Hanna..with a vengeance

Heb jij nog veel van je eerste naaisels in je kast hangen? De meesten zijn bij mij al gesneuveld. Meestal was de afwerking maar erg matig of vond ik het model niks meer. En hoewel ik totaal geen perfectionist ben, kijk ik nu hoofdschuddend naar de binnenkant van mijn eerste naaisels. Doorgaan met het lezen van “Hanna..with a vengeance”

Isa, the lady in blue… en een give-away!

Val ik in herhaling als ik zeg dat ik een favoriet sweaterpatroon heb? Ja, de Isa van Bel’Etoile passeerde hier al in verschillende versies. Mijn man noemt het versie 56, maar eigenlijk is dit nog ‘maar’ mijn vierde… Voor de liefhebbers, het patroontje vind je op de site van Bel’Etoile. Wil je zelf ook aan de slag met een patroon van mijn favoriete designer? Lees dan vooral verder…

© Moors M - 200325-6U6A4814 Doorgaan met het lezen van “Isa, the lady in blue… en een give-away!”

Een restjesproject – de Geo-Bag van Patty Doo

Er zijn zo van die patroontje die je al heel lang liggen hebt, maar waar je om de één of andere reden niet toe komt. Je hebt geen tijd, het patroon ligt niet binnen oog- en handbereik of je denkt dat het te moeilijk is.

© Lieve Deduytschaever 200125 07

De Geo-Bag van Patty Doo, nochtans een gratis patroon, is er zo eentje. Ik had het patroon minstens twee jaar geleden afgedrukt, maar toen ik eraan wilde beginnen bleek mijn Duits zwaar ontoereikend te zijn. Ik legde het opzij, maar bleef bewonderend kijken naar de exemplaren die ik op de social media zag passeren.

© Lieve Deduytschaever 200125 05 Doorgaan met het lezen van “Een restjesproject – de Geo-Bag van Patty Doo”

Goede voornemens in een Lucabroek

Herinner jij je nog je eerste stofje dat je alleen kocht? Ik wel. Het was op een stoffenspektakel in Mechelen en het was een miskoop. Het lag tot nu toe onderaan mijn Stoffendoos. Ik weet zelfs niet meer wat ik ermee wou doen maar ik dacht dat het zwart was totdat ik het in het licht hield en ik het donkerbruine tintje ontdekte.

© Lieve Deduytschaever 191115 11

Ik heb nooit een projectje gevonden dat bij mijn miskoop paste, totdat ik terugdacht aan mijn voornemens voor 2019: namelijk een broek maken. 2020 doet al bijna haar intrede en ik moet wel zorgen dat ik minstens één van mijn goede voornemens tot een goed einde breng. Het nauwkeurig afwerken van projectjes is nog steeds een work in progress, maar een strakkere broek maken, dat moet toch te doen zijn. Doorgaan met het lezen van “Goede voornemens in een Lucabroek”

Pin van de maand: topje met kant

Wat doe je toch altijd met die stukjes stof die te groot zijn om weg te gooien en te klein om zelfs maar een Odette t-shirt van te maken? Wel, als je geen stof overhebt voor de mouwen kan je misschien nog wel een topje fabriceren. Zeker als je nog een stukje tricot overhebt van je eerste Aster truitje, veel te mooi om weg te gooien. Doorgaan met het lezen van “Pin van de maand: topje met kant”

Kerstjurk Lois

De feestdagen zijn achter de rug. Gelukkig maar, want dat vele tafelen en aperitiefjes zijn voor velen van ons geen zegen voor de garderobe. Behalve als je daarna vanalles nieuw kan maken, omdat je nergens nog in past.

© lieve deduytschaever 190104 14

De kerstperiode zelf is op zich al reden genoeg om jezelf in iets nieuws te steken. Een kerstjurk maken stond dit jaar zeker op mijn verlanglijstje. Het enige wat ik nodig had, was een feestelijk stofje met een subtiele glitter en niet volledig in het zwart.  Op de Fabric Sales in Rotselaar vond ik een mooie tricot met wat blauw en zilverdetaiils. Een ideale stof voor iets feestelijk van te maken. Ook mijn patroontje mocht wat specialer, dus waagde ik mij aan een Lois jurk uit het Veritas magazine. Het is op zich een gewone nauwaansluitende jurk maar de hals vond ik wel iets speciaals hebben.  Tijd om die eens uit te proberen.

