Een Girl op het bal

Begin januari kreeg ik op een luie zaterdagmiddag plots een berichtje van Linda, een dame die volgens mij de overtreffende trap van jurken naait, want ze gaat naar historische bals in zelfgenaaide outfits. Voor zij die denken dat een Girl in Uniform steeds in sportoutfits of jeansbroeken rondloopt: niets is minder waar. De hoepeljurken in de Sissi-films deden me steeds zwijmelen en wat leek het me leuk zo’n jurk te mogen aantrekken. Dus toen Linda me vertelde dat er die avond een operabal was in Gent en er plots iemand weggevallen was, en of ik misschien geïnteresseerd was? Ik wist niet meer waar te springen van enthousiasme.

Image_1578848229

Linda stelde me twee zelfgemaakte jurken voor waar ze me wel in kon spelden: een regency dress van 1870 of een bustle anno 1800. Euh….  gelukkig kon Google me snel duidelijk maken wat het ene en het andere voorstelde, en koos ik voor het laatste: een bustle jurk waar je door een soort hoepel op je achterste plots met een uitgestoken gigantisch, wiegende kont kunt pronken. Fan-tas-tisch!

Image_1578848396

Omdat er natuurlijk weinig tijd was om andere accessoires te vinden, griste ik gewoon een parelsnoer mee, stak ik mijn haar op en trok ik naar Gent met mijn trouwschoenen en een witte panty. We spraken af in een hotel om ons in de historische correcte onderjurken en jurk te hijsen (en in mijn geval te spelden). Ik kreeg wel wat richtlijnen over de volgorde van mijn laagjes kledij en wat voor- en achterkant waren, maar na een tijdje leek Linda tevreden met mijn Victoriaans kostuum. Zij had zich samen met een vriendin in schitterende outfits à la Francaise gehesen van midden 1800, met een soort hoepels op de heupen die ze paniers noemen. Prachtig om te zien, maar niet te makkelijk om met vier vrouwen met elk een hoepelstructuur als onderkleding, in een lift te passen. Gelukkig kennen we Tetris en dan lukte het prima.

81250738_2928817733819416_486466228081131520_n (1)

Volledig opgetut trokken we naar de Gentse opera, waar heel wat mannen en vrouwen rondparadeerden in crinolines, jacquets en militaire kostuums.  Tel daarbij een schitterende operazaal als decor en je waant je terug in de tijd anno 1800. Ik heb er mijn ogen uitgekeken.

Image_1578848512

Aangezien het echt een bal was, werd er ook de hele tijd gedanst. Ik ken niets van die periode en zeker al geen danspassen, maar daarvoor heb je  dus blijkbaar een dansmeester die de passen voor elke dans eerst overloopt. Eigenlijk is onze indianendans nog moeilijker dan deze choreografieën. Logisch, want met tien meter stof per jurk en hoepelstructuren, bustles en paniers zijn tangopassen uit den boze. Ik trok mijn stoute schoenen aan en vroeg of een man met me wou walsen (wat ik niet kan) en die gentleman is zo vriendelijk geweest mij op sleeptouw te nemen. Heerlijk! (note to myself: ik moet leren walsen!)

Het bal duurde maar tot middernacht en het ging veel te snel voorbij, maar Linda heeft me al een ticket beloofd voor de volgende. Nu moet ik natuurlijk nog kijken of ik er in een zelfgenaaide jurk naartoe trek of niet. Linda sprak me al streng toe dat het wel de bedoeling  is dat ik ook mijn eigen korset maak. Dat belooft…  Maar misschien willen de Girls wel mee? Wordt in ieder geval vervolgd.

IMG_20200104_201116137

Tot schrijfs, Margot

 

 

 

Uitgepluisd: 9 tips om te werken met bont

Winter is coming… dus het is weer tijd om lekker warme truien te maken en waarom niet met een randje bont? Wel liefst met imitatiebont want voor mij moeten de beestjes hun vel niet afgeven om mij warm te houden.   Doorgaan met het lezen van “Uitgepluisd: 9 tips om te werken met bont”

Goede voornemens in een Lucabroek

Herinner jij je nog je eerste stofje dat je alleen kocht? Ik wel. Het was op een stoffenspektakel in Mechelen en het was een miskoop. Het lag tot nu toe onderaan mijn Stoffendoos. Ik weet zelfs niet meer wat ik ermee wou doen maar ik dacht dat het zwart was totdat ik het in het licht hield en ik het donkerbruine tintje ontdekte.

