3D blind

Zelfkennis is het begin van alle wijsheid. Ik geef toe: toen ze bij mij de talenten uitdeelden, was ik te laat voor het ruimtelijk inzicht en moest ik me tevredenstellen met een restje. Resultaat: ruimtelijk inzicht en 3D-denken op een lamentabel niveau. Dikke pret verzekerd met de kaartleesoefeningen tijdens mijn militaire opleiding. Niet dat ik niet weet hoe je een kaart moet lezen, maar zodra je dat moet gaan extrapoleren of in je hoofd moet gaan omkeren, stopt het bij mij. Access denied.

Ook tijdens het naaien komt dat charmante kantje van mij naar boven (naast dat van driftkop en chaoot…). Ik lees de naaibeschrijving, kijk naar mijn lapje en…. doe dat nog zeven keer voordat ik door heb: dit gaan we anders moeten uitvogelen. Want noch het prentje, noch de (waarschijnlijk glasheldere ) uitleg brengen me een stap verder.

3Dblind2

Het even aan iemand vragen brengt ook geen zoden aan de dijk. De mondelinge uitleg klinkt mij even vreemd in de oren als de geschreven versie. De stilaan geïrriteerde toon, na het mij op drie verschillende wijzen te hebben uitgelegd, helpt ook niet echt. Een vierde ongeduldige poging wordt dan door mij kortgesloten door te zeggen: “Oh ja, nu snap ik het”. Terwijl mijn gedachten al lang zijn afgedwaald naar die prachtige schoenen die ik in een etalage heb zien staan.

Het enige wat ik dus kan doen, is het resultaat van die mysterieuze stap te visualiseren door de stof te spelden zoals het zou moeten worden. En dan kijken hoe en waar ik dat nu aan elkaar moet stikken. Omslachtig op zijn minst…

20170322_174202

In het begin maakte ik mezelf wijs dat het aan mijn beginnerskennis lag. Na een tijdje zou dat wel veel beter gaan… Maar: ofwel duurt dat bij mij wat langer (ik heb ook geen geduld), ofwel ben ik hier aan het wachten op Godot. Feit is en blijft dat speldjes en tornmesje mijn beste kameraadjes zijn.

Door het gespeld ga ik gestaag vooruit bij een kledingstuk. Het duurt zo lang en soms word ik overmoedig, en naai ik het zoals ik denk dat het moet. Afhankelijk van de hoeveelheid geduld die avond, zal ik dus veel spelden en weinig lostornen of omgekeerd…

3Dblind3

Mijn complete 3D-blindheid heb ik al aanvaard als een deel van mijn innemende karakter. Ik heb dus al veel minder stress wanneer ik weer eens een armsgat heb dichtgenaaid; ik ben het gewend. Het zorgt wel voor meer hersengekraak als ik een kledingstuk moet voeren (twee 3D-dingen op elkaar, oh ramp!), of als de stof ergens trekt en ik niet weet hoe ik het rechtzetten.

Zo duurt een kledingstuk maken bij mij twee keer zo lang. Maar geen probleem volgens manlief: ik ben stil en het is een hobby. Wat maakt het dan uit dat het wat langer duurt?

Wijze woorden, maar…. had ik ook al verteld dat ik geen geduld heb?

Tot schrijfs,
Margot

 

 

Theo en Faro samen op stap

Vorig jaar beloofde ik mijn jongste miniman plechtig dat ik zijn kleren zou naaien voor zijn lentefeest in juni 2018. Een klein stemmetje in mijn achterhoofd zei me echter zo lang mogelijk te wachten met het debacle van mei 2016 in gedachte. Toen goot het namelijk pijpenstelen op het lentefeest van mijn oudste miniman en moest ik in uiterste nood de dag ervoor nog een lange broek en trui gaan kopen omdat mijnheer bevroor in zijn Theohemdje met korte mouwen.

