Een Girl op het bal

Begin januari kreeg ik op een luie zaterdagmiddag plots een berichtje van Linda, een dame die volgens mij de overtreffende trap van jurken naait, want ze gaat naar historische bals in zelfgenaaide outfits. Voor zij die denken dat een Girl in Uniform steeds in sportoutfits of jeansbroeken rondloopt: niets is minder waar. De hoepeljurken in de Sissi-films deden me steeds zwijmelen en wat leek het me leuk zo’n jurk te mogen aantrekken. Dus toen Linda me vertelde dat er die avond een operabal was in Gent en er plots iemand weggevallen was, en of ik misschien geïnteresseerd was? Ik wist niet meer waar te springen van enthousiasme.

Image_1578848229

Linda stelde me twee zelfgemaakte jurken voor waar ze me wel in kon spelden: een regency dress van 1870 of een bustle anno 1800. Euh….  gelukkig kon Google me snel duidelijk maken wat het ene en het andere voorstelde, en koos ik voor het laatste: een bustle jurk waar je door een soort hoepel op je achterste plots met een uitgestoken gigantisch, wiegende kont kunt pronken. Fan-tas-tisch!

Image_1578848396

Omdat er natuurlijk weinig tijd was om andere accessoires te vinden, griste ik gewoon een parelsnoer mee, stak ik mijn haar op en trok ik naar Gent met mijn trouwschoenen en een witte panty. We spraken af in een hotel om ons in de historische correcte onderjurken en jurk te hijsen (en in mijn geval te spelden). Ik kreeg wel wat richtlijnen over de volgorde van mijn laagjes kledij en wat voor- en achterkant waren, maar na een tijdje leek Linda tevreden met mijn Victoriaans kostuum. Zij had zich samen met een vriendin in schitterende outfits à la Francaise gehesen van midden 1800, met een soort hoepels op de heupen die ze paniers noemen. Prachtig om te zien, maar niet te makkelijk om met vier vrouwen met elk een hoepelstructuur als onderkleding, in een lift te passen. Gelukkig kennen we Tetris en dan lukte het prima.

81250738_2928817733819416_486466228081131520_n (1)

Volledig opgetut trokken we naar de Gentse opera, waar heel wat mannen en vrouwen rondparadeerden in crinolines, jacquets en militaire kostuums.  Tel daarbij een schitterende operazaal als decor en je waant je terug in de tijd anno 1800. Ik heb er mijn ogen uitgekeken.

Image_1578848512

Aangezien het echt een bal was, werd er ook de hele tijd gedanst. Ik ken niets van die periode en zeker al geen danspassen, maar daarvoor heb je  dus blijkbaar een dansmeester die de passen voor elke dans eerst overloopt. Eigenlijk is onze indianendans nog moeilijker dan deze choreografieën. Logisch, want met tien meter stof per jurk en hoepelstructuren, bustles en paniers zijn tangopassen uit den boze. Ik trok mijn stoute schoenen aan en vroeg of een man met me wou walsen (wat ik niet kan) en die gentleman is zo vriendelijk geweest mij op sleeptouw te nemen. Heerlijk! (note to myself: ik moet leren walsen!)

Het bal duurde maar tot middernacht en het ging veel te snel voorbij, maar Linda heeft me al een ticket beloofd voor de volgende. Nu moet ik natuurlijk nog kijken of ik er in een zelfgenaaide jurk naartoe trek of niet. Linda sprak me al streng toe dat het wel de bedoeling  is dat ik ook mijn eigen korset maak. Dat belooft…  Maar misschien willen de Girls wel mee? Wordt in ieder geval vervolgd.

IMG_20200104_201116137

Tot schrijfs, Margot

 

 

 

Mijn ‘heiligdom’

Toen we, zo’n 11 jaar geleden, ons huis bouwden, was er nog geen sprake van een obsessieve hobby. Ik sportte af en toe en dat was het. We bouwden een huis met drie slaapkamers: onze ‘master bedroom’, een bureau en een logeerkamer. Toen onze neefjes nog klein waren, kwamen ze af en toe slapen. Heerlijk was dat, zeker omdat we al snel onze eigen bedtijdrituelen hadden. We kropen ’s avonds met z’n vieren gezellig in het grote bed terwijl Michael een verhaaltje voorlas. En nog eentje, en nog eentje… tot het tijd was om te slapen. Mijn favoriete moment van de logeerpartij! Maar nu de jongens pubers zijn komen ze niet zo vaak meer logeren.

