Alweer een Jozefien op maat

Camouflage… voor heel wat militairen is het dagelijkse kost. Margot draagt het een stuk vaker dan ik, maar het maakt onmiskenbaar deel uit van ons uniform. Een bevriend blogster lachte na mijn vorige Jozefientjes dat deze gecamoufleerde tassen, gemaakt uit afgedankte uniformen, intussen de rode draad van onze blog vormen en eigenlijk vond ik dat wel een leuk compliment.

© Lieve Deduytschaever 190901 01

Hoe dan ook, deze nieuwe creatie wilde ik je toch niet onthouden. Ik probeer de tassen telkens af te stemmen op de smaak van de ontvanger. De ene ken ik wat beter dan de andere, maar we bespreken vooraf telkens uitgebreid wat de specifieke wensen zijn. Zo wordt elke tas weer anders dan de vorige.

© Lieve Deduytschaever 190901 04

 In dit geval vond Marleen de Jozefien uit Mijn Tas I wel mooi, maar wilde ze toch liever geen grote klep aan de voorkant van de tas. Gezien het ontwerp van de tas koos ik voor een verzonken rits bovenaan. Aan de zijkanten creëerde ik extra opbergruimte met de zakken die op de borst van de hemdvest staan. Aan de voorkant van de tas kwam haar naamlint boven de zak, net als op haar hemdvest.

© Lieve Deduytschaever 190901 06

Aan de binnenkant maakte ik een tussenvak met rits, twee vakjes voor GSM, lippenstift of zakdoekjes en een vakje voor een balpen. Mijn logo kreeg een plaatsje in de mooie voering. Ze lijkt misschien wat kleurrijk voor zo’n militaire tas, maar bij mijn ontmoeting met Marleen had ik zo het gevoel dat ze zelfs in kaki graag nog vrouwelijk voor de dag komt. De groentinten, afgewisseld met rode accenten, pasten in mijn ogen perfect bij haar. Dat bleek nadien gelukkig ook te kloppen.

© Lieve Deduytschaever 190901 07

Nu vraag ik mij af… ben jij de ‘gecamoufleerde soldaatjes’ intussen beu? Ik nog lang niet!

Tot snel,
Lieve

Ik ga op vakantie en ik neem mee…

Eind september ontvluchtten we het kouder wordende Vlaanderen richting de zon. Er stond een reisje naar Mallorca op het programma, maar het faillissement van Thomas Cook hield ons, enkele uren voor vertrek, aan de grond. Nog dezelfde dag boekten we bij een ander reisbureau een vakantie naar Rhodos, waar de thermometer nog makkelijk temperaturen van 28 graden en meer aangaf. Met onze drukke jobs konden we de rust van een vakantie-ver-van-huis goed gebruiken.

Sinds ik mijn creatieve hobby uitoefen vertrek ik telkens met een valies vol zelfgemaakte kleren. Na drie jaar kan ik intussen kiezen uit heel wat home-made zomerse outfits, jurkjes en accessoires. Telkens ik zoiets uit de kast trek, fleur ik op. Er zijn weinig mensen die het opmerken, maar ik wéét dat ik mijn jurk of tas zelf gemaakt  heb en daar ben ik best fier op. Genieten van het zonnetje, van het heerlijke hotelbuffet en van een uitstap is nog leuker in een zelfgemaakte outfit.

Hierbij een overzicht van wat ik in Rhodos uit mijn valies toverde:

Mijn Genova van La Maison Victor kwam deze zomer geregeld uit de kast en was ideaal voor de iets koelere avonden in ons hotel. Het jurkje zit mij zo goed, dat het ongelofelijk is dat er nog geen tweede exemplaar geboren is.

© Moors M - 6U6A9136 Doorgaan met het lezen van “Ik ga op vakantie en ik neem mee…”

Frankie en Faye: zo zag je ze nog nooit

Sinds ik het Frankie & Faye patroontje van WISJ Designs mocht testen, was ik verkocht. Het was dus logisch dat ik er opnieuw mee aan de slag zou gaan. Ik hackte de Faye voor mezelf en gaf een Frankie cadeau aan mijn papa. Heuptasjes zijn hip en dat was ook Claire niet ontgaan. Zij is een gepensioneerde militair en wilde graag een tastbare herinnering aan haar dienstjaren.

© Lieve Deduytschaever 190805 09.JPG

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan… Claire’s driejarige kleinzoon is ‘zot van het leger’ en oma wilde hem graag een militaire souvenir geven, gemaakt uit een van haar hemdvesten. Ze wilde ook graag iets voor zichzelf.

