Sweater met sterren

© Lieve Deduytschaever 180516 01Ik loop graag. Met muziek in mijn oren of goed gezelschap dat me wat vooruit trekt zonder Usain Bolt te willen kopiëren… ik vind het zalig. Thuis loop ik meestal in de fitness, minstens een  keertje in de week. Elke zondag spring ik op de fiets en rijd ik mijn loopband tegemoet. Met het Belgische weer kan dat ritje van een paar kilometer wel tegenvallen, zeker nadat je al tien kilometer achter de kiezen hebt. Een goede sweater met kap kon ik dus wel gebruiken. Ideaal om in onze sportmaand snel even in elkaar te flansen.

Hoewel, snel…

Ik nam het Veritaspatroon Esther en besloot de korte versie zonder zakken te maken. Een leuk sweaterstofje had ik nog van mijn eerste blogmeet van Davina liggen, en dat gewoon smeekte om daarvoor gebruikt te worden.  Alleen… het was wat dunnetjes en zou me op mijn fietstochtje weinig warmte of bescherming tegen de wind bieden. Dan maar voeren, hoewel ik afwerking met voering niet makkelijk vind. Een zachte grijze fleece en wat boordstof van Nostex zouden me zeker warmer houden.

© Lieve Deduytschaever 180516 07

Ik heb lang getwijfeld of ik de boordstof en de rits in het roze zou doen. Ik ben wel een meisje maar het leek me iets te Barbie-achtig. Om toch een klein roze detail te hebben deed ik de sierstiksels op mijn schouders en aan de rits met een roze garen. Een klein  Barbie-gehalte dus…

© Lieve Deduytschaever 180516 08

Hoewel de voering het ding lekker warm maakt, vloekte ik wel bij het afwerken, want die voering netjes op de boordstof omplooien en stikken is niet simpel. Ik had gelukkig al wat training gehad met de hoodie voor broerlief dus ik was best tevreden over het resultaat. Totdat ik het ding eens aandeed en zag dat het als een zak rond mijn lijf hing. De nuchtere opmerking van manlief: “Daar mag toch wat ingenomen worden” was voldoende om het tornmesje weer boven te halen. Ik heb uit beide zijden zes centimeter uitgehaald, wat natuurlijk weer aanpassingen vroeg aan de boordstof.

© Lieve Deduytschaever 180516 06

Je kan je al inbeelden hoe lang ik heb zitten werken om die vest wat te ont-zakken. Nu ben ik er tevreden mee: een vrolijk jasje met mini-barbiegehalte en een warme voering, die me waarschijnlijk beter gaat dienen in de winter als nu in het voorjaar.

© Lieve Deduytschaever 180516 04

De koude wind gaat me op de fiets niet meer kunnen deren in mijn zelfgemaakte Esther. Maar die kilometers op de loopband… die blijven pijnlijk, vooral de laatsten.

Tot schrijfs,
Margot

Sport ten top

Lieve kwam een paar maanden geleden met een idee: “Laten we als themamaand iets sportiefs doen”. Ja, waarom niet? Sportkledij is iets dat we als meiden in uniform best vaak nodig hebben om in vorm te blijven en het is weer iets anders om te naaien.© Moors M - IMG_7611

Daarbij had ik net grote kuis gehouden in mijn t-shirts en dacht ik: een leuk sporttopje kan er zeker nog bij in de kleerkast.

Ik hou ook wel van iets anders. De topjes die je nu ziet in de winkels vind ik allemaal wat dezelfde en eerlijk gezegd… saai. Ik was op zoek naar een topje met eens iets anders. Een leuke detail op de rug bijvoorbeeld. Dat is net het leuke als je dingen zelf kan maken: je vindt je zin niet in de winkel? Dan naai je het gewoon zelf.

© Moors M - 6U6A6117Maar met welk patroon en welke stof? Ik vertrok vanuit het simpele topje Aline uit het Veritasmagazine maar voor de stof wou ik wel eens iets anders dan gewoon tricot. Op het Stoffen Spektakel vond ik verschillende rollen lycra en ik dacht: als we daar nu eens wat mee maken? Het voordeel van lycra is dat het goed elastisch is in de twee richtingen en erg goedkoop. Nadeel is dat je moet houden van het gevoel op je huid. Niet iedereen is er fan van.

