Omdat afscheid nemen niet bestaat…

Er zijn zo mensen die tijdelijk met je mee door het leven stappen. Collega’s, artsen, therapeuten, leerkrachten… Mensen die stuk voor stuk een stempel op je leven drukken en dan weer verdwijnen. Je kan hen geen vrienden noemen, maar ze kunnen oh zo belangrijk voor je zijn, in die korte tijd dat jullie elkaar kennen. Ja, in een ander leven, onder andere omstandigheden zouden jullie misschien maatjes worden. Maar nu niet…

©Lieve Deduytschaever 190222 05

Ze zijn een tijdje veel voor je gaan betekenen en dan verdwijnen ze op een dag. Je kan het nu wel op eigen kracht, bent genezen, verandert van werk, hebt hen niet meer nodig en er is geen enkele reden meer om de relatie nog verder uit te bouwen. Zo’n afscheid is voor mij wel even slikken, en ik kan dat niet zomaar voorbij laten gaan. Doorgaan met het lezen van “Omdat afscheid nemen niet bestaat…”

Oh Renée!

Ik ben een tassenmadam. Mijn allereerste naaisel was een omkeerbare tas, en sinsdien ben ik nooit meer gestopt met tassen maken. Je zou denken dat ik er vroeg of laat wel genoeg van had… maar neen, mijn passie voor tassen naaien wordt enkel groter!

©Lieve Deduytschaever 190214 03

Natuurlijk wordt die passie ook gevoed door de talloze tassenpatroontjes die ik overal zie. Eind vorig jaar kwam er nog een prachtig nieuw tassenboek op de markt. Nog voor ik ‘Mijn Tas II’ cadeau kreeg van mijn lieve schoonzusje en haar ventje, maakte ik al de Oscar rugzak voor mijn petekind Wolf. Daar stopte het echter niet bij: van zodra ik even tijd had, ging ik aan de slag met de Renée II.

©Lieve Deduytschaever 190214 07

Net als alle andere tassen in het boek komt de Renée ook in twee versies: een eenvoudig model met lederen riemen, en een wat specialer model dat door de plaatsing van de schouderriem steeds een andere driehoekige flap heeft. Op Renée II werd ik verliefd, de andere spreekt mij net iets minder aan.

©Lieve Deduytschaever 190214 08

Een paar maand geleden deed ik een (mis)koopje op het lokale Stoffencircus. Ik viel als een blok voor een lap zetelstof in een leuke blauw-grijze tint, in het idee dat zoiets ideaal zou zijn voor mijn Blanche. Doordat de stof al op voorhand gewatteerd is, viel dat plan echter in het water, en de lap lag al een tijdje stof te vangen op ons logeerbed. Voor de Renée is ze echter ideaal: de tas wordt verstevigd met vlieseline, dus die stap kon ik meteen overslaan.

©Lieve Deduytschaever 190214 01

In mijn restjesbak vond ik een mooie grijze structuurstof van Ikea die ik ooit gebruikte om stoelen te stofferen. Bij nader inzien is ze wat stijf om als voering te dienen en de rits botst telkens tegen de hogere stukjes stof, maar het geeft wel een speciaal effect. Het reepje zwarte canvas voor de riem kreeg ik van een Lieve naamgenote. De mooie lederen riemen, de rivetten en de rest van de fournituren bestelde ik bij Kbas.

©Lieve Deduytschaever 190214 05

Al ziet de Renée er niet ‘simpel’ uit door de mooie details, er is echt niets moeilijks aan het naaiproces. In wezen is het gewoon een grote ritstas met aan de zijkanten lusjes en D-ringen die nadien de vorm bepalen. Ik beperkte deze keer ook de aanpassingen en toevoegingen tot een paar opgestikte zakjes in de voering. De tas was dan ook na enkele uurtjes klaar.

©Lieve Deduytschaever 190214 10

Door haar grote volume dat je makkelijk een stuk kleiner maakt, gewoon door de flap om te vouwen, is de Renée II multifunctioneel. Ze kan dus geregeld met mij op stap: voor een uitje met vriendinnen, om te gaan shoppen, om naaispulletjes in te vervoeren of gewoon naar het werk.

©Lieve Deduytschaever 190214 09

Hoe vaker ik er naar kijk, hoe leuker ik deze tas vind. Wat denk jij ervan?

Tot snel,

Lieve