Juniper – telkens weer anders

Een tijdje geleden mocht ik het Dahlia shirt testen voor Sola Patterns. Omdat ik zo onder de indruk was van de pasvorm van het t-shirt, besloot ik ook aan de slag te gaan met een van hun andere patroontjes, de Juniper.

De Juniper is een sweater die eruit ziet als een chique vestje dat je op verschillende manieren kan dragen. Omdat niemand het patroon beter kan beschrijven dan de designer zelf, lees je hier vrij vertaald een stukje van haar site: “Het cross-over ontwerp gecombineerd met de sjaalkraag kan op verschillende manieren gedragen worden. Knoop hem helemaal dicht voor een warm en knus gevoel of knoop alleen het onderste knoopje dicht om de kraag en het cross-over ontwerp te benadrukken. Beter nog, draag hem open voor een casual en toch chique look”.

Het feit dat je een kledingstuk op verschillende manieren kan dragen spreekt mij enorm aan. Ik ben een grote koukleum die het door stress ineens heel warm kan krijgen. Handig dus dat ik met de drie knopen kan bepalen hoe ver het truitje open gaat en hoe hoog de kraag sluit. Net omdat ik zo’n koukleum ben, vond ik het niet zo leuk dat het vestje niet tot beneden sluit. Ik tekende de kromming onderaan dus lichtjes anders, zodat mijn buik iets meer bedekt is, maar ik hield de vorm wel in ere. Helemaal dicht kan het truitje dus niet, maar wat maakt het uit? Dit sweatervestje is gewoon de max!

Bij Minerva vond ik een toffe sweaterstof met een superzachte binnenkant. Met de basiskleur bleef ik binnen mijn comfortzone, maar met de print ging ik daar ver buiten. Toen ik de stof voor het eerst in handen kreeg, begon ik te twijfelen of dit iets voor mij was… De print is felgekleurd en heel uitgesproken. Om dat effect een beetje te temperen, duikelde ik een jeansblauwe tricot op uit mijn stoffenvoorraad. Die gebruikte ik voor de sjaalkraag. Beide stofjes passen wonderwel bij elkaar.

Door de vele patroondelen en de mooie sjaalkraag is het een hele klus om dit sweatervestje te naaien. Ik deed het rustig aan: de eerste dag tekende ik het patroon en knipte ik de heerlijk zachte stof, op dag twee naaide ik het vestje in elkaar, en op dag drie maakte ik de knoopsgaten en zette ik de knopen aan. Van knoopsgaten maken krijg ik het altijd superwarm en ook deze keer vond ik het niet eenvoudig om ze allemaal mooi gelijnd en perfect gelijk te maken. Even overwoog ik het jasje af te werken met drukknopen… maar neen, dat zou het patroon geen eer aandoen! Effe doorbijten dus. Ik vond bovendien de perfecte knopen in de kringwinkel, dus ik kon er eigenlijk niet meer onderuit.

Je hoeft echt geen schrik te hebben om met een Engelstalig patroon van Sola Patterns aan de slag te gaan, want bij elke stap staan heel duidelijke tekeningen. Bovendien vind je een extra tutorial op hun site die je stap voor stap toont hoe je de sjaalkraag maakt.

Waar ik eerst een beetje bang was dat de print van de sweaterstof het jasje te druk zou maken, brengt de kraag in een effen stofje het geheel voor mijn smaak terug in balans, en terug binnen mijn comfortzone.

Dit leuke jasje is perfect voor de iets frissere lente- en zomeravonden. Ik zie het mij al dragen op een chique broek (ja hoor, mijn nieuwe Ava past er heel mooi bij), een jeansrokje of een kleedje. En als de herfst weer voor de deur staat, past het even goed op een makkelijke trainingsbroek! Juniper, telkens weer anders.

Tot snel,
Lieve

Eindelijk een passend vestje met rits

Wanneer ik ’s morgens uit bed kom, trek ik meestal snel een geritst vestje over mijn pyjama. Ik vind het heerlijk nog even zo rond te hangen voor ik in de douche spring. Jarenlang wisselde ik een sweatervest af met een vestje in dunne fleece. Dat vestje heb ik al twee keer hersteld met patches op de ellebogen: het zit heerlijk en buiten de doorgesleten ellebogen ziet het er nog prima uit. Toch werd het stilaan een beetje te marginaal om het te blijven doordragen, al deed ik dat nog steeds, tot groot jolijt van mijn ventje.

