Naais to meet you… de blogversie

Evelien van Sewbidoo staat aan de wieg van de grootste naaimeeting ooit georganiseerd in België en Nederland. “Een beetje zoals Komen Eten, maar dan zonder camera’s of puntentelling”, omschrijft ze het zelf. Daarnaast lanceerde ze ook een online kettingversie, waarbij bloggers drie vragen beantwoorden en het ‘stokje’ doorgeven aan drie nieuwe bloggers.

Het ‘stokje’ kreeg ik van Flaflinko, en mijn antwoord op de drie vragen kan je hieronder lezen:

  1. Wat was je eerste stuk dat je maakte en voor wie?
    Al droomde ik er al jaren van, ik kroop pas echt achter een naaimachine in september 2015. Ik kan mij nog levendig voorstellen hoe klein mijn hartje was toen ik, met lood in de schoenen, richting Boho reed voor mijn eerste naailes. In mijn naaitas alle benodigdheden voor een omkeerbare tas. Dat werd meteen mijn eerste stuk, waar ik twee lessen op zwoegde. Supertrots was ik op mijn tas, en ze heeft intussen al een stuk van de wereld gezien, want ze gaat altijd mee met mij op reis. Ik vrees dat ze nu wel aan vervanging toe is, maar weggooien… neen, dat doe ik niet!img_6472img_6463
  2. Op welk genaaid stuk ben je het meeste trots?
    Goh, da’s een moeilijke vraag… In die twee jaar dat ik naai, heb ik al heel wat dingen gemaakt, het ene al wat meer geslaagd dan het andere. Sommige heel simpel, andere dan weer wat moeilijker, soms ging het snel, soms moest ik lang herkauwen voor het eindresultaat voor me lag. Er zijn al naaisels de vuilbak in gevlogen, terug verknipt of kapot gegaan in de wasmachine… maar waar ik nu het meeste trots op ben? Geen idee.
    Omdat ik geen antwoord kon vinden op deze vraag, heb ik een andere invalshoek gekozen. Het jurkje waar ik mij een heuse prinses in voel is mijn Hanna. Het geeft mij vrouwelijke vormen waar ik het bestaan niet van kende, en de zwierige rok heeft net de juiste lengte om mijn benen voordelig in de verf te zetten.
    © Moors M - 6U6A6979© Moors M - 6U6A6849
  3. Welke naaister/ontwerper/blogger/you tuber/instagrammer zou je graag eens in het echt ontmoeten?
    Over deze vraag moest ik niet lang nadenken. Marjolein van Flaflinko is mijn grote voorbeeld op bloggebied. Ik volg haar al sinds mijn eerste stapjes in de naaiwereld, en vind haar blogposten telkens weer inspirerend. Ze is niet bang zich kwetsbaar op te stellen en een stukje bloot te geven, en maakt prachtige dingen. Haar blog is leuk, vlot geschreven en staat vol mooie foto’s. Daarnaast is ze ook heel geëngageerd. Om de paar maand organiseert ze Let’s Stick Together, waarbij ik al meer dan eens mijn grens moest verleggen. En deze maand heeft ze zowat heel Nederlandstalig blogland zover gekregen de Belgische patroon- en stoffenontwerpers in de spotlights te zetten met Stik Belgique. Marjolein, ik ben fan!Flaflinko

Nu is het mijn beurt om het stokje door te geven. Surf volgende week maar eens naar deze blogs voor de antwoorden!

