Goedgemutst

We hebben de voorbije weken toch al enkele korte winterpieken mogen verwelkomen, en nu stuurt een poolwervel mintemperaturen op ons af. Omdat mijn twee kortgeknipte jongens graag buiten ravotten en de mutsen elk jaar op miraculeuze wijze verdwijnen, besloot ik dit jaar zelf hun mutsen te maken. De jongens hadden wel enkele eisen: flappen ter hoogte van de oren en een lagere nekpartij.

Mijn eerste zoektocht op Pinterest leverde voornamelijk gebreide mutsen op en eerlijk… daar heb ik de tijd en het geduld niet voor. Na wat grondiger zoekwerk ontdekte ik de drakenmuts op de leuke blogspot Hamburgerliebe. Suzanne ontwikkelde een patroon en een heel duidelijke fototutorial om zelf een muts mét flappen te naaien.

Omdat ik het patroon niet kon afdrukken, gebruikte ik mijn reken- en tekentalent om tot het gewenste resultaat te komen. De muts bestaat uit twee delen: vier driehoekjes vormen samen het bovenstuk en een lang stuk met flappen vormt het onderstuk. De afmetingen van de driehoekjes vond ik door de hoofdomtrek te delen door vier, en vervolgens loodrecht op deze basis de hoogte tot de kruin te tekenen. Voor het onderstuk was vooral het meten van de gewenste lengte van de oorflap belangrijk, en de iets lagere nekpartij. De rest werd vooral op het zicht getekend, telkens met 1cm naadwaarde.

IMG_0948

De eerste muts was een testexemplaar in een lichte stretchstof met minions op, gedubbeld met een overschotje van een wollig onderlaken. Het bleek echter geen succes: het bovenstuk had teveel stof in verhouding tot het onderstuk. Ik kreeg mijn zoontje zelfs niet overtuigd om te poseren voor de foto. Ik paste de driehoeken aan en maakte ze iets minder hoog en minder breed. En warempel, uit een mooi stofje van bij Toverstof en een zalig Stoffenkamerfleecestof van bij de Stoffenkamer werd plots een passende muts geboren.

Van de rest van de stof maakte ik nog een warme cirkelsjaal op basis van de handleiding van handmade Mieke. Mijn oudste zoontje was alvast in de wolken met zijn muts en cirkelsjaal en ik hoop stiekem dat hij de komende koude zal trotseren zonder zijn mooie muts te verliezen.

Lieve ‘verwarmende’ groetjes,

Tatiana

Een rokje uit de oude doos – de Corola

Elke naaister kent het: die instant crush voor een mooi stofje, zonder dat je eigenlijk weet wat je ermee wil maken. Zo ook de dag dat ik binnen stapte bij Mertens Mercerie, alweer bijna twee jaar geleden. Ik werd verliefd op een blauw-met-zwart rekbaar structuurstofje. In eerste instantie was ik verstandig: ik zocht een patroontje en een rits uit om er een topje mee te maken. Want er zat niet zo veel meer op de rol, dus de mogelijkheden waren beperkt.

©Lieve Deduytschaever 180118 12

Maar de tijd vorderde en ik begon steeds meer te twijfelen of stof en patroon wel bij elkaar pasten. Het stofje verhuisde dus naar de vergetelheid.

©Lieve Deduytschaever 180118 01.jpg

Toen ik vorig jaar naar Malle op naaiweekend ging had ik mijn huiswerk gedaan. Ik had op voorhand stoffen uitgezocht en patronen getekend. De structuurtricot dook weer op en leek mij wel iets voor de Carola rok uit La Maison Victor. Dat weekend ging ik echter eerst aan de slag met mijn Odette jurk en het jurkje dat ik samen met mijn vriendinnen in elkaar knutselde, dus patroon en stof verdwenen alweer – jawel – onderaan de to do stapel.

©Lieve Deduytschaever 180118 09

Mijn stoffendoos is intussen zwaar overladen en het werd hoog tijd al die stofjes een bestemming te geven. Tijdens een naaidate met mijn zus kwam het stofje tot leven. Ik geef toe: voor mijn eigen gemak liet ik het sierzakje achteraan weg en omdat ik geen fan ben van zakken in rokken stikte ik ze dicht. Bovendien had ik nét te weinig boordstof en moest ik improviseren. Maar het resultaat mag er zijn en het rokje zit heerlijk!

