Een Hanna voor Mali

Ik had voor mijn avontuur in Mali ook nog wat burgerkledij nodig. Iets deftig en luchtig tegelijkertijd, mocht ik eens ergens gaan eten. Aangezien ik hier in een land werk waar de islam grotendeels wordt toegepast, moest ik nog een kleedje vinden dat een beetje zedig tot over de knie kwam en niet teveel aansloot. Geen zoektocht in de winkels voor ‘ons, naaiwonders’, dat maken we gewoon even zelf.©Lieve Deduytschaever 170331 20

Ik had op de website van de stoffenwinkel Stitch and Co een schitterend stofje gevonden met pauwen en vogels. Geen idee wat ik ervan ging maken, maar ik sprong de volgende dag speciaal op de fiets om bij Els dat stofje te gaan halen. Het bleek een vloeiende viscose te zijn, met een subtiele glans, en ik vloek vandaag nog steeds dat ik er geen 4 m van heb gekocht, om er nog een blousje bij te maken.

Maar welk patroon? In La Maison Victor vond ik het patroon van Hanna. Elegant en simpel met een aansluitend lijfje en een wijder uitlopende rok. Ik prober graag een nieuw patroon uit, en deze kon wel voor een deftig Mali kleedje. Gewoon de rok een beetje verlengen tot onder de knie en we zijn weer gekleed.20170623_VisitUNMAScourse

Het Hannapatroon was niet zo moeilijk, maar die viscosestof heeft een eigen willetje (zoals de eigenaar, zouden sommige kwatongen beweren). Het glijdt weg, het kreukt verschrikkelijk en is veel delicater als ik had gedacht, want de stof raakt beschadigd als je iets uithaalt. Even goed nadenken voor je iets vaststikt dus…

Maar geen grote problemem om het in elkaar te zetten. Ik had vlot de meeste delen al klaar, toen ik me ervan bewust werd dat het stofje iets te doorschijnend was aan de benen, en het toch nog gevoerd moest worden. Dat geeft nog een klein beetje extra volume aan de rok, dus geen probleem.

©Lieve Deduytschaever 170331 21.JPGEnkel mijn rits werkte zwaar tegen op het einde. Nadat ik haar er uiteidelijk mooi had ingezet, merkte ik dat ze er niet symmetrisch in stond. Om de muren van op te lopen!

De fotoshoot hebben Lieve en ik gedaan net voor mjn vertrek, in het mooie station van Antwerpen. We vonden er nog twee supersympathieke militairen van het 11de Bataljon Genie in Burcht, die er patrouilleerden, en het niet erg vonden om als stoere achtergrond te dienen.

©Lieve Deduytschaever 170331 6

 

Heren, nogmaals bedankt voor jullie bereidwilligheid en keep up the good work!

Ik heb in Mali al een paar keer met mijn kleedje kunnen pronken, en het is een van mijn favorieten. Als ik nog wat stof over had, had ik er misschien nog een mooie centuur bij gemaakt maar helaas, te spaarzaam gekocht.

Volgende keer ik een stofje zie, waar ik helemaal holderdebolder van ben, koop ik de hele rol. Maar intussen heb ik er wel een mooi kleedje bij.

Tot schrijfs vanuit Mali,

Margot

PS: intussen maakte Lieve er ook eentje

Jumpsuit Iris

Ik ben al jaren op zoek naar een jumpsuit.  Niet zo’n flodderig ding, in een druk patroon, met een koordje aan het middel… Een elegante versie graag. De meeste modellen waar ik naar neig, staan in de winkeletalage met een kaartje met drie cijfers voor de komma waarvan de eerste meestal begint met vier of hoger…

iris1Maar de jumpsuit Iris van La Maison Victor viel me direct op. Het is opgevat als een culotte met gigabrede pijpen tot aan je kuiten. Mijn eerste reactie toen ik de foto zag, was: “Hemeltje, wordt dit mode?”

Maar Iris heeft haar sterke kanten; namelijk een simpele elegante lijn en een platte buik.  Dus als we die gigapijpen wat versmallen en verlengen, dan komt  je toch op iets leuks uit?

iris3

Opdat Iris mooi zou vallen, moet de stof iets zwaarder zijn. Dus koos ik voor de een donkerblauwe punto di roma.  (Sorry Lieve, dat ik dezelfde kleur nam als jouw jumpsuit, maar hij was zo leuk).

