Hanna..with a vengeance

Heb jij nog veel van je eerste naaisels in je kast hangen? De meesten zijn bij mij al gesneuveld. Meestal was de afwerking maar erg matig of vond ik het model niks meer. En hoewel ik totaal geen perfectionist ben, kijk ik nu hoofdschuddend naar de binnenkant van mijn eerste naaisels. Doorgaan met het lezen van “Hanna..with a vengeance”

A Girl’s Pencil Case – twee zusjes

Wie had ooit gedacht dat ‘A Girl’s Pencil Case‘ zo’n groot succes zou zijn? Een paar dagen na de lancering bereikten we bijna 3.000 views en 1.000 downloads, intussen zijn we weer een stuk verder. Heel wat mensen maakten, tijdens de lockdown naar aanleiding van de coronacrisis, cadeautjes voor betere tijden.

© Lieve Deduytschaever 200330 07

Pennenzakjes voor kinderen die op een dag terug naar school zouden gaan, die in september naar het middelbaar gaan, studenten die naar de universiteit gaan… Ritstasjes voor diabetesspulletjes, voor juwelen of voor hobbymateriaal. De mooiste, leukste, origineelste materialen en combinaties zag ik passeren. Iedereen maakte er iets eigens van. Prachtig om te zien!

© Lieve Deduytschaever 200330 05 Doorgaan met het lezen van “A Girl’s Pencil Case – twee zusjes”

Blauw muurbloempje

Wie van jullie heeft nog nooit met een stofje in haar handen gestaan waarvan je de hele rol wilt kopen, maar geen idee hebt wat je er mee wilt maken? Telkens als je een patroontje overweegt, ben je bang om dat prachtig stukje weefsel/breisel te verbrodden door een foute patroon ervoor te gebruiken… dus leg je het weer neer en koop je een ander stofje. Een klassiek scenario dat zorgt dat onze stoffenvoorraad uitbreidt, zonder dat we het willen. Wie herkent die situatie niet?

Ik kreeg vorig jaar zo een stofje in mijn handen tijdens het naaiweekend met de Sew Bees. Anderhalve meter schitterend blauw (jaja Lieve….) en geen idee wat ik ervan ging maken. Totdat ik bij Marie Karo door hun losse patronen snuisterde en een patroon vond van New Look. Ik had nog nooit met dit merk gewerkt maar het patroontje sprak me direct aan. Simpel maar met een twist (zoals ik ;-). Doorgaan met het lezen van “Blauw muurbloempje”

Op aanvraag: compacte brillenhoesjes

Wat is het leuk als een cadeautje in goede aarde valt. Zo goed, dat er steeds opnieuw de vraag komt om hetzelfde nog een keertje te maken. Het hoeft niet altijd ingewikkeld te zijn… Mijn schoonmama gebruikt dagelijks ‘mijn’ eenvoudige brillenhoesjes. Overal in huis zie je haar leesbrillen (die ze steeds uit het oog verloor) verpakt in kleurige etuis.

© Lieve Deduytschaever 191020 02 Doorgaan met het lezen van “Op aanvraag: compacte brillenhoesjes”

Frankie en de Wolf

Niks leuker dan – een half jaar voor datum – een berichtje te krijgen van je petekind: “Lieve, zou jij voor mijn verjaardag een heuptasje willen maken in dezelfde stof als mijn rugzak en met mijn logo erop?”

© Lieve Deduytschaever 191114 06.JPG

Vorig jaar kreeg de oudste van mijn zus, Wolf, als kerstcadeau een Oscar rugzak. Hij tekende voor de gelegenheid een wolvenlogo dat ik erop zette in flockfolie. Die rugzak neemt hij nu al bijna een jaar lang mee bij op al zijn uitstapjes.

