Gezakt voor Sew Challenge? Vast en zeker!

Beste Kim,

Logo sewchallengeWe kennen elkaar niet persoonlijk. Hoogstens een paar uitwisselingen via de chat, maar toch hebben wij elkaar het leven gedurende een paar weken wat moeilijker gemaakt door onze sew challenge. Davina koppelde ons aan elkaar en de drie voorwaarden die je me gaf waren even slikken.

De eerste voorwaarde: volwassen man. Shit (#pardonmyfrench). Nog nooit waren mijn naaislachtoffers van het mannelijke geslacht. Mijn man is een Pietje Precies en mijn naaisels zijn nog niet van de ongelofelijke afwerking dat ik er hem een plezier mee doe. Laat staan dat ik hem ermee op foto te krijg voor op internet.

Tweede voorwaarde: een Belgisch patroon. Ik heb niet het flauwste idee welke patronen welke nationaliteit dragen dus hoopte ik dat La Maison Victor me uit de nood zou helpen.

Derde criterium: zakken. Je hebt waarschijnlijk mijn avonturen met paspelzakken gelezen bij de bomberjack van Veritas, waar ik zwoer nooit meer een paspelzak te maken. Ik ben al blij dat je het algemeen op zakken hield en niet begon te specificeren.

“Lukt dat?” vroeg je in je berichtje. “Ze weet inderdaad wel een challenge te kiezen”, dacht ik. Maar da’s ook de bedoeling dus en avant!

IMG_20180405_141928668Mijn plan? Broerlief inschakelen: hij is dakwerker en heeft nooit warme truien te veel. Dus toen ik hem voorstelde om hem een hoodie te maken, zag hij dat direct zitten.

Maar… er moet ook een kraag aan zitten want op een dak waait de wind extra hard. “En zakken, zus. Veel zakken. Ook eentje op mijn rug”.  Huh?

wp-15229421772892012151159.jpgIk besloot de Belgische Wout hoodie van LMV te maken. Mijn stoffen vond ik tijdens het supergezellig uitje met de girls op het stoffenspektakel en ik voerde de binnenkant van de Wout met grijze fleece. De boordstof haalde ik bij Stitch en Co. Omdat broer veel lagen kledij draagt tegen de kou voerde ik de mouwen met een iets gladdere stof, ook van Stitch en Co.

De Wout in elkaar zetten viel wel mee, hoewel ik veel heb zitten vloeken met die boordstof… Recht stikken met drie dikke lagen stof; mijn naaimachine is er echt geen fan van.wp-15229420909471371716151.jpg

Jouw vraag om zakken te maken, Kim, was dus ideaal voor de extra zak op broerlief’s rug. “Makkelijk om extra materiaal mee te nemen op het dak”, vertelde hij me.

De kraag stikte ik rond de kap zodat die zeker niet zou afwaaien.  De rits heb ik er twee keer moeten inzetten omdat ik zag dat de voorpanden niet mooi gelijnd waren.  Het was niet de eerste keer dat ik dat grapje meemaakte, dus ik besloot me er niet aan te laten kennen en de rits gewoon terug los te maken. Maar ook dat ging best vlot.

IMG_20180405_182615015Toen ik broer zijn paascadeautje ging afgeven was hij superenthousiast. Lekker warm, veel zakken en een kraag. “Zo ga je er nog moeten maken, zus. Kan hij tegen vonken en is ie waterdicht?” Euh nee…

We spraken af dat hij deze hoodie aan strenge tests op het dak zou onderwerpen.

Wat er beter kan, wordt dan bij de volgende Wout aangepast.  Ik kreeg drie dagen geleden nog een hele enthousiaste dakwerker aan de lijn dat hij super tevreden was en de volgende bestelling werd al geplaatst. Nu nog fleece vinden die stevig, warm, vuurvast en waterdicht is. Iemand ideeën?IMG_20180405_182250176

Ik hoop, lieve Kim, dat je deze challenge als geslaagd ziet. Broer en ik vonden het alvast super om te doen. Ik was er zelf nooit opgekomen, dus bedankt.!