Een jumpsuit leek me moeilijk, omdat er een broek aan zit. (Ik ben niet goed met broeken.) Maar met wat hulp tijdens de naailessen, kreeg ik zelfs het gedubbelde lijfje goed. Mijn collega-naaisters overtuigden me, dat een zilveren paspel aan de voorkant van het lijfje dat tikkeltje extra gaf. En wat ben ik blij dat ik naar die dames geluisterd heb.

iris4De brede pijpen van mijn Iris vond ik ‘lichtelijk overdreven’, dus die heb ik van een dikke 32 cm teruggebracht naar een meer normale 21 cm breedte.

Dat versmallen was nog niet zo simpel. Online  las ik, dat je een broek niet meer dan 1 cm kan innemen, anders klopt het patroon niet meer. (Daar heb ik dus niet naar geluisterd.) Verder hoorde ik, dat je je voorpand niet evenveel mag versmallen als je achterkant … en het klopt dat het niet simpel is om veel te versmallen, zonder je model naar de filistijnen te helpen.

Te zorgen dat mijn stof nog steeds mooi recht viel, heeft me veel speldpogingen gekost. Mijn hele zondag was eraan!

Maar nu heb ik mijn eerste jumpsuit. Leuk met een jasje erboven, of topje met mouwen eronder. De culotte à la Margot.

En jij, ben jij fan van de culotte?

Tot schrijfs,
Margot

Drie maal is scheepsrecht

Je zag hier al een paar keer hetzelfde stofje passeren. Ik had drie meter gekocht op de outletverkoop van Mertens Mercerie in Melle, en kon daar zonder veel moeite twee jurkjes en een rokje uit knippen. De jurkjes vind ik superleuk, maar het laatste stuk is veruit mijn favorietje!

p1080029bis

Als basis gebruikte ik het rokgedeelte van de Eden jurk van La Maison Victor. Ergens diep p1080078bisin mijn kleerkast had ik nog een oude onderrok hangen, die ik al jaren niet meer gebruikte, en die precies de juiste lengte had. Ik knipte de elastiek eraf en zette de twee rokdelen aan elkaar. Ik plooide de naadwaarde naar binnen, en zette een elastiek aan de twee stukken.

Nu nog de zoom stikken met een fijn overlocksteekje,  zodat hij lekker soepel blijft, en klaar is kees!

Het rokje zwiert lekker losjes rond mijn benen, en ik voel mij super vrouwelijk als ik het draag. Dit patroontje gebruik ik zeker nog!

p1080056bis2

Tot snel,
Lieve

Luchtige Kyotojurk

Dit jurkje hing al een tijdje in mijn kast, wachtend tot ik erover zou schrijven… Hoog tijd om in mijn pen te kruipen!

Sinds ik mij zeker genoeg voel om -ook buiten de veilige omgeving van de naailes– kleding voor mezelf te naaien, is een onschuldige hobby stilaan uitgegroeid tot een verslaving. Als ik niet aan het naaien ben, surf ik het internet af naar tips & tricks, naar stofjes en patronen. Ik moet nu echt op de rem gaan staan, want ik heb de laatste maanden zowel online als in de bakstenen winkels stofjes gekocht, die nu op mij liggen te wachten. Ik vrees dat mijn kleerkast binnenkort te klein wordt. Herkenbaar?

Dit leuke tricootje van Megan Blue Fabrics lag al een tijdje in de kast, voor ik ermee aan de slag ging. Vele naaisters zijn mij voor gegaan met de Kyotojurk van La Maison Victor, dus ik wist perfect waar ik op moest letten. Daarnaast vind ik de werkbeschrijvingen van LMV heel duidelijk en mooi geïllustreerd. Daardoor ging het eigenlijk allemaal heel vlotjes. Dat mag ook wel eens, niet?

6U6A36206U6A3618

Ik had nog nooit met biaislint gewerkt, en was dus huiverachtig om de rug ermee af te werken. Ik knipte twee cm extra, zoomde de rugpanden om en doorstikte ze met mijn tweelingnaald. Omdat ik niet wilde dat de rug te ver open viel, koos ik er ook voor de naad in een beweging deels dicht te stikken. De roklengte was bij mij perfect volgens het patroon, en ook voor die zoom gebruikte ik een tricot tweelingnaald.

6U6A3623

Het eindresultaat is een licht en luchtig jurkje voor het tussenseizoen, dat ik zowel feestelijk als doordeweeks kan dragen.

Groetjes! Lieve

Patroon: Kyoto jurk van La Maison Victor – editie Jan-Feb 16
Stof: Mega Blue Fabrics
Aanpassingen: Omzomen rugpanden, half dicht stikken rugnaad

Toffe sterrentruitjes

Het was een tijdje geleden een heuse hype in naailand; de Astertrui van La Maison Victor. Ik kon haast niet achterblijven, al hink ik toch een eindje achterop. Dit leuke sterrentricootje van Droomstoffen leende zich perfect voor een sportief truitje, ideaal voor de frissere zomeravonden op een terrasje.

