Scheef gaan met Sadie

Hoera, het is herfst! Ik bedoel, verdorie, de zomer is voorbij. (Maar we moeten positief blijven he.) Ik heb eerlijk gezegd niks met dit seizoen; het vallen van de blaadjes en de mooie herfstkleuren… Beuhh! ‘t Is koud, nat en grijs, dus ik zit weer af te tellen naar mei (en ik heb nog wel even te gaan 🥴).

Het enige leuke aan de herfst is het feit dat we weer lange rokken kunnen dragen. Ik ben gek op die dingen en hoop dat lange jurken en rokken nog een paar jaar in het modebeeld blijven.

Een heerlijk model maakte ik onverwacht op het laatste naaiweekend van de Sew Bees in Malle. Met Lieve erbij waren de Girls weer een weekend bezig met hun favoriete hobby. Toen we even gingen kijken naar de pop up stofjeswinkel van ‘t Stofuiltje, vond ik er een vloeiende viscosekatoen met een soort geborduurde print. Die moest ik hebben, maar ik twijfelde tussen koraalrood en een kaki groene versie.

Hoewel we er allemaal over roerend over eens waren dat de koraalrode versie toch de mooiste was, twijfelde ik. Dat rood is niet echt een kleur die bij mij past. Maar kaki .. pfff…ik draag bijna nooit iets kaki buiten het werk. Lieve trok me over de streep: zomertypes als ons zijn geen vrienden met koraalrood en het groen past beter bij mijn teint. En ik wist dat ze gelijk had. Trouwens, kaki kan je makkelijker combineren met andere kleuren.

Dus legergroen it is… Omdat de stof zo mooi valt, bedacht ik direct dat een lange rok wel leuk zou zijn. In LMV stond er net een schitterende rok, de Sadie. Doordat je deze rok schuin van draad knipt, wikkelt hij zich heerlijk om je lichaam. Een bijkomende voordeel is dat de rok maar uit twee grote lappen bestaat en een boordje, dus dat zit erg snel in elkaar. Een nadeel is dat je vrij veel stoferest hebt doordat je het schuin uit je stof moet knippen.

Ik was bij mijn eerste pasbeurt al direct wild enthousiast over Sadie. Past heerlijk aan mijn lijf maar waaiert genoeg uit aan het onderbeen zodat je geen kleine pasjes moet nemen. Ook wel belangrijk he. Sadie is zo makkelijk te combineren. Een sportief t shirt of een chique topje erop en je zit goed. Heerlijk. Zelfs met een paar stoere botten geraak je er nog mee weg. Een klein vleugje bohemien, zonder te overdrijven .

De fotoshooot van Sadie was voorzien in de groene natuur maar mijn fotografe Veronic vond deze graffitikeet en die was gewoon te stoer. Je ziet dat de foto’s nog in warmere tijden zijn getrokken (zucht….) maar ook voor meer herfstige temperaturen doet mijn Sadie dienst. Ik ben nu al op zoek naar een donkerblauwe soepele stof om een winterversie te maken. Alle suggesties hiervoor zijn welkom.

Heb jij al je zomernaaisels al opgeborgen? Of zijn er een paar die het herfstseizoen ook dienst doen?

Tot schrijfs,

Margot

In de ban van Zynah – GIVE-AWAY

Eigenlijk heb ik meer dan tassen genoeg en kan ik er maar eentje tegelijk gebruiken. Ik ben dus heel selectief geworden in wat ik wil testen en wat niet. Maar toen Sandeep van Kaur Threads mij vroeg om de Zynah te testen, zette ik de aanvankelijke weerstand snel overboord.

Sinds ik voor het eerst gecontacteerd werd door Sandeep, ben ik grote fan van haar patronen. Ik heb een tijdje -omwille van de drukte thuis en op het werk- niet kunnen testen voor haar, en dat vond ik heel erg jammer. Ook de Zynah test kwam eigenlijk niet op het juiste moment, maar omdat ik meteen verliefd werd op de tas, en ik geen drie keer achter elkaar “neen” wilde zeggen, besloot ik er tijd voor te maken.

