Ruitjes: love it or leave it?

Ruitjes, je ziet ze weer fel vertegenwoordigd in ons straatbeeld. Zowel de pied-de-poule ruit, de Vichy ruit als de schotse ruit vieren tegenwoordig hun come-back naast het luipaardmotief. Sommige naaisters, zoals onze Girl in Uniform Margot, puzzelen graag om de perfecte aansluiting van ruitmotieven in hun kledij te toveren, andere naaisters (zoals ik) vinden dat een helse uitdaging en mijden dit zorgvuldig.

Waar komt het ruitmotief vandaan? Eigenlijk is het niets anders dan een weeftechniek waarbij de schering en de inslag uit verschillende kleuren draden bestaan die in een bepaalde volgorde op het (mechanische) weefgetouw worden gespannen. Met schering worden de op het weefgetouw gespannen draden bedoeld, met inslag de draad die met behulp van een spoel tussen de geschoren draden gaat. Door het kruisen van de draden in een hoek van 90° krijg je ruitmotieven.

vichy ruit

Doorgaan met het lezen van “Ruitjes: love it or leave it?”

Uitgedaagd door lingerie

Dat de Girls in Uniform graag nieuwe dingen ontdekken moet ik jullie niet meer vertellen. Omdat onze naaiskills ondertussen voldoende vergevorderd zijn, wagen we ons graag aan een nieuwe uitdaging: lingerie naaien. Hoe kunnen we dat beter leren dan onder het deskundige oog van de Lingerie Academie?

Op een zonnige zaterdag in september trokken de Girls in Uniform met volle moed naar het zalige naaiatelier van Pia, de inspirator en bezige bijenkoningin van de SewBees en het gezelligste naaiweekend van Vlaanderen. We zouden er samen een mooie BH te leren naaien onder begeleiding van Lies van De Lingerie Academie. We werden onmiddellijk geconfronteerd met keuzestress: Cybelle, Diana of Aurora? Elk BH-patroon zag er even mooi uit. Gelukkig hielp Lies ons kiezen op basis van onze pasmaten en voorkeuren. Toen kwam voor mij pas de echte uitdaging: stofjes kiezen. Gelukkig had Lies prachtige kant-en-klare setjes mee met alle benodigdheden, zodat elke Girl wel iets naar haar smaak vond. Ik besloot uit mijn comfortzone te treden en ‘nude’ te kiezen in de plaats van rood voor het Cybelle-patroon.

© Lieve Deduytschaever 190907 02

© Pia Dean 190907 05

© Lieve Deduytschaever 190907 09

Toen begon het echte werk: patroontje uitknippen, juiste stoffen knippen (rekening houdend met de tekening in de rekbare kant), de stukken stof uitleggen om zeker geen verkeerde patroondelen aan elkaar te naaien (gelukkig had Pia nog extra strijkplanken staan😊) en vervolgens stap per stap deze samenvoegen. In het naaiatelier ontstond de bedrijvigheid van een bijenkorf. Wat een gepriegel! Er werd meermaals binnensmonds gevloekt, het tornmesje bleek onze beste vriend en de koffie hielp om onze concentratie op peil te houden en gedetailleerd te werken. Pia had heerlijke versnaperingen voor bij de koffie, waar de emo-eter in mezelf dankbaar gebruik van maakte om de innerlijke stress eventjes weg te werken.

© Lieve Deduytschaever 190907 06

© Lieve Deduytschaever 190907 10

© Pia Dean 190907 07

Lies bleef ons aanmoedigen, zelfs als Margot haar machine tegenpruttelde, Lieve voor de derde keer een stiksel moest uithalen of An en ik een halve depressie kregen bij het zien van het aantal patroonstukken. De middagpauze met een lekker broodje en een heerlijk homemade soepje bracht onze hoofden, handen en machines eventjes rust. Na de middag zagen we het mirakel dan gebeuren: één voor één rolden er stillaan echte BH’s van onder onze machines! Vol bewondering bekeken we elkaars’ werkstukken. De tijd tikte echter genadeloos verder en de verdere afwerking werd thuiswerk voor ons allemaal….Nu nog tijd vinden om deze af te werken.

© Tatiana Ivaneanu 190907 02

© Pia Dean 190907 08

Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat het een boeiende maar vooral uitdagende dag was voor alle Girls in Uniform! De formule van de Lingerie Acedemie@home is perfect om het naaien van lingerie te leren. Je kan verduidelijking vragen aan de begeleiding en leert de instructies te lezen door ze ook te visualiseren. Ik kan het warm aanbevelen en wil namens de Girls Lies dan ook heel erg bedanken voor haar deskundige begeleiding alsook Pia voor haar warme ontvangst in haar Beehive!

