Een jurkje voor de herfst

Al werk ik vooral met de patronen van Bel’Etoile, La Maison Victor en FibreMood, af en toe kan ik het niet weerstaan de Burda’s te doorbladeren als ik in de winkel ben. Valt mijn oog dan op iets leuks, dan neem ik het natuurlijk mee, ook al neem ik mezelf telkens weer voor geen extra patronen of boekjes meer te kopen. Net als stoffen shoppen is boekjes kopen een kleine verslaving…

Doorgaan met het lezen van “Een jurkje voor de herfst”

Een hoopvol cadeautje

In deze onzekere tijden, waar social distancing de norm geworden is, vind ik het meer dan ooit belangrijk dat je mensen op een andere manier een hart onder de riem kan steken. Onvoorstelbaar, dat vrouwen overal ter wereld nu een kind op de wereld zetten, maar geen babybezoek krijgen. Geen enthousiaste oma’s die holderdebolder verliefd worden op hun kleinkind, geen vrienden of neefje die over de rand van de wieg komen loeren…

© Lieve Deduytschaever 200305 03

Een van mijn collega’s werd voor het eerst oma. De laatste weken van de zwangerschap mocht ze niet meer op bezoek bij haar dochter en ook na de bevalling was bezoek niet toegestaan. Dat weegt heel zwaar voor haar.

© Lieve Deduytschaever 200305 11

Doorgaan met het lezen van “Een hoopvol cadeautje”

Een eenvoudig Burda jurkje… eind goed, al goed!

Het Burda 6910 patroon lag al een hele tijd te wachten op een plaatsje in mijn ellelange to-do lijst. Het was mijn ding wel, zo’n aansluitend model met rimpels rond het middel die het jurkje toch wat specialer zou maken.

© Moors M - 6U6A5347-3 Doorgaan met het lezen van “Een eenvoudig Burda jurkje… eind goed, al goed!”

Lady in blue – part II

Never change a winning team, luidt het gezegde. Dingen die mij goed staan, worden hier wel vaker verschillende keren gemaakt. Zo struikel je hier de laatste maanden over Isa sweaters, hebben Margot en ik een tijdje de ene Aster na de andere gemaakt en komt ook de 7678 van Burda Young geregeld terug, al is dat intussen al even geleden.

© Moors M - 6U6A4945

Helemaal in het begin van mijn ‘naaicarrière’ maakt ik de 7678 in verschillende versies. Ondertussen zijn die versleten of om een of andere reden in de kledijcontainer terecht gekomen. Toch vind ik het nog steeds een superleuk patroontje. Hoog tijd dat ik mij er nog eens aan waagde!

© Moors M - 6U6A4907 Doorgaan met het lezen van “Lady in blue – part II”

Mechelse bib gaat retro

Onze bib in Mechelen heeft een hart voor naaisters. Je kan er in alle rust verschillende naaitijdschriften doorbladeren en er je patronen overnemen.
Sinds een jaartje hebben de bibmensen de lat nog een beetje hoger gelegd en er een twist aan gegeven: naast de hedendaagse zelfmaakmode kan je ook de retro toer opgaan met patronen uit de jaren ’50 tot ’80.

Doorgaan met het lezen van “Mechelse bib gaat retro”

Opnieuw een klein indiaantje

De grootmoeder van Michael is Cheyenne indiaanse. Bomma Blauwe Wolk herontdekte op latere leeftijd haar roots en gaf die cultuur mee aan haar familie. Voor haar kleinkinderen is ze Bomma Indiaan en haar nakomelingen zijn fier op het indiaanse bloed dat door hun aderen vloeit.

© Lieve Deduytschaever 181031 11

Toen Michael’s nichtje Karen beviel van haar zoon Léan kregen we een heel leuk geboortekaartje thuis gestuurd. Het gaf mij en mijn ventje inspiratie voor een passend geboortecadeautje. Doorgaan met het lezen van “Opnieuw een klein indiaantje”

Bustier van Burda

Heb jij ook zo van die gekke projectjes in je hoofd die je dolgraag wilt uitvoeren omdat het je gewoon eens leuk lijkt? Ik wel. Een korset maken bijvoorbeeld. Lijkt me zo tof maar ook enorm moeilijk.

img_20181125_141338412479280041151401066.jpg

Totdat ik een Burda bustierpatroon zag liggen, waarvan de moeilijkheidsgraad leek mee te vallen. Gewoon doen, dacht ik. Ik besefte heel goed dat mijn eerste poging waarschijnlijk een lachertje ging worden, maar volgens mij maakte nog geen enkel vakman of -vrouw bij de eerste poging een meesterstuk. Toch?

Ik besloot wel het meest simpele patroon van bustier met een rits te maken. De bedoeling was dat, als mijn bustiertop wat meeviel, ik het als topje kon dragen op een skinny jeans.

image_1149-17217747624629652414.png

Het patroon op zich is niet zo moeilijk, het zijn maar zes patroondelen. Maar omdat alle stukken zo op elkaar lijken, moest ik toch met stickertjes werken om te kijken welke stukken ik waar aan elkaar moest zetten.  Een heel gepuzzel. Bovendien ben ik het niet gewend met Burda patronen te werken en de zestien regels naaibeschrijving vond ik wat beknopt.  Ik heb dan maar mijn eigen logica gebruikt.

In zo’n bustier zitten dus baleinen. Omdat ik nog nooit met die dingen gewerkt had, koos ik voor de plastieken versie en haalde ik een paar meter bij Veritas. Je kunt er een stukje afknippen en je stikt er ook makkelijk door zodat-ie mooi blijft zitten.  Er bestaan ook baleinen in metaal, maar dat leek me wat veel voor een korsetje. Ik koos baleinen van zes millimeter, maar je vindt ook bredere baleinen voor het stevigere werk.