© Lieve Deduytschaever 190805 01 Doorgaan met het lezen van “Frankie en Faye: zo zag je ze nog nooit”

Marijke’s Leonie

Toen mijn nicht een tijdje geleden bij mij langskwam voor de laatste pas van haar prachtige lange Lux, liet ze vallen dat ze graag een tas van mijn hand zou hebben. Aangezien tassen maken intussen zowat mijn guilty pleasure geworden is, zei ik natuurlijk volmondig ja. Ze bladerde door ‘Mijn Tas’ en ‘Mijn Tas 2’ en koos zonder aarzelen voor de Leonie uit het eerste boek.

© Moors M - IMG_1878.jpg

Intussen twee jaar geleden maakte ik al eens een verkleinde versie voor mijn mama. Marijke wilde echter liever een wat grotere tas. Geen probleem… ik bestelde een prachtig blauw kunstleer en alle fournituren bij K-Bas en combineerde dat met een restje crêpe van Marijke’s feestjurk. Voor de voering vond ik het ideale katoentje bij Ikea. Leg die stof naast de eyecatcher van de tas en het lijken wel dag en nacht van hetzelfde thema. Daar word ik zo blij van…

© Moors M - IMG_1845© Moors M - IMG_1843 Doorgaan met het lezen van “Marijke’s Leonie”

Let’s Sti(c)k Together – Camou-Jozefientjes

‘Soldaat maken’… het nieuwe thema van Let’s Sti(c)k Together is een kolfje naar mijn hand! Letterlijk betekent het iets opeten of opdrinken, maar Sonja interpreteerde het op haar eigen manier als ‘iets opmaken zodat er zo weinig mogelijk restjes overblijven’. Toeval wil dat ik een grote fan ben van upcycling. Oude kledij gaat nog zelden gewoon de vuilbak in. Versleten kaki uniformen gebruik ik bijvoorbeeld om draagtassen te maken. Zo’n camou-Jozefien raakt nét uit een kaki hemdvest. Veel gaat er dan niet verloren en voor de restjes vind ik steeds weer een leuke bestemming.

© Lieve Deduytschaever 190629 18

Girls in Uniform… onze naam komt niet uit de lucht gevallen. Al loop ik -dankzij mijn bureaujob- niet zo vaak in de militaire kaki oefenkledij, het gebeurt wel eens dat ik mijn bottines uit de kast haal en het terrein op ga. Ik steek niet graag vanalles in mijn broekzakken, maar behalve een robuuste gecamoufleerde rugzak zijn er weinig alternatieven om mijn portefeuille, GSM en notaboekje in op te bergen. Mijn eerste gecamoufleerde Jozefien, een patroontje uit het boek ‘Mijn Tas’, was al snel een feit.

© Lieve Deduytschaever 190629 13

Dat ik rondloop met een mooie gecamoufleerde schoudertas ontgaat ook mijn vrouwelijke collega’s niet. Deze keer maakte ik twee exemplaren maken voor dames uit de Koninklijke Militaire School. Het leuke aan dit patroontje is dat je er alle kanten mee uit kan. Ritsen in de klep of in het achterpaneel, onderverdelingen en ritszakjes binnenin, de kleur van de draagriem… Geen enkele camou-Jozefien is dezelfde.

Een eerste tas maakte ik op aanvraag met een zwarte draagriem, een broekzak op de klep, een rits in het achterpand, twee binnenvakken -gescheiden door een ritsvak- en een gsm vakje in de zwarte voering. Al meteen de eerste dag ging die mee het terrein op en deze tas was wekenlang overal op onze zomerkampen te zien. Mag ik daar een beetje fier op zijn?

De tweede camou-Jozefien werd een beetje apart. Mijn collega wist heel goed wat ze wilde: zij gaat vooral met dossiers op stap en vroeg dus een tas op maat van haar A4-mapjes. De grote lappen van voor- en achterpand kreeg ik niet uit een hemdvest. Ik werkte dus met een patchwork achterpand, samengesteld uit resten van de broek waaruit ik de riem knipte.

© Lieve Deduytschaever 190629 05

Verder wilde ze een rits in het achterpand en binnenin plaats voor een paar balpennen. Een fleurige voering leek haar wel plezant, de riem moest in dezelfde stof als de tas en bovendien vond ze een korte klep met een draaisluiting wel pittig staan… Ik ging voor het eerst aan de slag met een draaisluiting en dat was wel even spannend. Opdat de stof van het voorpand niet zou uitscheuren, kleefde ik een stukje leer onder het slotje. Om het stuk in de klep te plaatsen, moet je knippen in de stof als je tas volledig klaar is. Ik denk dat je mijn hart twee kamers verder kon horen kloppen. Maar… eind goed, al goed, ook deze tas bracht ik gelukkig tot een goed einde. Want naaien voor een ander, dat is toch altijd weer een beetje spannend.


Wat denk jij van deze twee soldaatjes?

