De Girls ontwerpen een ‘Lieve’-jurk

Af en toe waag ik me eens aan een experiment… Ik was helemaal gek op een roze strechkatoentje, gekocht bij Toverstof, en wilde er een jurk met spaghettibandjes mee maken. Een patroon had ik niet meteen voorhanden, dus waarom zou ik mij niet baseren op het jurkje dat ik eens maakte, overgetekend van een bestaand exemplaar? Ik haalde het patroontje van toen boven en knipte de stof.

Maar… ik was vergeten dat het eerste jurkje toch wel heel aansluitend was. Lees: het sloot om mijn lichaam als een korset, en een push-up bh was niet meer nodig! Toen ik de roze panden in elkaar stikte en voor het eerst paste, kon ik nauwelijks ademhalen. Verdorie, wat nu gedaan? Ik kon er natuurlijk een rokje van maken, want vanaf de heupen was het ok, maar dat is toch eeuwig zonde van de mooie stof?

Gelukkig trokken mijn vriendinnen en ik een paar dagen later naar de Kempen, voor een weekendje vol naaiplezier. Er zat niets anders op dan een strook stof in de zijnaden van mijn onafgewerkte jurk te naaien. An had nog wat fournituren nodig voor haar project, dus trokken we met een bon uit de goodybag gezwind naar Miss Anaïs. Ik vond er een prachtig stukje stof, waarvan ik vermoed dat het kant is… Een beetje duur, maar gelukkig had ik niet zoveel nodig en kregen we -dankzij de bon- een korting van 20%.

FullSizeRender

Wat volgt, is een heel parcours van naaien, passen, opnieuw stikken, terug passen… Telkens kon ik rekenen op de assistentie van mijn twee vriendinnetjes. De jurk werd letterlijk op mijn lijf gemaakt. Zonder hen was het nooit gelukt. Dankjewel, An en Liesbet! Als ik eens iets terug kan doen…

© Moors M - 6U6A7143

Jammer genoeg weet ik wel zeker, dat ik dit jurkje niet ga dragen. Het is toch wel heel apart geworden… In mijn ogen is het een kruising tussen een communiejurkje (een beetje bloot, maar ik heb het dan over de combinatie van de stoffen) en een sexy nachtkleedje. Intussen heb ik er de schaar in gezet. Deze mooie stoffen krijgen binnenkort een andere bestemming.

© Moors M - 6U6A7122

Heb jij dat ook wel eens, dat er ogenschijnlijk niets mis is met een naaisel, maar dat je het toch niet wil dragen?

© Moors M - 6U6A7232

Tot snel,
Lieve

PS: Het slechte gevoel dat ik bij de jurk heb, is zelfs zo erg, dat ik niet de straat op durfde voor de foto’s. Mijn ventje en ik bleven dus binnen de grenzen van ons eigen tuintje. Michael Moors slaagde er toch maar weer in, er iets moois van te maken. Bedankt schatje!

© Moors M - 6U6A7285

 

 

Zachte hardeschijfhoes – tutorial

Een tijdje geleden daagde Margot ons uit vanuit het verre Mali… Ze stuurde een doos vol ‘lekkers’ naar ons toe, en droeg ons op per girl twee stuks te maken uit de prachtige Afrikaanse stoffen.

©Lieve Deduytschaever 170801 07

In het begin zat ik nogal met de handen in het haar. Het zijn hele stevige katoentjes, en ik naai zelden met geweven stoffen. Maar na de brillenhoesjes die ik maakte voor mijn schoonmoeder, had ik de smaak te pakken. De foto’s voor de blog bewaar ik op een externe harde schijf, die overal mee naartoe gaat. Een glanzend exemplaar, dat intussen vol krassen staat. Daarom bedacht ik, dat ik de schijf maar beter goed zou beschermen, en het idee was geboren.

©Lieve Deduytschaever 170819 21

Uit mijn stapeltje stoffen koos ik het minst evidente exemplaar. Stoffen waarbij ik rekening moest houden met de print, mijdde ik tot nu toe als de pest. Maar ik moest er toch ooit eens mee aan de slag, dus waarom nu niet? Recht bleek op geen enkele plek recht in dit katoentje, dus de uitdaging was nog nét iets groter. Het werd een heel gepuzzel om de patronen op de juiste plek te knippen, en de print dan nog overeen te laten komen. Soms schuift er wel eens een streepje op, terwijl dat net eronder wél overeen komt… Maar het is me vrij goed gelukt, en ik ben heel tevreden met het resultaat.

