Ditte is eentje van lange adem

In maart 2016 werd ik verliefd op de Ditte-jurk uit La Maison Victor (LMV). De twijfel sloeg echter toe omwille van mijn rondere figuur en mijn gebrek aan ervaring in het hertekenen van patronen. De redding kwam er echter in de vorm van een XL editie van enkele damespatronen uit de LMV in 2017 en ja hoor, ook de Ditte-jurk pronkte in deze editie!!! Nu was het duidelijk voor mij: ik moest kost wat kost dit patroon maken! Wist ik veel dat er nog een lange weg moest afgelegd worden…

Tijdens een bezoekje met Lieve aan het Stoffencircus in 2018 vond ik de perfecte rekbare donkerturquoise denim en eenmaal thuis tekende ik ijverige het patroon in een verschillende boven- en ondermaat. Tijdens ons naaiweekend met de Sewbees te Malle in 2019 werden de verschillende onderdelen geknipt en werd een deel van het voorpand gestikt. En toen viel alles stil.

Lees verder Ditte is eentje van lange adem

Stijlvol op reis in een Burda jurk

De tijd om zomerjurkjes te maken was al lang voorbij, toen wij in november een reisje boekten naar Boa Vista in Kaapverdië. Ik had een prachtige geweven viscose crêpe van Lady McElroy liggen, en ging in mijn talloze patroonboekjes op zoek naar een gepast patroontje.

Jurk 107 uit Burda Style 05/22 had al een paar keer mijn aandacht getrokken, maar de maten gaan vanaf maatje 36 en ik heb een kleinere maat nodig. Omdat de jurk in mijn ogen toch vrij ingewikkeld in elkaar zit, én omdat er een rits in de zijnaad zit, durfde ik er niet aan te beginnen. Toch voldoet het patroon verder aan al mijn eisen: mouwtjes, geen te diep decolleté, wijde rok… zodat ik ermee op de fiets naar het werk kan, volgende lente of zomer. Ik besloot het erop te wagen.

De jurk maakte ik de dag voordat we ’s nachts het vliegtuig op zouden stappen. Een beetje een stressprojectjes dus… zeker omdat ik, zoals gevreesd, toch wel wat aan passingen moest doen. Tegenwoordig kies ik vaak voor bovenstukken met middenachter naad, omdat ik daar ook altijd overschot heb door mijn holle rug. De overwijdte in het bovenlijf nam ik weg op twee plaatsen: een deeltje in de rugnaad, en een deel in de zijnaden. De ene zijnaad maakte ik al snel dicht, zodat ik de jurk zo goed mogelijk kon passen, en zo besliste ik ook aan beide zijkanten een dikke centimeter weg te halen. Op die manier heb ik nog voldoende bewegingsruimte, maar floddert de jurk niet te veel rond mijn bovenlijf.

Natuurlijk moest ik daarna ook de rokpanden in dezelfde zin aanpassen. Omdat ik de wijdte onderaan wilde behouden, nam ik bovenaan de centimeters in, maar tekende ik een rechte lijn van daaruit naar de originele punten van de zoom. Bedgrijp je wat ik bedoel?

Bijna aan het einde van alles, moest ik de rits inzetten in de zijnaad, onder mijn oksel. Zoiets had ik nog nooit gedaan, maar achteraf gezien vind ik het makkelijker dan een rits op de rug, die ik vaak de hele dag tegen mijn ruggegraad voel schuren. Toch was het even spannend, want zou de trekker niet prikken onder mijn oksel? Maar neen hoor… ik slaagde erin de rits volledig blind in te zetten (ja, daar ben ik best fier op!) en uiteindelijk zit de jurk perfect.

De LadyMcElroy stof was een plezier om mee te werken. Ik hou van crêpe, omdat die meestal wat minder kreukt dan gewone viscose. En wat blijkt? De stof voelt heel zacht en natuurlijk aan, en is makkelijk te strijken, maar kreukt toch wel een beetje als je gaat zitten. Toch is dat geen enkel probleem, want dankzij de levendige print, zie je het bijna niet.

