De Girls ontwerpen een ‘Lieve’-jurk

Af en toe waag ik me eens aan een experiment… Ik was helemaal gek op een roze strechkatoentje, gekocht bij Toverstof, en wilde er een jurk met spaghettibandjes mee maken. Een patroon had ik niet meteen voorhanden, dus waarom zou ik mij niet baseren op het jurkje dat ik eens maakte, overgetekend van een bestaand exemplaar? Ik haalde het patroontje van toen boven en knipte de stof.

Maar… ik was vergeten dat het eerste jurkje toch wel heel aansluitend was. Lees: het sloot om mijn lichaam als een korset, en een push-up bh was niet meer nodig! Toen ik de roze panden in elkaar stikte en voor het eerst paste, kon ik nauwelijks ademhalen. Verdorie, wat nu gedaan? Ik kon er natuurlijk een rokje van maken, want vanaf de heupen was het ok, maar dat is toch eeuwig zonde van de mooie stof?

Gelukkig trokken mijn vriendinnen en ik een paar dagen later naar de Kempen, voor een weekendje vol naaiplezier. Er zat niets anders op dan een strook stof in de zijnaden van mijn onafgewerkte jurk te naaien. An had nog wat fournituren nodig voor haar project, dus trokken we met een bon uit de goodybag gezwind naar Miss Anaïs. Ik vond er een prachtig stukje stof, waarvan ik vermoed dat het kant is… Een beetje duur, maar gelukkig had ik niet zoveel nodig en kregen we -dankzij de bon- een korting van 20%.

FullSizeRender

Wat volgt, is een heel parcours van naaien, passen, opnieuw stikken, terug passen… Telkens kon ik rekenen op de assistentie van mijn twee vriendinnetjes. De jurk werd letterlijk op mijn lijf gemaakt. Zonder hen was het nooit gelukt. Dankjewel, An en Liesbet! Als ik eens iets terug kan doen…

© Moors M - 6U6A7143

Jammer genoeg weet ik wel zeker, dat ik dit jurkje niet ga dragen. Het is toch wel heel apart geworden… In mijn ogen is het een kruising tussen een communiejurkje (een beetje bloot, maar ik heb het dan over de combinatie van de stoffen) en een sexy nachtkleedje. Intussen heb ik er de schaar in gezet. Deze mooie stoffen krijgen binnenkort een andere bestemming.

© Moors M - 6U6A7122

Heb jij dat ook wel eens, dat er ogenschijnlijk niets mis is met een naaisel, maar dat je het toch niet wil dragen?

© Moors M - 6U6A7232

Tot snel,
Lieve

PS: Het slechte gevoel dat ik bij de jurk heb, is zelfs zo erg, dat ik niet de straat op durfde voor de foto’s. Mijn ventje en ik bleven dus binnen de grenzen van ons eigen tuintje. Michael Moors slaagde er toch maar weer in, er iets moois van te maken. Bedankt schatje!

© Moors M - 6U6A7285

 

 

Versteld… op vakantie (deel 1)

Het zal je maar voorvallen… op vakantie vertrekken met je naaimachine en dan tot de constatatie komen dat je die broodnodige stroomkabel/pedaal bent vergeten…!

Het overkwam de eigenaars van onze vakantiebestemming. Misschien wel de leukste toevalstreffer voor mij! Want dat onderdeel past nu net wel in mijn bagage! Ik kreeg een vrijblijvende vraag waar ik maar al te graag op inging, hoewel… het project omhelsde een paar gordijnen op maat te maken in de mooie erker.

IMG_0996b

Moet dat nu juist iets zijn wat ik nog nooit gedaan had… dus ik vertrok niet onvoorbereid op vakantie. Het kernwoord van dit project was METEN. Bij aankomst nam ik dan ook eerst alle mogelijke maten op en bestudeerde het materiaal dat ik ter beschikking kreeg.

 

 

Gelukkig had ik voor mijn Brother Innovis 100 ook een minder geavanceerde naaimachine gebruikt en vond ik snel terug hoe ik die draadspanning weer moest afstellen en die onderdraad ophalen zonder eerst de handleiding te moeten doornemen.

Maar zoals altijd, schuilt er altijd wel een verrassing om de hoek… na het spelden van de boordband over de twee panden kwam ik 20cm tekort… :-s ; gelukkig vind je hier overal van die winkeltjes met snuisterijen en kon ik na een dagje zoeken terug aan de slag.

