Flaneren in een Flo

©Lieve Deduytschaever 180713 10Meer dan een jaar geleden zat ik zes maanden in Mali in opdracht. Altijd een leuke ervaring om een andere cultuur op te snuiven, en in de hoofdstad Bamako hadden ze ook stoffenwinkeltjes. Ik heb meer dan eens bij een collega gebedeld om met mij langs een stoffenpand te passeren. Er is dan ook meer dan één doos met mooie stofjes naar huis gestuurd, voor de girls of gewoon lekker voor mezelf.

Maar een jaar later moet ik toegeven dat ik nog steeds niet veel geproduceerd heb van mijn Afrika-buit. De drukke prints of de stijvere stof laten je niet toe eender wat te maken.

Pas toen ik in LMV de Flo jurk zag staan, wist ik onmiddellijk: we have a winner! In mijn doos steken er een paar schitterende rollen tafzijde of taft genoemd, een stijve stof die mooi blinkt. Een blauwe taft Flo zou een leuke aanwinst zijn in mijn kleerkast.

Het was mijn eerste kennismaking met tafzijde dus ik waste de stof eerst apart en trachtte met het strijkijzer hem weer mooi glad te krijgen. Doordat taft zo stijf is, begint-ie snel te kreuken, maar met een middelwarm strijkijzer krijg je dat weer terug in orde. Taft is ook erg dun maar blijft stevig, dus met een microtexnaald is-ie heel makkelijk te naaien.

©lieve deduytschaever 180713 021769651511..jpg

Ook het Flo patroon bleek me te bevallen. Je moet alleen voldoende stof hebben en je hoofd erbij houden als je de plooitjes in de rok maakt. Ook het beleg voor je lijfje, dat je nog eens verstevigt met vlieseline, vraagt wel wat extra aandacht, maar het ging allemaal verrassend vlot.

Alleen de zakken wilden bij mij niet meewerken. Ik heb een paar keer moeten lostornen voor ik ze deftig in mijn zijnaad verwerkt kreeg. Een aandachtspuntje voor de volgende versie.

Iedereen was dolenthousiast over mijn blauw stofje, maar ik vond dat de jurk wel wat eentonig begon te worden. Ik hou van opvallende details dus kreeg mijn zoom nog een extra matte zwarte band . Zo lijkt hij wat langer, maar het heeft vooral dat ietsje meer. Met verstelbare schouderbandjes in dezelfde kleur werd het al meer mijn smaak en ik strikte de zwarte band ook nog eens rond mijn middel.

©Lieve Deduytschaever 180713 15

Het resultaat is een vrolijke Flo, een jurkje dat je in warme zomermaanden draagt om naar een feestje te gaan of in de stad te gaan flaneren. Ik deed het laatste met Lieve tijdens een fotoshoot in Mechelen en kreeg er fijne complimentjes over.

Ik heb een vriendin al voorgesteld om de Flo voor haar ook te maken in een mooie grijze taft die ik nog heb liggen. En ik heb al stiekem spijt dat ik niet meer dozen met stofjes heb meegenomen naar België. Misschien mijn collega’s in Bamako toch eens lief aanspreken….

Tot schrijfs,
Margot

Upcycling: van 1 naar 10

Ik moet toegeven. Upyclen, ik doe dat niet veel. Mijn oude kleren belanden in de Oxfam-winkel, in de kledingcontainer of in de voddenmand. Ik vind het altijd zo zonde om de schaar in de stof te zetten en dan denk ik: “Waarschijnlijk kan iemand anders wel iets doen met dit kledingstuk, maar dan liefst zonder gaten.” Dus zodoende: no upcycling for me…

Ik heb tot nu toe nog maar een projectje geupcycled en dat is mijn kussensloop. Ik moet toegeven dat ik wat nostalgische gevoelens heb bij dat ding want het was mijn eerste naaiprojectje. Ik wilde daar geen te dure stof aan spenderen, het was een makkelijk katoenen stofje met veel rechte lijntjes en feitelijk vond ik het dessin nog wel iets hebben. Een beetje retro en ik ben zot op geometrische dessins.

