Uitgedaagd door lingerie

Dat de Girls in Uniform graag nieuwe dingen ontdekken moet ik jullie niet meer vertellen. Omdat onze naaiskills ondertussen voldoende vergevorderd zijn, wagen we ons graag aan een nieuwe uitdaging: lingerie naaien. Hoe kunnen we dat beter leren dan onder het deskundige oog van de Lingerie Academie?

Op een zonnige zaterdag in september trokken de Girls in Uniform met volle moed naar het zalige naaiatelier van Pia, de inspirator en bezige bijenkoningin van de SewBees en het gezelligste naaiweekend van Vlaanderen. We zouden er samen een mooie BH te leren naaien onder begeleiding van Lies van De Lingerie Academie. We werden onmiddellijk geconfronteerd met keuzestress: Cybelle, Diana of Aurora? Elk BH-patroon zag er even mooi uit. Gelukkig hielp Lies ons kiezen op basis van onze pasmaten en voorkeuren. Toen kwam voor mij pas de echte uitdaging: stofjes kiezen. Gelukkig had Lies prachtige kant-en-klare setjes mee met alle benodigdheden, zodat elke Girl wel iets naar haar smaak vond. Ik besloot uit mijn comfortzone te treden en ‘nude’ te kiezen in de plaats van rood voor het Cybelle-patroon.

© Lieve Deduytschaever 190907 02

© Pia Dean 190907 05

© Lieve Deduytschaever 190907 09

Toen begon het echte werk: patroontje uitknippen, juiste stoffen knippen (rekening houdend met de tekening in de rekbare kant), de stukken stof uitleggen om zeker geen verkeerde patroondelen aan elkaar te naaien (gelukkig had Pia nog extra strijkplanken staan😊) en vervolgens stap per stap deze samenvoegen. In het naaiatelier ontstond de bedrijvigheid van een bijenkorf. Wat een gepriegel! Er werd meermaals binnensmonds gevloekt, het tornmesje bleek onze beste vriend en de koffie hielp om onze concentratie op peil te houden en gedetailleerd te werken. Pia had heerlijke versnaperingen voor bij de koffie, waar de emo-eter in mezelf dankbaar gebruik van maakte om de innerlijke stress eventjes weg te werken.

© Lieve Deduytschaever 190907 06

© Lieve Deduytschaever 190907 10

© Pia Dean 190907 07

Lies bleef ons aanmoedigen, zelfs als Margot haar machine tegenpruttelde, Lieve voor de derde keer een stiksel moest uithalen of An en ik een halve depressie kregen bij het zien van het aantal patroonstukken. De middagpauze met een lekker broodje en een heerlijk homemade soepje bracht onze hoofden, handen en machines eventjes rust. Na de middag zagen we het mirakel dan gebeuren: één voor één rolden er stillaan echte BH’s van onder onze machines! Vol bewondering bekeken we elkaars’ werkstukken. De tijd tikte echter genadeloos verder en de verdere afwerking werd thuiswerk voor ons allemaal….Nu nog tijd vinden om deze af te werken.

© Tatiana Ivaneanu 190907 02

© Pia Dean 190907 08

Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat het een boeiende maar vooral uitdagende dag was voor alle Girls in Uniform! De formule van de Lingerie Acedemie@home is perfect om het naaien van lingerie te leren. Je kan verduidelijking vragen aan de begeleiding en leert de instructies te lezen door ze ook te visualiseren. Ik kan het warm aanbevelen en wil namens de Girls Lies dan ook heel erg bedanken voor haar deskundige begeleiding alsook Pia voor haar warme ontvangst in haar Beehive!

Tot schrijfs,

Tatiana

Er waren eens… sterke vrouwen

Als Girl in Uniform, hebben we het allemaal al eens gehoord: gij moet een sterke zijn! Alsof het kostuum dat je draagt je spiermassa, moed en doorzettingsvermogen bepaalt…  Ik ken veel sterke vrouwen die steeds doorbijten, nooit opgeven, bij tegenslag recht krabbelen en doorgaan waar ze net gevallen zijn.  Sommigen dragen een uniform, sommigen niet…. Doorgaan met het lezen van “Er waren eens… sterke vrouwen”

The SewBees: het Malle naaiweekend… en het verhaal van een unieke vriendschap

Soms kan de tijd niet snel genoeg gaan. Maandenlang keek ik reikhalzend uit naar het naaiweekend begin juni. Niet alleen is twee-en-een halve dagen creatieve me-time iets waar elke naaister naar verlangt, maar ik wist ook: deze keer zijn àl mijn ‘naaivriendinnen’ een heel weekend samen.

