Op jacht naar cardigans: mijn Naomi

Kleedjes, rokjes, zelfs onderbroeken… mijn zelfgemaakt garderobe begint aardig te groeien. Maar wat ik nog wat mis zijn vestjes, truien en t-shirts. Toen ik in La Maison Victor de Naomi cardigan zag, wou ik die wel eens proberen, maar ik had geen leuk tricot stofje om eraan te beginnen. Een ding was zeker: mijn Naomi zou niet in een mosterdkleur zijn, want dan zou ik er verschrikkelijk vaal uitzien.

Toevallig troonde Tatiana me een paar weken later mee naar de Stoffenkamer in Gent, waar ik een leuk crèmekleurige tricot vond met een subtiel glittertje. Omdat ik een zwak voor blauw heb, deed ik de afwerking van de cardigan met een stukje donkerblauwe punto di roma die ik nog had liggen van mijn jumpsuit.

Ik had op voorhand wel mijn twijfels over het vestje, omdat het niet echt een model is dat mooi open hangt. Ook de halslijn was niet mijn eerste keuze. Maar ik wou het toch eens proberen.

Zoals steeds bij LMV was de Naomi niet moeilijk te maken. De biesjes aan de mouwen en de voorkant maken het iets specialer en hierdoor kan je het zo formeel of sportief maken als je zelf wilt. Ik was aangenaam verrast door de combinatie met het donkerblauw, maar vond het jammer dat de binnenkant van mijn tricot niet echt mooi is om te zien. Een aandachtspuntje voor de volgende keer.

© Lieve Deduytschaever 180602 05

Het feit dat Naomi met drukknopen sluit, vind ik op zich wel leuk. Maar ik zoek toch nog verder naar een cardigan die iets rechter hangt en gewone knopen heeft.

Toen kwam weer het moeilijkste, de foto’s maken. Gelukkig dacht ik eraan op mijn cardigan mee te nemen op naaiweekend in Malle en wilden Lieve en An me opnieuw uit de brand helpen door als fotograaf op te treden. Wat poses en veel gegibber later stond er een volledige fotoreportage op de digitale schijf. Toch wel handig als je je privé-fotografen hebt hé. En ze kunnen nog naaien ook…

Toch zal ik deze Naomi altijd blijven bekijken als een proefstuk vrees ik. Ik ben er nooit helemaal verliefd op geworden en zal hem dus niet vaak dragen. Maar ik zoek verder naar mooie modelletjes en als ik die vind, zijn jullie de eersten die het weten.

Tot schrijfs,
Margot

Een zomers topje

“Wat doe je met restjes stof?” Dat is altijd weer de vraag. Meestal belanden de lapjes ergens in mijn restjesbak, mooi gesorteerd per stofsoort. Maar soms vraagt een restje erom meteen terug aan de slag te gaan. Zo ook met die prachtige zilveren stof (nog steeds te koop bij Toverstof, zag ik een tijdje geleden) waar ik een Cobalt sweater mee maakte.

©Lieve Deduytschaever 180729 06

Ook een patroontje kan zo leuk zijn dat je er -nog voor een stuk af is- variaties op ziet. De V-Neck Tank 02/2017 #106A uit Burda Style was er zo eentje. Ik maakte een leuke versie in crèmekleurige zijde en hergebruikte het patroon om mijn restje zilveren tricot op te gebruiken. De stof op zich is al zo speciaal dat ze niet veel tralala nodig heeft. De volants liet ik dus wijselijk achterwege. Ik werkte de hals en armuitsnijdingen af met biais uit dezelfde stof en klaar was kees!

©Lieve Deduytschaever 180729 09

Tenminste, dat dacht ik… want al was de pasvorm van de zijden versie meteen goed, het soepele tricootje viel helemaal anders uit. Ik zwom in de top en het decolleté was niet meer deftig te noemen. Ik versmalde het topje een stukje en maakte figuurnaden in het rugpand, waardoor het draagbaar werd, maar het was toch nog wat te los naar mijn smaak.

