Familie Maurice

Vind jij het leuk om te naaien voor anderen? Ik wel. Vooral als je trots bent op het resultaat. Het enige nadeel is dat aanpassen van een kledingstuk een stuk lastiger wordt. Een goed alternatief is een tas of een etuitje maken. Laat dat nu net zijn wat een vriend van mij nodig had… een sporttas.
Ik heb nog niet zoveel ervaring met tassen maken. De Stinger, wat kleine etuitjes en de Blanche handtas tijdens een workshop.. Geen overweldigende cv dus.

Toen mijn kameraad hoorde dat ik naaide, vroeg hij me een tas te maken. Een grote sportzak. Beetje mannelijk, lekker ruim en liefst blauw. Ik heb hem nog gewaarschuwd dat er waarschijnlijk wel wat foutjes in zouden zitten en dat stoffen en fournituren niet goedkoop zijn. Maar het idee dat hij een uniek stuk zou hebben, vond hij leuk. Ik begon rond te kijken voor een patroon.

Lees verder “Familie Maurice”

Ode aan La Maison Victor

Vanaf woensdag ligt de aller-allerlaatste La Maison Victor in de winkels. Als trouwe LMV fans van bijna het eerste uur, doet het verdwijnen van dit naai-icoon ons verdriet. Maar wat betekent La Maison Victor voor de Girls in Uniform?


Girl in Uniform Lieve

Vanaf de eerste dag dat ik begon te naaien, trok de rij LMV magazines mijn aandacht in de immense patronen bibliotheek van Boho Atelier. Mooie hedendaagse patronen, interessante teksten en een prachtig geïllustreerd boekje, waar ik jaren nadien nog steeds graag door blader. Intussen zijn we bijna zeven jaar verder, en heb ik al heel wat LMV naaisels in mijn kast liggen. Daarnaast zag je mij en mijn naaikamer al passeren in enkele LMV edities, iets wat mij telkens deed gloeien van trots.

Lees verder “Ode aan La Maison Victor”

Scheef gaan met Sadie

Hoera, het is herfst! Ik bedoel, verdorie, de zomer is voorbij. (Maar we moeten positief blijven he.) Ik heb eerlijk gezegd niks met dit seizoen; het vallen van de blaadjes en de mooie herfstkleuren… Beuhh! ‘t Is koud, nat en grijs, dus ik zit weer af te tellen naar mei (en ik heb nog wel even te gaan 🥴).

Het enige leuke aan de herfst is het feit dat we weer lange rokken kunnen dragen. Ik ben gek op die dingen en hoop dat lange jurken en rokken nog een paar jaar in het modebeeld blijven.

Lees verder “Scheef gaan met Sadie”

Diep gaan met Pam

Wat is jouw favoriete naaitijdschrift? Fibre Mood? Burda? Bij mij blijft het toch nog altijd La Maison Victor, gewoon omdat hun tekeningen voor mij duidelijk zijn. En omdat er toch een paar heerlijke basic stukken in staan waar we allemaal minstens één versie van gemaakt hebben.

Een van die basic stukken is de Pam top. Een simpel blousje met lange mouwen en lintjes die het een leuke key-hole geven. Te maken in een licht, niet-rekbaar stofje en het is een echte all rounder. Na veel twijfelen ging ik overstag voor het simpele en stijlvolle design, zodat ik het patroon kocht en het op mijn naailijstje zette. Bij Marie Karo lag er een leuk zomerstofje op me te wachten en de Pam was het eerste idee dat me te binnen schoot.

Lees verder “Diep gaan met Pam”

Simply the best – Pippa jurk van Atelier Jupe

We kennen allemaal wel het probleem: je bent gek op een stofje maar kan niet beslissen wat je ermee moet maken. Toen ik in Marie Karo een donkerblauw viscose stofje met lurex zag, was ik direct verkocht. Maar wat maak je ervan? Nog een kleedje of toch eens een hemd? Het donkerblauwe stofje was zo soepelvallend dat ik vreesde dat een hemd iets teveel als een patattenzak rond mijn lijf zou hangen. Dus heb ik toch weer voor een jurk gekozen want daar kan je er niet voldoende van hebben. Toch?

Van Atelier Jupe had ik nog de Pippa jurk op de planning staan wat een erg simpel patroontje is maar na mijn naaidipje ben ik simpele stukken meer gaan appreciëren. Pippa bestaat enkel uit een voor- en achterpand, mouwen en beleg dus moeilijk had ik het mezelf niet gemaakt. Ik vond mijn stofje op zich al zo mooi dat ik het beter tot zijn recht laat komen met een basic patroon.

Lees verder “Simply the best – Pippa jurk van Atelier Jupe”

Een herfstcardigan voor de lente

Hoera… het is lente! Of nee, toch nog niet want het is weer beginnen sneeuwen… maar straks is er weer zon. In ons belgenlandje weet je nooit wat de meteorologische dag brengt. En dat maakt het maken van kledij soms makkelijk want zelfs een warme cardigan kan in de lente nog haar nut hebben. Ik heb een dubbel gevoel bij cardigans. Het is handig, je kan het lekker over een lichter kledingstuk dragen, maar ik vind dat ik er vaak uitzie als een seut of als een bomma.

Toch had ik het plan om mezelf in de winter te verwennen met een warm, gebreid, leuk stofje en om me toch aan een cardigan te wagen.

Lees verder “Een herfstcardigan voor de lente”

Overstag voor overslagjurk Savannah

Hoeveel zelfgemaakte kleedjes heb jij in je kast hangen? Ik durf ze niet te tellen, maar er zijn er al heel wat van onder mijn naaimachine gerold. Toegegeven, met wisselend succes en… het ene jurkje is het andere niet. Ik ben gek op nauwaansluitende kleedjes maar ze vormen een praktisch probleem op de fiets. Ik hou ervan om ook op koudere dagen een jurk aan te trekken, dus ik heb nood aan een hele resem van vormen met mouwen, nauwaansluitend , A-lijn, … noem maar op.

