Gelezen en goedgekeurd – naaitijdschrift La Maison Victor

Aan goede patronen heeft een naaister altijd nood. In mijn kast vind je dan ook een mengeling van losse- en PDF patronen, naast een hele rij naaitijdschriften. Ik naai nu zo’n twee-en-een-half jaar, en schrik ervan hoeveel ik er al verzamelde. Tijd om de tijdschriften eens kritisch te bekijken.

©Lieve Deduytschaever 171118 14

Twee jaar lang had ik een abonnement op La Maison Victor. Ik heb elk tijdschrift sinds december 2015, en bestelde daarnaast nog enkele eerdere edities online, op zoek naar specifieke patroontjes. Dit tijdschrift ken ik dan ook het beste.

©Lieve Deduytschaever 171118 19

LMV vind ik een heel mooi ‘naai- lees en kijktijdschrift’. De vormgeving is door de jaren heen wat veranderd, maar trouw aan de stijl is het boekje een mengeling van interessante artikels, mooie foto’s en leuke patroontjes.

In La Maison Victor vind je telkens een mix van patronen voor kinderen, mannen en vrouwen. Leuk als je een kroost hebt, minder interessant als je meestal enkel voor jezelf naait.

Ook beginnende naaisters kunnen per editie zeker een paar projectjes tot een goed eind brengen. LMV geeft het niveau duidelijk aan met huisjes, en staat bekend om de uitgebreide stap-voor-stap handleiding vol duidelijke tekeningen. De patroonbladen zijn vlot leesbaar en -niet te verwaarlozen- hebben een makkelijk hanteerbaar formaat.

Voor de dames beginnen de maten soms bij 30, wat voor mij heel leuk is, al tailleren de maten wel heel ruim. Ik moet meestal wel aanpassingen doen, ook al omdat er vaak wijdere modelletjes te vinden zijn bij LMV, en die stijl staat mij niet zo.

Er sluipen geregeld foutjes in de werkbeschrijvingen en soms ontbreken er patroondelen. De rechtzetting vind je op hun website, maar als je snel begint te naaien, ben je er aan voor de moeite. Daardoor raden heel wat naaileerkrachten af, met het tijdschrift aan de slag te gaan.

Ik maakte al heel veel leuke dingen uit La Maison Victor. Mijn Odette-hack ging intussen viral, maar ook de Hanna-, de Eden– en de Kyotojurk, alsook de Astertrui en de Kristyrok passeerden in verschillende versies de revue. Met de Rochajas waagde ik mij aan een iets moeilijker patroon, en maakte ik een vriendin gelukkig. En die lijst is bijlange niet volledig, want ook Tatiana en Margot showden prachtige creaties uit het tijdschrift op deze blog…

De laatste tijd merkte ik echter, dat ik in sommige edities mijn meug niet vond. Toch een beetje zonde van het geld…

Conclusie: ik blijf fan van het tijdschriften kijk steeds reikhalzend uit naar de nieuwe editie, maar vanaf nu koop ik het in de winkel nadat ik het eerst goed bekeken heb.

Wat vind jij van La Maison Victor?

Tot snel,
Lieve

Wat als… afscheid nemen niet bestaat

Soms heb ik een beetje het gevoel dat ik mezelf herhaal. Patroontjes die ik een keer met plezier gemaakt heb, haal ik snel terug uit de kast voor een nieuw project. Ergens vind ik dat ook ecologisch verantwoord, want ik teken mijn patronen op het stevige plastiek van puinzakken… Het leuke aan zelf naaien is echter, dat je eindeloos met een patroon kan variëren, waardoor je eigenlijk nooit twee keer hetzelfde maakt.

Zoals jullie lazen in deze tekst, dwongen lichaam en geest mij een jaar geleden beter voor mezelf te zorgen. Ik wist dat rust levensnoodzakelijk was, maar dat het niet genoeg zou zijn. Om na deze episode steviger in het leven te staan, moest ik mezelf volledig resetten (ik noem het een grondige detox), en dat deed ik aan de hand van intensieve therapie.