Lees verder “In de ban van Zynah – GIVE-AWAY”

Pietra – en het verhaal gaat verder

Als een broekenpatroon goed past, zal ik het bijna zeker opnieuw gebruiken. Want dat een broek op mijn lijf geschreven is… dat gebeurt zelden of nooit! De Pietra van Closet Core Patterns had ik eerder dit jaar gemaakt en goedgekeurd. Toen deze leuke linnen-viscose van Minerva in de bus viel, wist ik dus wat ik wilde maken.

Een patroon nog een keertje gebruiken, niet moeilijk, toch? Wie mijn vorige Pietra bekijkt, ziet echter dat er iets mis is gegaan… Wat ik draag, lijkt wel een volledig ander model! Wil je weten hoe dat komt? Lees dan vooral verder.

Ik werk niet vaak met een papieren patroon en meestal neem ik het patroon toch nog eens over op patroonpapier. Zo is het heel erg duidelijk dat het patroon al eens gebruikt is, en kan ik makkelijker aanpassingen doe naar de toekomst toe. Maar toen ik mijn vorige Pietra maakte, kreeg ik het lumineuse idee om het patroon gewoon uit te knippen. Ik had niet veel tijd en geen zin om te tekenen, dus koos ik voor de ‘luiewijven-methode‘.

Lees verder “Pietra – en het verhaal gaat verder”

Bex – makkelijk stijlvol en allesbehalve mannelijk

In het boek ‘I love rokjes en broeken‘ van Fran Vanseveren staat heel wat moois. Ik maakte eerder al de Kira en combineerde de Bex broek met een bovenstuk uit een van haar andere boeken tot een leuke pyjama. Toen ik deze mooie Punta di Roma van Minerva in de bus vond, greep ik terug naar het boek voor een leuke broek.

Sinds een paar jaar (Nvdr: de Corona epidemie is daar niet vreemd aan) werk ik vaak van thuis uit. Raar maar waar: sindsdien draag ik ook nog zelden jeansbroeken en kies ik keer op keer mijn zelfgemaakte broeken, die zoveel beter passen. Comfort in stijl, dat streef ik na.

Lees verder “Bex – makkelijk stijlvol en allesbehalve mannelijk”

Een jasje met rits – heerlijk deze herfst!

Thuis draag ik graag comfortabele maar toch ‘nette’ kledij. Met de koude winter in het vooruitzicht, en de frisse herst die we nu doormaken, vond ik het opnieuw tijd om een lekker warm vestje met rits te maken.

Ik duikelde Burda Easy 02/20 nog eens op, want daarin staat het ideale patroontje. Ik maakte het vestje eerder al, en draag dat nog steeds heel graag. Niks leuker dan een patroon opnieuw gebruiken, want dan weet je al op voorhand dat het kledingstuk goed zit.

Lees verder “Een jasje met rits – heerlijk deze herfst!”

Odette van LMV – een tijdloze klassieker

Het shirt passeerde al enkele keren op onze blog, en ik vermoed dat het ook niet de laatste keer is dat we hier schrijven over de Odette van La Maison Victor. Het patroon verscheen voor het eerst in LMV Magazine Mei/Jun 2017 – Editie 3, en kan je tegenwoordig gratis downloaden op de site van LMV. Mocht mijn naaisel je inspireren, dan weet je meteen waarheen.

De Odette is super eenvoudig om te maken, zeker in ‘mijn versie’. Een voor- en een achterpand tekenen en knippen, schouders en zijkanten aan elkaar zetten, alle boordjes omzomen, klaar. De mouw- en halsboorden laat ik dus gewoon vallen. Ik teken een centimeter bij aan de mouw en aan de hals, en vouw ze naar binnen.

Lees verder “Odette van LMV – een tijdloze klassieker”

Vogue 9100 – de laatste zomerjurk dit jaar

Eerlijk waar… ik was niet meer van plan nog aan mijn zomercollectie te werken. We hebben té mooi weer gehad deze zomer en ik heb volop jurkjes kunnen dragen. Heerlijk! Maar met de herfst in zicht besefte ik ineens dat ik nog wel wat broeken en truien kon gebruiken. Dat was buiten Minerva gerekend, die mij een prachtige, zonnige viscose stuurde.

