Kussen van de sloop gered

Het leuke aan onze hobby vind ik, dat ik niet enkel dingen kan maken van nul, maar ook dat ik spulletjes kan redden van een stille dood in de vuilbak (#naaimaandtegenverspilling). We leven in een consumptiemaatschappij, en ik koop ook graag af en toe iets nieuws, maar spullen weggooien, doet mij toch altijd een beetje pijn. Sinds ik naai, kan ik daar iets aan doen. Mijn lievelingsfleece, doorgesleten aan de ellebogen… padje erop, en hij kan weer een jaartje mee. Litske van mijn jeans doorgeschoten? Dat fiks ik wel even…

Tijdens een opruimsessie op zolder, stuitte ik op een donsovertrek uit mijn jeugd. Waarom ik het bijgehouden heb? Geen idee, want de voorkant van de bijhorende kussensloop was letterlijk tot op de draad versleten, al was de achterkant nog perfect. Weggooien dan maar? Of… ergens had ik nog een witte sloop, schots en scheef aan elkaar gezet (nochtans een gekocht exemplaar), die ik om die reden nooit gebruik. Beide slopen waren vierkant, terwijl wij al jaren rechthoekige kussens hebben.

Aan de slag dus! De randen losknippen, de maat van het kussen plus wat reserve uittekenen, flap afboorden, goede kant tegen goede kant onder de overlockmachine… en ik heb een ‘gloednieuwe’ kussensloop, op maat van onze hoofdkussens.

Fiér dat ik ben… Ik lach mezelf er soms wel mee uit, hoe blij ik kan zijn met zo’n simpel werkje. Een snel klaar projectje, ideaal als ontspanning als er niet echt naaitijd is. Heb jij al iets gered, dat je eigenlijk weg zou gooien? Of vind jij recyclen eigenlijk, net als ik, superleuk?

Tot snel,
Lieve

Honey, I shrunk your clothes

Ons oudste dochter is er eentje van het stoere type. Mee shotten met de jongens en lekker ‘cool’ doen is haar ding. Dat uit zich ook in haar kledijkeuze. Ze is gek op hemdjes… zoals die haar papa of haar neefje dragen.

Dan zit er niets anders op, om de uitdaging aan te gaan. Aangezien een hemd naaien al van een fameus niveau is (dat ik nog helemaal niet bereik!), en ik niet onmiddellijk een naaipatroon, noch stof op voorraad had, besloot ik een hemd van papa te recyclen op haar maat.

Na wat youtube filmpjes kwam ik echter niet veel verder; niemand denkt er blijkbaar aan, om het zó klein te maken! Dan maar met het gezonde verstand en met behulp van een goed passend confectiehemdje. Ik geef toe dat ik zeker vijf maal heb gemeten en nagedacht, of het zo wel zou lukken, voor ik er de schaar in durfde zetten maar ik ben blij met het resultaat.

Hemd en das Dita

Om het geheel compleet te maken, en op dringende aanvraag van de toekomstige draagster, hoorde er een das bij gedragen te worden. Gelukkig was papa snel overtuigd om ook een das te recyclen. Om jaloerse jongens te slim af te zijn, heb ik de dubbele windsorknoop vereeuwigd, door hem vast te naaien en er een rekker in gestikt, die mooi verdwijnt onder de kraag van een hemd.

Heb jij al de uitdaging aangegaan om ergens zonder patroon aan te beginnen? Hoe heb jij dat ervaren?

Gastblogster
An

Fleurige jeansmandjes

Constant ben ik op zoek naar manieren om orde in de chaos te brengen. Toen ik de pijpen van mijn jeans afknipte, bleef ik met twee mooie stukken stof zitten, waar ik natuurlijk mee aan de slag wilde in de #naaimaandtegenverspilling. In mijn badkamerkast stonden allerlei potjes en doosjes waarin ik alles een plaats gaf, en op Pinterest vond ik een leuk ideetje om daar verandering in te brengen.

© Lieve Deduytschaever 170512 01

Natuurlijk wilde ik er, koppig als ik ben, mijn eigen versie van maken. Dat is net het leuke aan dit snel-klaarprojectje: je kan er eindeloos mee variëren. Ik maakte vier jeansmandjes, alle vier gelijk en toch weer anders. Perfect de maat die ik nodig had voor dat ene en dat andere hoekje in de kast. Zo kregen mijn make-up en haarspulletjes, maar ook mijn gezichtscrèmes, een nieuw mandje.

Telkens als ik de kastdeur openschuif, word ik hier blij van. Ik heb de smaak te pakken… zou de kast van mijn man ook geen opfrissing nodig hebben 😉 ?

Wil je weten hoe ik het aanpak? Hieronder een voorbeeldje, als basis voor je eigen projectje. Veel plezier ermee!