Nu ik terug in het ‘echte leven’ stap, moet ik het team dat mij ondersteunde stilaan loslaten. Eén van hen is mij onderweg heel erg dierbaar geworden. Ingrid, mijn coach, stond naast me bij elke stap die ik gezet heb, en ik heb heel veel van haar geleerd. Al ben ik haar zielsdankbaar voor de steun, ook van Ingrid moet ik nu afscheid nemen.

background-957477_1280

Zij kent mij door en door, heeft dit jaar diep in mijn ziel gekeken, maar eigenlijk ken ik haar nauwelijks. Hoe ze zich kleedt, dat heb ik vaak genoeg gezien, maar voor de rest ken ik haar smaak en stijl totaal niet. Ik heb mijn hoofd er keer op keer over gebroken, hoe ik mijn dankbaarheid tastbaar zou kunnen maken.

© Lieve Deduytschaever 170506 11.jpgDus herhaalde ik mezelf… en maakte ik de Jozefien uit ‘Mijn tas’ van Elisanna en Fynn. Voor de stof trok ik een keer of vier naar Ikea. Ik kon maar niet beslissen, want Ingrid verdient het allermooiste geschenk. Uiteindelijk moest ik me erbij neerleggen dat ik nooit op voorhand zal weten of ze een stofje mooi vindt. Ik deed mijn ogen dicht, haalde diep adem en waagde de sprong: vier gebroken naalden later was mijn derde Jozefien geboren.

Ik koos ervoor de tas zo ruim en veelzijdig mogelijk te maken en liet het tussenschot-met-rits weg. In de plaats daarvan naaide ik binnenin twee open zakjes en aan de andere kant een zakje met rits. Ook in de klep vooraan kwam een ritszakje. Omdat ik zelf in zo’n grote tas steeds moet vissen naar mijn sleutelbos, maakte ik aan de binnenkant een lederen sleutelhanger vast. Voor de riem gebruikte ik zwarte tassenband, die ik -net als de ritsen- bij Veritas kocht.

©Lieve Deduytschaever 171112 02.JPG

Nu ik het geheel zo bekijk, doet de stof mij wel wat denken aan het ‘aquaflage’ uniform van de Amerikaanse Navy. Zo blijf ik ook nog in ons thema😊.

160804221847-blue-camouflage-navy-uniform-exlarge-169

Ingrid, bedankt voor alles. Ik zal je nooit vergeten. Hopelijk denk jij (dankzij deze tas?) ook nog wel eens aan mij… want afscheid nemen bestaat niet!

©Lieve Deduytschaever 171112 14©Lieve Deduytschaever 171112 08©Lieve Deduytschaever 171112 10

Tot snel,

Lieve

De Warmste Week: een knuffel voor Wendy

Op een ijskoude herfstdag vonden de Girls in Uniform elkaar in een huisje nabij Gent, met een hartverwarmend doel voor ogen: naaien voor de Warmste Week. We naaiden ‘een knuffel voor Wendy’, waarvan de opbrengst gaat naar Rozerood, een Limburgse vereniging  van en voor kankerpatiënten en hun naasten.

Een knuffel voor Wendy - affiche

Heidi -de drijvende kracht achter de actie- bezorgde ons de nodige stofjes, en dankzij de gulle giften van enkele buren en natuurlijk ook van de Girls zelf, hadden we voldoende materiaal om een hele familie uiltjes te voorschijn te toveren. Nog tot 13 december wonen de beestjes in Zwijnaarde, daarna verhuizen ze naar hun broertjes en zusjes bij Heidi in Zonhoven.