Wil je weten hoe de andere blogsters de uitdaging aangingen? Surf snel naar:

Woohoo by Davina, Sewing à la Carte, stokstaartje doet het zo,
SewBel
, Seams Normal, Gezien bij Justine

Tot snel,
Lieve

Alice I deel II

Zelfgemaakte cadeautjes, I love it! Vroeger deed ik al hard mijn best om voor elke gelegenheid en persoon met het juiste geschenk voor de dag te komen, nu ik naai denk ik vaak al maanden op voorhand na over het ideale cadeau dat ik zelf kan maken. Ik geef toe, voor mannen ligt het wat moeilijker, maar voor vrouwen moet ik niet ver zoeken naar inspiratie.

© Lieve Deduytschaever 190720 10.jpg

Mijn zus en ik proberen geregeld een naaidate te plannen. Samen gezellig naaien brengt ons dichter bij elkaar… we werken rustig tegenover elkaar aan tafel, hebben een hulplijn in de buurt wanneer het niet zo goed lukt, en praten ondertussen over koetjes, kalfjes en serieuze zaken. Voor het eerst sinds onze scoutsjaren hebben we weer een gedeelde hobby en ik vind het heerlijk!

© Lieve Deduytschaever 190720 13.jpg Doorgaan met het lezen van “Alice I deel II”

Papa’s Frankie

Voor mijn mama maakte ik al een topje, een jurk, een tas en een paar shoppers, maar mijn papa bleef tot nu toe een beetje in de kou staan. In juni vierden we echter vaderdag én papa’s verjaardag, dus dat was de ideale gelegenheid om ook voor hem iets te naaien.

© Lieve Deduytschaever 190623 04.jpg

Eind mei kwam er een nieuw toppatroontje op de markt. De Frankie & Faye fannypack van WISJ Designs. Een mannelijke en een vrouwelijke versie van het klassieke heuptasje. Ik mocht mee testen en maakte toen een Faye, maar voor mijn papa was de Frankie natuurlijk meer geschikt.

© Lieve Deduytschaever 190623 03.jpg Doorgaan met het lezen van “Papa’s Frankie”

Love at first sight

Vandaag is rood… de kleur van de liefde voor mijn nieuwe laptoptas! Toen Lieve het patroon van de Stinger publiceerde, wist ik hoe mijn tas er zou uitzien. Tijdens een van mijn IKEA-uitstappen had ik een prachtige stof ontdekt die op punt stond om uit de collectie te verdwijnen en waarvan ik dus liefdevol drie meter adopteerde. Een stuk baksteenrood kurkleer en kleurige fournituren vulden het geheel aan. Maar het project bleef op de plank liggen. Lieve stuurde meermaals aan op een naaidagje met het oog op het maken van de Stinger maar met een druk gezin en de navenante overvolle agenda lukte het niet om voldoende me-time te creëren.

Doorgaan met het lezen van “Love at first sight”

If I catch your dreams…

Een tijdje geleden maakte ik een ‘dreamcathertas’ voor Michael’s Bomma Indiaan. Ze was jarig en kreeg van ons een heel persoonlijk cadeautje. Bomma koestert de tas die in de living hangt, waar iedereen ze kan zien. Als ze boodschappen doet, loopt ze er fier mee op straat.

© Lieve Deduytschaever 190512 07

Het mooiste compliment dat een tassenmadam zoals ik kan krijgen, is dat mensen een creatie zo mooi vinden dat ze er zelf ook eentje willen. Mijn schoonmoeder Yvonne ‘bestelde’ nog dezelfde dag een exemplaar voor zichzelf. Mijn ventje en ik wisten dus wat te geven voor haar verjaardag.

© Lieve Deduytschaever 190512 11 Doorgaan met het lezen van “If I catch your dreams…”

Mijn Faye fannypack

Poepzakskes‘ maken onlosmakelijk deel uit van mijn jeugd. Op elke reis, op elke uitstap had ik er zo eentje rond mijn heupen. Later werd het nogal ‘schaamtelijk‘ om daarmee rond te lopen, dus bij die gelegenheden ging ik meer en meer voor een kleine handtas of rugzak. Toen mijn neefje-en-petekind Wolf er onlangs eentje vroeg voor zijn verjaardag in november, met dezelfde stoffen als zijn wolven-rugzak Oscar, viel ik dan ook een beetje uit de lucht. Ik besefte helemaal niet dat heuptasjes weer helemaal in zijn…

Frankie and Faye fannypack

Toen ik er lucht van kreeg dat WISJ Designs een nieuw heuptas-patroontje op de markt bracht, was ik er dan ook als de kippen bij om mee te testen. Gelukkig had Sofie nog een plaatsje voor mij.

© Lieve Deduytschaever 190526 21 Doorgaan met het lezen van “Mijn Faye fannypack”