Marijke’s Leonie

Toen mijn nicht een tijdje geleden bij mij langskwam voor de laatste pas van haar prachtige lange Lux, liet ze vallen dat ze graag een tas van mijn hand zou hebben. Aangezien tassen maken intussen zowat mijn guilty pleasure geworden is, zei ik natuurlijk volmondig ja. Ze bladerde door ‘Mijn Tas’ en ‘Mijn Tas 2’ en koos zonder aarzelen voor de Leonie uit het eerste boek.

© Moors M - IMG_1878.jpg

Intussen twee jaar geleden maakte ik al eens een verkleinde versie voor mijn mama. Marijke wilde echter liever een wat grotere tas. Geen probleem… ik bestelde een prachtig blauw kunstleer en alle fournituren bij K-Bas en combineerde dat met een restje crêpe van Marijke’s feestjurk. Voor de voering vond ik het ideale katoentje bij Ikea. Leg die stof naast de eyecatcher van de tas en het lijken wel dag en nacht van hetzelfde thema. Daar word ik zo blij van…

© Moors M - IMG_1845© Moors M - IMG_1843 Doorgaan met het lezen van “Marijke’s Leonie”

Let’s Sti(c)k Together – Camou-Jozefientjes

‘Soldaat maken’… het nieuwe thema van Let’s Sti(c)k Together is een kolfje naar mijn hand! Letterlijk betekent het iets opeten of opdrinken, maar Sonja interpreteerde het op haar eigen manier als ‘iets opmaken zodat er zo weinig mogelijk restjes overblijven’. Toeval wil dat ik een grote fan ben van upcycling. Oude kledij gaat nog zelden gewoon de vuilbak in. Versleten kaki uniformen gebruik ik bijvoorbeeld om draagtassen te maken. Zo’n camou-Jozefien raakt nét uit een kaki hemdvest. Veel gaat er dan niet verloren en voor de restjes vind ik steeds weer een leuke bestemming.

© Lieve Deduytschaever 190629 18

Girls in Uniform… onze naam komt niet uit de lucht gevallen. Al loop ik -dankzij mijn bureaujob- niet zo vaak in de militaire kaki oefenkledij, het gebeurt wel eens dat ik mijn bottines uit de kast haal en het terrein op ga. Ik steek niet graag vanalles in mijn broekzakken, maar behalve een robuuste gecamoufleerde rugzak zijn er weinig alternatieven om mijn portefeuille, GSM en notaboekje in op te bergen. Mijn eerste gecamoufleerde Jozefien, een patroontje uit het boek ‘Mijn Tas’, was al snel een feit.

© Lieve Deduytschaever 190629 13

Dat ik rondloop met een mooie gecamoufleerde schoudertas ontgaat ook mijn vrouwelijke collega’s niet. Deze keer maakte ik twee exemplaren maken voor dames uit de Koninklijke Militaire School. Het leuke aan dit patroontje is dat je er alle kanten mee uit kan. Ritsen in de klep of in het achterpaneel, onderverdelingen en ritszakjes binnenin, de kleur van de draagriem… Geen enkele camou-Jozefien is dezelfde.

Een eerste tas maakte ik op aanvraag met een zwarte draagriem, een broekzak op de klep, een rits in het achterpand, twee binnenvakken -gescheiden door een ritsvak- en een gsm vakje in de zwarte voering. Al meteen de eerste dag ging die mee het terrein op en deze tas was wekenlang overal op onze zomerkampen te zien. Mag ik daar een beetje fier op zijn?

De tweede camou-Jozefien werd een beetje apart. Mijn collega wist heel goed wat ze wilde: zij gaat vooral met dossiers op stap en vroeg dus een tas op maat van haar A4-mapjes. De grote lappen van voor- en achterpand kreeg ik niet uit een hemdvest. Ik werkte dus met een patchwork achterpand, samengesteld uit resten van de broek waaruit ik de riem knipte.