© Moors M - 6U6A6148Ik had nog nooit met lycra genaaid maar het viel feitelijk goed mee. Mijn plan was het topje te pimpen met schouderbandjes. Omdat ik bang was dat een reep dubbelgevouwen lycrastof niet voldoende steun zou geven voor een sporttopje besloot ik het met een elastiek te verstevigen. Resultaat: de bandjes waren veel dikker als voorzien. Wel steviger maar niet makkelijker.

© Moors M - 6U6A6151Om het topje dan wat specialer te maken besloot ik het op te fleuren met wat feloranje-roze lycra. Ik heb op het spektakel heel lang getwijfel of ik die schreeuwkleur wel zou nemen, maar in combinatie met het grijs komt het wel goed uit. Een bredere band aan de onderkant maakt het topje af. Ik hou ervan dat mijn t shirts wat langer zijn. Aan zo’n te kort topje zit ik toch de hele tijd te trekken.

© Moors M - 6U6A6122Mijn rug is niet zo spectaculair geworden als ik zou willen maar ik heb nu wel een beter idee hoe ik het bij de volgende topjes zou aanpakken. Met een dunne elastiek voor je schouderbandjes (of zonder) kan je leuke patronen maken en variëren met de breedte van de bandjes.

Mijn eerste selfmade sportstuk ligt dus al in de kast. Er gaan er nog volgen. Een beetje zoals met sporten, blij dat je het gedaan hebt en zin naar meer.

Maken jullie wel eens iets sportiefs ? Laat het me weten.

Tot schrijfs,

Margot

Mijn lieve Louisa

Voor 90% ben ik een selfish sewer: de trouwste klant van mijn naaprojectjes ben ikzelf. Maar na een tijd wordt je kleerkast wat te klein en begin je toch uit te kijken naar andere modellen om te delen in je naaiwoede.
IMG_20180402_102217962Toen ik bij Stitch and Co het patroon zag liggen van dat schattige Louisa jasje van Compagnie M, kreeg ik het idee om ons petekindje eens te verwennen met een schattige jas. De Louisa coat heeft een leuke retro uitstraling, maar je maakt hem zo modern of retro als je zelf wilt.

Els verzekerde me dat het patroon goed te doen was, dus nodigde ik ons petekindje en haar mama uit om bij Stitch and Co de stof te komen uitkiezen.

Blijkbaar heeft Elise een zeer goede smaak, want ze koos een klassevolle geweven stof met een subtiel glittertje in. (Nvdr: Die dame gaat later geld opdoen als ze gaat shoppen, oog voor mode zit er nu al in…)

Als voering kocht ik roze bontstof en dito voering voor de mouwen. Een roestroze glitterpaspeltje uit Veritas maakte het geheel af.

Mijn kleine uitstap naar Mali zorgde ervoor dat de Louisa coat wat vertraging opliep. Gelukkig had ik de patroondelen nog niet geknipt, dus na mijn terugkeer toog ik aan het werk… met twee maten groter dan ik initieel voor Elise had gepland.

Ik koos de retro versie met een tulip kraag en paspels op de rug en op de zakken. De kap besloot ik weg te laten en als sluiting koos ik voor een rits, zodat ze die knopen niet allemaal moet los doen.

De beschrijving van de Louisa was vrij duidelijk te volgen, hoewel ik bij de zakken en de ritsflap toch wel even in mijn haar heb zitten krabben. Maar wat een leuk resultaat; meisjesachtig, retro en apart. Een klein bloempje met een knoop gaf nog een laatste pittig detail.
IMG_20180402_102604401_HDRTen huize Elise was iedereen enthousiast, inclusief onze kleine dame. Het jasje is duidelijk nog een klein beetje te groot voor haar, maar tegen het najaar heeft ze waarschijnlijk weer haar volgende groeistuip gehad, en komt dat in orde.

Mijn Louisa is geen winterjas (hoewel je er wel voor kan opteren om er nog een winterversie van te maken), maar het zal zeker niet de laatste keer zijn dat ik dit manteltje maak. Mijn petekind is ook een meisje, dus het volgende ‘slachtoffer’ is al gevonden.

 

Ook al eens een Louisa gemaakt? En ook zo tevreden van?

Tot schrijfs,

Margot

Gezakt voor Sew Challenge? Vast en zeker!

Beste Kim,

Logo sewchallengeWe kennen elkaar niet persoonlijk. Hoogstens een paar uitwisselingen via de chat, maar toch hebben wij elkaar het leven gedurende een paar weken wat moeilijker gemaakt door onze sew challenge. Davina koppelde ons aan elkaar en de drie voorwaarden die je me gaf waren even slikken.