 

In maart verzilverde ik op het Stoffenspektakel te Gent mijn verjaarsdagscadeau van de Girls in Uniform en kocht ik meteen twee meter van een rood/wit stofje. Zo kon ik indien nodig toch nog twee versies van het hemdje maken😊. Mijn uitstelgedrag leek toen nog niet zo dramatisch. Miniman wou bovendien ook een koningsblauwe short, gelukkig lag die stof al in mijn voorraadskast. Het ontbrak mij echter aan een goed patroon en de tijd om er eentje te zoeken. Groot was dus mijn opluchting toen in de ‘La Maison Victor’ editie van mei/juni 2018 het patroon van de Faroshort verscheen.

 

Driewerf hoera, het naaien kon beginnen (we waren toen al midden mei 2018… nog twee weken respijt). Ik was echter in mijn enthousiasme vergeten om ook de bijpassende paspel, kamsnaps, broeksknopen, broeksband en garen te kopen. Het naaien werd nog een week uitgesteld. Vanaf dat moment begon het echt te spannen… Een Theo van Zonen 09 met korte mouwen, paspelaccent en kamsnaps werd als eerste uitgevoerd in de nachtelijke uren. Gelukkig voorspelde het weerbericht goed weer, wat me het geklungel van armsplitten in lange mouwen bespaarde. Daarna volgde de Faroshort van LMV in sneltempo, een heerlijk patroontje voor moeders met weinig tijd op zoek naar maximale tevredenheid. Het lukte me om alles net op tijd klaar te krijgen (weliswaar met de nodige wallen onder mijn ogen)! En neen, ook deze keer had ik geen plan B…

 

De goden waren mij blijkbaar gunstig gezind, want op het lentefeest bleef het lekker warm en droog. Miniman was apetrots met zijn nieuwe outfit en besloot om zijn sokken dan ook maar in de twee kleurenvariaties aan te doen (rood en blauw). En ja, bij een feestje op de boerderij hoort een ritje met de tractor en een bezoek aan de stallen, uiteraard in de nieuwe kleren! Hij kan er maar van genoten hebben…

Ook ooit last-minute iets gemaakt voor een feest, deel je verhaal gerust met mij. Ik ben benieuwd hoe jij met die stress omging😊

Liefs,
Tatiana

Bikini weather – Let’s Sti(c)k Together

Intussen weten jullie dat ik zelden een editie van Let’s Sti(c)k Together oversla. Met een hele rits blogsters rond hetzelfde thema werken is steeds een bron van inspiratie.

18157163_10211358990223802_4807226239215224763_n

Vorig jaar rond deze tijd blogden we over zon, zee, strand, deze keer draait alles rond vakantie. Voor de meesten zijn de zomermaanden hét moment om te herbronnen en al ga ik zelf pas later in het jaar op vakantie, ik geniet met volle teugen van het mooie weer en van de ontspannen sfeer die vakantiegangers meebrengen als ze terug aan het werk gaan.

© Moors M - 6U6A6603

Hoe ik deze uitdaging zou aanpakken, daar moest ik niet lang over nadenken. In mei ging ik, na een lange burn-out en een paar maand deeltijds, opnieuw fulltime aan het werk. Net in die eerste week zag ik een testersoproep van Petite Stitchery & Co. Kelly had een leuke bikini ontworpen en zocht mensen die het patroontje wilden uittesten. Ik vergat even dat zo’n fulltime herstart toch wel zwaar zou wegen en tekende enthousiast in voor de test.

Starbird-Tutorial-Cover

Een patroontest gaat meestal heel snel: je krijgt het testpatroontje en moet -in dit geval binnen de week- je bevindingen en foto’s doorsturen. Toen bleek dat ik moeilijk aan mijn naaimachine geraakte, dat er nog heel wat bijsturing nodig was aan het patroon, dat Kelly die ‘verdomde burrito-methode’ gebruikte (die ik toen nog niet onder de knie had, maar nu, dankzij een andere patroontest, wel!) en dat het weer te slecht was voor bikini-foto’s, sloeg ik volledig in paniek en brak ik de test af.

© Moors M - 6U6A6702

Ik voelde mij ontzettend schuldig en bleef zoeken naar een manier om het goed te maken met Kelly. Dit thema kwam dus als geroepen!

© Moors M - 6U6A6452

Vakantie… voor mij het ideale moment om te ontstressen. Wij gaan meestal een weekje of twee naar de zon en zijn echte ‘zwembadliggers’. Rusten, zonnen, lekker eten, een boekje lezen, een beetje sporten en af en toe een uitstap: meer moet dat niet zijn! Ik heb dan ook een hele collectie kleurrijke bikini’s, de ene al wat meer geschikt voor een egale bruine teint als de andere.

