Een rokje uit de oude doos – de Corola

Elke naaister kent het: die instant crush voor een mooi stofje, zonder dat je eigenlijk weet wat je ermee wil maken. Zo ook de dag dat ik binnen stapte bij Mertens Mercerie, alweer bijna twee jaar geleden. Ik werd verliefd op een blauw-met-zwart rekbaar structuurstofje. In eerste instantie was ik verstandig: ik zocht een patroontje en een rits uit om er een topje mee te maken. Want er zat niet zo veel meer op de rol, dus de mogelijkheden waren beperkt.

©Lieve Deduytschaever 180118 12

Maar de tijd vorderde en ik begon steeds meer te twijfelen of stof en patroon wel bij elkaar pasten. Het stofje verhuisde dus naar de vergetelheid.

©Lieve Deduytschaever 180118 01.jpg

Toen ik vorig jaar naar Malle op naaiweekend ging had ik mijn huiswerk gedaan. Ik had op voorhand stoffen uitgezocht en patronen getekend. De structuurtricot dook weer op en leek mij wel iets voor de Carola rok uit La Maison Victor. Dat weekend ging ik echter eerst aan de slag met mijn Odette jurk en het jurkje dat ik samen met mijn vriendinnen in elkaar knutselde, dus patroon en stof verdwenen alweer – jawel – onderaan de to do stapel.

©Lieve Deduytschaever 180118 09

Mijn stoffendoos is intussen zwaar overladen en het werd hoog tijd al die stofjes een bestemming te geven. Tijdens een naaidate met mijn zus kwam het stofje tot leven. Ik geef toe: voor mijn eigen gemak liet ik het sierzakje achteraan weg en omdat ik geen fan ben van zakken in rokken stikte ik ze dicht. Bovendien had ik nét te weinig boordstof en moest ik improviseren. Maar het resultaat mag er zijn en het rokje zit heerlijk!

Jammer genoeg kan ik je niet laten zien hoe het mij staat deze keer, je zal mij dus op mijn woord moeten geloven als ik zeg dat het heel mooi is. Wat denk jij ervan?

©Lieve Deduytschaever 180118 14

Tot snel,
Lieve

Sewchallenge – uitgedaagd in drievoud

Dat ik niet vies ben van een uitdaging zal je wel al gemerkt hebben bij de vorige sewchallenges. Deze keer koppelde Davina mij aan Delphine. Toeval wil dat ik haar al een hele tijd volg, en steeds onder de indruk ben van al het moois dat zij tevoorschijn tovert. Zij krijgt zelfs haar man zover dat hij gewillig in haar zelfgemaakte kledij voor de camera poseert! Zover ben ik lang nog niet… voorlopig houdt mijn ventje de boot af.

Ik kreeg het dus warm en koud tegelijk toen Delphine haar criteria doorstuurde: zij had mijn voornemens voor 2018 aandachtig gelezen, en wilde dat ik iets voor Michael naaide. Jammer genoeg moest ik haar dus vragen de criteria te herzien.

Logo sewchallenge

Gelukkig had ze snel drie nieuwe voorwaarden klaar:

1. maak iets voor jezelf

2. geschikt voor een date met je ventje

3. laat een vriendin een stofje uit je voorraad kiezen

Daar had ik zeker oren naar! Mijn vriendin Annelies was erbij toen ik een paar maand geleden een mooie zwarte jeans-tricot kocht bij de Stoffenknop, en haar keuze was snel gemaakt.

© Moors M - 6U6A1457-Edit

Ook naar het patroon moest ik niet lang zoeken. In mijn voornemens vertelde ik dat ik graag eens een mooie broek zou maken. Stofje en Mira-broek uit La Maison Victor waren de ideale match!

© Moors M - 6U6A1487-Edit.jpg

La Maison Victor maakte de broek met lederen tailleband, paspel en koord. Dat leek mij niet zo aangenaam om op mijn blote vel te dragen, dus koos ik voor een feestelijke glitterboordstof en een simpele zwarte koord, maar ging ik wel voor de lederen paspel. Achteraf gezien maakt dat de broek een beetje stijf, dus voor een volgende versie zou ik een zachtere en rekbare paspel kiezen.