© An Rouquaert 190608 03.jpg

Met drie drukke agenda’s lukt het de Girls in Uniform niet zo vaak om elkaar te zien. Een hele dag samen op stap is een grote uitzondering. Het SewBees naaiweekend was een unieke gelegenheid om het dagelijkse leven buiten spel te zetten en samen ten volle te genieten van onze hobby. Dat onze gastblogster An erbij was, alsook mijn vriendin Liesbet, was helemaal uitzonderlijk. De puzzel viel mooi in elkaar. Doorgaan met het lezen van “The SewBees: het Malle naaiweekend… en het verhaal van een unieke vriendschap”

Mechelse bib gaat retro

Onze bib in Mechelen heeft een hart voor naaisters. Je kan er in alle rust verschillende naaitijdschriften doorbladeren en er je patronen overnemen.
Sinds een jaartje hebben de bibmensen de lat nog een beetje hoger gelegd en er een twist aan gegeven: naast de hedendaagse zelfmaakmode kan je ook de retro toer opgaan met patronen uit de jaren ’50 tot ’80.

Doorgaan met het lezen van “Mechelse bib gaat retro”

Battle of the Blanches

Altijd leuk als de Girls afspreken. Naaien voor een goed doel, een stoffenuitstapje… als het maar met naaien te maken heeft en gezellig wordt. Voor ons laatste uitje besloten we onze eerste stappen te zetten in het tassen maken. Nu ja, eerste stappen… ik had al eens een etui gemaakt en testte de Stinger mee uit. En Lieve… Lieve maakte al genoeg tassen om een eigen boetiek te beginnen. Maar An en Tatiana waren onbekend in tassenland. Een Katrienette’s workshop Blanche, een schattige barrel bag met (kurk)lederen details, zou daar verandering in brengen.

De Blanche is een populair model van Swoon. De workshop duurt een hele dag en vraagt wel wat voorbereiding. We kregen op voorhand het patroon en de tutorial om ons huiswerk te doen. We trokken dus met onze voorbereide lapjes naar Oost-Vlaanderen, waar Katrien, de koningin van kurkleer, rivetten en verstevigingen, ons door alle stappen zou loodsen.

Doorgaan met het lezen van “Battle of the Blanches”

Fabric sales in Rotselaar

Jullie zijn waarschijnlijk net als ik lid van een aantal Facebookgroepen met als belangrijkste thema naaien. Altijd leuk voor inspiratie, tips, bemoedigingen en nieuwtjes. Een bericht dat jaarlijks in een paar van die groepen terugkomt, is de aankondiging voor de Fabric Sales in Rotselaar. Volgens hun Facebookpagina een terugkerend evenement dichtbij Leuven waar ontwerpers hun stoffen tegen zeer voordelige prijzen aanbieden.

Moeten we dat misschien eens gaan uitproberen? Stof heb je nooit genoeg en als het dan nog van een designer en van goede kwaliteit is, dan kan je dat toch niet laten liggen. Dus trok ik op met een vriendin naar Rotselaar.

We hadden een budget afgesproken en beloofd om streng op elkaar toe te zien dat het bedrag niet overschreden werd. De uitverkoop kan je qua oppervlakte niet vergelijken met een Stoffen Spektakel: het bestaat feitelijk maar uit drie ruimtes met de rollen stof, en in het midden een grote tafel om je stoffen te laten knippen. Verder lopen er een paar ultrasympathieke dames en heren rond die je helpen de stoffen af te meten.  De eerste indruk was voor mij wat teleurstellend. Ik had het veel groter verwacht en ik verklapte tegen Lies: “Ik denk niet dat ik hier veel ga kopen”.