© Moors M - 6U6A6498

De Women’s Starbird Swimsuit is geen bikini voor zonnekloppers. Daarvoor bedekt het bovenstukje net iets te veel. Maar het is het ideale model om te gaan zwemmen of voor een partijtje beachvolley.

© Moors M - 6U6A6623

Het is een enorm veelzijdig patroontje. Je kan kiezen tussen een bovenstuk met of zonder strik, een ronde rug of racerback, en ook je cupmaat kan je makkelijk aanpassen. Het broekje kan je volledig naar je zin veranderen: een hoge of lage beenuitsnijding, een hoge of lage taille? Alles kan! Het patroon is gemaakt voor de maten XS tot 3X. Daardoor is de bikini geschikt voor vrouwen in alle vormen en maten.

© Moors M - 6U6A6536

In België is echte zwempakstof nog vrij moeilijk te krijgen. Online zijn er wel wat shops die het verkopen, maar die bieden meestal nogal schreeuwerige prints of uni-kleuren aan en ik vond niets naar mijn zin.

© Moors M - 6U6A6680

Ik trok dus opnieuw naar Toverstof voor die fantastische sportstof, waar ik ook een leuke sportoutfit uit maakte. Ik gebruikte dezelfde stof als voering.

© Moors M - 6U6A6652

Ik koos voor een top met strik en -op aandringen van mijn ventje- voor het minst verhullende broekje. Omdat zo’n broekje in mijn ogen enkel goed is om plat op je rug op de strandstoel te liggen, maakte ik er een luchtig strandrokje bij.

© Moors M - 6U6A6824

Eerlijk is eerlijk: de pasvorm is schitterend. Top en broekje zitten als gegoten… in tegenstelling tot heel wat andere broekjes uit de winkel, die ik constant van tussen mijn billen moet trekken. Haat jij dat gevoel ook zo hard?

© Moors M - 6U6A6467-2

De andere vakantie-creaties kan je bewonderen bij een hele horde blogsters:

FlaflinkoJustineGirls in UniformSewing à la carteWoohoo by DavinaLarthFrullemiekeNathalie’s NaaiselsStokstaartjedoethetzoadivastyle
Ma’am Musketier  –Wilwarin made with love  – Marieke FalderiekeNaaiz
Two OwlettesMade for Inka – VitessStofjesverslaafdLunatiek – Liesje
NoxeemaNaaisdrovje!Just DelphineDraadjesKhadetjes – Miel de fleur

Wat denk je, ben ik geslaagd in de uitdaging?

© Moors M - 6U6A6789.jpg

Tot snel,
Lieve

 

PS: voor de shoot ging ik weer eens op stap met ‘mijn vliegtuigfotograaf’ Michael Moors, ook gekend als ‘de man van Lieve’ 😊. We trokken opnieuw naar de Blaarmeersen in Gent, waar mijn ventje op een van de warmste dagen van het jaar deze leuke foto’s van mij nam. Dankjewel schat, voor jouw niet-aflatende steun, aan de blog en in het dagelijkse leven!

© Moors M 1712

 

Flaneren in een Flo

©Lieve Deduytschaever 180713 10Meer dan een jaar geleden zat ik zes maanden in Mali in opdracht. Altijd een leuke ervaring om een andere cultuur op te snuiven, en in de hoofdstad Bamako hadden ze ook stoffenwinkeltjes. Ik heb meer dan eens bij een collega gebedeld om met mij langs een stoffenpand te passeren. Er is dan ook meer dan één doos met mooie stofjes naar huis gestuurd, voor de girls of gewoon lekker voor mezelf.

Maar een jaar later moet ik toegeven dat ik nog steeds niet veel geproduceerd heb van mijn Afrika-buit. De drukke prints of de stijvere stof laten je niet toe eender wat te maken.

Pas toen ik in LMV de Flo jurk zag staan, wist ik onmiddellijk: we have a winner! In mijn doos steken er een paar schitterende rollen tafzijde of taft genoemd, een stijve stof die mooi blinkt. Een blauwe taft Flo zou een leuke aanwinst zijn in mijn kleerkast.