©Lieve Deduytschaever 171203 21

Zo’n uiltje kopen? Dat kan! Stuur ons een mailtje of neem contact op met Heidi. Een knuffeltje kost slechts 6 euro (excl. verzendkosten). Wil je een uniek exemplaar? Lees dan even verder…

Naast het warme gevoel dat we kregen omdat we naaiden voor het goede doel, was het ook superleuk elkaar nog eens te zien. Het was de eerste keer dat An en Tatiana elkaar in levende lijve ontmoetten, en ik had An ook in geen maanden gezien. Wat hebben we weer plezier gehad! Maar zelfs het gelach en getetter verstomde tijdens het naaien. De uiltjes vroegen toch wat concentratie…

De Girls zouden de Girls niet zijn, als we niet onze eigen twist zouden geven aan de knuffels. We maakten twee unieke exemplaren: eentje in het woodland uniform van de Belgische militairen, en eentje in de desertprint die wij dragen op missie in woenstijnlanden. Ja hoor, dat uniform heeft Margot zes maanden lang gedragen in Mali.

De militaire knuffels verkopen we aan de hoogste bieder. Wil ook jij zo’n uniek exemplaar? Reageer voor 10 december op dit bericht met een bod voor het kaki of beige uiltje. Let wel: als we elkaar niet in levende lijve ontmoeten, komen hier ook verzendkosten bij.

© Moors M - IMG_5196

Hopelijk kunnen wij dan een mooi bedrag schenken aan Rozerood!

Tot snel,
Lieve

Getest en goedgekeurd: de Maya van Blou

Een paar maand geleden stuitte ik per toeval op de Cobalt sweater, het allereerste patroontje van Blou. Ik mocht meedoen met de lanceringstour, en maakte al snel een tweede exemplaar. Wat een heerlijk, veelzijdig patroontje! Toen de meiden van Blou een oproep deden om hun tweede patroon te testen, stelde ik mij dus zonder aarzelen kandidaat.

DLOOOjgWAAAgQBf

Het Maya-patroon is er opnieuw eentje waar je alle kanten mee op kunt. Een top met lange of aangeknipte mouwen, een A-lijn jurkje, of eentje met een kokerrok. Voor de mama’s (in spé) is er zelfs een zwangerschaps- en borstvoedingsversie van dit patroon!

Omdat ik al een wikkeljurkje met uitlopende rok heb (het haalde de blog nog niet), koos ik voor het exemplaar met driekwart mouwen en rechte rok.

DSC_8922-bewerktLR

Al had ik er alle vertrouwen in dat Blou weer een toppertje gemaakt had, het was en bleef een test. Ik ging dus op zoek naar een soepel, betaalbaar tricootje. Dat vond ik in de koopjeshoek van de Stoffenknop in Merelbeke. Helemaal buiten mijn comfortzone, maar liefde op het eerste gezicht! Toch liep ik eerst nog drie keer de winkel rond, voor ik het kocht.

DSC_8979LR

De test verliep heel vlot. Net als bij de Cobalt, zijn er verschillende printmogelijkheden voor dit PDF patroon. Ik koos voor de A0-versie met naadwaarde. De handleiding is opnieuw heel overzichtelijk, en zo geraakte ik zonder problemen aan het einde van de rit.

DSC_8939-bewerktLRDSC_8945LR

Wat ben ik blij met mijn Maya-jurk! Het kleedje in viscose-tricot zit zalig. De kraag, de overslag en plooitjes in de taille maken het een heel vrouwelijk en elegant model, en de stof geeft het nét dat beetje extra. Ik ben zeker dat er niemand op de hele wereld rondloopt met deze jurk.

DSC_8969LR

Zowel Maya als Maya Mom (de borstvoedingsversie) zijn nog tot en met zondag 3 december te koop met 15% korting!

Wat vind jij ervan?

DSC_8914LR

Tot snel,
Lieve

PS: Voor de gelegenheid ging ik op stap met een ‘nieuwe’ fotograaf. Hanne en ik kwamen met elkaar in contact dankzij de handige burenapp Hoplr, en zij maakte deze prachtige foto’s van mij. Meer werk van Hanne vind je op haar site.

