Jesi sporttrui

Sporten doe ik het liefste in stijl. Ik ben een heuse koukleum. Zelfs als ik intensief sport, krijg ik het zelden te warm. Van zodra ik weer stilval, heb ik het koud. Een leuke sweater komt dus zowel bij de opwarming als bij de cool down goed van pas.

© Moors M - IMG_7167.jpg

Ik had begin dit jaar een leuk sweaterstofje gekocht bij Studio Sanne, en gebruikte dezelfde boord (van De Stoffenknop) als bij mijn glitter Aster. Een beetje glamour in sportkledij kan nooit kwaad, toch?

© Moors M - IMG_7267.jpg

Van mijn zus kreeg ik ‘I love sweaters’ cadeau. Laat het nu typisch ik zijn… maar ik vond de mannen- en kinderpatronen veel leuker dan die voor de vrouwen. De Jesi meisjessweater leek mij wel tof. Vooral de aparte kraag en de leuke paspelzakken spraken mij aan.

© Moors M - IMG_7289.jpg

De maattabel vertelde mij dat ik in kindermaatje 170 pas, dus ik besloot het erop te wagen. Ik nam de Aster van LMV erbij als referentie, deed er in de lengte 7 cm bij en ook de mouwen verlengde ik een stukje.

© Moors M - IMG_7260

Margot had mij gewaarschuwd dat een paspelzak een heuse uitdaging was. Kwam er nog eens bij dat het patroon mij wel heel breed leek. Ik durfde het er dus niet op te wagen de zakken er in te stikken als eerste stap. Ik vreesde al dat de aanpassing in de lengte niet de enige zou zijn.

© Moors M - IMG_7190

Ik besloot de hele trui eerst in elkaar te steken en pas op het einde de zakken erin te stikken. Het zou mij iets minder bewegingsvrijheid geven, maar zo ben ik tenminste zeker dat de zakken op de juiste plek zitten. 

© Moors M - IMG_7261.jpg

Gelukkig pakte ik het op die manier aan! De trui hing echt als een zak rond mijn lijf. Ik besloot hem wat te versmallen en te tailleren, en maakte ook de mouwen minder breed.

© Moors M - IMG_7228

De asymetrische kraag vond ik niet zo mooi, dus ik verschoof alles zodat de overslag middenvoor zit. Ik zette ze er ook licht rekkend in, zoals boordstof, waardoor de kraag wat meer aansluit dan in het originele ontwerp.

© Moors M - IMG_7275.jpg

De koordjes die ik erin wilde steken liet ik weg: mijn ventje was geen fan en ik zou de grote kraag toch omplooien. Daardoor had ik nogal weinig plaats voor de touwtjes en het zou er misschien een beetje vreemd uitzien.

© Moors M - IMG_7221.jpg

De laatste stap was de meest beangstigende. Toen de trui volledig klaar was, moest ik erin gaan knippen om de paspelzakken te maken. Gaat het op dat moment mis, dan kan ik het hele kledingstuk weggooien… Ik bespaarde deze keer dus niet op proeflapjes en probeerde het vier keer met twee verschillende technieken voor ik op de trui aan het werk ging. Bleek dat nog eens tien keer moeilijker te zijn wegens gebrek aan ‘werkruimte’. Maar ik bracht het gelukkig tot een acceptabel einde.

© Moors M - IMG_7309.jpg

Wat denk je, kan ik hiermee stijlvol naar de gym?

© Moors M - IMG_7274.jpg

Tot snel,
Lieve

Relax sporten in stijl

Tijdens mijn burn-out van vorig jaar zette ik voorzichtig de eerste stapjes in een heel ontspannende vorm van sporten: yoga.

© Moors M - IMG_7059.jpg

Een intensieve work-out was (en is) nog niet voor mij weggelegd, en al vraagt yoga ook best wat inspanning, de combinatie van bewegen en ademhalingstechnieken bracht mij de broodnodige rust in beweging.