Ik zag laatst het resultaat van mijn challenge: wat jij  had gemaakt met mijn drie voorwaarden: selfish sewing, stofje dat je al hebt en een tas.  Een schitterend resultaat.  Ik hoop in ieder geval dat je het even leuk vond als ik.

Warme groeten van een broer en zus.

Margot

Boodschappenlijst voor een overlock

“De kogel is door de kerk, ik koop mezelf een overlock.” Dat was één van mijn goede voornemens voor 2018. Zowel Lieve als Tatiana waren er altijd zo lovend over en nadat ik het zelf eens had geprobeerd tijdens een naailes in Stitch and Co, snapte ik hun enthousiasme.

Helaas zijn die dingen niet goedkoop, en ook de horrorverhalen over het inrijgen gaven me wat koudwatervrees. Dus vroeg ik aan een paar naaisters waar je op moet letten als je een overlock koopt en dit waren hun belangrijkste punten:

  • Wat verwacht je van je lockmachine? Wil je een tweedraads, driedraads, vierdraads of vijfdraads? Een tweedraads locksteek gebruik je om randen af te werken (zoals met een zigzagsteek op je naaimachine). De 3-, 4- en 5-draads overlocksteek gebruik je om twee of meer lagen stof te verbinden.
  • Wat is je budget? If you buy peanuts, you get monkeys. Ik ken mensen die heel tevreden zijn met hun goedkopere overlock en er al jaren plezier van hebben. Maar als je dan een probleem hebt, kun je niet zomaar naar de winkel gaan voor wat advies of hulp. Wisselstukken of onderhoud zijn soms ook moeilijker te vinden bij goedkope of onbekende merken. Dus denk goed na voordat je je budget vastlegt.
  • Je kunt natuurlijk ook op zoek gaan naar een kranig  tweedehands exemplaar. Je vindt ze op het Internet en in naaiwinkels, en je zou er versteld van staan hoeveel oma’s er nog een mooie overlock op de zolder hebben staan. Check wel of de handleiding erbij zit en alle accessoires aanwezig zijn. Vraag aan de eigenaar of zij je kan voortonen hoe het ding werkt en hoe je het inrijgt. Weet die het niet, zoek dan iemand die je daarmee kan helpen. Anders ben je misschien vertrokken voor heel veel inrijgpogingen en vooral veel frustraties. Youtube of Internet kunnen je misschien uit de nood helpen als je video’s vindt over het inrijgen of het onderhoud van dat specifieke type.
  • Ga je toch voor een nieuw exemplaar? Neem dan eentje waar je wat advies of zelfs lessen bij kunt krijgen. Het zal je een stuk vooruit helpen.
  • Hoeveel lawaai mag dat ding maken? Er is een groot verschil tussen merken en types in hoeveel daver en geluid ze veroorzaken. Hoeveel geluid vind jij storend?
  • Licht is enorm belangrijk. Kijk na of de lamp sterk genoeg is. Te weinig licht is nefast voor je ogen. Is de lichtsterkte niet naar je zin is, is een daglichtlamp en goed alternatief.
  • Plan waar je het beestje gaat zetten. Je wilt absoluut vermijden dat je telkens moet opruimen en opnieuw moet inrijgen, dus probeer het een vaste plek te geven waar je even naartoe kunt om iets te locken.
  • Sommige lockmachines hebben een bakje waarin het afval terecht komt. Het lijkt iets stoms, maar ik heb het achteraf bijgekocht omdat het zo handig is. Je hebt heel wat afval van locken.
  • Verder kan je er kiezen: met een boventransport of zonder. Een boventransport is handig als je de optie wilt dat de stof wordt ingehouden of uitgerokken, want zo kun je rimpelen of net niet. Ook zorgt dit differentieel transport ervoor dat elastische stoffen niet uitlubberen.
  • Welke opties zoek je: wil je een blinde zoom kunnen maken? Werk je wel eens met een  rolzoom? Lijkt de optie voor een flatlocksteek je wel iets? Dat is een plat stiksel dat op je stof ligt. Bekijk het als een naad waarbij twee stoffen naast elkaar liggen, of waarbij een naad over je stof ligt.
  • Hoe handig en geduldig ben jij met inrijgen? Hoe minder werk je bij het inrijgen wilt, hoe hoger de prijs. Er zijn zelfs machines die het helemaal automatisch doen. De prijs is navenant.
  • Vraag eens aan je fellow-naaisters wie ervaring heeft met een bepaald type dat je op het oog hebt. Dat kan erg verhelderend zijn.
  • Welke voetjes en accessoires zitten bij je machine? Informeer daar ook naar. Parelvoetjes en andere specialeke zijn niet bij elk merk verkrijgbaar.
  • Hoe zie je onderhoud? Is er een technische dienst die je kan raadplegen of gebruiken? Vind je makkelijk wisselstukken of mesjes voor het merk? Niet leuk als er een probleem is met je lockmachine en er geen hulp mogelijk is. Zonde van het geld.
  • Wil je de combinatie van een overlock en een coverlock? Er zijn types die dat kunnen maar dan moet je de machine toch steeds ombouwen en de prijzen zijn hoog. Een coverlock maakt mooie zoomen en siernaden midden in de stof. Vraag jezelf af of je dat nodig hebt.
  • Zorg voor goed garen. Je hebt vier klossen van dezelfde kleur nodig. Tip: beige, bordeaux en donkerblauw zijn de  tinten die je het best kan combineren met je stoffen.
  • Lezen is weten. Deze site geeft je ook heel wat informatie en er staan ook wat links naar videotutorials in.
  • Tolt je hoofd een beetje na al die uitleg? Laatste tip: ga naar de winkel en probeer enkele types uit. Je zal merken dat je je wat beter voelt bij de ene dan bij de andere machine. Twijfel je nog, denk er dan gewoon nog eens over na.