© lieve deduytschaever 190104 02 Doorgaan met het lezen van “Kerstjurk Lois”

Sweater met sterren

© Lieve Deduytschaever 180516 01Ik loop graag. Met muziek in mijn oren of goed gezelschap dat me wat vooruit trekt zonder Usain Bolt te willen kopiëren… ik vind het zalig. Thuis loop ik meestal in de fitness, minstens een  keertje in de week. Elke zondag spring ik op de fiets en rijd ik mijn loopband tegemoet. Met het Belgische weer kan dat ritje van een paar kilometer wel tegenvallen, zeker nadat je al tien kilometer achter de kiezen hebt. Een goede sweater met kap kon ik dus wel gebruiken. Ideaal om in onze sportmaand snel even in elkaar te flansen.

Hoewel, snel…

Ik nam het Veritaspatroon Esther en besloot de korte versie zonder zakken te maken. Een leuk sweaterstofje had ik nog van mijn eerste blogmeet van Davina liggen, en dat gewoon smeekte om daarvoor gebruikt te worden.  Alleen… het was wat dunnetjes en zou me op mijn fietstochtje weinig warmte of bescherming tegen de wind bieden. Dan maar voeren, hoewel ik afwerking met voering niet makkelijk vind. Een zachte grijze fleece en wat boordstof van Nostex zouden me zeker warmer houden.

© Lieve Deduytschaever 180516 07

Ik heb lang getwijfeld of ik de boordstof en de rits in het roze zou doen. Ik ben wel een meisje maar het leek me iets te Barbie-achtig. Om toch een klein roze detail te hebben deed ik de sierstiksels op mijn schouders en aan de rits met een roze garen. Een klein  Barbie-gehalte dus…

© Lieve Deduytschaever 180516 08

Hoewel de voering het ding lekker warm maakt, vloekte ik wel bij het afwerken, want die voering netjes op de boordstof omplooien en stikken is niet simpel. Ik had gelukkig al wat training gehad met de hoodie voor broerlief dus ik was best tevreden over het resultaat. Totdat ik het ding eens aandeed en zag dat het als een zak rond mijn lijf hing. De nuchtere opmerking van manlief: “Daar mag toch wat ingenomen worden” was voldoende om het tornmesje weer boven te halen. Ik heb uit beide zijden zes centimeter uitgehaald, wat natuurlijk weer aanpassingen vroeg aan de boordstof.

© Lieve Deduytschaever 180516 06

Je kan je al inbeelden hoe lang ik heb zitten werken om die vest wat te ont-zakken. Nu ben ik er tevreden mee: een vrolijk jasje met mini-barbiegehalte en een warme voering, die me waarschijnlijk beter gaat dienen in de winter als nu in het voorjaar.

© Lieve Deduytschaever 180516 04

De koude wind gaat me op de fiets niet meer kunnen deren in mijn zelfgemaakte Esther. Maar die kilometers op de loopband… die blijven pijnlijk, vooral de laatsten.

Tot schrijfs,
Margot

Sport ten top

Lieve kwam een paar maanden geleden met een idee: “Laten we als themamaand iets sportiefs doen”. Ja, waarom niet? Sportkledij is iets dat we als meiden in uniform best vaak nodig hebben om in vorm te blijven en het is weer iets anders om te naaien.© Moors M - IMG_7611

Daarbij had ik net grote kuis gehouden in mijn t-shirts en dacht ik: een leuk sporttopje kan er zeker nog bij in de kleerkast.

Ik hou ook wel van iets anders. De topjes die je nu ziet in de winkels vind ik allemaal wat dezelfde en eerlijk gezegd… saai. Ik was op zoek naar een topje met eens iets anders. Een leuke detail op de rug bijvoorbeeld. Dat is net het leuke als je dingen zelf kan maken: je vindt je zin niet in de winkel? Dan naai je het gewoon zelf.