©Lieve Deduytschaever 170819 22

Handig, dit zakje, vooral omdat ik het bijhorende kabeltje meteen een eigen vakje gegeven heb. Deze neem ik van nu af aan vol vertrouwen overal mee naartoe!

©Lieve Deduytschaever 170819 20

Zelf aan de slag? Scroll dan vooral verder voor de foto tutorial…

Tot snel,
Lieve

Tutorial voor een harde schijf van 12,5*7,5 cm

©Lieve Deduytschaever 170819 01
Knip alle patroondelen: buitenstof en voering van de klep (11*13 cm), H630 vlieseline klep (10*12 cm) – buitenstof en voering van het voorvak (13*13 cm) – buitenstof 2x (16*13 cm) – H630 vlieseline 2x (15*12cm) – voering 2x (16*13 cm). In totaal heb je dus 11 stuks geknipt.

Strijk vlieseline op de voorkant van de klep en op de buitenstoffen van het hoesje. Het voorvak moet niet verstevigd worden.

©Lieve Deduytschaever 170819 02
Stik drie kanten van de klep, goede kant op goede kant, op 1,2 cm van de rand. De hoekjes knip je schuin af.
©Lieve Deduytschaever 170819 03
Keer de klep naar de goede kant en strijk plat.
©Lieve Deduytschaever 170819 04
Stik de twee stukken van het voorvak goede kant op goede kant langs de bovenkant dicht.
©Lieve Deduytschaever 170819 05
Keer en strijk plat.
©Lieve Deduytschaever 170819 06
Plaats het voorvak op de goede voorkant van het hoesje. Zorg, indien nodig, dat de print mooi doorloopt. Rijg beide stukken op 0,5 cm op elkaar.
©Lieve Deduytschaever 170819 07
Naai voor- en achterkant van de hoes langs drie kanten aan elkaar. Laat de bovenkant open. Knip de hoekjes schuin af (zoals bij de klep) en keer naar de goede kant.
©Lieve Deduytschaever 170819 08
Schuif voering in buitenstof, en plaats de harde schijf in het zakje. Zo kan je nagaan of de afmetingen kloppen. Want het zakje mag niet te nauw aansluiten, maar je schijf mag er ook niet zomaar uitschuiven…
©Lieve Deduytschaever 170819 09
Haal alles weer uit elkaar, en duw de hoeken van buitenstof en voering plat, zodat de naden op elkaar liggen. Mijn schijf is 2 cm dik, dus ik stik op 1 cm van de hoek. Knip het hoekje af.
©Lieve Deduytschaever 170819 10
Op die manier bekom je zowel bij voering als bij buitenstof een rechthoekige bodem.
©Lieve Deduytschaever 170819 11
Om de print mooi te laten doorlopen, leg je de klep nu op zijn plaats. Steek alle stukken opnieuw in elkaar, inclusief harde schijf. Op die manier hou je rekening met de dikte van de harde schijf. Indien nodig, knip je de open kant een stukje bij. Haal alles nadien weer uit elkaar.
©Lieve Deduytschaever 170819 12
Rijg de klep, goede kant op goede kant op de buitenstof, aan de achterkant van het hoesje. Stik op 0,5 cm van de rand.
©Lieve Deduytschaever 170819 13
Schuif de buitenkant in de voering, goede kanten op elkaar. Je ziet dus de binnenkant van de voering, en de klep ligt tussen de twee stoffen.
©Lieve Deduytschaever 170819 14
Stik voering en buitenstof aan elkaar, op 1 cm van de rand. Laat een keergat in de achterkant van het zakje.
©Lieve Deduytschaever 170819 15
Keer alles naar de goede kant en duw de voering op zijn plaats (let vooral op de hoekjes). Het keergat is voorlopig nog open. Controleer, met de harde schijf in het zakje, of alles mooi op zijn plaats zit.
©Lieve Deduytschaever 170819 16
Vouw de rand van het keergat naar binnen, en speld de opening dicht.
©Lieve Deduytschaever 170819 17
Stik alles door op enkele mm van de rand. Zo sluit je meteen het keergat.
©Lieve Deduytschaever 170819 18
Plaats de kamsnaps of drukknopen op 1 cm van de rand in het midden van de klep, en meet waar het andere stukje moet komen in de stof van het voorzakje. Als het goed is, is dat ook op 1 cm van de rand en exact in het midden, maar mocht het niet overeen komen, kan je dat knopje makkelijk iets verplaatsen. 
©Lieve Deduytschaever 170819 19
En klaar is het zachte harde schijf hoesje!