Na het eerste projectje dat ik uit mijn voormalig slaapaccessoire naaide, vond ik het resultaat zo leuk dat ik daarna mijn volledige naai-uitzet uit dezelfde kussensloop besloot te maken.  Een volledige set als je wilt, en zolang er nog stof over was bleef dat ding dé print voor mijn naaiartikels.IMG_20180620_121314664_HDR

Het begon met een speldenkussen. Erg simpel, maar als ik nu kijk hoe ik dat ding heb dichtgenaaid met de hand, besef ik dat ik toch al heel wat geleerd heb. Maar het doet nog steeds deugd om mijn allereerste ervaring met het naaien dagelijks te kunnen gebruiken.

IMG_20180620_121543848Mijn tweede projectje betekende ook mijn eerste ervaring met een rits (alweer nostalgie!) want toen rolde mijn eerste etuitje (met voering) van onder mijn naaimachine. Ik gebruik het nu om mijn knijpers en oorbelletjes, die ik als markering gebruik, in op te bergen.

Daarna las ik dat elke naaister wel een paar verzwaringszakjes nodig heeft om het patroon op zijn plaats te houden. Ik had er drie gemaakt maar erg zwaar waren ze niet, dus heb ik er nog eens drie bijgemaakt met iets meer gewicht. Als vulling gebruikte ik gedroogde witte bonen, erwten en linzen (als er ooit hongersnood komt, heb ik dus nog iets achter de hand, handig).

IMG_20180620_121206200_HDRIMG_20180620_121138912_HDR

IMG_20180620_121241798_HDRVolgende projectje: een tweede speldenkussen, gevuld met staalwol natuurlijk om de puntjes scherp te houden. Deze versie is voor mijn dunnere speldjes, die ik gebruik als ik met kant, viscose of een andere fijne stof werk. Ik probeer die speldjes altijd streng gescheiden te houden.

En toen was er nog net voldoende stof over om een tweede etui te maken om mijn overlockgereedschap in op te bergen. Een iets langer etui, met een vrolijke rits uit de goodiebag van ons naaiweekend in Malle. Mijn pincet, schroeverdraaier en spullen die ik tot nu toe nog niet heb moeten gebruiken maar wel bij te houden zijn, zitten erin.

IMG_20180620_121808198wp-15294989779221832441550.jpg

Als ik mijn hele naaiset nu bekijk, vind ik het verrassend welke leuke dingen ik allemaal uit mijn slaapmaatje haalde. Natuurlijk loont het ding zich er super voor: grote, rechte vlakken die je makkelijk kunt hergebruiken. Dus voor beginnende naaisters: zoek een leuk kussensloop en oefenen maar.

Eén kussensloop toverde ik dus om in tien dingen. En er bleef erg weinig stof over: met veel moeite een reepje van 9 cm. Als dat geen upcyclen is!

Tot schrijfs,

Margot

The Sewies: het malle naaiweekend

Never underestimate the power of a woman with a sewing machine. Dat stond op het kaartje naast onze naaitafel die we zouden gebruiken tijdens ons naaiweekend in Malle. Een warm welkom en oh zo waar.

© Lieve Deduytschaever 180604 02

An, Lieve en ik hadden ons voor de tweede keer ingeschreven voor het naaiweekend van The Sewies. Ik haakte vorig jaar op het laatste moment af door een uitstapje naar Mali, maar ik herinner me nog wel de dolenthousiaste reacties van Lieve en An dus dit jaar moest ik écht mee doen.  En wat een weekend werd het!

© Lieve Deduytschaever 180604 16

Stel je je een grote zaal voor met veel licht, bomvol tafels, bezaaid met naaimachines, stoffen, fournituren en vijftig dames (ja echt, vijftig!) die allemaal over hun projectje zitten gebogen. 

Ik ben het niet gewend om met zoveel vrouwen op stap te gaan, maar het is echt duizend procent meegevallen. Je hebt altijd een onderwerp om over te praten en er is op elk moment iemand in de buurt die je kan helpen of raad kan geven.

Hoewel ik verwachtte dat het een gekwetter van jewelste zou zijn in de naaizaal, viel dat erg mee. Het bleef steeds rustig en er hing werkijver in de lucht, waardoor je niets anders kon als snel achter je naaimaatje kruipen.

© Lieve Deduytschaever 180604 05

Het organisatorisch superteam van Pia, Annick en Annelies had voor deze tweede editie weer enorm z’n best gedaan (hoewel ze beweren dat ze nog in een leerproces zitten rond de organisatie). Alles was voorzien, van bagagekarretjes tot strijkijzers, en de dames zorgden weer voor leuke goodiebags vol stofjes, fournituren en kortingsbonnen.

