De Steph jurk, een beetje anders…

Na het succes van mijn warme trui jurk, wilde ik deze winter graag vaker een jurkje dragen. Toevallig had ik het ideale blauw-wit geblokte tricotje liggen, een cadeautje van Droomstoffen. Eigenlijk dacht ik hetzelfde Burdapatroon te gebruiken als mijn sweater met kant, maar aangezien die met raglanmouwen is, paste mijn patroon net niet op mijn lap stof. Gelukkig stond er in de laatste La Maison Victor wel een exemplaar dat kon dienen: de Steph jurk.

Het tricootje was nogal dun voor de winter, dus koos ik voor een mooie witte voering in een lichtrekbare stof. De jurk en de voering zaten relatief snel in elkaar, maar de twee netjes in elkaar steken, dat was een ander paar mouwen ;-). Al weken voordien lag ik ervan wakker…

p1080347

Ik maakte eerst de rolkraag (gelukkig merkte ik hier opnieuw op, dat ik geen standaardhoofd heb, want het kon er weer niet door!!!), zette de korte randen aan elkaar, plooide de goede kant naar buiten, en streek de onderste centimeter naar binnen. Daar stak ik de rand van de voering tussen, zodat de afwerking aan de hals heel mooi werd. Ook de mouwen lukten vrij goed. Ik vouwde een hoekje van de voering om de naad van de ingezette mouw, en trok het geheel naar buiten. Rondom rond stikken, en ze zat er proper in.

Zakken naaide ik niet in de jurk. Ik zie het nut echt niet in, van zakken in een kleedje. Het ziet er alleen enorm onflatteus uit, als je met je handen in je zakken staat. Militaire brainwash? Het kan zeker! Daarnaast versmalde ik de jurk een heel stuk. Ik hou toch net iets meer van een jurkje met een taille erin, in plaats van die wijde gevalletjes. Van de lengte haalde ik toch een dikke 10 centimeter af, zodat ze net boven de knie valt. Voeg een lederen riem en mooie laarzen toe, en klaar is mijn winteroutfit!

Op een zonnige winterdag trok ik met mijn statief naar het park, voor een hele lange selfie-sessie. De toevallige passant trok grote ogen, en zelfs mijn buurvrouw jogde langs. Toch wel makkelijker, om met een fotograaf op stap te gaan. Maar bon, het is me gelukt, denk ik.

p1080371bis

Wat vind jij ervan?

Tot snel,

Lieve

Kant in Vlaanderen – een liefdesgeschiedenis

In een ver verleden deed ik een vakantiejob in een bekende kantwinkel op de Gentse Korenlei. Ik had niet echt een voorliefde voor kant maar ik kon wel uren kijken naar het prachtige oude kanten doopkleed in de etalage. Aangezien geduld niet mijn grootste deugd is, stond ik vol bewondering voor de persoon die zich aan dit prachtige stuk had gewaagd. Hetzelfde gevoel overvalt me trouwens telkens weer wanneer ik oude portretschilderijen van de 16e en 17e eeuw bekijk. De mooie kanten kragen en mouwen vallen meteen op. Soms lijkt het wel alsof ze niet groot genoeg kunnen zijn, alsof het meteen ook een statussymbool is van de rijkdom van de afgebeelde geestelijke of wereldse gezagdragers.

En hoewel kant doorheen de eeuwen ook onderhevig is geweest aan trends, zien we dat het bij ons nog steeds populair is. Mijn mede-blogsters Lieve en Margot hebben dat tijdens de maand van kant zeker bewezen.

Maar waar komt de originele kant vandaan? Niemand weet precies waar en wanneer de kant werd uitgevonden. Verschillende bronnen verwijzen naar het ontstaan van naaldkant en kloskant in de loop van de 15e Eeuw waarbij twee regio’s, (Frans-)Vlaanderen en Italië,  vechten om de eer.

Je leest het al, er bestaan dus twee verschillende manuele kanttechnieken. Naaldkant wordt gemaakt met naald en draad volgens een vast patroon. Dit patroon wordt getekend op een achtergrond die achteraf verwijderd wordt zodat enkel een stukje open kant over blijft. Kloskant ontstaat door een set klosbobijntjes aan een draad die onderling gedraaid worden en vervolgens vastgezet worden met naalden op een kussen. Wanneer het stukje is afgewerkt dan worden de naaldjes verwijderd en blijft er enkel een mooi stukje kant over.