De eerste voorwaarde: volwassen man. Shit (#pardonmyfrench). Nog nooit waren mijn naaislachtoffers van het mannelijke geslacht. Mijn man is een Pietje Precies en mijn naaisels zijn nog niet van de ongelofelijke afwerking dat ik er hem een plezier mee doe. Laat staan dat ik hem ermee op foto te krijg voor op internet.

Tweede voorwaarde: een Belgisch patroon. Ik heb niet het flauwste idee welke patronen welke nationaliteit dragen dus hoopte ik dat La Maison Victor me uit de nood zou helpen.

Derde criterium: zakken. Je hebt waarschijnlijk mijn avonturen met paspelzakken gelezen bij de bomberjack van Veritas, waar ik zwoer nooit meer een paspelzak te maken. Ik ben al blij dat je het algemeen op zakken hield en niet begon te specificeren.

“Lukt dat?” vroeg je in je berichtje. “Ze weet inderdaad wel een challenge te kiezen”, dacht ik. Maar da’s ook de bedoeling dus en avant!

IMG_20180405_141928668Mijn plan? Broerlief inschakelen: hij is dakwerker en heeft nooit warme truien te veel. Dus toen ik hem voorstelde om hem een hoodie te maken, zag hij dat direct zitten.

Maar… er moet ook een kraag aan zitten want op een dak waait de wind extra hard. “En zakken, zus. Veel zakken. Ook eentje op mijn rug”.  Huh?

wp-15229421772892012151159.jpgIk besloot de Belgische Wout hoodie van LMV te maken. Mijn stoffen vond ik tijdens het supergezellig uitje met de girls op het stoffenspektakel en ik voerde de binnenkant van de Wout met grijze fleece. De boordstof haalde ik bij Stitch en Co. Omdat broer veel lagen kledij draagt tegen de kou voerde ik de mouwen met een iets gladdere stof, ook van Stitch en Co.

De Wout in elkaar zetten viel wel mee, hoewel ik veel heb zitten vloeken met die boordstof… Recht stikken met drie dikke lagen stof; mijn naaimachine is er echt geen fan van.wp-15229420909471371716151.jpg

Jouw vraag om zakken te maken, Kim, was dus ideaal voor de extra zak op broerlief’s rug. “Makkelijk om extra materiaal mee te nemen op het dak”, vertelde hij me.

De kraag stikte ik rond de kap zodat die zeker niet zou afwaaien.  De rits heb ik er twee keer moeten inzetten omdat ik zag dat de voorpanden niet mooi gelijnd waren.  Het was niet de eerste keer dat ik dat grapje meemaakte, dus ik besloot me er niet aan te laten kennen en de rits gewoon terug los te maken. Maar ook dat ging best vlot.

IMG_20180405_182615015Toen ik broer zijn paascadeautje ging afgeven was hij superenthousiast. Lekker warm, veel zakken en een kraag. “Zo ga je er nog moeten maken, zus. Kan hij tegen vonken en is ie waterdicht?” Euh nee…

We spraken af dat hij deze hoodie aan strenge tests op het dak zou onderwerpen.

Wat er beter kan, wordt dan bij de volgende Wout aangepast.  Ik kreeg drie dagen geleden nog een hele enthousiaste dakwerker aan de lijn dat hij super tevreden was en de volgende bestelling werd al geplaatst. Nu nog fleece vinden die stevig, warm, vuurvast en waterdicht is. Iemand ideeën?IMG_20180405_182250176

Ik hoop, lieve Kim, dat je deze challenge als geslaagd ziet. Broer en ik vonden het alvast super om te doen. Ik was er zelf nooit opgekomen, dus bedankt.!

Ik zag laatst het resultaat van mijn challenge: wat jij  had gemaakt met mijn drie voorwaarden: selfish sewing, stofje dat je al hebt en een tas.  Een schitterend resultaat.  Ik hoop in ieder geval dat je het even leuk vond als ik.

Warme groeten van een broer en zus.

Margot

Kamsnaps: klik en klaar

Op de verschillende facebookgroepen hoor je er wel eens iets over: kamsnaps gebruiken van Snaply of van Prym? Meestal is het antwoord van de collega-naaisters: ik gebruik X en ben er erg tevreden van. Dus welke tang je zou gebruiken… maakt feitelijk niet uit.

20170219_123155

Ik gebruikte mijn kamsnaps voor het eerst toen ik een vlaggenlijn maakte, nadat ik bijna een jaar voordien via Snaply een starterspakket had besteld. Wat hield me tegen? De onomkeerbaarheid, want als je een kamsnap in je stof zet… veel succes om hem eruit te halen!