Het was mijn eerste kennismaking met tafzijde dus ik waste de stof eerst apart en trachtte met het strijkijzer hem weer mooi glad te krijgen. Doordat taft zo stijf is, begint-ie snel te kreuken, maar met een middelwarm strijkijzer krijg je dat weer terug in orde. Taft is ook erg dun maar blijft stevig, dus met een microtexnaald is-ie heel makkelijk te naaien.

©lieve deduytschaever 180713 021769651511..jpg

Ook het Flo patroon bleek me te bevallen. Je moet alleen voldoende stof hebben en je hoofd erbij houden als je de plooitjes in de rok maakt. Ook het beleg voor je lijfje, dat je nog eens verstevigt met vlieseline, vraagt wel wat extra aandacht, maar het ging allemaal verrassend vlot.

Alleen de zakken wilden bij mij niet meewerken. Ik heb een paar keer moeten lostornen voor ik ze deftig in mijn zijnaad verwerkt kreeg. Een aandachtspuntje voor de volgende versie.

Iedereen was dolenthousiast over mijn blauw stofje, maar ik vond dat de jurk wel wat eentonig begon te worden. Ik hou van opvallende details dus kreeg mijn zoom nog een extra matte zwarte band . Zo lijkt hij wat langer, maar het heeft vooral dat ietsje meer. Met verstelbare schouderbandjes in dezelfde kleur werd het al meer mijn smaak en ik strikte de zwarte band ook nog eens rond mijn middel.

©Lieve Deduytschaever 180713 15

Het resultaat is een vrolijke Flo, een jurkje dat je in warme zomermaanden draagt om naar een feestje te gaan of in de stad te gaan flaneren. Ik deed het laatste met Lieve tijdens een fotoshoot in Mechelen en kreeg er fijne complimentjes over.

Ik heb een vriendin al voorgesteld om de Flo voor haar ook te maken in een mooie grijze taft die ik nog heb liggen. En ik heb al stiekem spijt dat ik niet meer dozen met stofjes heb meegenomen naar België. Misschien mijn collega’s in Bamako toch eens lief aanspreken….

Tot schrijfs,
Margot

Babygerief

De voorbije maanden maakte Hanne een paar keer leuke foto’s voor de blog. Zo gingen we voor het eerst op stap naar het Parkbos, daarna naar Ikea en uiteindelijk zelfs naar haar huisje.

© Lieve Deduytschaever 180520 10.jpg

Al deed ze de shoots met plezier en heeft ze er nooit om gevraagd, ik wilde toch graag iets doen in ruil voor haar werk. Tijdens een fotoshoot vertrouwde ze mij toe dat ze zwanger was van haar eerste kindje en sindsdien kan ze het echt niet meer verstoppen, dus daarin zocht ik mijn inspiratie voor een wederdienst.

© Lieve Deduytschaever 180520 03

Rompertjes maakte ik al een paar keer als cadeautje, maar ik wilde deze keer iets met meer body. Een van mijn eerste zelfgemaakte cadeautjes was een verzorgtas voor mijn schoonzusje en vriendin. Mijn neefje is intussen dik twee jaar en de tas wordt nog steeds overal mee naartoe gesleept. Een verzorgtas zou het dus worden!

© Lieve Deduytschaever 180520 12

Omdat ik niet zo graag twee keer hetzelfde maak, ging ik op zoek naar nieuw patroontje. De Stella Weekender van Swoon Patterns leek mij de ideale basis voor de tas: ruim met heel wat aparte zakjes aan de buitenkant.

© Lieve Deduytschaever 180520 07.jpg

Nadat ik gepolst had naar Hanne’s smaak, koos ik voor een zwart-wit combinatie. De canvas stoffen en contrasterende zilveren paspel vond ik bij De Stoffenknop en ik ging vol enthousiasme aan de slag.

© Lieve Deduytschaever 180520 08.jpg

Had ik het geweten… was ik er waarschijnlijk nooit aan begonnen. Het werd een serieus hindernissenparcours. Swoon handleidingen en patronen zijn prachtig uitgewerkt, dus daarop kan ik het niet steken. Het is echter een stuk met heel veel patroondelen, die allemaal ook nog eens verstevigd moeten worden. De voorbereiding is dus niet van de poes, en door de versteviging zijn alle handelingen net iets stroever.

