Sweater met sterren

© Lieve Deduytschaever 180516 01Ik loop graag. Met muziek in mijn oren of goed gezelschap dat me wat vooruit trekt zonder Usain Bolt te willen kopiëren… ik vind het zalig. Thuis loop ik meestal in de fitness, minstens een  keertje in de week. Elke zondag spring ik op de fiets en rijd ik mijn loopband tegemoet. Met het Belgische weer kan dat ritje van een paar kilometer wel tegenvallen, zeker nadat je al tien kilometer achter de kiezen hebt. Een goede sweater met kap kon ik dus wel gebruiken. Ideaal om in onze sportmaand snel even in elkaar te flansen.

Hoewel, snel…

Ik nam het Veritaspatroon Esther en besloot de korte versie zonder zakken te maken. Een leuk sweaterstofje had ik nog van mijn eerste blogmeet van Davina liggen, en dat gewoon smeekte om daarvoor gebruikt te worden.  Alleen… het was wat dunnetjes en zou me op mijn fietstochtje weinig warmte of bescherming tegen de wind bieden. Dan maar voeren, hoewel ik afwerking met voering niet makkelijk vind. Een zachte grijze fleece en wat boordstof van Nostex zouden me zeker warmer houden.

© Lieve Deduytschaever 180516 07

Ik heb lang getwijfeld of ik de boordstof en de rits in het roze zou doen. Ik ben wel een meisje maar het leek me iets te Barbie-achtig. Om toch een klein roze detail te hebben deed ik de sierstiksels op mijn schouders en aan de rits met een roze garen. Een klein  Barbie-gehalte dus…

© Lieve Deduytschaever 180516 08

Hoewel de voering het ding lekker warm maakt, vloekte ik wel bij het afwerken, want die voering netjes op de boordstof omplooien en stikken is niet simpel. Ik had gelukkig al wat training gehad met de hoodie voor broerlief dus ik was best tevreden over het resultaat. Totdat ik het ding eens aandeed en zag dat het als een zak rond mijn lijf hing. De nuchtere opmerking van manlief: “Daar mag toch wat ingenomen worden” was voldoende om het tornmesje weer boven te halen. Ik heb uit beide zijden zes centimeter uitgehaald, wat natuurlijk weer aanpassingen vroeg aan de boordstof.

© Lieve Deduytschaever 180516 06

Je kan je al inbeelden hoe lang ik heb zitten werken om die vest wat te ont-zakken. Nu ben ik er tevreden mee: een vrolijk jasje met mini-barbiegehalte en een warme voering, die me waarschijnlijk beter gaat dienen in de winter als nu in het voorjaar.

© Lieve Deduytschaever 180516 04

De koude wind gaat me op de fiets niet meer kunnen deren in mijn zelfgemaakte Esther. Maar die kilometers op de loopband… die blijven pijnlijk, vooral de laatsten.

Tot schrijfs,
Margot

Sport ten top

Lieve kwam een paar maanden geleden met een idee: “Laten we als themamaand iets sportiefs doen”. Ja, waarom niet? Sportkledij is iets dat we als meiden in uniform best vaak nodig hebben om in vorm te blijven en het is weer iets anders om te naaien.© Moors M - IMG_7611

Daarbij had ik net grote kuis gehouden in mijn t-shirts en dacht ik: een leuk sporttopje kan er zeker nog bij in de kleerkast.

Ik hou ook wel van iets anders. De topjes die je nu ziet in de winkels vind ik allemaal wat dezelfde en eerlijk gezegd… saai. Ik was op zoek naar een topje met eens iets anders. Een leuke detail op de rug bijvoorbeeld. Dat is net het leuke als je dingen zelf kan maken: je vindt je zin niet in de winkel? Dan naai je het gewoon zelf.

© Moors M - 6U6A6117Maar met welk patroon en welke stof? Ik vertrok vanuit het simpele topje Aline uit het Veritasmagazine maar voor de stof wou ik wel eens iets anders dan gewoon tricot. Op het Stoffen Spektakel vond ik verschillende rollen lycra en ik dacht: als we daar nu eens wat mee maken? Het voordeel van lycra is dat het goed elastisch is in de twee richtingen en erg goedkoop. Nadeel is dat je moet houden van het gevoel op je huid. Niet iedereen is er fan van.