20170219_123206

Maar met mijn vlaggetjes heb ik me er eindelijk eens aan die snaps gewaagd. De tang van Snaply zag er mij bij eerste aanblik eerder uit als een middeleeuws folterinstrument, maar ik werd onmiddellijk vrolijk van mijn kleurig assortiment drukknopjes.

20170219_123250

Wil je er zelf ook mee aan de slag? Hier een paar tips van een ‘ervaringsdeskundige’:  

  1. Lees eerst goed de gebruiksaanwijzing: klinkt simpel maar als ik iets nieuws wil proberen, gebruik ik graag de methode van trial en error, wat vooral veel frustraties geeft.
  2. Offer een paar snaps op door op een oefenlapje te trainen.
  3. Duid precies aan waar je de snaps wilt aanbrengen: ik heb alles twee keer nagemeten, want als je snaps er in zitten… no way back, of toch niet zonder veel gewriemel, zwaar gereedschap en een grote kans op verwondingen…
  4. Verstevig de stof waar je je kamsnaps wil zetten. Een enkele laag tricot zal heel snel doorscheuren, waardoor je een mooi gat hebt, maar geen sluiting meer… Dus een dubbele laag of een stukje vlieseline zorgen ervoor dat je er nog lang van kan genieten.
  5. Voordat je de snaps erin zet: wees zeker dat je de juiste combinatie maakt. Je hebt er niets aan als je snaps perfect recht zitten, maar je twee keer het tuitje of inkeping hebt gebruikt. Check het.
  6. Zet je kracht op het einde van de tang, anders verlies je veel energie zonder resultaat.
  7. Gebruik je man of een sterk paar handen. Na drie van die dingen te hebben ingezet, heb je al last van pijnlijke handen en overbelaste polsen, waardoor je snaps waarschijnlijk minder mooi gaan gezet worden. Je hebt echt wel wat kracht nodig.
  8. Heb je dan toch een snap scheef gezet, zodat hij niet dicht gaat? Soms komt dat doordat een stukje plastic te scheef zit. Dat kan je bijsnijden met een stanleymes. Wacht wel even totdat je spieren zijn uitgerust en wees voorzichtig.
  9. Vergeet niet dat zo’n kampsnap een bepaalde dikte heeft. Zet ze dus niet op op de rug van een kinderkledingstuk, want die kleine gaat er last van krijgen.
  10. Doe de snap een paar keer open en dicht, dan gaat het al een stuk makkelijker. De eerste keer gaat-ie erg stroef terug open. Zorg dat je de stof errond niet scheurt doordat je te hard trekt.

20170219_125633

Ben jij een kamsnapsfan? Heb jij misschien nog een paar goede tips? Laat het me weten!

Tot schrijfs,
Margot

Boodschappenlijst voor een overlock

“De kogel is door de kerk, ik koop mezelf een overlock.” Dat was één van mijn goede voornemens voor 2018. Zowel Lieve als Tatiana waren er altijd zo lovend over en nadat ik het zelf eens had geprobeerd tijdens een naailes in Stitch and Co, snapte ik hun enthousiasme.

Helaas zijn die dingen niet goedkoop, en ook de horrorverhalen over het inrijgen gaven me wat koudwatervrees. Dus vroeg ik aan een paar naaisters waar je op moet letten als je een overlock koopt en dit waren hun belangrijkste punten:

  • Wat verwacht je van je lockmachine? Wil je een tweedraads, driedraads, vierdraads of vijfdraads? Een tweedraads locksteek gebruik je om randen af te werken (zoals met een zigzagsteek op je naaimachine). De 3-, 4- en 5-draads overlocksteek gebruik je om twee of meer lagen stof te verbinden.
  • Wat is je budget? If you buy peanuts, you get monkeys. Ik ken mensen die heel tevreden zijn met hun goedkopere overlock en er al jaren plezier van hebben. Maar als je dan een probleem hebt, kun je niet zomaar naar de winkel gaan voor wat advies of hulp. Wisselstukken of onderhoud zijn soms ook moeilijker te vinden bij goedkope of onbekende merken. Dus denk goed na voordat je je budget vastlegt.
  • Je kunt natuurlijk ook op zoek gaan naar een kranig  tweedehands exemplaar. Je vindt ze op het Internet en in naaiwinkels, en je zou er versteld van staan hoeveel oma’s er nog een mooie overlock op de zolder hebben staan. Check wel of de handleiding erbij zit en alle accessoires aanwezig zijn. Vraag aan de eigenaar of zij je kan voortonen hoe het ding werkt en hoe je het inrijgt. Weet die het niet, zoek dan iemand die je daarmee kan helpen. Anders ben je misschien vertrokken voor heel veel inrijgpogingen en vooral veel frustraties. Youtube of Internet kunnen je misschien uit de nood helpen als je video’s vindt over het inrijgen of het onderhoud van dat specifieke type.
  • Ga je toch voor een nieuw exemplaar? Neem dan eentje waar je wat advies of zelfs lessen bij kunt krijgen. Het zal je een stuk vooruit helpen.
  • Hoeveel lawaai mag dat ding maken? Er is een groot verschil tussen merken en types in hoeveel daver en geluid ze veroorzaken. Hoeveel geluid vind jij storend?
  • Licht is enorm belangrijk. Kijk na of de lamp sterk genoeg is. Te weinig licht is nefast voor je ogen. Is de lichtsterkte niet naar je zin is, is een daglichtlamp en goed alternatief.
  • Plan waar je het beestje gaat zetten. Je wilt absoluut vermijden dat je telkens moet opruimen en opnieuw moet inrijgen, dus probeer het een vaste plek te geven waar je even naartoe kunt om iets te locken.
  • Sommige lockmachines hebben een bakje waarin het afval terecht komt. Het lijkt iets stoms, maar ik heb het achteraf bijgekocht omdat het zo handig is. Je hebt heel wat afval van locken.
  • Verder kan je er kiezen: met een boventransport of zonder. Een boventransport is handig als je de optie wilt dat de stof wordt ingehouden of uitgerokken, want zo kun je rimpelen of net niet. Ook zorgt dit differentieel transport ervoor dat elastische stoffen niet uitlubberen.
  • Welke opties zoek je: wil je een blinde zoom kunnen maken? Werk je wel eens met een  rolzoom? Lijkt de optie voor een flatlocksteek je wel iets? Dat is een plat stiksel dat op je stof ligt. Bekijk het als een naad waarbij twee stoffen naast elkaar liggen, of waarbij een naad over je stof ligt.
  • Hoe handig en geduldig ben jij met inrijgen? Hoe minder werk je bij het inrijgen wilt, hoe hoger de prijs. Er zijn zelfs machines die het helemaal automatisch doen. De prijs is navenant.
  • Vraag eens aan je fellow-naaisters wie ervaring heeft met een bepaald type dat je op het oog hebt. Dat kan erg verhelderend zijn.
  • Welke voetjes en accessoires zitten bij je machine? Informeer daar ook naar. Parelvoetjes en andere specialeke zijn niet bij elk merk verkrijgbaar.
  • Hoe zie je onderhoud? Is er een technische dienst die je kan raadplegen of gebruiken? Vind je makkelijk wisselstukken of mesjes voor het merk? Niet leuk als er een probleem is met je lockmachine en er geen hulp mogelijk is. Zonde van het geld.
  • Wil je de combinatie van een overlock en een coverlock? Er zijn types die dat kunnen maar dan moet je de machine toch steeds ombouwen en de prijzen zijn hoog. Een coverlock maakt mooie zoomen en siernaden midden in de stof. Vraag jezelf af of je dat nodig hebt.
  • Zorg voor goed garen. Je hebt vier klossen van dezelfde kleur nodig. Tip: beige, bordeaux en donkerblauw zijn de  tinten die je het best kan combineren met je stoffen.
  • Lezen is weten. Deze site geeft je ook heel wat informatie en er staan ook wat links naar videotutorials in.
  • Tolt je hoofd een beetje na al die uitleg? Laatste tip: ga naar de winkel en probeer enkele types uit. Je zal merken dat je je wat beter voelt bij de ene dan bij de andere machine. Twijfel je nog, denk er dan gewoon nog eens over na.

Ik hoop dat jullie deze tips kunnen gebruiken als julle op overlockjacht gaan. Ik heb op al die punten proberen letten toen ik de mijne kocht. Welke ik dan uiteindelijk naar huis heb meegenomen? Da’s voor een volgend artikeltje…

Tot schrijfs,

Margot

Telefoonhoes voor broerlief

Patronen secuur volgen vind ik alleen maar interessant als ik totaal niet weet hoe ik eraan moet beginnen. Maar als ik al zelf een idee in mijn kopje heb en nog wat tutorials heb gevonden, zijn patronen meer een richtlijn dan iets anders.