Stuur je ons een foto van jouw creatie? Ik ben benieuwd!

Snelle briletui

Een tijdje geleden vroeg mijn liefste schoonmoeder me: “Schat (ja, in Antwerpen zeggen ze tegen iedereen ‘schat’ :-)), zou jij eens iets voor mij willen naaien? Mijn handtas is al zo vol, en ik heb geen plaats meer voor een brillendoos”. Natuurlijk wilde ik dat voor haar doen! Met veel plezier zelfs… je moet namelijk weten, dat zij één van de ‘sponsors’ van mijn twee machientjes is. Zowel mijn naaimachine als mijn overlock is er voor een groot deel dankzij haar gekomen. Ik ben dus blij, dat ik eens iets terug kan doen!

Op Facebook en Pinterest vond ik niet meteen een geschikt patroontje. Ik wilde graag een gevoerde brillenhoes, die ook wat bescherming biedt voor de leesbrilletjes van Yvonne. Mijn eerste poging om zelf iets in elkaar te steken, strandde zonder succes. Om het materiaal niet de vuilbak in te gooien, verknipte ik het probeersel tot een mini etuitje voor wat kleingeld, een juweeltje of wat haarspelden. Hopelijk krijgt ook dat een plaatsje in de overvolle handtas van mijn schoonmama. Het paste perfect bij mijn volgende, geslaagd exemplaar, want vlak nadien rolde er een briletui vanonder mijn machine.

©Lieve Deduytschaever 170802 22

Vijf kleurige stuks maakte ik uiteindelijk, en elke etui zou perfect passen in onze #naaimaandtegenverspilling. Ik gebruikte enkele oude tafelkleden, een restje van mijn eerste shoppingtas, een stofje uit een giftbag, een restje van een andere tas (die de blog nooit gehaald heeft, maar wel intensief gebruikt wordt door mijn schoonzusje), een oude kussensloop… ook de kamsnaps waren restjes van andere naaisels. Zo’n briletui is eigenlijk het ideale project om restjes te verwerken. Bovendien is het een snel-klaar werkje.

©Lieve Deduytschaever 170802 20

Wil je zelf ook aan de slag? Scrol naar beneden voor een foto-tutorial!

