Mijn eerste Traverse Bag van Noodlehead

Het patroon stond al een hele tijd op mijn to do lijst, maar omdat ik niet goed wist welke look ik de Traverse Bag van Noodlehead wilde geven, maakte ik er niet meteen werk van. Tot ik bij Minerva op deze prachtige heavy canvas van Art Gallery stuitte. Het was een instant crush: de mooie crèmekleur gecombineerd met prachtige goud- en bruintinten, samen met de zware kwaliteit van de canvas, vroeg om een stijlvol patroontje. De puzzel viel in elkaar!

Ik ben steeds een beetje huiverachtig om met anderstalige patronen aan de slag te gaan. Mijn ‘dagelijks Engels’ is best ok, maar naaitermen, dat is toch andere koek. Gelukkig hoefde ik mij nergens zorgen om te maken. Ik kreeg voor kerst het E-book ‘Naaien met Engelstalige patronen’ van Katrienette, dat ik naast me legde als naslagwerk. Bovendien is het patroon zelf ook super duidelijk geïllustreerd zodat je het zelfs bijna zonder de tekst te lezen stap voor stap kan volgen.

Doorgaan met het lezen van “Mijn eerste Traverse Bag van Noodlehead”

Rozig geluk – Kuoria van Hansedelli

Al krijg ik niet zo vaak ‘bestellingen’, als iemand uit mijn omgeving me vraagt om iets op maat te maken, zeg ik zelden neen. Voor mezelf heb ik nu stilaan wel genoeg tassen, dus ik ben altijd blij als ik mijn hobby kan uitvoeren ‘op kosten van een ander’. Het is een win-win situatie: ik kan lekker naaien en aan de prijs van het materiaal heeft die ander een mooie tas. In dit geval vroeg mijn collega me of ik een laptoptas kon maken voor haar nieuwe Dell computer. Met de Kuoria van Hansedelli in mijn achterhoofd zei ik volmondig ja!

Collegaatje ‘K’ wist goed wat ze wilde: een combinatie van zwart, roze en bloemen. In het begin zag ik dat niet volledig goed komen, want haar smaak ligt buiten mijn comfortzone. Maar in overleg met Mieke van Kbas kwamen we tot drie stoffen die heel mooi samen kleurden: zwart kunstleer voor de basis, roze kurkleer als accent en een fleurige canvas van Pieke Wieke als eyecatcher in en op de tas. Daarnaast koos ‘K’ voor ritsen op rol met roze-gouden tandjes en voor roze tassenband. Ook de nodige verstevigingen kocht collega ‘K’ bij Kbas.

Doorgaan met het lezen van “Rozig geluk – Kuoria van Hansedelli”

Een fleurige Anna II uit Mijn Tas II

Als het juiste tassenpatroon samenkomt met de juiste stof, dan gebeuren er mooie dingen in tassenland…

Toen het Engelse Minerva deze prachtige gebloemde canvas van ArtGallery in mijn bus dropte, ging ik op zoek naar een patroontje in mijn -intussen uitgebreide- ‘bibliotheek’. Ik wilde heel graag iets maken uit ‘Mijn Tas 2′, een van mijn favoriete tassenboeken. Ik hoopte dat de stof de hoofdrol zou spelen in de tas, want zo’n kwaliteitscanvas is te mooi een om een bijrolletje te spelen. De Anna II uit het boek leent zich perfect voor dit doel.

Doorgaan met het lezen van “Een fleurige Anna II uit Mijn Tas II”

Nieuw in tassenland: de Annemarette van Katrienette

De Corona-pandemie en de bijhorende semi-lockdowns hebben voor heel wat mensen de wereld op z’n kop gezet. Van het ene op het andere moment vielen een jaar geleden voor de tassenkoningin Katrienette alle workshops weg. Maar Katrien zou Katrien niet zijn als ze in haar lot zou berusten… Eindelijk had ze (een beetje meer) tijd om haar ideeën in realiteit om te zetten. Na haar eerste fantastische patroontje, de Cosynette, presenteert ze nu een tweede patrooon: de Annemarette.

Doorgaan met het lezen van “Nieuw in tassenland: de Annemarette van Katrienette”

Een persoonlijk geschenk

Het juiste cadeau vinden voor elke gelegenheid en persoon, daar maak ik steeds weer een ‘missie’ van. Ik neem mijn tijd en begin vaak lang op voorhand te zoeken. Net omdat ik het zo belangrijk vind, komt daar toch wel wat stress en onzekerheid bij kijken, zeker als ik besluit dat het juiste geschenk iets zelfgemaakts is. Bij het vertrek van mijn favoriete collegaatje werd het een Stinger-tas, persoonlijker kan het haast niet!