Tot schrijfs,

Tatiana

Nooit meer zonder reiszak

Deze zomer planden we een roadtrip langs negen landen, met een langere stop in Istrië, Kroatië. Toen we daar vier jaar geleden aan de kust verbleven, mocht ik telkens snorkelend op zoek gaan naar schelpen voor mijn jongens die toen nog niet zelf konden zwemmen, laat staan duiken. Ondertussen zijn het twee echte waterratten die houden van snorkelen, dus de keuze voor de Kroatische kust met haar glashelder water was snel gemaakt. Snorkelsets met zwemvliezen, handdoeken en gewone waterschoenen moesten allemaal een plaats vinden in onze auto met compacte koffer.

Ik wist al heel snel dat ik zelf een aantal stevige doch soepele reistassen wou maken om de laatste gaatjes in de autokoffer optimaal te gebruiken en al het watermateriaal mee te nemen naar het strand. Ik kocht ettelijke meters stevige canvas in een Zweedse woonwinkel, felle rode ritsen en soepele rode tassenband bij Stoffen Van Leuven in Schellebelle, zonder evenwel over een concreet patroon te beschikken. Het materiaal lag al een paar maanden in mijn naaikamer te blinken en ik vond maar geen geschikt model.

Enkele dagen voor ons vertrek ontdekte ik op de blog Emma&Mona deze geweldige tutorial van een eenvoudige reistas. Ik kopieerde de afmetingen (zonder na te gaan of deze wel in onze koffer pasten… niet echt slim, I know), liet de glijders achterwege en had in enkele uren niet één maar twee reistassen klaar. Ongelofelijk maar waar, ze pasten bovendien op elkaar in de koffer van onze auto. Doorgaan met het lezen van “Nooit meer zonder reiszak”

Granny’s dreams

Terwijl de buitentemperaturen de pan uit swingen, droom ik stiekem van zomeravonden met een verkoelend briesje. Want dat is het moment om mijn eerste haaksel boven te halen en rond mijn schouders te draperen om de eerste rillingen tegen te gaan.

Als kind heb ik op school nog leren haken, maar ik vond de mogelijkheden toch eerder beperkt. Ik geraakte dan ook niet verder dan een jasje en een kleedje voor mijn barbiepop. Onlangs vond ik die stukken haakwerk na 35 jaar terug tussen mijn oude barbiespullen en plots kreeg ik weer zin om te haken.

Naaien en vooral de voorbereidingen duren bij mij soms een eeuwigheid, bij gebrek aan tijd om in mijn naaikamer te vertoeven. Haken kan ik echter overal: in de zetel bij het bekijken van een film (weliswaar met een half oog), tijdens een busrit naar het werk of nog gekker, tijdens een autorit als passagier met een politiecollega op weg naar een vergadering.

DSC_0353

DSC_0330 Doorgaan met het lezen van “Granny’s dreams”

The SewBees: het Malle naaiweekend… en het verhaal van een unieke vriendschap

Soms kan de tijd niet snel genoeg gaan. Maandenlang keek ik reikhalzend uit naar het naaiweekend begin juni. Niet alleen is twee-en-een halve dagen creatieve me-time iets waar elke naaister naar verlangt, maar ik wist ook: deze keer zijn àl mijn ‘naaivriendinnen’ een heel weekend samen.

© An Rouquaert 190608 03.jpg

Met drie drukke agenda’s lukt het de Girls in Uniform niet zo vaak om elkaar te zien. Een hele dag samen op stap is een grote uitzondering. Het SewBees naaiweekend was een unieke gelegenheid om het dagelijkse leven buiten spel te zetten en samen ten volle te genieten van onze hobby. Dat onze gastblogster An erbij was, alsook mijn vriendin Liesbet, was helemaal uitzonderlijk. De puzzel viel mooi in elkaar. Doorgaan met het lezen van “The SewBees: het Malle naaiweekend… en het verhaal van een unieke vriendschap”

Love at first sight

Vandaag is rood… de kleur van de liefde voor mijn nieuwe laptoptas! Toen Lieve het patroon van de Stinger publiceerde, wist ik hoe mijn tas er zou uitzien. Tijdens een van mijn IKEA-uitstappen had ik een prachtige stof ontdekt die op punt stond om uit de collectie te verdwijnen en waarvan ik dus liefdevol drie meter adopteerde. Een stuk baksteenrood kurkleer en kleurige fournituren vulden het geheel aan. Maar het project bleef op de plank liggen. Lieve stuurde meermaals aan op een naaidagje met het oog op het maken van de Stinger maar met een druk gezin en de navenante overvolle agenda lukte het niet om voldoende me-time te creëren.