Aangezien het maken van een stukje kant zeer arbeidsintensief was, kon enkel de hogere klasse zich deze veroorloven. In de 16e en 17e Eeuw  was kant een aantrekkelijke investering. Het kon van het ene op het andere kledingstuk geplaatst worden, het was duurzaam en de overdracht binnen de familie werd soms zelfs testamentair vastgelegd. In Vlaanderen en Italië waren het vooral kloosterordes die gespecialiseerd waren in het maken van kant, maar door de grote vraag naar kant werden overal in Europa nieuwe kantscholen opgericht. De belangrijkste centra bleven echter in Vlaanderen en Italië.

Koning Lodewijk de veertiende, de zonnekoning, kocht zoveel kant in het buitenland dat zijn minister van financiën besloot om zelf een kantcentrum op te richten in Frankrijk en zo te verhinderen dat er teveel geld naar het buitenland vloeide. Hoewel moeilijk te onderscheiden voor leken zoals ik, heeft elke school zijn eigen stijl en wordt de kant dus genoemd naar de plaats van herkomst (Brugse kant, Mechelse kant, Venetiaanse kant, Aleçon kant, Chantilly kant,….), de gebruikte techniek of het specifieke patroon (duchesse kant, ontwikkeld ter ere van de hertogin Marie-Henriette, later de vrouw van Leopold II). Aan het begin van de  18e eeuw vierde de extravagantie hoogtij en kant werd zelfs verwerkt in de enorme kapsels van de hofdames.

De Franse revolutie maakte echter een einde aan de vraag naar kant en deed de Franse kantnijverheid instorten. Met de opkomst van de industrie in de 19e eeuw, ontstond tenslotte de machinaal geweven kant. Kant werd plots een product dat voor iedereen toegankelijk werd. Toen de Britse Queen Victoria bovendien besloot in een met kant beklede bruidsjurk te huwen, werd dit bijna de standaard voor elk huwelijk. Want geef toe, elke vrouw wil zich toch een romantische prinses voelen op die speciale dag…..

queen_victoria

Vlaanderen is één van de weinige regio’s ter wereld waar de manuele kantnijverheid heeft stand gehouden. Dankzij de uitzonderlijke skills van de maaksters en de kwaliteit van onze vlasdraad is onze kant nog steeds heel erg gegeerd. Iets waar we terecht fier mogen op zijn. En ja, vanaf nu wijs ik met heel veel plezier alle geïnteresseerde toeristen de weg naar de Gentse kantwinkel!

liefs,

Tatiana

PS: wil je meer te weten komen, bezoek dan eens volgende websites

https://owlcation.com/humanities/History-of-Lace-Making

http://www.enjoylace.com/nl/geschiedenis-van-de-kant.html

Schattige clutch

Deze maand waagde ik mij al aan een sweater en een t-shirt met kant, en aan een kanten kokerrok… Nooit gedacht dat ik naaien met kant zo leuk zou vinden. Je kan alles net iétsje chiquer maken, en van zodra er een glimpje kant in je outfit zit, ben je toch wat opgekleed.

Ik vond het zo leuk, dat ik pinterest afzocht naar inspiratie, om de restjes van die prachtige origineellap kant te verwerken. Mijn oog viel op een felgele clutch-met-strik, waar ik normaal met een grote boog omheen zou surfen. Maar… ik had ergens nog een restje donkere jeans liggen, en een katoentje dat beschilderd is met een kanttekening, waar ik ooit mijn allereerste omkeerbare tas mee maakte. De puzzel viel in elkaar, en ik ging aan de slag.

De tutorial is mooi geïllustreerd met foto’s, en loodst je stap voor stap door het hele proces. Als je je hoofd erbij houdt, kan er niets misgaan. Als, je lees het goed… want ik slaagde er in het handvat er aan de verkeerde kant te naaien, waardoor mijn mooie strik helemaal scheef trok. Niet in de stemming om het tasje terug helemaal uit elkaar te halen, heb ik de strik een stukje los geknipt, en met de hand opnieuw vastgezet. Geen mens die het ziet, al voel ik mij wel wat schuldig om mijn gemakzucht.