Tot snel,
Lieve

Tutorial

©Lieve Deduytschaever 170802 01
Knip van je buitenstof en voering telkens twee rechthoeken van 22*11 cm. Tussen de binnen- en buitenstof komen twee stuks vlieseline H630 van 20*9 cm.
©Lieve Deduytschaever 170802 03
Strijk de vlieseline op de averechte kant van de buitenstof.
©Lieve Deduytschaever 170802 04
Stik de voering, goede op goede kant, langs drie kanten dicht met een rechte steek en 1 cm naadwaarde. Laat een korte kant open, en hou aan de tegenoverliggende zijde een keergat open.
©Lieve Deduytschaever 170802 05
Stik de buitenstof, goede op goede kant, langs drie zijdes dicht met een rechte steek, en 1 cm naadwaarde. Laat een korte zijde open.
©Lieve Deduytschaever 170802 06
Knip de helft van je naadwaarde weg.
©Lieve Deduytschaever 170802 07
Knip schuine hoekjes, zodat je na het keren een mooie hoek hebt.
©Lieve Deduytschaever 170802 08
Ook bij de voering knip je naadwaarde en hoekjes weg, maar hier behoud je aan de korte kant de volledige naadwaarde. Zo heb je nadien stof genoeg om het keergat te sluiten.
©Lieve Deduytschaever 170802 09
Keer de voering met de goede kant naar buiten.
©Lieve Deduytschaever 170802 10
Schuif voering in buitenstof, goede kant op goede kant. Zorg dat de zijnaden perfect op elkaar liggen, en pin de stoffen aan elkaar vast.
©Lieve Deduytschaever 170802 11
Stik buitenstof en voering met 1 cm naadwaarde op elkaar. Stik aan de binnenkant van je werkje, je zal merken dat je niet voldoende ruimte hebt om langs de buitenkant te stikken.
©Lieve Deduytschaever 170802 12
Trek de voering uit de buitenstof.
©Lieve Deduytschaever 170802 13
Keer beide stukken door de opening in de voering.
©Lieve Deduytschaever 170802 14
Leg de stof op deze manier voor je, en stik het keergat in de voering dicht op 1 mm van de rand.
©Lieve Deduytschaever 170802 16
Duw de voering op zijn plaats. Zorg dat de hoekjes en de naden mooi in elkaar passen.
©Lieve Deduytschaever 170802 17
Je hebt nu een etui van 20*9 cm. Je kan de bovenrand nog eens doorstikken, maar de kamsnaps houden de voering op zijn plaats, dus dat is niet noodzakelijk. Plaats aan elke open zijde een kamsnap op 4,5 cm van de zij- en op 1,5 cm van de bovenrand.
©Lieve Deduytschaever 170802 18
Klaar is je etui!

Afrika challenge vanuit Mali – part II

Een paar weken geleden stuurde Margot ons twee dozen vol naailekkers op, vanuit het verre Mali. Omdat ze nogal lang onderweg waren, beschreef Margot gisteren hier alvast wat ze van ons verwachtte. Een heuse Afrikaanse naaichallenge!

Alsof het lot het zo bepaalde, arriveerden de langverwachte dozen een paar uur na publicatie op een bureau in Evere. Mijn ventje vertilde zich haast aan aan het gewicht. Wie verwacht ook, dat twee dozen met ‘stofjes’ zoveel wegen?

©Lieve Deduytschaever 170801 01

’s Avonds werd alles duidelijk… Margot heeft zich eens lekker laten gaan, en stuurde ons niet minder dan elf prachtige stoffen, waarvan sommigen zelfs vier meter lang! Ze uitpakken alleen al was een klein feestje voor mij. Er zat ook een leuk briefje bij voor de drie achtergebleven naaisters, waarin onze girl in Mali beschrijft waar de stoffen vandaan komen, hoe we ze moeten wassen, en dat ze toch graag zelf ook een stukje van die prachtige roze batik (rechts onderaan) wil krijgen.

©Lieve Deduytschaever 170801 04

De uitdaging? “Verdeel de stoffen onder jullie drietjes, en maak er elk twee creaties mee”. Aangezien we niet bij elkaar in de buurt wonen, verliep het keuzeproces via Messenger op Facebook. Ik had verwacht dat het een zware bevalling zou worden. Maar volgens mij is Margot helderziend, want de drie meiden maakten elk totaal verschillende keuzes. Geen catfight dus, tussen de Girls in Uniform.

Nu wachten er twee van de drie pakketjes op een nieuwe eigenares. Mijn katoentjes zitten alvast in de wasmachine, want ik kan er niet snel genoeg mee aan de slag gaan!

Verlies onze blog niet uit het oog, want de resultaten zie je de volgende maanden zeker hier verschijnen.

©Lieve Deduytschaever 170801 08©Lieve Deduytschaever 170801 09©Lieve Deduytschaever 170801 07

Kan jij raden, welk pakketje naar welke girl gaat?

Stuur ons gerust ook nog wat ideetjes, want een geschikt patroontje zoeken, is allesbehalve evident!

Tot snel,
Lieve

Afrika challenge vanuit Mali

Post krijgen in operatie (militair jargon voor een buitenlandse opdracht) is altijd leuk. Ondanks de skypegesprekken en de chats, kan er eigenlijk niets tippen aan een pakje en een kaartje vanuit Belgenland. Aangezien ik hier al een paar schitterende pakjes heb gekregen van vrienden en collega’s, maar ook van de girls, dacht ik: “Misschien is het nu eens mijn  beurt om een pakje op te sturen”.

