Operatie recyclage

Een aantal jaar geleden begon mijn ventje intensief te sporten, en verloor hij niet enkel heel wat gewicht, zijn lichaam veranderde ook van vorm. Waar hij voordien naar het werk ging in XL, volstond een M ineens. Onnodig te zeggen dat ook zijn uniform rond zijn lijf slobberde. Sindsdien lag er nog een XL hemdvest in zijn kast, als tastbare herinnering hoe het ooit was…

Het hemd was van een uitstekende kwaliteit, en het stofje lag al een tijdje naar mij te lonken. Ik voelde mij een beetje demolitian woman toen ik er uiteindelijk de schaar in zette. Knopen en zakken eraf (amaai, die hemdvesten zijn gemaakt om de eeuwigheid te doorstaan, zo goed vastgestikt!), grote stukken stof eruit knippen, naden en zomen losmaken… Uiteindelijk lag voor mij een mooi stapeltje herbruikbare stukken.

© Lieve Deduytschaever 170425 12

Tijdens mijn ‘zendingen’ in mijn kaki uniform, mis ik toch altijd iets. Waar steek je je kam, haarspelden, zakdoek, lippenbalsem, pilletjes tegen de hoofdpijn, gsm, sleutels, … en portefeuille? Er mogen dan zakken genoeg in ons uniform zitten, ik vind dat toch niet handig. Daarom draag ik zo vaak mogelijk mijn administratief blauw uniform, daar horen tenminste een handtas en een rugzakje bij 😊.

In het boek ‘Mijn tas’ van Elisanna en Fynn vond ik de Jozefien, een leuke draagtas met tal van mogelijkheden. Voor de buitenkant gebruikte ik een groot deel van het rugpand van de vest, en van één voorpand. De binnenkant maakte ik van een restje katoen uit Ikea, dat ik oIMG_8873oit eens gebruikte om een andere tas te maken. Aangezien ik geen hele lange stukken uit de vest kon knippen, koos ik voor een riem in tassenband.

Het werd een heus hindernissenparcours. Ik ontdekte onder andere, dat ik vaak maar de helft van de beschrijvingen lees en dan stappen oversla, of dingen aan elkaar stik op de verkeerde manier. Even was mijn decouvietje weer mijn beste vriend. Ik knipte een te groot stuk van de binnenrits, waardoor ik voor het binnenvak kunstgrepen moest uitvoeren, om het nog in orde te krijgen, en nadien door een hele dikke pak stof moest stikken om alles op z’n plaats te krijgen…

Lessons learned, zoals ze in het leger zeggen: lees wat er staat!

© Lieve Deduytschaever 170425 04

Wat vinden jullie ervan, kan ik in het vervolg in stijl het terrein op?

Tot snel,
Lieve

PS: Ik maakte trouwens een broertje van ‘mijn Jozefien’ voor Margot, in de desert camouflage die ze daar tijdens de job draagt. Wil je weten hoe zij haar cadeautje beoordeelde? Lees deze blogpost!

Shoppen in een tafelkleed

Toen ik mijn moederdagcadeautje afgaf, en vertelde over onze #naaimaandtegenverspilling, vroeg mijn mama terloops: “Kan je misschien zo’n herbruikbare shoppingtas voor me maken? Ik heb nog een mooi tafelkleedje dat je ervoor mag gebruiken”.

Natuurlijk kan ik dat! Mama toonde op Pinterest wat ze mooi vond, en ik ging aan de slag. Ergens onderaan mijn stoffendoos, had ik nog een lichtgrijs linnen tafelkleed liggen, ideaal voor de voering. Een restje van de eerst jurk die ik ooit maakte, kon perfect dienen als contraststof. Jammer genoeg, was er niet genoeg meer, om de handvaten volledig in jeans te maken. Maar hé, zo heeft mijn mama nu wél een unieke shoppingtas 😊.