Te snel gedacht… want na een eerst ronde stofjes kijken, begon mijn lodderig oog toch een paar mogelijkheden te spotten. Ik had nog wat kantprojectjes in gedachten en daar had je veel keuze van kant en lingeriestoffen van een erg goede kwaliteit. Dan begin je… “kijk eens wat leuk, voel eens hoe zacht, daar zou je een mooi jasje van kunnen maken…” Soit, jullie snappen dat ik, twintig minuten na mijn boude uitspraak, al een lange lijst met stofjes aan het maken was. Een categorie ‘Zeker kopen’, de categorie ‘Die kan je feitelijk niet laten liggen’ en de categorie ‘Ach, waarom niet?’

IMG_7936

Gelukkig gaf Lies me wat eerlijk advies waardoor mijn budget nooit in gevaar kwam. Trots trokken we richting kassa, tot mijn aandacht nog getrokken werd naar een stofje in presale dat je kon bestellen. Zowel ik als Lies waren razend enthousiast en we bestelden beiden twee meter. Geen idee wat ik ervan ga maken, maar het behoorde tot de categorie ‘Dat laat je gewoon niet liggen’!

Soit, ik ben 2,5 euro binnen mijn budget gebleven, wat een enorme prestatie is.  En al die mooie stofjes die het niet haalden in mijn winkeltas… de volgende Fabric Sales is nooit ver weg.

Ben jij al eens naar de Fabric Sales geweest? Had jij ook een mooie buit? Laat het me weten.

Tot schrijfs,
Margot

Stoffen met hopen – Modecoupon

Zelf zou ik nooit zomaar heen gereden zijn, maar mijn vriendin Annelies wilde haar stoffenhorizon wat uitbreiden en nam mij op sleeptouw richting Modecoupon in Sint-Niklaas. Ik zit momenteel midden in een ‘stoffenstop’, waarbij ik probeer zoveel mogelijk stoffen uit mijn voorraad te verwerken, en had dus niets nodig. Maar tegen een gezellige ochtend snuisteren in leuke stofjes zeg ik natuurlijk niet neen.

©Lieve Deduytschaever 180115 03

Mijn mond viel open toen ik het ‘warenhuis’ binnenstapte. Een stoffen- en fourniturenwinkel met zo’n grote oppervlakte had ik nog nooit gezien, vandaar de benaming. Alle stoffen liggen er overzichtelijk per stofsoort uitgestald op meters- en meterslange rekken, zo ver als je kan kijken. Een heel team dames en ook een paar heren staan klaar om de klant van dienst te zijn, en om de hopen stofrollen op de toonbank terug op hun plaats te leggen, eens de stof gesneden is.

Je kan het zo gek niet verzinnen… Op zoek naar fleurige carnavalstoffen, naar stevige canvas voor bemeubeling, naar vulling voor je stoelkussens of naar skai en kunstleer? Tafelzeil of satijn, lurex of omkeerbare pailletten in tientallen kleuren… Honderden stofsoorten liggen naar je te lonken, in tientallen stijlen. Jong en kleurrijk of stijlvol en sober? Alles vind je er. Ook alle mogelijk kleurtjes lint, elastiek, paspel, knopen, flok- en flexfolie kan je er vinden.

Het lijkt wel het walhalla van de stoffen, maar na een tijdje kreeg ik toch het gevoel dat ik door het bos de bomen niet meer zag. Het gevoel dat ik te veel keuze had, en wat ik ook zou kiezen, ik zou nog heel wat moois mislopen. Eigenlijk kreeg ik er wel een beetje stress van…

©Lieve Deduytschaever 180115 01

Aan het eind van de rit ben ik heel blij dat ik deze winkel heb leren kennen. Als ik eens zin heb om te shoppen voor een paar projecten tegelijk, staat dit adresje zeker in mijn GPS! Maar in dit geval wandelde ik er, heel braaf, buiten met slechts één stofje dat perfect matcht met de andere stoffen voor een tas die ik ga maken.

©Lieve Deduytschaever 180115 23

Ken jij nog zo’n leuke adresjes?