Ik hoop dat jullie deze tips kunnen gebruiken als julle op overlockjacht gaan. Ik heb op al die punten proberen letten toen ik de mijne kocht. Welke ik dan uiteindelijk naar huis heb meegenomen? Da’s voor een volgend artikeltje…

Tot schrijfs,

Margot

Margot’s Monty

Zoals de meeste naailiefhebbers ben ik lid van meerdere naaigroepen op sociale media. Altijd leuk om inspiratie op te doen, afgunstig andermans creaties te liken of om nederig te blijven, als je ziet wat andere mensen van onder hun naaimachine toveren.

Een tijdje geleden stond op een van die groepen een oproep van Stephanie, die vroeg wie haar kon helpen zorgenknuffels te maken. Een knuffel met een zakje waar kinderen briefjes met hun zorgen in kunnen steken. De beestjes zagen er zo sympathiek uit, dat ik in een opwelling een pb-tje stuurde dat ik dat wel wou proberen.20180124_21193958585894313675-012033122167.jpeg

Stephanie stuurde me de link van de werkbeschrijving op de site van KVLV, waarin stond hoe je zo’n Monty maakt, en ik ging aan de slag.

Ik had fleece nodig, tricot, een rits en wat vulling. Fleece had ik niet, maar wel een lapje superzachte fake roze bont. Gecombineerd met een vrolijk tricotrestje lukte het wel. Aangezien ik die zakken met vulling vrij duur vind en niet veel nodig heb, kocht ik een afgeprijsde knuffel en gebruikte daarvan de vulling. Iets goedkoper… Nog een rode rits als mond, wat knopen en vilt om de oogjes te maken, en we kunnen beginnen.