Tot snel,
Lieve

Tutorial

© Lieve Deduytschaever 170512 02
Knip 20 cm van je broekspijp en een voering van 40×20 cm, plus 38×18 cm H630 als versteviging.
© Lieve Deduytschaever 170512 03
Leg de versteviging mooi in het midden van de voering, en strijk ze erop.
© Lieve Deduytschaever 170512 04
Plooi de voering in de lengte met de goede kanten naar binnen, en stik de onderkant dicht. Ook de onderkant van je jeansbuis naai je toe (niet op de foto).
© Lieve Deduytschaever 170512 06
Een zijkant van de voering krijgt een stiksel. De bovenkant blijft open.
© Lieve Deduytschaever 170512 07
Trek de hoek van voering en jeans naar boven, en plooi ze dwars op de gestikte kant.
© Lieve Deduytschaever 170512 08
Je naad komt in het midden van een gelijkbenige driehoek te liggen.
© Lieve Deduytschaever 170512 10
Meet langs beide benen van de driehoek 6 cm, en zet een merktekentje op die plek.
© Lieve Deduytschaever 170512 11
Trek, speld en stik een lijn tussen beide merktekens. Nu heb je echt een driehoekje.
© Lieve Deduytschaever 170512 12
Knip de punt van de driehoek af. Doe hetzelfde met beide hoeken van je jeans.
© Lieve Deduytschaever 170512 13
Plooi de jeans met de goede kant naar buiten, en steek die in de voering, goede kanten op elkaar.
© Lieve Deduytschaever 170512 14
Speld voering en jeans op elkaar. Stik door op 1 cm van de rand en laat een keergat van 10 cm.
© Lieve Deduytschaever 170512 16
Keer alles weer binnenstebuiten.
© Lieve Deduytschaever 170512 17
Je ziet nu de voering en de buitenkant van je mandje.
© Lieve Deduytschaever 170512 18
Duw je voering in het jeansmandje, vouw de stofjes van het keergat naar binnen, speld dicht en stik alles door op een paar millimeter van de rand.
© Lieve Deduytschaever 170512 20
Plooi de rand een stukje om, en klaar!

Bootcut wordt shortje

Al een tijdje wilde ik aan de slag met mijn oude jeansbroeken. Maar… zelfs al zijn ze te groot, of was er ooit een andere reden om ze opzij te leggen, emotioneel liep ik steeds weer tegen een muur. Want ‘ze zijn toch nog goed, en ga ik ze op die manier niet kapot maken’?

© MOORS M -3975

Maar… ik ben uiteindelijk gezwicht voor mijn creativiteit en nieuwsgierigheid. Die ene bootcutbroek, net iets te los rond mijn heupen, leende zich uitstekend voor een recyclage-werkje. Ik trok naar Toverstof voor een strookje rekbaar kant, en naar Veritas voor opstrijk-attributen, voor ik mijn moed verzamelde, en er de schaar in zette.

Het resultaat overstijgt mijn stoutste verwachtingen. Al jarenlang ben ik op zoek naar het ideale jeansshortje. In de winkels vind je bijna uitsluitend exemplaren tot net onder de bilnaad, of tot op de knie. Geen van de twee modellen flatteert mij, dus kies ik meestal voor een rokje. Maar deze short, die ga ik deze zomer dragen, tot hij van mijn billen valt :-).

© MOORS M -4058

Benieuwd hoe ik het gedaan heb? Lees verder onder de tekst, voor een stap-voor-stap fototutorial.

Wat vind jij ervan? Heb jij zelf ook al eens kledij verknipt tot iets nieuws? Laat het me snel weten, ik ben benieuwd!

© MOORS M -3999

Tot snel,
Lieve

Tutorial

© Lieve Deduytschaever 160925 01
Als je het hebt, neem je een shortje uit de kast, om de lengte af te meten. Heb je dat niet, dan meet je op je been af, waar je kniplijn moet komen.

© Lieve Deduytschaever 160925 02

© Lieve Deduytschaever 160925 03

© Lieve Deduytschaever 160925 04
Aan de hand daarvan, meet je de lengte van binnen- en buitenbeen, en knip je de pijpen eraf.

© Lieve Deduytschaever 160925 05

© Lieve Deduytschaever 160925 06
Meet de omtrek van je broekspijp, en knip de strook kant op lengte. Stik de korte zijden door, goede kant op goede kant.
© Lieve Deduytschaever 160925 10
Speld het kant op je afgeknipte broekspijp, met de naad van het kant op de binnennaad van je broek. De randen afwerken is niet nodig, aangezien de rest van je broek ook een ‘used look’ krijgt. Bovendien zullen de rafels niet snel onder je kantboord uitkomen.