Maar een pakje met wat? Ah, stofjes natuurlijk, en daar hebben ze er in Mali veel van. Ik kijk al maanden mijn ogen uit, hoe elegant de Afrikaanse dames hier gekleed lopen. Lange rokken of strakke kleedjes met de meest drukke en fleurige prints…  ze staan er schitterend mee. Yep, de trots en fierheid van een Afrikaanse vrouw, we kunnen er soms nog iets van leren. Ik voel me altijd een boerin in mijn militaire, niet-getailleerde  woestijnkloffie met bottines. Niet echt de meest elegante kledij.

Soit, Afrikaanse stofjes fascineren me dus. De gekste kleurencombinaties, de meest schreeuwerige patronen, je ziet het hier allemaal liggen en hangen op markten en in winkels. Om te watertanden. Maar… mocht ik met sommige van die prints rondlopen, zouden velen me hoofdschuddend nakijken. Ik sta niet met grote dessins, en geef me geen geel of oranje, want ik zie er onmiddellijk ziek uit. Maar… ‘t is wel eens een uitdaging om er iets van te maken natuurlijk.

33414085916_2544013e93_o
Foto MINUSMA

De challenge voor mijn naaimaatjes was gevonden: wat maken de dames van Afrikaanse stofjes? Even polsen of de girls het allemaal zagen zitten, en ik kreeg niets anders dan dolenthousiaste reacties. Het kleurenschema was voor iedereen feitelijk dezelfde: alsjeblieft geen geel. Met die beperking trok ik naar verschillende winkels.

Het resultaat: een boel stofjes; sommige met traditionele prints, en andere wat meer midden-oosters getint. Alles in een dozen gestopt en naar België gestuurd met een briefje: “Hier zijn de stofjes: elke girl krijgt de opdracht om twee naaisels te maken. De tweede en grootste eis: amuseer jullie erbij!”

14278570397_3b8842a469_o
Foto MINUSMA/Marco Dormino

De meeste stoffen zijn drie à vier meter lang, dus de dames kunnen bepaalde stofjes delen, mochten ze dat willen. Ik moet wel eerlijk bekennen: niet alle stofjes die ik heb gekocht zijn in die dozen naar België beland. Ik heb er lekker een paar achtergehouden voor mezelf…

Ik ben alvast benieuwd wat ze er van vinden en wat ze ermee maken. We houden jullie in ieder geval op de hoogte.

Tot schrijfs,
Margot

 

Zon, zee, strand… Let’s sti(c)k together!

Onder leiding van Marjolein, naait een groepje blogsters elke maand rond een thema of een aantal criteria. Vorige maand naaide ik deze outfit, deze keer moest ik op zoek naar iets in het thema ‘Zon, zee, strand‘. En laat dit nu nét de zwoelste lente geweest zijn in jaren… perfect thema dus!

18157163_10211358990223802_4807226239215224763_n

De Odette van La Maison Victor is een heuse hype in naailand. Het is ook logisch… de losse snit en het eenvoudig patroontje maken het voor elkeen een haalbare kaart. Ook ik naaide al eens aan zo’n shirtje, al maakte ik er naar aloude traditie mijn eigen versie van. Het stond mij heel goed, dus ik beloofde mezelf, dat patroon niet te ver weg te leggen.

Tijdens het naaiweekend in Malle, waagde ik mij aan een nieuwe patroonhack. Ik tekende het bovenstuk wat ruimer onder de oksels, maakte de mouwtjes iets langer en knipte er een rechte rok aan. Mijn Odette werd omgezoomd aan de hals en aan de mouwtjes, en ik versmalde de jurk ook, zodat ze wat losser valt in de taille, maar vanaf de heupen mooi aansluit. De roze stretchkatoen (gekocht bij Toverstof in Destelbergen) maakte het geheel heel stijlvol en zorgt voor een hoog draagcomfort, ook op warme zomerdagen.

© Moors M - 6U6A0230

Heel even ging het goed mis, toen ik een te heet strijkijzer op de hals zette, met een lelijke en onmogelijk te camoufleren brandvlek tot gevolg. Dat foutje resulteerde in een diepere halslijn achteraan, maar aan het eind van de rit vind ik dat nog wel leuk.