Dus toen broerlief belde en langs zijn neus vroeg of ik geen telefoonhoes kon maken voor zijn smartphone, antwoordde ik nonchalant: “Ja dat moet wel lukken”.

IMG_20180205_222645487.jpg

Broerlief is zoals ik: het moet vooruit gaan en die kleine details zijn niet belangrijk.  Zijn bestelling was:

Maak me een smartphonehoesje
… dat ik aan mijn broek kan hangen, als ik op het dak zit te werken
… dat stevig is
… dat wat beschermt tegen de regen
Stoffen maakt niet uit: maar geen roze aub.
En liefst snel!

Kijk, dat is nu eens duidelijk. Dus na wat bespreken met de Girls over ideeën, en me baserend op de tutorial van Lieve, maakte ik een zeer simpele hoes. Ik kocht bij Nostex wat donkerblauwe stof waaruit ze werkbroeken maken voor de buitenkant en als voering had ik nog een stuk katoenen kussensloop liggen dat niet roze was. Ik wou geen echte voering gebruiken omdat anders de telefoon er anders wat te makkelijk uit zou glijden.

IMG_20180205_215507879.jpg

Om de smartphone iets meer te beschermen tegen de waarschijnlijke onzachte behandeling door mijn broer zette ik er wel wat wattine tussen. Een flapje om de bovenkant van de slimme telefoon tegen de regen te beschermen, een lus aan de achterkant om hem aan zijn broeksriem te bevestigen en we zijn er bijna.

IMG_20180205_215643034.jpg

Voor de sluiting wou ik geen drukknoop gebruiken omdat ik bang was dat broerlief eens te hard zou drukken. Het beeldscherm zou dat zeker niet appreciëren. Dus een stuk velcro is een meer zachtzinnige oplossing die veel minder druk vraagt op dat beeldscherm, en het is nog eens goed om mijn handnaaiwerk te oefenen.

IMG_20180205_215542409.jpg

Aangezien de bestelling zo snel mogelijk bij broerlief moest geraken, heb ik gewoon zijn cadeautje opgestuurd met de Post. Reactie van broer toen ik hem opstuurde: “Wow, dat was snel. Dank je wel! Hij is heel functioneel maar de schoonheidsprijs gaat ie niet winnen hé”.

IMG_20180205_215729676

Euh nee, maar dat stond ook niet in de bestelling hé broer. Alle gekheid op een stokje: ik heb het inderdaad als een projectje tussendoor gemaakt, waarbij ik meer heb gelet op voering en wattine dan of-ie helemaal loodrecht was. En daarbij, dat heeft toch geen zin, want het ding gaat genoeg afzien op dat dak, en mag al blij zijn als-ie niet als alternatief voor een hamer wordt gebruikt. Dus hele mooie hoesjes hebben hier geen zin. Het is stevig.

IMG_20180205_222634510.jpg

Lieve stelde nog voor om hem nog eens opnieuw te maken…  wie weet doe ik dat nog wel voor broerlief. Maar dan zit er wel iets van roze in. Gegarandeerd!

Tot schrijfs!
Margot

De Girls op het Stoffen Spektakel

Het is altijd leuk om op stoffenjacht te gaan en ieder van ons heeft wel haar favoriete stoffenwinkeltje, waar je in alle rust je gading zoekt.

Maar het kan ook wel eens leuk zijn om die kalmte in te ruilen voor een zee van kraampjes, mensen, lawaai en stoffen waar je duizelig van wordt… de Stoffen Spektakels. Sommigen zien dit als hét walhalla voor de naaifanaat, maar zowel Lieve als ik stonden vrij sceptisch tegenover die mensenmassa.

Ik hou van mensen rond me… maar wel liefst mensen die ik ken en die me niet omver duwen met hun tassen, of aan de stoffenkramen de couponnen bijna uit je handen rukken. Aan de andere kant is dit stoffengeweld een gedroomde date voor de Girls. Dus Tatiana, Lieve en ik spraken af om het toch te proberen.

©Lieve Deduytschaever 180302 12

De weergoden waren ons niet gunstig gezind… of net wel. Want de regen en sneeuw die de wegen tot ijspistes omtoverden, ontmoedigden vele stoffanaten om af te zakken naar Flanders Expo. Maar niet de Girls in Uniform, dus flaneerden we vrolijk tussen tricot, scuba en katoen zonder stress of ellebogenwerk…

©Lieve Deduytschaever 180302 09

De buit was aanzienlijk te noemen, maar meer dan driekwart van de stoffen hebben al een bestemming in ons hoofd. Dat is dan toch verantwoord shoppen, niet?

