Nog een Jozefien in uniform!

Sinds ik mijn eerste gecamoufleerde draagtas maakte krijg ik af en toe de vraag om er eentje te maken voor een collega. De Jozefien uit Mijn Tas is dan ook een patroontje waarmee je alle kanten uit kan. De perfecte tas om volledig te personaliseren dus…

© Lieve Deduytschaever 180805 13
Dit ‘handmade’ labeltje van Wunderlabel zat in de goodybag van het tweede Malle Naaiweekend.

Patsy zag zo’n gecamoufleerd exemplaar passeren op Facebook en stuurde mij een veel te grote hemdvest van haar ventje op, zodat ik ook voor haar aan de slag kon.

18116 - Patsy en haar tas - 2

Ze wist heel goed wat ze wilde. Geen rits aan de klep vooraan deze keer, maar de zak van de hemdvest met daarop de badge van de dienst waar ze werkt. Zoals bij elk ander exemplaar van de Jozefien dat ik eerder maakte, sluit ook deze klep met een magneetsluiting.

© Lieve Deduytschaever 180805 01

De rits wilde ze graag in de rug van de tas, net zoals het bij heel wat handtassen uit de winkel het geval is.

© Lieve Deduytschaever 180805 05

Binnenin een tussenvak, plaats voor haar GSM en een ritsvak. Ze wilde graag een egale voering, zodat ze haar spulletjes snel terug vond.

© Lieve Deduytschaever 180805 12

Voor de riem liet ze mij vrij, hij moest enkel verstelbaar zijn. Ik had nog voldoende stof over van die enorm grote vest en puzzelde een gecamoufleerde riem samen. Dat geeft het geheel in mijn ogen nét iets extra.

© Lieve Deduytschaever 180805 09

De Jozefien kan ik intussen bijna maken met mijn ogen dicht… Toch ging er aan het einde van de rit iets mis. Er zat een plooitje in de voering, net waar de klep en de voering aansluiten. Omdat ik het niet zag zitten alles weer open te maken, heb ik het een stukje moeten ‘camoufleren’. Achteraf gezien had ik het beter wel goed gedaan, want het verpest een stukje het plezier van de tas voor mij…

© Lieve Deduytschaever 180805 11

Maar Patsy is blij met haar unieke exemplaar en uiteindelijk is dat het belangrijkste, toch?

© Lieve Deduytschaever 180805 07

Tot snel,
Lieve

Een zwierig Eden-rokje

Een hele tijd geleden maakte ik de Edenjurk van La Maison Victor in een prachtige dikke blauwe tricot met een subtiel glittertje. Zo’n stofje dat nooit kreukt en telkens weer in perfecte staat uit de wasmachine komt. Ik had nog een mooie lap over, maar wist niet meteen wat ik ermee zou doen. De stof is te zwaar voor een t-shirt en te dun voor een truitje.

© Margot Van Waeyenberghe 181006 14

De jurk is zo fijn om te dragen en ik hou van de zwierige rok. Ik besloot dus het patroon opnieuw te gebruiken, en met wat gepuzzel kreeg ik een rok uit mijn lapje stof. Zelfs een tailleband lukte nog net!

© Margot Van Waeyenberghe 181006 04

De rok hing intussen al meer dan een jaar in de kast, maar geraakte nog niet op foto. Gelukkig schoot een andere Girl in Uniform mij onlangs te hulp.

© Margot Van Waeyenberghe 181006 12

Tijdens ons naaiweekend in Malle trokken Margot en ik het bos in voor een paar foto’s-in-actie. Ik zat die dag niet zo goed in mijn vel en had helemaal geen zin in foto’s na een veel te korte nacht, maar het werd zo gezellig, dat het resultaat er best mag zijn.

© Margot Van Waeyenberghe 181006 11.JPG

Nu houdt niets mij nog tegen om de Eden-rok volop te dragen!