  • Histoires de Couture begon ik te volgen van zodra ik wist dat ik zou gaan naaien. An-Karlien’s stijl is een inspiratiebron voor mij, en haar blog staat vol tips en tutorials om van elk stuk een kunstwerkje te maken. Ze maakt de mooiste dingen met de stoffen uit haar webshop. Oh, hoe heerlijk moet het zijn om zo’n uitgebreide stoffenkast te hebben om uit te kiezen!
  • Sabrina van de Stoffengalerij is een hele creatieve dame; naaien en stoffen zitten haar in het bloed. Ze toverde onlangs haar garage om tot een heuse stoffenwinkel, en vindt daarnaast wonder boven wonder nog tijd om prachtige dingen te naaien  voor zichzelf en haar kinderen. Petje af voor Sabrina! Haar antwoorden vind je hier.
  • En dan is er nog Davina van Woohoobydavina. Ook al zo’n klassemadam! Organiseren en mensen inspireren zit haar in het bloed. Er rolde al heel wat moois van onder haar machine. Kan zij haar favoriet stuk makkelijker aanduiden dan ik?

En jij? Wat zou jij antwoorden op deze drie vragen? Daar ben ik oprecht nieuwsgierig naar. 

Tot snel!
Lieve

Wat als… je een cadeautje zo leuk vindt, dat je het zelf wil houden?

Sommige mensen zijn zo lief voor je, dat je zin hebt om er iets leuks voor te doen. Gelukkig heb ik nu een hobby waarmee ik af en toe wel eens iets tofs kan maken. Dus als ik schatten van mensen met een plastic zakje-met-kerstprint zie rondlopen, heb ik meteen een idee waarmee ik aan de slag kan!

Ik nam stiekem de maten van het plastic zakje, en herwerkte het patroon van mijn allereerste naaiprojectje bij Boho-atelier. Een mooi stukje zwarte jeans machte perfect met een katoentje uit Ikea. Een omkeerbaar tasje, met zowel binnenin als aan de buitenkant een zakje. Als finishing touch naaide ik aan de jeanskant leuke knoopjes, die mijn hobby perfect illustreren. Niemand zal eraan twijfelen dat dit een handgemaakt cadeautje is…

Het was zo leuk geworden, dat ik heel even in dubio stond… zou ik het niet gewoon voor mezelf houden? Maar neen, die schatten, die er al maanden voor mij zijn, die verdienen iets moois. Zo geschiedde het, dat ik het tasje aan hen gaf, met de woorden: “Ik hoop dat jullie er iets aan hebben, en dat jullie het mooi vinden. Maar mocht het niets voor jullie zijn… dan geef je het maar terug, want ik vind het zelf DE MAX!”

Maak jij wel eens cadeautjes, die je dan toch eigenlijk liever zelf zou houden?

Tot snel,
Lieve

Zonnig Afrikaans shortje

Vanuit het verre Mali daagde Margot ons uit. Ze stuurde ons twee grote dozen vol stofjes, en droeg ons op daar elk twee stuks uit te maken. Eerder maakte ik al een beschermhoesje voor mijn harde schijf en een stropzakje voor mijn snorkel, nu wilde ik eigenlijk graag een kledingstuk maken.

Aangezien het nogal dik katoen is, vond ik dat niet zo vanzelfsprekend. Er passeerden heel wat ideetjes de revue, maar niets wat mij meteen enthousiast aan het naaien deed slaan.

© Moors M - IMG_4980

De blogpost van Pienkel over haar city gym short trok mij over de streep. Zo’n shortje-met-elastiek is superhandig voor een zomers dagje in de tuin, of om snel over je bikinibroekje te trekken op vakantie.

© Moors M - IMG_4973

Al was het geen moeilijk projectje, zelf biais maken is voor mij toch altijd weer een uitdaging. Gelukkig kreeg ik een tijdje geleden van vriendin Veerle een setje biaismakers cadeau, en zat er ook eentje van 18 mm tussen. Net wat ik nodig had in dit project. Toen alles geknipt en voorbereid was, besefte ik wel dat ik het mezelf weer eens moeilijk gemaakt had: probeer maar eens de print te laten doorlopen over een kruisnaad… Maar ook dat is me eigenlijk vrij goed gelukt.