© Moors M - 200111-6U6A2529

Enter wilde plannen: waarom zou ik de logeerkamer niet omtoveren in een heus naaiatelier? De kamer is lang en smal, met een schuine wand, maar met ingebouwde kasten zag ik dat helemaal zitten. Alleen… waar vind je een betrouwbare stielman? Doorgaan met het lezen van “Mijn ‘heiligdom’”

Onder de kerstboom van de Girls

Sinds we besloten samen te bloggen, proberen Tatiana, Margot elkaar verschillende keren per jaar te zien. Met drie drukke agenda’s lukt dat niet zo vaak als we zouden willen, maar het eindejaar laten we nooit voorbij gaan zonder een gezellig kerstfeestje te plannen voor ons drietjes. Gastvrouw van dienst was Margot, die ons in de watten legde en ervoor zorgde dat onze buikjes gevuld werden met allerlei heerlijkheden.

IMG_9533

Al gaat het bij zo’n feestje vooral om het samenzijn, de Girls zijn ook gek op cadeautjes. Omdat het de laatste maanden nogal hectisch is in onze jobs, besloten we met spijt in het hart dit jaar niet voor zelfgemaakte cadeau’s te gaan. Toch wilden we een beetje in onze blogwereld blijven… Doorgaan met het lezen van “Onder de kerstboom van de Girls”

Uitgedaagd door lingerie

Dat de Girls in Uniform graag nieuwe dingen ontdekken moet ik jullie niet meer vertellen. Omdat onze naaiskills ondertussen voldoende vergevorderd zijn, wagen we ons graag aan een nieuwe uitdaging: lingerie naaien. Hoe kunnen we dat beter leren dan onder het deskundige oog van de Lingerie Academie?

Op een zonnige zaterdag in september trokken de Girls in Uniform met volle moed naar het zalige naaiatelier van Pia, de inspirator en bezige bijenkoningin van de SewBees en het gezelligste naaiweekend van Vlaanderen. We zouden er samen een mooie BH te leren naaien onder begeleiding van Lies van De Lingerie Academie. We werden onmiddellijk geconfronteerd met keuzestress: Cybelle, Diana of Aurora? Elk BH-patroon zag er even mooi uit. Gelukkig hielp Lies ons kiezen op basis van onze pasmaten en voorkeuren. Toen kwam voor mij pas de echte uitdaging: stofjes kiezen. Gelukkig had Lies prachtige kant-en-klare setjes mee met alle benodigdheden, zodat elke Girl wel iets naar haar smaak vond. Ik besloot uit mijn comfortzone te treden en ‘nude’ te kiezen in de plaats van rood voor het Cybelle-patroon.

© Lieve Deduytschaever 190907 02

© Pia Dean 190907 05

© Lieve Deduytschaever 190907 09

Toen begon het echte werk: patroontje uitknippen, juiste stoffen knippen (rekening houdend met de tekening in de rekbare kant), de stukken stof uitleggen om zeker geen verkeerde patroondelen aan elkaar te naaien (gelukkig had Pia nog extra strijkplanken staan😊) en vervolgens stap per stap deze samenvoegen. In het naaiatelier ontstond de bedrijvigheid van een bijenkorf. Wat een gepriegel! Er werd meermaals binnensmonds gevloekt, het tornmesje bleek onze beste vriend en de koffie hielp om onze concentratie op peil te houden en gedetailleerd te werken. Pia had heerlijke versnaperingen voor bij de koffie, waar de emo-eter in mezelf dankbaar gebruik van maakte om de innerlijke stress eventjes weg te werken.

© Lieve Deduytschaever 190907 06

© Lieve Deduytschaever 190907 10

© Pia Dean 190907 07

Lies bleef ons aanmoedigen, zelfs als Margot haar machine tegenpruttelde, Lieve voor de derde keer een stiksel moest uithalen of An en ik een halve depressie kregen bij het zien van het aantal patroonstukken. De middagpauze met een lekker broodje en een heerlijk homemade soepje bracht onze hoofden, handen en machines eventjes rust. Na de middag zagen we het mirakel dan gebeuren: één voor één rolden er stillaan echte BH’s van onder onze machines! Vol bewondering bekeken we elkaars’ werkstukken. De tijd tikte echter genadeloos verder en de verdere afwerking werd thuiswerk voor ons allemaal….Nu nog tijd vinden om deze af te werken.