©Lieve Deduytschaever 180729 04.jpg

Toen mijn mama op een zonnige dag een theetje kwam drinken, ging ze blijgezind met een feestelijk zilveren topje naar huis. In ruil moest ze natuurlijk wel voor mij op de foto, maar dat deed ze met plezier!

©Lieve Deduytschaever 180729 10

Wat doen jullie met zelfgemaakte kledingstukken die je toch niet zo mooi staan? Laat het mij weten, ik ben benieuwd.

Tot snel!
Lieve

Ingewikkelde Elisa of niet?

Wat voor type jurken draag jij graag? Ik draag bijna alles: iets straks, een A-lijn of zelfs wat retro. Ik vind alles leuk maar er moet wel iets van figuur in zitten. Maar iets waar ik me nog nooit aan had gewaagd en zelfs nog nooit gedragen had, was een wikkeljurk.

@ Lieve Deduytschaever 180609 04

En toch blijf ik altijd even naar kijken foto’s van wikkeljurken. Ze zijn stoer en elegant, en hebben ook dat retrotintje. Waarom had ik die nog niet in mijn kleerkast hangen? Simpelweg omdat ik nog geen leuk model of stofje had gevonden. Daar kwam al snel verandering in tijdens mijn uitstap met de girls naar het Stoffen Spektakel in Gent. Ik stuitte er op een superleuk vogeldessin waar ik maar over bleef twijfelen, totdat Lieve me over de streep trok en stelde dat ik het gewoon moest kopen. Dan nog een leuk patroon vinden. Het nadeel aan wikkeljurken is dat ze blijkbaar wel wat stof vragen. Bepaalde leuke patroontjes rekenen al snel 2,5 tot 3 m stof. Slik. Had ik dat geweten, had ik heel die baal gekocht.

Tatiana stelde voor om, net als zij, de Elisa van La Maison Victor te proberen. Daar heb je maar anderhalve meter voor nodig. Ben ik blij dat ik naar die twee meiden geluisterd heb. Want Elisa bleek een zaaaalig patroon te zijn.  Niet te moeilijk en die schouderstukjes maken het net iets aparter. Verder past-ie je altijd, want met die wikkelceintuur heb je nooit ruzie. Ook al wil je twee dagen niet meer tegen je weegschaal praten omdat die plotseling twee kilo meer aangeeft, Elisa past altijd.

@ Lieve Deduytschaever 180609 08

Ik maakte mijn jurk af op het naaiweekend met de dames in Malle en kreeg toen al veel complimentjes over de stof. Toch bleek ik wat onzeker of-ie niet te druk was, tot ik hem voor de eerste keer aandeed. Het voelde direct goed. Zo goed dat ik deze keer veel minder last had van gêne toen ik met mijn favoriete fotograaf de fotoshoot deed. Kom maar op wereld!

@ Lieve Deduytschaever 180609 06

Dit patroontje gaat nog een paar keer gebruikt worden, daar ben ik zeker van. Misschien in een jeans uitvoering of in een leuke effen stof.  Of in een lekkere warme stof voor in de winter? Keuze te over.

Ben jij fan van wikkeljurken? Welk patroon gebruik jij? Laat het me maar weten.

Tot schrijfs,
Margot

(In)gewikkeld… maar niet echt

Wat heb ik eigenlijk écht te kort in mijn kleerkast? Tops en t-shirtjes. En wat maakt ik haast nooit? Juist: tops en t-shirts. Geen idee hoe dat komt, maar vanaf nu breng ik daar verandering in!

© Margot VW 180603 10

Na de afwerking van mijn It’s a fits wikkeljurkje had ik nog een mooie lap stof over.

© Margot VW 180603 01

Meestal gaat zoiets in mijn stoffendoos met restjes, om dan pas terug boven water te komen als ik op zoek ben naar kleine stukjes stof.