Het resultaat is ontzettend schattig, en past perfect bij mijn chique kokerrok. Het tasje mocht meteen mee op fotoshoot in het Kasteel van Zwijnaarde (dankjewel alweer voor de prachtige foto’s, Michael Moors). Bij de eerstvolgende gelegenheid, mag mijn strikje zeker en vast mee naar een feestje!

moors-m-6u6a7425_1

Wat vind jij? Schattig en chique, of te kitscherig?

Tot snel,

Lieve

Chique kokerrok

Rekbaar kant… je kan er letterlijk alle kanten mee uit! Kant ademt romantiek en elegantie uit, en al ben ik eerder een jeansmeisje, ik hou er ook wel eens van, bij de juiste gelegenheid, damesachtig uit de hoek te komen. Een rok zorgt in dat geval meteen voor een ultra vrouwelijke look.

moors-m-6u6a7378

Welk figuur je ook hebt, er is één kledingstuk waar je altijd mee scoort: de kokerrok. De hoge taille en de elegante lengte tot onder de knie verlengen je postuur, het aansluitende model zet je vrouwelijke vormen extra in de verf. Zo’n rok is zowel elegant, als verhuld sexy. Toch twijfelde ik even over de lengte. Meestal blijf ik een stukje boven de knie. Met de leeftijd zijn mijn rokken iets langer geworden, maar hoe langer de rok, hoe korter mijn beentjes. Ik liet de keuze dus aan mijn ventje, en hij ging voluit voor de extra lengte.

moors-m-6u6a7423

Het model was snel gekozen. De Kristy rok van La Maison Victor  is ideaal voor rekbare stoffen. Ik haalde nog wat extra rekbaar kant, een brede elastiek, en een prachtige glanzende voering, ook rekbaar, bij Mertens Mercerie. Omdat het kant doorzichtig is, voerde ik de rok, en ik koos er dus voor, een elastiek in de tailleband te zetten. Een paar uur later was de rok een feit. Ik moet zeggen… Ik herkende mezelf bijna niet. Dat silhouet leek in de verste verte niet op het mijne. Ik had ineens een taille, en heupen!

moors-m-6u6a7399_1

Zo’n mooie rok vroeg om een bijzondere locatie voor de fotoshoot met mijn ventje. De eigenaars waren zo lief ons foto’s te laten nemen in en rond het Kasteel van Zwijnaarde . Ik voelde mij even een heuse prinses, of een filmster op de rode loper…

moors-m-6u6a7474_1

Wat vind jij? Mijn stijl, of niet meer doen?

Tot snel,
Lieve

Kant on top

Bijna 14 februari; Valentijnsdag… en aangezien we hier toch in de kantmaand zitten, dacht ik: “Laat ik mezelf voor manlief eens in een kanten verpakking steken”.

kanttop5Het plan: een leuk kanten topje, met een stofje uit in het Atelier van Queen B. Daar had ik het hele pakketje gekocht, dus stof, picotelastiek en schouderbandjes. Makkelijk dat je daar zelf niet meer achter moet zoeken. De kant is een mooi koninginnenblauw. Ik ben niet zo voor zwart, dus deze kleur maakt me instant vrolijk.

Voor mijn kanten topje had ik het patroon wel, maar ik vond de werkbeschrijving niet. Maar er zijn maar vier patroonstukken aaneen te zetten, dus dat moedt me nog wel lukken. Ik moest alleen maar zorgen, dat ik mijn elastieken er goed aan zet, zodat ze niet te hard spannen. Daar vond ik een goed truukje voor:

  • Neem voor je elastiek 90% van de stoflengte, zodat je wat spanning op de stof krijgt.
  • Markeer je elastiek, door ze op te delen in vier gelijke delen, en doe hetzelfde met je stof (ik gebruik er speldjes voor).
  • Zet dan beide merkpunten op elkaar, en je bent zeker dat je je elastiek overal goed hebt verdeeld.
  • Als je daarna je elastiek met een stretchsteek vastzet, moet je zorgen dat je steeds evenveel  spanning hebt. Zorg dus dat je steeds even hard aan je stof trekt.