© Moors M - 6U6A6117Maar met welk patroon en welke stof? Ik vertrok vanuit het simpele topje Aline uit het Veritasmagazine maar voor de stof wou ik wel eens iets anders dan gewoon tricot. Op het Stoffen Spektakel vond ik verschillende rollen lycra en ik dacht: als we daar nu eens wat mee maken? Het voordeel van lycra is dat het goed elastisch is in de twee richtingen en erg goedkoop. Nadeel is dat je moet houden van het gevoel op je huid. Niet iedereen is er fan van.

© Moors M - 6U6A6148Ik had nog nooit met lycra genaaid maar het viel feitelijk goed mee. Mijn plan was het topje te pimpen met schouderbandjes. Omdat ik bang was dat een reep dubbelgevouwen lycrastof niet voldoende steun zou geven voor een sporttopje besloot ik het met een elastiek te verstevigen. Resultaat: de bandjes waren veel dikker als voorzien. Wel steviger maar niet makkelijker.

© Moors M - 6U6A6151Om het topje dan wat specialer te maken besloot ik het op te fleuren met wat feloranje-roze lycra. Ik heb op het spektakel heel lang getwijfel of ik die schreeuwkleur wel zou nemen, maar in combinatie met het grijs komt het wel goed uit. Een bredere band aan de onderkant maakt het topje af. Ik hou ervan dat mijn t shirts wat langer zijn. Aan zo’n te kort topje zit ik toch de hele tijd te trekken.

© Moors M - 6U6A6122Mijn rug is niet zo spectaculair geworden als ik zou willen maar ik heb nu wel een beter idee hoe ik het bij de volgende topjes zou aanpakken. Met een dunne elastiek voor je schouderbandjes (of zonder) kan je leuke patronen maken en variëren met de breedte van de bandjes.

Mijn eerste selfmade sportstuk ligt dus al in de kast. Er gaan er nog volgen. Een beetje zoals met sporten, blij dat je het gedaan hebt en zin naar meer.

Maken jullie wel eens iets sportiefs ? Laat het me weten.

Tot schrijfs,

Margot

Gelezen en goedgekeurd: Veritas magazine

De Veritas winkel, daar is elke naaister wel mee bekend. Sinds iets meer dan jaar brengt de keten ook een naaimagazine uit. Hoog tijd dus dat de girls die lectuur eens met een kritisch oog bekijken.

Ik maakte er al wat projectjes uit, zoals de bomberjacket Annabelle, mijn Abby jurk  en mijn Alison t-shirt. Lieve ging dan weer aan de slag met de Alex jumpsuit.

Het aanbod van de Veritas-magazines qua naaien is voor elk wat wils. Er zijn ook heel wat projectjes voor de beginnende naaister. Bij elk project staat de moeilijkheidsgraad erbij.

Er bestaan ook edities voor breien en decoratie, dus voor de creatieveling is er wel wat keuze. Ik heb een paar bladen van naaien en eentje voor breien maar zij die zich mijn breipoging in Mali herinneren, weten dat die laatste nog maar weinig gebruikt is….

De projecten zijn goed uitgelegd, met duidelijke tekeningen en stap voor stap beschrijvingen. Ook bepaalde technieken zoals een papspelzak stikken of een blinde rits inleggen, staan achteraan uitgelegd aan de hand van foto’s.  Handig, maar het nadeel is dat de tutorials soms dezelfde zijn. Telkens een paar andere techniekjes uitleggen zou beter zijn. Aan de andere kant kan ik me voorstellen dat de doorwinterde naaisters dit alleen maar bladvulling vinden.

Alle patronenen staan op grote patroonbladen en zijn makkelijk over te nemen Met duidelijke lijnen, zonder de visuele spaghetti die je in andere bladen tegenkomt. Er staan ook maar een viertal kledingstukken op een blad, dus het overzicht is nog niet zoek.