 

 

Het gordijn moest in twee panden tot iets boven de grond komen, gefronst worden dmv de boordband en helemaal naar rechts kunnen schuiven voor het muurtje waar de glaspartij begon. Wat denken jullie…? Ik vind het alvast geslaagd…

 

 

 

Groetjes,

gastblogster An

Zachte hardeschijfhoes – tutorial

Een tijdje geleden daagde Margot ons uit vanuit het verre Mali… Ze stuurde een doos vol ‘lekkers’ naar ons toe, en droeg ons op per girl twee stuks te maken uit de prachtige Afrikaanse stoffen.

©Lieve Deduytschaever 170801 07

In het begin zat ik nogal met de handen in het haar. Het zijn hele stevige katoentjes, en ik naai zelden met geweven stoffen. Maar na de brillenhoesjes die ik maakte voor mijn schoonmoeder, had ik de smaak te pakken. De foto’s voor de blog bewaar ik op een externe harde schijf, die overal mee naartoe gaat. Een glanzend exemplaar, dat intussen vol krassen staat. Daarom bedacht ik, dat ik de schijf maar beter goed zou beschermen, en het idee was geboren.

©Lieve Deduytschaever 170819 21

Uit mijn stapeltje stoffen koos ik het minst evidente exemplaar. Stoffen waarbij ik rekening moest houden met de print, mijdde ik tot nu toe als de pest. Maar ik moest er toch ooit eens mee aan de slag, dus waarom nu niet? Recht bleek op geen enkele plek recht in dit katoentje, dus de uitdaging was nog nét iets groter. Het werd een heel gepuzzel om de patronen op de juiste plek te knippen, en de print dan nog overeen te laten komen. Soms schuift er wel eens een streepje op, terwijl dat net eronder wél overeen komt… Maar het is me vrij goed gelukt, en ik ben heel tevreden met het resultaat.

©Lieve Deduytschaever 170819 22

Handig, dit zakje, vooral omdat ik het bijhorende kabeltje meteen een eigen vakje gegeven heb. Deze neem ik van nu af aan vol vertrouwen overal mee naartoe!

©Lieve Deduytschaever 170819 20

Zelf aan de slag? Scroll dan vooral verder voor de foto tutorial…

Tot snel,
Lieve

Tutorial voor een harde schijf van 12,5*7,5 cm

©Lieve Deduytschaever 170819 01
Knip alle patroondelen: buitenstof en voering van de klep (11*13 cm), H630 vlieseline klep (10*12 cm) – buitenstof en voering van het voorvak (13*13 cm) – buitenstof 2x (16*13 cm) – H630 vlieseline 2x (15*12cm) – voering 2x (16*13 cm). In totaal heb je dus 11 stuks geknipt.

Strijk vlieseline op de voorkant van de klep en op de buitenstoffen van het hoesje. Het voorvak moet niet verstevigd worden.