© Moors M - IMG_4970

Het was leuk eens met een geweven stofje te werken voor kledij, maar volgende keer kies ik toch een elastisch katoentje. Je zal mij in België nooit in dit shortje op straat zien lopen (daarvoor is het toch wat te kort), maar al bij al ben ik wel tevreden.

© Moors M - IMG_4987

Wat denk jij? Ben ik geslaagd in de Afrika-challenge?

Tot snel,
Lieve

Pretty in Pink

Ja, roze was voor écht de revelatie van deze zomer! Toen ik bij Toverstof een prachtig zachtroze strechkatoentje ontdekte, kon ik er maar geen genoeg van krijgen. Ik kocht meteen een paar meter, en ging ermee aan de slag. Mijn Odettejurk werd meteen een echte hit voor onze blog. Het tweede jurkje, daar durfde ik de straat niet mee op.

© Moors M - IMG_4618

De rest van de stof deelde ik door twee. Ik maakte twee gelijkaardige maxirokken. Eentje voor mijn vriendinnetje-in-Mali Margot, en eentje voor mezelf.

© Moors M - IMG_4677

Al lijkt zo’n roze maxirok een beetje saai op het eerste gezicht, het zit ‘m in de details. Bij Margot ging ik voor een prachtige elastiek met taupekleurige rozen, voor mezelf gebruikte ik een restje glitterelastiek. Van mijn laatste stukje flexfolie maakte Liesbet opnieuw een vlindertuin, en die beestjes fladderen nu vrolijk rond mijn benen.

© Moors M - IMG_4654

Zo’n maxirok is een snel-klaar-projectje. Foto’s heb ik niet, vandaar dit stappenplan:

  1. Je naait de elastiek dicht op maat van je taille. Goede kant tegen goede kant dichtstikken, de naadwaarde openvouwen, en elk stukje apart met een zigzag vaststikken, zodat alles mooi plat blijft liggen.
  2. Je meet vanaf je taille tot waar je de zoom van je rok wil, rekent naadwaarde bij en knipt die lengte over de volledige breedte van je stof. Ik knipte de lengte tot op de grond, omdat ik een fan ben van het betere hakkenwerk.
  3. Boven- en onderkant werk je af met de overlock of een zigzagsteek.
  4. Je naait de stof dicht aan de zijkant, goede op goede kant. Dit wordt je middenachternaad. De naadwaarde kan je samen overlocken of afwerken met een zigzag.
  5. Dan trek je twee rijgdraden, rimpel je de bovenkant tot hij de omtrek van je elastiek heeft, en zet je elastiek aan rok. Middenachter van de elastiek ligt op middenachter van de rok. Ik koos ervoor, de binnenkant van de elastiek op de goede kant van de stof te leggen, en alles met een onderbroken zigzag vast te stikken. Daarna verwijder je de rimpeldraden.
  6. Omzomen, en klaar!

© Moors M - IMG_4787

De foto’s namen we op vakantie in Gran Canaria. Zelfs op reis zet ik mijn ventje aan het werk… Dankjewel lieve schat!

© Moors M - IMG_4736

Het stappen met zoveel stof rond mijn benen was even wennen, maar ik vind hem zó leuk, dat ik het ervoor over heb. Wat vind jij ervan?

© Moors M - IMG_4689

Tot snel,
Lieve

PS: het bloesje is er eentje van Lola en Liza, gekocht in de solden. Ooit maak ik er zelf zo eentje, maar voorlopig moet ik het hiermee doen…

© Moors M - IMG_4666© Moors M - IMG_4752© Moors M - IMG_4644

Celebrate autumn Blogtour: luchtige maxirok

IMG_1696

Toen Sabrina van De Stoffengalerij mij contacteerde om mee te werken aan haar allereerste blogtour, kon ik dat onmogelijk weigeren. Ik mocht namelijk mijn favoriete stofje kiezen uit haar uitgebreide collectie. Nu moet ik zeggen dat kiezen niet makkelijk was; ze verkoopt zoveel mooie dingen. Uit de vijf stofjes die ik aanduidde, kreeg ik een paar dagen later de Tricot pastel Leaves van Art Gallery toegestuurd.