© Moors M - IMG_7101

Al ben ik eerder fan van aansluitende (sport)kledij, bij een yogasessie draag je best heel comfortabele, zachte kledij die je niet hindert in je bewegingen. Op het Stoffen Spektakel ging ik dus op zoek naar lycra voor een lange wijde broek.

© Moors M - IMG_7118

De Mira broek van La Maison Victor maakte ik eens in een chique versie, en de tweede werd een stijlvolle pyjamabroek. De mooie V achteraan breekt mijn achterwerk visueel, en dus bombardeerde ik het patroon meteen tot een van mijn favorietjes. Ik wilde het als basis gebruiken voor een lange broek met wijde pijpen, met onderaan een koordje om de pijpen dicht te stroppen tijdens een yogasessie.

© Moors M - IMG_7003.jpg

Zoals bij al mijn ‘fantastische ideeën’ moest er ook nu iets mislopen. Ik had net vijf centimeter stof te weinig. De standaard Mira had gekund, maar dan herhaalde ik mezelf, en daar ben ik geen fan van.

© Moors M - IMG_7082.jpg

Een half uurtje later zag ik het licht: dan maakte ik toch gewoon een driekwart broek? Net zo handig en ik hoef er geen koordje in te verwerken.

© Moors M - IMG_7142

De originele broekspijpen maakte ik wat smaller en onderaan kwam een boordje.

© Moors M - IMG_6980

Op bepaalde naden naaide ik een siersteekje, die de -anders nogal egale- stof een leuk detail geeft.

© Moors M - IMG_7127

Met het resultaat ben ik heel blij: het werd een toffe lichtgewicht broek met een gladde textuur, zodat ik haast niet voel dat ik ze draag.

© Moors M - IMG_7018

Het enige nadeel: ik had verwacht dat lycra niet zou kreuken, maar dat is bij deze versie wel het geval. Ik ga dus op zoek naar een niet-kreukend sportstofje voor een volgende poging. Maar dragen zal ik ze zeker, want ze zit heerlijk. Op naar de volgende yoga-sessie!

© Moors M - IMG_6949.jpg

Wat vind jij ervan?

© Moors M - IMG_7067.jpg

Tot snel,

Lieve

Let the show begin!

In een leven lang, lang geleden, toen ik nog een tiener was, ging ik geregeld babysitten bij de drie kinderen van vrienden van mijn ouders. Thomas, Matthias en Sarah waren schatten, maar makkelijk hebben ze het mij nooit gemaakt ;-).

babysitter-cartoon-w-300x367

Hun mama Nicole en ik zijn intussen ook al een hele tijd bevriend, en zij is een trouwe volger van onze blog. Toen ze mij vroeg of ik haar kon helpen met een project voor showkoor Enchanté, twijfelde ik dan ook geen seconde.

30072821_1409174975896000_146518183014768977_o

Het doel? Achtentwintig (jaja, acht-en-twintig!) gevoerde-cirkelrokjes-met-elastiek maken voor de zangeressen.

©Lieve Deduytschaever 180409 01

“Dat fiksen we wel op een dagje”, dacht de optimiste in mij. Maar na de eerste naaidag hadden we slechts een drietal rokjes klaar, plus evenveel onderrokken.

©Lieve Deduytschaever 180409 04

Meters stof plooien, 28 onderrokken en 28 cirkelrokjes knippen plus in elkaar stikken, 28 elastieken door tunnels rijgen… Het was een beetje zoeken hoe we het best zouden aanpakken en er kwam toch wel wat meer bij kijken als gedacht.

Ook al ging het niet zo snel als ik in mijn optimisme gedacht had, het was toch super gezellig, dat samen naaien. Ook mama kwam ons een paar uurtjes versterken, en het was een gekwetter van jewelste.

©Lieve Deduytschaever 180409 05

Na twee stikdagen zag mijn machine rood van de inspanning… Of zou het toch van de rode verf geweest zijn? Maar geen ramp, een doekje met ether herstelde de schade en Nicole zorgde met een hapje, een drankje en een leuke attentie goed voor de innerlijke mens.