© Moors M - 6U6A6148Ik had nog nooit met lycra genaaid maar het viel feitelijk goed mee. Mijn plan was het topje te pimpen met schouderbandjes. Omdat ik bang was dat een reep dubbelgevouwen lycrastof niet voldoende steun zou geven voor een sporttopje besloot ik het met een elastiek te verstevigen. Resultaat: de bandjes waren veel dikker als voorzien. Wel steviger maar niet makkelijker.

© Moors M - 6U6A6151Om het topje dan wat specialer te maken besloot ik het op te fleuren met wat feloranje-roze lycra. Ik heb op het spektakel heel lang getwijfel of ik die schreeuwkleur wel zou nemen, maar in combinatie met het grijs komt het wel goed uit. Een bredere band aan de onderkant maakt het topje af. Ik hou ervan dat mijn t shirts wat langer zijn. Aan zo’n te kort topje zit ik toch de hele tijd te trekken.

© Moors M - 6U6A6122Mijn rug is niet zo spectaculair geworden als ik zou willen maar ik heb nu wel een beter idee hoe ik het bij de volgende topjes zou aanpakken. Met een dunne elastiek voor je schouderbandjes (of zonder) kan je leuke patronen maken en variëren met de breedte van de bandjes.

Mijn eerste selfmade sportstuk ligt dus al in de kast. Er gaan er nog volgen. Een beetje zoals met sporten, blij dat je het gedaan hebt en zin naar meer.

Maken jullie wel eens iets sportiefs ? Laat het me weten.

Tot schrijfs,

Margot

Gelezen en goedgekeurd: Veritas magazine

De Veritas winkel, daar is elke naaister wel mee bekend. Sinds iets meer dan jaar brengt de keten ook een naaimagazine uit. Hoog tijd dus dat de girls die lectuur eens met een kritisch oog bekijken.

Ik maakte er al wat projectjes uit, zoals de bomberjacket Annabelle, mijn Abby jurk  en mijn Alison t-shirt. Lieve ging dan weer aan de slag met de Alex jumpsuit.

Het aanbod van de Veritas-magazines qua naaien is voor elk wat wils. Er zijn ook heel wat projectjes voor de beginnende naaister. Bij elk project staat de moeilijkheidsgraad erbij.

Er bestaan ook edities voor breien en decoratie, dus voor de creatieveling is er wel wat keuze. Ik heb een paar bladen van naaien en eentje voor breien maar zij die zich mijn breipoging in Mali herinneren, weten dat die laatste nog maar weinig gebruikt is….

De projecten zijn goed uitgelegd, met duidelijke tekeningen en stap voor stap beschrijvingen. Ook bepaalde technieken zoals een papspelzak stikken of een blinde rits inleggen, staan achteraan uitgelegd aan de hand van foto’s.  Handig, maar het nadeel is dat de tutorials soms dezelfde zijn. Telkens een paar andere techniekjes uitleggen zou beter zijn. Aan de andere kant kan ik me voorstellen dat de doorwinterde naaisters dit alleen maar bladvulling vinden.

Alle patronenen staan op grote patroonbladen en zijn makkelijk over te nemen Met duidelijke lijnen, zonder de visuele spaghetti die je in andere bladen tegenkomt. Er staan ook maar een viertal kledingstukken op een blad, dus het overzicht is nog niet zoek.

Welke stof je kunt gebruiken voor een bepaald kledingstuk, daar geven ze je advies over, en ook over de hoeveelheid stof en ze tekenen zelfs een plan om de patroonstukken te leggen op de stof.

Wat jammer is, is dat de hoeveelheid stof die ze aanraden, me soms wat overdreven lijkt. Ik probeer steeds zo spaarzaam mogelijk mijn stof te leggen, zodat steeds een beetje overheb, mocht ik een patroondeel opnieuw moeten knippen. Maar mijn ervaring met het Veritasblad  is dat ze de stof wel erg ruim meten.