Ik had de smaak te pakken, en besloot een opplooibare shopper te maken, voor in de handtas, gebaseerd op een boodschappentasje dat ik ooit van Yves Rocher kreeg. Ik tekende de lijnen grotendeels over, boordde af met biais, en plaatste een zakje tussen de handvaten in, met de bedoeling, de tas op die manier weg te bergen. Maar… in al mijn warhoofdigheid, vergat ik, dat het tafelkleed best wel stevig is. Het stofje van de originele shopper, daarentegen, was heel licht en dun. Je voelt het al komen waarschijnlijk… opplooien in het aangenaaide zakje, is geen optie.

Dus maakte ik een bijhorend zakje in het allerlaatste restje jeans, afgeboord met paspel van tafelkleed. Zo is het iets groter dan ik bedoeld had, maar ik weet zeker dat mijn mama nog wel een plekje in haar tas vindt, om dit opplooibare tasje op te bergen.

Wat denk je, zou jij deze tasjes gebruiken?

© Lieve Deduytschaever 170521 31

Tot snel,
Lieve

Een pakkend pakje: van jullie correspondent uit Mali

Bamako in Mali, ’t is maar een slordige 6.000 km van Mechelen verwijderd. Geen probleem voor Twitter, Facebook, Messenger, Skype en alle andere sociale media. Alles wordt gezwind doorgestuurd (als het internet hier tenminste niet plat ligt).

Dus blijf ik vrolijk bestookt worden met alle updates en berichten met mooie maaksels van onze drie dames. Ik ben helemaal mee met al onze naaisels, dus feitelijk is er niet zoveel veranderd… Niet dus.

20170531_213946Ik moet eerlijk toegeven dat kijken naar die mooie dingen zonder er zelf bij betrokken te zijn helemaal niet hetzelfde is. Niet alleen word ik stilaan bezorgd, dat ik na zes maanden de voorkant van een naaimachine niet meer ga onderscheiden van de achterkant, terwijl ons olijke trio met reuzensprongen vooruit is gegaan. Maar zelf niet  betrokken zijn bij de plannen van de girls, niet meer bespreken via telefoon of chat welk stofje het beste zou passen, niet even via Messenger kunnen vloeken omdat je weer verkeerd gestikt hebt, of glimmend van trots je afgewerkte stuk kunnen tonen… het begint na twee maanden te knagen.

Totdat… je plots van je collega’s in de compound hoort dat er weer postpaketten zijn aangekomen. Mijn roommate helemaal enthousiast, omdat ze pakjes verwachtte, maar wat een verrassing als er plots een mooi ingepakt pakje voor mij ligt…20170609_213029.jpg

En wat een complete topper, als je er gewoon DRIE cadeautjes in vindt van onze naaiwonders: een toiletzakje, een handtas en een schrijfblok, allemaal in dezelfde desertstof als het kloffie dat ik hier zes dagen op zeven draag.  Zaaaaalig.

20170609_195318

Vooral de kaartjes bij elk cadeautje, deden me even slikken. Ze hangen nu op mijn kleerkast.  Wauw, ik bof met zulke vriendinnen. De toilettas van Tatiana gebruik ik nu wanneer ik ga lopen (jaja, je kunt gaan lopen in Mali, maar dan moet je dat wel rond zes uur ’s morgens doen, en jezelf een half uur geven om uit te zweten). 20170609_195839.jpg

De handtas van Lieve is perfect als ik naar een vergadering ga, of een korte verplaatsing moet doen. Veel gemakkelijker dan mijn grote rugzak te moeten meezeulen. En ook veeeel modieuzer. Wie zegt dat een militair niet stijlbewust kan zijn?

20170609_195452Met de blocnote van An zit ik gewoon élke vergadering te stoeffen.  Mijn collega’s waren ook vol bewondering voor mijn nieuwste attributen. De kans dat er bijkomende bestellingen jullie kant uitkomen, dames, is dus erg groot.

Voorlopig heb ik nog geen postpakketjes richting België verzonden, maar ik heb hier wel een mooie stoffenmarkt ontdekt… waar ik dringend eens moet gaan snuisteren. Ik beloof jullie girls, dat er dan ook een pakketje jullie richting uitkomt…

Nogmaals bedankt en dikke zweetkussen uit Mali!