© Lieve Deduytschaever 180520 05

Bovendien wordt de tas afgewerkt met paspel, wat het aantal stoflagen nog opdrijft. Mijn machientje ging er vrij vlot door, maar ik vond het toch moeilijk al die lagen mooi op hun plaats te houden. Meer dan eens moest ik mijn decovitje te hulp roepen.

© Lieve Deduytschaever 180520 15.jpg

Ik kocht daarnaast ook de verkeerde rits (met dikke tandjes in plastiek), waardoor ik de voorgeschreven techniek niet kon gebruiken. Door die misstap werd het veel moeilijker om de tas in elkaar te steken en zat ik aan het einde van mijn eerste naaidag met de handen in het haar. Mijn 3D-inzicht is nog vrij beperkt en ik kon mij de weg naar het einddoel niet meer voorstellen. Al weet ik dat ik het altijd wel tot een goed einde breng, ik lig toch wakker van zo’n dingen.

© Lieve Deduytschaever 180520 18

Gelukkig bestaat er een uitgebreide online naaicommunity en wilde Katrien – expert tassen maken – nog diezelfde avond uitgebreid met mij brainstormen over een mogelijke oplossing. Ik kon dus rustig gaan slapen, met dank aan die fantastische madam!

© Lieve Deduytschaever 180520 13

De tas telt heel wat afzonderlijke vakjes aan de buitenkant, wat ze geschikt maakt als verzorgtas: twee grote cargozakken op de voorkant plus een breed ritsvak; twee grote vakken achteraan en twee steekzakken op de zijkant. Kan tellen, toch?

© Lieve Deduytschaever 180520 11

Maar ik vind een tas pas handig als er ook binnenin verschillende vakjes zitten. Naast de twee brede vakken, die ik ruimer maakte door met een elastiek te werken, maakte ik ook een klein vakje-met-klep voor de fopspeen en een cargozak voor de papfles of voor een bus talkpoeder.

Hopelijk is de mama (want ze is intussen bevallen van een prachtig meisje) tevreden met haar cadeautje. Het is met heel veel liefde gemaakt en met plezier gegeven. Hanne, nog eens bedankt voor je mooie foto’s en veel succes met je bloedeigen creatie!

© Lieve Deduytschaever 180520 16

Wat denk jij, zou jij zo’n tas graag cadeau krijgen?

© Lieve Deduytschaever 180520 14.jpg

Groetjes,
Lieve

PS: De attributen voor de foto’s mocht ik lenen van mijn schoonzus-en-vriendin Annelies, waardoor ik mama-gaat-naar-het-park kon spelen in mijn eigen tuin… Dankjewel Annelies, voor je steun steeds weer aan mijn blogverhaal!

Stoffen met hopen – Modecoupon

Zelf zou ik nooit zomaar heen gereden zijn, maar mijn vriendin Annelies wilde haar stoffenhorizon wat uitbreiden en nam mij op sleeptouw richting Modecoupon in Sint-Niklaas. Ik zit momenteel midden in een ‘stoffenstop’, waarbij ik probeer zoveel mogelijk stoffen uit mijn voorraad te verwerken, en had dus niets nodig. Maar tegen een gezellige ochtend snuisteren in leuke stofjes zeg ik natuurlijk niet neen.

©Lieve Deduytschaever 180115 03

Mijn mond viel open toen ik het ‘warenhuis’ binnenstapte. Een stoffen- en fourniturenwinkel met zo’n grote oppervlakte had ik nog nooit gezien, vandaar de benaming. Alle stoffen liggen er overzichtelijk per stofsoort uitgestald op meters- en meterslange rekken, zo ver als je kan kijken. Een heel team dames en ook een paar heren staan klaar om de klant van dienst te zijn, en om de hopen stofrollen op de toonbank terug op hun plaats te leggen, eens de stof gesneden is.

