Juniper – telkens weer anders

Een tijdje geleden mocht ik het Dahlia shirt testen voor Sola Patterns. Omdat ik zo onder de indruk was van de pasvorm van het t-shirt, besloot ik ook aan de slag te gaan met een van hun andere patroontjes, de Juniper.

De Juniper is een sweater die eruit ziet als een chique vestje dat je op verschillende manieren kan dragen. Omdat niemand het patroon beter kan beschrijven dan de designer zelf, lees je hier vrij vertaald een stukje van haar site: “Het cross-over ontwerp gecombineerd met de sjaalkraag kan op verschillende manieren gedragen worden. Knoop hem helemaal dicht voor een warm en knus gevoel of knoop alleen het onderste knoopje dicht om de kraag en het cross-over ontwerp te benadrukken. Beter nog, draag hem open voor een casual en toch chique look”.

Het feit dat je een kledingstuk op verschillende manieren kan dragen spreekt mij enorm aan. Ik ben een grote koukleum die het door stress ineens heel warm kan krijgen. Handig dus dat ik met de drie knopen kan bepalen hoe ver het truitje open gaat en hoe hoog de kraag sluit. Net omdat ik zo’n koukleum ben, vond ik het niet zo leuk dat het vestje niet tot beneden sluit. Ik tekende de kromming onderaan dus lichtjes anders, zodat mijn buik iets meer bedekt is, maar ik hield de vorm wel in ere. Helemaal dicht kan het truitje dus niet, maar wat maakt het uit? Dit sweatervestje is gewoon de max!

Bij Minerva vond ik een toffe sweaterstof met een superzachte binnenkant. Met de basiskleur bleef ik binnen mijn comfortzone, maar met de print ging ik daar ver buiten. Toen ik de stof voor het eerst in handen kreeg, begon ik te twijfelen of dit iets voor mij was… De print is felgekleurd en heel uitgesproken. Om dat effect een beetje te temperen, duikelde ik een jeansblauwe tricot op uit mijn stoffenvoorraad. Die gebruikte ik voor de sjaalkraag. Beide stofjes passen wonderwel bij elkaar.

Door de vele patroondelen en de mooie sjaalkraag is het een hele klus om dit sweatervestje te naaien. Ik deed het rustig aan: de eerste dag tekende ik het patroon en knipte ik de heerlijk zachte stof, op dag twee naaide ik het vestje in elkaar, en op dag drie maakte ik de knoopsgaten en zette ik de knopen aan. Van knoopsgaten maken krijg ik het altijd superwarm en ook deze keer vond ik het niet eenvoudig om ze allemaal mooi gelijnd en perfect gelijk te maken. Even overwoog ik het jasje af te werken met drukknopen… maar neen, dat zou het patroon geen eer aandoen! Effe doorbijten dus. Ik vond bovendien de perfecte knopen in de kringwinkel, dus ik kon er eigenlijk niet meer onderuit.

Je hoeft echt geen schrik te hebben om met een Engelstalig patroon van Sola Patterns aan de slag te gaan, want bij elke stap staan heel duidelijke tekeningen. Bovendien vind je een extra tutorial op hun site die je stap voor stap toont hoe je de sjaalkraag maakt.

Waar ik eerst een beetje bang was dat de print van de sweaterstof het jasje te druk zou maken, brengt de kraag in een effen stofje het geheel voor mijn smaak terug in balans, en terug binnen mijn comfortzone.

Dit leuke jasje is perfect voor de iets frissere lente- en zomeravonden. Ik zie het mij al dragen op een chique broek (ja hoor, mijn nieuwe Ava past er heel mooi bij), een jeansrokje of een kleedje. En als de herfst weer voor de deur staat, past het even goed op een makkelijke trainingsbroek! Juniper, telkens weer anders.

Tot snel,
Lieve

Eileen: heerlijk zomers

Als ik een magazine in de bus krijg of in de winkel koop, duurt het meestal een tijdje tegen dat ik ermee aan de slag ga… Mijn to do lijstje is onoverzichtelijk lang en al heb ik wel een voorraadje stof, hét perfecte stofje voor een bepaald patroon heb ik blijkbaar nooit in huis. Herkenbaar?

Zo ook met La Maison Victor 2 van maart-april 2021. Ook nu had ik de ideale stof niet in huis, al gingen er deze keer geen maanden overheen voor ik aan de slag ging met de Eileen jurk. Toen ik deze prachtige satijn-stretchkatoen van Minerva spotte in de kleur ‘Duck Egg’, wist ik dat die twee bij elkaar hoorden. In mijn omgeving slaakten een paar mensen een zucht van opluchting: ik koos een keertje niet voor blauw, intussen de hoofdkleur van mijn garderobe. De stof was ‘in het echt’ nog mooier dan op mijn computerscherm. De kleur, de print en de textuur van de stof lieten mij in de regenachtige meimaand verlangen naar de zomer.