Het vormingscentrum in Malle was opnieuw de plaats om het hele weekend te naaien, te eten en te slapen, hoewel sommigen hun bed wel erg weinig hebben gezien. Allemaal heel netjes, vriendelijk personeel en lekker eten om de inwendige naaister van ons te versterken. Maar naast al dat naaigeweld was er ook een pop-up stoffenkraam van ’t Stofuiltje en konden we zaterdagavond nog langs bij De Fabrik in Malle, om nog meer in stoffen te snuisteren.

© Lieve Deduytschaever 180604 10

Omdat  een pauze wel eens goed doet, trokken An, Lieve en ik erop uit in de omgeving om een fotoshoot te doen voor de blog. Met Lieve en mezelf als -afwisselend- fotograaf en model, en An als hulpvaardige assistent die onze kleren rechttrok en commentaar gaf… kwamen we weer helemaal ontspannen en grinnikend de naaizaal binnen.

© Lieve Deduytschaever 180604 03

Duizendpoot Pia zorgde opnieuw voor de optie van een shiatsu massage, iets waar heel wat van ons dankbaar gebruik van maakten. Het was zaaalig.

© Lieve Deduytschaever 180604 25

Maar het weekend bestond  vooral uit naaien. En tetteren. En lachen. Een heel weekend lang. Sommige dames hadden meer dan tien projectjes bij, ik hield het op twee en ze zijn niet helemaal afgeraakt. Maar dat maakt niet uit, want de ervaring zou ik voor geen geld willen missen.

34274580_10160406242275394_2985573166362918912_n

De editie 2019 staat al in mijn agenda genoteerd. Aan de organisatie en de deelneemsters van ‘The Sewies 2018’: You rock ladies!

Bedankt en tot volgend jaar!

Tot schrijfs,
Margot

PS: Creatieve duizendpoot en drijvende kracht achter het weekend Pia pakt het vanaf nu nog veel grootser aan! Zij start met The Sew Bees en gaat nog veel meer leuke evenementen organiseren. Dit was het laatste weekend van The Sewies, maar volgend jaar zijn wij ZEKER van de partij bij het weekendje met The Sew Bees!

The Sew Bees

Asymmetrisch en vrolijk lopen

Na mijn eerste try-out om een topje te maken had ik de smaak te pakken. Deze keer wou ik eens proberen zonder een patroon te werken.

Ik had nog een asymmetrische top liggen die ik niet meer droeg. In plaats van die gewoon in de vuilnisbak te gooien besloot ik hem als basis te gebruiken. Dus even de schaar in mijn oude sportmaatje gezet, en daar lagen twee stukken oud sportgerief als start van mijn nieuwe sporttenue.

Omdat ik merkte dat er toch een groot verschil was tussen de stevigheid van mijn oude sportkledij en mijn lycra, zocht ik een sterke elastische voeringstof om mijn topje te verstevigen. Maar als lycra al moeilijk te vinden is, is elastische voeringstof die vochtregulerend is al helemaal zeldzaam. Plan B dan: de zijkanten en de schouderbanden verstevigen met twee lagen lycra. Omdat ik nog wat felle kleuren had werd mijn t-shirt meten een stuk vrolijker.

Makkelijk gezegd, iets moeilijker gedaan. Vooral de zijkanten van mijn t-shirt symmetrisch afwerken vond ik niet zo simpel. Het vroeg een paar  pogingen en behandelingen met het tornmesje voordat ik tevreden was van de krommingen. Om de schouderbandjes nog een beetje in de verf te zetten en te verstevigen, kwam hier ook nog wat fel oranje-roze lycra aan te pas.

Mijn opengeknipt topje had ook een soort ingebouwde  sportbeha, maar ik zag het niet zitten om die helemaal na te maken. Een  beleg was wel een goede optie, zodat ik toch iets meer steun heb.

Om te testen of mijn nieuwe top wel running proof was, trok ik met Lieve naar een sportterrein in Gent. Eigenlijk zit mijn vrolijk, asymmetrisch lycra-stuk echt wel goed, zelfs om te gaan lopen.

Een volwaardige opvolger voor mijn opengeknipte topje dat nu zielig in de vuilnisbak ligt.

