Rompertjes te geef

Het lijkt wel alsof er in mijn omgeving weer een babyboom aan de gang is. Zwangere kennissen, pas bevallen aangetrouwde nichtjes… Oh, wat zijn die kleintjes toch schattig! Voorlopig hoef ik niet ver te zoeken voor een geboortecadeautje. Een tijdje geleden maakte ik een schattig rompertje voor een klein indiaantje, en dat patroontje (Burda Kids 9384) bestaat in verschillende uitvoeringen.

©Lieve Deduytschaever 170812 27

Met een bevalling en een babybezoek in het vooruitzicht, kroop ik achter mijn naaimachine. Het kleine meisje werd enkele maanden geleden al geboren, dus maakte ik maatje 86 met een restje van een fleurige zomerjurk. Hoe schattig! Ik zou meteen een meisje willen ‘maken’ om dit aan te zien. Ik vermoed echter dat mijn ventje niet zal willen meewerken 😉. Ik liet het zakje op de borst weg, en koos voor kaki in boorstof en kamsnaps. Zo krijgt het girly rompertje toch weer iets stoers.

Geen idee wat de baby-op-komst zal worden. Ik ken mama’s stijl ook niet zo goed, en vond niet meteen een ‘veilig’ stofje in mijn restjesbak. Tot nu toe heb ik vooral voor de neefjes in de familie, of voor mezelf genaaid, en de stofjes zijn dan ook erg jongensachtig of net het tegenovergestelde. Bij de Stoffenknop vond ik een superschattig Disney stofje in een grijs-blauw met zwart. Tenzij het zo’n meisje-meisje wordt, vind ik het pakje wel unisex. Deze keer koos ik voor het model zonder beentjes, in maatje 68. Oei, dat klinkt vreemd. Bon, je begrijpt wel wat ik bedoel. Zwarte boordstof en ijzeren drukknopen maakten het geheel af.

Tja, ik smelt helemaal wanneer ik de kruippakjes zie liggen. Hopelijk zijn de mama’s er ook blij mee.

©Lieve Deduytschaever 170812 22

Zou jij blij zijn met zo’n cadeautje?

Tot snel,
Lieve

 

Een bloemenweide om het lijf

Zomerjurkjes… kan je er ooit genoeg van hebben? Al maakte ik deze zomer al heel wat luchtige outfits, zoals mijn Hanna, een Odettejurk en een fleurig rokje-met-top, toch lonkte dit prachtige bloemenstofje zo verleidelijk naar mij tijdens een van mijn uitstapjes naar Toverstof.

©Lieve Deduytschaever 170720 01

Hoe mooi ik de tricot ook vond, de zoektocht naar een gepast patroon ging niet over rozen. Pas toen ik blogde over mijn strapless glittertop, zag ik het licht! Waarom niet meegaan met de off-shoulder trend, waar ik zo’n fan van ben? Ik nam het patroontje er terug bij, en hertekende de top-met-schouderstuk naar een A-lijn jurkje. Ik legde het patroon van de Lieve-jurk op dat van de top, plakte ze aan elkaar, en knipte in één beweging voor- en achterpand tegen de stofvouw.

De rest is geschiedenis… Voor ik het wist, stond ik dit fleurige jurkje te showen.

©Lieve Deduytschaever 170806 08©Lieve Deduytschaever 170806 05©Lieve Deduytschaever 170806 12

Toch ben ik niet echt overtuigd. Die blote schouders… Wat denk jij, is dit niet te jeugdig voor een veertigjarige girl?

Tot snel,
Lieve

PS: De aandachtige lezer merkte natuurlijk meteen een stijlbreuk op… Moeilijk hoor, zo zonder ‘mijn’ fotograaf op stap. Niemand die zegt: “Schatje, je rok ligt niet goed” of “Je hoofd nog wat meer draaien, dat is mooier”. En dezelfde fotokwaliteit zal ik zonder hem natuurlijk nooit bereiken… Deze fotoreeks bestaat uit selfies, gemaakt in de tuin van mijn ouders. Bedankt, papa en mama, voor de mooie locatie!

