Kira uit ‘I love rokjes en broeken’

Fan als ik ben van Fran Vanseveren en haar werk, kon ik niet wachten om haar nieuwste boek ‘I love rokjes en broeken‘ in huis te halen. Het boek bevat 15 modellen die telkens gaan van maatje 92 tot XXL. Het leuke is ook dat je in het boek patronen vindt voor het hele gezin. Jongen, meisje, man of vrouw: in dit leuke naslagwerk vind je voor elk wat wils. Ook ik zag in één oogopslag heel wat leuks voor mezelf en voor mijn ventje. Als eerste koos ik voor de comfy Kira broek.

De Kira broek maak je uit katoen, lichte jeans, linnen of viscose. Ik had echter een leuke broekenstof met een klein beetje elasticiteit liggen die ik al een hele tijd wilde gebruiken. Al raadt Fran het gebruik van elastische stoffen af, ik hoopte dat het wel zou meevallen.

Lees verder “Kira uit ‘I love rokjes en broeken’”

Gelezen en goedgekeurd: Op hoge hakken in de wolken

Enkele weken geleden kreeg ik de kans om het nieuwe boek van Aileen Out ‘Op hoge hakken in de wolken‘ te recenseren. Aileen is een Nederlandse experte in het domein van werkkleding. Sinds 2014 publiceert ze op haar blog Prettybusiness uiteenlopende artikelen in verband met zakelijke mode en functionele kledij. Naast haar passie voor werkkleding en het verhaal erachter, doet ze ook onderzoek naar thema’s zoals het uiterlijk op het werk. Stilaan krijgt ze ook internationale erkenning dankzij haar Engelstalige blogposts en talrijke contacten bij bedrijven die werkkleding produceren. Aangezien de Girls in Uniform zelf ook ervaring hebben met functionele kledij was de link snel gelegd.

Getty Images

Zoals de titel van het boek doen vermoeden gaat het hier niet om de uniformen van defensie of politie, wel over de uniformen in de luchtvaartindustrie. Aileen heeft haar verschillende blogposten over dit onderwerp namelijk gebundeld in één boek. Het boek is een combinatie van blogposts, interviews en nieuwsberichten. De blogposts zijn deels chronologisch, deels thematisch opgenomen, wat bij mij als lezer initieel wat verwarring gaf. Ze beschrijft de periode 2017-2020 en eindigt haar verhaal in volle coronacrisis wanneer de luchtvaart-industrie met de nodige voorzichtigheid en soms overdreven veiligheidsmaatregelen heropstart.

Cover: Rosalie van den Kerckhove

Ondanks het feit dat ik moest wennen aan het format, is het een boeiend boek. Het geeft een goed inzicht over hoe werkkleding voor de luchtvaartindustrie wordt ontworpen, getest, uitgerold, soms herroepen en tenslotte gerecycleerd. Zo had ik geen idee dat veel ontwerpers grote namen uit de couture wereld zijn, noch dat het hele proces gemakkelijke 3 jaar in beslag kan nemen voor grotere luchtvaartmaatschappijen zoals Delta Airlines. Wist je trouwens dat de mondmaskers van het personeel van United Airlines integraal afkomstig is van gerecycleerde bedrijfskleding? Duurzaamheid blijkt dus ook te bestaan in de luchtvaartindustrie!

Ook de interviews met Cliff Muskiet, purser bij KLM en verzamelaar van stewardessenuniforms, geven een goed inzicht in deze veeleisende wereld met zijn eigen regels en vereisten. Zo behandelt het boek de uitgelekte memo van Qatar Airways van 2019 die een aantal bizarre regels oplegde aan haar vrouwelijk personeel bovenop de reeds bestaande rigoureuze regels. Vrouwen die voor Qatar Airways werkten mochten geen haren meer hebben op het gezicht of op de armen. Aangezien vrouwen in het Midden-Oosten niet mogen werken als stewardess, zijn het vaak vrouwen uit de Filippijnen, Tunesië, China of Indonesië die deze rol opnemen. Op zoek naar een betere toekomst durven ze echter niet ingaan tegen de strenge regels van Qatar Airways. Aileen Out kaartte deze absurde regel met succes aan vanuit Nederland en enkele maanden later werd deze door Qatar Airways terug ingetrokken. Wat een prestatie! Aileen geeft op het einde van elke blogpost ook steevast haar eigen bedenkingen en mening weer, wat een heel persoonlijke kijk op de dingen geeft.