© Moors M - 6U6A0173

Toch vond ik, dat het geheel een beetje te sober was. Ik kon er natuurlijk een mooie ketting op dragen, of een riempje, maar een toffe applicatie leek mij veel leuker. Toevallig had ik nog een mooi stukje gouden flexfolie liggen, en wilde Liesbet mij opnieuw te hulp schieten met haar cameo. Het strijkijzer erop (heel voorzichtig deze keer), en klaar is mijn zomerjurkje!

© Moors M - 6U6A0007© Moors M - 6U6A0101© Moors M - 6U6A0057

Voor de shoot trokken Michael en ik naar de Blaarmeersen in Gent, waar we rond de Krekenvijver aan het werk gingen… Mijn ventje maakt zulke mooie foto’s, en die wil ik je niet onthouden! En, wat vind jij ervan?

Tot snel,
Lieve

PS: Surf ook naar de andere deelnemers, er zitten echt superleuke creaties tussen!

FlaflinkoMa’am MusketierTwo OwlettesStokstaartje doet het zoMiel de fleurBlogliesjeWoohoo by DavinaNathalienaaiselsMadame StofWollebolLarthGirls in uniformFrullemiekeJust Just10StoffenspulletjesJust DelphineYabelle & CoTante FeeMamadammekeVoor MiloWilwarin made with loveNoxeema NaaizSewing à la carteLilliepawillie

Shoppen in een tafelkleed

Toen ik mijn moederdagcadeautje afgaf, en vertelde over onze #naaimaandtegenverspilling, vroeg mijn mama terloops: “Kan je misschien zo’n herbruikbare shoppingtas voor me maken? Ik heb nog een mooi tafelkleedje dat je ervoor mag gebruiken”.

Natuurlijk kan ik dat! Mama toonde op Pinterest wat ze mooi vond, en ik ging aan de slag. Ergens onderaan mijn stoffendoos, had ik nog een lichtgrijs linnen tafelkleed liggen, ideaal voor de voering. Een restje van de eerst jurk die ik ooit maakte, kon perfect dienen als contraststof. Jammer genoeg, was er niet genoeg meer, om de handvaten volledig in jeans te maken. Maar hé, zo heeft mijn mama nu wél een unieke shoppingtas 😊.

Ik had de smaak te pakken, en besloot een opplooibare shopper te maken, voor in de handtas, gebaseerd op een boodschappentasje dat ik ooit van Yves Rocher kreeg. Ik tekende de lijnen grotendeels over, boordde af met biais, en plaatste een zakje tussen de handvaten in, met de bedoeling, de tas op die manier weg te bergen. Maar… in al mijn warhoofdigheid, vergat ik, dat het tafelkleed best wel stevig is. Het stofje van de originele shopper, daarentegen, was heel licht en dun. Je voelt het al komen waarschijnlijk… opplooien in het aangenaaide zakje, is geen optie.

Dus maakte ik een bijhorend zakje in het allerlaatste restje jeans, afgeboord met paspel van tafelkleed. Zo is het iets groter dan ik bedoeld had, maar ik weet zeker dat mijn mama nog wel een plekje in haar tas vindt, om dit opplooibare tasje op te bergen.

Wat denk je, zou jij deze tasjes gebruiken?

© Lieve Deduytschaever 170521 31

Tot snel,
Lieve

Een pakkend pakje: van jullie correspondent uit Mali

Bamako in Mali, ’t is maar een slordige 6.000 km van Mechelen verwijderd. Geen probleem voor Twitter, Facebook, Messenger, Skype en alle andere sociale media. Alles wordt gezwind doorgestuurd (als het internet hier tenminste niet plat ligt).

Dus blijf ik vrolijk bestookt worden met alle updates en berichten met mooie maaksels van onze drie dames. Ik ben helemaal mee met al onze naaisels, dus feitelijk is er niet zoveel veranderd… Niet dus.

