Nog een Jozefien in uniform!

Sinds ik mijn eerste gecamoufleerde draagtas maakte krijg ik af en toe de vraag om er eentje te maken voor een collega. De Jozefien uit Mijn Tas is dan ook een patroontje waarmee je alle kanten uit kan. De perfecte tas om volledig te personaliseren dus…

© Lieve Deduytschaever 180805 13
Dit ‘handmade’ labeltje van Wunderlabel zat in de goodybag van het tweede Malle Naaiweekend.

Patsy zag zo’n gecamoufleerd exemplaar passeren op Facebook en stuurde mij een veel te grote hemdvest van haar ventje op, zodat ik ook voor haar aan de slag kon.

18116 - Patsy en haar tas - 2

Ze wist heel goed wat ze wilde. Geen rits aan de klep vooraan deze keer, maar de zak van de hemdvest met daarop de badge van de dienst waar ze werkt. Zoals bij elk ander exemplaar van de Jozefien dat ik eerder maakte, sluit ook deze klep met een magneetsluiting.

© Lieve Deduytschaever 180805 01

De rits wilde ze graag in de rug van de tas, net zoals het bij heel wat handtassen uit de winkel het geval is.

© Lieve Deduytschaever 180805 05

Binnenin een tussenvak, plaats voor haar GSM en een ritsvak. Ze wilde graag een egale voering, zodat ze haar spulletjes snel terug vond.

© Lieve Deduytschaever 180805 12

Voor de riem liet ze mij vrij, hij moest enkel verstelbaar zijn. Ik had nog voldoende stof over van die enorm grote vest en puzzelde een gecamoufleerde riem samen. Dat geeft het geheel in mijn ogen nét iets extra.

© Lieve Deduytschaever 180805 09

De Jozefien kan ik intussen bijna maken met mijn ogen dicht… Toch ging er aan het einde van de rit iets mis. Er zat een plooitje in de voering, net waar de klep en de voering aansluiten. Omdat ik het niet zag zitten alles weer open te maken, heb ik het een stukje moeten ‘camoufleren’. Achteraf gezien had ik het beter wel goed gedaan, want het verpest een stukje het plezier van de tas voor mij…

© Lieve Deduytschaever 180805 11

Maar Patsy is blij met haar unieke exemplaar en uiteindelijk is dat het belangrijkste, toch?

© Lieve Deduytschaever 180805 07

Tot snel,
Lieve

Een zwierig Eden-rokje

Een hele tijd geleden maakte ik de Edenjurk van La Maison Victor in een prachtige dikke blauwe tricot met een subtiel glittertje. Zo’n stofje dat nooit kreukt en telkens weer in perfecte staat uit de wasmachine komt. Ik had nog een mooie lap over, maar wist niet meteen wat ik ermee zou doen. De stof is te zwaar voor een t-shirt en te dun voor een truitje.

© Margot Van Waeyenberghe 181006 14

De jurk is zo fijn om te dragen en ik hou van de zwierige rok. Ik besloot dus het patroon opnieuw te gebruiken, en met wat gepuzzel kreeg ik een rok uit mijn lapje stof. Zelfs een tailleband lukte nog net!

© Margot Van Waeyenberghe 181006 04

De rok hing intussen al meer dan een jaar in de kast, maar geraakte nog niet op foto. Gelukkig schoot een andere Girl in Uniform mij onlangs te hulp.

© Margot Van Waeyenberghe 181006 12

Tijdens ons naaiweekend in Malle trokken Margot en ik het bos in voor een paar foto’s-in-actie. Ik zat die dag niet zo goed in mijn vel en had helemaal geen zin in foto’s na een veel te korte nacht, maar het werd zo gezellig, dat het resultaat er best mag zijn.

© Margot Van Waeyenberghe 181006 11.JPG

Nu houdt niets mij nog tegen om de Eden-rok volop te dragen!