©Lieve Deduytschaever 180302 05

©Lieve Deduytschaever 180302 04

©Lieve Deduytschaever 180302 01

Door de rust op het stoffenspektakel was het supergezellig met de meiden, maar ik heb al andere verhalen gehoord over stoffenmarkten waar je over de koppen kan lopen.

©Lieve Deduytschaever 180302 10

Daarom een paar tips om van een druk spektakel toch een succes te maken:

  • Laat je niet gek maken door de stoffenweelde en stel een plan op. Een lijst van stoffen en hoeveel meter je nodig hebt. Zet ze ook per prioriteit zodat je weet naar welk projectje je eerst op jacht moet gaan.
  • Denk aan je fournituren, boordstof en garen. Je kan vaak voor een prijsje een voorraad inslaan.
  • Kijk nog eens op Pinterest om je vage ideeën extra vorm te geven.
  • Wandel ter paatse eerst eens langs alle kramen, zodat je weet wat er allemaal voorhanden is. Start dan met de jacht…
  • Neem wat cash geld mee voor alle zekerheid. Bij de meeste kramen kan je met kaart betalen, maar er zijn altijd uitzonderingen. Daar sta je dan cashloos, en mag je een bankautomaat gaan zoeken.
  • Neem een stevige zak of rugzak mee om je buit in te stoppen. Een trolley kan wel handig lijken, maar is vaak hinderlijk voor je mede-shoppers, en moet je ook constant in het oog houden. Niet interessant als de mensen zich rond een kraampje verdringen, waar jij ook iets wil zien.
  • Neem een lintmeter mee als je in je pauze zelf wilt checken of je voldoende hebt meegekregen. Mocht het dan echt te weinig zijn, kan je nog teruggaan en het bespreken me die verkoper.
  • Een flesje water en een snack is echt een aanrader, want van al dat foerageren krijg je honger en dorst.
  • In groep met gelijkgestemden is het nog leuker: dan kan je samen uitkijken naar items. Twee paar ogen zien meer dan één. Een partner meenemen die niet into naaien is, kan wel leuk zijn als zakkendrager, maar de ongelukkige blik en het gezucht van sommige mannen die daar rondliepen vond ik soms wel zielig. Dus aan naaifanaten heb je meer op zo’n stoffenjacht dan aan je partner die dat naaigedoe niet snapt.

©Lieve Deduytschaever 180302 08

In ieder geval was dit Stoffenspektakel super uitje voor ons. Was jij er ook? Tevreden over je buit? Laat het ons weten…

Tot schrijfs, Margot

Tien tips om te naaien met geometrische prints

Een effen stofje is erg dankbaar om te naaien. Geen gedoe met tekeningen die op hun kop staan, of gepruts met een verschillende voor-en achterkant. Bij effen stofjes maakt dat allemaal niet uit. Maar  prints… dat is een andere paar mouwen. Daar moet je op een heleboel dingen letten, zeker als je werkt met geometrische prints.

Dus hier een aantal tips die ik door scha en schande heb geleerd. Hopelijk kunnen jullie er iets mee doen.sew challenge5

  • Bezint eer ge begint. Geometrische prints zijn er in alle vormen en maten. Als je voor de eerste keer iets wilt laten doorlopen, kan  je misschien beter beginnen met een hele simpele  print die vaak terugkomt.
  • Meer is beter: koop iets meer stof als je strikt genomen nodig hebt. Vooral als je een moeilijke print hebt, zal je soms meer ruimte nodig hebben om iets op de juiste plaats te knippen, en heb je meer stofverlies. Daarbij  kan je wel eens  iets verkeerd knippen (ik in elk geval wel). Dan is het handig dat je wat reserve hebt.
  • Knippen is de kunst: je patroondelen uitknippen is de sleutel tot succes en bepaalt enorm veel. Neem je tijd om je patroon uit te leggen op je stof en er goed over na te denken. Leg de patroondelen in de goede volgorde, zodat je makkelijker ziet wat waar moet doorlopen…
  • Zorg dat je alle patroondelen in dezelfde richting legt. Vooral bij tekeningen is het zo jammer als je één patroondeel op zijn kop hebt geknipt. Niemand zal het merken maar jij weet het wel…
  • Hoe meer patroondelen, hoe meer kans op problemen. Probeer eventueel om bepaalde gedeeltes in één stuk te steken, bv om het voorpand ipv een lijfje en rok, in een stuk over te tekenen.
  • Ga voor goud: kies je voor een moeilijke print zoals tartan, ga dan voor de 100 % en probeer alles te laten doorlopen. De panden van je rok, je boordband, je mouwen… Probeer zo precies mogelijk te werken, want elke cm die je er met geometrische lijnen naast zit, zie je direct.
  • Pas op voor nepen. Nepen zijn handig om een kleedje mooi te laten aanpassen, maar zorg dat je nepen op exact dezelfde plaats beginnen en eindigen aan beide kanten. Verschil zie je direct.
  • Denk aan de naadwaarden. Die 1 of 1.5 cm ga je niet zien, maar kunnen er wel voor zorgen dat je patroon niet meer doorloopt. Speld tijdens het knippen je naadwaarden om, zodat je kan zien vanaf wanneer je weer op spoor zit.
  • Ga niet uit de bocht. De bochten zijn het moeilijkste, zoals bijvoorbeeld bij de kraag. Heb geduld, blijf spelden en proberen totdat je ook daar er perfect op zit.
  • Driegen is een deugd. Ikzelf ben geen fan van driegen maar soms moet het. Lukt het niet goed om je patroonstukken goed te spelden, is driegen een goede oplossing.