© Moors M - IMG_7506

Tot schrijfs,
Margot

Sweater met sterren

© Lieve Deduytschaever 180516 01Ik loop graag. Met muziek in mijn oren of goed gezelschap dat me wat vooruit trekt zonder Usain Bolt te willen kopiëren… ik vind het zalig. Thuis loop ik meestal in de fitness, minstens een  keertje in de week. Elke zondag spring ik op de fiets en rijd ik mijn loopband tegemoet. Met het Belgische weer kan dat ritje van een paar kilometer wel tegenvallen, zeker nadat je al tien kilometer achter de kiezen hebt. Een goede sweater met kap kon ik dus wel gebruiken. Ideaal om in onze sportmaand snel even in elkaar te flansen.

Hoewel, snel…

Ik nam het Veritaspatroon Esther en besloot de korte versie zonder zakken te maken. Een leuk sweaterstofje had ik nog van mijn eerste blogmeet van Davina liggen, en dat gewoon smeekte om daarvoor gebruikt te worden.  Alleen… het was wat dunnetjes en zou me op mijn fietstochtje weinig warmte of bescherming tegen de wind bieden. Dan maar voeren, hoewel ik afwerking met voering niet makkelijk vind. Een zachte grijze fleece en wat boordstof van Nostex zouden me zeker warmer houden.

© Lieve Deduytschaever 180516 07

Ik heb lang getwijfeld of ik de boordstof en de rits in het roze zou doen. Ik ben wel een meisje maar het leek me iets te Barbie-achtig. Om toch een klein roze detail te hebben deed ik de sierstiksels op mijn schouders en aan de rits met een roze garen. Een klein  Barbie-gehalte dus…

© Lieve Deduytschaever 180516 08

Hoewel de voering het ding lekker warm maakt, vloekte ik wel bij het afwerken, want die voering netjes op de boordstof omplooien en stikken is niet simpel. Ik had gelukkig al wat training gehad met de hoodie voor broerlief dus ik was best tevreden over het resultaat. Totdat ik het ding eens aandeed en zag dat het als een zak rond mijn lijf hing. De nuchtere opmerking van manlief: “Daar mag toch wat ingenomen worden” was voldoende om het tornmesje weer boven te halen. Ik heb uit beide zijden zes centimeter uitgehaald, wat natuurlijk weer aanpassingen vroeg aan de boordstof.

© Lieve Deduytschaever 180516 06

Je kan je al inbeelden hoe lang ik heb zitten werken om die vest wat te ont-zakken. Nu ben ik er tevreden mee: een vrolijk jasje met mini-barbiegehalte en een warme voering, die me waarschijnlijk beter gaat dienen in de winter als nu in het voorjaar.

© Lieve Deduytschaever 180516 04

De koude wind gaat me op de fiets niet meer kunnen deren in mijn zelfgemaakte Esther. Maar die kilometers op de loopband… die blijven pijnlijk, vooral de laatsten.

Tot schrijfs,
Margot

Sport ten top

Lieve kwam een paar maanden geleden met een idee: “Laten we als themamaand iets sportiefs doen”. Ja, waarom niet? Sportkledij is iets dat we als meiden in uniform best vaak nodig hebben om in vorm te blijven en het is weer iets anders om te naaien.© Moors M - IMG_7611

Daarbij had ik net grote kuis gehouden in mijn t-shirts en dacht ik: een leuk sporttopje kan er zeker nog bij in de kleerkast.

Ik hou ook wel van iets anders. De topjes die je nu ziet in de winkels vind ik allemaal wat dezelfde en eerlijk gezegd… saai. Ik was op zoek naar een topje met eens iets anders. Een leuke detail op de rug bijvoorbeeld. Dat is net het leuke als je dingen zelf kan maken: je vindt je zin niet in de winkel? Dan naai je het gewoon zelf.

© Moors M - 6U6A6117Maar met welk patroon en welke stof? Ik vertrok vanuit het simpele topje Aline uit het Veritasmagazine maar voor de stof wou ik wel eens iets anders dan gewoon tricot. Op het Stoffen Spektakel vond ik verschillende rollen lycra en ik dacht: als we daar nu eens wat mee maken? Het voordeel van lycra is dat het goed elastisch is in de twee richtingen en erg goedkoop. Nadeel is dat je moet houden van het gevoel op je huid. Niet iedereen is er fan van.

© Moors M - 6U6A6148Ik had nog nooit met lycra genaaid maar het viel feitelijk goed mee. Mijn plan was het topje te pimpen met schouderbandjes. Omdat ik bang was dat een reep dubbelgevouwen lycrastof niet voldoende steun zou geven voor een sporttopje besloot ik het met een elastiek te verstevigen. Resultaat: de bandjes waren veel dikker als voorzien. Wel steviger maar niet makkelijker.