© Moors M - 6U6A1374-Edit

Zakken gebruik ik niet en naai ik tegenwoordig altijd dicht, dus die liet ik weg. Daarnaast verlaagde ik de boord een paar centimeter, omdat de broek anders boven mijn navel kwam. Ook aan het kruis moest ik een stukje innemen. Maar de aanpassingen verliepen verbazend vlot.

© Moors M - 6U6A1452-Edit

Met een feestelijk wit bloesje (zelf gekocht bij Lola en Liza, maar wel wat aangepast) en hakken is deze broek voor mij de ideale outfit voor een date met mijn ventje. De clutch die ik vorig jaar naaide maakt het plaatje helemaal af.

Wanneer gaan we op stap, schatje?

© Moors M - 6U6A1508-Edit

Voor de gelegenheid kozen we voor een garageshoot met onze gloednieuwe studioset, waar we nu ook een achtergrond voor kochten. Voor de kenners: Michael koos voor een grijze papierrol omdat hij daarmee, dankzij de juiste belichting, zowel zwart, grijs als wit kan creëren. Met een gelfilter voor de flits kan hij zelfs kleurtjes als achtergrond nemen. Grijs is dus erg veelzijdig!

Het is nog een beetje zoeken, studeren en aftasten, maar met het nodige doorzettingsvermogen komen we er wel.

© Moors M - 6U6A1496

Lees snel welke criteria ik aan Delphine oplegde. De andere deelnemers van vandaag zijn drijvende kracht achter de challenge Woohoobydavina, geflankeerd door Lunatiek, Noxeema en Stoffenspulletjes.

© Moors M - 6U6A1464Tot snel,
Lieve

Een Harriet hack

Ik heb al eens verteld dat Pinterest een van mijn inspiratiebronnen is. Ik heb natuurlijk ook een speciaal bord waarop ik zaken pin die op mijn to-sew-list staan.

Deze foto was er eentje, een rok met een soort onderrok van ruit. Alles wat ik leuk vind ineen: het is  anders, asymmetrisch en het heeft ruiten. I.Want.That!!!

Van mijn eerste poging om met ruit te werken had ik nog een flink stuk tartan opzij gelegd. Bij Stitch and Co kocht ik een mooie donkergrijze punto di Roma en na wat gezoek leek de Harriet van La Maison Victor mij een goede basis.

Harriet is sowieso al een leuk patroon om in elkaar te zetten. Ik besloot om gewoon de hele jurk te maken, met als enige aanpassing lange mouwen, en pas daarna het stuk tartan te integreren.

Ik knipte mjin tartan onderrok schuin van draad, zodat de stof zich goed rond je benen wikkelt. Ik bevestigde eerst de onderrok en knipte dan een groot stuk grijze stof weg. Slik. Nog de randjes omzomen en tataa, daar is mijn onderrok.

Het fijne van punto di roma is dat het lekker meerekt, dus de rits kon gewoon achterwege blijven. Maar toen de jurk bijna klaar was, was mijn eerste reactie vooral: “Pffff”.

Het donkergrijze maakte het zo saai dat ik er onmiddellijk veel meer tartanstof aan wou toevoegen om het wat op te leuken. Maar tartan is geweven stof, dus die kan je niet zomaar combineren met rekstof, want dan scheuren de naden, en veel ruitstof had ik ook niet over… Dan maar enkel ruit toevoegen aan stukken die niet rekken en van mijn restjes tartan nog een riempje te maken. Ook het beleg, dat gedeeltelijk zichtbaar is bij Harriet, maakte ik in tartan.

Nog een paar goudkleurige knoopjes aan beleg en mouwen om het af te maken, en mijn Harriet is gehackt. Ben best blij met het resultaat. Ik kreeg er al heel wat leuke reacties op.

Weer een pin die ik kan catalogeren onder: ‘Done that’. Op naar de volgende, maar dan liefst eentje waar ik niet zomaar in mijn jurk moet knippen. Dat was echt wel even stressen.

© Lieve Deduytschaever 180104 14

Tot schrijfs!
Margot

Gelezen en goedgekeurd – naaitijdschrift La Maison Victor

Aan goede patronen heeft een naaister altijd nood. In mijn kast vind je dan ook een mengeling van losse- en PDF patronen, naast een hele rij naaitijdschriften. Ik naai nu zo’n twee-en-een-half jaar, en schrik ervan hoeveel ik er al verzamelde. Tijd om de tijdschriften eens kritisch te bekijken.