Je kan het zo gek niet verzinnen… Op zoek naar fleurige carnavalstoffen, naar stevige canvas voor bemeubeling, naar vulling voor je stoelkussens of naar skai en kunstleer? Tafelzeil of satijn, lurex of omkeerbare pailletten in tientallen kleuren… Honderden stofsoorten liggen naar je te lonken, in tientallen stijlen. Jong en kleurrijk of stijlvol en sober? Alles vind je er. Ook alle mogelijk kleurtjes lint, elastiek, paspel, knopen, flok- en flexfolie kan je er vinden.

Het lijkt wel het walhalla van de stoffen, maar na een tijdje kreeg ik toch het gevoel dat ik door het bos de bomen niet meer zag. Het gevoel dat ik te veel keuze had, en wat ik ook zou kiezen, ik zou nog heel wat moois mislopen. Eigenlijk kreeg ik er wel een beetje stress van…

©Lieve Deduytschaever 180115 01

Aan het eind van de rit ben ik heel blij dat ik deze winkel heb leren kennen. Als ik eens zin heb om te shoppen voor een paar projecten tegelijk, staat dit adresje zeker in mijn GPS! Maar in dit geval wandelde ik er, heel braaf, buiten met slechts één stofje dat perfect matcht met de andere stoffen voor een tas die ik ga maken.

©Lieve Deduytschaever 180115 23

Ken jij nog zo’n leuke adresjes?

Tot snel,
Lieve

Getest en goedgekeurd: de Celeste van Blou

Na het Cobalt truitje, de Maya-jurk en de Heron sweater rolde er alweer een pareltje van de tekentafel van het team van Catherine en An, en ik was superblij dat ik opnieuw mocht testen.

IMG_6304

De Celeste is een stijlvolle jurk waarmee je alle kanten uit kan. Je kan kiezen tussen een model met wijde of kokerrok, met of zonder mouwen. Ook met de ruguitsnijding kan je verschillende kanten uit: sexy diep of iets minder uitgesneden… Zo maak je vier verschillende jurken met het patroon.

© Moors M - IMG_8707

Zoals we het gewend zijn van Blou is de pasvorm perfect. Ik hou van het matensysteem. Geen gepruts met confectiematen, je kiest puur op basis van je maten, genummerd vanaf 1 tot en met 7.

© Moors M - IMG_8599

De uitgebreide fotohandleiding loodst je vlotjes door het hele proces heen. Val je net tussen twee maten in of moet je het kleedje in de lengte aanpassen? Ook dat leggen de dames je stap voor stap uit.

© Moors M - IMG_8592

Omdat ik tegenwoordig in mijn nieuwe functie in ‘burgerkledij’ aan het werk mag, koos ik voor een geklede versie met de super leuke mouwtjes, een bescheiden ruguitsnijding en een heerlijke zwierrok tot net op de knie.

© Moors M - IMG_8628

Het stofje lag al een tijdje naar mij te lonken bij De Stoffenknop. Het is iets heel speciaals: de felblauwe tricot is bekleed met kant, waardoor de goede kant eerder grijs-blauw lijkt. Helemaal mijn ding!

© Moors M - IMG_8661

Eerlijk gezegd was ik een beetje bang voor een paar stappen in het naaiproces. Voor de voering koos Blou een soort ‘rolsysteem’ dat ik nog nooit gebruikt had. Nadien hoorde ik dat het de ‘burrito methode’ heet. Op de testerspagina schreeuwde ik mijn drempelvrees bijna uit, maar de andere testers garandeerden mij dat het zichzelf uitwijst.

© Moors M - IMG_8698

En inderdaad, aan de hand van de foto’s in de handleiding was het een fluitje van een cent. Waarom ik er zo’n schrik voor had? Nu heb ik daar geen idee meer van. Het systeem zorgt voor een naadloze voering, die nergens naar boven komt piepen (tenzij je raar op de grond gaat zitten, zoals je kan zien).

© Moors M - 6U6A0421

Ik ben absoluut geen fan van een beleg, dus is deze manier van voeren mij op het lijf geschreven. Een mooie afwerking binnenin geeft je naaiwerk een professionele finish. Prachtig gewoon!

© Moors M - 6U6A0383

Voor de fotoshoot trokken we naar Sint-Denijs-Westrem, waar vorig weekend een kunstwerk als herdenking van de Tweede Wereldoorlog werd ingehuldigd.