© Moors M - 6U6A6151Om het topje dan wat specialer te maken besloot ik het op te fleuren met wat feloranje-roze lycra. Ik heb op het spektakel heel lang getwijfel of ik die schreeuwkleur wel zou nemen, maar in combinatie met het grijs komt het wel goed uit. Een bredere band aan de onderkant maakt het topje af. Ik hou ervan dat mijn t shirts wat langer zijn. Aan zo’n te kort topje zit ik toch de hele tijd te trekken.

© Moors M - 6U6A6122Mijn rug is niet zo spectaculair geworden als ik zou willen maar ik heb nu wel een beter idee hoe ik het bij de volgende topjes zou aanpakken. Met een dunne elastiek voor je schouderbandjes (of zonder) kan je leuke patronen maken en variëren met de breedte van de bandjes.

Mijn eerste selfmade sportstuk ligt dus al in de kast. Er gaan er nog volgen. Een beetje zoals met sporten, blij dat je het gedaan hebt en zin naar meer.

Maken jullie wel eens iets sportiefs ? Laat het me weten.

Tot schrijfs,

Margot

Mijn lieve Louisa

Voor 90% ben ik een selfish sewer: de trouwste klant van mijn naaprojectjes ben ikzelf. Maar na een tijd wordt je kleerkast wat te klein en begin je toch uit te kijken naar andere modellen om te delen in je naaiwoede.
IMG_20180402_102217962Toen ik bij Stitch and Co het patroon zag liggen van dat schattige Louisa jasje van Compagnie M, kreeg ik het idee om ons petekindje eens te verwennen met een schattige jas. De Louisa coat heeft een leuke retro uitstraling, maar je maakt hem zo modern of retro als je zelf wilt.

Els verzekerde me dat het patroon goed te doen was, dus nodigde ik ons petekindje en haar mama uit om bij Stitch and Co de stof te komen uitkiezen.

Blijkbaar heeft Elise een zeer goede smaak, want ze koos een klassevolle geweven stof met een subtiel glittertje in. (Nvdr: Die dame gaat later geld opdoen als ze gaat shoppen, oog voor mode zit er nu al in…)

Als voering kocht ik roze bontstof en dito voering voor de mouwen. Een roestroze glitterpaspeltje uit Veritas maakte het geheel af.

Mijn kleine uitstap naar Mali zorgde ervoor dat de Louisa coat wat vertraging opliep. Gelukkig had ik de patroondelen nog niet geknipt, dus na mijn terugkeer toog ik aan het werk… met twee maten groter dan ik initieel voor Elise had gepland.

Ik koos de retro versie met een tulip kraag en paspels op de rug en op de zakken. De kap besloot ik weg te laten en als sluiting koos ik voor een rits, zodat ze die knopen niet allemaal moet los doen.

De beschrijving van de Louisa was vrij duidelijk te volgen, hoewel ik bij de zakken en de ritsflap toch wel even in mijn haar heb zitten krabben. Maar wat een leuk resultaat; meisjesachtig, retro en apart. Een klein bloempje met een knoop gaf nog een laatste pittig detail.
IMG_20180402_102604401_HDRTen huize Elise was iedereen enthousiast, inclusief onze kleine dame. Het jasje is duidelijk nog een klein beetje te groot voor haar, maar tegen het najaar heeft ze waarschijnlijk weer haar volgende groeistuip gehad, en komt dat in orde.

Mijn Louisa is geen winterjas (hoewel je er wel voor kan opteren om er nog een winterversie van te maken), maar het zal zeker niet de laatste keer zijn dat ik dit manteltje maak. Mijn petekind is ook een meisje, dus het volgende ‘slachtoffer’ is al gevonden.

 

Ook al eens een Louisa gemaakt? En ook zo tevreden van?

Tot schrijfs,

Margot

Gezakt voor Sew Challenge? Vast en zeker!

Beste Kim,

Logo sewchallengeWe kennen elkaar niet persoonlijk. Hoogstens een paar uitwisselingen via de chat, maar toch hebben wij elkaar het leven gedurende een paar weken wat moeilijker gemaakt door onze sew challenge. Davina koppelde ons aan elkaar en de drie voorwaarden die je me gaf waren even slikken.