©Lieve Deduytschaever 171118 14

Twee jaar lang had ik een abonnement op La Maison Victor. Ik heb elk tijdschrift sinds december 2015, en bestelde daarnaast nog enkele eerdere edities online, op zoek naar specifieke patroontjes. Dit tijdschrift ken ik dan ook het beste.

©Lieve Deduytschaever 171118 19

LMV vind ik een heel mooi ‘naai- lees en kijktijdschrift’. De vormgeving is door de jaren heen wat veranderd, maar trouw aan de stijl is het boekje een mengeling van interessante artikels, mooie foto’s en leuke patroontjes.

In La Maison Victor vind je telkens een mix van patronen voor kinderen, mannen en vrouwen. Leuk als je een kroost hebt, minder interessant als je meestal enkel voor jezelf naait.

Ook beginnende naaisters kunnen per editie zeker een paar projectjes tot een goed eind brengen. LMV geeft het niveau duidelijk aan met huisjes, en staat bekend om de uitgebreide stap-voor-stap handleiding vol duidelijke tekeningen. De patroonbladen zijn vlot leesbaar en -niet te verwaarlozen- hebben een makkelijk hanteerbaar formaat.

Voor de dames beginnen de maten soms bij 30, wat voor mij heel leuk is, al tailleren de maten wel heel ruim. Ik moet meestal wel aanpassingen doen, ook al omdat er vaak wijdere modelletjes te vinden zijn bij LMV, en die stijl staat mij niet zo.

Er sluipen geregeld foutjes in de werkbeschrijvingen en soms ontbreken er patroondelen. De rechtzetting vind je op hun website, maar als je snel begint te naaien, ben je er aan voor de moeite. Daardoor raden heel wat naaileerkrachten af, met het tijdschrift aan de slag te gaan.

Ik maakte al heel veel leuke dingen uit La Maison Victor. Mijn Odette-hack ging intussen viral, maar ook de Hanna-, de Eden– en de Kyotojurk, alsook de Astertrui en de Kristyrok passeerden in verschillende versies de revue. Met de Rochajas waagde ik mij aan een iets moeilijker patroon, en maakte ik een vriendin gelukkig. En die lijst is bijlange niet volledig, want ook Tatiana en Margot showden prachtige creaties uit het tijdschrift op deze blog…

De laatste tijd merkte ik echter, dat ik in sommige edities mijn meug niet vond. Toch een beetje zonde van het geld…

Conclusie: ik blijf fan van het tijdschriften kijk steeds reikhalzend uit naar de nieuwe editie, maar vanaf nu koop ik het in de winkel nadat ik het eerst goed bekeken heb.

Wat vind jij van La Maison Victor?

Tot snel,
Lieve

Een Hanna voor Mali

Ik had voor mijn avontuur in Mali ook nog wat burgerkledij nodig. Iets deftig en luchtig tegelijkertijd, mocht ik eens ergens gaan eten. Aangezien ik hier in een land werk waar de islam grotendeels wordt toegepast, moest ik nog een kleedje vinden dat een beetje zedig tot over de knie kwam en niet teveel aansloot. Geen zoektocht in de winkels voor ‘ons, naaiwonders’, dat maken we gewoon even zelf.©Lieve Deduytschaever 170331 20

Ik had op de website van de stoffenwinkel Stitch and Co een schitterend stofje gevonden met pauwen en vogels. Geen idee wat ik ervan ging maken, maar ik sprong de volgende dag speciaal op de fiets om bij Els dat stofje te gaan halen. Het bleek een vloeiende viscose te zijn, met een subtiele glans, en ik vloek vandaag nog steeds dat ik er geen 4 m van heb gekocht, om er nog een blousje bij te maken.