© Margot VW 180603 18

Niet in dit geval. Ik vond mijn jurk zo mooi, dat ik meteen de volgende dag opnieuw met het patroon aan de slag ging. Het resultaat haalde de blog nog niet, dus daar moest ik dringend iets aan doen!

© Margot VW 180603 08

Met de lengte van mijn stofoverschot had ik net genoeg om een wikkeltop te maken, gebaseerd op het jurkje. Veel heb ik er eigenlijk niet aan veranderd… enkel vanaf de taille moest ik een stukje versmallen, zodat het shirt mooi op mijn heupen valt.

© Margot VW 180603 15.jpg

Ik koos voor een versie zonder mouwtjes, en tekende aan armsgaten en halslijn twee centimeter bij, zodat ik twee keer een centimeter kon omvouwen. Het randje stikte ik door met een tricotzigzag. Ook de zoom werkte ik op die manier af.

© Margot VW 180603 07

Een topje dat heel mooi staat op een jeans of op een recht rokje… en ook daarmee ging ik aan de slag. Ik pimpte een jeansrokje dat al een tijdje werkeloos in de kast hing wegens onzedelijk kort.

© Margot VW 180603 17.jpg

De zoom haalde ik uit en de rand overlockte ik. Op de lijnen van de oude zoom (die anders verkleurd waren dan de rest van de rok) naaide ik een strook rekbaar kant. Die gebruikte ik ook tijdens de vorige #naaimaandtegenverspilling om een jeansshortje af te werken.

© Margot VW 180603 16.jpg

Nog niet lang genoeg om mee te gaan werken, is dit rokje nu ideaal voor zonnige vrije dagen!

© Margot VW 180603 06

Wat vind je van mijn patroonhack en rokje? Mogen ze gezien worden?

© Margot VW 180603 11

Tot snel,
Lieve

PS: de foto’s zijn het resultaat van een leuke pauze tijdens het Malle naaiweekend van The Sewies… Bedankt fotografe Margot en ‘commentator-en-kledijgoedlegger’ An!

Schoon slaapgerief is ook niet lelijk

Vorig jaar daagde Margot ons uit om leuke dingen te naaien met stoffen die ze uit Mali opstuurde. Ik maakte onder andere een luchtige ‘Afrikaanse’ City Gym Short van Pearl Soho. De stof viel nogal stijf en ik dacht toen dat de short nog leuker zou zijn in een soepeler stofje. Vandaag kan ik je zeggen: er bestaat iets als té soepel voor zo’n klein en vrij aansluitend shortje!

© Lieve Deduytschaever 180804 04

Er zijn zo van die dagen dat alles mis loopt. Ik kocht bij De Stoffenknop een mooie viscose tricot om er een top uit te maken die ik dan bij een lange rok zou dragen. Omdat het dezer dagen lekker warm is, koos ik voor een soort Marcelleke zonder mouwen, de Tamarillo top. De stof is waarschijnlijk ideaal voor een los en soepelvallende top, maar al van in het begin bleek dat de stof niet zo mooi was in een aansluitend model. Ik kreeg de bandjes ook maar niet goed. Na een paar uur gepruts besloot ik het op te geven en uit de top plus de rest van mijn stof een City Gym short te maken voor deze zomer. Lekker licht en luchtig, kan niet missen!

© Lieve Deduytschaever 180804 02

Bij de eerste pas wist ik al dat ik in die short -zelfs in geval van nood- vanzeleven nooit op straat zal lopen. Letterlijk elk bultje en plooitje tekent af in de viscose. Maar opgeven staat niet in mijn woordenboek… al was het maar, omdat ik de combinatie van de fold over elastic (gevonden bij Mertens Mercerie) met de viscose zo mooi vind. Ik werkte de short dus koppig af. Als je hem zo ziet liggen, is er ook helemaal niets mis mee. Alleen ben ik geen twintig meer…

© Lieve Deduytschaever 180804 06

Tijdens deze hete zomer slaap ik meestal in een slipje en een top. Aangezien niemand mij ‘s nachts ziet rondlopen, kan deze short perfect dienen om in te slapen. Ik heb zelfs een bijpassend (gekocht) topje liggen… Zo is mijn harde werk van vandaag dan toch niet voor niets geweest.