20170531_213946Ik moet eerlijk toegeven dat kijken naar die mooie dingen zonder er zelf bij betrokken te zijn helemaal niet hetzelfde is. Niet alleen word ik stilaan bezorgd, dat ik na zes maanden de voorkant van een naaimachine niet meer ga onderscheiden van de achterkant, terwijl ons olijke trio met reuzensprongen vooruit is gegaan. Maar zelf niet  betrokken zijn bij de plannen van de girls, niet meer bespreken via telefoon of chat welk stofje het beste zou passen, niet even via Messenger kunnen vloeken omdat je weer verkeerd gestikt hebt, of glimmend van trots je afgewerkte stuk kunnen tonen… het begint na twee maanden te knagen.

Totdat… je plots van je collega’s in de compound hoort dat er weer postpaketten zijn aangekomen. Mijn roommate helemaal enthousiast, omdat ze pakjes verwachtte, maar wat een verrassing als er plots een mooi ingepakt pakje voor mij ligt…20170609_213029.jpg

En wat een complete topper, als je er gewoon DRIE cadeautjes in vindt van onze naaiwonders: een toiletzakje, een handtas en een schrijfblok, allemaal in dezelfde desertstof als het kloffie dat ik hier zes dagen op zeven draag.  Zaaaaalig.

20170609_195318

Vooral de kaartjes bij elk cadeautje, deden me even slikken. Ze hangen nu op mijn kleerkast.  Wauw, ik bof met zulke vriendinnen. De toilettas van Tatiana gebruik ik nu wanneer ik ga lopen (jaja, je kunt gaan lopen in Mali, maar dan moet je dat wel rond zes uur ’s morgens doen, en jezelf een half uur geven om uit te zweten). 20170609_195839.jpg

De handtas van Lieve is perfect als ik naar een vergadering ga, of een korte verplaatsing moet doen. Veel gemakkelijker dan mijn grote rugzak te moeten meezeulen. En ook veeeel modieuzer. Wie zegt dat een militair niet stijlbewust kan zijn?

20170609_195452Met de blocnote van An zit ik gewoon élke vergadering te stoeffen.  Mijn collega’s waren ook vol bewondering voor mijn nieuwste attributen. De kans dat er bijkomende bestellingen jullie kant uitkomen, dames, is dus erg groot.

Voorlopig heb ik nog geen postpakketjes richting België verzonden, maar ik heb hier wel een mooie stoffenmarkt ontdekt… waar ik dringend eens moet gaan snuisteren. Ik beloof jullie girls, dat er dan ook een pakketje jullie richting uitkomt…

Nogmaals bedankt en dikke zweetkussen uit Mali!

Tot schrijfs,

Margot

 

 

 

 

 

Quilten voor beginners

Een hobby als naaien is niet enkel creatief en ontspannend, je kan ook heel persoonlijke cadeautjes maken. Op ‘Naaien voor Vriendinnen’, een facebookgroep, vond ik de inspiratie voor het ideale kerstcadeau voor mijn hartsvriendin.

Bij Ikea spotte ik de ideale katoentjes voor een gepersonaliseerde quilt. Ik kocht online printbaar katoen en ging aan de slag. Mijn ventje ontwierp het patroon, zocht mooie spreuken en printte de foto’s in perfecte vierkantjes van 12*12 cm. Met snijmat en rolmes sneed ik  208 vierkantjes. Leve het rolmes, want met de schaar was het mij waarschijnlijk heel wat zwaarder gevallen. Tot zover het voorbereidende werk…

Ik legde de stapel tijdelijk opzij, want ik had mega veel drempelvrees om eraan te beginnen. Als je een kleedje naait, steekt het niet op een milimetertje of twee, maar hier moest alles perfect recht gestikt worden, en de lijnen moesten mooi in elkaar overlopen. Toch wel spannend.

Inderdaad, het was geen makkelijk werkstuk… Een halve millimeter afwijken van de lijn, zorgde er al voor dat ik extra img_6843moest trekken aan de stof, om alles mooi te laten aansluiten. Het fotokatoen rekte haast niet, dus daar moest ik af en toe heel creatief zijn om het op te lossen. Ik stikte rij per rij, op een centimeter van de rand, aan elkaar. Van zodra twee rijen klaar waren, streek ik de randen open, en stikte ik de rijen aan elkaar. Zo groeide de plaid gestaag.