Het verder ineenzetten van mijn topje ging snel, maar ik vond dat er iets ontbrak. En aangezien ik  al ervaring had met kanten randjes, dacht ik: hier zetten we gewoon een zwart elastisch kantbandje aan”. Bij Nostex haalde ik 60 cm kant, en knipte het in de breedte in twee, door de tekening te volgen. Nog even vastzetten en hoppa, de afwerking is al veel beter. Ik wil er nog wel een bijpassend broekje bijmaken, om er helemaal een kanten outfit van te maken. Ik heb zelfs nog want kant over… maar dat is waarschijnlijk voor volgende Valentijn, aangezien ik nog geen patroontje heb.

kanntop10

De aan-foto’s krijgen jullie niet te zien…  jullie zullen me op mijn woord moeten geloven, als ik zeg dat mijn topje werd goedgekeurd door manlief…

Hebben jullie een kanten cadeautje voor je partner? Laat het me weten.

Veel Valentijsgroetjes,
Margot

 

Feestelijke t-shirt met kant

Jawel, een oplettende lezer heeft het meteen gespot: ik ging opnieuw aan de slag met mijn fa7678-front-envelopevoriete Burda-patroontje, nummer 7678, dat jammer genoeg nog haast nergens te krijgen is. Sorry dames! Yvette van Droomstoffen en haar blogsters stuurden mij een mooie lap luchtige, middenblauwe tricot. De meiden weten intussen ook al dat blauw mijn lievelingskleur is, en sloegen daarmee de nagel op de kop.

Alleen… zo’n dun stofje vind ik nogal onthullend. Ieder detail van je lichaam tekent af, wanneer je er iets mee maakt. Bij een los model, zoals deze Burda, valt het wel beter mee, maar toch… Ik ging dus op zoek naar ‘camouflage’. Eerder ging ik al eens aan de slag met rekbaar kant, gekocht bij Mertens Mercerie. Ik werkte de mouwen van mijn sweater af, en had nog een mooie lap over. Ideaal dus, om mijn shirt te pimpen! Het werd een beetje puzzelen, maar aan het einde van de rit, had ik net genoeg kant voor de hele voorkant. De mooi afgewerkte rand van de stof, gebruikte in om achteraan ook een kantdetail te verwerken.

moors-m-6u6a5568-giub

Om het mezelf wat makkelijker te maken, reeg ik beide voorpanden eerst aan elkaar, zodat ik het shirt in elkaar kon zetten, alsof de tricot-met-kant één stuk was. Het kraagje achteraan was wat rekken en trekken, stikken en herstikken, maar van daaruit liep alles min of meer zoals het moest. Ik vind het resultaat heel chique en feestelijk. “Precies uit een boetiekje”, vertelde mijn lieve schoonzuster. Een mooi compliment!

moors-m-6u6a5563-giub

Laat het maar snel lente worden, zodat ik het kan dragen… want zo’n fotoshoot aan -3°C is toch maar friskes. Hoewel, het zonnetje scheen, en mijn liefste slaagde er toch maar weer in, mij op mijn best in beeld te brengen (dankjewel schatje!).

Onze romantische kant-maand is vlot gestart, een prachtig t-shirt en een stoere sweater gingen deze post vooraf. Welke creatie vond jij het leukste, en ben je zelf ook al aan de slag gegaan met kant? Ik ben benieuwd!

Tot snel,
Lieve

Sweater met kant

Op het laatste Stoffenspektakel van 2016, kocht ik drie sweaterstofjes: een hele mooie grijze met blauwe sterren en een blauwe met gouden sterren. Al dat sterrengeweld leek mij wat te veel, dus zocht ik een stofje dat erbij zou passen, om dan de mouwen of boordjes af te werken. Jammer genoeg was de verlichting in de hal niet ideaal, en bleken de kleuren helemaal niet samen te passen. De sterren werden verwerkt, en ik bleef zitten met een coupon jeansblauwe sweaterstof, die op zich nogal saai leek.