Maar welk patroon? In La Maison Victor vond ik het patroon van Hanna. Elegant en simpel met een aansluitend lijfje en een wijder uitlopende rok. Ik prober graag een nieuw patroon uit, en deze kon wel voor een deftig Mali kleedje. Gewoon de rok een beetje verlengen tot onder de knie en we zijn weer gekleed.20170623_VisitUNMAScourse

Het Hannapatroon was niet zo moeilijk, maar die viscosestof heeft een eigen willetje (zoals de eigenaar, zouden sommige kwatongen beweren). Het glijdt weg, het kreukt verschrikkelijk en is veel delicater als ik had gedacht, want de stof raakt beschadigd als je iets uithaalt. Even goed nadenken voor je iets vaststikt dus…

Maar geen grote problemem om het in elkaar te zetten. Ik had vlot de meeste delen al klaar, toen ik me ervan bewust werd dat het stofje iets te doorschijnend was aan de benen, en het toch nog gevoerd moest worden. Dat geeft nog een klein beetje extra volume aan de rok, dus geen probleem.

©Lieve Deduytschaever 170331 21.JPGEnkel mijn rits werkte zwaar tegen op het einde. Nadat ik haar er uiteidelijk mooi had ingezet, merkte ik dat ze er niet symmetrisch in stond. Om de muren van op te lopen!

De fotoshoot hebben Lieve en ik gedaan net voor mjn vertrek, in het mooie station van Antwerpen. We vonden er nog twee supersympathieke militairen van het 11de Bataljon Genie in Burcht, die er patrouilleerden, en het niet erg vonden om als stoere achtergrond te dienen.

©Lieve Deduytschaever 170331 6

 

Heren, nogmaals bedankt voor jullie bereidwilligheid en keep up the good work!

Ik heb in Mali al een paar keer met mijn kleedje kunnen pronken, en het is een van mijn favorieten. Als ik nog wat stof over had, had ik er misschien nog een mooie centuur bij gemaakt maar helaas, te spaarzaam gekocht.

Volgende keer ik een stofje zie, waar ik helemaal holderdebolder van ben, koop ik de hele rol. Maar intussen heb ik er wel een mooi kleedje bij.

Tot schrijfs vanuit Mali,

Margot

PS: intussen maakte Lieve er ook eentje

Jumpsuit Iris

Ik ben al jaren op zoek naar een jumpsuit.  Niet zo’n flodderig ding, in een druk patroon, met een koordje aan het middel… Een elegante versie graag. De meeste modellen waar ik naar neig, staan in de winkeletalage met een kaartje met drie cijfers voor de komma waarvan de eerste meestal begint met vier of hoger…

iris1Maar de jumpsuit Iris van La Maison Victor viel me direct op. Het is opgevat als een culotte met gigabrede pijpen tot aan je kuiten. Mijn eerste reactie toen ik de foto zag, was: “Hemeltje, wordt dit mode?”

Maar Iris heeft haar sterke kanten; namelijk een simpele elegante lijn en een platte buik.  Dus als we die gigapijpen wat versmallen en verlengen, dan komt  je toch op iets leuks uit?

iris3

Opdat Iris mooi zou vallen, moet de stof iets zwaarder zijn. Dus koos ik voor de een donkerblauwe punto di roma.  (Sorry Lieve, dat ik dezelfde kleur nam als jouw jumpsuit, maar hij was zo leuk).

Een jumpsuit leek me moeilijk, omdat er een broek aan zit. (Ik ben niet goed met broeken.) Maar met wat hulp tijdens de naailessen, kreeg ik zelfs het gedubbelde lijfje goed. Mijn collega-naaisters overtuigden me, dat een zilveren paspel aan de voorkant van het lijfje dat tikkeltje extra gaf. En wat ben ik blij dat ik naar die dames geluisterd heb.

iris4De brede pijpen van mijn Iris vond ik ‘lichtelijk overdreven’, dus die heb ik van een dikke 32 cm teruggebracht naar een meer normale 21 cm breedte.

Dat versmallen was nog niet zo simpel. Online  las ik, dat je een broek niet meer dan 1 cm kan innemen, anders klopt het patroon niet meer. (Daar heb ik dus niet naar geluisterd.) Verder hoorde ik, dat je je voorpand niet evenveel mag versmallen als je achterkant … en het klopt dat het niet simpel is om veel te versmallen, zonder je model naar de filistijnen te helpen.

Te zorgen dat mijn stof nog steeds mooi recht viel, heeft me veel speldpogingen gekost. Mijn hele zondag was eraan!