© Lieve Deduytschaever 190629 05

Verder wilde ze een rits in het achterpand en binnenin plaats voor een paar balpennen. Een fleurige voering leek haar wel plezant, de riem moest in dezelfde stof als de tas en bovendien vond ze een korte klep met een draaisluiting wel pittig staan… Ik ging voor het eerst aan de slag met een draaisluiting en dat was wel even spannend. Opdat de stof van het voorpand niet zou uitscheuren, kleefde ik een stukje leer onder het slotje. Om het stuk in de klep te plaatsen, moet je knippen in de stof als je tas volledig klaar is. Ik denk dat je mijn hart twee kamers verder kon horen kloppen. Maar… eind goed, al goed, ook deze tas bracht ik gelukkig tot een goed einde. Want naaien voor een ander, dat is toch altijd weer een beetje spannend.


Wat denk jij van deze twee soldaatjes?

Wil je weten hoe de andere blogsters de uitdaging aangingen? Surf snel naar:

Woohoo by Davina, Sewing à la Carte, stokstaartje doet het zo,
SewBel
, Seams Normal, Gezien bij Justine

Tot snel,
Lieve

Alice I deel II

Zelfgemaakte cadeautjes, I love it! Vroeger deed ik al hard mijn best om voor elke gelegenheid en persoon met het juiste geschenk voor de dag te komen, nu ik naai denk ik vaak al maanden op voorhand na over het ideale cadeau dat ik zelf kan maken. Ik geef toe, voor mannen ligt het wat moeilijker, maar voor vrouwen moet ik niet ver zoeken naar inspiratie.

© Lieve Deduytschaever 190720 10.jpg

Mijn zus en ik proberen geregeld een naaidate te plannen. Samen gezellig naaien brengt ons dichter bij elkaar… we werken rustig tegenover elkaar aan tafel, hebben een hulplijn in de buurt wanneer het niet zo goed lukt, en praten ondertussen over koetjes, kalfjes en serieuze zaken. Voor het eerst sinds onze scoutsjaren hebben we weer een gedeelde hobby en ik vind het heerlijk!

© Lieve Deduytschaever 190720 13.jpg Doorgaan met het lezen van “Alice I deel II”

Papa’s Frankie

Voor mijn mama maakte ik al een topje, een jurk, een tas en een paar shoppers, maar mijn papa bleef tot nu toe een beetje in de kou staan. In juni vierden we echter vaderdag én papa’s verjaardag, dus dat was de ideale gelegenheid om ook voor hem iets te naaien.

© Lieve Deduytschaever 190623 04.jpg

Eind mei kwam er een nieuw toppatroontje op de markt. De Frankie & Faye fannypack van WISJ Designs. Een mannelijke en een vrouwelijke versie van het klassieke heuptasje. Ik mocht mee testen en maakte toen een Faye, maar voor mijn papa was de Frankie natuurlijk meer geschikt.

© Lieve Deduytschaever 190623 03.jpg Doorgaan met het lezen van “Papa’s Frankie”

Love at first sight

Vandaag is rood… de kleur van de liefde voor mijn nieuwe laptoptas! Toen Lieve het patroon van de Stinger publiceerde, wist ik hoe mijn tas er zou uitzien. Tijdens een van mijn IKEA-uitstappen had ik een prachtige stof ontdekt die op punt stond om uit de collectie te verdwijnen en waarvan ik dus liefdevol drie meter adopteerde. Een stuk baksteenrood kurkleer en kleurige fournituren vulden het geheel aan. Maar het project bleef op de plank liggen. Lieve stuurde meermaals aan op een naaidagje met het oog op het maken van de Stinger maar met een druk gezin en de navenante overvolle agenda lukte het niet om voldoende me-time te creëren.

Doorgaan met het lezen van “Love at first sight”

If I catch your dreams…

Een tijdje geleden maakte ik een ‘dreamcathertas’ voor Michael’s Bomma Indiaan. Ze was jarig en kreeg van ons een heel persoonlijk cadeautje. Bomma koestert de tas die in de living hangt, waar iedereen ze kan zien. Als ze boodschappen doet, loopt ze er fier mee op straat.

© Lieve Deduytschaever 190512 07

Het mooiste compliment dat een tassenmadam zoals ik kan krijgen, is dat mensen een creatie zo mooi vinden dat ze er zelf ook eentje willen. Mijn schoonmoeder Yvonne ‘bestelde’ nog dezelfde dag een exemplaar voor zichzelf. Mijn ventje en ik wisten dus wat te geven voor haar verjaardag.