© Lieve Deduytschaever 180804 05

Heb jij dat ook wel eens, dat er op bepaalde dagen écht niets deftigs vanonder je naaimachine komt? Wat doen jullie daar dan mee?

© Lieve Deduytschaever 180804 04

Tot snel,
Lieve

Getest en goedgekeurd: de Celeste van Blou

Na het Cobalt truitje, de Maya-jurk en de Heron sweater rolde er alweer een pareltje van de tekentafel van het team van Catherine en An, en ik was superblij dat ik opnieuw mocht testen.

IMG_6304

De Celeste is een stijlvolle jurk waarmee je alle kanten uit kan. Je kan kiezen tussen een model met wijde of kokerrok, met of zonder mouwen. Ook met de ruguitsnijding kan je verschillende kanten uit: sexy diep of iets minder uitgesneden… Zo maak je vier verschillende jurken met het patroon.

© Moors M - IMG_8707

Zoals we het gewend zijn van Blou is de pasvorm perfect. Ik hou van het matensysteem. Geen gepruts met confectiematen, je kiest puur op basis van je maten, genummerd vanaf 1 tot en met 7.

© Moors M - IMG_8599

De uitgebreide fotohandleiding loodst je vlotjes door het hele proces heen. Val je net tussen twee maten in of moet je het kleedje in de lengte aanpassen? Ook dat leggen de dames je stap voor stap uit.

© Moors M - IMG_8592

Omdat ik tegenwoordig in mijn nieuwe functie in ‘burgerkledij’ aan het werk mag, koos ik voor een geklede versie met de super leuke mouwtjes, een bescheiden ruguitsnijding en een heerlijke zwierrok tot net op de knie.

© Moors M - IMG_8628

Het stofje lag al een tijdje naar mij te lonken bij De Stoffenknop. Het is iets heel speciaals: de felblauwe tricot is bekleed met kant, waardoor de goede kant eerder grijs-blauw lijkt. Helemaal mijn ding!

© Moors M - IMG_8661

Eerlijk gezegd was ik een beetje bang voor een paar stappen in het naaiproces. Voor de voering koos Blou een soort ‘rolsysteem’ dat ik nog nooit gebruikt had. Nadien hoorde ik dat het de ‘burrito methode’ heet. Op de testerspagina schreeuwde ik mijn drempelvrees bijna uit, maar de andere testers garandeerden mij dat het zichzelf uitwijst.

© Moors M - IMG_8698

En inderdaad, aan de hand van de foto’s in de handleiding was het een fluitje van een cent. Waarom ik er zo’n schrik voor had? Nu heb ik daar geen idee meer van. Het systeem zorgt voor een naadloze voering, die nergens naar boven komt piepen (tenzij je raar op de grond gaat zitten, zoals je kan zien).

© Moors M - 6U6A0421

Ik ben absoluut geen fan van een beleg, dus is deze manier van voeren mij op het lijf geschreven. Een mooie afwerking binnenin geeft je naaiwerk een professionele finish. Prachtig gewoon!

© Moors M - 6U6A0383

Voor de fotoshoot trokken we naar Sint-Denijs-Westrem, waar vorig weekend een kunstwerk als herdenking van de Tweede Wereldoorlog werd ingehuldigd.

© Moors M - IMG_8616

Het is een indrukwekkende muurschildering die, raar maar waar, qua kleuren perfect bij mijn jurk past. Of is het andersom 😉 ?

© Moors M - IMG_8644

In eerste instantie was ik niet zo enthousiast over mijn jurk. De combinatie van stof en model deden mij twijfelen of het wel iets voor mij was. Maar mijn ventje bracht de jurk zo mooi in beeld, dat ik nu helemaal mee ben in het verhaal. Deze zomer zul je mij nog vaak in de Celeste zien flaneren!