©Lieve Deduytschaever 170819 02
Stik drie kanten van de klep, goede kant op goede kant, op 1,2 cm van de rand. De hoekjes knip je schuin af.
©Lieve Deduytschaever 170819 03
Keer de klep naar de goede kant en strijk plat.
©Lieve Deduytschaever 170819 04
Stik de twee stukken van het voorvak goede kant op goede kant langs de bovenkant dicht.
©Lieve Deduytschaever 170819 05
Keer en strijk plat.
©Lieve Deduytschaever 170819 06
Plaats het voorvak op de goede voorkant van het hoesje. Zorg, indien nodig, dat de print mooi doorloopt. Rijg beide stukken op 0,5 cm op elkaar.
©Lieve Deduytschaever 170819 07
Naai voor- en achterkant van de hoes langs drie kanten aan elkaar. Laat de bovenkant open. Knip de hoekjes schuin af (zoals bij de klep) en keer naar de goede kant.
©Lieve Deduytschaever 170819 08
Schuif voering in buitenstof, en plaats de harde schijf in het zakje. Zo kan je nagaan of de afmetingen kloppen. Want het zakje mag niet te nauw aansluiten, maar je schijf mag er ook niet zomaar uitschuiven…
©Lieve Deduytschaever 170819 09
Haal alles weer uit elkaar, en duw de hoeken van buitenstof en voering plat, zodat de naden op elkaar liggen. Mijn schijf is 2 cm dik, dus ik stik op 1 cm van de hoek. Knip het hoekje af.
©Lieve Deduytschaever 170819 10
Op die manier bekom je zowel bij voering als bij buitenstof een rechthoekige bodem.
©Lieve Deduytschaever 170819 11
Om de print mooi te laten doorlopen, leg je de klep nu op zijn plaats. Steek alle stukken opnieuw in elkaar, inclusief harde schijf. Op die manier hou je rekening met de dikte van de harde schijf. Indien nodig, knip je de open kant een stukje bij. Haal alles nadien weer uit elkaar.
©Lieve Deduytschaever 170819 12
Rijg de klep, goede kant op goede kant op de buitenstof, aan de achterkant van het hoesje. Stik op 0,5 cm van de rand.
©Lieve Deduytschaever 170819 13
Schuif de buitenkant in de voering, goede kanten op elkaar. Je ziet dus de binnenkant van de voering, en de klep ligt tussen de twee stoffen.
©Lieve Deduytschaever 170819 14
Stik voering en buitenstof aan elkaar, op 1 cm van de rand. Laat een keergat in de achterkant van het zakje.
©Lieve Deduytschaever 170819 15
Keer alles naar de goede kant en duw de voering op zijn plaats (let vooral op de hoekjes). Het keergat is voorlopig nog open. Controleer, met de harde schijf in het zakje, of alles mooi op zijn plaats zit.
©Lieve Deduytschaever 170819 16
Vouw de rand van het keergat naar binnen, en speld de opening dicht.
©Lieve Deduytschaever 170819 17
Stik alles door op enkele mm van de rand. Zo sluit je meteen het keergat.
©Lieve Deduytschaever 170819 18
Plaats de kamsnaps of drukknopen op 1 cm van de rand in het midden van de klep, en meet waar het andere stukje moet komen in de stof van het voorzakje. Als het goed is, is dat ook op 1 cm van de rand en exact in het midden, maar mocht het niet overeen komen, kan je dat knopje makkelijk iets verplaatsen. 
©Lieve Deduytschaever 170819 19
En klaar is het zachte harde schijf hoesje!

Stuur je ons een foto van jouw creatie? Ik ben benieuwd!

Let’s sti(c)k together – back to school

Onder leiding van Marjolein, naait een groepje blogsters elke maand rond een thema of een aantal criteria. Vorige maand naaide ik deze outfit, nu moest ik op zoek naar iets in het thema ‘Back to school’. Toen ik het thema voor het eerst zag, zat ik met de handen in het haar… maar dankzij een duwtje in de rug van Marjolein herself, zag ik dan toch het licht!

18157163_10211358990223802_4807226239215224763_n

Als ik terugdenk aan mijn schooltijd, heb ik niet enkel hele leuke herinneringen aan drie zalige jaren op Don Bosco TI, maar ook aan het grootste deel van mijn jeugd, dat ik op de Onze-Lieve-Vrouw-Visitatie doorbracht. Vanaf het eerste kleuterklasje tot in het vierde middelbaar zat ik ‘bij de blauwkes’. Inderdaad, donkerblauw en wit overheersten toen mijn (eerder beperkte) kleerkast. Intussen zijn heel wat jaren verder, en is blauw nog steeds mijn lievelingskleur. Ik heb dus geen trauma’s overgehouden aan mijn uniformjaren.

17883700_10155123517303788_1329591170233455005_n
Vierde studiejaar – OLV Visitatie Sint-Amandsberg –  Rara, wie ben ik?
Don Bosco 95-96
Zesde middelbaar – Don Bosco Technisch Instituut Sint-Denijs-Westrem

Waarom geen ode aan mijn blauw-witte uniform, bedacht ik? De rok, daar moest ik niet lang over nadenken…

© Moors M - 6U6A8569

Toen ik nog bij Boho naaide, maakten we als tweede stuk een gevoerd rokje. Ik koos voor een rechte rok met tailleband, figuurnaden en rits achteraan. De stof was een licht grijsblauw, maar bleek nogal moeilijk te combineren met de rest van mijn garderobe. Ik verfde het rokje dus donkerblauw in de wasmachine, en het resultaat kon mij wel bekoren… al zouden de ‘nonnekes’ hem op school waarschijnlijk veel te kort gevonden hebben.