Het Burda Easy magazine 02/20 passeerde hier al eerder de revue. Ik maakte er al een jurkje en een trui uit, maar ik kocht het magazine eigenlijk voor het leuke vestje met rits dat erin staat. Toch durfde ik er niet meteen mee aan de slag, aangezien ik nog niet vaak een vestje maakte waar ik helemaal tevreden van was. De meeste exemplaren werden al snel aan vriendinnen of familie gegeven, wegens nét niet zoals ik het wilde.

Doorgaan met het lezen van “Eindelijk een passend vestje met rits”

Burda sweater – sportief elegant!

Zelden ben ik slaaf van de mode, maar de trend van de volumineuze mouwen zet zich nu verder in mijn kleerkast. Ik ga steeds weer op zoek naar patroontjes die dat ietsje meer hebben en vaak vind ik dat ietsje meer nu in de mouwen. Het is alweer een jaar geleden, maar toen ik Burda Easy 02/2020 doorbladerde in de krantenwinkel, viel mijn oog niet enkel op het jurkje dat ik al eerder maakte, maar vooral op een leuke sweater: sportief en draagbaar, maar toch speciaal door de bolle mouwkop.

Een lang gekoesterd sweaterstofje in een mooi grijs-blauw dat ik bij Toverstof kocht, moest eraan geloven. De kleur en de leuke, ietwat retro, print combineerde perfect met het gekozen patroon. Een sweater kan eenvoudig of net bijzonder uitdraaien door de stofkeuze, dus zoek ik het hele jaar door naar mooie stoffen om dan later op een bijpassend patroon te stoten.

Doorgaan met het lezen van “Burda sweater – sportief elegant!”

Mabel ma belle…

Elke keer kijk ik rijkhalzend uit naar de nieuwe FibreMood. De designers achter dit supertoffe magazine volgen de mode in Parijs op de voet, en ik moet zeggen dat die oversized mode de laatste maanden niet echt mijn ding was… In FibreMood 13, de editie die nu in de winkel ligt, staan echter opnieuw tal van naaisels die mij op het lijf geschreven zijn! Toen de postbode het boekje in de bus gooide, maakte ik spontaan een vreugdedansje!

Ik had een prachtige gebreide slub sweater van Minerva liggen en moest dus niet lang nadenken wat ik eerst zou maken: de Mabel sweater is een elegant en vrouwelijk patroon met mooie pofmouwen, naar keuze met of zonder rushes op het voorpand, en met de ideale pasvorm. De laatste tijd heb ik heel wat langerokkenfilms bekeken, en de sweater deed mij daar meteen aan denken. De bijzondere stof in combinatie met zo’n mooi patroontje, dat gaf vonken in mijn hoofd!

Doorgaan met het lezen van “Mabel ma belle…”

Atypisch asymetrisch truitje

For English, scroll down…

Ooit, in een ver verleden, was ik militair journalist voor de Belgische Defensie. In die periode maakte ik reportages over onze militaire activiteiten overal ter wereld. In 2011 mocht ik onze dienst vertegenwoordigen op het militair filmfestival in Bracciano, Italië. Ik viel jammer genoeg niet in de prijzen, maar tijdens mijn verblijf in Bracciano hadden we een half dagje vrij en trok ik naar Rome om er te gaan shoppen. Ik was al snel een paar laarzen-met-hak, een mooie sjaal, een lederen wikkelriem en twee chique truien rijker. Kleding die ik nog steeds koester.

Een van die truien was een dun, wollen, asymetrisch geval. Niet iets waar ik onder normale omstandigheden voor zou kiezen, maar daar in Rome had hij een bijzondere aantrekkingskracht op mij. Toen ik een superzachte, dunne sweaterstof van Minerva in de bus kreeg, wist ik meteen wat ik ermee zou doen: die lang gekoesterde trui namaken!

Doorgaan met het lezen van “Atypisch asymetrisch truitje”

Zalig vertoeven buiten mijn comfortzone: de India Hoodie uit ‘I love sweaters & hoodies’

Toen ik vernam dat Fran Van Severen een nieuw boek uitbracht, kon ik haast niet wachten tot het in de winkels lag. In het boek staan namelijk acht modellen voor vrouwen en meisjes en zes modellen voor mannen en jongens, voor zowel beginners als gevorderde naai(st)ers. Of zoals ik het lees: voor elk wat wils en ontzettend veel mogelijkheden.