Tot schrijfs,

Margot

 

 

 

 

 

Fleurige jeansmandjes

Constant ben ik op zoek naar manieren om orde in de chaos te brengen. Toen ik de pijpen van mijn jeans afknipte, bleef ik met twee mooie stukken stof zitten, waar ik natuurlijk mee aan de slag wilde in de #naaimaandtegenverspilling. In mijn badkamerkast stonden allerlei potjes en doosjes waarin ik alles een plaats gaf, en op Pinterest vond ik een leuk ideetje om daar verandering in te brengen.

© Lieve Deduytschaever 170512 01

Natuurlijk wilde ik er, koppig als ik ben, mijn eigen versie van maken. Dat is net het leuke aan dit snel-klaarprojectje: je kan er eindeloos mee variëren. Ik maakte vier jeansmandjes, alle vier gelijk en toch weer anders. Perfect de maat die ik nodig had voor dat ene en dat andere hoekje in de kast. Zo kregen mijn make-up en haarspulletjes, maar ook mijn gezichtscrèmes, een nieuw mandje.

Telkens als ik de kastdeur openschuif, word ik hier blij van. Ik heb de smaak te pakken… zou de kast van mijn man ook geen opfrissing nodig hebben 😉 ?

Wil je weten hoe ik het aanpak? Hieronder een voorbeeldje, als basis voor je eigen projectje. Veel plezier ermee!

Tot snel,
Lieve

Tutorial

© Lieve Deduytschaever 170512 02
Knip 20 cm van je broekspijp en een voering van 40×20 cm, plus 38×18 cm H630 als versteviging.
© Lieve Deduytschaever 170512 03
Leg de versteviging mooi in het midden van de voering, en strijk ze erop.
© Lieve Deduytschaever 170512 04
Plooi de voering in de lengte met de goede kanten naar binnen, en stik de onderkant dicht. Ook de onderkant van je jeansbuis naai je toe (niet op de foto).
© Lieve Deduytschaever 170512 06
Een zijkant van de voering krijgt een stiksel. De bovenkant blijft open.
© Lieve Deduytschaever 170512 07
Trek de hoek van voering en jeans naar boven, en plooi ze dwars op de gestikte kant.
© Lieve Deduytschaever 170512 08
Je naad komt in het midden van een gelijkbenige driehoek te liggen.
© Lieve Deduytschaever 170512 10
Meet langs beide benen van de driehoek 6 cm, en zet een merktekentje op die plek.
© Lieve Deduytschaever 170512 11
Trek, speld en stik een lijn tussen beide merktekens. Nu heb je echt een driehoekje.
© Lieve Deduytschaever 170512 12
Knip de punt van de driehoek af. Doe hetzelfde met beide hoeken van je jeans.
© Lieve Deduytschaever 170512 13
Plooi de jeans met de goede kant naar buiten, en steek die in de voering, goede kanten op elkaar.
© Lieve Deduytschaever 170512 14
Speld voering en jeans op elkaar. Stik door op 1 cm van de rand en laat een keergat van 10 cm.
© Lieve Deduytschaever 170512 16
Keer alles weer binnenstebuiten.
© Lieve Deduytschaever 170512 17
Je ziet nu de voering en de buitenkant van je mandje.
© Lieve Deduytschaever 170512 18
Duw je voering in het jeansmandje, vouw de stofjes van het keergat naar binnen, speld dicht en stik alles door op een paar millimeter van de rand.
© Lieve Deduytschaever 170512 20
Plooi de rand een stukje om, en klaar!

Bootcut wordt shortje

Al een tijdje wilde ik aan de slag met mijn oude jeansbroeken. Maar… zelfs al zijn ze te groot, of was er ooit een andere reden om ze opzij te leggen, emotioneel liep ik steeds weer tegen een muur. Want ‘ze zijn toch nog goed, en ga ik ze op die manier niet kapot maken’?

© MOORS M -3975

Maar… ik ben uiteindelijk gezwicht voor mijn creativiteit en nieuwsgierigheid. Die ene bootcutbroek, net iets te los rond mijn heupen, leende zich uitstekend voor een recyclage-werkje. Ik trok naar Toverstof voor een strookje rekbaar kant, en naar Veritas voor opstrijk-attributen, voor ik mijn moed verzamelde, en er de schaar in zette.