Jammer genoeg kan ik je niet laten zien hoe het mij staat deze keer, je zal mij dus op mijn woord moeten geloven als ik zeg dat het heel mooi is. Wat denk jij ervan?

©Lieve Deduytschaever 180118 14

Tot snel,
Lieve

Tien tips om te naaien met geometrische prints

Een effen stofje is erg dankbaar om te naaien. Geen gedoe met tekeningen die op hun kop staan, of gepruts met een verschillende voor-en achterkant. Bij effen stofjes maakt dat allemaal niet uit. Maar  prints… dat is een andere paar mouwen. Daar moet je op een heleboel dingen letten, zeker als je werkt met geometrische prints.

Dus hier een aantal tips die ik door scha en schande heb geleerd. Hopelijk kunnen jullie er iets mee doen.sew challenge5

  • Bezint eer ge begint. Geometrische prints zijn er in alle vormen en maten. Als je voor de eerste keer iets wilt laten doorlopen, kan  je misschien beter beginnen met een hele simpele  print die vaak terugkomt.
  • Meer is beter: koop iets meer stof als je strikt genomen nodig hebt. Vooral als je een moeilijke print hebt, zal je soms meer ruimte nodig hebben om iets op de juiste plaats te knippen, en heb je meer stofverlies. Daarbij  kan je wel eens  iets verkeerd knippen (ik in elk geval wel). Dan is het handig dat je wat reserve hebt.
  • Knippen is de kunst: je patroondelen uitknippen is de sleutel tot succes en bepaalt enorm veel. Neem je tijd om je patroon uit te leggen op je stof en er goed over na te denken. Leg de patroondelen in de goede volgorde, zodat je makkelijker ziet wat waar moet doorlopen…
  • Zorg dat je alle patroondelen in dezelfde richting legt. Vooral bij tekeningen is het zo jammer als je één patroondeel op zijn kop hebt geknipt. Niemand zal het merken maar jij weet het wel…
  • Hoe meer patroondelen, hoe meer kans op problemen. Probeer eventueel om bepaalde gedeeltes in één stuk te steken, bv om het voorpand ipv een lijfje en rok, in een stuk over te tekenen.
  • Ga voor goud: kies je voor een moeilijke print zoals tartan, ga dan voor de 100 % en probeer alles te laten doorlopen. De panden van je rok, je boordband, je mouwen… Probeer zo precies mogelijk te werken, want elke cm die je er met geometrische lijnen naast zit, zie je direct.
  • Pas op voor nepen. Nepen zijn handig om een kleedje mooi te laten aanpassen, maar zorg dat je nepen op exact dezelfde plaats beginnen en eindigen aan beide kanten. Verschil zie je direct.
  • Denk aan de naadwaarden. Die 1 of 1.5 cm ga je niet zien, maar kunnen er wel voor zorgen dat je patroon niet meer doorloopt. Speld tijdens het knippen je naadwaarden om, zodat je kan zien vanaf wanneer je weer op spoor zit.
  • Ga niet uit de bocht. De bochten zijn het moeilijkste, zoals bijvoorbeeld bij de kraag. Heb geduld, blijf spelden en proberen totdat je ook daar er perfect op zit.
  • Driegen is een deugd. Ikzelf ben geen fan van driegen maar soms moet het. Lukt het niet goed om je patroonstukken goed te spelden, is driegen een goede oplossing.

Ken je er nog? Laat het me weten. Ik kan nog steeds tips gebruiken.

Tot schrijfs.

Margot

Margot’s Monty

Zoals de meeste naailiefhebbers ben ik lid van meerdere naaigroepen op sociale media. Altijd leuk om inspiratie op te doen, afgunstig andermans creaties te liken of om nederig te blijven, als je ziet wat andere mensen van onder hun naaimachine toveren.

Een tijdje geleden stond op een van die groepen een oproep van Stephanie, die vroeg wie haar kon helpen zorgenknuffels te maken. Een knuffel met een zakje waar kinderen briefjes met hun zorgen in kunnen steken. De beestjes zagen er zo sympathiek uit, dat ik in een opwelling een pb-tje stuurde dat ik dat wel wou proberen.20180124_21193958585894313675-012033122167.jpeg

Stephanie stuurde me de link van de werkbeschrijving op de site van KVLV, waarin stond hoe je zo’n Monty maakt, en ik ging aan de slag.

