Stijlvol op reis in een Burda jurk

De tijd om zomerjurkjes te maken was al lang voorbij, toen wij in november een reisje boekten naar Boa Vista in Kaapverdië. Ik had een prachtige geweven viscose crêpe van Lady McElroy liggen, en ging in mijn talloze patroonboekjes op zoek naar een gepast patroontje.

Jurk 107 uit Burda Style 05/22 had al een paar keer mijn aandacht getrokken, maar de maten gaan vanaf maatje 36 en ik heb een kleinere maat nodig. Omdat de jurk in mijn ogen toch vrij ingewikkeld in elkaar zit, én omdat er een rits in de zijnaad zit, durfde ik er niet aan te beginnen. Toch voldoet het patroon verder aan al mijn eisen: mouwtjes, geen te diep decolleté, wijde rok… zodat ik ermee op de fiets naar het werk kan, volgende lente of zomer. Ik besloot het erop te wagen.

De jurk maakte ik de dag voordat we ’s nachts het vliegtuig op zouden stappen. Een beetje een stressprojectjes dus… zeker omdat ik, zoals gevreesd, toch wel wat aan passingen moest doen. Tegenwoordig kies ik vaak voor bovenstukken met middenachter naad, omdat ik daar ook altijd overschot heb door mijn holle rug. De overwijdte in het bovenlijf nam ik weg op twee plaatsen: een deeltje in de rugnaad, en een deel in de zijnaden. De ene zijnaad maakte ik al snel dicht, zodat ik de jurk zo goed mogelijk kon passen, en zo besliste ik ook aan beide zijkanten een dikke centimeter weg te halen. Op die manier heb ik nog voldoende bewegingsruimte, maar floddert de jurk niet te veel rond mijn bovenlijf.

Natuurlijk moest ik daarna ook de rokpanden in dezelfde zin aanpassen. Omdat ik de wijdte onderaan wilde behouden, nam ik bovenaan de centimeters in, maar tekende ik een rechte lijn van daaruit naar de originele punten van de zoom. Bedgrijp je wat ik bedoel?

Bijna aan het einde van alles, moest ik de rits inzetten in de zijnaad, onder mijn oksel. Zoiets had ik nog nooit gedaan, maar achteraf gezien vind ik het makkelijker dan een rits op de rug, die ik vaak de hele dag tegen mijn ruggegraad voel schuren. Toch was het even spannend, want zou de trekker niet prikken onder mijn oksel? Maar neen hoor… ik slaagde erin de rits volledig blind in te zetten (ja, daar ben ik best fier op!) en uiteindelijk zit de jurk perfect.

De LadyMcElroy stof was een plezier om mee te werken. Ik hou van crêpe, omdat die meestal wat minder kreukt dan gewone viscose. En wat blijkt? De stof voelt heel zacht en natuurlijk aan, en is makkelijk te strijken, maar kreukt toch wel een beetje als je gaat zitten. Toch is dat geen enkel probleem, want dankzij de levendige print, zie je het bijna niet.

Tijdens de fotoshoot zette de wind zich af en toe onder mijn rok. Die is schuin van draad gesneden, en flapt dus vrolijk alle kanten uit. Met deze jurk voel ik mij echt ultra vrouwelijk, zonder te veel bloot te geven. Van de stof heb ik nog een stukje over, dus niet schrikken als je ineens nog een rokje of leuke short ziet passeren. Al denk ik, dat ik toch ga wachten tot het weer wat warmer is…

Tot snel,
Lieve

Lekker casual in een sweater jasje

Je zal het misschien niet geloven, maar één van de redenen waarom ik ooit begon te naaien, is omdat ik geen leuke truien vond. In eerste instantie heb ik een paar jaar gebreid, maar ik val vaak buiten de maten van de breipatronen, en aanpassen lukte mij niet zo goed. Bovendien was ik vaak wekenlang aan het breien om pas aan het einde van de rit te beseffen dat de trui te groot was voor mij. Naaien bevalt mij dus veel beter.

De Knip van augustus 2022 kocht ik omdat daar een meerkeuzepatroon in staat voor een blazer. Zo’n patroon bestaat uit verschillende basisstukken die je zelf kan combineren zoals je wil. In dit geval kan je kiezen hoe lang je het jasje maakt, en combineer je het lijf met verschillende mouw-, kraag en andere opties. Zo kan je met dat ene boekje heel wat verschillende jasjes maken. Ideaal!

Lees verder “Lekker casual in een sweater jasje”

Layla – klaar voor de herfst

“Deze herfst is een lange spijkerrok helemaal on trend”, schrijft La Maison Victor op de website over de leuke kuitlange Layla rok. Al loop ik meestal wat achter op de mode, met deze trend ben ik volledig mee!

Blauw is mijn kleur, dat zal jij als aandachtige lezer van Girls in Uniform wel al begrepen hebben. Al raden mijn vrienden mij soms aan eens iets anders te doen, de kleur zal mij nooit vervelen. Deze leuke jeans-met-print vond ik al prachtig toen ik de stof op de Minerva site zag, en in het echt bekoorde hij mij nog meer. Of het een rok of een broek zou worden, daar was ik nog niet uit…

In La Maison Victor van september-oktober 2022 stond de Layla, en die trok meteen mijn aandacht. In een tijdperk waar oversized wel de norm lijkt, is een aansluitende rechte rok een verademing voor mij. De mooie lijnen, de zakken in voor- en achterpand en de knopen vooraan, alles vond ik leuk. De combinatie met de leuke jeansstof was bijna vanzelfsprekend.

Lees verder “Layla – klaar voor de herfst”

Glitter en glammer in een zelfgemaakte jurk

Omwille van de corona-pandemie was het al een tijdje geleden, maar eind oktober konden we eindelijk opnieuw naar het ‘Belgian Air Force Galabal’. Dé gelegenheid om mij schaamteloos te laten gaan in kapsel, make-up én kledij. Want nergens anders zie je vrouwen in mooiere jurken, en feesten alle mannen perfect uitgedost in smoking of ‘spencer‘, zoals de galakledij van de luchtmacht heet.

Mijn ventje was fotograaf van dienst tijdens het bal, dus schreef ik Girl in Uniform Margot en één van onze beste vrienden, Erwin, in voor de avond. Natuurlijk wilde ik het liefste in een zelfgemaakte jurk naar het bal gaan, maar dat bleek niet zo evident te zijn. Ik heb een paar patronen liggen van klassieke avondjurken, maar geen enkele vond ik geschikt voor de avond. Het kan zijn dat ik drempelvrees had, maar ik zag mezelf niet rondlopen in zo’n klassieke prinsessenjurk.

Selfie in het hotel, vlak voor ik naar het bal vertrok.
Mijn ventje zou mij anders niet herkennen als hij mij tegen het lijf liep in de feestzaal ;-).
Lees verder “Glitter en glammer in een zelfgemaakte jurk”