De nieuwe stofjes van de keten worden ook besproken, daar kan je lekker bij watertanden. Ook de bon van 4 of 5 euro die steeds achteraan zit, is ook leuk meegenomen. Spijtig dat die enkel geldig is vanaf een bepaald bedrag, dat niet laag is.

Wat leuk is bij de patroontjes, is dat je er eens iets vindt dat niet in andere naaibladen staat. Een kleedje dat net iets specialer is, een broek die net wat anders is als de rest. Ik heb bijvoorbeeld lang gezocht naar een nauwaansluitende broek en in het jubileumnummer van Veritas heb ik hem eindelijk gevonden. Hij staat hoog op mijn lijst met projecten…

Rapport in het algemeen: een leuk blad met overzichtelijke uitleg en patronen, ideaal voor de beginnende en leergierige naaisters onder ons.  Ik verheug me er steeds op om de nieuwe editie eens op te pakken in de winkel en er door te bladeren.

Wat vind jij van het Veritas magazine? Tevreden, zoals ik, of toch wat minder? Laat het me weten.

Tot schrijfs,

Margot

Mijn naai-uitdaging: de Esther, mijn hoodie

Nog voor ik had toegezegd om gastblogster te worden, had ik toegezegd om met Lieve en Margot deel te nemen aan het naaiweekend. Ik zag er al volledig naar uit. In mijn hoofd althans… want ik kon maar niet beslissen wat ik dat weekend zou gaan maken.

Iets eenvoudigs, dat niet te veel voorbereiding vereist, en waarvan ik misschien meerdere stuks zou kunnen maken. Of juist iets moeilijks, met het risico dat het een hoofdbrekend huzarenstuk zou worden. De tijd -en dus het tekort aan voorbereiding- heeft me ertoe aangezet om juist gebruik te maken van de hulp van de andere deelneemsters; voor een keer geen mannenwereld dus…!

Na het uittekenen van het patroon (veritas – creatief magazine nr 7 naaien), bleek het al mis te gaan… geen stof genoeg! Gelukkig kon ik rekenen op die dolle madam, Wendy, die ook nog overal op onze foto’s bleek te staan. De binnenkap werd dus samen met het middenstuk van de buitenkap in een ander bijpassend kleurtje gestoken.

Het naaiweekend was ook dé uitgelezen gelegenheid om een overlock uit te testen. Voor een cola werd dit geregeld met Liesbet, die het gewaagd heeft om met die twee militairen samen te hokken voor het weekend. Ik was onmiddellijk verkocht, zowel qua afwerking als qua snelheid! De overlock kreeg onmiddellijk een hoger plaatsje op mijn verlanglijstje.

IMG_1581

Dankzij de goodiebag en de vrijgevigheid van Pia, kon ik de kap afwerken met koord en ringetjes. De extra accentjes die ik wilde in de afwerking, en de onvermijdelijke torn-fases hebben mijn hele naai-weekend gevuld… tot op de laatste minuut!
(Er moest toch iemand de laatste zijn 😀)

IMG_1583

IMG_1579

Maar wat een onbeschrijfelijke voldoening… de tips en tricks van mijn naarstige medenaaisters hebben mijn drempelvrees fameus de kop ingedrukt, en het aantal sterretjes naast een patroon maken al veel minder indruk. De sterren op mijn hoodie daarentegen des te meer!

Ben jij ook al zo’n naai-uitdaging aangegaan? Wat was jullie project en hoe heb je het er vanaf gebracht?

 

Gastblogster
An

 

Viscose Abby

Toen ik zag hoe mooi Margot stond met haar jurk, kreeg ik meteen zin zelf ook het naaimagazine van Veritas in te duiken.  Zo’n Abby, dat leek mij wel iets. Ik had het ideale bloemenlapje liggen, een luchtige viscose waar ik spontaan bij wegdroomde. Ik zag mezelf al rondlopen met zo’n zwierige bloemetjesjurk.