© Lieve Deduytschaever 160925 06 bis

© Lieve Deduytschaever 160925 07
Je kan het kant er met de machine aanstikken met een lange smalle zigzagsteek. Kies een garen in dezelfde kleur, en volg de golvende rand van het kant. Je zal zien, dat het nauwelijks opvalt. Nog mooier is het natuurlijk, als je het onzichtbaar met de hand opnaait.
© Lieve Deduytschaever 160925 08
Fixeer de onderkant van je broek met een klein handsteekje aan het kant. Zo blijft je boord mooi op de plaats, en gaat hij niet opkrullen.

© Lieve Deduytschaever 160925 11

© Lieve Deduytschaever 160925 12
Haal op één van de achterzakken de gele stiksels eruit. Onder de stiksels, is de originele kleur van de stof nog zichtbaar, een leuk accent.

© Lieve Deduytschaever 160925 13

© Lieve Deduytschaever 160925 16
Strijk de strijkapplicaties, aan de hand van de bijgeleverde handleiding, op één achterzak, en op het muntzakje van de voorzak.
© Lieve Deduytschaever 160925 18
Trek de broek aan, en duid met kleermakerskrijt aan waar je een gaatje in je jeans wil knippen.
© Lieve Deduytschaever 160925 19
Speld een stukje kant aan de binnenkant van je broek, zodat het volledige gat gevuld is, en je langs alle kanten nog een centimeter over hebt.
© Lieve Deduytschaever 160925 20
Stik met een lange smalle zigzag rond het gat, om het kant op z’n plaats te zetten. Het is niet evident, je hebt niet veel plaats, maar met een beetje prutswerk lukt het wel. Het hoeft niet mooi te zijn, want straks zie je er niets meer van.
© Lieve Deduytschaever 160925 21
Gebruik je decovitje, om de randen uit te rafelen tot aan de stiknaad.
© Lieve Deduytschaever 160925 23
Dit is het resultaat, de rest van de verwering zal snel genoeg in de wasmachine gebeuren. Je ziet dus niets meer van de stikrand rond het gat…

© Lieve Deduytschaever 160925 25

© Lieve Deduytschaever 160925 24
En hier is het resultaat!

© MOORS M -4109

Snelle kussensloop

De jongens van mijn zus zijn helemaal gek op een langwerpig Piet Piraat kussen. Ze slapen er elke nacht op, maar omdat de sloop er niet af kan, moet mijn zus telkens weer het hele kussen in de wasmachine steken. Toen wij er laatst op bezoek waren, vertelde ze me, dat ze het kussen naar de kringloopwinkel zou brengen… “Waarom maken we geen leuke sloop?” vroeg ik haar, en zo ging het ook.

Raar maar waar, een kussensloop maakte ik nog nooit. Ik moest er dus even over nadenken… Bij Pieke Wieke vond ik een superleuk tricootje, waarmee ik aan de slag ging. Tricot voor een sloop? Inderdaad… ook voor mij was het een gok. Maar het stofje had een hoog aaibaarheidsgehalte, dus ik moest het wel proberen.

Omdat het een heel rekbare, dunne tricot is, nam ik exact de afmetingen van het kussen, van naad tot naad gemeten, over de bolling van het kussen heen.

_JPG

Ik knipte een voor- en een achterpand in die afmetingen, plus een flapje van 15 cm in de breedte van het kussen. Achteraf gezien, mocht die flap nog een stukje langer zijn, maar bon, zo werkt het dus ook, alleen komt het kussen nu alleen af en toe eens door de gleuf piepen… 25 cm zou ideaal geweest zijn. Jaja, ik leer al doende heel veel bij!

IMG_8141

Voor- en achterflap naaide ik aan elkaar, goede kant op goede kant, aan een korte zijde. Aan de vrije kant van de voorflap, naaide ik op dezelfde manier het lapje van 15 cm. Beide uiteinden  plooide ik twee keer om, en stikte ik door met een tricotsteek.

IMG_8145

Daarna plooide ik de twee achterflappen met de goede kant tegen de voorflap, met het korte eind bovenop, en naaide alles dicht, rondom rond, met de overlockmachine.

IMG_8144

Binnenstebuiten draaien, en klaar! De sloop past als een handschoen. Ik gaf mijn zusje de raad, hem over het kussen te trekken als een kousenbroek: eerst oprollen, en dan geleidelijk aan terug uitrollen. Zo is er het minste kans dat de kussensloop uit vorm geraakt.