© Moors M - 6U6A8478

Bij Toverstof kocht ik een prachtige lap zijde, waar ik niet meteen een patroontje op kon plakken. Ik ging op zoek naar inspiratie, en werd verliefd op de V-Neck Tank 02/2017 #106A van BurdaAl twijfelde ik nog om eraan te beginnen, want het leek mij nogal een moeilijk patroon, terwijl ik nog nooit met zijde gewerkt had…

© Moors M - 6U6A8481

Mijn drempelvrees bleek terecht. Al bij het knippen merkte ik dat de stof fel verschoof en rafelde. Spelden en naalden lieten gaatjes achter, en ondanks het feit dat ik een microtexnaald gebruikte, had mijn machine af en toe moeite met de stof. 

© Moors M - 6U6A8562Bovendien moest ik leren werken met een rolzoomvoetje, want volants en onderkant zijn afgewerkt met een fijn zoompje. Ook de afwerking van de mouwtjes was nieuw voor mij. Het resultaat is niet perfect, maar ik ben wel fier op mijn doorzettingsvermogen in dit project. Jammer genoeg vindt mijn ventje het maar niets… Geen idee dus, of ik het vaak zal dragen.

In mijn trip down memory lane besefte ik ineens, dat ik van kleins af aan, en van zodra ik er zelf iets over te zeggen had, hakken droeg. Niet zo hoog als nu natuurlijk, maar jullie zullen het met deze moeten doen… al zouden mijn ouders in die tijd toch eens gefronst hebben, mocht ik zo naar school gegaan zijn!

© Moors M - 6U6A8535

Wat denk je, ben ik geslaagd in de uitdaging?

© Moors M - 6U6A8440

Tot snel,
Lieve

PS: Voor de foto’s combineerde ik het blauw-witte uniform van de Visitatie met Don Bosco als locatie. Ik vond het super dat ik daar foto’s mocht nemen, want het was zeker 10 jaar geleden sinds ik daar een voet binnen zette.

Bedankt aan Peter, voor de toelating, en aan Michael Moors voor de -alweer- superleuke foto’s!

© Moors M - 6U6A8434

Weten wie de andere deelnemers zijn?

FlaflinkoUnique MariekeGirls in UniformYjonisTwo OwlettesJust Just10Nathalie’s NaaiselsWoohoo by DavinaLarthMimalokiNaaizWollebolViTessBlogliesjeTante Fee196Sewing à la carte HutseprutsQueridaBlogrevolutionBij OogappelsienLunatiekCrealiefjesMiss PixieStokstaartje doet het zoJust DelphineMamadammekeMiel de FleurStoffenspulletjes Noxeema Khadetjes Wilwarin Made with Love

Een bloemenweide om het lijf

Zomerjurkjes… kan je er ooit genoeg van hebben? Al maakte ik deze zomer al heel wat luchtige outfits, zoals mijn Hanna, een Odettejurk en een fleurig rokje-met-top, toch lonkte dit prachtige bloemenstofje zo verleidelijk naar mij tijdens een van mijn uitstapjes naar Toverstof.

©Lieve Deduytschaever 170720 01

Hoe mooi ik de tricot ook vond, de zoektocht naar een gepast patroon ging niet over rozen. Pas toen ik blogde over mijn strapless glittertop, zag ik het licht! Waarom niet meegaan met de off-shoulder trend, waar ik zo’n fan van ben? Ik nam het patroontje er terug bij, en hertekende de top-met-schouderstuk naar een A-lijn jurkje. Ik legde het patroon van de Lieve-jurk op dat van de top, plakte ze aan elkaar, en knipte in één beweging voor- en achterpand tegen de stofvouw.

De rest is geschiedenis… Voor ik het wist, stond ik dit fleurige jurkje te showen.

©Lieve Deduytschaever 170806 08©Lieve Deduytschaever 170806 05©Lieve Deduytschaever 170806 12

Toch ben ik niet echt overtuigd. Die blote schouders… Wat denk jij, is dit niet te jeugdig voor een veertigjarige girl?

Tot snel,
Lieve

PS: De aandachtige lezer merkte natuurlijk meteen een stijlbreuk op… Moeilijk hoor, zo zonder ‘mijn’ fotograaf op stap. Niemand die zegt: “Schatje, je rok ligt niet goed” of “Je hoofd nog wat meer draaien, dat is mooier”. En dezelfde fotokwaliteit zal ik zonder hem natuurlijk nooit bereiken… Deze fotoreeks bestaat uit selfies, gemaakt in de tuin van mijn ouders. Bedankt, papa en mama, voor de mooie locatie!