De eerste voorwaarde: volwassen man. Shit (#pardonmyfrench). Nog nooit waren mijn naaislachtoffers van het mannelijke geslacht. Mijn man is een Pietje Precies en mijn naaisels zijn nog niet van de ongelofelijke afwerking dat ik er hem een plezier mee doe. Laat staan dat ik hem ermee op foto te krijg voor op internet.

Tweede voorwaarde: een Belgisch patroon. Ik heb niet het flauwste idee welke patronen welke nationaliteit dragen dus hoopte ik dat La Maison Victor me uit de nood zou helpen.

Derde criterium: zakken. Je hebt waarschijnlijk mijn avonturen met paspelzakken gelezen bij de bomberjack van Veritas, waar ik zwoer nooit meer een paspelzak te maken. Ik ben al blij dat je het algemeen op zakken hield en niet begon te specificeren.

“Lukt dat?” vroeg je in je berichtje. “Ze weet inderdaad wel een challenge te kiezen”, dacht ik. Maar da’s ook de bedoeling dus en avant!

IMG_20180405_141928668Mijn plan? Broerlief inschakelen: hij is dakwerker en heeft nooit warme truien te veel. Dus toen ik hem voorstelde om hem een hoodie te maken, zag hij dat direct zitten.

Maar… er moet ook een kraag aan zitten want op een dak waait de wind extra hard. “En zakken, zus. Veel zakken. Ook eentje op mijn rug”.  Huh?

wp-15229421772892012151159.jpgIk besloot de Belgische Wout hoodie van LMV te maken. Mijn stoffen vond ik tijdens het supergezellig uitje met de girls op het stoffenspektakel en ik voerde de binnenkant van de Wout met grijze fleece. De boordstof haalde ik bij Stitch en Co. Omdat broer veel lagen kledij draagt tegen de kou voerde ik de mouwen met een iets gladdere stof, ook van Stitch en Co.

De Wout in elkaar zetten viel wel mee, hoewel ik veel heb zitten vloeken met die boordstof… Recht stikken met drie dikke lagen stof; mijn naaimachine is er echt geen fan van.wp-15229420909471371716151.jpg

Jouw vraag om zakken te maken, Kim, was dus ideaal voor de extra zak op broerlief’s rug. “Makkelijk om extra materiaal mee te nemen op het dak”, vertelde hij me.

De kraag stikte ik rond de kap zodat die zeker niet zou afwaaien.  De rits heb ik er twee keer moeten inzetten omdat ik zag dat de voorpanden niet mooi gelijnd waren.  Het was niet de eerste keer dat ik dat grapje meemaakte, dus ik besloot me er niet aan te laten kennen en de rits gewoon terug los te maken. Maar ook dat ging best vlot.

IMG_20180405_182615015Toen ik broer zijn paascadeautje ging afgeven was hij superenthousiast. Lekker warm, veel zakken en een kraag. “Zo ga je er nog moeten maken, zus. Kan hij tegen vonken en is ie waterdicht?” Euh nee…

We spraken af dat hij deze hoodie aan strenge tests op het dak zou onderwerpen.

Wat er beter kan, wordt dan bij de volgende Wout aangepast.  Ik kreeg drie dagen geleden nog een hele enthousiaste dakwerker aan de lijn dat hij super tevreden was en de volgende bestelling werd al geplaatst. Nu nog fleece vinden die stevig, warm, vuurvast en waterdicht is. Iemand ideeën?IMG_20180405_182250176

Ik hoop, lieve Kim, dat je deze challenge als geslaagd ziet. Broer en ik vonden het alvast super om te doen. Ik was er zelf nooit opgekomen, dus bedankt.!

Ik zag laatst het resultaat van mijn challenge: wat jij  had gemaakt met mijn drie voorwaarden: selfish sewing, stofje dat je al hebt en een tas.  Een schitterend resultaat.  Ik hoop in ieder geval dat je het even leuk vond als ik.

Warme groeten van een broer en zus.

Margot

Kamsnaps: klik en klaar

Op de verschillende facebookgroepen hoor je er wel eens iets over: kamsnaps gebruiken van Snaply of van Prym? Meestal is het antwoord van de collega-naaisters: ik gebruik X en ben er erg tevreden van. Dus welke tang je zou gebruiken… maakt feitelijk niet uit.