© Moors M - IMG_8654

De Celeste is nog tot en met woensdag te koop met 20% korting. Koop je er meteen een ander patroontje van Blou bij? Dan krijg je daar 10% korting op. Zeker de moeite dus om eens een kijkje te nemen bij Blou!

© Moors M - IMG_8578

Andere Celestes kan je deze week bewonderen bij Moestash (dinsdag), An (woensdag op de site van Blou), BabaRum (donderdag) en Lunatiek (vrijdag).

Wat vind jij van dit patroontje?

Tot snel,
Lieve

The postman never rings twice – part II

Je hangt op een luie ochtend op ‘t gemakske rond in huis en hebt geen zin om te douchen of om je aan te kleden. Tot je plots de deurbel hoort en je ineens beseft: ‘ik sta hier in mijn pyjama’! Herkenbaar?

Donald Duck postbodeGelukkig slaap ik niet naakt en loop ik ook zelden in mijn evakostuum door het huis. Toch schaam ik mij af en toe als ik ongewassen, met mijn haar in ongekamde strengen en in mijn slaapkledij de voordeur open maak. Waarschijnlijk is de postbode wel wat meer gewend, maar op zo’n moment komt mijn ijdelheid toch in opstand.

-¬ Moors M - Studiosessie-052De oplossing? ‘Sociaal aanvaardbare thuiskledij’ waarin ik ook kan slapen. Een echte pyjama ziet er meestal uit als een pyjama, dus dat was voor mij geen optie. Ik besloot aan de slag te gaan met twee leuke patroontjes die ik al eerder maakte, en die voor de gelegenheid aan te passen.

Het bovenstuk was snel beslist. De Aster van La Maison Victor zag je hier al verschillende keren passeren, in versies van mijzelf en van Margot. De trui is intussen een klassieker geworden en leent zich in mijn ogen ook perfect als ‘pyjamavest’. Ik verlengde het lijf met acht centimeter en liet de mouwboordjes lekker lang over mijn handen vallen. Het iets dikkere tricootje kocht ik tijdens de wintersolden bij de Stoffenknop en ik besloot de boorden af te stemmen op de broek. De onderkant van het truitje zoomde ik om met een tweelingnaald.

-¬ Moors M - Studiosessie-058

Dankzij de uitdaging van Delphine maakte ik begin februari een chique versie van de Mira broek van La Maison Victor. Een trainingsbroek, maar in het juiste stofje perfect voor een avondje uit. Het model stond mij goed en zat ook perfect rond mijn bips. Ik kocht bij Studio Sanne een jeansblauwe sweaterstof en maakte een pyjama-versie van de Mira. Jammer genoeg had ik net iets te weinig stof gekocht om alle boorden – die van de Aster inclusief – uit de stof te knippen. Ik loste het probleem creatief op door een stukje van de bovenstof te verwerken in de boordjes van de broekspijpen.

-¬ Moors M - Studiosessie-110

Het gebruik van de twee stoffen in beide kledingstukken maakt er een mooi geheel van. Mira en Aster vormen op deze manier de perfect warme winterpyjama, maar kunnen ook dienst doen als een lekker-lui-thuispak.

© Moors M - Studiosessie-161 2

En het belangrijkste: ik hoef mij niet te schamen om in deze outfit de deur open te doen voor de postbode!

-¬ Moors M - Studiosessie-179

Tot snel,

Lieve

Sewchallenge – uitgedaagd in drievoud

Dat ik niet vies ben van een uitdaging zal je wel al gemerkt hebben bij de vorige sewchallenges. Deze keer koppelde Davina mij aan Delphine. Toeval wil dat ik haar al een hele tijd volg, en steeds onder de indruk ben van al het moois dat zij tevoorschijn tovert. Zij krijgt zelfs haar man zover dat hij gewillig in haar zelfgemaakte kledij voor de camera poseert! Zover ben ik lang nog niet… voorlopig houdt mijn ventje de boot af.