©Lieve Deduytschaever 180409 02

Twee dagen ging ik naaien in Sint-Amandsberg, maar Nicole knipte en naaide nog veeeeeeeeel langer in haar eentje.

©Lieve Deduytschaever 180409 06

Chapeau, wat Nicole voor het koor klaarspeelde, want aan het einde van de rit stonden 28 meisjes in rode rokjes op het podium. En fier dat ik was, omdat ik hieraan mocht meehelpen!

Tot snel,
Lieve

De weg van de krijger… leidt naar een Girl in Uniform

Twee van de drie Girls in Uniform, en ook onze gastblogster An, zijn militairen. Wij komen dan ook vaak in contact met andere -vooral mannelijke- militairen, die het heel grappig vinden dat wij ‘naaien’.

DSCF1346

Een mannelijke collega die er -heel respectvol- nooit een voorspelbaar grapje over maakte, werd een van mijn beste vrienden sinds we in 2003 samen op de trein richting Brussel stapten. Intussen pendel ik dagelijks met de liefde van mijn leven in onze wagen naar Brussel, maar jarenlang zaten Johan en ik -samen met een groepje andere militairen- urenlang te tetteren tijdens de treinrit. Dan komen natuurlijk ook hobby’s aan bod.

Van mijn naaipassie was in die treinperiode nog geen sprake, al breide ik toen wel truien, mutsen of sjaals aan de lopende meter. Sindsdien heeft Johan de andere Girls in Uniform al een paar keer ontmoet en werden zelfs zijn dochters ingewijd in de geheimen van onze blog.

DSCF1339

Het hele gezin beoefende jarenlang een gezamenlijke hobby: Kendo. Ken wie? Verder dan het vriendje van Barbie kwam ik niet toen ik er de eerste keer van hoorde. Kendō (剣道) (Japans: ken, zwaard; do, manier, kunst; De Weg van het Zwaard) is een Japanse zwaardvechtkunst die sinds de 16de eeuw een groot aantal verschillende technieken verenigt, al werd het moderne Kendo pas in de tweede helft van de 20ste eeuw ontwikkeld.

DSCF1299

Kendo is een oefening in zelfdiscipline en komt voort uit de samoeraitraditie van het feodale Japan. Stoer toch?

DSCF1319

Bij Kendo maakt de krijger gebruik van een bamboezwaard: een Shinai. Toen Johan mij vroeg om een draagtas te maken voor zijn drie Shinai-zwaarden vond  ik dat een superleuk idee, al had ik er geen idee van hoe ik eraan te beginnen.

DSCF1344

Gelukkig had Johan wel wat ideetjes, die we samen uitwerkten tot een Shinai-bag op maat.

DSCF1326

De onderkant van de zak moet het gewicht van de drie zwaarden dragen. Om die te verstevigen kocht ik stevig zwart kurkleer. De rest van de buitenstof bestaat uit blauw gewaxt katoen of oilskin (alles van k-bas), een stevige stof die weer en wind trotseert en waterafstotend is. Voor de voering kozen we een oud tafelkleed. Johan grapte: “Japanse stoffen zijn vaak versierd met bloemen, dit is de Vlaamse versie”.

DSCF1302

De zak sluit met een klep en vlak eronder maakte ik in de voering een ritszakje voor de handbeschermers.

DSCF1321

Eens zwaarden en handbeschermers op hun plaats, wordt de zak dichtgeknoopt met twee touwtjes die op de achterkant genaaid werden, verstevigd met een stukje kurkleer.

DSCF1334

Tot snel!
Lieve

PS: Fotografe van dienst is Johan’s getalenteerde oudste dochter Lien. Bedankt Johan en Lien, voor deze mooie plaatjes!

Run, Lieve, run!