Aan het einde van de rit lag er een hele pak stof op mijn schoot en op de tafel. Wetende dat ik meestal enkel kleedjes voor mezelf maak, vond ik dat toch wel een vreemde ervaring. Toen ik de fleece aan het voorpand stikte, werd het lekker warm op mijn schoot. Jullie zullen mij wel gek verklaren, maar ik voelde mij even een échte naaister ;-).

Het kostte mij heel wat tijd, maar ik ben toch superblij met het resultaat. Hopelijk voelt mijn vriendin zich geliefd en beschermd door haar dierbaren als ze in de zetel onder het dekentje kruipt…

Kerst is nu voorbij, maar er zijn altijd gelegenheden genoeg om je creativiteit te delen. Hebben jullie nog leuke tips voor persoonlijke cadeautjes? Ik hoor het graag!

img_6875Tot snel,
Lieve

Sew challenge: jurk op aanvraag

sew-challenge1Een maand geleden deden Lieve en ik mee aan een blogmeet annex sew challenge (lees: Lieve schreef ons in en ik ging mee). Ik had nog nooit van het ene noch het andere gehoord, dus weeral een nieuwe uitdaging. De blogmeet bleek een leuke ontmoeting met andere dames die over naaien blogden. We zaten daar maar liefst met vijfentwintig dames gezellig te tateren. Nooit gedacht dat er zoveel naaiblogs waren, ik moet dringend bijlezen…

Dan de sew challenge: ik krijg van iemand drie criteria om een kledingstuk te naaien en ik geef op mijn beurt een andere naaifervente drie zaken waaraan haar kledingstuk moet voldoen. Tegen een bepaalde datum moet je over je resultaat bloggen, uiteraard.

Van Miranda, van de blog Inspinration, moest mijn kledingstuk aan de volgende eisen voldoen: een jurkje (perfect, ik wou er net nog eentje maken), voor alledaags gebruik (oh nog beter!!) en ten derde: met minstens een techniek waar je wat tegenop ziet (hmm oke…).sew-challenge7

Een jurkje voor alle dagen, maar dan wel in een winterstofje uit Nostex en een patroon dat je ook met laarzen kan dragen. Het silhouette van de Audrey Jurk, waar Lieve zich eerder ook al aan waagde, uit het Veritas magazine leek geschikt.

sew-challenge2Nu nog die moeilijke techniek… ik ging enerzijds voor een blinde rits (niet echt moeilijk, gewoon rottig) en anderzijds een gedurfde print: een dikke katoen met geometrisch dessin, zodat het puzzelen werd om alle lijnen mooi te laten doorlopen.

Gepuzzel werd het: eerst en vooral zorgen dat je alle delen op dezelfde hoogte uitknipt, zodat de print aan beide schouders doorloopt. Dan moeten de neepjes en de naden ook aan beide kanten gelijk vallen, en dat is niet simpel. Gelukkig bestaat de Audrey jurk maar uit drie delen, dus moet je niet veel patroondelen laten doorlopen.

sew-challenge6De rits er inzetten bleek weer moeilijker. Blinde ritsen zijn nooit mijn vrienden geweest; ik slaag er nog steeds niet in die in één keer goed te stikken. Nu moest ik niet alleen zorgen dat die rits goed zat, maar ook dat de print van beide rugpanden mooi doorliep. Stress…

Na de vierde poging heb ik me neergelegd bij 95% nauwkeurigheid. Enfin, ook de derde criteria had ik netjes opgevolgd.

Normaal gezien moet je de bovenstukken nog verstevigen met een beleg, maar twee lagen van die dikke stof, plus de stikranden? De dame van de stoffenwinkel raadde me het vriendelijk af, en suggereerde dat ik in de plaats een volledige voering zou maken. Ik ben blij dat ik naar haar geluisterd heb.

sew-challenge-8De voering was wat moeilijker af te werken aan de armen, waarschijnlijk omdat ik verkeerd begonnen was. Maar nu ben ik helemaal op de hoogte hoe het moet, én hoe je het kunt oplossen.

Mijn eerste winterjurkje is een feit, hoewel de fotoshoot bij tropische temperaturen gebeurde. Maar hij past super met een paar zwarte laarzen en een zwart jasje, hoewel ie iets korter uitviel als verwacht. Dus Miranda, ben ik geslaagd in de uitdaging?

Tot schrijfs,

Margot