Eenvoud siert

Ik ben een jeansmeisje, en kan heel wat tijd spenderen aan de zoektocht naar dé perfecte jeans. Spant de broek mooi waar het hoort, is de kleur goed, verlengt ze mijn benen? Dan kan ik er alle kanten mee uit. Een leuk truitje er bovenop, een hakje, en ik ben klaar voor een feestje. Met een sneaker eronder kan ik zo de stad in met vriendinnen.

Margot VW 170331 2b

Yvette van Droomstoffen weet intussen perfect wat ik mooi vind. Deze grijs-blauwe zware tricot is mij op het lijf geschreven. Zo’n mooie stof vraagt om een eenvoudig patroontje. Ik hertekende de Kyotojurk van La Maison Victor tot een sportief truitje met gesloten rug. De Kyoto heeft een mooie opening op de rug, maar ik koos er deze keer voor om de mouwen ter hoogte van de bovenarmen gedeeltelijk open te laten en af te boorden met een siersteek. Gewoon een centimetertje omzomen en vaststikken does the trick. Dit truitje leent zich perfect voor een gezellige zomeravond op een terrasje!

Vlak voor het vertrek van Margot naar Mali, gingen we nog even lunchen in de buurt van het prachtige Antwerpse station. We konden de gelegenheid niet voorbij laten gaan, om wat leuke foto’s te nemen.

Margot VW 170331 18b

Wat heb ik die uitjes met haar gemist!

Margot VW 170331 12c

Tot snel,
Lieve

De Stoffenknop

Op Facebook volgde ik dit sympathieke winkeltje al een tijdje, maar tot aan de feestelijke heropening van een pand in het centrum van Merelbeke, had ik er nog nooit een voet binnen gezet. Dat ik het nu wel deed, daar hadden de welkomstkorting en de beloofde goodybag ook iets mee te maken, natuurlijk 😉.

©Lieve Deduytschaever 170906 07

Van zodra ik er binnenstapte, voelde ik mij er op mijn gemak. De Stoffenknop is een mooie, ruime, lichte winkel, vol handgemaakte spulletjes en prachtige stoffen. Toch zou je aan de ingang nog kunnen denken dat je het verkeerde pand bent ingelopen… Daar staan namelijk rekken vol leuke spulletjes, prachtige theedozen, oorbelletjes, schoolgerief en houten speelgoed. Ideaal, wanneer je – zoals ik op dat moment – toevallig ook op zoek bent naar een leuk cadeautje.

 

 

Maar het belangrijkste is natuurlijk het grote assortiment naaispulletjes, van schaartjes, garen, ritsen, boordstoffen in allerlei hippe kleurtjes tot prachtige stoffen, die de gastvrouw persoonlijk op allerlei beurzen in heel Europa voor ons uitzoekt.

 

 

Chantal verwelkomt elke klant met open armen, en praat met je, alsof ze je al jaren kent. Dat is natuurlijk ook wel een beetje zo, want ze deelt haar grote passie met haar klanten. Welk probleem je haar ook voorlegt, ze helpt je tot een oplossing te komen. Ze weet perfect welke stoffencombinaties je creatie mooi tot z’n recht doen komen, of welke fournituren je daarvoor nodig hebt. Vijf jaar geleden begon ze, nog heel klein, van thuis uit handgemaakte spulletjes te verkopen. Zelf omschrijft ze het als ‘een uit de hand gelopen hobby’, die haar ertoe dreef een klein winkeltje op te starten. Een winkeltje, dat een paar maand geleden uit de voegen barstte, en moest uitwijken naar een groter pand.

 

Al heeft Chantal nu nog nauwelijks tijd om zelf van haar hobby te genieten, toch breidt ze haar ‘territorium’ nog verder uit. Binnenkort kan je in haar leuke winkel terecht voor heel wat workshops, en hoef je niet eens meer de deur uit om haar mooie spulletjes in huis te halen. Ze is namelijk volop aan het werk om haar gloednieuwe webshop online te krijgen. Ik ben benieuwd!

 

 

Sinds de heropening loop ik er geregeld eens binnen, want ik ben alvast fan! Wat denk jij?