Lopen… eens ik op gang ben geniet ik van elke stap. Jammer genoeg zijn er tal van redenen waardoor ik soms tijdelijk niet kan lopen, en ik dus telkens opnieuw mijn conditie moet opbouwen.

© Moors M - 6U6A6082.jpg

Door mijn burn-out van vorig jaar staat de conditie op een laag pitje. Hoog tijd dus om er weer eens werk van te maken! En wat werkt er meer motiverend dan een nieuwe outfit… Niets toch?

© Moors M - IMG_7549.jpg

Met het oog op onze sportmaand ging ik tijdens het Stoffen Spektakel op zoek naar mooie lycra voor een loopoutfit. Margot had hetzelfde doel en koos heel kleurrijke stofjes. Ik ging voor sobere kleuren: blauw, zwart en grijs. De bedoeling was die kleuren te combineren in top en broek. Eens ik aan het patroon begon te tekenen bleek ik echter net te weinig blauwe stof te hebben om mijn plan uit te voeren.

© Moors M - IMG_7604

Sportlycra… weinig stoffenwinkels bieden het aanen als ze het verkopen, zijn het meestal schreeuwerige kleurenwaar ik geen boodschap aan heb. Bij Toverstof vond ik echter een leuk sportstofje, net kleurrijk genoeg. In combinatie met de zwarte lycra is het helemaal mooi.

© Moors M - IMG_7570.jpg

Over de top moest ik niet lang nadenken. Een van de eerste naaisels op onze blog was de Fjara tanktop van Pienkel. Het sportieve model staat mij goed (al zeg ik het zelf 😉) en zit heerlijk. Alleen bleek de sportstof niet op dezelfde manier te reageren als het tricootje waar ik mijn eerste versie mee maakte.

© Moors M - IMG_7584.jpg

Ik nam de top wat in aan de zijkanten en legde ook figuurnaden in de rug om stofoverschot weg te werken. Vreemd, hoe verschillende stoffen toch telkens weer een ander resultaat geven.

Voor de broek koos ik de Stream Legging uit Ottobre 2/2017#9. Aangezien ik de kleuren van de top terug wilde laten komen in de broek, besloot ik schuine lijnen te trekken op voor- en achterbeen en die op een punt bij elkaar te laten komen.

© Moors M - 6U6A6086.jpg

Op papier een goed idee, alleen is het resultaat niet zoals ik het in gedachten had. De lijnen hadden wat schuiner moeten zijn om de punten mooi te laten uitkomen. Tja, dat is dan voor een volgende versie!

© Moors M - IMG_7566.jpg

Op de tabel viel ik net tussen twee maten in. Ik koos de kleinste: een legging mag mooi aansluiten en de stof is heel rekbaar. Enkel aan mijn onderbenen moest ik nog wat innemen, voor de rest paste de broek perfect. Dat gebeurt zelden of nooit, dus ik ben heel blij!

© Moors M - IMG_7563.jpg

Met de rest van de sportstof maakte ik een tweede, wat lossere top, perfect voor een aerobicsles of zelfs als casual bloesje op een zwarte jeans.

© Moors M - IMG_7643.jpg

Het patroontje maakte ik twee jaar geleden al eens in een chiquer stofje en kreeg ik ooit bij Mertens als extraatje bij aankoop.

© Moors M - IMG_7639.jpg

Ik naaide een rolzoompje in de mouwen, legde plooien in de hals achteraan om deze wat minder wijd te maken, en voegde een boord van zes centimeter toe onderaan, zodat ik zeker geen blote rug heb bij het bewegen.