© Margot Van Waeyenberghe 181006 03

Tot snel,
Lieve

Een goedmakertje

Een tijdje geleden maakte ik een kunstleren laptophoes voor de dochter van een collega. Al was ze blij met haar verjaardagscadeautje, de hoes was toch een beetje nipt voor haar 15 inch laptop en ze moest wringen om het toestel erin te krijgen. Ik stelde voor een iets ruimere versie te maken, maar ik sprak voor dovemansoren… Voor haar was het goed genoeg.

@ Lieve Deduytschaever 181020 01

‘Klant’ is koning natuurlijk, maar het bleef bij mij toch een beetje knagen. Ik besloot het goed te maken met een extraatje. Mijn collega vertelde dat zijn dochter haar pennen mee naar school nam in een plastic zakje. Meer had ik niet nodig om aan de slag te gaan. Ik had nog wat van dat prachtige kunstleer van k-bas over, en net genoeg van het mooie katoentje uit Ikea voor een klein pennenzakje.

@ Lieve Deduytschaever 181020 05

Als basis nam ik het patroon van een simpel ritstasje, dat ik in de breedte aanpaste zodat de pennen er makkelijk in kunnen, en wat minder diep maakte. Bij de laptophoes vergat ik mijn logo erin te naaien, maar deze keer dacht ik er op tijd aan. Het resultaat is een klein en superschattig pennezakje, waar toch meer in kan dan ik dacht.

@ Lieve Deduytschaever 181020 03

Helemaal weg ben ik van dat kleine ding… Een beetje jammer dat ik het weg ‘moest’ geven. Misschien maak ik er wel eens eentje voor mezelf!

@ Lieve Deduytschaever 181020 02

Tot snel,
Lieve

Rompertjes te geef

In onze omgeving is een heuse babyboom aan de gang. Nichtjes die zwanger worden, vriendinnen die bevallen, heel wat kleintjes die ter wereld komen in een liefdevol gezin. Al hebben wij zelf geen kinderen, ik smelt weg als ik die kleine vingertjes om de mijne voel, als ik die slapende gezichtjes zie of als die kleine oogjes open gaan.

© Lieve Deduytschaever 181029 07

Onder het genot van een tasje thee en met doopsuiker in het vooruitzicht is zo’n babybezoek altijd weer gezellig. Maar het allerleukste vind ik toch het cadeautje dat ik meeneem.

© Lieve Deduytschaever 181029 04

Niets leukers dan zelfgemaakte cadeautjes: de voorpret wanneer je het juiste stofje zoekt, de rust tijdens het naaien, de tevredenheid als het wordt wat je voor ogen had, het inpakken én het afgeven… Helemaal gelukkig word ik daarvan.

© Lieve Deduytschaever 181029 13

In mijn stoffendoos lag een restje van een leuk Mickey Mouse tricotje (ik kocht het bij De Stoffenknop) waarmee ik al eens eerder zo’n schattig rompertje maakte. Ik veranderde een paar details, zoals de kamsnaps en het zwarte buikzakje, maar voor de rest werd het min of meer hetzelfde pakje.

© Lieve Deduytschaever 181029 03

Voorlopig gebruik ik telkens weer hetzelfde patroontje van Burda Kids. Misschien moet ik daar in de toekomst eens verandering in brengen… Iemand van de mama’s een ideetje?

© Lieve Deduytschaever 181029 01

Tot snel,
Lieve

Geritste laptophoes

Een creatie, gebaseerd op dat van de Belgische meester-tassenmaakster Katrienette, die de mosterd ging halen in het Belgische boek Stof voor Durf het Zelvers, gemaakt met prachtige materialen van het Belgische walhalla voor tassenmakers k-bas, door een Belgische voor een Belgische… Ik denk dat zoiets wel past in de Stik Belgique maand van FlaflinkoContinue reading “Geritste laptophoes”

Stik Belgique: Mijn eigen designertas – de Versa Versa

In blogland staat deze maand, dankzij Stik Belgique, in het teken van Belgische patronen en ontwerpers. Al zijn alle ogen nu gericht op het nieuwe tassenboek van Elisanna en Fynn – Mijn Tas 2 – ik werk nog steeds graag met de twee voorgangers van dat boek: Mijn Tas en Mijn Designertas. Het blijven twee toppertjes!