Mijn Monty naaien viel wat tegen. Niet alleen verschuift het roze bont de hele tijd, je weet eigenlijk niet waar je draad zit door al die haartjes. Daarbij pluizen de lapjes na het knippen gi-gan-tisch. Na elke naaisessie zaten mijn bureau, mijn broek en mijn stofjes onder het roze pluis.

De uitleg was ook wat kort voor een 3D-blinde zoals ik, maar met wat spelden, tobben in bed en ettelijke pogingen, kwam de Margot Monty toch tot leven…img_20180124_211605846-011980811044.jpeg

Ik zette mijn knuffel op de naaimachine, bekeek hem van een afstand en kon niet anders dan denken: “He creeps me out…” Ongerust stuurde ik een foto naar de meiden, met de vraag of zij hem niet eng vonden. Tatiana vond hem schattig, maar toch wat eng en Lieve maakte de opmerking: “Hij lijkt wel een beetje op het Koekiemonster“.

Dat is het! Mijn beestje heeft door de bontlook een ietwat ruig uiterlijk, maar dat is zoals zijn maakster: hij heeft karakter en uitstraling.

Ik stuurde mijn Monty via de post naar Stephanie, met een briefje in zijn zakje: dat hij Monty heet, een ruwe bolster is met een zachte pit, en dat hij niet kan wachten om een vriendje te krijgen om te knuffelen. Ik hoop dat hij en Stephanie veilig toekomen Zuid-Afrika hebben, waar ze zieke kindjes gaan helpen.

img_20180124_212924640-01-021288184161.jpeg

Stephanie, all the best daar in het verre Zuid-Afrika. Geniet van je avontuur en keep it safe.

Enne… zeg tegen mijn Monty dat-ie de pannen van het dak moet knuffelen!

Tot schrijfs,

Margot en Monty

Sewing hack: merkdraadjes doorprikt

Niet dat ik goed ben in het lezen van naaibeschrijvingen, maar als ze beginnen over merkdraadjes, krijg ik al jeuk….

Nochtans is het principe van merkdraadjes heel simpel: een draadje met een knoopje aan beide zijden van de stof, om een plekje te markeren. Ik weet niet hoe jullie dat doen, maar ik verlies dus uren (‘t zal wat minder zijn, maar kom) en mijn geduld om die draadjes te maken.

Het gepriegel met die knoopjes en mijn onhandige vingers, doet mijn moed snel zakken. Dus mijn sewing hack: ga naar een winkel en koop daar goedkope, simpele oorbelletjes. Markeer de plek door je oorbel erop te spelden, en je bent van dat geknoop vanaf.

Koop je oorbelletjes wel zo plat mogelijk, want anders krijg je moeilijkheden om er net naast te stikken. Kijk ook naar de punt  van je oorbelletjes: hoe dunner en scherper, hoe beter voor je stof natuurlijk.

Probeer het eens en laat weten wat je ervan vindt. Maar voor mij geen geknoop meer!

Tot schrijfs,

Margot

Mijn Pfaff 150 op rapport

Een gesprek tussen naaisters mondt vaak uit in een vergelijking van hun werkpaardjes en waarom ze dat merk hebben gekocht.

Omdat de vraag : “Hoe tevreden ben jij van je naaimachine?” vaak terugkomt, hier het rapport van mijn naaimaatje. Eventjes voorstellen: mijn Pfaff Select 150 – nickname Marie – is een mechanische naaimachine van twee jaar oud, met een zwaardere motor en een boventransport. pfaff1

Ikzelf heb het hele proces voor de aankoop van een naaimachine niet moeten doorlopen. De mijne stond thuis eenzaam weg te kwijnen en ik hoorde dat Pfaff best wel een goed merk was.

