De perfecte toilettas: Vallta van Hansedelli

Heb jij, net als ik, niet voldoende aan één kleine toilettas als je een paar dagen op uitstap gaat? Lees dan zeker verder, want dan is de gloednieuwe Vallta van Hansedelli écht iets voor jou!

Een patroon boordevol mogelijkheden

Neem je tijd en ga er even voor zitten, want er valt heel wat te vertellen over de jongste telg van de Hansedelli familie. Zoals we het gewend zijn van designer Lisa, krijg je waar voor je geld. Naast een printbaar patroon en een zeer uitgebreide handleiding, kan je ook bladeren door een lookbook met foto’s van alle testers. Want ja, ook dit patroon werd uitgebreid getest door naaisters uit heel Europa. Dat lookbook is trouwens heel erg handig, want daarin kan je alle mogelijke versies van de Vallta bekijken en alle beschikbare opties in gebruik zien.


Het loont de moeite om zowel het lookbook als de handleiding rustig door te nemen. Het moeilijkste van het hele proces vond ik de stoffenkeuze. De Duitse designer koos in haar eigen exemplaar voor heel kleurrijke stoffen, wat iets minder mijn stijl is. Ik zie het over het algemeen iets soberder. Dat neemt echter niet weg dat je toch eens goed moet bekijken waar welke stof gebruikt zou kunnen worden. Zelf vind ik het altijd moelijk om het totale plaatje vooraf voor mij te zien.

Een toilettas maak je bij voorkeur met waterafstotende stoffen, zowel aan de buitenkant als van binnen. Het toeval wil dat ik in mijn voorraad een aantal stoffen liggen had met die eigenschap. Resten van vorige projecten, maar ook stoffen die ik gekocht had toen ZipperZoo een paar jaar geleden stockverkoop deed. Mijn Vallta maakte ik dus uit een mix van gabardine, dry wax cotton, waterafstotende canvas en een polyesterrestje van mijn blauwe regenjas. Dat blauw mijn lievelingskleur is, blijkt heel goed uit mijn voorraad, want alles paste wonderwel mooi samen.

Natuurlijk had ik niet alles in huis. Zo werkte ik nooit eerder met innaaibare magneten, een heel leuk concept! Ook had ik in totaal 13 meter biais en 2,5 meter velcro nodig, jawel! Elke tas apart is namelijk afgewerkt met biais en hangt aan de buitentas met stroken velcro. Tel daar nog de versteviging, de hardware, ritsen en trekkers, tassenband en transparant vinyl bij, dan weet je dat dit geen goedkope tas zal zijn.

Garantie op succes

Voor het hele proces had ik niet minder dan 22 uur nodig, maar ik koos dan ook voor de grote versie met alles erop-en-eraan, met in totaal drie boxy ritstassen en drie kleinere ritstasjes. Elke tas op zich heeft de nodige tijd en liefde nodig. Daarnaast ben je toch ook even zoet met de buitentas. Maar eerlijk? Elke minuut van dit project was heerlijk om te doen. Ik werkte gewoon stap voor stap volgens de uitgebreide handleiding en leerde gaandeweg een aantal nieuwe technieken. Voor mij was het echt genieten van begin tot einde.

Laat je vooral niet afschrikken door mijn verhaal. Naaien met een Hansedelli patroon is een garantie op succes. Dit is geen snel-klaar noch een goedkoop projectje, maar wel eentje waar je nog jarenlang plezier van zal hebben! De mijne staat alvast klaar om er binnenkort mee op reis te gaan. Wordt dus vervolgd!

Tot de volgende,
Lieve

Een bestelling van mijn ventje

Wie deze blog al een tijdje volgt, weet dat ik tot nu toe nog nooit de kans kreeg iets te naaien voor de man van mijn leven. Ik probeer Michael al heel lang te overtuigen, zodat ik eens een hemd of broek voor hem mag maken, maar ik kon hem niet over de streep trekken. Heel jammer!

Toen de girls naar het Stoffen Spektakel gingen, draaide de wind ineens. Ik schrok mij een hoedje toen hij zei: “Ja, ok, zoek maar een stofje voor een thuisbroek”. Het zal nog even duren voor die de blog haalt, want die gevoerde sweaterstof is toch eerder voor het koudste putje van de winter dan voor zonnige dagen. Maar er is hoop: ik mag eindelijk iets naaien voor mijn ventje!

©Lieve Deduytschaever 180325 02.jpg

Een tijdje geleden kreeg ik zelfs een heuse ‘bestelling’: “Kan jij een hoes voor mijn tekentablet (nvdr: die gebruikt hij voor zijn fotobewerkingen) maken? Zo eentje zoals voor jouw harde schijf, maar dan met velcro”.

©Lieve Deduytschaever 180325 09

Met de #naaimaandtegenverspilling in mijn achterhoofd had ik verschillende opties. Eentje in kaki, met een restje van de gecamoufleerde tas die ik vorig jaar maakte. Of eentje in jeans, uit het rugpand van een afgeschreven vestje. Maar Michael zag het toch allemaal wat soberder.

Een tijd terug ging de rits van een kunstleren tas kapot. Ik besloot het ding volledig uit elkaar te halen en de onderdelen nadien voor iets anders te gebruiken. De binnenkant van het grijze kunstleer is heel zacht en dus ideaal voor de voering van het hoesje.

©Lieve Deduytschaever 180325 16

Voor de buitenstof koos mijn schat een restje van een oud linnen tafelkleed. De velcro vond ik ergens onderaan in een schuif en dateert nog van voor de tijd dat ik naaide… Het ideale restjes- en upcycling project dus!

©Lieve Deduytschaever 180325 14

Ik volgde min of meer mijn eigen tutorial, maar knipte binnen- en buitenstof in een lange reep, zodat ik onderaan geen naad heb. Dat is niet nodig, aangezien de tablet vrij plat is. Ik hoef dus geen bodem te maken in het zakje.

Vooraan stikte ik een vak voor de aansluitingskabel.

©Lieve Deduytschaever 180325 07

Linnen… ik ben allesbehalve fan van de stof. Het kreuk bij de minste aanraking en rafelt enorm. Voor mezelf zou ik deze hoes dus nooit gemaakt hebben. Maar Michael is tevreden, dus wat wil ik nog meer?

©Lieve Deduytschaever 180325 01.jpg

Wat maak jij met je restjes? Laat het ons weten, want we zijn nog op zoek naar leuke ideetjes.

Tot snel,
Lieve