©Lieve Deduytschaever 170806 18©Lieve Deduytschaever 170806 16

Mister Sandman, bring me a dream

Al naai ik meestal kledij voor mezelf, de laatste tijd durf ik het steeds vaker aan, andere wegen in te slaan. Zo maakte ik al een paar T-shirts voor mijn neefjes, een kruippakje en een broekje voor de jongste van mijn schoonzusje, en tassen voor Margot en mijn mama. Steeds weer sla ik in de stress, want ik ben er tot nu toe nog nooit in geslaagd iets perfects af te geven… en dan ben ik bang, dat de andere partij er niet blij mee zal zijn.

Maar, ondanks die angst, ben ik wel steeds blij als de reacties meevallen. Dus toen onze petekindjes op bezoek kwamen, negen en elf, vroeg ik aan de kleinste of ik een onesie voor hem mocht maken. Aan Wolf dacht ik zelfs niet, want tieners zijn over het algemeen niet zo gek op zelfgemaakte kleren, hoorde ik van mijn schoonzus. Maar nog voor Lou kon reageren, zei de oudste: “Ik heb nog geen onesie”. De boodschap was duidelijk: ik moest op zoek naar een stofje, dat de goedkeuring van Wolf kon wegdragen.

© Lieve Deduytschaever 170614 22

Gelukkig ken ik mijn petekind een beetje, en spotte ik bij Mertens Mercerie al snel een Hilco tricootje, op zijn lijf geschreven. Op zoek dus naar een leuk patroontje. Wolf is lang en gespierd, maar wel erg slank voor zijn leeftijd. De Sandman Jumpsuit uit Ottobre Kids 6/2015 ging tot maatje 146, maar ik verlengde mouwen en broekspijpen met een paar centimeter, en zo zou het -hoopte ik- perfect passen.

Maar oh, wat heb ik gesukkeld bij de eerste stap van het naaiproces… Een polosluiting was totaal nieuw voor mij, en het kostte mij niet minder dan drie proeflapjes, voor ik het aandurfde. Ik kreeg gelukkig een mooie handgetekende stap-voor-stap handleiding van mijn lieve schoonzus (dankjewel Annelies!), en dit filmpje loodste mij verder door het proces heen.

Ook de afwerking van de hals met een bies, was voor mij de eerste keer. Helemaal foutloos is hij dus niet, mijn leuke onesie, maar ik ben toch heel blij met het resultaat, en mijn neefje past er perfect in!

© Moors M - 6U6A1377

© Moors M - 6U6A1400© Moors M - 6U6A1423

Wat vind jij ervan?

Tot snel,
Lieve

PS: Foto’s van het levende model, alweer, van Michael Moors! De andere maakte ik zelf… kwestie van mijn ventje niet constant te ‘misbruiken’ voor onze stoere meidenblog.

Supermakkelijk glittertopje

In mijn kleerkast liggen stapels T-shirts en topjes, en toch heb ik zo vaak het gevoel dat ik ‘niets heb om aan te doen’. Herkenbaar? De halslijn van mijn blauwe jumpsuit viel nogal diep uit, en ik vond niet meteen het juiste topje om ermee te combineren. Hoe ik dat oploste, haalde nooit de blog, ondanks de zomerse fotoshoot op reis, vorig jaar in september al… Hoog tijd om daar verandering in te brengen!

BurdaYoung 6925Dit leuke patroontje van Burda Young (Burda 6925) lag al een tijdje naar mij te lonken. Bij Mertens Mercerie, een van mijn favoriete stoffenwinkels, vond ik het ideale glitterstofje.

Het patroon moest volgens het voorblad ‘super easy’ zijn, en dat was het ook… ware het niet, dat ik toen pas leerde werken met een tweelingnaald, en dat het op de een of andere manier volledig misliep met de afwerking van de boord onderaan. Na heel wat prutsen, vloeken, uithalen – het tornmesje, mijn grootse vriend en mijn ergste vijand – en opnieuw stikken, besliste ik de top af te werken met een brede boord. Probleem opgelost!

© Moors M - P1070908

Heb jij dat soms ook, dat iets heel simpels ineens uitdraait op gevloek en gesteun?

© Moors M - P1070920

Tot snel,
Lieve

PS: Foto’s van Michael Moors. Het is leuk te zien, hoe hij als fotograaf en ik als ‘model’ (tussen hele grote aanhalingstekens) geëvolueerd zijn in al die maanden. We zijn intussen veel meer op elkaar ingespeeld. Bedankt schatje, voor die ontelbare uren fotowerk die in deze blog kruipen!