Het resultaat overstijgt mijn stoutste verwachtingen. Al jarenlang ben ik op zoek naar het ideale jeansshortje. In de winkels vind je bijna uitsluitend exemplaren tot net onder de bilnaad, of tot op de knie. Geen van de twee modellen flatteert mij, dus kies ik meestal voor een rokje. Maar deze short, die ga ik deze zomer dragen, tot hij van mijn billen valt :-).

© MOORS M -4058

Benieuwd hoe ik het gedaan heb? Lees verder onder de tekst, voor een stap-voor-stap fototutorial.

Wat vind jij ervan? Heb jij zelf ook al eens kledij verknipt tot iets nieuws? Laat het me snel weten, ik ben benieuwd!

© MOORS M -3999

Tot snel,
Lieve

Tutorial

© Lieve Deduytschaever 160925 01
Als je het hebt, neem je een shortje uit de kast, om de lengte af te meten. Heb je dat niet, dan meet je op je been af, waar je kniplijn moet komen.

© Lieve Deduytschaever 160925 02

© Lieve Deduytschaever 160925 03

© Lieve Deduytschaever 160925 04
Aan de hand daarvan, meet je de lengte van binnen- en buitenbeen, en knip je de pijpen eraf.

© Lieve Deduytschaever 160925 05

© Lieve Deduytschaever 160925 06
Meet de omtrek van je broekspijp, en knip de strook kant op lengte. Stik de korte zijden door, goede kant op goede kant.
© Lieve Deduytschaever 160925 10
Speld het kant op je afgeknipte broekspijp, met de naad van het kant op de binnennaad van je broek. De randen afwerken is niet nodig, aangezien de rest van je broek ook een ‘used look’ krijgt. Bovendien zullen de rafels niet snel onder je kantboord uitkomen.

© Lieve Deduytschaever 160925 06 bis

© Lieve Deduytschaever 160925 07
Je kan het kant er met de machine aanstikken met een lange smalle zigzagsteek. Kies een garen in dezelfde kleur, en volg de golvende rand van het kant. Je zal zien, dat het nauwelijks opvalt. Nog mooier is het natuurlijk, als je het onzichtbaar met de hand opnaait.
© Lieve Deduytschaever 160925 08
Fixeer de onderkant van je broek met een klein handsteekje aan het kant. Zo blijft je boord mooi op de plaats, en gaat hij niet opkrullen.

© Lieve Deduytschaever 160925 11

© Lieve Deduytschaever 160925 12
Haal op één van de achterzakken de gele stiksels eruit. Onder de stiksels, is de originele kleur van de stof nog zichtbaar, een leuk accent.

© Lieve Deduytschaever 160925 13

© Lieve Deduytschaever 160925 16
Strijk de strijkapplicaties, aan de hand van de bijgeleverde handleiding, op één achterzak, en op het muntzakje van de voorzak.
© Lieve Deduytschaever 160925 18
Trek de broek aan, en duid met kleermakerskrijt aan waar je een gaatje in je jeans wil knippen.
© Lieve Deduytschaever 160925 19
Speld een stukje kant aan de binnenkant van je broek, zodat het volledige gat gevuld is, en je langs alle kanten nog een centimeter over hebt.
© Lieve Deduytschaever 160925 20
Stik met een lange smalle zigzag rond het gat, om het kant op z’n plaats te zetten. Het is niet evident, je hebt niet veel plaats, maar met een beetje prutswerk lukt het wel. Het hoeft niet mooi te zijn, want straks zie je er niets meer van.
© Lieve Deduytschaever 160925 21
Gebruik je decovitje, om de randen uit te rafelen tot aan de stiknaad.
© Lieve Deduytschaever 160925 23
Dit is het resultaat, de rest van de verwering zal snel genoeg in de wasmachine gebeuren. Je ziet dus niets meer van de stikrand rond het gat…

© Lieve Deduytschaever 160925 25

© Lieve Deduytschaever 160925 24
En hier is het resultaat!

