Jenny: eenvoud siert

Reken maar op Designer Stitch om kleding te ontwerpen waarin een vrouwenfiguur er op haar best uitkomt! Ik test nu een jaar of drie voor DS en ben telkens weer onder de indruk van de uitstekende pasvorm. Zin om zelf met een Designer Stitch aan de slag te gaan? Lees dan vooral de laatste paragraaf van deze blogpost, want daarmee kan je je voordeel doen.

De Jenny jurk is een patroon van enkele jaren geleden dat designer Ann opnieuw bekeek. In grote lijnen bleef de jurk hetzelfde, maar de handleiding werd herwerkt naar haar kwalitatieve standaard van vandaag, en Ann voegde ook cupmaten toe. De jurk kan je maken in de brede matenrange van 34 tot 56 met cupmaten B tot DD. Zo kan je de Jenny volledig aanpassen aan jouw vrouwelijke vormen!

Doorgaan met het lezen van “Jenny: eenvoud siert”

Eileen: heerlijk zomers

Als ik een magazine in de bus krijg of in de winkel koop, duurt het meestal een tijdje tegen dat ik ermee aan de slag ga… Mijn to do lijstje is onoverzichtelijk lang en al heb ik wel een voorraadje stof, hét perfecte stofje voor een bepaald patroon heb ik blijkbaar nooit in huis. Herkenbaar?

Zo ook met La Maison Victor 2 van maart-april 2021. Ook nu had ik de ideale stof niet in huis, al gingen er deze keer geen maanden overheen voor ik aan de slag ging met de Eileen jurk. Toen ik deze prachtige satijn-stretchkatoen van Minerva spotte in de kleur ‘Duck Egg’, wist ik dat die twee bij elkaar hoorden. In mijn omgeving slaakten een paar mensen een zucht van opluchting: ik koos een keertje niet voor blauw, intussen de hoofdkleur van mijn garderobe. De stof was ‘in het echt’ nog mooier dan op mijn computerscherm. De kleur, de print en de textuur van de stof lieten mij in de regenachtige meimaand verlangen naar de zomer.

Doorgaan met het lezen van “Eileen: heerlijk zomers”

Een chique Ava

Wie de blog geregeld leest, weet welke mijn favoriete Belgische designer is. Het was een tijdje geleden sinds ik nog eens met de patronen van Bel’Etoile aan de slag ging, dus het was hoog tijd dat ik ze nog eens opduikelde.

Tegenwoordig draag ik het liefste van al mijn zelfgemaakte broeken. Die zitten echt tien keer beter dan de exemplaren uit de winkel en tijdens de koudere herfst- en wintermaanden belandden mijn broeken keer op keer in de wasmand. Tegen het einde van de week was ik telkens verplicht een gekochte broek te dragen en dat is toch écht niet hetzelfde. Een extra broek was dus welkom en ik had na mijn testversie van de Ava, die er helemaal anders uit zag, het kooppatroon nog niet getest.

Doorgaan met het lezen van “Een chique Ava”

Mijn eerste Traverse Bag van Noodlehead

Het patroon stond al een hele tijd op mijn to do lijst, maar omdat ik niet goed wist welke look ik de Traverse Bag van Noodlehead wilde geven, maakte ik er niet meteen werk van. Tot ik bij Minerva op deze prachtige heavy canvas van Art Gallery stuitte. Het was een instant crush: de mooie crèmekleur gecombineerd met prachtige goud- en bruintinten, samen met de zware kwaliteit van de canvas, vroeg om een stijlvol patroontje. De puzzel viel in elkaar!

Ik ben steeds een beetje huiverachtig om met anderstalige patronen aan de slag te gaan. Mijn ‘dagelijks Engels’ is best ok, maar naaitermen, dat is toch andere koek. Gelukkig hoefde ik mij nergens zorgen om te maken. Ik kreeg voor kerst het E-book ‘Naaien met Engelstalige patronen’ van Katrienette, dat ik naast me legde als naslagwerk. Bovendien is het patroon zelf ook super duidelijk geïllustreerd zodat je het zelfs bijna zonder de tekst te lezen stap voor stap kan volgen.

Doorgaan met het lezen van “Mijn eerste Traverse Bag van Noodlehead”

Rozig geluk – Kuoria van Hansedelli

Al krijg ik niet zo vaak ‘bestellingen’, als iemand uit mijn omgeving me vraagt om iets op maat te maken, zeg ik zelden neen. Voor mezelf heb ik nu stilaan wel genoeg tassen, dus ik ben altijd blij als ik mijn hobby kan uitvoeren ‘op kosten van een ander’. Het is een win-win situatie: ik kan lekker naaien en aan de prijs van het materiaal heeft die ander een mooie tas. In dit geval vroeg mijn collega me of ik een laptoptas kon maken voor haar nieuwe Dell computer. Met de Kuoria van Hansedelli in mijn achterhoofd zei ik volmondig ja!