Ik had fleece nodig, tricot, een rits en wat vulling. Fleece had ik niet, maar wel een lapje superzachte fake roze bont. Gecombineerd met een vrolijk tricotrestje lukte het wel. Aangezien ik die zakken met vulling vrij duur vind en niet veel nodig heb, kocht ik een afgeprijsde knuffel en gebruikte daarvan de vulling. Iets goedkoper… Nog een rode rits als mond, wat knopen en vilt om de oogjes te maken, en we kunnen beginnen.

Mijn Monty naaien viel wat tegen. Niet alleen verschuift het roze bont de hele tijd, je weet eigenlijk niet waar je draad zit door al die haartjes. Daarbij pluizen de lapjes na het knippen gi-gan-tisch. Na elke naaisessie zaten mijn bureau, mijn broek en mijn stofjes onder het roze pluis.

De uitleg was ook wat kort voor een 3D-blinde zoals ik, maar met wat spelden, tobben in bed en ettelijke pogingen, kwam de Margot Monty toch tot leven…img_20180124_211605846-011980811044.jpeg

Ik zette mijn knuffel op de naaimachine, bekeek hem van een afstand en kon niet anders dan denken: “He creeps me out…” Ongerust stuurde ik een foto naar de meiden, met de vraag of zij hem niet eng vonden. Tatiana vond hem schattig, maar toch wat eng en Lieve maakte de opmerking: “Hij lijkt wel een beetje op het Koekiemonster“.

Dat is het! Mijn beestje heeft door de bontlook een ietwat ruig uiterlijk, maar dat is zoals zijn maakster: hij heeft karakter en uitstraling.

Ik stuurde mijn Monty via de post naar Stephanie, met een briefje in zijn zakje: dat hij Monty heet, een ruwe bolster is met een zachte pit, en dat hij niet kan wachten om een vriendje te krijgen om te knuffelen. Ik hoop dat hij en Stephanie veilig toekomen Zuid-Afrika hebben, waar ze zieke kindjes gaan helpen.

img_20180124_212924640-01-021288184161.jpeg

Stephanie, all the best daar in het verre Zuid-Afrika. Geniet van je avontuur en keep it safe.

Enne… zeg tegen mijn Monty dat-ie de pannen van het dak moet knuffelen!

Tot schrijfs,

Margot en Monty

Sewchallenge – uitgedaagd in drievoud

Dat ik niet vies ben van een uitdaging zal je wel al gemerkt hebben bij de vorige sewchallenges. Deze keer koppelde Davina mij aan Delphine. Toeval wil dat ik haar al een hele tijd volg, en steeds onder de indruk ben van al het moois dat zij tevoorschijn tovert. Zij krijgt zelfs haar man zover dat hij gewillig in haar zelfgemaakte kledij voor de camera poseert! Zover ben ik lang nog niet… voorlopig houdt mijn ventje de boot af.

Ik kreeg het dus warm en koud tegelijk toen Delphine haar criteria doorstuurde: zij had mijn voornemens voor 2018 aandachtig gelezen, en wilde dat ik iets voor Michael naaide. Jammer genoeg moest ik haar dus vragen de criteria te herzien.

Logo sewchallenge

Gelukkig had ze snel drie nieuwe voorwaarden klaar:

1. maak iets voor jezelf

2. geschikt voor een date met je ventje

3. laat een vriendin een stofje uit je voorraad kiezen

Daar had ik zeker oren naar! Mijn vriendin Annelies was erbij toen ik een paar maand geleden een mooie zwarte jeans-tricot kocht bij de Stoffenknop, en haar keuze was snel gemaakt.

© Moors M - 6U6A1457-Edit

Ook naar het patroon moest ik niet lang zoeken. In mijn voornemens vertelde ik dat ik graag eens een mooie broek zou maken. Stofje en Mira-broek uit La Maison Victor waren de ideale match!

© Moors M - 6U6A1487-Edit.jpg

La Maison Victor maakte de broek met lederen tailleband, paspel en koord. Dat leek mij niet zo aangenaam om op mijn blote vel te dragen, dus koos ik voor een feestelijke glitterboordstof en een simpele zwarte koord, maar ging ik wel voor de lederen paspel. Achteraf gezien maakt dat de broek een beetje stijf, dus voor een volgende versie zou ik een zachtere en rekbare paspel kiezen.