©Lieve Deduytschaever 170906 01

Tot snel,
Lieve

PS: wil jij de lancering van de webshop, net als ik, niet missen? Schrijf je dan snel in op de nieuwsbrief van de Stoffenknop!

Mister Sandmans little brother

Een paar maand geleden maakte ik een leuke jumpsuit voor mijn petekind Wolf. Op dat moment had ik ook aan zijn broer Lou beloofd er eentje te maken, maar ik vond niet meteen een geschikt patroon-met-kap, en aan het einde van een maandenlange en schier eindeloze zoektocht besloot ik gewoon nog eens hetzelfde model boven te halen: de Sandman Jumpsuit uit Ottobre Kids 6/2015. Lou groeit als kool, en ik kon zelfs dezelfde maat maken. Minder voorbereiding, daar hou ik van!

Met een kennersoog koos Lou een prachtige tricot uit op de website van Droomstoffen. Toch duurde het alweer een tijdje voor tante-lief aan de slag ging. De reden? Die goede oude drempelvrees. Want de polosluiting in de onesie is de eerste stap in het proces, en laat ik daar net niet zo geroutineerd in zijn. Ik wachtte dus tot het allerlaatste moment om eraan te beginnen.

©Lieve Deduytschaever 171025 21In de herfstvakantie gingen de broers namelijk op reis met oma en opa, en Wolf nam zijn onesie mee. Dan kon ik zijn broer toch niet in de kou laten staan?

©Lieve Deduytschaever 171025 16©Lieve Deduytschaever 171025 20

Deze keer ging alles gelukkig relatief vlot, en twee dagen voor hun vertrek leverde ik de jumpsuit af bij mijn zus thuis. Lou was in de wolken met zijn onesie, en poseerde als een heus ‘fotomodel’ voor mijn lens. Daarna keuvelden we allemaal samen onder het genot van een verse gember-limoenthee over koetjes en kalfjes. Mijn zus had zelfs een cadeautje voor me klaar, als bedanking voor de naaisels. Een bezoekje bij Elke en haar kids is altijd met volle teugen genieten!

©Lieve Deduytschaever 171025 18

Ik ben superfier op mijn neefjes. Wat denk jij, knappe kerels hé?

©Chris Deduytschaever171030© Moors M - 6U6A1401

©Lieve Deduytschaever 171025 13

Tot snel,
Lieve

 

Heerlijk herfstjurkje

Jurkjes… elke keer denk ik: “die maak ik niet meer, ik heb er nu meer dan genoeg”. Ik ben namelijk niet echt een jurkjesmeisje. Tot voor kort droeg ik ‘s zomers vooral rokjes of shorts met een topje, en in de winter ging ik voluit voor jeansbroeken en een truitje. Sinds ik naai, is mijn kledingstijl echter radicaal veranderd. Niet enkel hangt mijn kast nu vol met leuke én draagbare jurken, ook prints en kleuren waar ik tot op dat punt zelfs nooit naar keek, draag ik nu met plezier.

©Lieve Deduytschaever 171103 34

Natuurlijk grijp ik nog terug naar mijn ‘oude’ combinaties, want die zijn zo comfortabel. In de zomer is een jurkje echter toch zo handig. Je hoeft niet na te denken over een geschikte combinatie, en met de juiste schoen eronder ben je voor elke gelegenheid gekleed. In de koudere seizoenen kies ik voor laagjes en sjaaltjes, in combinatie met nylons en een mooie laars. Ja, sinds ik wat vaker jurkjes draag, gaat er een hele wereld voor mij open. Maar toch… nu heb ik er wel genoeg in mijn kast hangen.

©Lieve Deduytschaever 171103 25

Tot ik een leuk gebloemd viscosetricootje toegestuurd kreeg van Studio Sanne. Zeg nu zelf… deze stof vraagt er toch om een herfstjurkje te worden? Jammer genoeg maakte ik een inschattingsfoutje, en koos ik voor het ‘verkeerde’ patroon. Ik vond jurk nr. 1 uit ‘Stitched By You’ herfst 2016 zo mooi in het boekje! De mooie V-hals, gecombineerd met de speciale plooien langs de halslijn spraken mij enorm aan. Ook het aansluitende model zag ik helemaal zitten.