© Tatiana Ivaneanu 190907 02

© Pia Dean 190907 08

Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat het een boeiende maar vooral uitdagende dag was voor alle Girls in Uniform! De formule van de Lingerie Acedemie@home is perfect om het naaien van lingerie te leren. Je kan verduidelijking vragen aan de begeleiding en leert de instructies te lezen door ze ook te visualiseren. Ik kan het warm aanbevelen en wil namens de Girls Lies dan ook heel erg bedanken voor haar deskundige begeleiding alsook Pia voor haar warme ontvangst in haar Beehive!

Tot schrijfs,

Tatiana

Er waren eens… sterke vrouwen

Als Girl in Uniform, hebben we het allemaal al eens gehoord: gij moet een sterke zijn! Alsof het kostuum dat je draagt je spiermassa, moed en doorzettingsvermogen bepaalt…  Ik ken veel sterke vrouwen die steeds doorbijten, nooit opgeven, bij tegenslag recht krabbelen en doorgaan waar ze net gevallen zijn.  Sommigen dragen een uniform, sommigen niet…. Doorgaan met het lezen van “Er waren eens… sterke vrouwen”

The SewBees: het Malle naaiweekend… en het verhaal van een unieke vriendschap

Soms kan de tijd niet snel genoeg gaan. Maandenlang keek ik reikhalzend uit naar het naaiweekend begin juni. Niet alleen is twee-en-een halve dagen creatieve me-time iets waar elke naaister naar verlangt, maar ik wist ook: deze keer zijn àl mijn ‘naaivriendinnen’ een heel weekend samen.

© An Rouquaert 190608 03.jpg

Met drie drukke agenda’s lukt het de Girls in Uniform niet zo vaak om elkaar te zien. Een hele dag samen op stap is een grote uitzondering. Het SewBees naaiweekend was een unieke gelegenheid om het dagelijkse leven buiten spel te zetten en samen ten volle te genieten van onze hobby. Dat onze gastblogster An erbij was, alsook mijn vriendin Liesbet, was helemaal uitzonderlijk. De puzzel viel mooi in elkaar. Doorgaan met het lezen van “The SewBees: het Malle naaiweekend… en het verhaal van een unieke vriendschap”

Mechelse bib gaat retro

Onze bib in Mechelen heeft een hart voor naaisters. Je kan er in alle rust verschillende naaitijdschriften doorbladeren en er je patronen overnemen.
Sinds een jaartje hebben de bibmensen de lat nog een beetje hoger gelegd en er een twist aan gegeven: naast de hedendaagse zelfmaakmode kan je ook de retro toer opgaan met patronen uit de jaren ’50 tot ’80.

Doorgaan met het lezen van “Mechelse bib gaat retro”

Battle of the Blanches

Altijd leuk als de Girls afspreken. Naaien voor een goed doel, een stoffenuitstapje… als het maar met naaien te maken heeft en gezellig wordt. Voor ons laatste uitje besloten we onze eerste stappen te zetten in het tassen maken. Nu ja, eerste stappen… ik had al eens een etui gemaakt en testte de Stinger mee uit. En Lieve… Lieve maakte al genoeg tassen om een eigen boetiek te beginnen. Maar An en Tatiana waren onbekend in tassenland. Een Katrienette’s workshop Blanche, een schattige barrel bag met (kurk)lederen details, zou daar verandering in brengen.

De Blanche is een populair model van Swoon. De workshop duurt een hele dag en vraagt wel wat voorbereiding. We kregen op voorhand het patroon en de tutorial om ons huiswerk te doen. We trokken dus met onze voorbereide lapjes naar Oost-Vlaanderen, waar Katrien, de koningin van kurkleer, rivetten en verstevigingen, ons door alle stappen zou loodsen.

Doorgaan met het lezen van “Battle of the Blanches”

Fabric sales in Rotselaar

Jullie zijn waarschijnlijk net als ik lid van een aantal Facebookgroepen met als belangrijkste thema naaien. Altijd leuk voor inspiratie, tips, bemoedigingen en nieuwtjes. Een bericht dat jaarlijks in een paar van die groepen terugkomt, is de aankondiging voor de Fabric Sales in Rotselaar. Volgens hun Facebookpagina een terugkerend evenement dichtbij Leuven waar ontwerpers hun stoffen tegen zeer voordelige prijzen aanbieden.

Moeten we dat misschien eens gaan uitproberen? Stof heb je nooit genoeg en als het dan nog van een designer en van goede kwaliteit is, dan kan je dat toch niet laten liggen. Dus trok ik op met een vriendin naar Rotselaar.