© Lieve Deduytschaever 191114 04

Van de blauwe canvas had ik nog een klein stukje over, net genoeg voor een Frankie. De prachtige blauwe wolvenvoering was gelukkig nog te koop bij De Stoffenkamer. In combinatie met zwarte tassenband, een zwart-metalen passant en een zwarte klikgesp kon ik een heuptasje maken dat perfect bij de rugzak past. Doorgaan met het lezen van “Frankie en de Wolf”

Let’s Sti(c)k Together – Camou-Jozefientjes

‘Soldaat maken’… het nieuwe thema van Let’s Sti(c)k Together is een kolfje naar mijn hand! Letterlijk betekent het iets opeten of opdrinken, maar Sonja interpreteerde het op haar eigen manier als ‘iets opmaken zodat er zo weinig mogelijk restjes overblijven’. Toeval wil dat ik een grote fan ben van upcycling. Oude kledij gaat nog zelden gewoon de vuilbak in. Versleten kaki uniformen gebruik ik bijvoorbeeld om draagtassen te maken. Zo’n camou-Jozefien raakt nét uit een kaki hemdvest. Veel gaat er dan niet verloren en voor de restjes vind ik steeds weer een leuke bestemming.

© Lieve Deduytschaever 190629 18

Girls in Uniform… onze naam komt niet uit de lucht gevallen. Al loop ik -dankzij mijn bureaujob- niet zo vaak in de militaire kaki oefenkledij, het gebeurt wel eens dat ik mijn bottines uit de kast haal en het terrein op ga. Ik steek niet graag vanalles in mijn broekzakken, maar behalve een robuuste gecamoufleerde rugzak zijn er weinig alternatieven om mijn portefeuille, GSM en notaboekje in op te bergen. Mijn eerste gecamoufleerde Jozefien, een patroontje uit het boek ‘Mijn Tas’, was al snel een feit.

© Lieve Deduytschaever 190629 13

Dat ik rondloop met een mooie gecamoufleerde schoudertas ontgaat ook mijn vrouwelijke collega’s niet. Deze keer maakte ik twee exemplaren maken voor dames uit de Koninklijke Militaire School. Het leuke aan dit patroontje is dat je er alle kanten mee uit kan. Ritsen in de klep of in het achterpaneel, onderverdelingen en ritszakjes binnenin, de kleur van de draagriem… Geen enkele camou-Jozefien is dezelfde.

Een eerste tas maakte ik op aanvraag met een zwarte draagriem, een broekzak op de klep, een rits in het achterpand, twee binnenvakken -gescheiden door een ritsvak- en een gsm vakje in de zwarte voering. Al meteen de eerste dag ging die mee het terrein op en deze tas was wekenlang overal op onze zomerkampen te zien. Mag ik daar een beetje fier op zijn?

De tweede camou-Jozefien werd een beetje apart. Mijn collega wist heel goed wat ze wilde: zij gaat vooral met dossiers op stap en vroeg dus een tas op maat van haar A4-mapjes. De grote lappen van voor- en achterpand kreeg ik niet uit een hemdvest. Ik werkte dus met een patchwork achterpand, samengesteld uit resten van de broek waaruit ik de riem knipte.

© Lieve Deduytschaever 190629 05

Verder wilde ze een rits in het achterpand en binnenin plaats voor een paar balpennen. Een fleurige voering leek haar wel plezant, de riem moest in dezelfde stof als de tas en bovendien vond ze een korte klep met een draaisluiting wel pittig staan… Ik ging voor het eerst aan de slag met een draaisluiting en dat was wel even spannend. Opdat de stof van het voorpand niet zou uitscheuren, kleefde ik een stukje leer onder het slotje. Om het stuk in de klep te plaatsen, moet je knippen in de stof als je tas volledig klaar is. Ik denk dat je mijn hart twee kamers verder kon horen kloppen. Maar… eind goed, al goed, ook deze tas bracht ik gelukkig tot een goed einde. Want naaien voor een ander, dat is toch altijd weer een beetje spannend.


