MAE, een luchtige jurk voor warme dagen

Ik hou van tropische hitte als ik iets lang en luchtigs mag aantrekken. Lange linnen en katoenen midi- of maxi-jurken zijn dan ook topfavoriet. Ik stelde de voorbije weken echter vast dat mijn oude garderobe helemaal niet meer past dankzij de hardnekkige extra kilo’s die ik er sinds twee jaar meesleur. Ergens heb ik me erbij neergelegd dat ik een big girl zal blijven, ondanks mijn gezonde eetgewoontes en mijn talrijke sportsessies. Gelukkig blijven de mogelijkheden legio om zelf mijn kleren te naaien, wat mij veel frustratie in het pashokje bespaart.

De trend van oversized kledij is voor mij dan ook een meevaller, omdat ik nu plots veel meer patronen ter beschikking heb. Toen ik in het kader van de nieuwe Fibre Mood Linkparty het patroon voor de Mae-jurk ontdekte, werd ik op slag vrolijk. Een lekker luchtige oversized jurk die heerlijk verkoelend werkt op warme dagen! Bovendien had ik ook eens tijd om te naaien, nog een meevaller! Ook mede-Girl Margot stapte mee in de Fibre Mood Linkparty -uitdaging en koos voor de Chloë top. Haar ervaring met dit patroon kon je hier al eerder lezen.

Doorgaan met het lezen van “MAE, een luchtige jurk voor warme dagen”

Chloë top van Fibre Mood

Het begint een gewoonte te worden dat minstens één van de Girls meedoet aan de Fibre Mood Linkparty en ook deze 19de editie konden we niet aan ons laten voorbij gaan. Er waren deze keer heel wat jurken bij maar ik vond geen van hen bij me passen. Ik zat vertwijfeld te scrollen en me af te vragen of ik deze keer zou passen, maar de Chloë top bleef mijn aandacht trekken. Logisch, want het is een asymmetrische top en alles wat niet volledig recht moet zijn is mijn ding.

Bij de beschrijving stond er dat je de keuze had qua stof: ofwel ging je voor een soepelvallende stof, zoals viscose of satijn, zodat de top mooi naar beneden valt, ofwel ging je voor een wat stuggere stof die zorgde dat de top meer volume had. Chloë leek me een heel leuke luchtige top om te dragen bij zomerse temperaturen dus de stofkeuze was snel gemaakt. Bij Marie Karo vond ik een mooie gebloemde viscose die je zowel sportief als elegant kunt dragen en diezelfde avond plande ik om mijn stof te knippen. Ik was wel even verbaasd toen ik zag dat er 1m95 werd voorzien aan stof. Dat leek me wat veel voor mijn klein kledingmaatje en inderdaad, met 1m20 kwam ik toe. Ik besloot om de strik niet te maken dus dat scheelde wel een beetje, maar ik denk dat ik het er ook nog wel had uit kunnen puzzelen. Als je twijfelt of je hebt een duurder stofje op het oog, neem je patroonstukken mee naar de stoffenwinkel, dan ben je zeker.

Doorgaan met het lezen van “Chloë top van Fibre Mood”

Mijn Paulette van 12 stielen en 13 ongelukken

Bij elke linkparty van FibreMood overleggen de Girls en ik over wie welk stuk zal naaien. Zo ging Margot vorige keer resoluut voor een stoere Paulette blouse en koos ik voor een romantische Mabel. Al was de knoop niet zo snel doorgehakt deze keer, want Margot en ik durven al eens dezelfde smaak te hebben… Ik had dus wel graag de Paulette gemaakt en zij zag ook iets in de Mabel. Gelukkig valt al snel na de linkparty het magazine in de bus en kon ik alsnog aan de slag met de Paulette.

Een prachtige, zachte, kwalitatieve zijde van Liberty London (te koop bij Minerva) lag al een tijdje naar mij te lonken. Het is een stofje met een prachtige glans, een roze ondertoon en een mooie blauwe print waar je uren naar kan kijken. Omdat zo’n mooie stof niet te veel tralala nodig heeft, koos ik er -net als Margot- voor de Paulette zonder ruffles te maken.

Het is niet zo moeilijk om die ruffles weg te laten, maar je moet toch wel wat aanpassingen doen aan het patroon. Ik dacht simpelweg de beide delen van het voorpand aan elkaar te knippen, maar dat was niet zo’n goed idee. De ronding kwamen niet overeen en ik moest serieus ‘foefelen’ om ze min of meer aan elkaar te krijgen. Noot aan mezelf: volgende keer behoud je de naden en naai je gewoon de twee stukken aan elkaar. Maar bon, ik zette koppig door en knipte mijn voorpanden in één stuk.

Werken met zo’n mooi stofje, daar werd ik meteen heel gelukkig van. Bij elke geslaagde stap in het proces zag ik mezelf al flaneren in een chique blouse. Maar… de euforie was snel voorbij. Toen ik de ronde pas van de bovenrug in het rupand wilde naaien, bleek die een heel stuk te klein. Een verkeerde maat getekend in één van de patroondelen? Geen idee, maar ik loste het op met een stolpplooitje in mijn rugpand en het paste perfect in elkaar. Joepie, wat ben ik toch een goede probleemoplosser! Of niet?