Qua motivatie kunnen deze outfits tellen. Nu nog de moed vinden om die eerste stappen opnieuw te zetten…

© Moors M - IMG_7650

Tot snel,
Lieve

PS: Voor deze sportmaand ging mijn ventje op fotoshoot met twee Girls… Wie die tweede is? Een beetje geduld, dat zie je later deze maand op de blog.
Niet te onderschatten, de tijd die ook mijn Man in Uniform in onze blog steekt.
Schatje, je bent er een uit de duizend! Dankjewel
😘

Overlockplezier

Voor ik zo’n anderhalf jaar geleden mijn overlockmachine kocht (lees: cadeau kreeg van mijn familie), twijfelde ik al een hele tijd of zo’n machine voor mij wel een goede investering was. Ik naaide pas een jaartje en onder het toeziend oog van Katrien had ik bij Boho al vaak met een overlock gewerkt. Ja, de afwerking van mijn stukken leek heel wat professioneler. Ook met rekbare stoffen had het toestel geen enkel probleem, in tegenstelling tot mijn ‘broertje’ af en toe. Toch bleef het in mijn hoofd een stof-etend monster waar ik veel kapot mee kon maken. Een klassiek geval van aantrekken en afstoten…

monster-2911963_1920

Met Kerst 2016 ging ik overstag en kwam de Juki MO 654-DE mijn naaikamer binnen. Toch duurde het nog wel een paar weken voor ik het aandurfde de machine te bedraden en ermee aan de slag ging. Dankzij het kerstcadeau van Margot, een super handleiding voor de overlockmachine, produceerden de machine en ik al snel een mooie overlocksteek en kregen ook mijn homemade kleren een mooie afwerking.

Toch botsten we de maanden nadien nog wel eens. Ik herinner mij nog die keer dat ik knoopjes gemaakt had in de draden, om op een vlotte manier van wit naar zwart over te stappen. Mijn machine raakte er helemaal van in de waren ik was uren bezig de schade te herstellen. Vanaf dat moment ging het bedraden steeds vlotter, maar meer dan het klassieke rechtdoor naden stikken deed ik niet met de machine.

Bij aankoop van de machine kreeg ik twee overlocklessen cadeau van Mertens. Het duurde echter een vol jaar eer ik de moed verzameld had naar Melle te gaan. Had ik maar niet zo lang gewacht! De dames van Mertens kennen hun machines door en door, en in twee zaterdagvoormiddagen werden mijn Juki en ik dikke vriendjes.

Tot op dat punt had ik nog steeds schrik van het stof-etend monster en prutste ik zo weinig mogelijk aan naalden of knopjes. Hechten? Dat deed ik met een stopnaald. Een buitenhoek ging nog net, maar een binnenhoek meed ik als de pest. Afkanten deed ik nog steeds met twee naalden (had ik maar geweten hoe makkelijk ik de naald eruit kon halen!), rolzomen… daar durfde ik zelfs niet aan denken en siersteken, daar had ik nog nooit van gehoord!

©Lieve Deduytschaever 171216 09

Ik maak mij geen illusies: wat ik op twee dagen geleerd heb, zal ik ook even snel weer vergeten. Gelukkig is er nog zoiets als het internet. Met dit filmpje leer je stap voor stap je machine bedradenen een paar jaar geleden zette Emma&Mona enkele fotohandleidingen op haar blog, waarin ze alles mooi uitlegt. Ook het boekje van Margot helpt mij over de grootste hindernissen heen. Bovendien is er in uiterste nood nog een grote naaicommunity die mij op Facebookzeker verder kan helpen met tips en tricks.

©Lieve Deduytschaever 171216 11

De lessen zijn een heuse aanrader, maar vooral een kennismaking met de mogelijkheden van je machine. Daarna is het een kwestie van oefenen, oefenen, oefenen!

Tot snel,
Lieve

Een glitter Aster

Eind vorig jaar deed ik opnieuw mee aan Let’s Sti©k Together. We selecteerden drie stofjes uit onze voorraad en onze medeblogsters kozen er eentje uit voor een party-outfit.

@Hanne Decock 180327 03

Ik slaagde jammer genoeg niet in de uitdaging, want mijn stofje leende zich niet voor de outfit in mijn hoofd. Al had ik er wel alles aan gedaan om te slagen, want ik kocht bij de Stoffenknop een prachtige bijpassende sweaterstof in een heerlijk blauw-paars met een subtiel glittertje. Heel feestelijk dus!