Zoals gezegd is Marie van het mechanische type. Dat wilt zeggen dat ik zelf nog zit te knoeien om mijn onderdraad op te halen. Mechanisch wil ook zeggen dat Marie steeds doet wat ik haar vraag… En niets meer. Achteruit stikken? Ja, zolang ik de knop indruk en geen steek langer. Haal ik mijn voet van de pedaal, stopt ze direct met whatever ze bezig is

Pfaff2Moderne machines maken eerst hun steek af en stikken automatisch x steken naar achter. Niet ons Marie. Ik vind die simpele mechaniek super. Het doet precies wat ik vraag en niets meer. Lekker simpel. Misschien toch een militair kantje?

Ik heb nu een paar keer op verplaatsing genaaid en eens met andere machines kunnen werken. En ik moet toegeven: computergestuurde modellen hebben zeker hun voordelen. Geen  onderdraad meer moeten ophalen, zou ik niet erg vinden bijvoorbeeld. Of iets meer communicatie als er iets niet klopt. Modernere machines geven een foutmelding. Marie zegt niets maar loopt vast, maakt een akelig geluid of vreet mijn stof op. Ook duidelijk dat er iets mis is maar too little, too late.

Pfaff4Toch ben ik erg tevreden met mijn naaimaatje. Het boventransport helpt mij de laagjes stof beter te bedwingen dus dat vind ik wel makkelijk. Je kan het ook afzetten. Verder heb alle basissteken (recht, stretch, zigzag, overlock, knoopsgat, tweelingnaad). Die laatste opties vind ik een must  voor elke naaimachine (hoewel mijn eerste knoopsgat nog gemaakt moet worden -shame on me!).

Fantasievolle afwerkingen zijn niet Marie haar ding. Ze kent wel een paar siersteekjes maar het blijft erg basic.  Er zat wel een set speciale voetjes bij voor kralen, decoratieve steken maar die heb ik nog niet geprobeerd. Blijkbaar houden we beiden niet zo van franjes.Pfaff3

Het is volgens mij een vrij stille machine  – ik heb mijn man nog niet horen klagen als ik in de living werk- maar Marie is geen lichtgewicht. Ze weegt 7.1 kg en dat maakt ermee rondsleuren niet aangenaam. Ander minpuntje: de harde cover heeft geen apart vakje voor het pedaal. Lijkt een detail maar ik zag een hoe een collega bij het inpakken haar pedaal in een apart vakje stopte en ik was stik☺jaloers.

Maar in het algemeen: ben ik er tevreden van? Zeker en vast. Een heel degelijke dame, recht door stof, zonder veel tierelantijntjes maar super om al je technieken aan te leren.

En jij? Wat vind jij super aan je naaimachine?

Tot schrijfs,

Margot

Het monster dat tricot heet

Had ik al eens verteld dat ik niet van strijken hou? Met lange werkdagen, een huishouden-van-twee en té veel hobby’s, staat die activiteit zowat op de laatste plaats in mijn prioriteitenlijst. Het zal je dus niet verbazen dat ik zeldeiron-1565445_1920n of nooit met katoen of linnen werk. Dat moet je namelijk na het wassen weer mooi in vorm strijken. In de praktijk eindigt het kledingstuk vaak op de strijkstapel, om pas weer boven te komen als ik eens veel tijd en goesting heb om de onoverzichtelijke hoop strijk weg te werken.

Van zodra ik een heel klein beetje kon naaien, ging ik dus aan de slag met tricot. Hoe zalig dat je een jurk, top of bloesje gewoon op de kapstok te drogen kan hangen, om het dan weer aan te doen. Toch was ik wel wat wantrouwig. Bij heel wat naaiende vriendinnen hoorde ik namelijk een grote afkeer van rekbare stoffen.

IMG_5054Werken met tricot doe je, naar het schijnt, best met een overlockmachine. Die aankoop staat op mijn wenslijstje, maar voorlopig moet ik het doen met een gewone naaimachine. Gelukkig naaide ik al een paar maand bij Boho Atelier voor ik zelf een naaimachine kocht, en wist ik dus wat de mijne zeker moest hebben: een aanpasbare drukvoetspanning.