© Margot Van Waeyenberghe 181006 03

Tot snel,
Lieve

Een goedmakertje

Een tijdje geleden maakte ik een kunstleren laptophoes voor de dochter van een collega. Al was ze blij met haar verjaardagscadeautje, de hoes was toch een beetje nipt voor haar 15 inch laptop en ze moest wringen om het toestel erin te krijgen. Ik stelde voor een iets ruimere versie te maken, maar ik sprak voor dovemansoren… Voor haar was het goed genoeg.

@ Lieve Deduytschaever 181020 01

‘Klant’ is koning natuurlijk, maar het bleef bij mij toch een beetje knagen. Ik besloot het goed te maken met een extraatje. Mijn collega vertelde dat zijn dochter haar pennen mee naar school nam in een plastic zakje. Meer had ik niet nodig om aan de slag te gaan. Ik had nog wat van dat prachtige kunstleer van k-bas over, en net genoeg van het mooie katoentje uit Ikea voor een klein pennenzakje.

@ Lieve Deduytschaever 181020 05

Als basis nam ik het patroon van een simpel ritstasje, dat ik in de breedte aanpaste zodat de pennen er makkelijk in kunnen, en wat minder diep maakte. Bij de laptophoes vergat ik mijn logo erin te naaien, maar deze keer dacht ik er op tijd aan. Het resultaat is een klein en superschattig pennezakje, waar toch meer in kan dan ik dacht.

@ Lieve Deduytschaever 181020 03

Helemaal weg ben ik van dat kleine ding… Een beetje jammer dat ik het weg ‘moest’ geven. Misschien maak ik er wel eens eentje voor mezelf!

@ Lieve Deduytschaever 181020 02

Tot snel,
Lieve

Rompertjes te geef

In onze omgeving is een heuse babyboom aan de gang. Nichtjes die zwanger worden, vriendinnen die bevallen, heel wat kleintjes die ter wereld komen in een liefdevol gezin. Al hebben wij zelf geen kinderen, ik smelt weg als ik die kleine vingertjes om de mijne voel, als ik die slapende gezichtjes zie of als die kleine oogjes open gaan.

© Lieve Deduytschaever 181029 07

Onder het genot van een tasje thee en met doopsuiker in het vooruitzicht is zo’n babybezoek altijd weer gezellig. Maar het allerleukste vind ik toch het cadeautje dat ik meeneem.

© Lieve Deduytschaever 181029 04

Niets leukers dan zelfgemaakte cadeautjes: de voorpret wanneer je het juiste stofje zoekt, de rust tijdens het naaien, de tevredenheid als het wordt wat je voor ogen had, het inpakken én het afgeven… Helemaal gelukkig word ik daarvan.

© Lieve Deduytschaever 181029 13

In mijn stoffendoos lag een restje van een leuk Mickey Mouse tricotje (ik kocht het bij De Stoffenknop) waarmee ik al eens eerder zo’n schattig rompertje maakte. Ik veranderde een paar details, zoals de kamsnaps en het zwarte buikzakje, maar voor de rest werd het min of meer hetzelfde pakje.

© Lieve Deduytschaever 181029 03

Voorlopig gebruik ik telkens weer hetzelfde patroontje van Burda Kids. Misschien moet ik daar in de toekomst eens verandering in brengen… Iemand van de mama’s een ideetje?

© Lieve Deduytschaever 181029 01

Tot snel,
Lieve

Fluweel met een vleugje

Heb jij jezelf ook al eens streng voorgenomen om alleen nog maar zaken te naaien die je nog echt mist in je kast, zoals cardigans, t-shirts, broeken… en dan holderdebolder verliefd worden op een stofje waar je enkel een jurk uit krijgt, terwijl je kleerkast uitpuilt  van de kleedjes? Ik wel. Soms ben ik ook gedisciplineerd (jaja…) en ga ik actief op zoek naar een patroon van een truitje of cardigan die ik nog niet in mijn zelfmaak-kleerkast heb hangen. Laatst hielp het lot me een handje in de vorm van een schitterend patroon in La Maison Victor, de Sofia. Een leuk wikkeltruitje met lange mouwen, niet moeilijk te maken en zo ubermakkelijk te combineren op… vanalles!

© lieve deduytschaever 181004 01537972556..jpg

Continue reading “Fluweel met een vleugje”