Maar nu heb ik mijn eerste jumpsuit. Leuk met een jasje erboven, of topje met mouwen eronder. De culotte à la Margot.

En jij, ben jij fan van de culotte?

Tot schrijfs,
Margot

Drie maal is scheepsrecht

Je zag hier al een paar keer hetzelfde stofje passeren. Ik had drie meter gekocht op de outletverkoop van Mertens Mercerie in Melle, en kon daar zonder veel moeite twee jurkjes en een rokje uit knippen. De jurkjes vind ik superleuk, maar het laatste stuk is veruit mijn favorietje!

p1080029bis

Als basis gebruikte ik het rokgedeelte van de Eden jurk van La Maison Victor. Ergens diep p1080078bisin mijn kleerkast had ik nog een oude onderrok hangen, die ik al jaren niet meer gebruikte, en die precies de juiste lengte had. Ik knipte de elastiek eraf en zette de twee rokdelen aan elkaar. Ik plooide de naadwaarde naar binnen, en zette een elastiek aan de twee stukken.

Nu nog de zoom stikken met een fijn overlocksteekje,  zodat hij lekker soepel blijft, en klaar is kees!

Het rokje zwiert lekker losjes rond mijn benen, en ik voel mij super vrouwelijk als ik het draag. Dit patroontje gebruik ik zeker nog!

p1080056bis2

Tot snel,
Lieve

Luchtige Kyotojurk

Dit jurkje hing al een tijdje in mijn kast, wachtend tot ik erover zou schrijven… Hoog tijd om in mijn pen te kruipen!

Sinds ik mij zeker genoeg voel om -ook buiten de veilige omgeving van de naailes– kleding voor mezelf te naaien, is een onschuldige hobby stilaan uitgegroeid tot een verslaving. Als ik niet aan het naaien ben, surf ik het internet af naar tips & tricks, naar stofjes en patronen. Ik moet nu echt op de rem gaan staan, want ik heb de laatste maanden zowel online als in de bakstenen winkels stofjes gekocht, die nu op mij liggen te wachten. Ik vrees dat mijn kleerkast binnenkort te klein wordt. Herkenbaar?

Dit leuke tricootje van Megan Blue Fabrics lag al een tijdje in de kast, voor ik ermee aan de slag ging. Vele naaisters zijn mij voor gegaan met de Kyotojurk van La Maison Victor, dus ik wist perfect waar ik op moest letten. Daarnaast vind ik de werkbeschrijvingen van LMV heel duidelijk en mooi geïllustreerd. Daardoor ging het eigenlijk allemaal heel vlotjes. Dat mag ook wel eens, niet?

6U6A36206U6A3618

Ik had nog nooit met biaislint gewerkt, en was dus huiverachtig om de rug ermee af te werken. Ik knipte twee cm extra, zoomde de rugpanden om en doorstikte ze met mijn tweelingnaald. Omdat ik niet wilde dat de rug te ver open viel, koos ik er ook voor de naad in een beweging deels dicht te stikken. De roklengte was bij mij perfect volgens het patroon, en ook voor die zoom gebruikte ik een tricot tweelingnaald.

6U6A3623

Het eindresultaat is een licht en luchtig jurkje voor het tussenseizoen, dat ik zowel feestelijk als doordeweeks kan dragen.

Groetjes! Lieve

Patroon: Kyoto jurk van La Maison Victor – editie Jan-Feb 16
Stof: Mega Blue Fabrics
Aanpassingen: Omzomen rugpanden, half dicht stikken rugnaad

Toffe sterrentruitjes

Het was een tijdje geleden een heuse hype in naailand; de Astertrui van La Maison Victor. Ik kon haast niet achterblijven, al hink ik toch een eindje achterop. Dit leuke sterrentricootje van Droomstoffen leende zich perfect voor een sportief truitje, ideaal voor de frissere zomeravonden op een terrasje.

FullSizeRender (2)

Het stofje is van een iets zwaardere kwaliteit, waardoor noch de naaimachine, noch ik moeite had het te verwerken. De ideale stof voor naaistertjes die, net als ik ooit, huiverachtig staan tegenover tricot.