©Lieve Deduytschaever 200808 17

Vriendschap, het is iets waardevols dat je op de vreemdste plekken vinden kan. Toen ik anderhalf jaar geleden mijn eerste stappen zette in de Koninklijke Militaire School, bleek mijn naaste medewerker een dame wiens pad ik in een ver verleden al eens kruiste. We kenden elkaar toen niet zo goed, maar toch stelde het mij meteen gerust dat ik met haar zou samenwerken. Al snel bleek mijn gevoel te kloppen: we vormden goed team en ik begon haar niet enkel te zien als een collega, maar ook als een vriendin. Nu, dik anderhalf jaar later, kiest zij voor een nieuwe uitdaging in een andere militaire school.

©Lieve Deduytschaever 200808 16
Doorgaan met het lezen van “Een persoonlijk geschenk”

Frankie en de Wolf

Niks leuker dan – een half jaar voor datum – een berichtje te krijgen van je petekind: “Lieve, zou jij voor mijn verjaardag een heuptasje willen maken in dezelfde stof als mijn rugzak en met mijn logo erop?”

© Lieve Deduytschaever 191114 06.JPG

Vorig jaar kreeg de oudste van mijn zus, Wolf, als kerstcadeau een Oscar rugzak. Hij tekende voor de gelegenheid een wolvenlogo dat ik erop zette in flockfolie. Die rugzak neemt hij nu al bijna een jaar lang mee bij op al zijn uitstapjes.

© Lieve Deduytschaever 191114 04

Van de blauwe canvas had ik nog een klein stukje over, net genoeg voor een Frankie. De prachtige blauwe wolvenvoering was gelukkig nog te koop bij De Stoffenkamer. In combinatie met zwarte tassenband, een zwart-metalen passant en een zwarte klikgesp kon ik een heuptasje maken dat perfect bij de rugzak past. Doorgaan met het lezen van “Frankie en de Wolf”

Alice I deel II

Zelfgemaakte cadeautjes, I love it! Vroeger deed ik al hard mijn best om voor elke gelegenheid en persoon met het juiste geschenk voor de dag te komen, nu ik naai denk ik vaak al maanden op voorhand na over het ideale cadeau dat ik zelf kan maken. Ik geef toe, voor mannen ligt het wat moeilijker, maar voor vrouwen moet ik niet ver zoeken naar inspiratie.

© Lieve Deduytschaever 190720 10.jpg

Mijn zus en ik proberen geregeld een naaidate te plannen. Samen gezellig naaien brengt ons dichter bij elkaar… we werken rustig tegenover elkaar aan tafel, hebben een hulplijn in de buurt wanneer het niet zo goed lukt, en praten ondertussen over koetjes, kalfjes en serieuze zaken. Voor het eerst sinds onze scoutsjaren hebben we weer een gedeelde hobby en ik vind het heerlijk!

© Lieve Deduytschaever 190720 13.jpg Doorgaan met het lezen van “Alice I deel II”

Let’s Sti(c)k Together – in januari halen we de broeksriem aan

De laatste jaren was Let’s Sti(c)k Together een vaste waarde in blogland. Marjolein verenigde ons en daagde ons met haar leuke thema’s telkens weer uit om voorbij onze grenzen te gaan. Nu Marjolein beslist heeft zich meer toe te spitsen op haar gezin, neemt Sonja het van haar over. Haar eerste thema is helemaal mijn ding: “Januari is een dure maand. Trek de broeksriem aan en maak iets met spulletjes die je al in huis hebt”.

@Lieve Deduytschaever 181228 14 Doorgaan met het lezen van “Let’s Sti(c)k Together – in januari halen we de broeksriem aan”

Babygerief

De voorbije maanden maakte Hanne een paar keer leuke foto’s voor de blog. Zo gingen we voor het eerst op stap naar het Parkbos, daarna naar Ikea en uiteindelijk zelfs naar haar huisje.

© Lieve Deduytschaever 180520 10.jpg

Al deed ze de shoots met plezier en heeft ze er nooit om gevraagd, ik wilde toch graag iets doen in ruil voor haar werk. Tijdens een fotoshoot vertrouwde ze mij toe dat ze zwanger was van haar eerste kindje en sindsdien kan ze het echt niet meer verstoppen, dus daarin zocht ik mijn inspiratie voor een wederdienst.

