Een fleurige Anna II uit Mijn Tas II

Als het juiste tassenpatroon samenkomt met de juiste stof, dan gebeuren er mooie dingen in tassenland…

Toen het Engelse Minerva deze prachtige gebloemde canvas van ArtGallery in mijn bus dropte, ging ik op zoek naar een patroontje in mijn -intussen uitgebreide- ‘bibliotheek’. Ik wilde heel graag iets maken uit ‘Mijn Tas 2′, een van mijn favoriete tassenboeken. Ik hoopte dat de stof de hoofdrol zou spelen in de tas, want zo’n kwaliteitscanvas is te mooi een om een bijrolletje te spelen. De Anna II uit het boek leent zich perfect voor dit doel.

Doorgaan met het lezen van “Een fleurige Anna II uit Mijn Tas II”

Een Maurice voor Chris

In mijn ogen zijn handgemaakte cadeautjes meestal de beste… Elke gelegenheid die ik krijg om zelf een cadeau te maken, grijp ik dan ook gretig aan. Voor kerst hadden we dit jaar opnieuw naampjes getrokken. Mijn ventje mocht een geschenk uitzoeken voor mijn vader, die aangaf dat hij wel een leuke ‘sporttas’ kon gebruiken. Mijn ouders logeren voor hun werk geregeld in een B&B, de tas zou daarvoor dienen. En ja hoor, mijn ventje vond het goed dat ik de tas maakte. Joepie!

Doorgaan met het lezen van “Een Maurice voor Chris”

Alweer een Jozefien op maat

Camouflage… voor heel wat militairen is het dagelijkse kost. Margot draagt het een stuk vaker dan ik, maar het maakt onmiskenbaar deel uit van ons uniform. Een bevriend blogster lachte na mijn vorige Jozefientjes dat deze gecamoufleerde tassen, gemaakt uit afgedankte uniformen, intussen de rode draad van onze blog vormen en eigenlijk vond ik dat wel een leuk compliment.

© Lieve Deduytschaever 190901 01

Doorgaan met het lezen van “Alweer een Jozefien op maat”

Marijke’s Leonie

Toen mijn nicht een tijdje geleden bij mij langskwam voor de laatste pas van haar prachtige lange Lux, liet ze vallen dat ze graag een tas van mijn hand zou hebben. Aangezien tassen maken intussen zowat mijn guilty pleasure geworden is, zei ik natuurlijk volmondig ja. Ze bladerde door ‘Mijn Tas’ en ‘Mijn Tas 2’ en koos zonder aarzelen voor de Leonie uit het eerste boek.

© Moors M - IMG_1878.jpg

Intussen twee jaar geleden maakte ik al eens een verkleinde versie voor mijn mama. Marijke wilde echter liever een wat grotere tas. Geen probleem… ik bestelde een prachtig blauw kunstleer en alle fournituren bij K-Bas en combineerde dat met een restje crêpe van Marijke’s feestjurk. Voor de voering vond ik het ideale katoentje bij Ikea. Leg die stof naast de eyecatcher van de tas en het lijken wel dag en nacht van hetzelfde thema. Daar word ik zo blij van…

© Moors M - IMG_1845© Moors M - IMG_1843 Doorgaan met het lezen van “Marijke’s Leonie”

Let’s Sti(c)k Together – Camou-Jozefientjes

‘Soldaat maken’… het nieuwe thema van Let’s Sti(c)k Together is een kolfje naar mijn hand! Letterlijk betekent het iets opeten of opdrinken, maar Sonja interpreteerde het op haar eigen manier als ‘iets opmaken zodat er zo weinig mogelijk restjes overblijven’. Toeval wil dat ik een grote fan ben van upcycling. Oude kledij gaat nog zelden gewoon de vuilbak in. Versleten kaki uniformen gebruik ik bijvoorbeeld om draagtassen te maken. Zo’n camou-Jozefien raakt nét uit een kaki hemdvest. Veel gaat er dan niet verloren en voor de restjes vind ik steeds weer een leuke bestemming.

© Lieve Deduytschaever 190629 18

Girls in Uniform… onze naam komt niet uit de lucht gevallen. Al loop ik -dankzij mijn bureaujob- niet zo vaak in de militaire kaki oefenkledij, het gebeurt wel eens dat ik mijn bottines uit de kast haal en het terrein op ga. Ik steek niet graag vanalles in mijn broekzakken, maar behalve een robuuste gecamoufleerde rugzak zijn er weinig alternatieven om mijn portefeuille, GSM en notaboekje in op te bergen. Mijn eerste gecamoufleerde Jozefien, een patroontje uit het boek ‘Mijn Tas’, was al snel een feit.