© Moors M - IMG_8616

Het is een indrukwekkende muurschildering die, raar maar waar, qua kleuren perfect bij mijn jurk past. Of is het andersom 😉 ?

© Moors M - IMG_8644

In eerste instantie was ik niet zo enthousiast over mijn jurk. De combinatie van stof en model deden mij twijfelen of het wel iets voor mij was. Maar mijn ventje bracht de jurk zo mooi in beeld, dat ik nu helemaal mee ben in het verhaal. Deze zomer zul je mij nog vaak in de Celeste zien flaneren!

© Moors M - IMG_8654

De Celeste is nog tot en met woensdag te koop met 20% korting. Koop je er meteen een ander patroontje van Blou bij? Dan krijg je daar 10% korting op. Zeker de moeite dus om eens een kijkje te nemen bij Blou!

© Moors M - IMG_8578

Andere Celestes kan je deze week bewonderen bij Moestash (dinsdag), An (woensdag op de site van Blou), BabaRum (donderdag) en Lunatiek (vrijdag).

Wat vind jij van dit patroontje?

Tot snel,
Lieve

Trollenlol

Mijn jongens werkten dit schooljaar rond het thema ‘samen lezen, samen leren’ op hun school. Verschillende jeugdauteurs brachten een bezoekje aan de klassen en de kinderen leerden ook zelf verhaaltjes schrijven. De leraar van mijn oudste zoon ging nog een stapje verder en knutselde met de kinderen fantasiepoppen van papier-maché om daarna poppenkast te spelen voor de andere klassen.

Zo kwam Jotnar de Trol in mijn leven. Jotnar bestond oorspronkelijk enkel uit een groen hoofd met oranje haar en rode ogen, hij leek zo zielig zonder lijf. Dus ik werd een mama met een missie: Jotnar voorzien van een passende outfit. Er waren wel enkele eisen: een hemd met bloedvlekken en een een broek met broeksriem. Als jongensmoeder behoren poppenkleren niet bepaald tot mijn comfortzone maar dat mocht de pret niet bederven.

 

Geheel volgens de regels van de recyclage zocht ik wat lapjes stof bijeen: vilt dat nog over was van onze naaiactie in december en een versleten broek van de jongens. Voor het herdersjasje gebruikte ik een lapje stof dat ik over had van een naaiprojectje van een wikkelsjaal. En zo werd na wat gepruts uiteindelijk het trollenkostuum geboren. En Jotnar? Die leek mij oprecht tevreden met zijn nieuw lijf, inclusief een paar groene handen.

Wat ik leerde van dit project? Soms moet je het gewoon proberen,  het resultaat is dan des te verassender!

Tot schrijfs,
Tatiana

 

 

Mijn meme’s Jacky

Begin april werd mijn grootmoeder -92 jaar jong- ziek en begon ze aan haar laatste reis. Al begreep iedereen dat het tijd was, dat ons memeetje terugkeek op een lang leven vol geluk -maar ook met veel verdriet- en dat ze blij was dat ze nu mocht gaan… toch was het afscheid heel erg zwaar.

Meme en Lieve - mei 2013
Foto mei ’13

Als oudste kleinkind heb ik een leven vol mooie herinneringen aan mijn meme. Haar liefde voor mij, voor heel haar familie, haar glinsterende ogen, haar deugnieterij, haar levensvreugde, die zal ik altijd bij mij dragen. Al zag ik ze niet zo vaak meer de laatste jaren, nu ze er niet meer is, mis ik haar vreselijk.

Net als de rest van de familie mocht ik in haar huisje gaan kijken wat ik als herinnering aan haar wilde meenemen. In de zetel lag een beige-met-bruin Ikea dekentje. Het leek mij de perfecte basis voor een trui of een vestje, dus ik nam het mee naar huis.