Collegaatje ‘K’ wist goed wat ze wilde: een combinatie van zwart, roze en bloemen. In het begin zag ik dat niet volledig goed komen, want haar smaak ligt buiten mijn comfortzone. Maar in overleg met Mieke van Kbas kwamen we tot drie stoffen die heel mooi samen kleurden: zwart kunstleer voor de basis, roze kurkleer als accent en een fleurige canvas van Pieke Wieke als eyecatcher in en op de tas. Daarnaast koos ‘K’ voor ritsen op rol met roze-gouden tandjes en voor roze tassenband. Ook de nodige verstevigingen kocht collega ‘K’ bij Kbas.

Doorgaan met het lezen van “Rozig geluk – Kuoria van Hansedelli”

Eindelijk een passend vestje met rits

Wanneer ik ’s morgens uit bed kom, trek ik meestal snel een geritst vestje over mijn pyjama. Ik vind het heerlijk nog even zo rond te hangen voor ik in de douche spring. Jarenlang wisselde ik een sweatervest af met een vestje in dunne fleece. Dat vestje heb ik al twee keer hersteld met patches op de ellebogen: het zit heerlijk en buiten de doorgesleten ellebogen ziet het er nog prima uit. Toch werd het stilaan een beetje te marginaal om het te blijven doordragen, al deed ik dat nog steeds, tot groot jolijt van mijn ventje.

Het Burda Easy magazine 02/20 passeerde hier al eerder de revue. Ik maakte er al een jurkje en een trui uit, maar ik kocht het magazine eigenlijk voor het leuke vestje met rits dat erin staat. Toch durfde ik er niet meteen mee aan de slag, aangezien ik nog niet vaak een vestje maakte waar ik helemaal tevreden van was. De meeste exemplaren werden al snel aan vriendinnen of familie gegeven, wegens nét niet zoals ik het wilde.

Doorgaan met het lezen van “Eindelijk een passend vestje met rits”

Mijn nieuwe crush – een prachtige Stinger

Ik heb een nieuwe crush, ik kan niet stoppen met ernaar te kijken en ermee te showen. Indien niet in gebruik, hangt hij zelfs aan de muur als decoratie…. Voor alle duidelijkheid, het betreft niet mijn man, noch een derde partij maar wel een geweldige laptoptas. En niet zo maar eentje. Een exemplaar dat de ontwerpster van de Stinger, Girl in uniform Lieve, dan ook nog eens zelf voor mij heeft gemaakt. Geef toe, een mooier cadeautje kan je toch niet krijgen!

Doorgaan met het lezen van “Mijn nieuwe crush – een prachtige Stinger”

Nieuw in tassenland: de Annemarette van Katrienette

De Corona-pandemie en de bijhorende semi-lockdowns hebben voor heel wat mensen de wereld op z’n kop gezet. Van het ene op het andere moment vielen een jaar geleden voor de tassenkoningin Katrienette alle workshops weg. Maar Katrien zou Katrien niet zijn als ze in haar lot zou berusten… Eindelijk had ze (een beetje meer) tijd om haar ideeën in realiteit om te zetten. Na haar eerste fantastische patroontje, de Cosynette, presenteert ze nu een tweede patrooon: de Annemarette.

Doorgaan met het lezen van “Nieuw in tassenland: de Annemarette van Katrienette”

Voor alles het juiste ritstasje

Onlangs vroeg vriendin en medeblogster Margot me hoeveel tassen en tasjes ik al gemaakt had in de jaren dat ik naai. Ik moet eerlijk toegeven dat ik er geen flauw idee van heb… wel weet ik dat ik altijd wel weer een reden vind om een tasje te maken. Want het is toch zo leuk!!!

In dit geval had ik een stokoud gekocht tasje, door en door versleten, dat ik overal mee naartoe neem als ik geen grote tas nodig heb. Het kunstleer begint af te brokkelen, dus het werd hoog tijd om dat tasje te vervangen. Ik vind de grootte en vorm zo leuk, dat ik besloot het tasje na te maken. Met de eenvoudige vormen en afgeronde hoeken leek het mij een fluitje van een cent…

Doorgaan met het lezen van “Voor alles het juiste ritstasje”

Een Maurice voor Chris

In mijn ogen zijn handgemaakte cadeautjes meestal de beste… Elke gelegenheid die ik krijg om zelf een cadeau te maken, grijp ik dan ook gretig aan. Voor kerst hadden we dit jaar opnieuw naampjes getrokken. Mijn ventje mocht een geschenk uitzoeken voor mijn vader, die aangaf dat hij wel een leuke ‘sporttas’ kon gebruiken. Mijn ouders logeren voor hun werk geregeld in een B&B, de tas zou daarvoor dienen. En ja hoor, mijn ventje vond het goed dat ik de tas maakte. Joepie!

Doorgaan met het lezen van “Een Maurice voor Chris”