img_5983

Bij Mertens Mercerie, waar ook de viscose en de voering vandaan komt, kocht ik een prachtige elastiek voor rond mijn middel. img_3456Volgens de beschrijving, kon ik de plooien in de top weglaten als ik met een rekbaar stofje werkte, dus ik rekte de elastiek uit en stikte de volledige breedte van voor- en achterpand eraan. Al meteen bij de eerste pas bleek het model mij niet te staan. De top was te wijd, en plofte asymmetrisch over het elastiek heen. Ik besloot de plooien in de rok wél te maken, en dan te bekijken wat er te redden viel. Met een aantal figuurnaden in voor- en achterpand viel het al bij al nog mee. Jammer genoeg kon ik niet inschatten hoeveel de elastiek bij het stikken zou uitrekken, en sloot hij uiteindelijk niet zo mooi aan als ik zou willen.

img_6008

Maar niet getreurd, ik ging aan de slag met de voering, en aan het einde van de rit is de jurk zeker draagbaar. Ik heb mijn zwierige bloemenjurk, maar moet besluiten dat het niet mijn favorietje zal worden. Ander en beter, zeker?

img_6004

Heb jij ook al eens een fout model gekozen? Of onderweg zoveel dingen verkeerd gedaan, dat je echt niet blij kunt zijn met het resultaat? Ik hoor het graag!

Tot snel,
Lieve

De bomberjacket uit Veritas naaimagazine

Als je voor de naailes een projectje kiest, maak je best maximaal gebruik van de persoonlijke begeleiding en kies je iets way boven je kennis. De bomberjacket uit het Veritasmagazine kreeg vier knoopjes qua moeilijkheid… Uitstekend! Een licht jasje met paspelzakken dat je ook binnenstebuiten kan dragen.

bomber1

Omdat de print me zo aansprak, kopieerde ik de jack uit het magazine, maar de foto’s toonden niet echt hoe het jasje zou zitten. Het enige wat ik checkte, was de lengte van mijn rugpand met mijn rug, om te controleren of het jasje niet te lang of te kort werd.

Mijn eerste keer met viscose werken… ik ben wel fan. Een soepele en lichte stof die niet synthetisch aanvoelt.  Alleen heeft het de neiging weg te wandelden als je de stof op elkaar of op een gladde tafel legt. Maar tip van de week: spuit er wat stijfsel op en het ding blijft mooi liggen.

bomber2

Mijn leerkracht Yasmine waarschuwde me dat ik minstens één hele les van drie uur aan de paspelzakken zou zitten. Komaan, aan zo’n twee zakjes? Dat kan niet! En inderdaad.. het waren geen drie uur dat ik eraan zat te prutsen maar zes…

Op zich is een zak niet moeilijk, maar als je er nog een mooie brede paspel op wilt zetten, heb je daar veel tijd voor nodig. De tutorial paspelzakken in het Veritas magazine is beknopt voor een beginner, en het gewoon uitvoeren wat Yasmine zei, leverde me wel vier paspelzakken op, maar weinig inzicht. Ze raadde me aan het eerst te doen met patroonpapier, voordat ik me nog eens aan zo’n zak zou wagen (niet dat ik dat snel van plan ben maar je weet nooit). Ik nam de paspel in dezelfde kleur als mijn print, maar achteraf leek de brede band van de paspel in de andere kleur wel leuker.

Het hele ding in elkaar zetten viel mee, hoewel je wel met vier mouwen zit te prutsen. Yasmine moest wel vijf keer verhinderen dat ik het voorpand aan een mouw zou naaien, en toen ik het thuis verder afwerkte, heb ik het wel geflikt. Les: zet het ding op een paspop, speld en check voor je begint te stikken.

Na de paspelzakkenhindernis, ging de rits vlot. Om het slotje van de ritssluiting langs beide kanten te gebruiken, knip je het bolletje van de rits eraf en zet je hem erop.bomber4

De verstevigde kraag kreeg ik er vrij snel op, maar achteraf gezien had ik beter een stijvere vlieseline gekozen. Nu hangt de kraag wat slap, alsof ie te weinig water heeft gekregen.

bomber5De boordzoom werd een zaak apart. Ik stond waarschijnlijk als laatste in de rij toen ze ruimtelijk inzicht uitdeelden, dus een boordzoom langs beide naar binnen naaien… ik kraakte mijn hersenen en wimpelde koppig alle aangeboden hulp van de girls weg… ik moest dit zelf uitvogelen. Voor de boord aan mouwen leg je gewoon de goede kanten op elkaar en stik je vast. Voor de boord onderaan, meet je eerst hoe breed je de onderkant wilt, zodat je jasje nog wat kan poffen.  Vooral de zijkant vergt wat gepruts. Ik kwam niet toe met het voorgeschreven pakje boordzoom, en het kostte me drie avonden spelden en proberen om dit resultaat te krijgen.