©Lieve Deduytschaever 170806 18©Lieve Deduytschaever 170806 16

Afrika challenge vanuit Mali

Post krijgen in operatie (militair jargon voor een buitenlandse opdracht) is altijd leuk. Ondanks de skypegesprekken en de chats, kan er eigenlijk niets tippen aan een pakje en een kaartje vanuit Belgenland. Aangezien ik hier al een paar schitterende pakjes heb gekregen van vrienden en collega’s, maar ook van de girls, dacht ik: “Misschien is het nu eens mijn  beurt om een pakje op te sturen”.

Maar een pakje met wat? Ah, stofjes natuurlijk, en daar hebben ze er in Mali veel van. Ik kijk al maanden mijn ogen uit, hoe elegant de Afrikaanse dames hier gekleed lopen. Lange rokken of strakke kleedjes met de meest drukke en fleurige prints…  ze staan er schitterend mee. Yep, de trots en fierheid van een Afrikaanse vrouw, we kunnen er soms nog iets van leren. Ik voel me altijd een boerin in mijn militaire, niet-getailleerde  woestijnkloffie met bottines. Niet echt de meest elegante kledij.

Soit, Afrikaanse stofjes fascineren me dus. De gekste kleurencombinaties, de meest schreeuwerige patronen, je ziet het hier allemaal liggen en hangen op markten en in winkels. Om te watertanden. Maar… mocht ik met sommige van die prints rondlopen, zouden velen me hoofdschuddend nakijken. Ik sta niet met grote dessins, en geef me geen geel of oranje, want ik zie er onmiddellijk ziek uit. Maar… ‘t is wel eens een uitdaging om er iets van te maken natuurlijk.

33414085916_2544013e93_o
Foto MINUSMA

De challenge voor mijn naaimaatjes was gevonden: wat maken de dames van Afrikaanse stofjes? Even polsen of de girls het allemaal zagen zitten, en ik kreeg niets anders dan dolenthousiaste reacties. Het kleurenschema was voor iedereen feitelijk dezelfde: alsjeblieft geen geel. Met die beperking trok ik naar verschillende winkels.

Het resultaat: een boel stofjes; sommige met traditionele prints, en andere wat meer midden-oosters getint. Alles in een dozen gestopt en naar België gestuurd met een briefje: “Hier zijn de stofjes: elke girl krijgt de opdracht om twee naaisels te maken. De tweede en grootste eis: amuseer jullie erbij!”

14278570397_3b8842a469_o
Foto MINUSMA/Marco Dormino

De meeste stoffen zijn drie à vier meter lang, dus de dames kunnen bepaalde stofjes delen, mochten ze dat willen. Ik moet wel eerlijk bekennen: niet alle stofjes die ik heb gekocht zijn in die dozen naar België beland. Ik heb er lekker een paar achtergehouden voor mezelf…

Ik ben alvast benieuwd wat ze er van vinden en wat ze ermee maken. We houden jullie in ieder geval op de hoogte.

Tot schrijfs,
Margot

 

‘Fanmail’ – altijd leuk!

Een tijdje geleden stuurde Daniëlle uit Blokzijl in Nederland me een berichtje. Ze volgt onze blog al een tijdje, is zelf volledig in de ban van het uniform, en wilde wat meer weten over ons militaire leven. Haar zoontje is namelijk helemaal gek van het leger en camouflage. Geïnspireerd door de tas die ik maakte uit het versleten uniform van mijn ventje, zette ze zelf ook de schaar in het kaki uniform van een vriend.

Het resultaat van haar harde werk is té mooi om niet met jullie te delen. Ze haalde een desert en een kaki uniform uit elkaar, en naaide een superstoere outfit voor haar stoere zoon Thijs. Zowel het shirt als de broek verknipte ze, om daarna zoveel mogelijk details te herwerken op jongensmaat. De broek maakte ze op basis van een patroon uit de Knip, en daarvoor mixte ze heel leuk beide camouflageprints.

Zie hem eens stralen, haar legergekke Thijs! Dit is een outfit, die hij nog heel trots zal dragen. Misschien komt hij wel eens langs op één van de opendeurdagen van het Belgische Leger?

En raad eens? Er ligt nog een projectje te wachten bij Daniëlle… Wij zijn alvast heel erg benieuwd!

IMG_0571

Bedankt Daniëlle, voor je verhaal en superleuke foto’s!