© Moors M - 6U6A1374-Edit

Zakken gebruik ik niet en naai ik tegenwoordig altijd dicht, dus die liet ik weg. Daarnaast verlaagde ik de boord een paar centimeter, omdat de broek anders boven mijn navel kwam. Ook aan het kruis moest ik een stukje innemen. Maar de aanpassingen verliepen verbazend vlot.

© Moors M - 6U6A1452-Edit

Met een feestelijk wit bloesje (zelf gekocht bij Lola en Liza, maar wel wat aangepast) en hakken is deze broek voor mij de ideale outfit voor een date met mijn ventje. De clutch die ik vorig jaar naaide maakt het plaatje helemaal af.

Wanneer gaan we op stap, schatje?

© Moors M - 6U6A1508-Edit

Voor de gelegenheid kozen we voor een garageshoot met onze gloednieuwe studioset, waar we nu ook een achtergrond voor kochten. Voor de kenners: Michael koos voor een grijze papierrol omdat hij daarmee, dankzij de juiste belichting, zowel zwart, grijs als wit kan creëren. Met een gelfilter voor de flits kan hij zelfs kleurtjes als achtergrond nemen. Grijs is dus erg veelzijdig!

Het is nog een beetje zoeken, studeren en aftasten, maar met het nodige doorzettingsvermogen komen we er wel.

© Moors M - 6U6A1496

Lees snel welke criteria ik aan Delphine oplegde. De andere deelnemers van vandaag zijn drijvende kracht achter de challenge Woohoobydavina, geflankeerd door Lunatiek, Noxeema en Stoffenspulletjes.

© Moors M - 6U6A1464Tot snel,
Lieve

Mama’s choice

Een mooie, slanke en stijlvolle dame met een pittig kapsel. Zo zou ik mijn mama omschrijven tegenover iemand die haar niet kent. Mama draagt graag rokjes en kleedjes, want haar benen mogen gezien worden!

Naaien voor iemand anders blijft altijd spannend. Naaien voor mijn mama is nog een categorie spannender. Vorig jaar maakte ik voor Moederdag een tasje, en mijn boodschappentassen-uit-tafelkleed vergezellen haar op elke shoppingtrip. Een logische volgende stap was dus een heus kledingstuk. Slik.

© Deduytschaever C APC_0092

Maar mama had er alle vertrouwen in, dus trokken we gezellig met z’n tweetjes naar Mertens Mercerie op stoffenjacht. Al was ik niet meteen wild enthousiast, mama viel als een blok voor een blauw-groene tricot met flamingo’s. Over het patroontje geen discussie: mama had mijn party-dress gezien en wilde graag een wikkeljurkje met driekwart mouwen. Ik haalde patroontje 1059 van It’s a Fits dus nog eens boven.

© Deduytschaever C APC_0100

Je zou denken dat het vlot ging, aangezien ik er al eentje voor mezelf gemaakt had. Maar was het de stress, of ben ik gewoon nog niet ervaren genoeg? Om mama’s mooie benen in de verf te zetten, wilde ik de rok een stukje inkorten. Zelf ben ik niet gezegend met veel vrouwelijke rondingen en ik knipte – net als bij mijn jurken en rokken – voor- en achterpand recht af.

© Deduytschaever C APC_0078

Bij de eerstvolgende pasbeurt sloeg paniek mij om het hart… Mama’s rok hing achteraan een stuk korter dan vooraan. Bovendien bleek hij maar net lang genoeg op het kortste punt, dus nog bijknippen was geen optie. Spelden, spelden en nog eens spelden dus, om tot de conclusie te komen dat ik op het kortste stuk net een centimeter had om te zomen. Wat een ramp!

Gelukkig kreeg ik hele goede tips van de dames van ‘Naaien voor Vriendinnen‘ op Facebook. Ik had nog een stukje rekbare biais liggen en kon de zoom met een minimum aan naadwaarde afwerken. Oef!

© Deduytschaever C - APC_0072

Eind goed, al goed. Mijn mama straalt in haar flamingojurk en zelfs papa vindt het een mooi kleedje. Op hun meest recente reisje samen maakte papa deze leuke foto’s van mijn mooie mama.

Dankjewel mama, voor je geduld bij het eindeloze passen en om mij deze kans te geven!

© Deduytschaever C APC_0101

Naai jij soms voor iemand anders? Vind je dat ook zo spannend?