IMG_1706

Toen ik de stof koos, had ik een jurkje in gedachten. Maar soms vertelt tricot je een heel ander verhaal eens je ze in handen hebt. Ook in dit geval… Ik voelde de zachte, soepele textuur en besloot een lange rok te maken.

© Moors M - 6U6A4486

De rest is geschiedenis. Deze lange rok met tailleband en split is heerlijk om te dragen, en -dankzij de variatie aan pastelkleuren in de stof- ook heel makkelijk te combineren met wit, roze, muntgroen, bruin of grijs. De tricot is ideaal voor dit tussenseizoen: licht en luchtig, maar als je er een truitje bij draagt en een paar stoere laarzen, mag het zelfs een graadje frisser worden.

© Moors M - 6U6A4503

Ook jij kan mee genieten van deze blogtour. Om de herfst te vieren, geeft Sabrina nog tot 8 oktober een mooie korting aan al haar klanten. Ik zou niet aarzelen!

IMG_1697

Wil je meer zien uit de blogtour van de Stoffengalerij? Ook deze dames mochten een stofje kiezen:

Caro (Made by Caro) Tamara (Lunatiek) – Davina (Woohoobydavina)
Majella (madebymazella) – Miss Potting (mamasasewing)

© Moors M - 6U6A4677Tot snel,
Lieve  

PS: Foto’s van Michael Moors

Ik ga op vakantie en neem mee…

Eind september ontvluchtten we het kouder wordende Vlaanderen richting de zon. Een beetje bang voor de sterke wind trokken we naar hotel Lopesan Baobab in het zonnige Gran Canaria, waar de thermometer nog makkelijk temperaturen van 30 graden aangaf.

Voor het eerst sinds ik noodgedwongen een ‘adempauze’ nam op het werk, vond ik er totale rust. De uitputting, de stress, het schuldgevoel en de angst voor wat mij te wachten staat zijn er nog, maar op vakantie kon ik er even afstand van nemen. Even weg van de therapie en het ‘echte leven’ kon ik in dit paradijselijk oord mindful voor mezelf zorgen, mijn nieuw-aangeleerde vaardigheden oefenen en energie opdoen voor wat in het verschiet ligt.

Terugkijkend op het hobbelige parcours van de laatste jaren, weet ik dat mijn creatieve hobby en deze blog twee steunpilaren geweest zijn die ervoor zorgden dat ik recht bleef. Ze boden mij een rustpunt in de ratrace die mijn leven geworden was. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor!

Ik kon dus niet zomaar op vakantie vertrekken zonder deze steunpilaren met mij mee te dragen. Los van het feit dat het superleuk is zelfgemaakte kledij aan te doen, blik ik met deze kleren ook terug op de afgelegde weg…

  • Een jaartje geleden werd ik op slag verliefd op dit heerlijk soepele tricootje met felrode klaprozen. Deze zwierige rok hangt in de zomer nauwelijks in mijn kast, en moest natuurlijk ook mee op vakantie!©Moors M - Sep 1711

 

  • Dit shortje leent zich voor heel wat gelegenheden. Ik maakte het tijdens onze recyclagemaand, en op zonnige dagen grijp ik er steeds naar terug.©Moors M - Sep 1704

 

  • Een twijfelaartje, dit Abby-jurkje.  Gelukkig heb zette ik mijn twijfel opzij, en draag ik het nu geregeld. Heerlijk luchtig, en het voornaamste: wasmachine uit, kapstok op en aandoen! Tijdens de vakantie was het hét ideale avondjurkje.©Moors M - Sep 1703

 