Met mijn Brother Innov’is 100 werd tricot naaien ineens een makkie. Toch gebeurt het nog wel eens dat ik ruzie krijg met mijn stof en naaimachine. Dan trekt alles mijn machine in, en duurt het weer een tijdje voor alles in orde is. Ik leerde al doende wat ik moest doen om het te voorkomen.

Een paar tips op een rijtje:

  • Hou je draadjes vast als je begint met naaien.
  • Strijk naadband langs je armsgaten, halsboord en alle randen die niet mogen uitrekken bij het stikken. Dat voorkomt heel wat ellende. IMG_5029
  • Stik de naden met een stretchsteek of een kleine zigzagsteek. Zo rekt de draad mee met je stof, en breekt hij niet op een onverwacht moment.
  • Gebruik een stretchnaald met een stompe punt, waardoor je geen gaatjes krijgt in je stof.SchmetzMag-100-16-1
  • Start een centimeter van de rand met naaien, en naai achteruit terug tot de rand.
  • Schakel zo mogelijk een boventransport in. De stof wordt makkelijker meegenomen en rekt niet onnodig uit.
  • Heeft jouw machine de mogelijk om de druk op je voet aan te passen? Zet die dan een paar standen lichter.
  • Stik de boordjes met een tweelingnaald, dat voorkomt dat ze omkrullen.IMG_5207
  • Strijk de afgewerkte randen en naden goed, om het stiksel te verstevigen. Dat geeft een strakker en mooier resultaat.

Heb jij nog tips om de strijd tegen het ‘monster dat tricot heet’ te winnen? Laat het snel weten, de naaigemeenschap zal je dankbaar zijn!

Tot snel!
Lieve

Toffe sterrentruitjes

Het was een tijdje geleden een heuse hype in naailand; de Astertrui van La Maison Victor. Ik kon haast niet achterblijven, al hink ik toch een eindje achterop. Dit leuke sterrentricootje van Droomstoffen leende zich perfect voor een sportief truitje, ideaal voor de frissere zomeravonden op een terrasje.

FullSizeRender (2)

Het stofje is van een iets zwaardere kwaliteit, waardoor noch de naaimachine, noch ik moeite had het te verwerken. De ideale stof voor naaistertjes die, net als ik ooit, huiverachtig staan tegenover tricot.

Ik las in talloze blogs dat de Astertrui een heel eenvoudig patroontje is. Na het knippen in een uurtje gefikst. Niet zo voor mij… Ik moest de halsboord een keer of drie terug losmaken, en omdat ik geen boordstof gebruikte, maar gewone tricot, moest ik de andere boorden wat langer maken. Opnieuw knippen dus. Gelukkig had ik ook gelezen dat de trui erg kort valt, en had ik hem dus acht centimeter verlengd. En ja hoor, na een halve dag gevloek en gepruts, past het truitje perfect. Deze krijgt zeker nog een broertje of zusje!

Met de rest van de stof maakte ik mijn eerste jongens T-shirt ooit! Met zijn stroblonde haar en heldere blauwe ogen doet mijn neefje Lou de sterren op het tricot verbleken… Hij was zo blij met zijn shirt, dat hij het niet meer wilde uitdoen, ook al paste het niet bij zijn broek. Lou in de wolken, ikke gelukkig!

IMG_5312IMG_5307IMG_5309

Vind jij het kunnen, zo’n sterrenstofje voor een volwassen vrouw? Heb je zelf al eens iets gemaakt met een ‘kinderstofje’? Laat het me weten, ik ben benieuwd!

Tot snel!
Lieve

Top tien naaimachien

Een vraag die je veel leest: wat is een goede naaimachine? Wel, verwacht hier geen kristalhelder antwoord, want ik heb enkel ervaring met één merk, en heb geen plannen om in de nabije toekomst nieuwe investeringen te doen. Mijn  Pfaff 150 is nog maar twee jaar oud, werkt perfect en moet nog minstens twee decennia mee, thank you very much.