Op Facebook vond ik inspiratie om de sweater toch wat specialer te maken. Ik zou de mouwen overtrekken met (licht rekbaar) zwart kant van Mertens Mercerie. Ook het patroontje kocht ik bij de superlieve dames, Inge en Nancy. Met Burda Style 6990 maak je vijf verschillende t-shirts of sweater, telkens met raglanmouwen, maar met een andere lengte of kraag. Ik koos voor de versie met rolkraag.

Het is een makkelijk patroontje, al moest ik vanaf de taille naar de heupen toe wel wat innemen, maar op het eind liep het toch even mis. De rolkraag raakte niet over mijn hoofd… Ik vermoed dat het wel lukt met boordstof, maar ik wilde dezelfde stof als de rest van mijn sweater, en die rekte niet voldoende. Gelukkig merkte ik het op, voor ik de kraag aan het shirt naaide. In plaats van een hele nieuwe lap te knippen, zette ik er een stukje zwarte kant tussen aan de achterkant, en dat vind ik eigenlijk nog wel een leuk detail…

moors-m-6u6a5639-giub

Het werd een sweater die ik zowel sportief, als casual chique kan dragen, op een blauwe jeans met sneakers, of met een leuke ketting en oorbellen op een zwarte skinny, en hakken eronder. Een veelzijdig model, en een patroon dat ik zeker vaker ga gebruiken!

moors-m-6u6a5623-giub

Wat vind jij ervan?

Tot snel,
Lieve

PS: Dankjewel, schatje, voor de mooie foto’s!

Februari: aan de kant!

Februari, de maand waarin heel wat van ons op een bepaalde dag toch wel een attentie verwachten, nietwaar dames?

De Valentijnsperiode is ook de perfecte gelegenheid, om eens een themamaand op onze blog te lanceren. Het thema? Wat anders dan dé romantische stof bij uitstek, waar we een vrees-haat-liefdesverhouding mee hebben: kant.

Mouwen met kant

Mijn vrees voor kant had ik al een beetje opzijgezet, dankzij de lingerielessen, maar hoe enthousiast ik ook ben over kant, het duurde nog wel een tijdje, voordat ik het stofje bij mijn naaisels wou betrekken.kanttshirt4

Ik had nog mooie schulpkant van mijn lessen bij Queen B,  maar te weinig om er iets van te kunnen maken, en te veel om weg te gooien. Wat doe je daar dan mee? In plaats van het te laten liggen in mijn stoffendoos, besloot ik het als detail te gebruiken voor een T-shirt, dat ik uit een restje tricot ging maken .

Een kanten detail dus, aan een simpel T-shirt. Mijn moeder vond dat de mouwen van mijn zelfgemaakte T-shirts wat kort waren, dus wist ik  onmiddellijk waar dat kanten detail ging komen.

Het T-shirt uit het Veritas magazine had ik al eens gemaakt, dus dat ging vrij vlot. Mijn schulpkant was een elastische band van 12 cm breed, dus als ik die doorknipte, had ik net genoeg om mijn beide mouwtjes te verlengen, en onderaan nog een band aan te zetten.

kanttshirt3Aangezien het elastische  kant is, gebruikte ik een tricotsteek om mijn kantbandje vast te zetten. Om de uiteinden van het kant iets makkelijker aan elkaar vast te zetten, plooide ik het steeds een halve cm om, om toch iets meer stof te hebben bij het vaststikken.

Gebruik kleine, scherpe naaldjes om je kant vast te zetten, en stik langzaam en geduldig, dan lukt het wel.

Voor de oplettende lezer, die zich afvraagt waar de kanten band onderaan mijn T-shirt is gebleven…. een laatste tip: zet geen warm strijkijzer op elastische kant, want dat smelt letterlijk als sneeuw voor de zon. Dus na die uitschuiver op de valreep… zucht… heb ik de rest van het kant onderaan er maar afgehaald.

Maar voila: ziehier mijn eerste kanten detail.  Misschien een leuk idee om je eens aan kant te wagen?

Tot schrijfs,

Margot

PS: met dank aan Laura De La Colline, voor de prachtige foto’s!