Ik kreeg het dus warm en koud tegelijk toen Delphine haar criteria doorstuurde: zij had mijn voornemens voor 2018 aandachtig gelezen, en wilde dat ik iets voor Michael naaide. Jammer genoeg moest ik haar dus vragen de criteria te herzien.

Logo sewchallenge

Gelukkig had ze snel drie nieuwe voorwaarden klaar:

1. maak iets voor jezelf

2. geschikt voor een date met je ventje

3. laat een vriendin een stofje uit je voorraad kiezen

Daar had ik zeker oren naar! Mijn vriendin Annelies was erbij toen ik een paar maand geleden een mooie zwarte jeans-tricot kocht bij de Stoffenknop, en haar keuze was snel gemaakt.

© Moors M - 6U6A1457-Edit

Ook naar het patroon moest ik niet lang zoeken. In mijn voornemens vertelde ik dat ik graag eens een mooie broek zou maken. Stofje en Mira-broek uit La Maison Victor waren de ideale match!

© Moors M - 6U6A1487-Edit.jpg

La Maison Victor maakte de broek met lederen tailleband, paspel en koord. Dat leek mij niet zo aangenaam om op mijn blote vel te dragen, dus koos ik voor een feestelijke glitterboordstof en een simpele zwarte koord, maar ging ik wel voor de lederen paspel. Achteraf gezien maakt dat de broek een beetje stijf, dus voor een volgende versie zou ik een zachtere en rekbare paspel kiezen.

© Moors M - 6U6A1374-Edit

Zakken gebruik ik niet en naai ik tegenwoordig altijd dicht, dus die liet ik weg. Daarnaast verlaagde ik de boord een paar centimeter, omdat de broek anders boven mijn navel kwam. Ook aan het kruis moest ik een stukje innemen. Maar de aanpassingen verliepen verbazend vlot.

© Moors M - 6U6A1452-Edit

Met een feestelijk wit bloesje (zelf gekocht bij Lola en Liza, maar wel wat aangepast) en hakken is deze broek voor mij de ideale outfit voor een date met mijn ventje. De clutch die ik vorig jaar naaide maakt het plaatje helemaal af.

Wanneer gaan we op stap, schatje?

© Moors M - 6U6A1508-Edit

Voor de gelegenheid kozen we voor een garageshoot met onze gloednieuwe studioset, waar we nu ook een achtergrond voor kochten. Voor de kenners: Michael koos voor een grijze papierrol omdat hij daarmee, dankzij de juiste belichting, zowel zwart, grijs als wit kan creëren. Met een gelfilter voor de flits kan hij zelfs kleurtjes als achtergrond nemen. Grijs is dus erg veelzijdig!

Het is nog een beetje zoeken, studeren en aftasten, maar met het nodige doorzettingsvermogen komen we er wel.

© Moors M - 6U6A1496

Lees snel welke criteria ik aan Delphine oplegde. De andere deelnemers van vandaag zijn drijvende kracht achter de challenge Woohoobydavina, geflankeerd door Lunatiek, Noxeema en Stoffenspulletjes.

© Moors M - 6U6A1464Tot snel,
Lieve

Mama’s choice

Een mooie, slanke en stijlvolle dame met een pittig kapsel. Zo zou ik mijn mama omschrijven tegenover iemand die haar niet kent. Mama draagt graag rokjes en kleedjes, want haar benen mogen gezien worden!

Naaien voor iemand anders blijft altijd spannend. Naaien voor mijn mama is nog een categorie spannender. Vorig jaar maakte ik voor Moederdag een tasje, en mijn boodschappentassen-uit-tafelkleed vergezellen haar op elke shoppingtrip. Een logische volgende stap was dus een heus kledingstuk. Slik.