Doorgaan met het lezen van “Eileen: heerlijk zomers”

Een chique Ava

Wie de blog geregeld leest, weet welke mijn favoriete Belgische designer is. Het was een tijdje geleden sinds ik nog eens met de patronen van Bel’Etoile aan de slag ging, dus het was hoog tijd dat ik ze nog eens opduikelde.

Tegenwoordig draag ik het liefste van al mijn zelfgemaakte broeken. Die zitten echt tien keer beter dan de exemplaren uit de winkel en tijdens de koudere herfst- en wintermaanden belandden mijn broeken keer op keer in de wasmand. Tegen het einde van de week was ik telkens verplicht een gekochte broek te dragen en dat is toch écht niet hetzelfde. Een extra broek was dus welkom en ik had na mijn testversie van de Ava, die er helemaal anders uit zag, het kooppatroon nog niet getest.

Doorgaan met het lezen van “Een chique Ava”

Mijn eerste Traverse Bag van Noodlehead

Het patroon stond al een hele tijd op mijn to do lijst, maar omdat ik niet goed wist welke look ik de Traverse Bag van Noodlehead wilde geven, maakte ik er niet meteen werk van. Tot ik bij Minerva op deze prachtige heavy canvas van Art Gallery stuitte. Het was een instant crush: de mooie crèmekleur gecombineerd met prachtige goud- en bruintinten, samen met de zware kwaliteit van de canvas, vroeg om een stijlvol patroontje. De puzzel viel in elkaar!

Ik ben steeds een beetje huiverachtig om met anderstalige patronen aan de slag te gaan. Mijn ‘dagelijks Engels’ is best ok, maar naaitermen, dat is toch andere koek. Gelukkig hoefde ik mij nergens zorgen om te maken. Ik kreeg voor kerst het E-book ‘Naaien met Engelstalige patronen’ van Katrienette, dat ik naast me legde als naslagwerk. Bovendien is het patroon zelf ook super duidelijk geïllustreerd zodat je het zelfs bijna zonder de tekst te lezen stap voor stap kan volgen.

Doorgaan met het lezen van “Mijn eerste Traverse Bag van Noodlehead”

Eindelijk een passend vestje met rits

Wanneer ik ’s morgens uit bed kom, trek ik meestal snel een geritst vestje over mijn pyjama. Ik vind het heerlijk nog even zo rond te hangen voor ik in de douche spring. Jarenlang wisselde ik een sweatervest af met een vestje in dunne fleece. Dat vestje heb ik al twee keer hersteld met patches op de ellebogen: het zit heerlijk en buiten de doorgesleten ellebogen ziet het er nog prima uit. Toch werd het stilaan een beetje te marginaal om het te blijven doordragen, al deed ik dat nog steeds, tot groot jolijt van mijn ventje.

Het Burda Easy magazine 02/20 passeerde hier al eerder de revue. Ik maakte er al een jurkje en een trui uit, maar ik kocht het magazine eigenlijk voor het leuke vestje met rits dat erin staat. Toch durfde ik er niet meteen mee aan de slag, aangezien ik nog niet vaak een vestje maakte waar ik helemaal tevreden van was. De meeste exemplaren werden al snel aan vriendinnen of familie gegeven, wegens nét niet zoals ik het wilde.

Doorgaan met het lezen van “Eindelijk een passend vestje met rits”

Nieuw in tassenland: de Annemarette van Katrienette

De Corona-pandemie en de bijhorende semi-lockdowns hebben voor heel wat mensen de wereld op z’n kop gezet. Van het ene op het andere moment vielen een jaar geleden voor de tassenkoningin Katrienette alle workshops weg. Maar Katrien zou Katrien niet zijn als ze in haar lot zou berusten… Eindelijk had ze (een beetje meer) tijd om haar ideeën in realiteit om te zetten. Na haar eerste fantastische patroontje, de Cosynette, presenteert ze nu een tweede patrooon: de Annemarette.

Doorgaan met het lezen van “Nieuw in tassenland: de Annemarette van Katrienette”

Mabel ma belle…

Elke keer kijk ik rijkhalzend uit naar de nieuwe FibreMood. De designers achter dit supertoffe magazine volgen de mode in Parijs op de voet, en ik moet zeggen dat die oversized mode de laatste maanden niet echt mijn ding was… In FibreMood 13, de editie die nu in de winkel ligt, staan echter opnieuw tal van naaisels die mij op het lijf geschreven zijn! Toen de postbode het boekje in de bus gooide, maakte ik spontaan een vreugdedansje!

Ik had een prachtige gebreide slub sweater van Minerva liggen en moest dus niet lang nadenken wat ik eerst zou maken: de Mabel sweater is een elegant en vrouwelijk patroon met mooie pofmouwen, naar keuze met of zonder rushes op het voorpand, en met de ideale pasvorm. De laatste tijd heb ik heel wat langerokkenfilms bekeken, en de sweater deed mij daar meteen aan denken. De bijzondere stof in combinatie met zo’n mooi patroontje, dat gaf vonken in mijn hoofd!

Doorgaan met het lezen van “Mabel ma belle…”