FullSizeRender (2)

Het stofje is van een iets zwaardere kwaliteit, waardoor noch de naaimachine, noch ik moeite had het te verwerken. De ideale stof voor naaistertjes die, net als ik ooit, huiverachtig staan tegenover tricot.

Ik las in talloze blogs dat de Astertrui een heel eenvoudig patroontje is. Na het knippen in een uurtje gefikst. Niet zo voor mij… Ik moest de halsboord een keer of drie terug losmaken, en omdat ik geen boordstof gebruikte, maar gewone tricot, moest ik de andere boorden wat langer maken. Opnieuw knippen dus. Gelukkig had ik ook gelezen dat de trui erg kort valt, en had ik hem dus acht centimeter verlengd. En ja hoor, na een halve dag gevloek en gepruts, past het truitje perfect. Deze krijgt zeker nog een broertje of zusje!

Met de rest van de stof maakte ik mijn eerste jongens T-shirt ooit! Met zijn stroblonde haar en heldere blauwe ogen doet mijn neefje Lou de sterren op het tricot verbleken… Hij was zo blij met zijn shirt, dat hij het niet meer wilde uitdoen, ook al paste het niet bij zijn broek. Lou in de wolken, ikke gelukkig!

IMG_5312IMG_5307IMG_5309

Vind jij het kunnen, zo’n sterrenstofje voor een volwassen vrouw? Heb je zelf al eens iets gemaakt met een ‘kinderstofje’? Laat het me weten, ik ben benieuwd!

Tot snel!
Lieve

Een zwierige Eden

Soms denk ik dat ik een beetje stoffenverslaafd ben… Bij Droomstoffen bestelde ik een zware, donkerblauwe tricot met een subtiel glittertje. Ik had nog geen idee wat ik ermee wilde maken, dus kocht ik twee meter, want daar kan je alle kanten mee op. Toen ik nog eens door mijn collectie La Maison Victor tijdschriften bladerde, viel mijn oog op de elegante Eden jurk. Het is een tijdloos model met een prachtige open rug. Stijlvol, tijdloos en elegant… dat etiket had ik ook op de tricot gekleefd. De match was snel gemaakt.

De beschrijving laat zich vlot lezen, en de stof is door zijn gewicht makkelijk te verwerken. Ondanks dat ik mijn dagje niet had, ging het naaien verder supervlot, en ik betrapte mezelf op de gedachte: “Over een uurtje of twee is de jurk klaar”. Foutje! Ik strandde bij het beleg. Hoe ik de beschrijving ook las en herlas, ik geraakte er niet wijs uit. De jurk werd dus zo goed mogelijk afgewerkt, en opzij gelegd tot ik iemand vond die mij uit de nood kon helpen. Gelukkig moest ik toevallig in mijn favoriete stoffenwinkel zijn, Mertens Mercerie in Melle. Inge had haar eigen idee over de afwerking van het beleg, en samen vonden we uiteindelijk hoe het in de beschrijving bedoeld was. Oef, ik kon weer verder!

Vraag jij je ook af hoe het moet? Kijk hier voor de stap-voor-stap beschrijving:

  1. Speld het beleg vast aan de schoudernaden, goede kant op goede kant, maar speld nog NIET verder op de halsnaad.
  2. Plooi de overslag opnieuw open. Speld en stik het kleine stukje middenachter vast.
  3. Plooi de overslag terug naar de goede kant, op het knipje
  4. Speld vanuit de schoudernaden naar middenachter. Stik het volledige beleg.
    IMG_2814
  5. Knip de hoekjes schuin af en dun de naadwaarde uit.
  6. Strijk beleg en naadwaarde naar boven, en stik langs de kant van het beleg. Zo valt het straks mooi naar binnen, en zie je geen naad aan de voorkant.IMG_2818
  7. Plooi het beleg naar binnen.

Ik besloot met een dubbelzijdige naadband het beleg vast te lijmen op de jurk, maar je kan het beleg ook met een paar steekjes vastzetten aan de schoudernaad.IMG_2819

Om het geheel extra feestelijk te maken, kocht ik een prachtige sierband, die ik met de hand op de hals- en rugrand naaide. Nog toon- op toon knoopjes op de rug, dwars door alle lagen stof vastgezet, en de jurk is af!

IMG_3345IMG_3348

Mijn eerste stap-voor-stap plannetje… Voor mij duidelijk, maar vind jij dat ook? Ik lees het graag in de reacties!

Tot snel,
Lieve

Stof: Droomstoffen
Sierband: Mertens Mercerie
Patroon: Eden jurk – La Maison Victor Nov-Dec 15