© Lieve Deduytschaever 181014 06

De Versa Versa uit Mijn Designertas stond al een hele tijd op mijn to do lijstje. De stofjes kocht ik meer dan een jaar geleden bij Studio Sanne (blauwe jeans) en bij Modecoupon (gouden voering), de prachtige goudkleurige fournituren bestelde ik even lang geleden bij k-bas. Continue reading “Stik Belgique: Mijn eigen designertas – de Versa Versa”

Gegeseld door het zand – de Arizona rok

Weet je het nog? Toen ik een tijd geleden thuis kwam met dit prachtige stofje, vergeleek mijn ventje de stof met een blikje Arizona Ice Tea. Nog nooit vond ik het zo leuk vergeleken te worden met een blikje frisdrank. Uit de lap knipte ik een Genova jurk en met de rest ging ik wat later aan de slag.

© Moors M - 6U6A2165

Vroeger kon ik mezelf niet voorstellen in een lange rok. Dat leek mij te stijf en te chique, niet flatterend gezien mijn geringe lengte, en onhandig. Maar mijn eerste exemplaar sprak al die vooroordelen tegen en met dit mooie stofje naaide ik intussen al een derde versie: simpelweg de stofbreedte op elastiek. Die rok mocht meteen mee op reis naar Gran Canaria en bleek, in combinatie met een Lola en Liza bloesje, ideaal om ‘s avonds te gaan eten en flaneren in het hotel. Continue reading “Gegeseld door het zand – de Arizona rok”

Woohoo: de Girls op naaiweekend

Sinds ik twee jaar geleden voor het eerst op naaiweekend ging, ben ik helemaal weg van het idee om twee volle dagen en een avond zorgeloos te naaien samen met gelijkgestemden. Toen Davina aankondigde dat ze een weekendje zou organiseren in Heibrand in Westmalle, moest ik geen twee keer nadenken voor ik mij inschreef. Zonder veel overtuigingskracht kreeg ik mijn vriendinnen Margot en Liesbet zo ver dat ook zij meegingen, en toen kon het aftellen beginnen…

Continue reading “Woohoo: de Girls op naaiweekend”

De zoektocht naar perfectie

Al weet ik intussen beter, in zowat alles wat ik doe, leg ik de lat hoog. Als ik iets doe, wil ik het goed doen, zoniet ‘perfect’. Dat zorgt ervoor dat ik aan het einde van de rit zelden tevreden ben over mijn prestatie. Want hoe weet je nu of iets écht af is? Wat kan ik doen om het nog beter te maken? Wanneer is goed ook echt goed genoeg?

workers-408998_1920Mensen die mij goed kennen, noemen mij soms een perfectionist. Er was een tijd dat ik daar trots op was. Want streven naar perfectie, is er iets mooiers dan dat? Nu zie ik het in een ander licht: perfectie bestaat niet. De perfectie najagen is als zoeken naar een eenhoorn in een wei vol paarden. Je vindt het dier niet en de zoektocht houdt nooit op. Loslaten brengt rust, maar net dat is zo moeilijk. Want stel je voor dat die eenhoorn daar wat verder staat, verstopt achter die kudde bruine merries? Wanneer stop je met zoeken? De stress die daarbij komt kijken, put je uit en maakt je onzeker. Continue reading “De zoektocht naar perfectie”

Stik Belgique – The man bag

Dit jaar eert Marjolein van Flafinko opnieuw de Belgische ontwerpers met de blogtour Stik Belgique. Elke maandag in oktober gooien Belgische én Nederlandse blogsters hun talent in de strijd om puur Belgische naaisels te tonen aan hun volgers.

Logo Stik Belgique

Dat ik fan ben van het boek Mijn Tas, dat wisten jullie al… Er is echter een model dat ik keer op keer in een andere versie maak, voor mezelf of voor anderen. De Jozefien gebruik ik zelf in het kaki voor het werk en in een mooie jeansversie voor ‘in burger’. Het is een handig model voor een daguitstap of voor een weekendje weg. Continue reading “Stik Belgique – The man bag”