APC_0937

Het dekentje was grof geweven en heel soepel. Ik besloot een Jacky vestje van La Maison Victor te maken, maar vond het wel nogal slap en doorzichtig voor dat doel. Een voering zou het wat meer body geven en ook de afwerking zou mooier zijn. Ik ben namelijk niet zo’n fan van een beleg…

© Moors M - IMG_8565

Bij De Stoffenknop vond ik een leuke viscose-tricot die, ondanks de stijlbreuk, toch perfect bij het dekentje paste. Ik kocht meteen wat extra, want het leek mij leuk het vestje te combineren met een jurk. Het pailettenlint voor de afwerking van de randen kocht ik bij Mertens Mercerie.

© Moors M - 6U6A0257

Op zich is het Jacky vestje heel makkelijk te maken. Het patroon is niet ingewikkeld en de beschrijving van LMV is uitgebreid. Ik moest wel even nadenken hoe ik de voering zou aanpakken, maar met wat opzoekingswerk bleek ook dat niet zo moeilijk. Ik nam twee centimeter in aan de rugnaad omdat het vestje toch wat losjes om mijn lijf hing, maar voor de rest was de pasvorm heel goed.

© Moors M - 6U6A0264

Het naaien was wel vrij emotioneel… Naast mijn naaimachine staat een foto en het rouwkaartje van mijn meme. Bovendien beeldde ik mij in dat haar geur nog in het dekentje hing, ook al had ik het gewassen. Ik was bang het mis zou gaan met het jasje en ik zo het dekentje zou verpesten. Maar gelukkig liep alles min of meer zoals het moest.

© Moors M - IMG_8512

Alleen bleek mijn eerste idee juist: het dekentje is niet zo geschikt voor een vestje. Zelfs met voering valt het te slap. Ik had het volledig moeten verstevigen… Ik ging dus op zoek naar een leuk haakje, zodat ik het vestje dicht kan doen en het niet zo vormeloos open valt. Mertens Mercerie heeft een groot assortiment leuke sluitinkjes en daar vond ik mijn gading.

© Moors M - 6U6A0309 (1)

Met de rest van de viscose maakte ik de Lina jurk van La Maison Victor. Ik twijfelde of het wel een goed model was voor mij, omdat het nogal recht leek en ik zo al vrij weinig vrouwelijke vormen heb. Maar wie niet waagt…

© Moors M - IMG_8557

Dit wordt deze zomer zeker en vast mijn lievelingsjurkje! De combinatie van de print en de stofkwaliteit maken het een uit-de-wasmachine-op-de-kapstok-en-weer-aan jurk.

© Moors M - 6U6A0290

Ook de combinatie met de Jacky vest werkt, al ben ik misschien eerder fan van een combinatie vest-top-broek.

© Moors M - IMG_8493

Wat denken jullie?

© Moors M - 6U6A0267

Lieve meme, het verdriet om je vertrek zal nog heel lang blijven nazinderen… Maar dankzij de gesprekken over jou met de familie, dankzij jouw nalatenschap in zoveel kleine dingen, zal je altijd dicht bij mij blijven. Ik hou van jou, memeetje… met heel mijn hart.

Tot snel,
Lieve

Operatie recyclage – the sequal

In de vorige #naaimaandtegenverspilling zagen jullie al mijn eerste gecamoufleerde schoudertas passeren. De Jozefien uit ‘Mijn Tas’ is het ideale model voor een gevlekte draagtas, voor dames in uniform die ook graag wat spulletjes meezeulen.

APC_1759.jpg

Het bleef niet onopgemerkt bij mijn collega’s, en een tijdje geleden vroeg Claudia mij er eentje voor haar te maken. Aangezien zij in Saffraanberg werkt en ik in Evere, stuurde ze haar versleten hemdvest op met de post.

Door alle andere projecten op mijn to do lijst duurde het een tijdje voor ik aan haar tas kon beginnen, maar op het malle naaiweekend kwam het er eindelijk dan toch van.

APC_1739

Claudia wilde graag een rits in de klep, een middenvak en een vakje voor haar GSM, dus zo geschiedde het. De tas verschilt helemaal niet zo veel van de mijne, maar is toch ‘op maat van de klant’.

APC_1744

In de goodybag van het naaiweekend zaten ook superleuke labeltjes van Wunderlabel, en hieruit koos ik een kleurrijk detail dat ik op het middenvak naaide.

APC_1742

Nu maar hopen dat Claudia tevreden is!

APC_1737

Tot snel,
Lieve