Vanaf dat punt liep alles eigenlijk vlot. De werkbeschrijving is heel duidelijk en de mooie details van de blouse maakten mij weer helemaal blij. De stress van het niet-passende eendelige voorpand en van de niet-passende rugdelen smolt als sneeuw voor de zon. Zelfs het biesje van de armsplit ging verbazend vlot en zag er mooi uit. Zalig toch!

Tot… ik de kraag aan de hals moest bevestigen. Ik had het kunnen weten, maar mijn opstaand kraagje was niet minder dan vier centimeter te lang. Logisch, aangezien ik een plooi op de rug gelegd had en zo de ruimte tussen mijn schouders een stuk kleiner maakte. Damn, daar had ik dus niet over nagedacht… Ok, we kunnen niet meer terug: kraagje aanpassen en alsnog aanzetten. Weer een horde genomen! Ik voelde mij een krijger die vijand na vijand versloeg. Woehoe!

Ik had echter moeten weten dat het niet zo eenvoudig zou zijn… Ik mocht dan keer op keer de gevolgen van mijn fouten opvangen, het probleem schoof eigenlijk altijd op tot ik er niet meer omheen kon. Bij de eerste pas bleek de kraag nu zo smal te zijn, dat ze maar nét rond mijn hals paste. Mijn idee van een chique blouse die ik helemaal tot bovenaan kon dichtknopen werd ineens heel onrealistisch.

Ik maakte eerst de knoopsgaten van mijn manchetten, omdat ik er niet meteen uitkwam hoe ik het tekort aan omtrek aan de hals kon opvangen. Ja hoor, van die perfecte knoopsgaten werd ik weer heel blij. Een routchbaan, zo kan je dit naaiproces wel noemen! Na nog een paar keer passen, draaien en twijfelen besloot ik het knoopje aan de hals weg te laten, zodat ik toch wat ademruimte kreeg. Ik plaatste het knoopje daar vlak onder een centimeter lager, zodat ik het toch nog bijna-gesloten kan dragen.

Tot mijn groot geluk kan ik zeggen: eind goed, al goed. De blouse is even zacht, mooi, elegant en vrouwelijk als ik gedroomd had. Maar de weg er naartoe was een serieuse hindernispiste, om in militair jargon te spreken. Ik heb nog steeds niet de moed gehad om uit te zoeken waar ik mijn eerste fout gemaakt heb. Ik weet wel dat ik ontzettend veel geluk heb dat ik aan het einde van de rit toch nog met zo’n mooie blouse op stap mag gaan. Want deze prachtige zijde verpesten, dat zou ik mezelf nooit vergeven!

Heb jij ook zo’n stukken waarbij je telkens weer fouten maakt en corrigeert, om dan toch tot een leuk eindresultaat te komen? Ik hoor het graag!

Tot snel,
Lieve

Linken in de lente met Rosa

Voor diegenen die het nog niet gemerkt hebben… het is lente en de eerste warmere dagen met zonnestralen, bloemetjes en heel veel goesting in ijs zijn al gepasseerd. Dat vroeg ook om een inspectie van mijn stofjesstapel. Wat kan ik zoal maken, dat me dat dartele lentegevoel geeft?

De linkparty van FibreMood kwam als geroepen want in deze editie viel mijn oog op een leuke meisjesjurk. Het schoot me te binnen dat het weer lang geleden was dat ik iets voor mijn nichtje gemaakt had. Deze Rosa jurk kon daar verandering in brengen. De jongedame draagt graag kleedjes en rokjes en haar favoriete kleuren zijn roze, paars en groen. Ze is dus een ideaal slachtoffer voor mijn naaiwoede. Mijn eerste idee was om haar te verrassen met een prinsessenkleed en dus wou ik Rosa gewoon een beetje verlengen met een korte sleep achteraan. Maar toen ik in Stitch en Co aan het rondsnuisteren was voor glitterstofjes, viel mijn oog op een print waar ik instant lentekriebels van kreeg. Groen en roze, ik werd er instant happy van. Change of plan dus. Geen prinsessenjurk maar een lentejurk. Mijn broer verzekerde me dat ze dat ook leuk zou vinden dus volgde ik braaf het patroon voor een lentekleedje.

Doorgaan met het lezen van “Linken in de lente met Rosa”

Geduld is een mooie deugd

Ik beken, ik ben geen geweldige naaister maar droom wel van de mooiste projecten. Niet zaliger dan nieuwe ideetjes opdoen terwijl ik wegdroom in mijn collectie naaitijdschriften, de geschikte stoffen koop en de aangepaste patronen uitteken! Helaas word ik daarbij regelmatig bijgebeend door de realiteit en verdwijnt mijn naaiproject, hoewel mooi overgetekend en geknipt, in de kast.