© Moors M - P1070923

Je kan de Girl uit het uniform halen, maar het uniform nooit uit de Girl!

Sinds ik voor het eerst de Kyotojurk van La Maison Victor maakte, kan ik er niet genoeg van krijgen. Ik ben helemaal fan van het patroon. Helemaal in het begin van mijn ‘naaicarrière’ tekende ik al een beige-met-bruine versie, met een glitterboord. Jammer genoeg verwees ik die meteen naar de kledingcontainer, wegens helemaal mijn ding niet. Maar het mijn sterrentruitje droeg ik al heel vaak.

© Moors M - 6U6A0368

Deze keer ging ik helemaal voor een zomers jurkje met de typische raglanmouwen in een korte versie, en met een gesloten rugpand. Op de site van Droomstoffen werd ik verliefd op het prachtige bloemenstofje, maar eens ik het in real life zag, was het toch een beetje te girly voor mijn doen, al is roze tegenwoordig wel helemaal mijn kleur. Ik brak mijn hoofd over mogelijke patronen, waar wat pit in mocht zitten om dat te compenseren. Na een heuse zoektocht besloot ik het over een andere boeg te gooien. Je kan de Girl uit het uniform halen, maar het uniform nooit uit de Girl! Ik kocht een kaki tricootje, dat verrassend mooi bij de roze tinten paste.

Het resultaat is een heerlijk casual zomerjurkje, ideaal voor een leuke uitstap op een zonnige dag. Wie de blog een beetje volgt, weet dat het niet echt mijn stijl is… maar dat is net het leuke aan naaien: je verlegt constant je grenzen. Wie had twee jaar geleden gedacht, dat ik roze topjes, witte jurkjes-met-pijlen of een kleedje-met-glitterelastiek zou dragen? Ik alvast niet! Mijn hobby stuurt mijn stijl, en ik ben er blij om!

© Moors M - 6U6A0391

Wat vind jij ervan?

Tot snel,
Lieve

PS: Fotootjes natuurlijk weer van mijn talentvol ventje, Michael Moors. Ik ben echt mega fier op hem!

 

Let’s sti©k together – een race tegen de tijd

Onder leiding van Marjolein, naait een groepje blogsters elke maand op dezelfde dag rond een thema of een aantal criteria.

18157163_10211358990223802_4807226239215224763_nVorige maand heb ik forfait moeten geven, dus wilde ik in mei zeker een tandje bijsteken. Maar… ook hier lukte het mij bijna niet. De criteria van deze maand waren dan ook niet van de poes:

– Dit is Belgisch
– werken met restjes/recycleren
– a touch of bling

Ik wilde zo graag nog eens iets voor mezelf naaien, maar hoe doe je dat met restjes? Ik koop mijn stofjes meestal niet zo ruim, dat ik na het werkstuk nog een meter over heb… Het duurde dus een tijdje voor ik het licht zag.

© MOORS M - 6U6A2760

Dat gebeurde pas, toen ik bij Mertens Mercerie een couponnetje tricot zag liggen, waar ik meteen verliefd op werd. Niet groot genoeg voor een kleedje, dus ik had niet meteen inspiratie, maar ik wist wel: het lag dan niet in mijn eigen kast, maar het laatste stukje van een rol stof, die niet meer binnen komt in de winkel, is ook een restje hé! Ik besloot een gevoerd zomers rokje te maken. En die voering… jawel, daar had ik wél nog een restje van, dat groot genoeg was. Twee maal hoera!

A touch of bling was meteen in orde, toen ik bij de Stoffenknop een glitterelastiek vond, die perfect bij mijn tricootje paste. Hupsakee… Geen patroon, gewoon de volledige stofbreedte van stof én voering rimpelen en aan een elastiek zetten. Omzomen, klaar.

Aangezien ik zelf een Belgische ben, en bij uitbreiding mijn rokje dus ook, zou de derde voorwaarde automatisch ingevuld zijn. Maar zo makkelijk wilde ik het mezelf ook niet maken. In mijn kast vond ik niet meteen een topje of t-shirt dat perfect bij mijn rokje paste, dus ging ik mee met de hype van het moment: de Odette van het – jawel! – Belgische tijdschrift La Maison Victor. Het leuke zijde-achtige stofje vond ik alweer bij de Stoffenknop in Merelbeke.

