Let’s Sti(c)k Together: ‘t Zit vanbinnen

Inspiratie… soms loop je ervan over, soms moet je op zoek naar je muze. Het thema van deze ‘Let’s Sti(c)k Together‘ is: ‘Laat je inspireren door een ander‘. Ik dacht erover na, wrong mij in bochten, lag ervan wakker… en kreeg maar geen inspiratie. Een paar dagen voor de deadline schreef ik mij uit voor deze editie, want ik kreeg er stress van.

© Lieve Deduytschaever 190406 03

Toch word ik elke dag geïnspireerd door mensen om mij heen. Ik besefte ineens dat heel wat van mijn tasseninspiratie eigenlijk gedreven wordt door mijn allereerste naaiervaring: een omkeerbare tas die ik maakte tijdens de eerste naailes bij Boho Atelier. Daar en op dat moment werd ik gebeten door het naaivirus én leerde ik een van mijn beste vriendinnen kennen: Tatiana. Onrechtstreeks was die allereerste naailes dus ook de aanloop naar de samenwerking van drie Girls in Uniform. Dat kan tellen als inspiratie, toch? Continue reading “Let’s Sti(c)k Together: ‘t Zit vanbinnen”

Omdat afscheid nemen niet bestaat…

Er zijn zo mensen die tijdelijk met je mee door het leven stappen. Collega’s, artsen, therapeuten, leerkrachten… Mensen die stuk voor stuk een stempel op je leven drukken en dan weer verdwijnen. Je kan hen geen vrienden noemen, maar ze kunnen oh zo belangrijk voor je zijn, in die korte tijd dat jullie elkaar kennen. Ja, in een ander leven, onder andere omstandigheden zouden jullie misschien maatjes worden. Maar nu niet…

©Lieve Deduytschaever 190222 05

Ze zijn een tijdje veel voor je gaan betekenen en dan verdwijnen ze op een dag. Je kan het nu wel op eigen kracht, bent genezen, verandert van werk, hebt hen niet meer nodig en er is geen enkele reden meer om de relatie nog verder uit te bouwen. Zo’n afscheid is voor mij wel even slikken, en ik kan dat niet zomaar voorbij laten gaan. Continue reading “Omdat afscheid nemen niet bestaat…”

A Girl’s Cube – een patroontje van Girls in Uniform

Als ik mij ergens in vastbijt, kan ik heel lang doorgaan tot ik het resultaat bereik dat ik voor ogen had. Noem het doorzettingsvermogen… of koppigheid, maar na maanden proberen, hoofdbrekerij, patroontjes tekenen en hertekenen, is het mij eindelijk gelukt het perfecte kubus ritszakje te maken. Driewerf hoera!!!


Het begon met een ideetje voor een themamaand op de blog. De drie Girls pinnen constant leuke linkjes op Pinterest, maar wat doen we eigenlijk met al die inspiratie? Weinig, was het unanieme antwoord. Ik blijk heel veel tassenideetjes op te slaan. Een van de dingen die geregeld terugkomen, zijn de leuke hoekige ‘box pouches’. Ik keek er vaak naar, pinde telkens weer de patroontjes, maar durfde er nooit aan te beginnen. Het leek erg ingewikkeld, dus schoof ik dat idee telkens weer opzij.


Het overleg met de Girls was een schop onder mijn kont om er toch eens mee aan de slag te gaan. Ik vond een patroontje van een schattig kubusje en ging ermee aan de slag. Groot was mijn verbazing toen het helemaal geen kubus bleek te zijn. De vorm was totaal anders dan in de tutorial. Wiskunde was nooit mijn sterkste kant, maar zelfs mensen met een schitterend 3D inzicht snapten er niets van. Continue reading “A Girl’s Cube – een patroontje van Girls in Uniform”

Oh Renée!

Ik ben een tassenmadam. Mijn allereerste naaisel was een omkeerbare tas, en sinsdien ben ik nooit meer gestopt met tassen maken. Je zou denken dat ik er vroeg of laat wel genoeg van had… maar neen, mijn passie voor tassen naaien wordt enkel groter!

©Lieve Deduytschaever 190214 03

Natuurlijk wordt die passie ook gevoed door de talloze tassenpatroontjes die ik overal zie. Eind vorig jaar kwam er nog een prachtig nieuw tassenboek op de markt. Nog voor ik ‘Mijn Tas II’ cadeau kreeg van mijn lieve schoonzusje en haar ventje, maakte ik al de Oscar rugzak voor mijn petekind Wolf. Daar stopte het echter niet bij: van zodra ik even tijd had, ging ik aan de slag met de Renée II.

©Lieve Deduytschaever 190214 07

Net als alle andere tassen in het boek komt de Renée ook in twee versies: een eenvoudig model met lederen riemen, en een wat specialer model dat door de plaatsing van de schouderriem steeds een andere driehoekige flap heeft. Op Renée II werd ik verliefd, de andere spreekt mij net iets minder aan.