20170219_123155

Ik gebruikte mijn kamsnaps voor het eerst toen ik een vlaggenlijn maakte, nadat ik bijna een jaar voordien via Snaply een starterspakket had besteld. Wat hield me tegen? De onomkeerbaarheid, want als je een kamsnap in je stof zet… veel succes om hem eruit te halen!

20170219_123206

Maar met mijn vlaggetjes heb ik me er eindelijk eens aan die snaps gewaagd. De tang van Snaply zag er mij bij eerste aanblik eerder uit als een middeleeuws folterinstrument, maar ik werd onmiddellijk vrolijk van mijn kleurig assortiment drukknopjes.

20170219_123250

Wil je er zelf ook mee aan de slag? Hier een paar tips van een ‘ervaringsdeskundige’:  

  1. Lees eerst goed de gebruiksaanwijzing: klinkt simpel maar als ik iets nieuws wil proberen, gebruik ik graag de methode van trial en error, wat vooral veel frustraties geeft.
  2. Offer een paar snaps op door op een oefenlapje te trainen.
  3. Duid precies aan waar je de snaps wilt aanbrengen: ik heb alles twee keer nagemeten, want als je snaps er in zitten… no way back, of toch niet zonder veel gewriemel, zwaar gereedschap en een grote kans op verwondingen…
  4. Verstevig de stof waar je je kamsnaps wil zetten. Een enkele laag tricot zal heel snel doorscheuren, waardoor je een mooi gat hebt, maar geen sluiting meer… Dus een dubbele laag of een stukje vlieseline zorgen ervoor dat je er nog lang van kan genieten.
  5. Voordat je de snaps erin zet: wees zeker dat je de juiste combinatie maakt. Je hebt er niets aan als je snaps perfect recht zitten, maar je twee keer het tuitje of inkeping hebt gebruikt. Check het.
  6. Zet je kracht op het einde van de tang, anders verlies je veel energie zonder resultaat.
  7. Gebruik je man of een sterk paar handen. Na drie van die dingen te hebben ingezet, heb je al last van pijnlijke handen en overbelaste polsen, waardoor je snaps waarschijnlijk minder mooi gaan gezet worden. Je hebt echt wel wat kracht nodig.
  8. Heb je dan toch een snap scheef gezet, zodat hij niet dicht gaat? Soms komt dat doordat een stukje plastic te scheef zit. Dat kan je bijsnijden met een stanleymes. Wacht wel even totdat je spieren zijn uitgerust en wees voorzichtig.
  9. Vergeet niet dat zo’n kampsnap een bepaalde dikte heeft. Zet ze dus niet op op de rug van een kinderkledingstuk, want die kleine gaat er last van krijgen.
  10. Doe de snap een paar keer open en dicht, dan gaat het al een stuk makkelijker. De eerste keer gaat-ie erg stroef terug open. Zorg dat je de stof errond niet scheurt doordat je te hard trekt.

20170219_125633

Ben jij een kamsnapsfan? Heb jij misschien nog een paar goede tips? Laat het me weten!

Tot schrijfs,
Margot

Boodschappenlijst voor een overlock

“De kogel is door de kerk, ik koop mezelf een overlock.” Dat was één van mijn goede voornemens voor 2018. Zowel Lieve als Tatiana waren er altijd zo lovend over en nadat ik het zelf eens had geprobeerd tijdens een naailes in Stitch and Co, snapte ik hun enthousiasme.

Helaas zijn die dingen niet goedkoop, en ook de horrorverhalen over het inrijgen gaven me wat koudwatervrees. Dus vroeg ik aan een paar naaisters waar je op moet letten als je een overlock koopt en dit waren hun belangrijkste punten:

