The SewBees: het Malle naaiweekend… en het verhaal van een unieke vriendschap

Soms kan de tijd niet snel genoeg gaan. Maandenlang keek ik reikhalzend uit naar het naaiweekend begin juni. Niet alleen is twee-en-een halve dagen creatieve me-time iets waar elke naaister naar verlangt, maar ik wist ook: deze keer zijn àl mijn ‘naaivriendinnen’ een heel weekend samen.

© An Rouquaert 190608 03.jpg

Met drie drukke agenda’s lukt het de Girls in Uniform niet zo vaak om elkaar te zien. Een hele dag samen op stap is een grote uitzondering. Het SewBees naaiweekend was een unieke gelegenheid om het dagelijkse leven buiten spel te zetten en samen ten volle te genieten van onze hobby. Dat onze gastblogster An erbij was, alsook mijn vriendin Liesbet, was helemaal uitzonderlijk. De puzzel viel mooi in elkaar.

© Lieve Deduytschaever 190608 12

Wat ben ik blij met mijn creatieve hobby… Niet alleen is naaien voor mij de ultieme ontspanning, ik heb door mijn hobby een hele rits fantastische dames leren kennen. De blogsamenwerking met mijn vriendinnen-in-uniform Margot, Tatiana en An zorgde voor een hele nieuwe dimensie in onze vriendschap.

Daarnaast kom ik op elke mogelijke gelegenheid toffe madammen tegen: sympathieke eigenaressen van stoffenwinkels, plezante lesgeefsters van workshops, gezellige collega-naaisters, lieve blogsters… en last but nog least de supertoffe organisatrice van het SewBees naaiweekend, Pia!

© Lieve Deduytschaever 190608 15

Het is grotendeels dankzij haar dat de Girls in Uniform telkens zo happig zijn om op naaiweekend te vertrekken. Pia verwent elke dame in haar groep als een overijverige moederkloek. Dankzij haar warme lach, haar openhartige verhalen en haar ‘vliegende piemels’ kan je niet anders dan je laten meevoeren in haar enthousiasme. Over elk detail denkt ze na, elk probleem wordt meteen opgelost. Bovendien kiest ze telkens weer voor een prachtlocatie. In het Vormingscentrum in Malle wordt iedereen in de watten gelegd van het eerste avondmaal tot de laatste tas koffie.

Groepsfoto SewBees

Zo’n weekendje naaien is natuurlijk veel meer dan ‘werken’ om zoveel mogelijk stuks klaar te hebben. Al bij het eerste avondmaal lagen de dames van ons groepje bijna onder tafel van het lachen. Daar is het trouwens niet bij gebleven: de grappen en plagerijen vlogen het hele weekend lang heen en weer, zodat onze lachspieren intussen goed getraind zijn.

Samen naaien is ook: elkaar bijstaan tijdens frustraties, hulp bieden als een ander het even niet meer ziet, materiaal uitlenen als je buurvrouw een rits of garen vergeten is, elkaars werk bewonderen, veel complimentjes geven én krijgen… Elke dame in de groep van vijftig (jammer genoeg hebben we geen heren gezien dat weekend, wie voelt zich geroepen?) deelt dezelfde passie voor stoffen en patronen. Je herkent een heel scala aan emoties  in de ander en zit nooit om een gespreksonderwerp verlegen. Heerlijk toch?

Wat we in elkaar flansten tijdens het weekend, dat zie je binnenkort op de blog passeren. De prachtige Stinger van Tatiana zag je trouwens al verschijnen. Geloof me maar dat er heel wat moois vanonder onze machine rolde. Laat het jaar dus maar voorbij vliegen, want in juni 2020 zijn de Girls in Uniform er terug bij!

© Lieve Deduytschaever 190608 07

Wat denk je… zou jij het ook leuk vinden om mee te gaan op zo’n naaiweekend? Hou de site van Pia dan maar in het oog, want ze organiseert nog zoveel leuks!

© Lieve Deduytschaever 190608 16

Tot snel,
Lieve

Love at first sight

Vandaag is rood… de kleur van de liefde voor mijn nieuwe laptoptas! Toen Lieve het patroon van de Stinger publiceerde, wist ik hoe mijn tas er zou uitzien. Tijdens een van mijn IKEA-uitstappen had ik een prachtige stof ontdekt die op punt stond om uit de collectie te verdwijnen en waarvan ik dus liefdevol drie meter adopteerde. Een stuk baksteenrood kurkleer en kleurige fournituren vulden het geheel aan. Maar het project bleef op de plank liggen. Lieve stuurde meermaals aan op een naaidagje met het oog op het maken van de Stinger maar met een druk gezin en de navenante overvolle agenda lukte het niet om voldoende me-time te creëren.

Continue reading “Love at first sight”

Elsa blouse

Peinzend voor je kast staan met die vraag: wat zal ik eens aantrekken? Toegegeven, op het werk is dat makkelijk: kaki of legergroen. Maar in het weekend doorzoek ook ik mijn garderobe. Wat me opviel, was dat er bij mijn hemden nog geen enkele zelfgemaakte versie hing. Daar moest ik toch eens iets aan doen…

IMG_9113b

Toen Lieve en ik een paar maanden geleden naar de opening gingen van dubbel:punt, sprak ik daar met een jongedame die zo’n leuke Elsa blouse van La Maison Victor droeg, dat mijn vingers direct jeukten om er ook mee aan de slag te gaan. Toevallig lag er daar het perfecte hemdstofje: een zachte viscose met ruit en een subtiel glittertje. Verkocht! Continue reading “Elsa blouse”

If I catch your dreams…

Een tijdje geleden maakte ik een ‘dreamcathertas’ voor Michael’s Bomma Indiaan. Ze was jarig en kreeg van ons een heel persoonlijk cadeautje. Bomma koestert de tas die in de living hangt, waar iedereen ze kan zien. Als ze boodschappen doet, loopt ze er fier mee op straat.

© Lieve Deduytschaever 190512 07

Het mooiste compliment dat een tassenmadam zoals ik kan krijgen, is dat mensen een creatie zo mooi vinden dat ze er zelf ook eentje willen. Mijn schoonmoeder Yvonne ‘bestelde’ nog dezelfde dag een exemplaar voor zichzelf. Mijn ventje en ik wisten dus wat te geven voor haar verjaardag.

© Lieve Deduytschaever 190512 11 Continue reading “If I catch your dreams…”

Een Lux(e) bloemenweelde

Altijd leuk als de mensen die ik graag zie zoveel vertrouwen hebben in mijn kunnen, dat ze me vragen iets voor hen te maken. Voor mijn nicht Marijke maakte ik al eerder een Lux dress van Bel’Etoile en nog voor die af was, had ze al twee andere jurken ‘besteld’. Blindelings vertrouwen heet zoiets!

© Lieve Deduytschaever 190511 10

Voor deze jurk lag de lat wel wat hoger. Ze wilde namelijk graag een creatie van mijn hand dragen op het communiefeest van haar zoon Nathan. Als mama van het feestvarken loopt ze die dag in de kijker en dan moet het kleedje natuurlijk wel in orde zijn. Marijke ging op zoek naar een mooi modelletje en ik naar de stof. De voorstellen vlogen via Messenger heen en weer, maar telkens kwamen we terug bij dat ene prachtige patroon: de Lux.

© Lieve Deduytschaever 190511 07 Continue reading “Een Lux(e) bloemenweelde”