Tot snel,
Lieve

Mijn lieve Hanna

Toen See You at Six in 2016 de superschattige roze viscose-met-streepjes op de markt bracht, was ik meteen verkocht. Maar ik twijfelde nog of roze wel mijn kleur was. Intussen weet ik wel beter, en op de feestelijke opening van de Stoffenknop in Merelbeke kocht ik zonder aarzelen een mooie lap.

© Moors M - 6U6A6786

Vlak voor haar vertrek naar Mali, hadden Margot en ik nog een fotodate in Antwerpen. Margot had nog snel haar Hanna afgewerkt, en het model stond haar zo mooi, dat ik meteen wist, waar mijn viscose heen zou gaan.

© Moors M - 6U6A6712

De Hanna uit La Maison Victor mei-juni ‘16 heeft een aansluitend lijfje, een mooie V-hals en een zwierige rok. Het bovenstuk heeft prachtige lijnen, dankzij de figuurnaden in voor- en achterpand. Eens ik zag hoe prachtig het Margot stond, twijfelde ik er niet aan, dat het ook een goed model voor mij zou zijn. Wij hebben namelijk min of meer dezelfde maten, handig toch? Maar de schaar erin zetten, dat was weer een drempel. Want ik heb in geen eeuwigheid nog met iets anders als tricot gewerkt voor kledij…

© Moors M - 6U6A6849

Ook werken met een beleg, een blinde rits, en een blinde zoomsteek was voor mij weer even nadenken. Alles bij elkaar, nam het proces toch wel wat tijd in beslag. Het zou ook kunnen, dat ik iets verkeerd geknipt had, want mijn rugpand was veel breder dan het voorpand, dus dat moest ik oplossen. Het armsgat gaapte een beetje onder mijn oksels, maar met wat prutswerk is dat nu ook in orde.

© Moors M - 6U6A6841© Moors M - 6U6A6739

Toch had ik het gevoel, dat er iets ontbrak. Roze is inderdaad mijn kleur, maar zonder accentje, vind ik het vaak nogal vlak. Voor mijn tuniek maakte ik een tijdje geleden een ceintuur van glitterelastiek (ooit een cadeautje van Droomstoffen, tijdens de eerste blogmeet georganiseerd door Davina), en die maakte het jurkje ineens af. In combinatie met killerheels, voel ik mij helemaal in feeststemming!

© Moors M - 6U6A6979

Eén nadeel: de viscose vraagt heel wat strijkwerk, en eens ik ga zitten, is ze meteen gekreukt. Laat dat nu nét iets zijn, dat mij enorm stoort. Ik vrees dus, dat dit exemplaar mijn kleerkast niet vaak zal verlaten, en dat is toch wel jammer voor zo’n leuk jurkje.

© Moors M - 6U6A6692

Wat denk jij, zouden die kreukels jou storen, of moet ik het gewoon zorgeloos dragen?

© Moors M - 6U6A6882

Tot snel,
Lieve

PS: Aan de foto’s hangt nog een leuk verhaaltje… Aangezien ik een gestreken look wil op mijn foto’s, was een ritje in de auto, wegens het kreukelgevaar, natuurlijk geen optie. Mijn ventje en ik gingen dus zonder concreet doel te voet de buurt verkennen, op zoek naar leuke fotolocaties. Tijdens de shoot vlogen alle militaire vliegtuigen ineens pal over ons hoofd, op weg naar Brussel voor het militaire defilé. Een heel bijzonder moment voor twee luchtmachters! Eén minpuntje van de wandeling… op de terugweg, hebben mijn killer heels mij écht bijna vermoord 😊.

© Moors M - 6U6A6759

 

Mijn naai-uitdaging: de Esther, mijn hoodie

Nog voor ik had toegezegd om gastblogster te worden, had ik toegezegd om met Lieve en Margot deel te nemen aan het naaiweekend. Ik zag er al volledig naar uit. In mijn hoofd althans… want ik kon maar niet beslissen wat ik dat weekend zou gaan maken.

Iets eenvoudigs, dat niet te veel voorbereiding vereist, en waarvan ik misschien meerdere stuks zou kunnen maken. Of juist iets moeilijks, met het risico dat het een hoofdbrekend huzarenstuk zou worden. De tijd -en dus het tekort aan voorbereiding- heeft me ertoe aangezet om juist gebruik te maken van de hulp van de andere deelneemsters; voor een keer geen mannenwereld dus…!