© MOORS M - 6U6A2770

Naar aloude gewoonte, maakte ik er weer mijn eigen versie van. Om te beginnen, verlengde ik de top met vijf centimeter, en tailleerde ik hem een beetje. Ik sukkelde wat met de omslagboord, die nogal stijf rechtop bleef staan, dus stikte ik die vast, en stak ik er een brede elastiek door. Het geeft een beetje een pofmouwtjes-effect, maar dat maakt het net extra feestelijk. De halsboord liet ik achterwege, ik sloeg de rand twee keer naar binnen, en stikte door op een centimeter.

© MOORS M - 1 IMG_4117

Et voilà, mijn zomerse outfit is klaar! Bedankt Marjolein, voor de uitdaging. Zonder jou was ik nooit uit mijn pijp gekomen 😊. Door al die hoofdbrekers, ben ik trouwens maar nét op tijd klaar geraakt… Een heuse race tegen de tijd!

© MOORS M - 6U6A2755

Oh ja, mijn chique Odette staat trouwens ook heel mooi op mijn bleke jeans, die ook niet zomaar met gelijk welke kleur te combineren valt. Twee vliegen in één klap dus.© MOORS M - 6U6A2737

Wat vind jij? Ben ik geslaagd in de opdracht?

© MOORS M - 6U6A2740

Wil je weten, wat de andere blogsters ervan gemaakt hebben? Surf dan snel naar:
FlaflinkoStokstaartje doet het zoStoffenspulletjesNaadjes en DraadjesYabelle en coJust Just10NoxeemaMimalokiFrullemiekeVlijtig Liesje KnutseltNaaizJust DelphineViTess – Wollebol by EefjeMamasa SewingWilwarin Made With LoveLilliepawillie BlogRevolution Voor MiloMamadammekeWoohoo by Davina

Tot snel,
Lieve

PS: Alweer een toffe fotoshoot met een fantastische fotograaf, Michael Moors! Wat ben ik een bofferd met zo’n getalenteerd ventje…

© MOORS M - 6U6A2735

Er was eens… een iets groter indiaantje

Sinds mijn neefje Mathias geboren is, werd Thomas ineens grote broer. Ik had nog wat stof over van het rompertje, en flanste voor hem een leuk t-shirt in elkaar.

IMG_9065

Eens het patroon getekend, was het op twee uur klaar, extreem snel voor mijn normen. Wat heb ik bij zulke snel-klaar projectjes toch een plezier van mijn overlockmachine! Ik koos voor donkerblauwe boordstof, en maakte de afwerking iets specialer, door aan de armsgaten, halsopening en boord onderaan een grote zigzag te gebruiken.

Al blijf ik voorlopig onzeker, om dingen voor anderen te naaien, Thomas was er blij mee, en dat verwarmt mijn tante-hart!

Maak jij wel eens spulletjes voor anderen? Ben je dan ook altijd zo nerveus om het af te geven?

Tot snel,
Lieve

Er was eens… een klein Indiaantje

Mijn man en zijn familie hebben Indiaanse roots. De bomma kwam als klein meisje met haar moeder van Amerika naar Europa, en uiteindelijk stichtte ze hier haar kroostrijke gezin, waarin mijn schoonmoeder opgroeide. Voor mijn ventje, zowel als voor zijn broer, zijn die roots erg belangrijk. Toen mijn neefje een jaar werd, ging ik op zoek naar een geschikt geschenk. Van de blogmeisjes van Droomstoffen, kreeg ik een tijdje geleden een prachtige grijzige tricot cadeau, met daarop pijl en boog, tipi en verentooi. Ideaal!

IMG_7894

Patroontje 9384 van Burda Kids had ik al een tijdje liggen, en in een mum van tijd had ik maatje 86 van IMG_7911 - kopierompertje B uitgetekend. De beschrijving deed mij vrezen, dat het niet zo’n makkelijk projectje zou worden. Iets dergelijks had ik nog nooit gemaakt, en bij het doorlezen, fronste ik meer dan eens mijn wenkbrauwen. Nu moet ik toegeven, dat ik niet zo’n held ben in beschrijvingen lezen. Maar zoals zo vaak, lukte het wel, eens ik eraan begon.