We hadden een budget afgesproken en beloofd om streng op elkaar toe te zien dat het bedrag niet overschreden werd. De uitverkoop kan je qua oppervlakte niet vergelijken met een Stoffen Spektakel: het bestaat feitelijk maar uit drie ruimtes met de rollen stof, en in het midden een grote tafel om je stoffen te laten knippen. Verder lopen er een paar ultrasympathieke dames en heren rond die je helpen de stoffen af te meten.  De eerste indruk was voor mij wat teleurstellend. Ik had het veel groter verwacht en ik verklapte tegen Lies: “Ik denk niet dat ik hier veel ga kopen”.

Te snel gedacht… want na een eerst ronde stofjes kijken, begon mijn lodderig oog toch een paar mogelijkheden te spotten. Ik had nog wat kantprojectjes in gedachten en daar had je veel keuze van kant en lingeriestoffen van een erg goede kwaliteit. Dan begin je… “kijk eens wat leuk, voel eens hoe zacht, daar zou je een mooi jasje van kunnen maken…” Soit, jullie snappen dat ik, twintig minuten na mijn boude uitspraak, al een lange lijst met stofjes aan het maken was. Een categorie ‘Zeker kopen’, de categorie ‘Die kan je feitelijk niet laten liggen’ en de categorie ‘Ach, waarom niet?’

IMG_7936

Gelukkig gaf Lies me wat eerlijk advies waardoor mijn budget nooit in gevaar kwam. Trots trokken we richting kassa, tot mijn aandacht nog getrokken werd naar een stofje in presale dat je kon bestellen. Zowel ik als Lies waren razend enthousiast en we bestelden beiden twee meter. Geen idee wat ik ervan ga maken, maar het behoorde tot de categorie ‘Dat laat je gewoon niet liggen’!

Soit, ik ben 2,5 euro binnen mijn budget gebleven, wat een enorme prestatie is.  En al die mooie stofjes die het niet haalden in mijn winkeltas… de volgende Fabric Sales is nooit ver weg.

Ben jij al eens naar de Fabric Sales geweest? Had jij ook een mooie buit? Laat het me weten.

Tot schrijfs,
Margot

Stoffen met hopen – Modecoupon

Zelf zou ik nooit zomaar heen gereden zijn, maar mijn vriendin Annelies wilde haar stoffenhorizon wat uitbreiden en nam mij op sleeptouw richting Modecoupon in Sint-Niklaas. Ik zit momenteel midden in een ‘stoffenstop’, waarbij ik probeer zoveel mogelijk stoffen uit mijn voorraad te verwerken, en had dus niets nodig. Maar tegen een gezellige ochtend snuisteren in leuke stofjes zeg ik natuurlijk niet neen.

©Lieve Deduytschaever 180115 03

Mijn mond viel open toen ik het ‘warenhuis’ binnenstapte. Een stoffen- en fourniturenwinkel met zo’n grote oppervlakte had ik nog nooit gezien, vandaar de benaming. Alle stoffen liggen er overzichtelijk per stofsoort uitgestald op meters- en meterslange rekken, zo ver als je kan kijken. Een heel team dames en ook een paar heren staan klaar om de klant van dienst te zijn, en om de hopen stofrollen op de toonbank terug op hun plaats te leggen, eens de stof gesneden is.

Je kan het zo gek niet verzinnen… Op zoek naar fleurige carnavalstoffen, naar stevige canvas voor bemeubeling, naar vulling voor je stoelkussens of naar skai en kunstleer? Tafelzeil of satijn, lurex of omkeerbare pailletten in tientallen kleuren… Honderden stofsoorten liggen naar je te lonken, in tientallen stijlen. Jong en kleurrijk of stijlvol en sober? Alles vind je er. Ook alle mogelijk kleurtjes lint, elastiek, paspel, knopen, flok- en flexfolie kan je er vinden.

Het lijkt wel het walhalla van de stoffen, maar na een tijdje kreeg ik toch het gevoel dat ik door het bos de bomen niet meer zag. Het gevoel dat ik te veel keuze had, en wat ik ook zou kiezen, ik zou nog heel wat moois mislopen. Eigenlijk kreeg ik er wel een beetje stress van…

©Lieve Deduytschaever 180115 01

Aan het eind van de rit ben ik heel blij dat ik deze winkel heb leren kennen. Als ik eens zin heb om te shoppen voor een paar projecten tegelijk, staat dit adresje zeker in mijn GPS! Maar in dit geval wandelde ik er, heel braaf, buiten met slechts één stofje dat perfect matcht met de andere stoffen voor een tas die ik ga maken.

©Lieve Deduytschaever 180115 23

Ken jij nog zo’n leuke adresjes?

Tot snel,
Lieve