©Lieve Deduytschaever 190214 08

Een paar maand geleden deed ik een (mis)koopje op het lokale Stoffencircus. Ik viel als een blok voor een lap zetelstof in een leuke blauw-grijze tint, in het idee dat zoiets ideaal zou zijn voor mijn Blanche. Doordat de stof al op voorhand gewatteerd is, viel dat plan echter in het water, en de lap lag al een tijdje stof te vangen op ons logeerbed. Voor de Renée is ze echter ideaal: de tas wordt verstevigd met vlieseline, dus die stap kon ik meteen overslaan.

©Lieve Deduytschaever 190214 01

In mijn restjesbak vond ik een mooie grijze structuurstof van Ikea die ik ooit gebruikte om stoelen te stofferen. Bij nader inzien is ze wat stijf om als voering te dienen en de rits botst telkens tegen de hogere stukjes stof, maar het geeft wel een speciaal effect. Het reepje zwarte canvas voor de riem kreeg ik van een Lieve naamgenote. De mooie lederen riemen, de rivetten en de rest van de fournituren bestelde ik bij Kbas.

©Lieve Deduytschaever 190214 05

Al ziet de Renée er niet ‘simpel’ uit door de mooie details, er is echt niets moeilijks aan het naaiproces. In wezen is het gewoon een grote ritstas met aan de zijkanten lusjes en D-ringen die nadien de vorm bepalen. Ik beperkte deze keer ook de aanpassingen en toevoegingen tot een paar opgestikte zakjes in de voering. De tas was dan ook na enkele uurtjes klaar.

©Lieve Deduytschaever 190214 10

Door haar grote volume dat je makkelijk een stuk kleiner maakt, gewoon door de flap om te vouwen, is de Renée II multifunctioneel. Ze kan dus geregeld met mij op stap: voor een uitje met vriendinnen, om te gaan shoppen, om naaispulletjes in te vervoeren of gewoon naar het werk.

©Lieve Deduytschaever 190214 09

Hoe vaker ik er naar kijk, hoe leuker ik deze tas vind. Wat denk jij ervan?

Tot snel,

Lieve

Een hart voor jou

Valentijn, het feest van de liefde. Al vinden heel wat mensen het te commercieel, voor mij is het elk jaar weer een gezellige periode. Hartjes overal, koppels die hand in hand over straat lopen, stelletjes die voor een keer de GSM van tafel vegen om romantisch samen te dineren… Mooi toch?

©Lieve Deduytschaever 190213 09

Continue reading “Een hart voor jou”

Mijn ‘dikke’ Bertha

Ergens begin oktober kreeg ik out of the blue een mailtje van Fibre Mood: of ik wilde meedoen in een promovideo voor de Bertha broek uit het tweede Fibre Mood magazine. En of ik dat wilde! Ik maakte bijna ter plaatse een vreugdedansje en kon haast niet wachten tot er uitsluitsel kwam wie er uiteindelijk mocht meewerken, want de dames achter de schermen wilden een mooie variatie qua vrouwelijke vormen zien in de video.

© Moors M - 6U6A5343

Het verlossende mailtje kwam een weekje later, maar in plaats van de verhoopte rust maakte het de stresskip in mezelf pas écht wakker. Want we moesten niet enkel een perfecte Bertha maken, wat zou ik erop aandoen? Ik had natuurlijk gewoon iets uit de kast kunnen trekken, maar dat was mijn eer te na. Een nieuw bovenstuk rolde van onder mijn naaivoetje. Continue reading “Mijn ‘dikke’ Bertha”

Geritste laptophoes

Een creatie, gebaseerd op dat van de Belgische meester-tassenmaakster Katrienette, die de mosterd ging halen in het Belgische boek Stof voor Durf het Zelvers, gemaakt met prachtige materialen van het Belgische walhalla voor tassenmakers k-bas, door een Belgische voor een Belgische… Ik denk dat zoiets wel past in de Stik Belgique maand van FlaflinkoContinue reading “Geritste laptophoes”

Wat als… afscheid nemen niet bestaat

Soms heb ik een beetje het gevoel dat ik mezelf herhaal. Patroontjes die ik een keer met plezier gemaakt heb, haal ik snel terug uit de kast voor een nieuw project. Ergens vind ik dat ook ecologisch verantwoord, want ik teken mijn patronen op het stevige plastiek van puinzakken… Het leuke aan zelf naaien is echter, dat je eindeloos met een patroon kan variëren, waardoor je eigenlijk nooit twee keer hetzelfde maakt.

Zoals jullie lazen in deze tekst, dwongen lichaam en geest mij een jaar geleden beter voor mezelf te zorgen. Ik wist dat rust levensnoodzakelijk was, maar dat het niet genoeg zou zijn. Om na deze episode steviger in het leven te staan, moest ik mezelf volledig resetten (ik noem het een grondige detox), en dat deed ik aan de hand van intensieve therapie.