Mijn eerste bomberjacket ever… Toegegeven, het  valt wat breed, en staat me beter als ik hem open draag, maar wat een leuk ding! Ik word nog steeds vrolijk van de print, en moe als ik aan alle frustraties en schoonheidsfoutjes terugdenk. Maar ik leerde weer heel wat zaken en… (n)ooit meer paspelzakken!

Tot schrijfs,

Margot

 

Sew challenge: jurk op aanvraag

sew-challenge1Een maand geleden deden Lieve en ik mee aan een blogmeet annex sew challenge (lees: Lieve schreef ons in en ik ging mee). Ik had nog nooit van het ene noch het andere gehoord, dus weeral een nieuwe uitdaging. De blogmeet bleek een leuke ontmoeting met andere dames die over naaien blogden. We zaten daar maar liefst met vijfentwintig dames gezellig te tateren. Nooit gedacht dat er zoveel naaiblogs waren, ik moet dringend bijlezen…

Dan de sew challenge: ik krijg van iemand drie criteria om een kledingstuk te naaien en ik geef op mijn beurt een andere naaifervente drie zaken waaraan haar kledingstuk moet voldoen. Tegen een bepaalde datum moet je over je resultaat bloggen, uiteraard.

Van Miranda, van de blog Inspinration, moest mijn kledingstuk aan de volgende eisen voldoen: een jurkje (perfect, ik wou er net nog eentje maken), voor alledaags gebruik (oh nog beter!!) en ten derde: met minstens een techniek waar je wat tegenop ziet (hmm oke…).sew-challenge7

Een jurkje voor alle dagen, maar dan wel in een winterstofje uit Nostex en een patroon dat je ook met laarzen kan dragen. Het silhouette van de Audrey Jurk, waar Lieve zich eerder ook al aan waagde, uit het Veritas magazine leek geschikt.

sew-challenge2Nu nog die moeilijke techniek… ik ging enerzijds voor een blinde rits (niet echt moeilijk, gewoon rottig) en anderzijds een gedurfde print: een dikke katoen met geometrisch dessin, zodat het puzzelen werd om alle lijnen mooi te laten doorlopen.

Gepuzzel werd het: eerst en vooral zorgen dat je alle delen op dezelfde hoogte uitknipt, zodat de print aan beide schouders doorloopt. Dan moeten de neepjes en de naden ook aan beide kanten gelijk vallen, en dat is niet simpel. Gelukkig bestaat de Audrey jurk maar uit drie delen, dus moet je niet veel patroondelen laten doorlopen.

sew-challenge6De rits er inzetten bleek weer moeilijker. Blinde ritsen zijn nooit mijn vrienden geweest; ik slaag er nog steeds niet in die in één keer goed te stikken. Nu moest ik niet alleen zorgen dat die rits goed zat, maar ook dat de print van beide rugpanden mooi doorliep. Stress…

Na de vierde poging heb ik me neergelegd bij 95% nauwkeurigheid. Enfin, ook de derde criteria had ik netjes opgevolgd.

Normaal gezien moet je de bovenstukken nog verstevigen met een beleg, maar twee lagen van die dikke stof, plus de stikranden? De dame van de stoffenwinkel raadde me het vriendelijk af, en suggereerde dat ik in de plaats een volledige voering zou maken. Ik ben blij dat ik naar haar geluisterd heb.

sew-challenge-8De voering was wat moeilijker af te werken aan de armen, waarschijnlijk omdat ik verkeerd begonnen was. Maar nu ben ik helemaal op de hoogte hoe het moet, én hoe je het kunt oplossen.