Als iemand begint met naaien, kan een goedlopende machine wel het verschil maken tussen er plezier in te hebben of dat ding na de zoveelste storing door het raam te kieperen. Dus op dat vlak klopt het spreekwoord: if you pay peanuts, you get monkeys.

toptiennaaimachine3

Ben je niet zeker  of het naaivirus iets voor jou is, lijkt het me beter om een tweedehandse machine van een deftig merk te kopen of te lenen, dan een goedkoop ding van 60 euro aan te schaffen. Een vriendin gaf bijna de brui aan naaien, na de zoveelste frustratie met een goedkope versie van 65 euro. Een deftige naaimachine gaf haar weer plezier in haar hobby, en zeg nu zelf, daar doen we het toch voor… Ik wil niet iedereen naar de speciaalzaak jagen om een dure machine te kopen, maar voor je bezwijkt voor een speciale actie van 70 euro, vraag je de volgende zaken af:

  • Wat wil je met dat ding doen? Eens occasioneel een katoenen rokje of kussensloop maken? Dan moet je niet investeren in een zware machine met een robuuste motor. Wil je ook met zwaardere stoffen zoals jeans of leder werken (vb. handtassen maken) dan heb je toch een motor nodig met iets meer pk…
  • Wat moet het kunnen? Wil je enkel stikken? Of vind je siertstiksels en borduursteken wel mooi?
  • Heb je al een type in je hoofd? Kijk rond op Internet of stap een speciaalzaak binnen (ja, toch!) en vraag of dat de machine in je gedachten de zaken kan die jij wilt. Tweelingnaald, zigzaggen, goed knoopsgat maken, welke siersteken staan er op? Staan er op Youtube misschien goede tutorials over het merk, of kent niemand op heel Internet die naam? Ask your best friend Google wat andermans ervaringen zijn.
  • Wat krijg je erbij? Welke voetjes of opties krijg je erbij, wat kan je erbij kopen. En belangrijker nog: ben je er iets mee?
  • Wat is de service na verkoop? Die zal in een speciaalzaak uitgebreider zijn dan afrekenen aan de kassa en het ticketje meegeven. Soms geven ze bijkomende lessen om je machine te leren kennen of is het eerste onderhoud gratis.
  • Hoe zit het met onderhoud? Ook een naaimachine heeft wel eens TLC nodig in de vorm van pluisjes wegvegen, oliën en een onderhoud om de zoveel… euh meters naaien. Kan je de machine openvijzen en kunnen er zaken vervangen worden? Of is het hele ding dichtgelijmd en is de diagnose steeds: koop maar een ander?
  • Welke opties heeft het? Zoals je bij een auto eerst beslist of je metaalkleur wilt en ingebouwde tv achteraan, moet je dat voor een naaimachine ook eens nadenken over het volgende:
    • Moet het sierstiksels of borduursteken hebben? Wil je er letters mee borduren?
    • Is het geluid een issue? Ga je in dezelfde kamer naaien als manlief die naar de voetbal kijkt? Dan misschien eentje die minder muziek maakt. Let ook op het trillen, zodat hij tijdens het naaien niet spontaan van de tafel danst.
    • Wil je boventransport? Wel makkelijk om rechter te stikken en de lagen beter op elkaar te houden.Bij sommige types kan je dat boventransportvoetje apart kopen.
    • Zijn knoopsgaten belangrijk?
    • Moet je hem vaak verplaatsen of heeft hij zijn eigen plekje? Kan je hem makkelijk tillen en is er een vakje voor je pedaal?
    • Wil je de snelheid van je naaimachine kunnen instellen? Wel eens handig als je moeilijke projectjes plant.
  • Een belangrijke vraag: wat is je budget? Ik vind in een speciaalzaak naaimachines van meer dan 1200 euro – en nee, dat stikt niet met gouddraad- maar ook van 200 euro. Daartussen heb je een grote keuze.toptiennaaimachien
  • Is het budget niet je  beste vriend? Zoek naar tweedehandsmodellen op Internet. Sommige speciaalzaken bieden ook gebruikte naaimachines aan, en waarschijnlijk zijn ze goed onderhouden. Of misschien staat bij je familie ergens zo’n ding te verstoffen op zolder. Die oudjes blijven het goed doen.