IMG_8150

Mijn neefje Lou was alvast in de wolken…

Tot snel,
Lieve

Orde in mijn naaichaos – gebruikte patronen temmen

Regelmatig lees ik op facebook in de verschillende naaigroepen vragen over hoe je het best gebruikte patronen bewaart. En ja, ook bij mij borrelde die vraag al regelmatig op, zeker nadat ik voor de 5e keer op zoek moest gaan naar het patroon van mijn laatste jurk. Op mysterieuze wijze verdween mijn patroon steeds weer uit het boekje van La Maison Victor en vond ik de verschillende delen zowat overal in huis verspreid terug: in boodschappentassen, in een doos op mijn bureau, in de kamer van mijn jongste zoon,…. Niet dat ik mijn zoon verdenk van enige interesse in mijn naaiperikelen;-).

c133d78e0cafc39cd9f7f70491f808dc

Tijd voor actie dus en het scheppen van orde in de chaos. Ik kocht 2 verschillende kaften:  een map van Paladin met 20 vaste, doorzichtige insteekhoezen in A3 formaat en een kaft van Exacompta met 13 tabs op A4 formaat.

IMG_0654

 

De map in A3 formaat is geschikt om grotere patronen in op te bergen:  afprints en het betere knip en plakwerk van digitale patronen, A0 patronen en getekende patronen van jurkjes.

De kaft A4 gebruik ik voor interessante weetjes (maatnamen van de hele familie, soorten stoffen, informatie over gebruik van mijn naaimachine,….) en voor de kleinere patronen. Elke tab heeft een kleur (vb. blauw = beschrijving en patronen van accessoires zoals tasjes, rood= beschrijving en patronen van jongensbroeken, geel = beschrijving en patronen van jongenshemdjes,…).

Aangezien ik zowat 4  patronen voor jongenshemdjes heb, heb ik ze elk in een apart insteekhoes gestoken. Elke insteekhoes is op dezelfde manier opgebouwd:

  • Het gebruikte patroon

Ik heb ondertussen geleerd om op elk getekend patroon de herkomst (Burda, Ottobre, LMV,…), de editie, de getekende maat alsook het nummer tegenover het aantal patroononderdelen te schrijven. Zo wordt patroondeel 1 van 9 patroondelen weergegeven als 1/9). Op die manier kan ik snel controleren of ik alle patroononderdelen samen heb.

  • De werkbeschrijving

Hierbij schrijf ik ook de eventuele wijzigingen die ik heb moeten doorvoeren of verduidelijking in ‘Tatiana’-taal als ik na lang sukkelen, toch eindelijk inzicht kreeg over hoe ik iets moest naaien.

  • Een reepje gebruikte stof en een foto van het afgewerkte product (indien beschikbaar)

 

Het blijft natuurlijk een ‘work-in-progress’ maar ik hoop hiermee de rondwarende patronen toch enigszins te temmen. Als jullie nog goede ideeën hebben, dan hoor ik het graag!

Veel naaiplezier!

Tatiana

 

 

Mijn pasmaatje

De paspop van Margot heet Sofie… de band tussen die twee is haast onverbrekelijk. Ik heb zoiets niet met mijn pasmaatje, dus de mijne heeft geen naam. Maar ze staat trouw in mijn naaikamertje, annex bureau, te wachten tot ik beroep doe op haar diensten.

Aangezien ik niet echt binnen de standaardmaten val, moest ik op zoek naar een aanpasbare versie. Ik ging voor de TwinFit, aanpasbaar op twaalf plaatsen, aan de hand van draaiknoppen. Ook halsomtrek en ruglengte is verstelbaar, wat handig is, aangezien ik blijkbaar een smalle nek, maar wel een lange rug heb.

Het instellen ging relatief vlot, al moest ik voor sommige plaatsen wel de hulp van mijn ventje inroepen. Jezelf meten is geen evidentie, en de schouders van de pop nét even hoog maken als de jouwe, toch belangrijk voor lange jurken of rokken, lukt niemand in z’n eentje, vrees ik. Ik zou dus niet aanraden, de instellingen van je pop om de haverklap te veranderen.

IMG_7555

“TwinFit, past als uw tweelingzus”, roept de slogan. Leuk leuk, maar toch niet helemaal waar voor mij. Ik gebruik de pop eigenlijk niet zo vaak. Aangezien ik meestal met tricot werk, vaak in aansluitende modellen zonder rits, is het altijd een secuur werkje om het kledingstuk over de pop te trekken. Mijn pasmaatje is nogal stug, en geeft niet mee, waardoor ik telkens bang ben, mijn werkje al meteen kapot te trekken. In de praktijk is ze dus eerder decoratief, en huppel ik in mijn ondergoed heen en weer tussen mijn naaikamertje en de spiegel in de slaapkamer, om op mezelf te bekijken hoe iets valt, en waar ik in moet nemen. Het heeft ook z’n charmes!

IMG_7564

Gebruik jij een paspop? Wat is jouw ervaring ermee?

Tot snel,
Lieve