Mijn meme’s Jacky

Begin april werd mijn grootmoeder -92 jaar jong- ziek en begon ze aan haar laatste reis. Al begreep iedereen dat het tijd was, dat ons memeetje terugkeek op een lang leven vol geluk -maar ook met veel verdriet- en dat ze blij was dat ze nu mocht gaan… toch was het afscheid heel erg zwaar.

Meme en Lieve - mei 2013
Foto mei ’13

Als oudste kleinkind heb ik een leven vol mooie herinneringen aan mijn meme. Haar liefde voor mij, voor heel haar familie, haar glinsterende ogen, haar deugnieterij, haar levensvreugde, die zal ik altijd bij mij dragen. Al zag ik ze niet zo vaak meer de laatste jaren, nu ze er niet meer is, mis ik haar vreselijk.

Net als de rest van de familie mocht ik in haar huisje gaan kijken wat ik als herinnering aan haar wilde meenemen. In de zetel lag een beige-met-bruin Ikea dekentje. Het leek mij de perfecte basis voor een trui of een vestje, dus ik nam het mee naar huis.

APC_0937

Het dekentje was grof geweven en heel soepel. Ik besloot een Jacky vestje van La Maison Victor te maken, maar vond het wel nogal slap en doorzichtig voor dat doel. Een voering zou het wat meer body geven en ook de afwerking zou mooier zijn. Ik ben namelijk niet zo’n fan van een beleg…

© Moors M - IMG_8565

Bij De Stoffenknop vond ik een leuke viscose-tricot die, ondanks de stijlbreuk, toch perfect bij het dekentje paste. Ik kocht meteen wat extra, want het leek mij leuk het vestje te combineren met een jurk. Het pailettenlint voor de afwerking van de randen kocht ik bij Mertens Mercerie.

© Moors M - 6U6A0257

Op zich is het Jacky vestje heel makkelijk te maken. Het patroon is niet ingewikkeld en de beschrijving van LMV is uitgebreid. Ik moest wel even nadenken hoe ik de voering zou aanpakken, maar met wat opzoekingswerk bleek ook dat niet zo moeilijk. Ik nam twee centimeter in aan de rugnaad omdat het vestje toch wat losjes om mijn lijf hing, maar voor de rest was de pasvorm heel goed.

© Moors M - 6U6A0264

Het naaien was wel vrij emotioneel… Naast mijn naaimachine staat een foto en het rouwkaartje van mijn meme. Bovendien beeldde ik mij in dat haar geur nog in het dekentje hing, ook al had ik het gewassen. Ik was bang het mis zou gaan met het jasje en ik zo het dekentje zou verpesten. Maar gelukkig liep alles min of meer zoals het moest.

© Moors M - IMG_8512

Alleen bleek mijn eerste idee juist: het dekentje is niet zo geschikt voor een vestje. Zelfs met voering valt het te slap. Ik had het volledig moeten verstevigen… Ik ging dus op zoek naar een leuk haakje, zodat ik het vestje dicht kan doen en het niet zo vormeloos open valt. Mertens Mercerie heeft een groot assortiment leuke sluitinkjes en daar vond ik mijn gading.

© Moors M - 6U6A0309 (1)

Met de rest van de viscose maakte ik de Lina jurk van La Maison Victor. Ik twijfelde of het wel een goed model was voor mij, omdat het nogal recht leek en ik zo al vrij weinig vrouwelijke vormen heb. Maar wie niet waagt…

© Moors M - IMG_8557

Dit wordt deze zomer zeker en vast mijn lievelingsjurkje! De combinatie van de print en de stofkwaliteit maken het een uit-de-wasmachine-op-de-kapstok-en-weer-aan jurk.

© Moors M - 6U6A0290

Ook de combinatie met de Jacky vest werkt, al ben ik misschien eerder fan van een combinatie vest-top-broek.

© Moors M - IMG_8493

Wat denken jullie?

© Moors M - 6U6A0267

Lieve meme, het verdriet om je vertrek zal nog heel lang blijven nazinderen… Maar dankzij de gesprekken over jou met de familie, dankzij jouw nalatenschap in zoveel kleine dingen, zal je altijd dicht bij mij blijven. Ik hou van jou, memeetje… met heel mijn hart.

Tot snel,
Lieve

Mijn lieve Louisa

Voor 90% ben ik een selfish sewer: de trouwste klant van mijn naaprojectjes ben ikzelf. Maar na een tijd wordt je kleerkast wat te klein en begin je toch uit te kijken naar andere modellen om te delen in je naaiwoede.
IMG_20180402_102217962Toen ik bij Stitch and Co het patroon zag liggen van dat schattige Louisa jasje van Compagnie M, kreeg ik het idee om ons petekindje eens te verwennen met een schattige jas. De Louisa coat heeft een leuke retro uitstraling, maar je maakt hem zo modern of retro als je zelf wilt.

Els verzekerde me dat het patroon goed te doen was, dus nodigde ik ons petekindje en haar mama uit om bij Stitch and Co de stof te komen uitkiezen.

Blijkbaar heeft Elise een zeer goede smaak, want ze koos een klassevolle geweven stof met een subtiel glittertje in. (Nvdr: Die dame gaat later geld opdoen als ze gaat shoppen, oog voor mode zit er nu al in…)

Als voering kocht ik roze bontstof en dito voering voor de mouwen. Een roestroze glitterpaspeltje uit Veritas maakte het geheel af.

Mijn kleine uitstap naar Mali zorgde ervoor dat de Louisa coat wat vertraging opliep. Gelukkig had ik de patroondelen nog niet geknipt, dus na mijn terugkeer toog ik aan het werk… met twee maten groter dan ik initieel voor Elise had gepland.

Ik koos de retro versie met een tulip kraag en paspels op de rug en op de zakken. De kap besloot ik weg te laten en als sluiting koos ik voor een rits, zodat ze die knopen niet allemaal moet los doen.

De beschrijving van de Louisa was vrij duidelijk te volgen, hoewel ik bij de zakken en de ritsflap toch wel even in mijn haar heb zitten krabben. Maar wat een leuk resultaat; meisjesachtig, retro en apart. Een klein bloempje met een knoop gaf nog een laatste pittig detail.
IMG_20180402_102604401_HDRTen huize Elise was iedereen enthousiast, inclusief onze kleine dame. Het jasje is duidelijk nog een klein beetje te groot voor haar, maar tegen het najaar heeft ze waarschijnlijk weer haar volgende groeistuip gehad, en komt dat in orde.

Mijn Louisa is geen winterjas (hoewel je er wel voor kan opteren om er nog een winterversie van te maken), maar het zal zeker niet de laatste keer zijn dat ik dit manteltje maak. Mijn petekind is ook een meisje, dus het volgende ‘slachtoffer’ is al gevonden.

 

Ook al eens een Louisa gemaakt? En ook zo tevreden van?

Tot schrijfs,

Margot