Dit waren al de tips die ik kon verzamelen van meer ervaren naaisters. Waar letten jullie op bij de aankoop van een machine? En welke opties vinden jullie belangrijk? Laat het ons weten.

Tot schrijfs,
Margot

Girls in uniform… wie zijn wij?

Hey, leuk dat je even langskomt! Laat ons eens vertellen wie wij zijn…

Drie leuke meiden besloten, los van elkaar, eind 2015 dat ze zelf toffe kledij wilden maken. Schoorvoetend gingen ze op zoek naar een manier om die droom waar te maken. Intussen zijn ze alle drie verslaafd aan naaien, en willen ze hun passie met jou delen.

IMG_3278Lieve draagt een luchtmachtblauw uniform en werkt op de communicatiedienst van Defensie. Ze breide al een tijdje, maar breien gaat zo traag, en als het resultaat niet is wat je wil, kan je weinig anders doen dan de trui aan spullenhulp schenken. Dus schreef ze zich in voor een beginnerscursus naaien bij Boho Atelier in Gent, en voor eindejaar kreeg ze een Brother Innovis’ 100 cadeau van de hele familie. “Het kost mij soms bloed, zweet en tranen, maar het lukt mij meestal wel een project tot een goed einde te brengen. Je wil niet weten hoeveel fouten ik onderweg moet rechttrekken, maar dat ziet gelukkig niemand”, lacht ze: “Trouwens, er is maar één iemand die de binnenkant van mijn kleedjes te zien krijgt, en die is voorlopig best tevreden”.

IMG_3341Tatiana groeide op tussen de kostuums voor spektakels en allerhande oude kledingstukken die haar vader verzamelde als kostuumontwerper. Als kind naaide ze met haar broer knuffels in hun eigen kelderatelier. Na de aankoop van haar stikgezel, een eenvoudige Singer Simple, in 2013 sloeg de koudwatervrees echter toe en duurde het tot najaar 2015 dat ze de doos durfde opendoen. Op de beginnerscursus bij Boho Atelier in Gent leerde ze spreekwoordelijk de naaiwatertjes doorzwemmen en kon ze eindelijk genieten van de look en feel van stoffen en het zalig gezoem van de naaimachine. ’’Ik heb een stofverslaving, mijn kasten puilen uit, nu nog de tijd vinden om deze om te toveren in draagbare kledingstukken’’. Tatiana draagt een donkerblauw politieuniform maar zou graag de ontwerper eens tips geven om de vrouwelijke vormen beter te respecteren.

IMG_3315Margot installeerde zich achter een naaimachine puur uit nieuwsgierigheid en produceerde haar eerste naaisels onder de begeleiding van het internet en een boek. Ze zit nog in het beginnersstadium van het naaien maar is wel al gebeten door het virus. Haar trouwe stikcompagnon is een Pfaff select 150. “Maar soms is mijn trouwste partner het tornmesje… helaas”. Tijdens de werkweek draagt ze een kaki legeruniform. “Maar in mijn gewone kleerkast komt er geen kaki binnen, ook geen zelfgemaakt!” verklaart ze.

Heb je iets te vertellen of te vragen? Dat kan, interactie is altijd leuk. Mail ons op girlsinuniform03@gmail.com, en je krijgt meteen een antwoord!

Dikke knuffel,
Margot, Tatiana en Lieve