Boordje hier, drukknopje daar… vier uur later lag er een rompertje naar mij te gluren. Het was leuk om te doen, al is het resultaat niet zonder de nodige schoonheidsfoutjes, zoals je wellicht op de foto’s kan zien.

Al bij al, ben ik wel blij met het resultaat. De drukknoopjes zitten waar ze moeten zitten, de tricot past prachtig bij de boordstof, en het Indiaantje erin… tja, die is wél perfect (al wilde het model jammer genoeg niet meewerken, en kan ik dat dus niet bewijzen)!

Tot snel,
Lieve

Snelle kussensloop

De jongens van mijn zus zijn helemaal gek op een langwerpig Piet Piraat kussen. Ze slapen er elke nacht op, maar omdat de sloop er niet af kan, moet mijn zus telkens weer het hele kussen in de wasmachine steken. Toen wij er laatst op bezoek waren, vertelde ze me, dat ze het kussen naar de kringloopwinkel zou brengen… “Waarom maken we geen leuke sloop?” vroeg ik haar, en zo ging het ook.

Raar maar waar, een kussensloop maakte ik nog nooit. Ik moest er dus even over nadenken… Bij Pieke Wieke vond ik een superleuk tricootje, waarmee ik aan de slag ging. Tricot voor een sloop? Inderdaad… ook voor mij was het een gok. Maar het stofje had een hoog aaibaarheidsgehalte, dus ik moest het wel proberen.

Omdat het een heel rekbare, dunne tricot is, nam ik exact de afmetingen van het kussen, van naad tot naad gemeten, over de bolling van het kussen heen.

_JPG

Ik knipte een voor- en een achterpand in die afmetingen, plus een flapje van 15 cm in de breedte van het kussen. Achteraf gezien, mocht die flap nog een stukje langer zijn, maar bon, zo werkt het dus ook, alleen komt het kussen nu alleen af en toe eens door de gleuf piepen… 25 cm zou ideaal geweest zijn. Jaja, ik leer al doende heel veel bij!

IMG_8141

Voor- en achterflap naaide ik aan elkaar, goede kant op goede kant, aan een korte zijde. Aan de vrije kant van de voorflap, naaide ik op dezelfde manier het lapje van 15 cm. Beide uiteinden  plooide ik twee keer om, en stikte ik door met een tricotsteek.

IMG_8145

Daarna plooide ik de twee achterflappen met de goede kant tegen de voorflap, met het korte eind bovenop, en naaide alles dicht, rondom rond, met de overlockmachine.

IMG_8144

Binnenstebuiten draaien, en klaar! De sloop past als een handschoen. Ik gaf mijn zusje de raad, hem over het kussen te trekken als een kousenbroek: eerst oprollen, en dan geleidelijk aan terug uitrollen. Zo is er het minste kans dat de kussensloop uit vorm geraakt.

IMG_8150

Mijn neefje Lou was alvast in de wolken…

Tot snel,
Lieve

Delfts blauw

Ik verlang naar de zomer, en naar vakantie… dus sloeg ik aan het dagdromen. Vorig jaar reisden we naar Turkije, en ineens besefte ik, dat ik daar foto’s genomen had van een top, waar ik nog niets over geschreven heb! Hoog tijd dus, dat ik daar verandering in breng…

© Moors M - P1070960

Nu ben ik geen specialist in de materie, maar de stof deed mij sterk denken aan Delfts blauw. Toen ik ze in de winkel in mijn handen had, wist ik meteen wat het moest worden: een stijlvolle, chique top. Inge droeg een dergelijk topje, en was zo lief mij het handgetekende patroontje mee te geven. Hoe fijn dat de dames van Mertens Mercerie altijd begrijpen waar ik heen wil…

© Moors M - P1080016

Het was een simpel patroontje, met enkel voor- en achterpand. De hals en zoom plooide ik twee keer naar binnen, en werkte ik af met een tweelingnaald. Ik wilde dat de mouwen soepel vielen, dus werkte ik die enkel af met een overlocksteekje.

Een uurtje werk, et voilà!

© Moors M - P1080002

Tot snel,
Lieve