Tot snel,
Lieve

Overlockplezier

Voor ik zo’n anderhalf jaar geleden mijn overlockmachine kocht (lees: cadeau kreeg van mijn familie), twijfelde ik al een hele tijd of zo’n machine voor mij wel een goede investering was. Ik naaide pas een jaartje en onder het toeziend oog van Katrien had ik bij Boho al vaak met een overlock gewerkt. Ja, de afwerking van mijn stukken leek heel wat professioneler. Ook met rekbare stoffen had het toestel geen enkel probleem, in tegenstelling tot mijn ‘broertje’ af en toe. Toch bleef het in mijn hoofd een stof-etend monster waar ik veel kapot mee kon maken. Een klassiek geval van aantrekken en afstoten…

monster-2911963_1920

Met Kerst 2016 ging ik overstag en kwam de Juki MO 654-DE mijn naaikamer binnen. Toch duurde het nog wel een paar weken voor ik het aandurfde de machine te bedraden en ermee aan de slag ging. Dankzij het kerstcadeau van Margot, een super handleiding voor de overlockmachine, produceerden de machine en ik al snel een mooie overlocksteek en kregen ook mijn homemade kleren een mooie afwerking.

Toch botsten we de maanden nadien nog wel eens. Ik herinner mij nog die keer dat ik knoopjes gemaakt had in de draden, om op een vlotte manier van wit naar zwart over te stappen. Mijn machine raakte er helemaal van in de waren ik was uren bezig de schade te herstellen. Vanaf dat moment ging het bedraden steeds vlotter, maar meer dan het klassieke rechtdoor naden stikken deed ik niet met de machine.

Bij aankoop van de machine kreeg ik twee overlocklessen cadeau van Mertens. Het duurde echter een vol jaar eer ik de moed verzameld had naar Melle te gaan. Had ik maar niet zo lang gewacht! De dames van Mertens kennen hun machines door en door, en in twee zaterdagvoormiddagen werden mijn Juki en ik dikke vriendjes.

Tot op dat punt had ik nog steeds schrik van het stof-etend monster en prutste ik zo weinig mogelijk aan naalden of knopjes. Hechten? Dat deed ik met een stopnaald. Een buitenhoek ging nog net, maar een binnenhoek meed ik als de pest. Afkanten deed ik nog steeds met twee naalden (had ik maar geweten hoe makkelijk ik de naald eruit kon halen!), rolzomen… daar durfde ik zelfs niet aan denken en siersteken, daar had ik nog nooit van gehoord!

©Lieve Deduytschaever 171216 09

Ik maak mij geen illusies: wat ik op twee dagen geleerd heb, zal ik ook even snel weer vergeten. Gelukkig is er nog zoiets als het internet. Met dit filmpje leer je stap voor stap je machine bedradenen een paar jaar geleden zette Emma&Mona enkele fotohandleidingen op haar blog, waarin ze alles mooi uitlegt. Ook het boekje van Margot helpt mij over de grootste hindernissen heen. Bovendien is er in uiterste nood nog een grote naaicommunity die mij op Facebookzeker verder kan helpen met tips en tricks.

©Lieve Deduytschaever 171216 11

De lessen zijn een heuse aanrader, maar vooral een kennismaking met de mogelijkheden van je machine. Daarna is het een kwestie van oefenen, oefenen, oefenen!

Tot snel,
Lieve

Snelle briletui – Part II

Vorige zomer maakte ik ‘in opdracht van’ mijn lieve schoonmoeder een aantal hoesjes om haar leesbrillen te beschermen in een overvolle handtas. De ideale restjesverwerking!

Foto Indebuurt.nl

Een tijdje geleden gingen mijn ventje en ik drie heerlijk gezellige dagen met zijn ouders op stap in Nederland. We bezochten er onder andere het kleine, propvolle stoffen- en fourniturenwinkeltje Schwitzner in Amersfoort. Gewend aan ruime stoffenwinkels vol licht was ik nogal overdonderd door zoveel spullen op die kleine oppervlakte (foto’s van Internet). Michael wist gelukkig exact waar ik op dat moment nood aan had, en hij spoorde de nodige fournituren voor mij op.

Tijdens het rondneuzen vertelde Yvonne mij dat haar vriendinnen zo’n gewatteerde brillenhoes ook wel handig vinden, en vroeg ze me of ik er nog eens een aantal wilde maken als cadeautje. We vonden in het winkeltje de ideale kleurrijke katoentjes voor het project.

©Lieve Deduytschaever 180113 06

Aan de hand van mijn tutorial en de tips van Margot om kamsnaps aan te brengen waren deze vrolijke exemplaren op geen tijd een feit. Nu maar hopen dat de vriendinnen er blij mee zijn!