Welke stof je kunt gebruiken voor een bepaald kledingstuk, daar geven ze je advies over, en ook over de hoeveelheid stof en ze tekenen zelfs een plan om de patroonstukken te leggen op de stof.

Wat jammer is, is dat de hoeveelheid stof die ze aanraden, me soms wat overdreven lijkt. Ik probeer steeds zo spaarzaam mogelijk mijn stof te leggen, zodat steeds een beetje overheb, mocht ik een patroondeel opnieuw moeten knippen. Maar mijn ervaring met het Veritasblad  is dat ze de stof wel erg ruim meten.

De nieuwe stofjes van de keten worden ook besproken, daar kan je lekker bij watertanden. Ook de bon van 4 of 5 euro die steeds achteraan zit, is ook leuk meegenomen. Spijtig dat die enkel geldig is vanaf een bepaald bedrag, dat niet laag is.

Wat leuk is bij de patroontjes, is dat je er eens iets vindt dat niet in andere naaibladen staat. Een kleedje dat net iets specialer is, een broek die net wat anders is als de rest. Ik heb bijvoorbeeld lang gezocht naar een nauwaansluitende broek en in het jubileumnummer van Veritas heb ik hem eindelijk gevonden. Hij staat hoog op mijn lijst met projecten…

Rapport in het algemeen: een leuk blad met overzichtelijke uitleg en patronen, ideaal voor de beginnende en leergierige naaisters onder ons.  Ik verheug me er steeds op om de nieuwe editie eens op te pakken in de winkel en er door te bladeren.

Wat vind jij van het Veritas magazine? Tevreden, zoals ik, of toch wat minder? Laat het me weten.

Tot schrijfs,

Margot

Mijn naai-uitdaging: de Esther, mijn hoodie

Nog voor ik had toegezegd om gastblogster te worden, had ik toegezegd om met Lieve en Margot deel te nemen aan het naaiweekend. Ik zag er al volledig naar uit. In mijn hoofd althans… want ik kon maar niet beslissen wat ik dat weekend zou gaan maken.

Iets eenvoudigs, dat niet te veel voorbereiding vereist, en waarvan ik misschien meerdere stuks zou kunnen maken. Of juist iets moeilijks, met het risico dat het een hoofdbrekend huzarenstuk zou worden. De tijd -en dus het tekort aan voorbereiding- heeft me ertoe aangezet om juist gebruik te maken van de hulp van de andere deelneemsters; voor een keer geen mannenwereld dus…!

Na het uittekenen van het patroon (veritas – creatief magazine nr 7 naaien), bleek het al mis te gaan… geen stof genoeg! Gelukkig kon ik rekenen op die dolle madam, Wendy, die ook nog overal op onze foto’s bleek te staan. De binnenkap werd dus samen met het middenstuk van de buitenkap in een ander bijpassend kleurtje gestoken.

Het naaiweekend was ook dé uitgelezen gelegenheid om een overlock uit te testen. Voor een cola werd dit geregeld met Liesbet, die het gewaagd heeft om met die twee militairen samen te hokken voor het weekend. Ik was onmiddellijk verkocht, zowel qua afwerking als qua snelheid! De overlock kreeg onmiddellijk een hoger plaatsje op mijn verlanglijstje.

IMG_1581

Dankzij de goodiebag en de vrijgevigheid van Pia, kon ik de kap afwerken met koord en ringetjes. De extra accentjes die ik wilde in de afwerking, en de onvermijdelijke torn-fases hebben mijn hele naai-weekend gevuld… tot op de laatste minuut!
(Er moest toch iemand de laatste zijn 😀)

IMG_1583

IMG_1579

Maar wat een onbeschrijfelijke voldoening… de tips en tricks van mijn naarstige medenaaisters hebben mijn drempelvrees fameus de kop ingedrukt, en het aantal sterretjes naast een patroon maken al veel minder indruk. De sterren op mijn hoodie daarentegen des te meer!

Ben jij ook al zo’n naai-uitdaging aangegaan? Wat was jullie project en hoe heb je het er vanaf gebracht?

 

Gastblogster
An