Het was niet anders met deze Indira hemdjurk. Ik wou heel graag deelnemen aan de Secret Sewciety van FibreMood voor editie 8. Vol goede moed koos ik een mooie viscose met een vleugje wol bij Toverstof, mijn favoriete stoffenwinkel in Destelbergen. Ik vond er ook prachtige oranje knopen die het geheel toch iets meer punch zouden geven. Eenmaal thuis begon het betere teken- en knipwerk, en lag mijn Indira helemaal klaar om in elkaar te naaien en vervolgens te bloggen… en daar stopte het dan. De dag erna startten de grote elektriciteitswerken in ons huis en leefden we tijdelijk op een werf. En nog geen maand later kwam er een virus België binnengeslopen dat mijn agenda voor het volgende jaar zou bepalen en de speelruimte in mijn vrije tijd enorm zou beperken. Ik weet, het klinkt als een belachelijk excuus maar net in volle corona-tijd had ik nog minder tijd dan anders om te naaien.

Doorgaan met het lezen van “Geduld is een mooie deugd”

Mabel ma belle…

Elke keer kijk ik rijkhalzend uit naar de nieuwe FibreMood. De designers achter dit supertoffe magazine volgen de mode in Parijs op de voet, en ik moet zeggen dat die oversized mode de laatste maanden niet echt mijn ding was… In FibreMood 13, de editie die nu in de winkel ligt, staan echter opnieuw tal van naaisels die mij op het lijf geschreven zijn! Toen de postbode het boekje in de bus gooide, maakte ik spontaan een vreugdedansje!

Ik had een prachtige gebreide slub sweater van Minerva liggen en moest dus niet lang nadenken wat ik eerst zou maken: de Mabel sweater is een elegant en vrouwelijk patroon met mooie pofmouwen, naar keuze met of zonder rushes op het voorpand, en met de ideale pasvorm. De laatste tijd heb ik heel wat langerokkenfilms bekeken, en de sweater deed mij daar meteen aan denken. De bijzondere stof in combinatie met zo’n mooi patroontje, dat gaf vonken in mijn hoofd!

Doorgaan met het lezen van “Mabel ma belle…”

Buiten mijn comfortzone: Norma van FibreMood

Het is altijd reikhalzend uitkijken naar de nieuwe editie van FibreMood. Vandaag is het weer zover: het magazine ligt in de winkels. Allen daarheen, zou ik zeggen, want het is weer een mooie editie!

0420 © Moors M - GIUB - 6U6A5662 Doorgaan met het lezen van “Buiten mijn comfortzone: Norma van FibreMood”

Afra… of hoe een moeilijk parcours toch tot iets leuks kan leiden

De nieuwe FibreMood is er en dat zullen we geweten hebben! Het is weer een editie vol stukken naar de laatste mode. Op zoek naar een leuke trenchcoat, een mooie jurk of een cosy sweater? Dan vind je ook deze keer zeker iets naar je zin!

© Moors M - 6U6A4413

Als (Golden) Sewista mocht ik op voorhand een kijkje nemen en alvast een patroontje kiezen om te maken, nog voor het tijdschrift in de winkels lag. Het is altijd aftellen naar het moment dat we de patronen te zien krijgen. In de Facebookgroep gonst het dan echt van de spanning… Heerlijk vind ik het moment dat je stuk voor stuk de foto’s ziet verschijnen.

© Moors M - 6U6A4461 Doorgaan met het lezen van “Afra… of hoe een moeilijk parcours toch tot iets leuks kan leiden”

Frida kleurt mijn dag

Het is weer zover: de nieuwe Fibre Mood ligt in de winkel! Girls in Uniform kreeg een preview en mocht met een van de patroontjes uit het nieuwe magazine aan de slag. We mochten er maar eentje uitproberen en dat was best een moeilijke keuze. Er staat weer zoveel moois in!

© Moors M - 6U6A1389

Omdat ik, sinds mijn débacle met de Rocha jas van La Maison Victor had ik even genoeg van jassen en vestjes. Enkele jaren wilde ik er zelfs niet over nadenken er eentje te maken. Maar deze Frida is écht iets voor mij! Zou ik er toch voor gaan….? Ik twijfelde maar zwichtte uiteindelijk voor mijn eigen enthousiasme. Doorgaan met het lezen van “Frida kleurt mijn dag”

Een pluizige Erin

Nu de weergoden officieel de tropische temperaturen beu zijn, wordt het stilletjes aan tijd om onze zelfgemaakte garderobe voor te bereiden op een nieuw hoofdstuk: de herfst. 

We moeten beginnen aan broeken, topje, kleedjes met lange mouwen… en truien, niet te vergeten! Ik had vorig jaar op een Stoffen Spektakel een coupon gekocht van een fluffy tricot in een prachtig blauw, maar was onzeker wat ik ermee zou doen. Toen Lieve me voorstelde om mee te doen aan de linkparty van Fibre Mood en ik de Erin trui zag, wist ik onmiddellijk in wat ik mijn pluizig stofje wou transformeren. Doorgaan met het lezen van “Een pluizige Erin”