Wat denk jij van deze twee soldaatjes?

Wil je weten hoe de andere blogsters de uitdaging aangingen? Surf snel naar:

Woohoo by Davina, Sewing à la Carte, stokstaartje doet het zo,
SewBel
, Seams Normal, Gezien bij Justine

Tot snel,
Lieve

Papa’s Frankie

Voor mijn mama maakte ik al een topje, een jurk, een tas en een paar shoppers, maar mijn papa bleef tot nu toe een beetje in de kou staan. In juni vierden we echter vaderdag én papa’s verjaardag, dus dat was de ideale gelegenheid om ook voor hem iets te naaien.

© Lieve Deduytschaever 190623 04.jpg

Eind mei kwam er een nieuw toppatroontje op de markt. De Frankie & Faye fannypack van WISJ Designs. Een mannelijke en een vrouwelijke versie van het klassieke heuptasje. Ik mocht mee testen en maakte toen een Faye, maar voor mijn papa was de Frankie natuurlijk meer geschikt.

© Lieve Deduytschaever 190623 03.jpg Doorgaan met het lezen van “Papa’s Frankie”

Verpakt in een brillenhoesje

Wat geef je aan een lieve dame die 85 jaar wordt en alles al heeft? Michael’s oma verjaarde en wilde geen cadeautjes. Een centje, daarmee kon je haar nog wel een plezier doen, zei mama Yvonne tegen haar zoon. Grrrrr, daarvan gaat mijn haar dus rechtstaan. Ik geef niet graag geld. Het is onpersoonlijk en als iedereen telkens weer geld vraagt, en het dus een doorschuifsysteem wordt, kan je in mijn ogen beter niets geven.

© Michael Moors 190309 05

Maar dat is slechts mijn mening en als iemand geld vraagt, dan krijgt die natuurlijk een centje. Alleen zorg ik dan wel dat ik er een kleinigheid bij kan geven, liefst iets zelfgemaakts. Mijn eerste idee was zo’n schattig kubus ritstasje. Mijn schoonmama fluisterde mij echter in dat oma stiekem jaloers was op de leuke brillenhoesjes die overal in haar huis rondslingeren, en die ik voor haar en haar vriendinnen maakte. Doorgaan met het lezen van “Verpakt in een brillenhoesje”

Oscar en de Wolf

Nog voor Mijn Tas 2 uit was, stond ik al te popelen om met het boek aan de slag te gaan. Dat het op mijn wenslijstje voor Kerst kwam, dat was een zekerheid. Alleen had ik mijn geduld overschat, of mijn ongeduld onderschat, het is maar hoe je het bekijkt.

Toen ik mijn petekind Wolf vroeg wat hij wilde voor Kerst, zei hij zonder aarzelen: een rugzak. Op zoek naar het perfecte patroontje kwam ik uit bij de Oscar II, een rugzak uit het boek dat ik zou krijgen voor Kerst. Damn. Wat nu? Wolf op zijn kerstcadeau laten wachten tot een stuk in het nieuwe jaar? Neen, dat kon ik niet over mijn hart krijgen. Doorgaan met het lezen van “Oscar en de Wolf”

Stik Belgique – The man bag

Dit jaar eert Marjolein van Flafinko opnieuw de Belgische ontwerpers met de blogtour Stik Belgique. Elke maandag in oktober gooien Belgische én Nederlandse blogsters hun talent in de strijd om puur Belgische naaisels te tonen aan hun volgers.

Logo Stik Belgique

Dat ik fan ben van het boek Mijn Tas, dat wisten jullie al… Er is echter een model dat ik keer op keer in een andere versie maak, voor mezelf of voor anderen. De Jozefien gebruik ik zelf in het kaki voor het werk en in een mooie jeansversie voor ‘in burger’. Het is een handig model voor een daguitstap of voor een weekendje weg. Doorgaan met het lezen van “Stik Belgique – The man bag”