Tijdens de fotoshoot zette de wind zich af en toe onder mijn rok. Die is schuin van draad gesneden, en flapt dus vrolijk alle kanten uit. Met deze jurk voel ik mij echt ultra vrouwelijk, zonder te veel bloot te geven. Van de stof heb ik nog een stukje over, dus niet schrikken als je ineens nog een rokje of leuke short ziet passeren. Al denk ik, dat ik toch ga wachten tot het weer wat warmer is…

Tot snel,
Lieve

Lekker casual in een sweater jasje

Je zal het misschien niet geloven, maar één van de redenen waarom ik ooit begon te naaien, is omdat ik geen leuke truien vond. In eerste instantie heb ik een paar jaar gebreid, maar ik val vaak buiten de maten van de breipatronen, en aanpassen lukte mij niet zo goed. Bovendien was ik vaak wekenlang aan het breien om pas aan het einde van de rit te beseffen dat de trui te groot was voor mij. Naaien bevalt mij dus veel beter.

De Knip van augustus 2022 kocht ik omdat daar een meerkeuzepatroon in staat voor een blazer. Zo’n patroon bestaat uit verschillende basisstukken die je zelf kan combineren zoals je wil. In dit geval kan je kiezen hoe lang je het jasje maakt, en combineer je het lijf met verschillende mouw-, kraag en andere opties. Zo kan je met dat ene boekje heel wat verschillende jasjes maken. Ideaal!

Lees verder “Lekker casual in een sweater jasje”

Layla – klaar voor de herfst

“Deze herfst is een lange spijkerrok helemaal on trend”, schrijft La Maison Victor op de website over de leuke kuitlange Layla rok. Al loop ik meestal wat achter op de mode, met deze trend ben ik volledig mee!

Blauw is mijn kleur, dat zal jij als aandachtige lezer van Girls in Uniform wel al begrepen hebben. Al raden mijn vrienden mij soms aan eens iets anders te doen, de kleur zal mij nooit vervelen. Deze leuke jeans-met-print vond ik al prachtig toen ik de stof op de Minerva site zag, en in het echt bekoorde hij mij nog meer. Of het een rok of een broek zou worden, daar was ik nog niet uit…

In La Maison Victor van september-oktober 2022 stond de Layla, en die trok meteen mijn aandacht. In een tijdperk waar oversized wel de norm lijkt, is een aansluitende rechte rok een verademing voor mij. De mooie lijnen, de zakken in voor- en achterpand en de knopen vooraan, alles vond ik leuk. De combinatie met de leuke jeansstof was bijna vanzelfsprekend.

Lees verder “Layla – klaar voor de herfst”

Glitter en glammer in een zelfgemaakte jurk

Omwille van de corona-pandemie was het al een tijdje geleden, maar eind oktober konden we eindelijk opnieuw naar het ‘Belgian Air Force Galabal’. Dé gelegenheid om mij schaamteloos te laten gaan in kapsel, make-up én kledij. Want nergens anders zie je vrouwen in mooiere jurken, en feesten alle mannen perfect uitgedost in smoking of ‘spencer‘, zoals de galakledij van de luchtmacht heet.

Mijn ventje was fotograaf van dienst tijdens het bal, dus schreef ik Girl in Uniform Margot en één van onze beste vrienden, Erwin, in voor de avond. Natuurlijk wilde ik het liefste in een zelfgemaakte jurk naar het bal gaan, maar dat bleek niet zo evident te zijn. Ik heb een paar patronen liggen van klassieke avondjurken, maar geen enkele vond ik geschikt voor de avond. Het kan zijn dat ik drempelvrees had, maar ik zag mezelf niet rondlopen in zo’n klassieke prinsessenjurk.

Selfie in het hotel, vlak voor ik naar het bal vertrok.
Mijn ventje zou mij anders niet herkennen als hij mij tegen het lijf liep in de feestzaal ;-).
Lees verder “Glitter en glammer in een zelfgemaakte jurk”

Scheef gaan met Sadie

Hoera, het is herfst! Ik bedoel, verdorie, de zomer is voorbij. (Maar we moeten positief blijven he.) Ik heb eerlijk gezegd niks met dit seizoen; het vallen van de blaadjes en de mooie herfstkleuren… Beuhh! ‘t Is koud, nat en grijs, dus ik zit weer af te tellen naar mei (en ik heb nog wel even te gaan 🥴).