@Hanne Decock 180327 01

Maar niet getreurd: mijn party-outfit (in een ander stofje dan gekozen) werd toch een succes. Al wist ik niet meer wat ik aan moest met de glittersweater. Weer eentje in mijn voorraadkast laten verdwijnen? Neen, daar doe ik niet aan mee!

@Hanne Decock 180327 10

Mijn eerste idee, nog zo’n leuke Fenna maken, werd een flop. Ik vond namelijk heel moeilijk kleuren en stoffen die pasten bij mijn blauwe sweater. Ik vond echter bij de Stoffenknop een superleuk tricootje, blauw met sterren, dat langs beide kanten bruikbaar is. De zilveren achterkant leende zich perfect voor de boordjes van een truitje.

@Hanne Decock 180327 17

Ik zwichtte opnieuw voor de grote La Maison Victor klassieker: de Aster trui.

@Hanne Decock 180327 05

Zeg nu zelf… naar gelang de stof die je ervoor gebruikt, leent deze trui zich toch voor elke mogelijke gelegenheid? Mijn sterrentruitje is eerder sportief. Mijn Aster in een gebreide stof is de ideale trui voor een winters uitje, zeker in combinatie met het sjaaltje dat ik erbij maakte. Zelfs voor een geklede pyjama is de Aster geschikt…

@Hanne Decock 180327 16

En deze glitterversie, daar kan ik gerust mee naar een feestje. Ik heb zelfs een zilveren sjaaltje dat er perfect bij past!

@Hanne Decock 180327 11

Wat denk jij van deze feestelijke versie?

@Hanne Decock 180327 04

Tot snel,
Lieve

PS: Voor de foto’s ging ik opnieuw op stap met Hanne. Zij stelde zelfs haar fotogenieke huisje ter beschikking als decor en voerde mij op die manier terug naar mijn jeugd, waar ik veel met muziek bezig was en bergen boeken las.

@Hanne Decock 180327 07

Bedankt Hanne, het is steeds weer superfijn samenwerken met jou!

Gelezen en goedgekeurd: Knip

Aan goede patronen heeft een naaister altijd nood. In mijn kast vind je dan ook een mengeling van losse- en PDF patronen, naast een hele rij naaitijdschriften. Ik naai nu zo’n twee-en-een-half jaar, en schrik ervan hoeveel ik er al verzamelde. Tijd om de tijdschriften eens kritisch te bekijken.

©Lieve Deduytschaever 171118 14

In mijn reeks naaitijdschriften zit ook een enkel Knip magazine. Dat zat in een pakket naaitijdschriften dat mijn schoonzusje Laura mij vorig jaar cadeau deed. Bij het doorbladeren was ik meteen enthousiast over enkele patronen, maar op de een of andere manier zijn die projectjes er nog steeds niet van gekomen. 

@Lieve Deduytschaever 180322 01

Het viel mij niet meteen te binnen, maar een paar jaar geleden maakte ik wel al twee jurken uit Knip, waarvan ik er eentje heel vaak draag in het tussenseizoen. Ik herinner mij dat ik heel graag met het tijdschrift werkte, maar op de een of andere manier is het toch van de radar gevallen… tot ik er eentje van Laura cadeau kreeg dus.

De vormgeving van het magazine is heel eenvoudig. Geen exotische locaties of mooie achtergronden voor de fotoshoots, maar simpele studiofotografie. Daardoor leid niets je af van de modelletjes. Anders dan ik gewend ben, maar zeker niet slechter!

@Lieve Deduytschaever 180322 03

De maten lopen tussen 34 en 54 en van S tot XL, dus ik vermoed dat de meeste vrouwen zich hier wel kunnen in vinden. Het mooie is dat ook elk patroon in die maten uitgetekend is, dus je kan niet teleurgesteld zijn omdat net dat ene patroontje er niet in jouw maat is.

