Koper en print: een ideale herfstcombinatie

Sommigen denken dat een vrouwelijke militair of politieagent steeds sportief gekleed gaat. Dat we enkel jeans, sneakers, trainingsbroeken en fleece dragen. Wel, niets is minder waar bij de girls. Ik draag in mijn vrije tijd graag dingen die het tegenovergestelde zijn van mijn combats en kaki broek: rokjes, jurkjes of pumps. Als je dan een klein beetje kunt naaien, zijn de mogelijkheden eindeloos. Dus toen ik tijdens een Fabric sales een prachtig koperkleurig stofje vond met een symmetrische print, moest en zou ik er iets van maken. Een chique midi rok voor de herfst ontbrak nog in mijn garderobe dus hopla.  En omdat ik toen ook een donkerblauwe tricot vond met een mooi reliëfje, had ik direct voldoende stof en inspiratie om de volledige outfit te maken.

 

Een midi rok maakte ik al eens maar de berekening van mijn plooien vond ik niet meer terug. Dan doen we het de Margot-manier: de helft van de breedte van je stof, bepalen hoeveel pooien je wilt en dan kijken met trial en error hoe groot je de plooien kunt maken. Continue reading “Koper en print: een ideale herfstcombinatie”

Een heerlijk warme Lux-hack

Deze zomer maakte ik mijn eerste Luxdress van Bel’Etoile uit een heerlijk vloeiende viscose. Het werd meteen mijn lievelingsjurk. Ik beloofde mezelf een warmere versie te maken voor de wintermaanden, maar dat stond een stukje verder op mijn to do lijstje. Nu is het dus zover!

© Lieve Dedutyschaever 181209 06

De stof die ik voor ogen had, was een mooie blauwe sweater met een witte ruit van Studio Sanne. Prachtig, maar oh wat heb ik daar spijt van gehad! Ik had er natuurlijk niet aan gedacht dat ruiten heel wat puzzelwerk betekenen. Bovendien is de Luxdress zo getekend dat het (voor mij) onmogelijk is om de ruiten overal mooi te laten aansluiten. Ik koos voor een creatieve oplossing en naaide een elastische paspel (te koop bij De Stoffenknop) in de schoudernaden. Dat stukje bling vind ik bij nader inzien echt een meerwaarde aan de jurk.

© Lieve Dedutyschaever 181209 03
Continue reading “Een heerlijk warme Lux-hack”

Mijn eerste tas… en ’t is een Stinger!

Ik heb nog nooit een tas gemaakt. Mijn eerste ervaring met zakjes was een klein naai-etuitje als tweede naaiproject, dat vooral diende om een rits te leren innaaien. Een smartphonehoes voor broerlief bleek gelukkig functioneler dan mooi. Maar toen Lieve aankondigde dat ze even een tas had ontworpen en me vroeg om hem eens te testen, dacht ik, why not?

Stinger - Girls in Uniform
De Stinger tas, een handige allrounder voor hem en haar.

Lieve kennende zou de uitleg heel uitgebreid zijn met tekeningen en zo, dus leek haar Stinger de perfecte eerste tas. Tijdens een van onze chatsessies gaf Lieve me ook het idee een Afrikastofje te gebruiken dat ik had meegenomen uit Mali. Het was een vrij donkere stof, maar het patroon vond ik zo mooi dat ik de coupon kocht zonder dat ik enig idee had waarvoor ik hem zou kunnen gebruiken. Voor de Stinger zou ze perfect zijn, zeker in combonatie met zwart kunstleer dat ik kocht bij Stitch en Co. Ook voor de voering koos ik een Afrikastofje: een mooie muisgrijze taft waar ik gek op was maar die absoluut geen goede kleur had om te gebruiken voor mezelf.

Lieve stuurde me eerst de handleiding in tekst door. Bij het doorlezen werd ik wel wat ongerust, want ik kon me het proces niet goed voorstellen. Maar dat zou wel in orde komen. Ik besloot mijn versie zonder lange draagriem te maken. Ik gebruik zo’n riem nooit en die blijft overal achter hangen. Ik vind het veel handiger om een tas over mijn schouder te hangen, dus verlengde ik gewoon mijn handvaten.

Het goede aan een tas te maken, is dat je geen ingewikkeld patroon nodig hebt. Het zijn meestal rechthoeken, dus je zit geen patroondelen over te tekenen. Ik schrok er wel van hoeveel patroondelen je nodig hebt voor een tas. Ik heb echt wel een paar keer het lijstje moeten overlopen om zeker te zijn dat ik alle stukken, verstevigd of niet, had klaarliggen. Dan begon het echte werk. Lieve’s handleiding is gelukkig duidelijk met tekeningen, en als ik dan een vraag had, kon ik mijn privé-hulplijn bellen om te polsen of ik het goed had verstaan.

Na drie naaisessies stond er plots een heuse tas voor mij. Ik denk dat ik de laatste van de testers was om hem af te maken en ik had al met bewondering naar mijn collega-Stingers gekeken, maar ik ben tevreden over mijn eerste versie. Hij is groot genoeg om heel wat spullen mee te nemen en het eenvoudige ontwerp spreekt me wel aan. Natuurlijk heb ik wat foutjes gemaakt. Ik moet er de volgende keer bijvoorbeeld op letten dat de voering niet gaat slobberen. Maar ik moet toegeven dat ik nu wel gebeten ben door het tassenvirus.

Wil je ook eens wagen aan de Stinger?  De beschrijving vind je hier terug. Ter ere van de lancering van de Stinger geeft De Stoffenknop in Merelbeke zelfs 10% korting op je aankopen als je de code ‘stinger’ gebruikt.  Laat me weten hoe jouw versie eruit ziet. Ik ben benieuwd !

Tot schrijfs,
Margot

PS: Wil je graag wat hulp bij het maken van je Stinger? Word dan snel lid van de Stinger-hulplijn, een groepje op Facebook waar je terecht kan met je vragen, opmerkingen, problemen én met leuke foto’s van je Stinger. We maken er een gezellig naaiclubje van!

Stinger – het eerste tassenpatroontje van Girls in Uniform

Vandaag stel ik zo fier als een pauw het eerste patroontje van Girls in Uniform aan je voor: de Stinger.

Leuke tassen heb je nooit te veel. Sinds ik tijdens mijn allereerste naaicafé een omkeerbare shopper maakte, ben ik een gepassioneerde tassenmaakster. Geen enkel patroontje bleef echter ongehackt. Het moest er vroeg of laat dus van komen dat ik met mijn eigen ontwerp zou rondlopen. Dankzij mijn even gedreven ventje en een top testteam werd het ontwerp ook een geïllustreerde interactieve handleiding!

© Moors M - 6U6A5460

Continue reading “Stinger – het eerste tassenpatroontje van Girls in Uniform”