Ik heb in dit boek echter ook een paar dingen gemist. Zo is er nergens iets te vinden over de geschiedenis van het stewardessenuniform en laat dat nu juist mijn dada zijn. Misschien iets om eens verder onderzoek over te doen? Daarnaast mochten er gerust wat meer foto’s in het boek zijn opgenomen. Het is moeilijk om een beschrijving van een uniform te lezen zonder beeld, zeker als er over verschillende luchtvaartmaatschappijen wordt gesproken.

Kortom: het is een interessant boek als je iets meer wil te weten komen over werkkledij in de luchtvaartindustrie maar er mocht gerust wat meer beeldmateriaal aan toegevoegd worden. Nu wordt het wachten op een boek rond de werkkleding bij de politie of defensie… ook een boeiende materie waar wij als Girls in Uniform over kunnen meespreken.

Tot schrijfs,

Tatiana

Lees verder “Gelezen en goedgekeurd: Op hoge hakken in de wolken”

De tassenparel bis – Mijn Tas 2

Dat ik een gepassioneerde tassenmaakster ben, dat weet je natuurlijk al. Het mag dan ook geen geheim zijn dat ik een aantal tassenboeken in mijn verzameling heb. Naast de klassieker ‘Mijn Tas‘ en opvolger ‘Mijn Designertas‘ staat ook ‘Mijn Tas 2′ van Elisanna & Fynn in mijn kast te blinken. Al is het boek al bijna versleten van het vele gebruik, het haalde nog nooit onze blog. Hoog tijd om dat te veranderen!

Waar je in ‘Mijn Tas’ vooral klassiekere basismodelletjes vond, vind ik ‘Mijn Tas 2’ wat specialer en moderner, met heel wat leuke fournituren waardoor de tassen heuse eyecatchers zijn. Heb je nog nooit gewerkt met holnieten of lederen riemen? Dan is dit boek echt een must-have! Niet minder dan 12 concepten en 24 uitvoeringen telt het boek, met telkens een uitgebreide geschreven en foto-handleiding.

Lees verder “De tassenparel bis – Mijn Tas 2”

Gelezen en goedgekeurd: Louise Magazine

Blader jij ook zo graag eens door tijdschriften op zoek naar naai-inspiratie? In België zijn we ontzettend verwend als het op patroontijdschriften aan komt: naast de klassieke Burda, Knipmode en Ottobre beschikken we ook over 2 frisse Belgische nieuwkomers: La Maison Victor en FibreMood. Deze twee tijdschriften hebben goed begrepen dat veel naaisters niet enkel geïnteresseerd zijn in de patronen maar ook nieuwsgierig zijn naar alles wat leeft en beweegt in de wereld van het naaien. Om kort op de bal te spelen hebben ze hun patroontijdschriften aangevuld met allerlei achtergrondartikelen (blogster van de maand, tips om ruitjes te verwerken, bespreking van stoffen, achter de schermen bij…) die wekelijks onder de vorm van een nieuwsbrief rondgemaild worden. Lees verder “Gelezen en goedgekeurd: Louise Magazine”

Bekeken en goedgekeurd: The Dressmaker

Gepassioneerd door mijn hobby wordt ik naar alles toegetrokken wat ermee te maken heeft. Winkels, andere blogs, naaimagazines, tentoonstellingen, oude naaimachines… Het was dan ook een kwestie van tijd tot ik The Dressmaker ontdekte, een film uit 2015, toen er van naaien nog geen sprake was bij mij. Ik had er tot voor kort nog nooit van gehoord of er geen aandacht aan besteed.

collection-hero-image_thedressmaker_0689 Lees verder “Bekeken en goedgekeurd: The Dressmaker”