© Lieve Deduytschaever 190629 13

Dat ik rondloop met een mooie gecamoufleerde schoudertas ontgaat ook mijn vrouwelijke collega’s niet. Deze keer maakte ik twee exemplaren maken voor dames uit de Koninklijke Militaire School. Het leuke aan dit patroontje is dat je er alle kanten mee uit kan. Ritsen in de klep of in het achterpaneel, onderverdelingen en ritszakjes binnenin, de kleur van de draagriem… Geen enkele camou-Jozefien is dezelfde.

Een eerste tas maakte ik op aanvraag met een zwarte draagriem, een broekzak op de klep, een rits in het achterpand, twee binnenvakken -gescheiden door een ritsvak- en een gsm vakje in de zwarte voering. Al meteen de eerste dag ging die mee het terrein op en deze tas was wekenlang overal op onze zomerkampen te zien. Mag ik daar een beetje fier op zijn?

De tweede camou-Jozefien werd een beetje apart. Mijn collega wist heel goed wat ze wilde: zij gaat vooral met dossiers op stap en vroeg dus een tas op maat van haar A4-mapjes. De grote lappen van voor- en achterpand kreeg ik niet uit een hemdvest. Ik werkte dus met een patchwork achterpand, samengesteld uit resten van de broek waaruit ik de riem knipte.

© Lieve Deduytschaever 190629 05

Verder wilde ze een rits in het achterpand en binnenin plaats voor een paar balpennen. Een fleurige voering leek haar wel plezant, de riem moest in dezelfde stof als de tas en bovendien vond ze een korte klep met een draaisluiting wel pittig staan… Ik ging voor het eerst aan de slag met een draaisluiting en dat was wel even spannend. Opdat de stof van het voorpand niet zou uitscheuren, kleefde ik een stukje leer onder het slotje. Om het stuk in de klep te plaatsen, moet je knippen in de stof als je tas volledig klaar is. Ik denk dat je mijn hart twee kamers verder kon horen kloppen. Maar… eind goed, al goed, ook deze tas bracht ik gelukkig tot een goed einde. Want naaien voor een ander, dat is toch altijd weer een beetje spannend.


Wat denk jij van deze twee soldaatjes?

Wil je weten hoe de andere blogsters de uitdaging aangingen? Surf snel naar:

Woohoo by Davina, Sewing à la Carte, stokstaartje doet het zo,
SewBel
, Seams Normal, Gezien bij Justine

Tot snel,
Lieve

Alice I deel II

Zelfgemaakte cadeautjes, I love it! Vroeger deed ik al hard mijn best om voor elke gelegenheid en persoon met het juiste geschenk voor de dag te komen, nu ik naai denk ik vaak al maanden op voorhand na over het ideale cadeau dat ik zelf kan maken. Ik geef toe, voor mannen ligt het wat moeilijker, maar voor vrouwen moet ik niet ver zoeken naar inspiratie.

© Lieve Deduytschaever 190720 10.jpg

Mijn zus en ik proberen geregeld een naaidate te plannen. Samen gezellig naaien brengt ons dichter bij elkaar… we werken rustig tegenover elkaar aan tafel, hebben een hulplijn in de buurt wanneer het niet zo goed lukt, en praten ondertussen over koetjes, kalfjes en serieuze zaken. Voor het eerst sinds onze scoutsjaren hebben we weer een gedeelde hobby en ik vind het heerlijk!

© Lieve Deduytschaever 190720 13.jpg Doorgaan met het lezen van “Alice I deel II”

Omdat afscheid nemen niet bestaat…

Er zijn zo mensen die tijdelijk met je mee door het leven stappen. Collega’s, artsen, therapeuten, leerkrachten… Mensen die stuk voor stuk een stempel op je leven drukken en dan weer verdwijnen. Je kan hen geen vrienden noemen, maar ze kunnen oh zo belangrijk voor je zijn, in die korte tijd dat jullie elkaar kennen. Ja, in een ander leven, onder andere omstandigheden zouden jullie misschien maatjes worden. Maar nu niet…

©Lieve Deduytschaever 190222 05

Ze zijn een tijdje veel voor je gaan betekenen en dan verdwijnen ze op een dag. Je kan het nu wel op eigen kracht, bent genezen, verandert van werk, hebt hen niet meer nodig en er is geen enkele reden meer om de relatie nog verder uit te bouwen. Zo’n afscheid is voor mij wel even slikken, en ik kan dat niet zomaar voorbij laten gaan. Doorgaan met het lezen van “Omdat afscheid nemen niet bestaat…”

Who the f*** is Alice I

Net toen ik begon te denken dat ik in Mijn Tas mijn meug niet meer zou vinden, kondigden mijn grootouders aan dat ze een groot feest zouden geven voor hun vijfenzestigste (ja, je leest het goed: 65ste!!!) huwelijksverjaardag. Zo’n bijzondere gelegenheid vraagt om een mooi cadeau, maar wat geef je mensen die alles al hebben?