Mijn eerste winterjurkje is een feit, hoewel de fotoshoot bij tropische temperaturen gebeurde. Maar hij past super met een paar zwarte laarzen en een zwart jasje, hoewel ie iets korter uitviel als verwacht. Dus Miranda, ben ik geslaagd in de uitdaging?

Tot schrijfs,

Margot

 

Feestelijke jumpsuit

Een van de redenen dat ik gestart ben met naaien, was dat ik heel moeilijk passende kledij vind in de klassieke ketens. Ik ben ‘gezegend’ met een sportief figuur, maar heb weinig vrouwelijke vormen. Een taille kan je bij mij met wat goede wil nog vinden, maar heupen zijn onbestaande. Daarom vallen de meeste kleren aan mijn onderstel te wijd uit. Ik ben dan ook al jaren op zoek naar een leuke jumpsuit, die niet als een patattenzak om mij heen hangt.

De Alex jumpsuit uit het eerste Veritas naaimagazine leek mij ideaal! Alex jumpsuit - Veritas naaimagazine nr 4Elegant en toch een beetje stoer, met een wijdvallende top en een broek die onderaan mooi aan het been aansluit. Ik zag het al helemaal voor mij: gecombineerd met een glittertopje en met zilveren sandaaltjes eronder, zag ik mij deze zomer al furore maken op talloze tuinfeestjes of zelfs op een trouwfeest. Eerder casual zou ik hem dan combineren met een mooi paar sneakers en een sportief topje. Ik koos voor een soepele blauwe viscose, eveneens uit Veritas, en ging vol enthousiasme aan de slag.

Bij het knippen van de stof wist ik het al: viscose is niet mijn vriend! Het is net of de stof een heel eigen leven leidt. Knippen is niet mijn grootste talent, en ik worstelde om de vorm van mijn patroon aan te houden zonder al te grote afwijkingen. Het bleek al meteen bij de top dat ik er niet in geslaagd was perfect te knippen, dus moest ik al mijn handigheid gebruiken om de verschillende delen op elkaar te passen, maar het lukte mij wonderwel. Voor de mouwen en halslijn werkte ik voor het eerst met biaislint, wat in mijn ogen de afwerking toch wat professioneler doen lijken. De schuine rand van het voorpand werkte ik af met een beleg, en ik was stiekem fier op het perfect rechte tegenstiksel.

De broek was echter een heel ander verhaal. Ik werkte de zakken af met paspellint, en gebruikte daarbij een blinderitsvoet. Daardoor zit de paspel heel dicht tegen de vouw van de broeksrand, wat ik persoonlijk wel leuk vind. Ik werkte de zak af met een leuke siersteek. In elkaar stikken ging heel vlot, maar bij de eerste pas zag ik toch een patattenzak voor me. IMG_3253

Toen ik de broek losliet, viel hij als een hoopje stof op mijn voeten. Al hoopte ik dat het mooier zou worden eens de broek en de top aan elkaar hingen, ik besliste toch om de voor- en achter middennaden een centimeter in te nemen. En ja hoor, eens broek en top aan elkaar genaaid, viel het geheel mooi op zijn plaats. Op naar het eerstvolgende feestje!

Schrijf je in een reactie wat je ervan vindt?

Tot snel,
Lieve

Patroon: Alex jumpsuit – Veritas naaimagazine nr 4, of is het 1?
Stof: Viscose – Veritas
Aanpassingen: Alle zijnaden van de top werden met 1 cm ingenomen. Ook de naden voor en achter van de broek werden met 1 cm verminderd. De broekzakken heb ik dicht genaaid, omdat ik het niet mooi vond dat ze open stonden. De drukknop laat ik weg, en ik heb de top volledig dichtgenaaid om openvallen te voorkomen

Abby jurk met een twist

Op mijn eerste Stoffenspektakel kocht ik een couponnetje waarvan ik dacht een midi rok te maken. Dikke teleurstelling toen ik er aan wou beginnen, en de afmetingen niet klopten. Maar het stofje vroeg er gewoon om getransformeerd te worden in een fifties jurk met plooitjes net over de knie.