©Lieve Deduytschaever 171103 08

Uitgezonderd een kleine aanpassing ter hoogte van mijn heup, en de versmalling van de mouwen, was de pasvorm meteen goed. De V is net diep genoeg om stijlvol te zijn. Maar die plooien… die swingen de pan uit. Ze blijven niet liggen hoe het zou moeten, waardoor het bovenstuk er soms een beetje rommelig uitziet.

©Lieve Deduytschaever 171103 30

Gelukkig is het een herfstjurk, en zoals ik al zei: in de frissere seizoenen draagt deze koukleum laagjes. Met een mooie cardigan en een sjaaltje is de jurk perfect draagbaar.  En eigenlijk… ze zit heerlijk, en als ik de foto’s bekijk, vallen die plooien ook heel goed mee!

©Lieve Deduytschaever 171103 40Eind goed, al goed dus!

©Lieve Deduytschaever 171103 02

Tot snel,
Lieve

PS: Onze huisfotograaf kon de foto’s niet nemen, en dus ging ik aan de slag met statief en selfiestick. Weg prachtige decors (ik durfde de tuin niet uit), weg mooie fotobewerkingen (ik zie er nogal grijs uit precies)… just me, mijn gsm en fototoestel. Ongelofelijk hoe snel je gewend raakt aan zo’n fantastische fotograaf in de buurt.

Let’s sti(c)k together – dit is Belgisch

Nu Flaflinko de hele maand Belgische ontwerpers, patronen en stofjes in de spotlights zette, wordt deze ‘Let’s sti(c)k together’ het orgelpunt van haar campagne.

18157163_10211358990223802_4807226239215224763_n

Onze opdracht: kies een Belgisch patroon dat je nog nooit maakte, of hack een gebruikt patroon.

© Moors M - 6U6A4693Toeval wil dat ik onlangs mocht meedoen met de blogtour van de nieuwe Cobalt, een patroontje van Blou, en dat het patroon heel veelzijdig is. Ik hoefde het dus niet te hacken, maar koos een versie die ik nog niet eerder maakte.

© Moors M - 6U6A4704

Met deze herfsttemperaturen ging ik voor een sweater met bescheiden V-rug en driekwart mouwen. Manchetten zijn niet zo mijn ding, dus koos ik voor een simpele afwerking met grijze glitterboordstof aan de mouwtjes. Het muntgroene glitterstofje had ik al meer dan een jaar liggen; hoog tijd dus dat ik ermee aan de slag ging.

© Moors M - 6U6A4702

Enkele weken geleden kreeg ik een schitterend tricootje van De Stoffengalerij. Mijn lange rok werd meteen mijn favorietje, en ik had nog een mooi stuk stof over. Het muntgroene van de sweater past perfect bij de print van de stof, dus maakte ik de Kristy rok van La Maison Victor. Ja, die naaide ik al eerder in zwarte kant, maar nu koos ik voor de ongevoerde versie tot net boven de knie. Toch weer even anders…

© Moors M - 6U6A4685

Zo kan ik nu de straat op in een op en top Belgische outfit. Hopelijk ben ik op die manier geslaagd in de uitdaging van Marjolein.

© Moors M - 6U6A4758

Marjolein zaait nog steeds cadeautjes in het rond. Op haar blog geeft ze drie prijzen weg: het boek ‘Stof voor Durf-Het-Zelvers’, het boek ‘200 rokken en broeken’ en een cadeaubon ter waarde van 30 euro van Mon Depot.

Wil je ook een kijkje nemen bij de vele andere dames? Dat kan!