Deze zomer bracht Minerva haar eerste eigen stoffencollectie op de markt, en de viscoses zijn van uitzonderlijke kwaliteit. Zacht, soepel en zwierig, in de mooiste prints en kleuren. Omdat ik tegenwoordig wat meer naar zachte kleuren neig, koos ik voor deze leuke luipaardprint. Mooi op het scherm, maar nog mooier in het echt. Al stelde mijn ventje zich luidop de vraag waarom elk vlekje een andere kleur moet hebben…

Voor de stof had ik niet meteen een bestemming in gedachten, zeker omdat ik dus eigenlijk niet meer van plan was om nog zomerjurken te naaien. Maar de Vogue patronen zijn voor mij perfect van pasvorm, en de V9100 lonkte al een tijdje naar mij. Het is het patroon van een chique, zwierige jurk met een elegante snit. Zo’n klassieker die je op heel wat gelegenheden kan dragen. De match met de leuke stof was snel gemaakt.

Lees verder “Vogue 9100 – de laatste zomerjurk dit jaar”

Diep gaan met Pam

Wat is jouw favoriete naaitijdschrift? Fibre Mood? Burda? Bij mij blijft het toch nog altijd La Maison Victor, gewoon omdat hun tekeningen voor mij duidelijk zijn. En omdat er toch een paar heerlijke basic stukken in staan waar we allemaal minstens één versie van gemaakt hebben.

Een van die basic stukken is de Pam top. Een simpel blousje met lange mouwen en lintjes die het een leuke key-hole geven. Te maken in een licht, niet-rekbaar stofje en het is een echte all rounder. Na veel twijfelen ging ik overstag voor het simpele en stijlvolle design, zodat ik het patroon kocht en het op mijn naailijstje zette. Bij Marie Karo lag er een leuk zomerstofje op me te wachten en de Pam was het eerste idee dat me te binnen schoot.

Lees verder “Diep gaan met Pam”

Bohania en Little Mynta – een streelzacht team

“Een handtas is veel meer dan een accessoire om je spullen in op te bergen. Het is een heus mode-item dat je outfit naar een hoger niveau tilt en voor een stijlvolle finishing touch zorgt”. Ik las het ooit in een artikel van Libelle, en die zin is mij altijd bijgebleven. Al heb ik natuurlijk geen excuus nodig om tassen te naaien…

Blijkbaar zijn de mensen om mij heen er ook van overtuigd dat een mooie handtas méér is dan een verzameling van stofjes die bij elkaar passen. Toen ik op naaiweekend in Malle mijn allereerste Bohania van Hansedelli liet zien, oogstte ik tot mijn groot plezier hele mooie complimentjes. Ik kreeg ook de vraag van Rosa of ik er zo eentje voor haar wilde maken. Natuurlijk wou ik dat!

Rosa wilde graag een blauwe tas en ik stuurde haar een aantal combinaties door. Haar vraag inspireerde me om buiten de platgetreden paden te gaan zoeken naar een leuke combo. Het blauwe doorstikte velours lag al een tijdje in mijn voorraad, omdat ik er ooit een jas van wilde maken. De stof bleek niet zo geschikt en lag daar maar te liggen. Het grijsblauwe paste perfect als basis en bleek prachtig te harmoniëren met de canvas die ik ooit tijdens een opendeurdag kocht bij PiekeWieke. Rosa was meteen overtuigd.

Lees verder “Bohania en Little Mynta – een streelzacht team”

Stinger ‘old style’ terug online

Dik anderhalf jaar geleden haalde ik het Stinger patroon, dat mijn ventje en ik samen ontwierpen, offline. Er waren toen grootse plannen om het patroon te herzien en in een iets andere vorm opnieuw uit te werken, en er was bovendien een klein broertje onderweg: de Lil’Stinger. Het leven heeft er anders over beslist… en sinsdien kreeg ik haast wekelijks de vraag om de Stinger terug beschikbaar te stellen. Omdat de nieuwe versie nog niet in zicht is, heb ik besloten de originele versie voor een tijdje terug online te plaatsen.

Met zijn strakke design, grote volume en vele onderverdelingen is de Stinger een handige allrounder voor hem en haar, zowel op het werk als in je vrije tijd. Afgewerkt is de Stinger 40 centimeter breed, 30 centimeter hoog en 12 centimeter diep. Neem je de tas mee naar je werk? Dan kan je er zelfs je laptop tot zo’n 35 cm breed in kwijt!

Lees verder “Stinger ‘old style’ terug online”