© Lieve Deduytschaever 180520 03

Rompertjes maakte ik al een paar keer als cadeautje, maar ik wilde deze keer iets met meer body. Een van mijn eerste zelfgemaakte cadeautjes was een verzorgtas voor mijn schoonzusje en vriendin. Mijn neefje is intussen dik twee jaar en de tas wordt nog steeds overal mee naartoe gesleept. Een verzorgtas zou het dus worden!

© Lieve Deduytschaever 180520 12

Omdat ik niet zo graag twee keer hetzelfde maak, ging ik op zoek naar nieuw patroontje. De Stella Weekender van Swoon Patterns leek mij de ideale basis voor de tas: ruim met heel wat aparte zakjes aan de buitenkant.

© Lieve Deduytschaever 180520 07.jpg

Nadat ik gepolst had naar Hanne’s smaak, koos ik voor een zwart-wit combinatie. De canvas stoffen en contrasterende zilveren paspel vond ik bij De Stoffenknop en ik ging vol enthousiasme aan de slag.

© Lieve Deduytschaever 180520 08.jpg

Had ik het geweten… was ik er waarschijnlijk nooit aan begonnen. Het werd een serieus hindernissenparcours. Swoon handleidingen en patronen zijn prachtig uitgewerkt, dus daarop kan ik het niet steken. Het is echter een stuk met heel veel patroondelen, die allemaal ook nog eens verstevigd moeten worden. De voorbereiding is dus niet van de poes, en door de versteviging zijn alle handelingen net iets stroever.

© Lieve Deduytschaever 180520 05

Bovendien wordt de tas afgewerkt met paspel, wat het aantal stoflagen nog opdrijft. Mijn machientje ging er vrij vlot door, maar ik vond het toch moeilijk al die lagen mooi op hun plaats te houden. Meer dan eens moest ik mijn decovitje te hulp roepen.

© Lieve Deduytschaever 180520 15.jpg

Ik kocht daarnaast ook de verkeerde rits (met dikke tandjes in plastiek), waardoor ik de voorgeschreven techniek niet kon gebruiken. Door die misstap werd het veel moeilijker om de tas in elkaar te steken en zat ik aan het einde van mijn eerste naaidag met de handen in het haar. Mijn 3D-inzicht is nog vrij beperkt en ik kon mij de weg naar het einddoel niet meer voorstellen. Al weet ik dat ik het altijd wel tot een goed einde breng, ik lig toch wakker van zo’n dingen.

© Lieve Deduytschaever 180520 18

Gelukkig bestaat er een uitgebreide online naaicommunity en wilde Katrien – expert tassen maken – nog diezelfde avond uitgebreid met mij brainstormen over een mogelijke oplossing. Ik kon dus rustig gaan slapen, met dank aan die fantastische madam!

© Lieve Deduytschaever 180520 13

De tas telt heel wat afzonderlijke vakjes aan de buitenkant, wat ze geschikt maakt als verzorgtas: twee grote cargozakken op de voorkant plus een breed ritsvak; twee grote vakken achteraan en twee steekzakken op de zijkant. Kan tellen, toch?

© Lieve Deduytschaever 180520 11

Maar ik vind een tas pas handig als er ook binnenin verschillende vakjes zitten. Naast de twee brede vakken, die ik ruimer maakte door met een elastiek te werken, maakte ik ook een klein vakje-met-klep voor de fopspeen en een cargozak voor de papfles of voor een bus talkpoeder.

Hopelijk is de mama (want ze is intussen bevallen van een prachtig meisje) tevreden met haar cadeautje. Het is met heel veel liefde gemaakt en met plezier gegeven. Hanne, nog eens bedankt voor je mooie foto’s en veel succes met je bloedeigen creatie!

© Lieve Deduytschaever 180520 16

Wat denk jij, zou jij zo’n tas graag cadeau krijgen?

© Lieve Deduytschaever 180520 14.jpg

Groetjes,
Lieve

PS: De attributen voor de foto’s mocht ik lenen van mijn schoonzus-en-vriendin Annelies, waardoor ik mama-gaat-naar-het-park kon spelen in mijn eigen tuin… Dankjewel Annelies, voor je steun steeds weer aan mijn blogverhaal!