Ik las in talloze blogs dat de Astertrui een heel eenvoudig patroontje is. Na het knippen in een uurtje gefikst. Niet zo voor mij… Ik moest de halsboord een keer of drie terug losmaken, en omdat ik geen boordstof gebruikte, maar gewone tricot, moest ik de andere boorden wat langer maken. Opnieuw knippen dus. Gelukkig had ik ook gelezen dat de trui erg kort valt, en had ik hem dus acht centimeter verlengd. En ja hoor, na een halve dag gevloek en gepruts, past het truitje perfect. Deze krijgt zeker nog een broertje of zusje!

Met de rest van de stof maakte ik mijn eerste jongens T-shirt ooit! Met zijn stroblonde haar en heldere blauwe ogen doet mijn neefje Lou de sterren op het tricot verbleken… Hij was zo blij met zijn shirt, dat hij het niet meer wilde uitdoen, ook al paste het niet bij zijn broek. Lou in de wolken, ikke gelukkig!

IMG_5312IMG_5307IMG_5309

Vind jij het kunnen, zo’n sterrenstofje voor een volwassen vrouw? Heb je zelf al eens iets gemaakt met een ‘kinderstofje’? Laat het me weten, ik ben benieuwd!

Tot snel!
Lieve

Een zwierige Eden

Soms denk ik dat ik een beetje stoffenverslaafd ben… Bij Droomstoffen bestelde ik een zware, donkerblauwe tricot met een subtiel glittertje. Ik had nog geen idee wat ik ermee wilde maken, dus kocht ik twee meter, want daar kan je alle kanten mee op. Toen ik nog eens door mijn collectie La Maison Victor tijdschriften bladerde, viel mijn oog op de elegante Eden jurk. Het is een tijdloos model met een prachtige open rug. Stijlvol, tijdloos en elegant… dat etiket had ik ook op de tricot gekleefd. De match was snel gemaakt.

De beschrijving laat zich vlot lezen, en de stof is door zijn gewicht makkelijk te verwerken. Ondanks dat ik mijn dagje niet had, ging het naaien verder supervlot, en ik betrapte mezelf op de gedachte: “Over een uurtje of twee is de jurk klaar”. Foutje! Ik strandde bij het beleg. Hoe ik de beschrijving ook las en herlas, ik geraakte er niet wijs uit. De jurk werd dus zo goed mogelijk afgewerkt, en opzij gelegd tot ik iemand vond die mij uit de nood kon helpen. Gelukkig moest ik toevallig in mijn favoriete stoffenwinkel zijn, Mertens Mercerie in Melle. Inge had haar eigen idee over de afwerking van het beleg, en samen vonden we uiteindelijk hoe het in de beschrijving bedoeld was. Oef, ik kon weer verder!

Vraag jij je ook af hoe het moet? Kijk hier voor de stap-voor-stap beschrijving:

  1. Speld het beleg vast aan de schoudernaden, goede kant op goede kant, maar speld nog NIET verder op de halsnaad.
  2. Plooi de overslag opnieuw open. Speld en stik het kleine stukje middenachter vast.
  3. Plooi de overslag terug naar de goede kant, op het knipje
  4. Speld vanuit de schoudernaden naar middenachter. Stik het volledige beleg.
    IMG_2814
  5. Knip de hoekjes schuin af en dun de naadwaarde uit.
  6. Strijk beleg en naadwaarde naar boven, en stik langs de kant van het beleg. Zo valt het straks mooi naar binnen, en zie je geen naad aan de voorkant.IMG_2818
  7. Plooi het beleg naar binnen.

Ik besloot met een dubbelzijdige naadband het beleg vast te lijmen op de jurk, maar je kan het beleg ook met een paar steekjes vastzetten aan de schoudernaad.IMG_2819

Om het geheel extra feestelijk te maken, kocht ik een prachtige sierband, die ik met de hand op de hals- en rugrand naaide. Nog toon- op toon knoopjes op de rug, dwars door alle lagen stof vastgezet, en de jurk is af!

IMG_3345IMG_3348

Mijn eerste stap-voor-stap plannetje… Voor mij duidelijk, maar vind jij dat ook? Ik lees het graag in de reacties!

Tot snel,
Lieve

Stof: Droomstoffen
Sierband: Mertens Mercerie
Patroon: Eden jurk – La Maison Victor Nov-Dec 15