© MOORS M -4109

Restjes geritst

Restjes… Iedereen heeft ze en iedereen houdt ze bij, want je weet maar nooit. Je zou het toevallig maar eens in de vuilbak hebben gekieperd en de dag erna met een lumineus idee op de proppen komen waarbij je net dat ultieme stukje stof had kunnen gebruiken!

Dus houden we ze maar bij… tot die restjes een grote restjes-stapel wordt waar je niet omheen kan kijken en ze grandioos in de weg komen te liggen.

Ik geef toe, ik heb een grote restjes-manie… Zo recupereer ik alles gaande van stof tot knopen, ritsen, haakjes, clipsen, … Af en toe moet ik alles opnieuw reorganiseren om nog een overzicht te hebben van wat ik nu precies allemaal bijeen heb gespaard en kom ik op die manier leuke verassingen tegen. Met de hulp van pinterest of YouTube wordt al dat gereoganiseer een fijne activiteit en krijgen die restjes beetje bij beetje een doel.

Zodoende maakte ik van de restjes van de poppendraagzak en een gerecupereerde rits uit een versleten kussen een praktisch mini-etui. Juist groot genoeg voor wat schrijfmateriaal en het past perfect in mijn computertas.

Door de felle rode kleur valt hij meteen op in die zwarte zijzak én laat dat nu net de kleuren van de genie zijn! Wie dacht dat ons werkmilieu enkel door camouflage-kleuren wordt beheerst zit er dus naast. Het zit hem ook hier in de details.

computertas

Hoe houden jullie die restjes-stapel onder controle? Wie weet ligt er misschien bij mij wel een restje te wachten op één van jullie rest-projecten, dus deel ze gerust!

 

Gastblogster,

An

Herbruikbare wattenschijfjes

De Girls in Uniform blikken vol verwachting vooruit na4284920-Globe-in-a-recycling-icon-Stock-Photoar juni. Want in de ‘Naaimaand tegen verspilling’ trekken we voluit de kaart van de recyclage. We weten allemaal, dat we de aarde slechts te leen hebben, en dat onze consumptiemaatschappij de aanwezige grondstoffen stilaan uitput. Laten wij nu net zo’n leuke hobby hebben, waarmee we heel makkelijk oude spulletjes een nieuwe bestemming kunnen geven. Daarom bloggen wij in juni een hele maand met de hashtag #naaimaandtegenverspilling. Kriebelt het om mee te doen? Laat het ons weten, wij zijn heel benieuwd!

Net als de meeste vrouwen, gooi ik maandelijks talloze wattenschijfjes de vuilnisbak in. Daar moet toch iets aan te doen zijn? Het ideetje had ik al een paar keer zien passeren op het Internet, en ik was meteen wild enthousiast: herbruikbare wattenschijfjes!

Aangezien ik voor elke ‘poetsbeurt’ twee wattenschijfjes gebruik, baseerde ik mij op deze werkwijze, maar paste ik de vorm aan, zodat mijn creatie twee schijfjes groot werd. Het maakte het bovendien makkelijker om aan het einde van de rit alles mooi weer dicht te naaien, want ik ben niet zo’n held in mooie rondjes stikken 😊.

Ik verknipte een oude handdoek voor onderkant en vulling, en gebruikte de laatste restjes van mijn sterrensweater binnestebuiten voor een zachte bovenkant. Op die manier heb ik een wollige kant om mijn ogen te ontshminken, en een iets hardere kant om de rest van mijn gezicht elke dag lichtjes te scrubben.

© Lieve Deduytschaever 170511 16

Aangezien ik voor mijn job geregeld ergens anders slaap, maakte ik meteen een handig opbergzakje op maat van de wattenschijfjes. Dat paste net uit het allerlaatste restje van mijn sweater. Zo kunnen de wattenschijfjes in stijl mee op reis!

© Lieve Deduytschaever 170511 24

Heb je zelf zo’n praktisch recyclage-ideetje? Of blog je met ons mee onder #naaimaandtegenverspilling? Geef ons een seintje, wij staan te popelen om jouw ideetje eens uit te proberen!

Tot snel,
Lieve