  • Dé revelatie van deze zomer. Toen het viraal ging, was ik verwonderd. Zo’n simpel Odette jurkje, en zoveel leuke commentaren!  Heerlijk om dragen, aan het zwembad op blote voeten of ’s avonds met een hakje onder.©Moors M - Sep 1701
  • Ja hoor, ook aan het zwembad was mijn shortje een welkome gast.©Moors M - Sep 1705

 

  • Last but not least: mijn zilveren Cobalt. Wat een heerlijk shirtje is dit toch!© Moors M - IMG_4487

 

Natuurlijk had ik niet enkel ‘oude’ stukken in mijn valies… We gingen ook een paar keer op stap met nieuwe naaisels, zoals de Cobalt van Blou. Binnenkort zie je hier nog een rok en een shortje verschijnen.

Op vakantie had ik ook mijn derde steunpilaar bij, mijn rots in de branding. Niet alleen blijft hij naast me staan bij elke stap op weg naar genezing, hij zorgt ook keer op keer voor prachtige foto’s van mijn naaisels. Schatje, ik hou van jou!

© Moors M 1712

Wil je meer zien van Michael z’n werk, ook buiten de foto’s die hij voor deze blog maakt? Volg hem dan op Instagram.

Tot snel,
Lieve

Stik Belgique: Bart’s Theo

De Theo van Zonen09 (het patroon) lag al maanden te wachten op een ‘model’. Ik zag overal prachtige exemplaren passeren, en wilde er heel graag eentje maken voor mijn ventje, ooit…. Toen kwam Davina met haar sewchallenge, en Mon Depot trakteerde mij op een prachtige glanzende stof, waarmee ik iets moest maken voor iemand anders. Zelfs nadat ik een supergeslaagde lange jurk maakte voor een vriendin, had ik nog een mooie lap over.

Een hemd, daar had mijn neef Bart wel oren naar. De stof vond hij prachtig en hij wilde graag zwarte drukknoppen, maar hoe het hemd er verder uit zou moeten zien (welke kraag, welke mouwsplit, hoekjes of niet… Het patroon heeft superveel mogelijkheden!), daar kreeg ik alle creatieve vrijheid in. En ik die zo moeilijk kan beslissen… slik.

Logo Stik Belgique

Drempelvrees hield mij tegen eraan te beginnen, tot Marjolein op de proppen kwam met ‘Stik Belgique’. De ultieme stok achter de deur om er eindelijk de schaar in te zetten, al bleek het parcours een stuk moeilijker dan gedacht. Mijn frustratieverhaal kan je hier lezen.

Gelukkig ging het zoals alle bevallingen (heb ik van horen zeggen 😊), en was ik de miserie vergeten, eens ik mijn ‘kindje’ kon bewonderen. Tijdens het uurtje dat ik wachtte tot Bart kwam passen, liep ik tien keer de trap op en af, en stond ik te dansen en te springen van de stress.

©Lieve Deduytschaever 170913 13

Alle inspanningen en de zware ‘bevalling’ ten spijt, is het hemd uiteindelijk toch niet perfect. Het is mooi, dat wel, en alle stukken zitten waar ze zitten moeten. Maar ik had een goed passend hemd van Bart als richtlijn genomen voor de lengte, en afgemeten vanaf de oksel naar de zoom toe. Bleek dat hemd net iets hogere schouders te hebben dan de Theo, die nu dus net een paar centimeter te kort is om gemakkelijk in de broek te dragen. En op heuphoogte is-ie nét iets te spannend. Daaraan zie je dus, dat ik nog totaal geen inzicht heb in mannenhemden.

©Lieve Deduytschaever 170913 11

Gelukkig is Bart een ‘makkelijke klant’ en een superattente man. Hij vond het mooi en gaf mij een dikke knuffel als bedankje. Dat het nét iets te kort is, en een beetje om zijn heupen spant, daar heeft hij geen oren naar.

