Marichel Hobo – instant geluk – deel III

In 2019 -het lijkt een eeuwigheid geleden- maakten gastblogster An en ik tijdens een workshop bij Katrienette onze eerste Marichel Hobo van RLR Creations. Eind vorig jaar volgde mijn tweede exemplaar, eentje dat ik zo mogelijk nog mooier vond dan mijn eerste. Na een zwarte en een bruine vond ik echter dat er nog ruimte was voor een derde. Vriend en vijand weten meteen voor welke kleur ik deze keer ging…

Ja hoor, aangezien een groot deel van mijn garderobe blauwtinten bevat, kon een bijpassend exemplaar niet ontbreken. Alle stoffen en fournituren kocht ik bij een van mijn favoriete shops. Omdat de winkel nogal ver uit de buurt is en je online niet altijd exact kan zien of kleuren bij elkaar passen, vroeg ik Mieke, eigenares van Kbas, om assistentie. Toen het pakketje een paar dagen later arriveerde, paste alles wondermooi bij elkaar. Wat een service van Mieke (en haar team)!

Doorgaan met het lezen van “Marichel Hobo – instant geluk – deel III”

Jenny: eenvoud siert

Reken maar op Designer Stitch om kleding te ontwerpen waarin een vrouwenfiguur er op haar best uitkomt! Ik test nu een jaar of drie voor DS en ben telkens weer onder de indruk van de uitstekende pasvorm. Zin om zelf met een Designer Stitch aan de slag te gaan? Lees dan vooral de laatste paragraaf van deze blogpost, want daarmee kan je je voordeel doen.

De Jenny jurk is een patroon van enkele jaren geleden dat designer Ann opnieuw bekeek. In grote lijnen bleef de jurk hetzelfde, maar de handleiding werd herwerkt naar haar kwalitatieve standaard van vandaag, en Ann voegde ook cupmaten toe. De jurk kan je maken in de brede matenrange van 34 tot 56 met cupmaten B tot DD. Zo kan je de Jenny volledig aanpassen aan jouw vrouwelijke vormen!

Doorgaan met het lezen van “Jenny: eenvoud siert”

Juniper – telkens weer anders

Een tijdje geleden mocht ik het Dahlia shirt testen voor Sola Patterns. Omdat ik zo onder de indruk was van de pasvorm van het t-shirt, besloot ik ook aan de slag te gaan met een van hun andere patroontjes, de Juniper.

De Juniper is een sweater die eruit ziet als een chique vestje dat je op verschillende manieren kan dragen. Omdat niemand het patroon beter kan beschrijven dan de designer zelf, lees je hier vrij vertaald een stukje van haar site: “Het cross-over ontwerp gecombineerd met de sjaalkraag kan op verschillende manieren gedragen worden. Knoop hem helemaal dicht voor een warm en knus gevoel of knoop alleen het onderste knoopje dicht om de kraag en het cross-over ontwerp te benadrukken. Beter nog, draag hem open voor een casual en toch chique look”.

Het feit dat je een kledingstuk op verschillende manieren kan dragen spreekt mij enorm aan. Ik ben een grote koukleum die het door stress ineens heel warm kan krijgen. Handig dus dat ik met de drie knopen kan bepalen hoe ver het truitje open gaat en hoe hoog de kraag sluit. Net omdat ik zo’n koukleum ben, vond ik het niet zo leuk dat het vestje niet tot beneden sluit. Ik tekende de kromming onderaan dus lichtjes anders, zodat mijn buik iets meer bedekt is, maar ik hield de vorm wel in ere. Helemaal dicht kan het truitje dus niet, maar wat maakt het uit? Dit sweatervestje is gewoon de max!

Bij Minerva vond ik een toffe sweaterstof met een superzachte binnenkant. Met de basiskleur bleef ik binnen mijn comfortzone, maar met de print ging ik daar ver buiten. Toen ik de stof voor het eerst in handen kreeg, begon ik te twijfelen of dit iets voor mij was… De print is felgekleurd en heel uitgesproken. Om dat effect een beetje te temperen, duikelde ik een jeansblauwe tricot op uit mijn stoffenvoorraad. Die gebruikte ik voor de sjaalkraag. Beide stofjes passen wonderwel bij elkaar.

Door de vele patroondelen en de mooie sjaalkraag is het een hele klus om dit sweatervestje te naaien. Ik deed het rustig aan: de eerste dag tekende ik het patroon en knipte ik de heerlijk zachte stof, op dag twee naaide ik het vestje in elkaar, en op dag drie maakte ik de knoopsgaten en zette ik de knopen aan. Van knoopsgaten maken krijg ik het altijd superwarm en ook deze keer vond ik het niet eenvoudig om ze allemaal mooi gelijnd en perfect gelijk te maken. Even overwoog ik het jasje af te werken met drukknopen… maar neen, dat zou het patroon geen eer aandoen! Effe doorbijten dus. Ik vond bovendien de perfecte knopen in de kringwinkel, dus ik kon er eigenlijk niet meer onderuit.