© Lieve Deduytschaever 191115 11

Ik heb nooit een projectje gevonden dat bij mijn miskoop paste, totdat ik terugdacht aan mijn voornemens voor 2019: namelijk een broek maken. 2020 doet al bijna haar intrede en ik moet wel zorgen dat ik minstens één van mijn goede voornemens tot een goed einde breng. Het nauwkeurig afwerken van projectjes is nog steeds een work in progress, maar een strakkere broek maken, dat moet toch te doen zijn. Doorgaan met het lezen van “Goede voornemens in een Lucabroek”

Naaien doen we allemaal… digitaal

Zelf je kleren maken wordt soms als retro ervaren, hoewel de meesten van ons lustig goochelen met pdf’s, Google Drives, sociale media enzovoort. Ik vroeg me af of er ook apps bestaan voor naailustigen? Blijkbaar wel. Maar of je er iets mee bent? Hier zet ik er een paar op een rijtje en lees je wat ik er van vond. Doorgaan met het lezen van “Naaien doen we allemaal… digitaal”

Mary II

Ken je dat? Je hebt een superpatroontje gevonden maar na het afwerken van je patroon spijt van de stofkeuze… Of je twijfelt of je die print nu écht hiervoor moest gebruiken. Begrijp me niet verkeerd. Ik ben gek op prints. Streepjes, tartan, geometrisch… ik kick erop. Ik ben dan zo verliefd op een tekening dat ik andere belangrijke zaken uit het oog verlies zoals of die kleur wel bij mij past, de rekbaarheid… Soit, je herkent het waarschijnlijk wel. Doorgaan met het lezen van “Mary II”

Er waren eens… sterke vrouwen

Als Girl in Uniform, hebben we het allemaal al eens gehoord: gij moet een sterke zijn! Alsof het kostuum dat je draagt je spiermassa, moed en doorzettingsvermogen bepaalt…  Ik ken veel sterke vrouwen die steeds doorbijten, nooit opgeven, bij tegenslag recht krabbelen en doorgaan waar ze net gevallen zijn.  Sommigen dragen een uniform, sommigen niet…. Doorgaan met het lezen van “Er waren eens… sterke vrouwen”

Een pluizige Erin

Nu de weergoden officieel de tropische temperaturen beu zijn, wordt het stilletjes aan tijd om onze zelfgemaakte garderobe voor te bereiden op een nieuw hoofdstuk: de herfst. 

We moeten beginnen aan broeken, topje, kleedjes met lange mouwen… en truien, niet te vergeten! Ik had vorig jaar op een Stoffen Spektakel een coupon gekocht van een fluffy tricot in een prachtig blauw, maar was onzeker wat ik ermee zou doen. Toen Lieve me voorstelde om mee te doen aan de linkparty van Fibre Mood en ik de Erin trui zag, wist ik onmiddellijk in wat ik mijn pluizig stofje wou transformeren. Doorgaan met het lezen van “Een pluizige Erin”

Pin van de maand: topje met kant

Wat doe je toch altijd met die stukjes stof die te groot zijn om weg te gooien en te klein om zelfs maar een Odette t-shirt van te maken? Wel, als je geen stof overhebt voor de mouwen kan je misschien nog wel een topje fabriceren. Zeker als je nog een stukje tricot overhebt van je eerste Aster truitje, veel te mooi om weg te gooien. Doorgaan met het lezen van “Pin van de maand: topje met kant”

Susan met een streepje voor

Het is altijd gevaarlijk om mee te doen met modetrends. Want die trendy broek waar je dit jaar zoveel geld voor hebt neergeteld, kan volgend modeseizoen compleet gedemodeerd lijken en zoooo 2019 zijn. Neem bijvoorbeeld twee trends van 2019: maxi-jurken en strepen. Twee dingen waar ik dol op ben. Toen ik in Fibre Mood de Susan-jurk zag, móest en zou ik hem maken. Met net dezelfde stof als in het magazine. Modehype of niet.

Ik kocht de stof in Marie Karo maar twijfelde toch even. Dat zag er wel een heel dun stofje uit. Maar het dessin was zo mooi dat ik er toch voor ging. We zien wel waar we uitkomen… Lieve, An en Tatiana moesten al grinniken toen ze mijn project zagen: oh jee, streepjes… Doorgaan met het lezen van “Susan met een streepje voor”

Naaien doe je met je ellebogen

Waarschijnlijk hebben jullie het ook al eens meegemaakt: je hebt een kwetsuur en plots wordt het pijnlijk duidelijk bij hoeveel van je dagelijkse bewegingen je dat getroffen lichaamsdeel nodig hebt. Ik heb feitelijk nog nooit een kwetsuur gehad  aan een lichaamsdeel waarvan ik dacht: “Pfft, dat heb ik toch niet nodig”.

Neem nu mijn laatste avontuur op de fiets, waarbij ik lustig naar mijn werk rijd en plots om de bocht bijna tegen een Brit stoot die aan de foute kant rijdt. Ik ontwijk hem nog net en val half in de planten, maar met mijn elleboog nog op het beton. Kaiiett!! Een landing op beton is niet aan te raden maar dames, hou alsjeblieft je ellebogen ervan  weg.  Het is een pijnlijk puntje…

81bac68fb87d066723b08909f7f9972e Doorgaan met het lezen van “Naaien doe je met je ellebogen”