©Lieve Deduytschaever 170913 08

Als ik terugblik op mijn parcours, kan ik niet zeggen dat ik tevreden ben. Maar als ik mild ben voor mezelf, weet ik ook wel dat het mijn eerste hemd was, en dat het van hieruit enkel vooruit kan. Nu mijn schatje overtuigen, mij een tweede kans te geven 😉.

Marjolein geeft elke week van oktober Belgische cadeautjes weg via een rafflecopter. Zeker de moeite om je kans te wagen.

©Lieve Deduytschaever 170913 09

Benieuwd naar wat de andere deelnemers van deze week uit hun mouw getoverd hebben?

FlaflinkoMijn leven met 4 heldenZowiezohandmadeNaaisgeriefQuerida

Deze week verloot  Marjolein een digitaal patroon van Straightgrain en een papieren patroon van Lieveke & Zus via a Rafflecopter giveaway. Zeker de moeite waard om deel te nemen!

©Lieve Deduytschaever 170913 28

Tot snel,
Lieve

Getest en goedgekeurd: de Cobalt sweater (mét kortingscode)

Toen ik voor het eerst een foto van de Cobalt sweater van Blou zag passeren op Instagram, viel ik uit de lucht… Wat een mooie trui, en ik had er nog nooit van gehoord! Ik nam contact op met de mensen van Blou, en mocht meteen aansluiten bij de lanceringstour van hun allereerste patroontje. Wat een eer!

cobalt_manual_front-600x600

Zelf zou ik het niet mooier kunnen omschrijven, dus ik pik de tekst van hun site: “Cobalt is een heel veelzijdig patroon, met verschillende opties: je kan kiezen tussen een lange of een driekwart-mouw, tussen een bescheiden of een diepere uitsnijding, tussen een V-rug of Y-rug, en tussen omgezoomde mouwen of mouwen met een contrasterende manchet”. Je kunt er dus echt alle kanten mee uit. Bovendien kan je er zowel een t-shirt als een sweater of trui mee maken.

© Moors M - IMG_4472

Het leuke is, dat je dit PDF patroon helemaal naar jouw zin kan aanpassen. Je kiest tussen een A0 en een A4 afdruk (die je dan aan elkaar moet kleven), en kan zelfs kiezen of je het mét of zonder naadwaarde print. Ik ging voor de A0 met naadwaarde, zo hoef ik die al niet meer bij te tekenen op mijn patroon. Handig toch!

© Moors M - IMG_4500

In mijn stoffendoos lag al heel lang een zwierig zilverkeurig tricotje -gekocht bij Toverstof– te wachten op het geschikte project. Te licht voor een truitje, te zwaar voor een t-shirt, leek dit patroon mij ideaal.

© Moors M - IMG_4525© Moors M - IMG_4534© Moors M - IMG_4513

Ik naaide boordjes in dezelfde stof om de elegante Y-hals op de rug af te werken. De draadrichting van de boordjes ligt dwars op die van de rest van de trui, waardoor het licht anders breekt op de stof. Dat maakt het kleurverschil subtiel aanwezig, en zo’n chique stofje heeft niet veel tralala nodig om tot haar recht te komen. Ik koos voor lange mouwen, maar die kan ik makkelijk oprollen tot een driekwart lengte. Zo kan ik het makkelijk aanpassen naargelang de gelegenheid.

cobalt_handleiding-600x600

Het lag zeker niet aan de mooi geïllustreerde handleiding, die mij vlot doorheen het proces leidde, maar het was niet evident alles mooi af te werken De stof leidde haar eigen leven. Na een paar uur zuchten en steunen ben ik wel superblij met het resultaat. Ook mijn ventje is fan, en dat gebeurt niet veel!

© Moors M - IMG_4541

Zin gekregen om zelf aan de slag te gaan met dit prachtige patroon? Je koopt het tijdens de lanceringstour met 15% korting! De code TOUR0917COBALT is geldig tot en met woensdag 4 oktober. Niet twijfelen dus!