Je hoeft echt geen schrik te hebben om met een Engelstalig patroon van Sola Patterns aan de slag te gaan, want bij elke stap staan heel duidelijke tekeningen. Bovendien vind je een extra tutorial op hun site die je stap voor stap toont hoe je de sjaalkraag maakt.

Waar ik eerst een beetje bang was dat de print van de sweaterstof het jasje te druk zou maken, brengt de kraag in een effen stofje het geheel voor mijn smaak terug in balans, en terug binnen mijn comfortzone.

Dit leuke jasje is perfect voor de iets frissere lente- en zomeravonden. Ik zie het mij al dragen op een chique broek (ja hoor, mijn nieuwe Ava past er heel mooi bij), een jeansrokje of een kleedje. En als de herfst weer voor de deur staat, past het even goed op een makkelijke trainingsbroek! Juniper, telkens weer anders.

Tot snel,
Lieve

MAE, een luchtige jurk voor warme dagen

Ik hou van tropische hitte als ik iets lang en luchtigs mag aantrekken. Lange linnen en katoenen midi- of maxi-jurken zijn dan ook topfavoriet. Ik stelde de voorbije weken echter vast dat mijn oude garderobe helemaal niet meer past dankzij de hardnekkige extra kilo’s die ik er sinds twee jaar meesleur. Ergens heb ik me erbij neergelegd dat ik een big girl zal blijven, ondanks mijn gezonde eetgewoontes en mijn talrijke sportsessies. Gelukkig blijven de mogelijkheden legio om zelf mijn kleren te naaien, wat mij veel frustratie in het pashokje bespaart.

De trend van oversized kledij is voor mij dan ook een meevaller, omdat ik nu plots veel meer patronen ter beschikking heb. Toen ik in het kader van de nieuwe Fibre Mood Linkparty het patroon voor de Mae-jurk ontdekte, werd ik op slag vrolijk. Een lekker luchtige oversized jurk die heerlijk verkoelend werkt op warme dagen! Bovendien had ik ook eens tijd om te naaien, nog een meevaller! Ook mede-Girl Margot stapte mee in de Fibre Mood Linkparty -uitdaging en koos voor de Chloë top. Haar ervaring met dit patroon kon je hier al eerder lezen.

Doorgaan met het lezen van “MAE, een luchtige jurk voor warme dagen”

Chloë top van Fibre Mood

Het begint een gewoonte te worden dat minstens één van de Girls meedoet aan de Fibre Mood Linkparty en ook deze 19de editie konden we niet aan ons laten voorbij gaan. Er waren deze keer heel wat jurken bij maar ik vond geen van hen bij me passen. Ik zat vertwijfeld te scrollen en me af te vragen of ik deze keer zou passen, maar de Chloë top bleef mijn aandacht trekken. Logisch, want het is een asymmetrische top en alles wat niet volledig recht moet zijn is mijn ding.

Bij de beschrijving stond er dat je de keuze had qua stof: ofwel ging je voor een soepelvallende stof, zoals viscose of satijn, zodat de top mooi naar beneden valt, ofwel ging je voor een wat stuggere stof die zorgde dat de top meer volume had. Chloë leek me een heel leuke luchtige top om te dragen bij zomerse temperaturen dus de stofkeuze was snel gemaakt. Bij Marie Karo vond ik een mooie gebloemde viscose die je zowel sportief als elegant kunt dragen en diezelfde avond plande ik om mijn stof te knippen. Ik was wel even verbaasd toen ik zag dat er 1m95 werd voorzien aan stof. Dat leek me wat veel voor mijn klein kledingmaatje en inderdaad, met 1m20 kwam ik toe. Ik besloot om de strik niet te maken dus dat scheelde wel een beetje, maar ik denk dat ik het er ook nog wel had uit kunnen puzzelen. Als je twijfelt of je hebt een duurder stofje op het oog, neem je patroonstukken mee naar de stoffenwinkel, dan ben je zeker.

Doorgaan met het lezen van “Chloë top van Fibre Mood”

Leto en Rosalia, een winning team!

Toen La Maison Victor me vroeg of ik wilde proefnaaien voor de zomereditie, sprong ik een gat in de lucht. Voor het katern ‘Lezeressen maken hun favoriet’ mocht ik een paar maand op voorhand twee patroontjes kiezen en maken. De deadline was vrij scherp en mijn ventje (en vaste fotograaf) was net in die periode op cursus, waardoor tijdig foto’s nemen geen evidentie was. Spannend!