©Lieve Deduytschaever 190220 02

Toen ik nog een klein meisje was, was ik niet zo creatief. Ik maakte zelden tekeningen of andere kunstwerkjes voor mijn grootouders. Vooral Meme vond dat jammer. Mijn andere neven en nichtjes deden het wel en ik voelde mij een beetje schuldig, maar als je weet dat ik nog steeds stokpoppetjes teken, kan je je wel inbeelden dat mijn kindertekeningen niet om aan te zien waren. Doorgaan met het lezen van “Who the f*** is Alice I”

Oh Renée!

Ik ben een tassenmadam. Mijn allereerste naaisel was een omkeerbare tas, en sinsdien ben ik nooit meer gestopt met tassen maken. Je zou denken dat ik er vroeg of laat wel genoeg van had… maar neen, mijn passie voor tassen naaien wordt enkel groter!

©Lieve Deduytschaever 190214 03

Natuurlijk wordt die passie ook gevoed door de talloze tassenpatroontjes die ik overal zie. Eind vorig jaar kwam er nog een prachtig nieuw tassenboek op de markt. Nog voor ik ‘Mijn Tas II’ cadeau kreeg van mijn lieve schoonzusje en haar ventje, maakte ik al de Oscar rugzak voor mijn petekind Wolf. Daar stopte het echter niet bij: van zodra ik even tijd had, ging ik aan de slag met de Renée II.

©Lieve Deduytschaever 190214 07

Net als alle andere tassen in het boek komt de Renée ook in twee versies: een eenvoudig model met lederen riemen, en een wat specialer model dat door de plaatsing van de schouderriem steeds een andere driehoekige flap heeft. Op Renée II werd ik verliefd, de andere spreekt mij net iets minder aan.

©Lieve Deduytschaever 190214 08

Een paar maand geleden deed ik een (mis)koopje op het lokale Stoffencircus. Ik viel als een blok voor een lap zetelstof in een leuke blauw-grijze tint, in het idee dat zoiets ideaal zou zijn voor mijn Blanche. Doordat de stof al op voorhand gewatteerd is, viel dat plan echter in het water, en de lap lag al een tijdje stof te vangen op ons logeerbed. Voor de Renée is ze echter ideaal: de tas wordt verstevigd met vlieseline, dus die stap kon ik meteen overslaan.

©Lieve Deduytschaever 190214 01

In mijn restjesbak vond ik een mooie grijze structuurstof van Ikea die ik ooit gebruikte om stoelen te stofferen. Bij nader inzien is ze wat stijf om als voering te dienen en de rits botst telkens tegen de hogere stukjes stof, maar het geeft wel een speciaal effect. Het reepje zwarte canvas voor de riem kreeg ik van een Lieve naamgenote. De mooie lederen riemen, de rivetten en de rest van de fournituren bestelde ik bij Kbas.

©Lieve Deduytschaever 190214 05

Al ziet de Renée er niet ‘simpel’ uit door de mooie details, er is echt niets moeilijks aan het naaiproces. In wezen is het gewoon een grote ritstas met aan de zijkanten lusjes en D-ringen die nadien de vorm bepalen. Ik beperkte deze keer ook de aanpassingen en toevoegingen tot een paar opgestikte zakjes in de voering. De tas was dan ook na enkele uurtjes klaar.

©Lieve Deduytschaever 190214 10

Door haar grote volume dat je makkelijk een stuk kleiner maakt, gewoon door de flap om te vouwen, is de Renée II multifunctioneel. Ze kan dus geregeld met mij op stap: voor een uitje met vriendinnen, om te gaan shoppen, om naaispulletjes in te vervoeren of gewoon naar het werk.

©Lieve Deduytschaever 190214 09

Hoe vaker ik er naar kijk, hoe leuker ik deze tas vind. Wat denk jij ervan?

Tot snel,

Lieve

Let’s Sti(c)k Together – in januari halen we de broeksriem aan

De laatste jaren was Let’s Sti(c)k Together een vaste waarde in blogland. Marjolein verenigde ons en daagde ons met haar leuke thema’s telkens weer uit om voorbij onze grenzen te gaan. Nu Marjolein beslist heeft zich meer toe te spitsen op haar gezin, neemt Sonja het van haar over. Haar eerste thema is helemaal mijn ding: “Januari is een dure maand. Trek de broeksriem aan en maak iets met spulletjes die je al in huis hebt”.

@Lieve Deduytschaever 181228 14 Doorgaan met het lezen van “Let’s Sti(c)k Together – in januari halen we de broeksriem aan”