© Moors M - IMG_4449

Wil je meer Cobalts zien? Neem dan deze week een kijkje bij:

Tot snel,
Lieve

PS: Foto’s van Michael Moors 😘

 

Gevoerde stropkes

Mijn ventje is een echte waterrat. Als wij op reis zijn, zit ik meestal een boekje te lezen aan het zwembad, en speur ik het water af tot ik een donker kopke boven water zie verschijnen. Mijn ventje zie ik enkel, als hij uit het water komt om iets te drinken, of als we gaan eten.

sea-717487

Zelf ben ik niet zo’n held als het op koud water aankomt. Meestal waag ik mij stap voor stap de trap van het zwembad af, tot het water aan mijn buik komt. Da’s dan het moment dat ik huiverend terugvlucht naar mijn warm plekje op de stoel. Michael vindt dat telkens weer hilarisch. Hij is pas helemaal in zijn element, als we ergens op een pier zitten, vanwaar hij kan snorkelen in zee. Visjes kijken…

©Lieve Deduytschaever 170912 20

Tijdens mijn laatste poging tot snorkelen kreeg ik meer zout water binnen, dan dat ik iets zag onder de waterlijn. Laten we die herinnering dus maar snel vergeten… Toch heb ik mij voorgenomen mijn liefste op de volgende reis tegemoet te komen in zijn passie. Vol goede moed heb ik – net als hij – een snorkel gekocht. Met een stofje dat Margot mij toestuurde vanuit Mali, maakte ik een stropzakje om het ‘onding’ in stijl mee te nemen naar het strand. Ik voerde het met een simpel wit katoentje. Voor Michael geen kleurtjes, maar een zwart zakje, assorti met zijn snorkelset, wit gevoerd.

©Lieve Deduytschaever 170912 09©Lieve Deduytschaever 170912 17©Lieve Deduytschaever 170912 04©Lieve Deduytschaever 170912 18

Benieuwd hoe ik het gemaakt heb? Scrol snel verder naar de fototutorial!

Tot snel,
Lieve


Tutorial gevoerd stropzakje

©Lieve Deduytschaever 170912 27
Meet de lengte en breedte die je nodig hebt voor het zakje, plus 1 cm naadwaarde langs elke zijde. Knip twee maal de buitenstof, twee maal de binnenstof (voering), en twee maal het bovenstukje (breedte van je zakje * 8 cm – dit wordt de tunnel). Knip een stukje koord van drie keer de breedte van je zakje, en een schuivertje waarmee je het zakje stropt.
©Lieve Deduytschaever 170912 28
Stik op 1 cm van de rand, goede op goede kant, drie zijden van binnen- en buitenstof dicht. Laat de bovenkant open. Knip de onderste hoekjes schuin af tot vlak tegen het stiksel.
©Lieve Deduytschaever 170912 29
Leg het bovenstukje met de goede kanten op elkaar, en stik op 1 cm van de rand. Strijk de naadwaarde open.
©Lieve Deduytschaever 170912 30
Stik de naadwaarde langs beide kanten van de naad vast. Zo blijven die flapjes straks mooi op de plaats, als je er met het touwtje moet passeren.
©Lieve Deduytschaever 170912 31
Doe hetzelfde aan de andere rand van het bovenstukje.
©Lieve Deduytschaever 170912 32
Vouw en strijk het bovenstukje dubbel. Duid met kleermakerskrijt een horizontale lijn aan op 1 cm van de bovenrand, en markeer het midden. Daarna meet je langs links en rechts 1 cm af. Dat is waar je ringetjes komen. Verstevig het stukje langs de binnenkant met vlieseline of kleefkatoen.
©Lieve Deduytschaever 170912 33
Plooi het bovenstukje terug open. Gebruik een tang of hulpstukje om de ringetjes stevig in de stof te duwen.
©Lieve Deduytschaever 170912 34
Draai de binnenstof met de goede kant naar buiten. Speld het bovenstukje op de binnenstof, met de ringetjes naar boven en de zijnaden mooi op elkaar. Laat een keergat van 10 cm. Geef een hulpstiksel op 0,5 cm van de rand, zo blijft alles straks mooi op z’n plaats.
©Lieve Deduytschaever 170912 35
Schuif de binnenstof in de buitenstof, met de goede kanten op elkaar. Speld vast en stik door alle lagen heen op 1 cm van de bovenrand. Laat het keergat van ongeveer 10 cm open.
©Lieve Deduytschaever 170912 36
Trek de stoffen door het keergat en duw de voering in de buitenstof. Steek de hoekjes in elkaar.
©Lieve Deduytschaever 170912 37
Steek een veiligheidsspeld door je touwtje, en schuif het geheel, langs het keergat, door de tunnel bovenaan. Steek vervolgens de beide uiteinden door de ringetjes.
©Lieve Deduytschaever 170912 23
Bij het zakje van Michael was de stof te fijn om met ringetjes te werken. Ik koos ervoor om hier de zijnaad een stukje open te maken en het touwtje daardoor naar buiten te laten komen. Maak dan op een cm van boven- en onderrand een dwarsstikel. Zo voorkom je dat de naad verder open gaat.
©Lieve Deduytschaever 170912 38
Plaats het schuivertje over het touw en leg een of twee knoopjes in de uiteinden, zodat het touw er niet terug door schiet. Speld het keergat dicht.
©Lieve Deduytschaever 170912 39
Stik op enkele mm van de rand alles door. Zo sluit je ook het keergat.
©Lieve Deduytschaever 170912 40
Klaar is je gevoerde zakje!