Wat denk je, zou jij dit een leuk cadeautje vinden?

Tot snel,
Lieve

De Girls op het Stoffen Spektakel

Het is altijd leuk om op stoffenjacht te gaan en ieder van ons heeft wel haar favoriete stoffenwinkeltje, waar je in alle rust je gading zoekt.

Maar het kan ook wel eens leuk zijn om die kalmte in te ruilen voor een zee van kraampjes, mensen, lawaai en stoffen waar je duizelig van wordt… de Stoffen Spektakels. Sommigen zien dit als hét walhalla voor de naaifanaat, maar zowel Lieve als ik stonden vrij sceptisch tegenover die mensenmassa.

Ik hou van mensen rond me… maar wel liefst mensen die ik ken en die me niet omver duwen met hun tassen, of aan de stoffenkramen de couponnen bijna uit je handen rukken. Aan de andere kant is dit stoffengeweld een gedroomde date voor de Girls. Dus Tatiana, Lieve en ik spraken af om het toch te proberen.

©Lieve Deduytschaever 180302 12

De weergoden waren ons niet gunstig gezind… of net wel. Want de regen en sneeuw die de wegen tot ijspistes omtoverden, ontmoedigden vele stoffanaten om af te zakken naar Flanders Expo. Maar niet de Girls in Uniform, dus flaneerden we vrolijk tussen tricot, scuba en katoen zonder stress of ellebogenwerk…

©Lieve Deduytschaever 180302 09

De buit was aanzienlijk te noemen, maar meer dan driekwart van de stoffen hebben al een bestemming in ons hoofd. Dat is dan toch verantwoord shoppen, niet?

©Lieve Deduytschaever 180302 05

©Lieve Deduytschaever 180302 04

©Lieve Deduytschaever 180302 01

Door de rust op het stoffenspektakel was het supergezellig met de meiden, maar ik heb al andere verhalen gehoord over stoffenmarkten waar je over de koppen kan lopen.

©Lieve Deduytschaever 180302 10

Daarom een paar tips om van een druk spektakel toch een succes te maken:

  • Laat je niet gek maken door de stoffenweelde en stel een plan op. Een lijst van stoffen en hoeveel meter je nodig hebt. Zet ze ook per prioriteit zodat je weet naar welk projectje je eerst op jacht moet gaan.
  • Denk aan je fournituren, boordstof en garen. Je kan vaak voor een prijsje een voorraad inslaan.
  • Kijk nog eens op Pinterest om je vage ideeën extra vorm te geven.
  • Wandel ter paatse eerst eens langs alle kramen, zodat je weet wat er allemaal voorhanden is. Start dan met de jacht…
  • Neem wat cash geld mee voor alle zekerheid. Bij de meeste kramen kan je met kaart betalen, maar er zijn altijd uitzonderingen. Daar sta je dan cashloos, en mag je een bankautomaat gaan zoeken.
  • Neem een stevige zak of rugzak mee om je buit in te stoppen. Een trolley kan wel handig lijken, maar is vaak hinderlijk voor je mede-shoppers, en moet je ook constant in het oog houden. Niet interessant als de mensen zich rond een kraampje verdringen, waar jij ook iets wil zien.
  • Neem een lintmeter mee als je in je pauze zelf wilt checken of je voldoende hebt meegekregen. Mocht het dan echt te weinig zijn, kan je nog teruggaan en het bespreken me die verkoper.
  • Een flesje water en een snack is echt een aanrader, want van al dat foerageren krijg je honger en dorst.
  • In groep met gelijkgestemden is het nog leuker: dan kan je samen uitkijken naar items. Twee paar ogen zien meer dan één. Een partner meenemen die niet into naaien is, kan wel leuk zijn als zakkendrager, maar de ongelukkige blik en het gezucht van sommige mannen die daar rondliepen vond ik soms wel zielig. Dus aan naaifanaten heb je meer op zo’n stoffenjacht dan aan je partner die dat naaigedoe niet snapt.

©Lieve Deduytschaever 180302 08

In ieder geval was dit Stoffenspektakel super uitje voor ons. Was jij er ook? Tevreden over je buit? Laat het ons weten…

Tot schrijfs, Margot