Mijn oog viel meteen op de frivool-zomerse Rosalia top. De mooie rechte halslijnen voor en achter, en de schattige mouwtjes deden mij verlangen naar een zonnige vakantie. Omdat ik bij het kiezen van een bovenstuk ook meteen uitkijk naar een broek of rok erbij, koos ik daarnaast voor de pittige Leto short. Het leek mij leuk de twee uit dezelfde stof te maken en zo een ‘faux jumpsuit‘ te creëren. Twee stuks die ik samen kan dragen, maar even makkelijk met iets anders kan combineren. Heerlijk toch?

Doorgaan met het lezen van “Leto en Rosalia, een winning team!”

Eileen: heerlijk zomers

Als ik een magazine in de bus krijg of in de winkel koop, duurt het meestal een tijdje tegen dat ik ermee aan de slag ga… Mijn to do lijstje is onoverzichtelijk lang en al heb ik wel een voorraadje stof, hét perfecte stofje voor een bepaald patroon heb ik blijkbaar nooit in huis. Herkenbaar?

Zo ook met La Maison Victor 2 van maart-april 2021. Ook nu had ik de ideale stof niet in huis, al gingen er deze keer geen maanden overheen voor ik aan de slag ging met de Eileen jurk. Toen ik deze prachtige satijn-stretchkatoen van Minerva spotte in de kleur ‘Duck Egg’, wist ik dat die twee bij elkaar hoorden. In mijn omgeving slaakten een paar mensen een zucht van opluchting: ik koos een keertje niet voor blauw, intussen de hoofdkleur van mijn garderobe. De stof was ‘in het echt’ nog mooier dan op mijn computerscherm. De kleur, de print en de textuur van de stof lieten mij in de regenachtige meimaand verlangen naar de zomer.

Doorgaan met het lezen van “Eileen: heerlijk zomers”

Een chique Ava

Wie de blog geregeld leest, weet welke mijn favoriete Belgische designer is. Het was een tijdje geleden sinds ik nog eens met de patronen van Bel’Etoile aan de slag ging, dus het was hoog tijd dat ik ze nog eens opduikelde.

Tegenwoordig draag ik het liefste van al mijn zelfgemaakte broeken. Die zitten echt tien keer beter dan de exemplaren uit de winkel en tijdens de koudere herfst- en wintermaanden belandden mijn broeken keer op keer in de wasmand. Tegen het einde van de week was ik telkens verplicht een gekochte broek te dragen en dat is toch écht niet hetzelfde. Een extra broek was dus welkom en ik had na mijn testversie van de Ava, die er helemaal anders uit zag, het kooppatroon nog niet getest.

Doorgaan met het lezen van “Een chique Ava”

Mijn eerste Traverse Bag van Noodlehead

Het patroon stond al een hele tijd op mijn to do lijst, maar omdat ik niet goed wist welke look ik de Traverse Bag van Noodlehead wilde geven, maakte ik er niet meteen werk van. Tot ik bij Minerva op deze prachtige heavy canvas van Art Gallery stuitte. Het was een instant crush: de mooie crèmekleur gecombineerd met prachtige goud- en bruintinten, samen met de zware kwaliteit van de canvas, vroeg om een stijlvol patroontje. De puzzel viel in elkaar!

Ik ben steeds een beetje huiverachtig om met anderstalige patronen aan de slag te gaan. Mijn ‘dagelijks Engels’ is best ok, maar naaitermen, dat is toch andere koek. Gelukkig hoefde ik mij nergens zorgen om te maken. Ik kreeg voor kerst het E-book ‘Naaien met Engelstalige patronen’ van Katrienette, dat ik naast me legde als naslagwerk. Bovendien is het patroon zelf ook super duidelijk geïllustreerd zodat je het zelfs bijna zonder de tekst te lezen stap voor stap kan volgen.

Doorgaan met het lezen van “Mijn eerste Traverse Bag van Noodlehead”

Mijn Thea… een twijfelaartje

Het kan wel eens gebeuren dat ik op het eerste zicht wild ben van een patroontje, maar dat ik gaandeweg begin te twijfelen of het wel mijn ding is. Zo ook met de Thea van Zonen 09. Ik zag heel wat toffe exemplaren passeren en omdat de patronen van Zonen 09 van topkwaliteit zijn, besloot ik de ‘vrouwelijke Theo‘ voor mezelf te kopen.

Het perfecte stofje had ik ook nog liggen… Ik kocht ooit tijdens een stockverkoop drie meter viscose bij Toverstof. Daarvan maakte ik mijn eerste Lux dress, maar ik had nog een mooie lap over. Nu schijnt blauw mij goed te staan… dus een hemdje in mijn lievelingskleur kon er nog wel bij.

Doorgaan met het lezen van “Mijn Thea… een twijfelaartje”