Ken je er nog? Laat het me weten. Ik kan nog steeds tips gebruiken.

Tot schrijfs.

Margot

Margot’s Monty

Zoals de meeste naailiefhebbers ben ik lid van meerdere naaigroepen op sociale media. Altijd leuk om inspiratie op te doen, afgunstig andermans creaties te liken of om nederig te blijven, als je ziet wat andere mensen van onder hun naaimachine toveren.

Een tijdje geleden stond op een van die groepen een oproep van Stephanie, die vroeg wie haar kon helpen zorgenknuffels te maken. Een knuffel met een zakje waar kinderen briefjes met hun zorgen in kunnen steken. De beestjes zagen er zo sympathiek uit, dat ik in een opwelling een pb-tje stuurde dat ik dat wel wou proberen.20180124_21193958585894313675-012033122167.jpeg

Stephanie stuurde me de link van de werkbeschrijving op de site van KVLV, waarin stond hoe je zo’n Monty maakt, en ik ging aan de slag.

Ik had fleece nodig, tricot, een rits en wat vulling. Fleece had ik niet, maar wel een lapje superzachte fake roze bont. Gecombineerd met een vrolijk tricotrestje lukte het wel. Aangezien ik die zakken met vulling vrij duur vind en niet veel nodig heb, kocht ik een afgeprijsde knuffel en gebruikte daarvan de vulling. Iets goedkoper… Nog een rode rits als mond, wat knopen en vilt om de oogjes te maken, en we kunnen beginnen.

Mijn Monty naaien viel wat tegen. Niet alleen verschuift het roze bont de hele tijd, je weet eigenlijk niet waar je draad zit door al die haartjes. Daarbij pluizen de lapjes na het knippen gi-gan-tisch. Na elke naaisessie zaten mijn bureau, mijn broek en mijn stofjes onder het roze pluis.

De uitleg was ook wat kort voor een 3D-blinde zoals ik, maar met wat spelden, tobben in bed en ettelijke pogingen, kwam de Margot Monty toch tot leven…img_20180124_211605846-011980811044.jpeg

Ik zette mijn knuffel op de naaimachine, bekeek hem van een afstand en kon niet anders dan denken: “He creeps me out…” Ongerust stuurde ik een foto naar de meiden, met de vraag of zij hem niet eng vonden. Tatiana vond hem schattig, maar toch wat eng en Lieve maakte de opmerking: “Hij lijkt wel een beetje op het Koekiemonster“.

Dat is het! Mijn beestje heeft door de bontlook een ietwat ruig uiterlijk, maar dat is zoals zijn maakster: hij heeft karakter en uitstraling.

Ik stuurde mijn Monty via de post naar Stephanie, met een briefje in zijn zakje: dat hij Monty heet, een ruwe bolster is met een zachte pit, en dat hij niet kan wachten om een vriendje te krijgen om te knuffelen. Ik hoop dat hij en Stephanie veilig toekomen Zuid-Afrika hebben, waar ze zieke kindjes gaan helpen.

img_20180124_212924640-01-021288184161.jpeg

Stephanie, all the best daar in het verre Zuid-Afrika. Geniet van je avontuur en keep it safe.

Enne… zeg tegen mijn Monty dat-ie de pannen van het dak moet knuffelen!

Tot schrijfs,

Margot en Monty