@Lieve Deduytschaever 180322 07

Jammer genoeg, net als bij My Image, in het boekje patronen die je enkel via een PDF vanaf de website in huis kunt halen. Dat principe begrijp ik nog steeds niet. Als ik een tijdschrift koop, verwacht ik dat alle patronen in het boekje zitten. Maar misschien zijn er naaisters die hier geen graten in zien…

@Lieve Deduytschaever 180322 09

Er staan heel wat patronen in het blad. In de editie van augustus ‘17 niet minder dan 27, wat ik toch wel uitzonderlijk veel vind. Vermoedelijk zijn om die reden de werkbeschrijvingen enkel geschreven en niet geïllustreerd. Je moet het naaijargon dus al een beetje onder de knie hebben voor je met het tijdschrift aan de slag gaat. De moeilijkheidsgraad staat naast de foto en bij de werkbeschrijving aangeduid met bolletjes.

@Lieve Deduytschaever 180322 04

Het leuke is ook dat je heel snel in het overzicht kunt zien welke patronen er met rekbare stof gemaakt worden. Voor mij een plus, aangezien ik haast nooit met geweven stoffen werk.

@Lieve Deduytschaever 180322 08

Door het grote aantal patronen vind ik de patroonbladen nogal druk en overzichtelijk, wat mij toch een beetje afremt om snel met die bladen aan de slag te gaan. Eens de drempel over, houdt mij dat niet tegen, maar bij de eerste blik denk ik toch van: “Oei”.

Nu ik deze tekst schrijf en zo het tijdschrift weer doorblader, krijg ik weer zin om ermee aan de slag te gaan. Er staan heel vrouwelijke en elegante modelletjes in. To be continued dus!

In deze reeks passeerden La Maison Victor, Burda Style, Knippie, My Image en het Veritas tijdschrift al de revue. Wil je onze mening daarover kennen? Herlees dan zeker onze reviews!

Wat vind jij van Knip? Kan je ons nog andere tijdschriften aanraden? Laat het ons weten, wij zijn benieuwd!

Tot snel,

Lieve

 

Snelle briletui – Part II

Vorige zomer maakte ik ‘in opdracht van’ mijn lieve schoonmoeder een aantal hoesjes om haar leesbrillen te beschermen in een overvolle handtas. De ideale restjesverwerking!

Foto Indebuurt.nl

Een tijdje geleden gingen mijn ventje en ik drie heerlijk gezellige dagen met zijn ouders op stap in Nederland. We bezochten er onder andere het kleine, propvolle stoffen- en fourniturenwinkeltje Schwitzner in Amersfoort. Gewend aan ruime stoffenwinkels vol licht was ik nogal overdonderd door zoveel spullen op die kleine oppervlakte (foto’s van Internet). Michael wist gelukkig exact waar ik op dat moment nood aan had, en hij spoorde de nodige fournituren voor mij op.

Tijdens het rondneuzen vertelde Yvonne mij dat haar vriendinnen zo’n gewatteerde brillenhoes ook wel handig vinden, en vroeg ze me of ik er nog eens een aantal wilde maken als cadeautje. We vonden in het winkeltje de ideale kleurrijke katoentjes voor het project.

©Lieve Deduytschaever 180113 06

Aan de hand van mijn tutorial en de tips van Margot om kamsnaps aan te brengen waren deze vrolijke exemplaren op geen tijd een feit. Nu maar hopen dat de vriendinnen er blij mee zijn!

Wat denk je, zou jij dit een leuk cadeautje vinden?

Tot snel,
Lieve

Sewchallenge – Buiten mijn comfortzone… Hoezo?

Deelnemen aan een sewchallenge heeft wel wat voordelen. Davina koppelt telkens twee deelnemers aan elkaar, die dan drie voorwaarden moeten bedenken voor hun counterpart. Dat zorgt ervoor dat je verder kijkt dan je neus lang is, en dat je -haast zonder dat je het merkt- je grenzen verlegt. In februari daagde Delphine mij in die zin uit dat ik meteen een van mijn goede voornemens inloste.