Nu ik terug in het ‘echte leven’ stap, moet ik het team dat mij ondersteunde stilaan loslaten. Eén van hen is mij onderweg heel erg dierbaar geworden. Ingrid, mijn coach, stond naast me bij elke stap die ik gezet heb, en ik heb heel veel van haar geleerd. Al ben ik haar zielsdankbaar voor de steun, ook van Ingrid moet ik nu afscheid nemen.

background-957477_1280

Zij kent mij door en door, heeft dit jaar diep in mijn ziel gekeken, maar eigenlijk ken ik haar nauwelijks. Hoe ze zich kleedt, dat heb ik vaak genoeg gezien, maar voor de rest ken ik haar smaak en stijl totaal niet. Ik heb mijn hoofd er keer op keer over gebroken, hoe ik mijn dankbaarheid tastbaar zou kunnen maken.

© Lieve Deduytschaever 170506 11.jpgDus herhaalde ik mezelf… en maakte ik de Jozefien uit ‘Mijn tas’ van Elisanna en Fynn. Voor de stof trok ik een keer of vier naar Ikea. Ik kon maar niet beslissen, want Ingrid verdient het allermooiste geschenk. Uiteindelijk moest ik me erbij neerleggen dat ik nooit op voorhand zal weten of ze een stofje mooi vindt. Ik deed mijn ogen dicht, haalde diep adem en waagde de sprong: vier gebroken naalden later was mijn derde Jozefien geboren.

Ik koos ervoor de tas zo ruim en veelzijdig mogelijk te maken en liet het tussenschot-met-rits weg. In de plaats daarvan naaide ik binnenin twee open zakjes en aan de andere kant een zakje met rits. Ook in de klep vooraan kwam een ritszakje. Omdat ik zelf in zo’n grote tas steeds moet vissen naar mijn sleutelbos, maakte ik aan de binnenkant een lederen sleutelhanger vast. Voor de riem gebruikte ik zwarte tassenband, die ik -net als de ritsen- bij Veritas kocht.

©Lieve Deduytschaever 171112 02.JPG

Nu ik het geheel zo bekijk, doet de stof mij wel wat denken aan het ‘aquaflage’ uniform van de Amerikaanse Navy. Zo blijf ik ook nog in ons thema😊.

160804221847-blue-camouflage-navy-uniform-exlarge-169

Ingrid, bedankt voor alles. Ik zal je nooit vergeten. Hopelijk denk jij (dankzij deze tas?) ook nog wel eens aan mij… want afscheid nemen bestaat niet!

©Lieve Deduytschaever 171112 14©Lieve Deduytschaever 171112 08©Lieve Deduytschaever 171112 10

Tot snel,

Lieve

Trotse toiletzak

Ik kreeg enkele maanden geleden van mijn moeder een vijftal meters pauwenstof. Deze stof was in de jaren ’70 een gordijn in onze olijfgroene badkamer. De stof heeft ondertussen vier verhuizen (weliswaar in dozen) overleefd, en ziet er nog steeds picobello uit: een stille getuige van oerdegelijke kwaliteit. Om mijn moeder toch een stukje verleden mee te geven op haar reis naar haar nieuwe heimat Roemenië, besloot ik een mooie toiletzak te maken met de stof die ze al zovele jaren had gekoesterd.

Ik gebruikte hiervoor een fantastische tutorial van Handmade Mieke. De stappen zijn heel erg duidelijk uitgelegd en het resultaat ziet er echt mooi uit. Ik naaide een grotere toiletzak met een voorvak en een binnenzakje. Om zeker te zijn dat de binnen- en buitenstof  bestand zou zijn tegen uitlopende verzorgingsproducten, behandelde ik deze met ‘HG waterdicht voor textiel’.

En of mijn moeder blij was met haar verrassing! Vlak voor ik deze zomer op reis vertrok naar mijn ouders in Roemenië, vroeg ze me om dezelfde toiletzak nog eens te maken en mee te brengen. Geen probleem want stof genoeg. Groot was echter mijn verbazing, toen mijn moeder mij vertelde dat het eigenlijk een cadeautje was voor zichzelf. Ze was het originele exemplaar immers verloren onderweg naar huis, maar durfde mij dat niet onmiddellijk opbiechten. De gelukkige vinder is nu wel een unieke toilettas rijker!

 

PS: Ik gebruikte hetzelfde patroon om de toilettas voor Margot in Mali te maken, weliswaar in een iets kleinere versie. Hiervoor recycleerde ik een hemd in desertstof uit de Stock Americain, met de nodige leuke accenten op de binnenstof.

Hebben jullie ook al eens een toilettas gemaakt? Ik ben nog op zoek naar een goed mannenmodel, dus tips zijn steeds welkom!

Tot schrijfs,
Tatiana