Naaien doen we allemaal… digitaal

Zelf je kleren maken wordt soms als retro ervaren, hoewel de meesten van ons lustig goochelen met pdf’s, Google Drives, sociale media enzovoort. Ik vroeg me af of er ook apps bestaan voor naailustigen? Blijkbaar wel. Maar of je er iets mee bent? Hier zet ik er een paar op een rijtje en lees je wat ik er van vond. Lees verder “Naaien doen we allemaal… digitaal”

Gelezen en goedgekeurd: I Love T-shirts

T-shirts en topjes, ik heb er eigenlijk niet genoeg. Toch slaagde ik er tot nu toe niet vaak in er zelf te maken. Af en toe zag ik wel een patroontje naar mijn zin passeren, maar ik begon er nooit aan. Het nieuwe boek ‘I Love T-shirts‘ van Fran Vanseveren was de schop onder mijn kont die ik nodig had om in gang te schieten.

@ Lieve Deduytschaever 190322 06

Vijftien patroontjes voor man en vrouw, gebundeld in een mooi en overzichtelijk boek. In tegenstelling tot ‘I Love Sweaters‘ koos Fran er deze keer voor elk patroon voor kind én volwassene te tekenen. Niet meer nodig om zelf een kinderpatroontje om te toveren tot een model voor dames, zoals ik deed met de Jesi sweater. De maten gaan van 92 tot XXL en er is een grote variatie aan modellen, waardoor iedereen wel iets naar z’n zin en maat zal vinden.

© Moors M - 6U6A4904 Lees verder “Gelezen en goedgekeurd: I Love T-shirts”

Secret Sewciety Dag Fibre Mood

Er is een nieuw naaiblad op de markt en dat zal je geweten hebben! Begin februari ligt de derde editie in de winkel en het belooft een toppertje te worden. Het eerste magazine liet ik aan me voorbij gaan. Fibre Mood leek mij een beetje alternatief en ik heb het altijd moeilijk met veranderingen. Ik had mijn vaste naaitijdschriften en PDF ontwerpers, en daar bleef het eigenlijk bij.

fibre mood

Voor de lancering van het tweede magazine werd ik echter aangeschreven door het team achter de schermen van Fibre Mood met de vraag of ik zin had om mee te werken aan de promocampagne voor de SewAlong van de Bertha. De rest is geschiedenis… Lees verder “Secret Sewciety Dag Fibre Mood”

Minimi – of hoe je jouw kleren omtovert tot een hippe kinderplunje!

Upcycling… het mag geen geheim heten dat ik er een grote fan van ben. Ik doe geregeld grote kuis in mijn kleerkast. Dat moet ook, want ik naai nogal veel kleren voor mezelf… Meestal bekijk ik in welke staat het kledingstuk nog is voor ik beslis of ik het weggooi, naar de kledingcontainer breng, of het uit elkaar haal voor fournituren.

© Lieve Deduytschaever 180521 07.jpg

Tijdens onze #naaimaandtegenverspilling vorig jaar maakte gastblogster An al superleuke kleertjes voor haar kinderen uit een hemd van haar man. Het inzicht om zoiets tot een goed einde te brengen ontbreekt mij momenteel nog.

© Lieve Deduytschaever 180521 01.jpg

Maar mijn schoonzus-en-vriendin Annelies heeft er een oplossing voor gevonden! Zij kreeg het boek ‘The Minimi Project’ cadeau voor Kerst, en wilde het mij wel eens uitlenen. Hoog tijd om er eens een blik in te werpen dus!

© Lieve Deduytschaever 180521 04

Dit boek bevat een schat aan informatie voor mensen zoals ik, die niet zien hoe ze van een oud kledingstuk iets nieuws kunnen maken, zonder het volledig uit elkaar te halen. In het boek zitten mallen en patronen; je legt die op het bestaande kledingstuk, tekent eromheen, knipt alles uit, naait het aan elkaar en klaar! Ze gebruiken op een ingenieuze manier de bestaande ritsen en knoopsgaten, waardoor het moeilijkste deel van het naaiwerk zowaar wegvalt!

Van rok tot broek, van kleedje tot achterzakslofjes of een strikjesketting, elk stukje van de oude kledingstukken kan je met de hulp van Lien Warmenbol en Gabriela Aguirrezabal omtoveren tot iets nieuws voor je kinderen. Wat een heerlijk boek is dit!