©Lieve Deduytschaever 170912 21

Trotse toiletzak

Ik kreeg enkele maanden geleden van mijn moeder een vijftal meters pauwenstof. Deze stof was in de jaren ’70 een gordijn in onze olijfgroene badkamer. De stof heeft ondertussen vier verhuizen (weliswaar in dozen) overleefd, en ziet er nog steeds picobello uit: een stille getuige van oerdegelijke kwaliteit. Om mijn moeder toch een stukje verleden mee te geven op haar reis naar haar nieuwe heimat Roemenië, besloot ik een mooie toiletzak te maken met de stof die ze al zovele jaren had gekoesterd.

Ik gebruikte hiervoor een fantastische tutorial van Handmade Mieke. De stappen zijn heel erg duidelijk uitgelegd en het resultaat ziet er echt mooi uit. Ik naaide een grotere toiletzak met een voorvak en een binnenzakje. Om zeker te zijn dat de binnen- en buitenstof  bestand zou zijn tegen uitlopende verzorgingsproducten, behandelde ik deze met ‘HG waterdicht voor textiel’.

En of mijn moeder blij was met haar verrassing! Vlak voor ik deze zomer op reis vertrok naar mijn ouders in Roemenië, vroeg ze me om dezelfde toiletzak nog eens te maken en mee te brengen. Geen probleem want stof genoeg. Groot was echter mijn verbazing, toen mijn moeder mij vertelde dat het eigenlijk een cadeautje was voor zichzelf. Ze was het originele exemplaar immers verloren onderweg naar huis, maar durfde mij dat niet onmiddellijk opbiechten. De gelukkige vinder is nu wel een unieke toilettas rijker!

 

PS: Ik gebruikte hetzelfde patroon om de toilettas voor Margot in Mali te maken, weliswaar in een iets kleinere versie. Hiervoor recycleerde ik een hemd in desertstof uit de Stock Americain, met de nodige leuke accenten op de binnenstof.

Hebben jullie ook al eens een toilettas gemaakt? Ik ben nog op zoek naar een goed mannenmodel, dus tips zijn steeds welkom!

Tot schrijfs,
Tatiana