Doorgaan met het lezen van “Love at first sight”

Taylor (dress) made

In een zotte bui reageerde ik op de oproep van FibreMood die sewista’s zocht voor de nieuwe Link Party. Vrienden die mij goed kennen weten dat er door mijn drukke huishouden en dito baan maar heel weinig tijd overblijft om te naaien. Hiermee zette ik mezelf echt wel voor blok: ik zou en moest naaien…. de rest zou even moeten wijken.

Het patroon was vrij snel gekozen: de Taylor dress, een oversized jurk met een mooie lengte, praktische zakken en een elastische tailleband. Ik wou echter geen jurk in één kleur, ik was bang dat ik daarin zou verdwijnen. Dankzij de workshop ‘kleuradvies’ bij Toverstof (onder vakkundige leiding van Veronique Verhas) ontdekte ik de stoffen die qua kleurencombinatie en patroon het best bij mijn ‘lentetype’ pasten. Svenja van Toverstof hielp mee de knoop doorhakken (ze kent de smaak van haar klanten!) en even later ging ik buiten met twee prachtige lappen viscose.

 

 

Doorgaan met het lezen van “Taylor (dress) made”

Een streepje voor

Je ziet ze vandaag overal in het modebeeld, vrolijke streepjesstoffen verwerkt tot een toffe jumpsuit, een zwierige maxijurk of een elegant herenkostuum. Waarom je ze draagt of hoe je ze draagt, daar stelt vandaag niemand meer vragen over. Wij gebruiken de streepjesstoffen vooral om onze individuele smaak te benadrukken. Ik ontdekte echter dankzij een boekje van historicus Michel Pastoreau  (L‘étoffe du diable: une histoire des rayures et des tissus rayés’) dat kledij met strepen niet altijd zo positief werd benaderd.

pastoreau

In de Middeleeuwen moesten bepaalde groepen aan de rand van de maatschappij soms verplicht kledij of een accessoire met tweekleurige strepen dragen. Deze strepen waren vaak horizontaal of schuin. In Duitsland waren dat vooral de bastaards, de kreupelen, de leprozen en de veroordeelden, in het zuiden van Europa eerder de prostituees (gestreept kleed), de clowns (gestreepte hoed) en de beulen (gestreepte kap). Deze werden aanzien als kinderen van de duivel aangezien de duivel ook vaak werd afgebeeld met gestreepte kledij.  De literaire teksten van die tijd beschrijven hun ‘slechteriken’ in gestreepte kledij: overspelige vrouwen, disloyale broers, respectloze zonen, gemene dwergen… Ook bepaalde Bijbelse figuren die verraad pleegden, werden afgebeeld met gestreepte kledij: Judas, Cain Saul en Salomé. In de Middeleeuwse maatschappij was de link tussen de streep en het idee van diversiteit absoluut negatief. De gemiddelde Middeleeuwse burger wilde zeker niet opvallen met zijn kledij. Doorgaan met het lezen van “Een streepje voor”

Curvy Kamille

 

Toen ik de tweede editie van Fibre Mood in mijn handen kreeg, viel mijn oog meteen op de Kamille-jurk. Eindelijk een jurk die aan al mijn wensen voldeed! Zalige snit die de rondingen op de juiste plaatsen accentueert en de andere verdoezelt. Het stofje vond ik al snel bij Toverstof: een mooie petrolkleurige fluweel. Niet geheel toevallig maakte ik mijn Blanche tijdens de workshop van Katrienette ook in een petrolkleurig stofje, ik had toen al een soort ‘stof-pairing’ in mijn hoofd.

Doorgaan met het lezen van “Curvy Kamille”

Battle of the Blanches

Altijd leuk als de Girls afspreken. Naaien voor een goed doel, een stoffenuitstapje… als het maar met naaien te maken heeft en gezellig wordt. Voor ons laatste uitje besloten we onze eerste stappen te zetten in het tassen maken. Nu ja, eerste stappen… ik had al eens een etui gemaakt en testte de Stinger mee uit. En Lieve… Lieve maakte al genoeg tassen om een eigen boetiek te beginnen. Maar An en Tatiana waren onbekend in tassenland. Een Katrienette’s workshop Blanche, een schattige barrel bag met (kurk)lederen details, zou daar verandering in brengen.

De Blanche is een populair model van Swoon. De workshop duurt een hele dag en vraagt wel wat voorbereiding. We kregen op voorhand het patroon en de tutorial om ons huiswerk te doen. We trokken dus met onze voorbereide lapjes naar Oost-Vlaanderen, waar Katrien, de koningin van kurkleer, rivetten en verstevigingen, ons door alle stappen zou loodsen.

Doorgaan met het lezen van “Battle of the Blanches”