Het enige leuke aan de herfst is het feit dat we weer lange rokken kunnen dragen. Ik ben gek op die dingen en hoop dat lange jurken en rokken nog een paar jaar in het modebeeld blijven.

Lees verder “Scheef gaan met Sadie”

In de ban van Zynah – GIVE-AWAY

Eigenlijk heb ik meer dan tassen genoeg en kan ik er maar eentje tegelijk gebruiken. Ik ben dus heel selectief geworden in wat ik wil testen en wat niet. Maar toen Sandeep van Kaur Threads mij vroeg om de Zynah te testen, zette ik de aanvankelijke weerstand snel overboord.

Sinds ik voor het eerst gecontacteerd werd door Sandeep, ben ik grote fan van haar patronen. Ik heb een tijdje -omwille van de drukte thuis en op het werk- niet kunnen testen voor haar, en dat vond ik heel erg jammer. Ook de Zynah test kwam eigenlijk niet op het juiste moment, maar omdat ik meteen verliefd werd op de tas, en ik geen drie keer achter elkaar “neen” wilde zeggen, besloot ik er tijd voor te maken.

Lees verder “In de ban van Zynah – GIVE-AWAY”

Pietra – en het verhaal gaat verder

Als een broekenpatroon goed past, zal ik het bijna zeker opnieuw gebruiken. Want dat een broek op mijn lijf geschreven is… dat gebeurt zelden of nooit! De Pietra van Closet Core Patterns had ik eerder dit jaar gemaakt en goedgekeurd. Toen deze leuke linnen-viscose van Minerva in de bus viel, wist ik dus wat ik wilde maken.

Een patroon nog een keertje gebruiken, niet moeilijk, toch? Wie mijn vorige Pietra bekijkt, ziet echter dat er iets mis is gegaan… Wat ik draag, lijkt wel een volledig ander model! Wil je weten hoe dat komt? Lees dan vooral verder.

Ik werk niet vaak met een papieren patroon en meestal neem ik het patroon toch nog eens over op patroonpapier. Zo is het heel erg duidelijk dat het patroon al eens gebruikt is, en kan ik makkelijker aanpassingen doe naar de toekomst toe. Maar toen ik mijn vorige Pietra maakte, kreeg ik het lumineuse idee om het patroon gewoon uit te knippen. Ik had niet veel tijd en geen zin om te tekenen, dus koos ik voor de ‘luiewijven-methode‘.

Lees verder “Pietra – en het verhaal gaat verder”

Bex – makkelijk stijlvol en allesbehalve mannelijk

In het boek ‘I love rokjes en broeken‘ van Fran Vanseveren staat heel wat moois. Ik maakte eerder al de Kira en combineerde de Bex broek met een bovenstuk uit een van haar andere boeken tot een leuke pyjama. Toen ik deze mooie Punta di Roma van Minerva in de bus vond, greep ik terug naar het boek voor een leuke broek.

Sinds een paar jaar (Nvdr: de Corona epidemie is daar niet vreemd aan) werk ik vaak van thuis uit. Raar maar waar: sindsdien draag ik ook nog zelden jeansbroeken en kies ik keer op keer mijn zelfgemaakte broeken, die zoveel beter passen. Comfort in stijl, dat streef ik na.

Lees verder “Bex – makkelijk stijlvol en allesbehalve mannelijk”

Een jasje met rits – heerlijk deze herfst!

Thuis draag ik graag comfortabele maar toch ‘nette’ kledij. Met de koude winter in het vooruitzicht, en de frisse herst die we nu doormaken, vond ik het opnieuw tijd om een lekker warm vestje met rits te maken.

Ik duikelde Burda Easy 02/20 nog eens op, want daarin staat het ideale patroontje. Ik maakte het vestje eerder al, en draag dat nog steeds heel graag. Niks leuker dan een patroon opnieuw gebruiken, want dan weet je al op voorhand dat het kledingstuk goed zit.

Lees verder “Een jasje met rits – heerlijk deze herfst!”