IMG_4918

In het Veritas naaimagazine kwam de Abby-jurk nog het dichtste bij mijn ideeën. Maar ik zag het niet zitten om een elastiek te gebruiken in een fifties kleedje, dus het werd een rits  Ik besloot het rokgedeelte flink te verbreden, zodat ik er plooitjes in kon leggen, en het te verlengen, zodat het zeker over de knie kwam, en ik voldoende ruimte had om een mooie zoom te maken. Het topje en de rok naaide ik gewoon aan elkaar.

Omdat het de eerste keer was dat ik met plooitjes werkte, maakte ik dankbaar gebruik van de paspop waarop mijn avondkleed staat. De plooitjes regelmatig en gelijk verdelen is even prutsen en testen, maar als je er de tijd voor neemt, ben je achteraf dankbaar. Omdat mijn stofje niet rekt, moest ik zorgen dat de nepen in de top perfect passen. Opnieuw komt mijn paspop hier goed van pas. Wat extra naadwaarde voorzien, voorkomt ook veel gevloek.  abby2

Het kleedje moest wel gevoerd worden, mijn eerste voering! Ik klungelde hier wat mee, want ik wist niet zeker of je de voering in stukken moest toevoegen of eerst de voering in elkaar steekt en dan toevoegt (t’is dus het laatste). Maar als je de voering met de goede kant op de goede kant van de stof stikt, naar binnen duwt en platstrijkt, zijn je hals en mouwen direct mooi afgewerkt.abby3

Nog een rits erin, en ik kon de zoom afmaken. Ik moet toegeven,  de eerste keer dat mijn jurkproject op de pop hing, twijfelde ik toch, want leek niets te worden. Maar met afgewerkte plooitjes, een dunne rode band en een rits is-ie toch leuk geworden om de stad in te trekken of naar een feestje te gaan. Een fifties twist, zonder te overdrijven.

Wat denk jij ervan?

Tot schrijfs,
Margot

Patroon: Abby jurk van Veritas

Stof: couponnetje van Stoffenspektakel (weet ni meer welke winkel)
Aanpassingen: langere rits, verbreed om plooitjes toe te voegen en verlengd

De zomer in een jurkje

We hadden in juli hele mooie dagen vol zonneschijn, al is augustus een beetje kwakkelend begonnen voor we deze week weer het zonnetje zagen. Maar de zon scheen toen ik bedacht wat ik met dit leuke tricootje van Droomstoffen kon maken. In een hete periode vol brandende zon, dacht ik enkel aan blote armen en benen.

De Audrey jurk uit het eerste Veritas naaimagazine leende zich perfect voor mijn doel: elegant, een tikkeltje sexy en vooral zomers voor de dag komen. Aan de pasvorm moest ik niet veel veranderen. Dankzij de borstnepen en figuurnaden voor en achter, past de jurk als een handschoen. Omdat ik met tricot werkte, liet ik de rits achterwege, maar de split vond ik wel een elegant detail, dus die behield ik. Volgens het patroon kwam het kleedje tot halverwege mijn kuiten, maar daarvoor voel ik mij toch nog nét te jong, dus ik kortte het in tot vlak boven de knie.

In tegenstelling tot de werkbeschrijving, besloot ik het beleg helemaal aan het einde af te werken. Alles ging verdacht vlot… tot mijn beleg volledig vastgestikt was. Daarover lees je alles in onze volgende post. Uiteindelijk kwam het toch nog goed, al moest ik een paar kunstgrepen toepassen en werd het waarschijnlijk een totaal andere jurk dan de ontwerpers bij Veritas voor ogen hadden. Een uniek stuk, dat wél!

Bij het patroon gaven ze trouwens volgende tip: “Draag onder deze nauwsluitende jurk figuurcorrigerend ondergoed”, iets waar ik eerst om lachte. Maar de combinatie van wit tricot met de aansluitende pasvorm, zorgt er toch voor dat elke vrouw, welke ook haar lichaamsvormen, een beetje ‘steun’ kan gebruiken. Mooi meegenomen: het zorgt ervoor dat ik toch nét iets zelfverzekerder over straat loop…

Laat je weten wat je ervan vindt? Ik ben benieuwd…

Tot snel!
Lieve