Maxijurken vind ik heerlijk, zolang ze maar geen tent zijn of te bohémien. Wat een geluk toen ik zag dat dat mijn favoriete stoffenwinkel Mare Karo nu ook met een eigen patroonlijn én stoffencollectie kwam, Atelier Jupe. Hun Savannahjurk trok meteen mijn aandacht. Een lange overslagjurk die vooraan korter is en mooi valt. Ideaal voor de herfst, maar met een paar laarzen en leuk jasje ook nog leuk voor de iets koudere dagen. De donkerblauwe bloemenviscose leek me ideaal voor Savannah. Fleurig genoeg en toch al in najaarsmodus.

Lees verder “Overstag voor overslagjurk Savannah”

Sportieve Didi

‘t Is weer zover: Fibre Mood 17 komt uit en wij mochten er weer een patroontje uitkiezen. Na een grondige controle van mijn kleerkast leek het mij wel leuk om een sportieve trui te maken. Ik ben een sportbeestje en het lastige aan sportkledij is dat je het maar een keer kunt aandoen voordat je het weer in de wasmand moet gooien. Voor tussenseizoenen gebruik ik graag de Aster trui als bovenste laagje maar nu de gure temperaturen zich weer aankondigen, leek een dikkere sporttrui wel handig. De Did trui kwam als geroepen.

Dikke sweaterstof heb ik nooit in voorraad dus een uitje naar de stoffenwinkel was verplicht (Nvdr.: niet dat ik daar ooit tegenop zie…). Deze keer ging ik naar een stoffenbeurs in Mechelen (mijn eerste na Corona!!) en vond er een heerlijk zachte sweaterstof in babyblauw.

Lees verder “Sportieve Didi”

We mogen weer… maar willen we wel?

Kennen jullie dat gevoel van een naaidip, waarbij het naaien gedurende een periode moeizamer verloopt? Ik weet zeker dat we er allemaal wel eens last van hebben maar ik had gewoon mààndenlang geen zin om mijn naaimachine boven te halen. Het leek bijna een huishoudelijke taak en ik voelde geen enthousiasme om aan een projectje te beginnen. Het enige wat er in me opkwam was: “Pfff… moet dat?”

Die naaiblues heeft de hele zomer geduurd. Zo lang dat ik me echt zorgen maakte of mijn naaikriebels ooit nog zouden terugkomen. Een naaidagje bij An thuis, bracht hoop maar nog niet steeds het nodige enthousiasme om er weer in te vliegen. Lieve raadde me aan om er gewoon aan te beginnen met een simpel projectje, maar ook dat stelde ik weer uit. Geen zin… tot ik een mailtje kreeg met de vraag of ik mee op naaiweekend wou gaan met de groep ‘Stekt en zwygt’, waar er op de valreep een plaatsje was vrijgekomen. ‘Een weekendje naaien met een bende dames in een vakantiecentrum aan zee… als je dan geen naaikriebels krijgt, ben je beyond repair‘, dacht ik bij mezelf.

Ik hapte toe en stond vrijdagavond gepakt en gezakt in Koksijde, in een grote zaal met snorrende machines en veel rumoer van taterende dames. Jullie kennen het concept van een naaiweekend wel; je installeert je met je spulletjes… en vroemm!

Ik weet niet of het lag aan het weerzien met een paar naaivriendinnen, aan het leren kennen van toffe mensen, het supervriendelijke personeel van het centrum of gewoon aan de hele sfeer, maar vrijdagnacht stak mijn eerste naaisel in elkaar en ik heb het hele weekend getaterd, geschaterd, genoten en jawel… genaaid. Omdat dit een West-Vlaamse naaigroep is, moest ik het exotische accent er wel bijnemen, waarbij ik iets vaker moest vragen wat iemand bedoelde (of gewoon zei) maar zondagmiddag verliepen mijn vervoegingen van ja en nee toch al wat vlotter.

Deze editie had ik ook iets betere resultaten van mijn naaiweekend als de vorige keer (lees: er is niks de vuilnisbak ingekieperd) en ik kreeg nog twee stofjes en een naaiboekje mee naar huis, dus de volgende naaiprojectjes liggen al klaar. Bij deze dan ook nog een dikke merci aan alle dames van het naaiweekend voor de warme sfeer en de knoertgezelligheid, met een dikke pluim voor de organisatoren Dorine en Charlotte. En een extra shout out naar mijn maatje Veronic die met mij de nachtelijke uurtjes van het naaiweekend doorbracht.

Eerlijk: ik vind het nu nog steeds moeilijk om me aan mijn machine te zetten en aan nieuwe dingen te beginnen maar ik heb enorm genoten van het weekendje. Ik zal me in de volgende maanden vooral concentreren op het maken van niet te moeilijke stukken, om mijn broos enthousiasme een beetje te beschermen. Maar het belangrijkste is: we willen weer!

Heb jij veel ervaring met een naaidip? Laat het me weten.

Tot schrijfs,

Margot

Clemence in het groen

Eindelijk, de nieuwe Fibre Mood was er met een patroonscoop voor ons. Onder de Girls begonnen de serieuze gesprekken over wie wat deze keer zou maken. Toch een kleedje of een topje? Wie wil zich wagen aan een broek? Ik moet toegeven dat ik niet zoveel kleedjes meer draag dus nu is het bij mij allemaal bovenstukken wat de klok slaat. De mouwen van de Clemence top waren een detail waar ik steeds op terugkwam. Doen of niet?

Lees verder “Clemence in het groen”