Logo sewchallenge

Nu koppelde Davina mij aan Nele van OOYAmade, een veelbelovende nieuwkomer in blogland. Zij wist mij op een gevoelig plekje te raken, want meteen haar eerste criterium viel mijlenver uit mijn comfortzone.

  1. vintage
  2. nieuw (voor jou)
  3. combinatie van minstens drie stofjes

Vintage… Ik kan genieten van een aflevering van ‘Groeten uit 1975!’ op VTM, maar ik zou dat bloemetjesbehang nooit in mijn living willen, en oker is allesbehalve mijn lievelingskleur. Nele had mij dus meteen doorzien…

©Lieve Deduytschaever 180321 04

Eerlijk? In eerste instantie wist ik niet welke kant het uit zou gaan en wilde ik vragen dat ene criterium te veranderen. Maar na (zoals wel vaker) een mini-brainstormsessie met Margot zag ik het al beter zitten.

©Lieve Deduytschaever 180321 16

Op het Stoffen Spektakel scoorde ik de perfecte lap ruwe skai en een coupon vintage bloemetjesviscose. De rest van de attributen recupereerde ik uit een kalfsleren jas van mijn schoonmoeder.

Vintage doet mij denken aan koperkleurige stukjes waar ik anders straal voorbij loop… ook die voegde ik dus toe aan mijn tas. Een bestelling bij k-bas later lagen alle elementen klaar voor de ideale tas-met-vintage-detail.

©Lieve Deduytschaever 180321 22

Het gratis PDF patroon Ramona mini hipster van Swoon lag al een tijdje naar mij te lonken en kreeg eindelijk een bestemming. De combinatie van de bijzondere vorm met de kleuren van skai en leer, plus het gebruik van een gewatteerde glanzend donkerbruine voeringstof gaven mij al een zeker vintage gevoel.

©Lieve Deduytschaever 180321 31

Om alle twijfelaars (ja Margot, jou dus!) over de streep te trekken, voegde ik er nog een opgestikte binnenzak en een gevoerd ritszakje in de bloemetjesstof aan toe.

©Lieve Deduytschaever 180321 13.jpg

Telkens weer vergeet ik hoeveel werk er in zo’n tas kruipt. In dit geval had mijn machine het ook nog eens moeilijk met het doorstikken van al die lagen leer. Niet simpel dus…

©Lieve Deduytschaever 180321 23

Het resultaat is een leuke tas geworden die heel goed past bij de vele bruintinten die ik geregeld in mijn outfit verwerk, zoals die van laarzen, een riem, jas of (zelfgemaakte) jurk. Ze zal niet vaak de binnenkant van mijn kast zien.

@Michael Moors 180321 01

In mijn ogen is de tas niet mini, maar mocht ik ze nog eens maken, dan zou ik wel een rechtere uitvoering maken. Nu is de opening ter hoogte van de verzonken rits nogal smal, terwijl het best een diepe tas is.

©Lieve Deduytschaever 180321 05

Eens kijken, klopt het plaatje nu?

  1. de stoffenkeuze geeft het geheel een vintage look, met een extra duidelijke verwijzing in de tas verstopt.
  2. het patroon had ik nog nooit gebruikt en was dus nieuw voor mij, en ik had ook nog nooit met leer gewerkt. Dubbel nieuw!
  3. als ik de optelsom maak, kom ik aan 1: skai 2: leer 3: gewatteerde voeringstof 4: gewone voeringstof en 5: gebloemde viscose. Meer dan drie, als ik goed kan rekenen…

Jep, het plaatje klopt! Hopelijk is Nele tevreden…

©Lieve Deduytschaever 180321 25

Wat vind jij ervan?

@Michael Moors 180321 04

Tot snel,
Lieve

De andere creaties in deze ronde van de blogchallenge kan je bewonderen bij
Tamara van Lunatiek  – Anja van Asiwsiw
Anke van Stoffenspulletjes  – Sonja van Sewingalacarte