Doorgaan met het lezen van “Zalig vertoeven buiten mijn comfortzone: de India Hoodie uit ‘I love sweaters & hoodies’”

Een groene hoodie voor een groene jongen

Op 1 september zou mijn oudste zoon zijn eerste stapjes zetten als groentje op de middelbare school. Je mag groentje dan ook heel erg letterlijk nemen, aangezien hij vanaf dan elke dag in een groen uniform richting schoolpoort zou trekken. 33 Jaar voorheen had ik het hem al voorgedaan en eerlijk gezegd had ik na 6 jaar dik genoeg van deze kleur. In mijn kast is er de afgelopen twee decennia dan ook geen spatje flessengroen meer binnengeslopen. Mijn zoon geniet echter van al dat groen aangezien bij later bioloog wil worden.

Maar bon, ondanks het kleurentrauma en door een gebrek aan kant-en-klare truien in de juiste kleur op het wereldwijde web, besloot ik zelf een hoodie te maken. De juiste kleur stof vinden was vrij gemakkelijk en ik kocht dan ook meteen enkele meters, met enkele andere toekomstige truien in het achterhoofd. Een mens kijkt best vooruit, nietwaar?

Doorgaan met het lezen van “Een groene hoodie voor een groene jongen”

Lady in blue – part II

Never change a winning team, luidt het gezegde. Dingen die mij goed staan, worden hier wel vaker verschillende keren gemaakt. Zo struikel je hier de laatste maanden over Isa sweaters, hebben Margot en ik een tijdje de ene Aster na de andere gemaakt en komt ook de 7678 van Burda Young geregeld terug, al is dat intussen al even geleden.

© Moors M - 6U6A4945

Helemaal in het begin van mijn ‘naaicarrière’ maakt ik de 7678 in verschillende versies. Ondertussen zijn die versleten of om een of andere reden in de kledijcontainer terecht gekomen. Toch vind ik het nog steeds een superleuk patroontje. Hoog tijd dat ik mij er nog eens aan waagde!

© Moors M - 6U6A4907 Doorgaan met het lezen van “Lady in blue – part II”

Isa meets Jesi

Dat Bel’Etoile een van mijn favoriete ontwerpers is, dat wist je waarschijnlijk al. Verschillende Lux-jurken passeerden de revue en ook de Vita zag je langskomen. Omdat haar patronen zo goed in elkaar zitten, volg ik haar op de voet. Daarom kan ik je al verklappen dat er binnenkort van haar hand een nieuw patroontje op de markt komt, waarvan ik nu al superfan ben!

© Moors M - 6U6A4318 Doorgaan met het lezen van “Isa meets Jesi”

Een coole Capucha voor een coole skater

Een paar jaar geleden beslisten we in onze familie niet langer een grote stapel cadeautjes te geven met Kerst. Al is cadeautjes geven én krijgen nog zo leuk, we zaten vaak de hele avond uit te pakken aan een hoog tempo en gingen soms naar huis met dingen waar we niet zo blij mee waren. We besloten dus naampjes te trekken, zodat iedereen een cadeautje krijgt en mag geven. Dat zorgt ervoor dat je alle tijd hebt om het ideale geschenk uit te zoeken en we allemaal de tijd nemen om het rustig uit te pakken en te bewonderen. Veel gezelliger zo!

© Moors M - 20191225-6U6A2474

Voor de volwassenen is zoiets ideaal, maar de kinderen – die nog geen eigen budget hebben – vallen uit dat naampjessysteem. Mijn neefjes Wolf en Lou krijgen dus afwisselend een cadeau van ons of van mijn ouders. Voor mij extra leuk, want stiekem vind ik dat ene cadeautje dat ik mag geven toch wat weinig. Bovendien, het kan toeval zijn, vragen de kinderen telkens een zelfgemaakt cadeautje aan hun tante. Vorig jaar mocht ik een Oscar rugzak maken voor mijn petekind Wolf en die draagt hij nog steeds bij al zijn hobby’s.

© Moors M - 20191225-6U6A2429 Doorgaan met het lezen van “Een coole Capucha voor een coole skater”