© Lieve Deduytschaever 190512 11 Doorgaan met het lezen van “If I catch your dreams…”

Mijn Faye fannypack

Poepzakskes‘ maken onlosmakelijk deel uit van mijn jeugd. Op elke reis, op elke uitstap had ik er zo eentje rond mijn heupen. Later werd het nogal ‘schaamtelijk‘ om daarmee rond te lopen, dus bij die gelegenheden ging ik meer en meer voor een kleine handtas of rugzak. Toen mijn neefje-en-petekind Wolf er onlangs eentje vroeg voor zijn verjaardag in november, met dezelfde stoffen als zijn wolven-rugzak Oscar, viel ik dan ook een beetje uit de lucht. Ik besefte helemaal niet dat heuptasjes weer helemaal in zijn…

Frankie and Faye fannypack

Toen ik er lucht van kreeg dat WISJ Designs een nieuw heuptas-patroontje op de markt bracht, was ik er dan ook als de kippen bij om mee te testen. Gelukkig had Sofie nog een plaatsje voor mij.

© Lieve Deduytschaever 190526 21 Doorgaan met het lezen van “Mijn Faye fannypack”

Let’s Sti(c)k Together: ‘t Zit vanbinnen

Inspiratie… soms loop je ervan over, soms moet je op zoek naar je muze. Het thema van deze ‘Let’s Sti(c)k Together‘ is: ‘Laat je inspireren door een ander‘. Ik dacht erover na, wrong mij in bochten, lag ervan wakker… en kreeg maar geen inspiratie. Een paar dagen voor de deadline schreef ik mij uit voor deze editie, want ik kreeg er stress van.

© Lieve Deduytschaever 190406 03

Toch word ik elke dag geïnspireerd door mensen om mij heen. Ik besefte ineens dat heel wat van mijn tasseninspiratie eigenlijk gedreven wordt door mijn allereerste naaiervaring: een omkeerbare tas die ik maakte tijdens de eerste naailes bij Boho Atelier. Daar en op dat moment werd ik gebeten door het naaivirus én leerde ik een van mijn beste vriendinnen kennen: Tatiana. Onrechtstreeks was die allereerste naailes dus ook de aanloop naar de samenwerking van drie Girls in Uniform. Dat kan tellen als inspiratie, toch? Doorgaan met het lezen van “Let’s Sti(c)k Together: ‘t Zit vanbinnen”

Omdat afscheid nemen niet bestaat…

Er zijn zo mensen die tijdelijk met je mee door het leven stappen. Collega’s, artsen, therapeuten, leerkrachten… Mensen die stuk voor stuk een stempel op je leven drukken en dan weer verdwijnen. Je kan hen geen vrienden noemen, maar ze kunnen oh zo belangrijk voor je zijn, in die korte tijd dat jullie elkaar kennen. Ja, in een ander leven, onder andere omstandigheden zouden jullie misschien maatjes worden. Maar nu niet…

©Lieve Deduytschaever 190222 05

Ze zijn een tijdje veel voor je gaan betekenen en dan verdwijnen ze op een dag. Je kan het nu wel op eigen kracht, bent genezen, verandert van werk, hebt hen niet meer nodig en er is geen enkele reden meer om de relatie nog verder uit te bouwen. Zo’n afscheid is voor mij wel even slikken, en ik kan dat niet zomaar voorbij laten gaan. Doorgaan met het lezen van “Omdat afscheid nemen niet bestaat…”

Let’s Sti©k Together – impulsief, ikke?

Toen Sonja aankondigde dat het thema van deze Let’s Stick Together editie ‘impulsaankopen’ was, schreef ik meteen: “Deze laat ik aan mij voorbij gaan, want ik heb geen impulsaankopen in huis”. Mijn woorden waren nog niet koud… of ik moest ze alweer intrekken.

@ Lieve Deduytschaever 190316 02

Op Facebook zag ik een mooie handtas passeren. Eentje waarop een prachtige dreamcatcher in blauwtinten stond te pronken. Mijn ventje is fier op zijn Indiaanse roots en er hangen hier in huis een paar dreamcatchers, dus de tas trok meteen mijn aandacht. Het was liefde op het eerste gezicht. Michael’s ‘Bomma Blauwe Wolk’ wordt deze maand 91 jaar. Een plus een is twee.

@ Lieve Deduytschaever 190316 07 Doorgaan met het lezen van “Let’s Sti©k Together – impulsief, ikke?”