© Lieve Deduytschaever 180521 11

Minimi is prachtig geïllustreerd met foto’s en tekeningen, en alles is stap voor stap duidelijk uitgelegd. Een aanrader voor elke mama die op haar portemonnee let, en die, net als ik, liever spulletjes een tweede leven geeft als weggooit.

Iets voor jou?

Tot snel,
Lieve


Productinfo:

The Minimi Project
Lien Warmenbol en Gabriela Aguirrezabal

€ 24,95
126 blz
Uitgeverij Lannoo
ISBN: 978 94 014 2002 0

Gelezen en goedgekeurd: I love sweaters

Van zodra ik er voor het eerst van hoorde, wist ik: dit boek wil ik hebben! Tenzij ons landje geteisterd wordt door een hittegolf ga ik zelden zonder trui of sweater de deur uit. Patronen voor een lekker warm bovenstuk kan ik dus niet genoeg hebben.

©Lieve Deduytschaever 180313 01

Het idee van patronen voor mannen, vrouwen, kinderen en tieners in een boek vind ik een topper, want zo kan ik zowel voor mezelf als voor mijn man (mocht ik hem ooit kunnen overhalen dat ik iets voor hem mag naaien) en voor mijn neefjes met hetzelfde boek aan de slag.

In I love sweaters staan vijftien leuke modellen met maten van 92 tot XXL. Mijn neefjes en zelfs mijn schoonbroer vonden er meteen hun gading in! Zelf ben ik een beetje teleurgesteld: de damesmodellen vind ik nogal simpel in vergelijking met de andere en ze zijn allemaal erg baggy, terwijl ik zelfs in een sweater toch enige elegantie zoek. Een damessweater met rits en kap zou ik ook wel leuk vinden, maar zoiets staat er niet in.

©Lieve Deduytschaever 180313 05

Het boek is onderverdeeld in twee hoofdstukken: sweaters, en modellen met kap en/of rits. In dat tweede deel geen enkele damessweater. Wel hele mooie stukken voor kinderen, tieners en mannen.

©Lieve Deduytschaever 180313 04.JPG

De stap voor stap handleiding is goed gestructureerd en overzichtelijk, al moest ik wel wennen aan de handgetekende illustraties die ik niet altijd zo duidelijk vind. Ook was het wat zoeken op de patroonbladen… Er is veel ruimte tussen de lijnen van de verschillende modellen, maar door het kleurgebruik was het voor mij toch niet altijd even duidelijk. Het onderscheid tussen zwart en donkerpaars vind ik bijvoorbeeld niet zo uitgesproken. En ondanks mijn geconcentreerde zoektocht moest ik toch hulp inroepen om in de kraag van mijn Jesi sweater de markeringen te vinden voor de ringetjes. Bleken het mini puntjes te zijn op het patroon…

In het boek staan modellen voor zowel beginners als voor gevorderde naaisters. Toch was ik bij de Jesi blij dat ik al wat ervaring had. De uitleg van de paspelzak is wat summier, al bracht het internet wel soelaas. Mede dankzij mijn (beperkte) ervaring kon ik een superleuk meisjemodel aanpassen tot een leuke damessweater. Vermoedelijk zal mij dat ook wel lukken, mocht ik ooit een hoody voor mezelf willen maken. Want dan moet ik een mannenmodel aanpassen.

©Lieve Deduytschaever 180313 10.JPG

Kortom: het is een leuk boek, maar er is nog ruimte voor verbetering. Voor mij zal het een basisboek worden waarin ik inspiratie vind, en van waaruit ik verder mijn creativiteit zal laten spreken. Exact iets maken zoals in het boek zit er helaas niet in. Maar daar ben ik eerlijk in: ik maak toch al zelden iets zoals de ontwerper het in gedachten had. Leve de patroonhacks!

Tot snel,
Lieve


Titel: I love sweaters
Auteur: Fran Vanseveren
EAN:  9789401446761
Uitgeverij Lannoo
Richtprijs: €22,50