FlaflinkoJust DelphineNathalie’s NaaiselsLarthTwo OwlettesNaaiz10e Sewing projectsQueridaStokstaartje doet het zoSewing à la carteMiss PixieGirls in UniformBlogliesjeYjonisBlogrevolutionViTessSewBelJust Just10196Woohoo by DavinaWollebolMaankindjesKreatrienWilwarin CoutureKatrienetteMa’am MusketierThe Needle of ChoiceFrullemieke Vlijtig Liesje KnutseltSpoetnikselsMolemiekeSewbidooDraadjesAdivastyleMade for InkaCrealiefjesStoffenspulletjesHutseprutsMarieke FalderiekeLunatiekKhadetjesLilliepawillie

© Moors M - 6U6A4706

Tot snel,
Lieve

PS: Foto’s van the one and only Michael Moors!

Wat als… je helemaal ongelukkig wordt van je harde werk

Als abonnee van La Maison Victor, krijg ik mooi op tijd elk boekje in de bus, maar meestal duurt het een paar maand voor ik er ook effectief iets uit maak. Mijn to do lijstje is zo lang dat ik zelden kort op de bal kan spelen. De Rocha jas stond al een tijdje op mijn wenslijstje, en ik had het ideale stofje ook al eventjes liggen. LMV maakte de jas uit een iets dikkere stof, maar ik ging voluit voor een prachtig, donker roestkleurig namaak-leertje, gekocht bij Mertens Mercerie. Heel dun en soepel. Ook van de voering was ik helemaal wild. Een beetje gewaagd, dat wel… maar in combinatie met de buitenstof oh zo stijlvol. Een lederlook jasje, zelfgemaakt, dat was mijn droom!

©Lieve Deduytschaever - jasje 13

Vol goede moed nam ik alles mee naar de naailes bij Boho Atelier, want het leek mij toch iets te moeilijk om in mijn eentje uit te vogelen. Onder de deskundige begeleiding van Katrien en Susy vorderde ik traag maar gestaag. Oef, wat heb ik ermee zitten worstelen! Het begon al met de zakken in de jas. Twee hele lessen heb ik erop zitten zwoegen. Eerst op een proefstofje en dan een keer of drie ‘voor echt’. Wat een geluk dat ik er niet in mijn eentje thuis aan begonnen was, want dan lag de boel al lang in de vuilbak.

©Lieve Deduytschaever - jasje 05

Eens binnen- en buitenjasje apart klaar waren moest ik nog een stukje innemen. Ik leek wel een zak patatten… Ook daar verloor ik een hele les aan. Op les vijf of zes, ik ben de tel kwijt, bereikte ik uiteindelijk de eindmeet. Mijn klasgenootjes waren superblij voor mij, en vol lof. Maar ik stond in de spiegel te kijken en werd diep, diép ongelukkig van de jas. Hij stond mij voor geen meter… Uren en uren zwoegen, dure stof… Ik kon wel huilen, zo droevig, boos en gefrustreerd werd ik ervan.

Het zal wel een mooi jasje zijn, en technisch valt er weinig op aan te merken dankzij de stap voor stap begeleiding bij Boho, maar het is niet getailleerd, de schouders zijn breder dan ik zou willen en de kleur staat mij niet. Ik zie er gewoon vierkant en grijs uit!

Nu de eerste emoties wat gezakt zijn kan ik er wat meer op afstand naar kijken. Tja, het is een mooi jasje… zo jammer dat ik het niet zal dragen…

Maar… een geluk bij een ongeluk: mijn naaivriendinnetje Liesbet is een stukje groter dan ik,  en het jasje past haar perfect. Zij was er zo blij mee dat ze me daags nadien al een leuke selfie stuurde van haar look-van-de-dag “met mooi jasje”. En ja, ze wilde zelfs nog eens een heuse fotoshoot met mij doen ook!

Zo sloeg mijn ongelukkig gevoel instant om in een warme, zoete golf van intense blijdschap, die je kan krijgen als iemand in z’n nopjes is met jouw cadeautje.

©Lieve Deduytschaever 170802 02 

Ken jij dat gevoel?

Tot snel,
Lieve