© Deduytschaever C APC_0092

Maar mama had er alle vertrouwen in, dus trokken we gezellig met z’n tweetjes naar Mertens Mercerie op stoffenjacht. Al was ik niet meteen wild enthousiast, mama viel als een blok voor een blauw-groene tricot met flamingo’s. Over het patroontje geen discussie: mama had mijn party-dress gezien en wilde graag een wikkeljurkje met driekwart mouwen. Ik haalde patroontje 1059 van It’s a Fits dus nog eens boven.

© Deduytschaever C APC_0100

Je zou denken dat het vlot ging, aangezien ik er al eentje voor mezelf gemaakt had. Maar was het de stress, of ben ik gewoon nog niet ervaren genoeg? Om mama’s mooie benen in de verf te zetten, wilde ik de rok een stukje inkorten. Zelf ben ik niet gezegend met veel vrouwelijke rondingen en ik knipte – net als bij mijn jurken en rokken – voor- en achterpand recht af.

© Deduytschaever C APC_0078

Bij de eerstvolgende pasbeurt sloeg paniek mij om het hart… Mama’s rok hing achteraan een stuk korter dan vooraan. Bovendien bleek hij maar net lang genoeg op het kortste punt, dus nog bijknippen was geen optie. Spelden, spelden en nog eens spelden dus, om tot de conclusie te komen dat ik op het kortste stuk net een centimeter had om te zomen. Wat een ramp!

Gelukkig kreeg ik hele goede tips van de dames van ‘Naaien voor Vriendinnen‘ op Facebook. Ik had nog een stukje rekbare biais liggen en kon de zoom met een minimum aan naadwaarde afwerken. Oef!

© Deduytschaever C - APC_0072

Eind goed, al goed. Mijn mama straalt in haar flamingojurk en zelfs papa vindt het een mooi kleedje. Op hun meest recente reisje samen maakte papa deze leuke foto’s van mijn mooie mama.

Dankjewel mama, voor je geduld bij het eindeloze passen en om mij deze kans te geven!

© Deduytschaever C APC_0101

Naai jij soms voor iemand anders? Vind je dat ook zo spannend?

Tot snel,
Lieve

Pyjama’s onder de kerstboom

Mijn neefjes zijn tegenwoordig bereikbaar via Ipod en GSM. Superhandig, want nu moet ik niet elke vraag via mijn zus overmaken aan de jongens. Het was dus de eerste keer dat ik hen rechtstreeks vroeg wat ze wilden voor Kerst: “Wil je graag een zelfgemaakte pyjama, of een ander cadeautje?” Bijna in koor kwamen twee berichtjes binnen: “Een pyjama!” Tja, of ik kies anders zo’n foute cadeautjes, of ze vonden hun onesies écht wel leuk…

Tante Lieve was dolgelukkig met hun antwoord. Zowel van Lou zijn onesie, als van die van Wolf, had ik nog een restje stof liggen. Ik trok naar de Stoffenknop om bijpassende tricot te halen, en ging op zoek naar een leuk patroontje in mijn uitgebreide tijdschriftencollectie. Het bovenstuk spotte ik al snel, maar nergens vond ik een leuke broek, laat staan een volledige pyjama.

2vesten

Liesbet kwam te hulp gesneld met een ideetje. Zonder zijzakken leek de Juggler sweaterbroek uit Ottobre Kids herfst 4/2015 ons ideaal. De combinatie met het Thor T-shirt uit La Maison Victor maart-april 2016 werkte perfect.

2 broeken

Mijn zus nam de jongens hun maten, maar raadde mij toch aan een maatje groter te maken. Blijkbaar groeien Wolf en Lou momenteel nogal snel. En ja, ik zou graag hebben dat ze de pyjama’s nog een paar maand kunnen dragen. Altijd spannend toch, naaien voor iemand die niet in de buurt is om af en toe te passen.

lou pjPJ WolfIk ben blij met het resultaat en hopelijk hebben de jongens er veel plezier aan.

Tot snel,
Lieve

PS: Kledij op foto krijgen zonder model in de buurt… het was een nieuwe uitdaging voor mij en Michael.