. Hopelijk helpt dit je wat verder. Groetjes, Tatiana

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s