Uit Knipmode 2605 viel ik als een blok voor jurkenreeks 1, 2, 3 en 4. Omdat een mens nu eenmaal moet kiezen, ging ik voor jurk 2. Deze mouwloze jurk heeft een slank silhouet met een ronde hals en valt soepel langs het lichaam, met een blinde rits middenachter. Het gedrapeerde detail met rozet in de taille geeft een speelse, vrouwelijke touch. Of zo staat het toch in de Knip-omschrijving…

Je herkent de situatie wel: een jaar of vijf geleden kocht ik in een opwelling een soort rekbare voile bij Artevelle Stoffen in het centrum van mijn thuisstad Gent. Ik wist niet wat ik ermee zou maken, want de stof was een beetje doorschijnend, maar ik vond de print geweldig en ook mijn man was fan. Aangezien dat niet zo vaak voorkomt, besloot ik de lap mee te nemen. Sinsdien lag ze in mijn kast: te mooi om weg te doen, maar geen idee waarvoor ik ze kon gebruiken.

Toen de Knip editie van mei in de bus viel, wist ik meteen dat ik één van de jurken wilde maken, maar ik had geen geschikt geweven stofje in huis. Toen ik door mijn voorraad ging, viel mijn oog op de voile-tricot. Ik maak wel vaker de switch tussen geweven en rekbare stoffen, ook als een patroon specifiek ontworpen is voor het ene of de andere. Dus ik besloot de gok te wagen en zette de schaar in mijn lang gekoesterde stofje.

Oeps!

De jurk naaide ik tijdens een supergezellige naaidate met Ilse, maar het werd eventjes minder gezellig toen bleek dat mijn idee om de jurk zonder rits te maken, een flop werd. Ik dacht dat het stofje genoeg rek had om de jurk over mijn hoofd te trekken, maar dat bleek totaal niet zo te zijn. Enkel mijn kruin kon door de smalle opening en daarna bleef de jurk steken. Aaaaaaaah paniek!

Gelukkig was het euvel snel opgelst door de hals twee centimeter uit te diepen. Het grappige is, dat je dat eigenlijk nauwelijks ziet, maar het maakt een wereld van verschil. Los van dat kleine akkefietje ging het naaien verbazend vlot. Ik had het niet verwacht, gezien de textuur en de beweegelijkheid van de stof. Tot zover alles goed dus! Als final touch naaide ik de leuke scrunchie, die de jurk siert als een mooie bloem.

Toen het kleedje af was, bleek de stof effectief doorschijnend te zijn. Ter hoogte van het bovenlichaam zag je niets en ook de rok scheen – onder normale omstandigheden – niet door. Maar toen ik in tegenlicht ging staan, vonden zowel Ilse als mijn ventje dat de rok toch nét iets te veel van mijn benen liet zien. Daarom maakte ik in laatste instantie nog een kort onderrokje, dat de grootste doorkijk verhindert.

Deze zomer werden we met de hele familie door mijn schoonouders uitgenodigd voor een weekje vakantie in de Daverdisse. We logeerden er in een geweldig mooi huis, te midden van de Ardense bossen. Of de eigenaars van het huisje blij waren dat ik met mijn vingers aan de ruiten zat, valt nog te bezien. Maar het hoekje van het immense terras was de ideale plek voor een speelse fotoshoot!

Tot snel,
Lieve