  • Wat verwacht je van je lockmachine? Wil je een tweedraads, driedraads, vierdraads of vijfdraads? Een tweedraads locksteek gebruik je om randen af te werken (zoals met een zigzagsteek op je naaimachine). De 3-, 4- en 5-draads overlocksteek gebruik je om twee of meer lagen stof te verbinden.
  • Wat is je budget? If you buy peanuts, you get monkeys. Ik ken mensen die heel tevreden zijn met hun goedkopere overlock en er al jaren plezier van hebben. Maar als je dan een probleem hebt, kun je niet zomaar naar de winkel gaan voor wat advies of hulp. Wisselstukken of onderhoud zijn soms ook moeilijker te vinden bij goedkope of onbekende merken. Dus denk goed na voordat je je budget vastlegt.
  • Je kunt natuurlijk ook op zoek gaan naar een kranig  tweedehands exemplaar. Je vindt ze op het Internet en in naaiwinkels, en je zou er versteld van staan hoeveel oma’s er nog een mooie overlock op de zolder hebben staan. Check wel of de handleiding erbij zit en alle accessoires aanwezig zijn. Vraag aan de eigenaar of zij je kan voortonen hoe het ding werkt en hoe je het inrijgt. Weet die het niet, zoek dan iemand die je daarmee kan helpen. Anders ben je misschien vertrokken voor heel veel inrijgpogingen en vooral veel frustraties. Youtube of Internet kunnen je misschien uit de nood helpen als je video’s vindt over het inrijgen of het onderhoud van dat specifieke type.
  • Ga je toch voor een nieuw exemplaar? Neem dan eentje waar je wat advies of zelfs lessen bij kunt krijgen. Het zal je een stuk vooruit helpen.
  • Hoeveel lawaai mag dat ding maken? Er is een groot verschil tussen merken en types in hoeveel daver en geluid ze veroorzaken. Hoeveel geluid vind jij storend?
  • Licht is enorm belangrijk. Kijk na of de lamp sterk genoeg is. Te weinig licht is nefast voor je ogen. Is de lichtsterkte niet naar je zin is, is een daglichtlamp en goed alternatief.
  • Plan waar je het beestje gaat zetten. Je wilt absoluut vermijden dat je telkens moet opruimen en opnieuw moet inrijgen, dus probeer het een vaste plek te geven waar je even naartoe kunt om iets te locken.
  • Sommige lockmachines hebben een bakje waarin het afval terecht komt. Het lijkt iets stoms, maar ik heb het achteraf bijgekocht omdat het zo handig is. Je hebt heel wat afval van locken.
  • Verder kan je er kiezen: met een boventransport of zonder. Een boventransport is handig als je de optie wilt dat de stof wordt ingehouden of uitgerokken, want zo kun je rimpelen of net niet. Ook zorgt dit differentieel transport ervoor dat elastische stoffen niet uitlubberen.
  • Welke opties zoek je: wil je een blinde zoom kunnen maken? Werk je wel eens met een  rolzoom? Lijkt de optie voor een flatlocksteek je wel iets? Dat is een plat stiksel dat op je stof ligt. Bekijk het als een naad waarbij twee stoffen naast elkaar liggen, of waarbij een naad over je stof ligt.
  • Hoe handig en geduldig ben jij met inrijgen? Hoe minder werk je bij het inrijgen wilt, hoe hoger de prijs. Er zijn zelfs machines die het helemaal automatisch doen. De prijs is navenant.
  • Vraag eens aan je fellow-naaisters wie ervaring heeft met een bepaald type dat je op het oog hebt. Dat kan erg verhelderend zijn.
  • Welke voetjes en accessoires zitten bij je machine? Informeer daar ook naar. Parelvoetjes en andere specialeke zijn niet bij elk merk verkrijgbaar.
  • Hoe zie je onderhoud? Is er een technische dienst die je kan raadplegen of gebruiken? Vind je makkelijk wisselstukken of mesjes voor het merk? Niet leuk als er een probleem is met je lockmachine en er geen hulp mogelijk is. Zonde van het geld.
  • Wil je de combinatie van een overlock en een coverlock? Er zijn types die dat kunnen maar dan moet je de machine toch steeds ombouwen en de prijzen zijn hoog. Een coverlock maakt mooie zoomen en siernaden midden in de stof. Vraag jezelf af of je dat nodig hebt.
  • Zorg voor goed garen. Je hebt vier klossen van dezelfde kleur nodig. Tip: beige, bordeaux en donkerblauw zijn de  tinten die je het best kan combineren met je stoffen.
  • Lezen is weten. Deze site geeft je ook heel wat informatie en er staan ook wat links naar videotutorials in.
  • Tolt je hoofd een beetje na al die uitleg? Laatste tip: ga naar de winkel en probeer enkele types uit. Je zal merken dat je je wat beter voelt bij de ene dan bij de andere machine. Twijfel je nog, denk er dan gewoon nog eens over na.

Ik hoop dat jullie deze tips kunnen gebruiken als julle op overlockjacht gaan. Ik heb op al die punten proberen letten toen ik de mijne kocht. Welke ik dan uiteindelijk naar huis heb meegenomen? Da’s voor een volgend artikeltje…

Tot schrijfs,

Margot