Na het uittekenen van het patroon (veritas – creatief magazine nr 7 naaien), bleek het al mis te gaan… geen stof genoeg! Gelukkig kon ik rekenen op die dolle madam, Wendy, die ook nog overal op onze foto’s bleek te staan. De binnenkap werd dus samen met het middenstuk van de buitenkap in een ander bijpassend kleurtje gestoken.

Het naaiweekend was ook dé uitgelezen gelegenheid om een overlock uit te testen. Voor een cola werd dit geregeld met Liesbet, die het gewaagd heeft om met die twee militairen samen te hokken voor het weekend. Ik was onmiddellijk verkocht, zowel qua afwerking als qua snelheid! De overlock kreeg onmiddellijk een hoger plaatsje op mijn verlanglijstje.

IMG_1581

Dankzij de goodiebag en de vrijgevigheid van Pia, kon ik de kap afwerken met koord en ringetjes. De extra accentjes die ik wilde in de afwerking, en de onvermijdelijke torn-fases hebben mijn hele naai-weekend gevuld… tot op de laatste minuut!
(Er moest toch iemand de laatste zijn 😀)

IMG_1583

IMG_1579

Maar wat een onbeschrijfelijke voldoening… de tips en tricks van mijn naarstige medenaaisters hebben mijn drempelvrees fameus de kop ingedrukt, en het aantal sterretjes naast een patroon maken al veel minder indruk. De sterren op mijn hoodie daarentegen des te meer!

Ben jij ook al zo’n naai-uitdaging aangegaan? Wat was jullie project en hoe heb je het er vanaf gebracht?

 

Gastblogster
An

 

Mister Sandman, bring me a dream

Al naai ik meestal kledij voor mezelf, de laatste tijd durf ik het steeds vaker aan, andere wegen in te slaan. Zo maakte ik al een paar T-shirts voor mijn neefjes, een kruippakje en een broekje voor de jongste van mijn schoonzusje, en tassen voor Margot en mijn mama. Steeds weer sla ik in de stress, want ik ben er tot nu toe nog nooit in geslaagd iets perfects af te geven… en dan ben ik bang, dat de andere partij er niet blij mee zal zijn.

Maar, ondanks die angst, ben ik wel steeds blij als de reacties meevallen. Dus toen onze petekindjes op bezoek kwamen, negen en elf, vroeg ik aan de kleinste of ik een onesie voor hem mocht maken. Aan Wolf dacht ik zelfs niet, want tieners zijn over het algemeen niet zo gek op zelfgemaakte kleren, hoorde ik van mijn schoonzus. Maar nog voor Lou kon reageren, zei de oudste: “Ik heb nog geen onesie”. De boodschap was duidelijk: ik moest op zoek naar een stofje, dat de goedkeuring van Wolf kon wegdragen.

© Lieve Deduytschaever 170614 22

Gelukkig ken ik mijn petekind een beetje, en spotte ik bij Mertens Mercerie al snel een Hilco tricootje, op zijn lijf geschreven. Op zoek dus naar een leuk patroontje. Wolf is lang en gespierd, maar wel erg slank voor zijn leeftijd. De Sandman Jumpsuit uit Ottobre Kids 6/2015 ging tot maatje 146, maar ik verlengde mouwen en broekspijpen met een paar centimeter, en zo zou het -hoopte ik- perfect passen.

Maar oh, wat heb ik gesukkeld bij de eerste stap van het naaiproces… Een polosluiting was totaal nieuw voor mij, en het kostte mij niet minder dan drie proeflapjes, voor ik het aandurfde. Ik kreeg gelukkig een mooie handgetekende stap-voor-stap handleiding van mijn lieve schoonzus (dankjewel Annelies!), en dit filmpje loodste mij verder door het proces heen.

Ook de afwerking van de hals met een bies, was voor mij de eerste keer. Helemaal foutloos is hij dus niet, mijn leuke onesie, maar ik ben toch heel blij met het resultaat, en mijn neefje past er perfect in!

© Moors M - 6U6A1377

© Moors M - 6U6A1400© Moors M - 6U6A1423

Wat vind jij ervan?

Tot snel,
Lieve

PS: Foto’s van het levende model, alweer, van Michael Moors! De andere maakte ik zelf… kwestie van mijn ventje niet constant te ‘misbruiken’ voor onze stoere meidenblog.