Tot snel,
Lieve

Warme knuffeltrui

Waarschijnlijk zijn er weinig mensen in mijn omgeving die niet weten dat ik passioneel met de blog bezig ben. Naaien op zich is al een heerlijke hobby, maar het bijkomende creatieve aspect van schrijven en foto’s (laten) nemen maakt het helemaal af! Alleen vind ik het in de winter moeilijker om mooie foto’s te nemen. Het is vaak nat en koud, en al ben ik ‘gedreven’… soms heb ik geen zin om in een jurkje zonder mouwen de vrieskou te trotseren.

Met Kerst kregen mijn ventje en ik het ideale geschenk van mijn ouders: een studioset met twee softboxen en een flitsparaplu. Zo kunnen we onze garage omtoveren tot een heuse fotostudio!

© Moors M - 6U6A1173

Op een gure winterdag begonnen we te experimenteren. Deze keer gebruikten we nog een smal tafelkleed als achtergrond en konden we geen foto’s nemen waar ik ten voeten uit op sta. Dus trok ik een trui -die om de een of andere bizarre reden de blog nog niet haalde- uit de kast en gingen we aan de slag.

© Moors M - 6U6A1142

Het model zagen jullie al verschillende keren passeren. De Burda Young 7678 vleermuistrui is een van mijn favorietjesomdat je er naar hartelust mee kan variëren. Lange of driekwart mouwen, een kleedjeshack of een andere halsuitsnijding: het patroon is niet moeilijk aan te passen.

© Moors M - 6U6A1110

Deze trui maakte ik, toen ik pas naaide, uit een gebreid stofje. Ik leerde meteen dat je zulke los geweven stoffen best overlockt van zodra je de stof geknipt hebt. Wat heb ik toen gevloekt omdat de steken begonnen te lopen tijdens het stikken…

© Moors M - 6U6A1160

Maar: eind goed, al goed. Het werd een heerlijke knuffeltrui, lekker lang onderaan en aan de mouwen, die mij al op menig koude winterdag warm heeft gehouden. Een leuk glitterstofje dat ik omtoverde tot een cirkelsjaal en mijn favoriete laarzen maken mijn look helemaal af.

Tot hier onze allereerste ‘garageshoot’. Wat denken jullie ervan?

Tot snel,
Lieve

Sweaterfun met Fenna

Het is alsof de mensen achter La Maison Victor mijn gedachten kunnen lezen… Een tijdje geleden kocht ik bij de Stoffenknop een prachtige warme en zachte gebreide viscose voor een trui. Ik viel als een blok voor kleur en textuur, maar twijfelde nadien of een hele trui in dat zachte blauw niet te saai zou zijn. Ik kocht bij Toverstof een bijpassende structuurtricot en sloeg in mijn hoofd aan het puzzelen.

© Moors M - 6U6A0741

De Fenna uit de meest recente La Maison Victor deed mijn hart sneller slaan, maar het aantal patroondelen remde mijn enthousiasme een beetje af. Hoe meer leuke voorbeelden ik online zag passeren, hoe meer zin ik echter kreeg ermee aan de slag te gaan.

© Moors M - 6U6A0801

Ik besloot mij te beperken tot twee blauwtinten, verzamelde al mijn moed, en begon het patroon uit te tekenen en de stof te knippen. Daar was ik toch een paar uur zoet mee, dus wachtte ik tot het volgende vrije moment om te beginnen naaien.

© Moors M - 6U6A0902.jpg

Eerlijk? Het is een heel gepuzzel, maar toen ik al die stukjes naadloos in elkaar zag passen, werd ik daar heel blij van.

© Moors M - 6U6A0822

De Fenna is een echte sweater en valt dus ruim, wat mij niet flatteert. Ik nam de zijkanten vier centimeter in en versmalde ook de mouwen met twee centimeter.

© Moors M - 6U6A0779

De modellen uit LMV vallen vaak ook kort uit, dus maakte ik de trui drie centimeter langer. Nu komt de boord mooi over mijn broekrand, lekker warm in de winter.

© Moors M - 6U6A0744

De wijde halsopening vond ik ook niet zo handig in het koude seizoen, dus tekende ik anderhalve centimeter naadwaarde en naaide ik een boordje aan de hals.

© Moors M - 6U6A0760

Het was geen snel-klaar projectje, maar zeker de moeite waard. Ik weet nu al: dit wordt mijn lievelingstrui!

© Moors M - 6U6A0748

Tot snel,
Lieve