Het principe van baleinen in een korset is erg simpel. Je gebruikt steeds een naadwaarde van twee centimeter, en met die twee centimeter naai je dan een tunneltje voor je balein, dat je daarna vaststikt op je bustier. Een voering erover, de rits erin en je hebt je bustiertop.

Maar Margot zou Margot niet zijn, mocht dat allemaal van een leien dakje lopen. Eerst en vooral maakte ik het mezelf moeilijk met mijn stofkeuze. Ik hou van tartan, maar ik had beter een effen stofje gekozen zodat ik niet permanent zat te worstelen met mijn stofje om de lijnen mooi te laten doorlopen.

Initieel waren mijn baleinen te lang, maar toen ik ze eruit wilde halen, bleken ze op verschillende plaatsen al vastgestikt aan de stof, wat weer een heleboel getorn en gevloek opleverde.

Een andere les was, dat als je met plastic baleinen werkt, je beter op de uiteinden een stukje plakband kleeft, zodat ze mooi schuiven en nergens blijven vasthaken. Geloof me, het bespaart je veel gevloek. Later zag ik dat men ook baleinentape verkoopt, zodat je plastic al in een stoffen tunneltje zit. Weeral iets geleerd….

Mijn beslissing om enkel met een rits te werken, was wel de goede. Maar toen ik mijn bustier in elkaar zat, merkte ik toch dat mijn taille smaller was dan het bustierpatroon. Ik heb de rits zeven keer erin gedriegd en er weer uitgehaald. En nu ik het zie, zou er nog wat stof uit de taille kunnen.

Voor een eerste bustiertop is dit niet zo slecht. Als ik er nog ringetjes had ingeslagen om het in te rijgen, was het nog iets meer gecentreerd. Maar ik vreesde dat mijn stof zou scheuren. Mijn hoofd stond ook niet echt meer naar metaalbewerking, na mijn baleinenavontuur.

Werkte jij al eens met baleinen. En hoe viel dat mee?

Tot schrijfs,
Margot

Warme knuffeltrui

Waarschijnlijk zijn er weinig mensen in mijn omgeving die niet weten dat ik passioneel met de blog bezig ben. Naaien op zich is al een heerlijke hobby, maar het bijkomende creatieve aspect van schrijven en foto’s (laten) nemen maakt het helemaal af! Alleen vind ik het in de winter moeilijker om mooie foto’s te nemen. Het is vaak nat en koud, en al ben ik ‘gedreven’… soms heb ik geen zin om in een jurkje zonder mouwen de vrieskou te trotseren.

Met Kerst kregen mijn ventje en ik het ideale geschenk van mijn ouders: een studioset met twee softboxen en een flitsparaplu. Zo kunnen we onze garage omtoveren tot een heuse fotostudio!

© Moors M - 6U6A1173

Op een gure winterdag begonnen we te experimenteren. Deze keer gebruikten we nog een smal tafelkleed als achtergrond en konden we geen foto’s nemen waar ik ten voeten uit op sta. Dus trok ik een trui -die om de een of andere bizarre reden de blog nog niet haalde- uit de kast en gingen we aan de slag.

© Moors M - 6U6A1142

Het model zagen jullie al verschillende keren passeren. De Burda Young 7678 vleermuistrui is een van mijn favorietjesomdat je er naar hartelust mee kan variëren. Lange of driekwart mouwen, een kleedjeshack of een andere halsuitsnijding: het patroon is niet moeilijk aan te passen.

© Moors M - 6U6A1110

Deze trui maakte ik, toen ik pas naaide, uit een gebreid stofje. Ik leerde meteen dat je zulke los geweven stoffen best overlockt van zodra je de stof geknipt hebt. Wat heb ik toen gevloekt omdat de steken begonnen te lopen tijdens het stikken…

© Moors M - 6U6A1160

Maar: eind goed, al goed. Het werd een heerlijke knuffeltrui, lekker lang onderaan en aan de mouwen, die mij al op menig koude winterdag warm heeft gehouden. Een leuk glitterstofje dat ik omtoverde tot een cirkelsjaal en mijn favoriete laarzen maken mijn look helemaal af.

Tot hier onze allereerste ‘garageshoot’. Wat denken jullie ervan?

Tot snel,
Lieve

Gelezen en goedgekeurd… naaitijdschrift Burda Style

Aan goede patronen heeft een naaister altijd nood. In mijn kast vind je dan ook een mengeling van losse- en PDF patronen, naast een hele rij naaitijdschriften. Ik naai nu zo’n twee-en-een-half jaar, en schrik ervan hoeveel ik er al verzamelde. Tijd om de tijdschriften eens kritisch te bekijken.

©Lieve Deduytschaever 171118 14

Burda is een klassieker onder de naaiboekjes. Het tijdschrift is ‘geboren’ in Duitsland en verschijnt in niet minder dan zestien talen in 89 landen! Ik heb enkele boekjes van ‘Burda Style’ in mijn collectie, maar over hun andere lijnen kan ik niets vertellen.

©Lieve Deduytschaever 171118 01

In dit boekje vind je vooral damespatronen. Ik ben fan van de elegantie die zowat elk model tentoon spreidt. Hier weinig oversized kledij, maar veel vrouwelijke modellen met mooie details. De fotografie in dit tijdschrift is echt top. Mooie foto’s, leuke decors, prachtige vormgeving.

©Lieve Deduytschaever 171118 05.JPG

Ze werken vaak thematisch, en dat vind ik superleuk. Zo heb ik een tijdschrift met heel wat Aziatisch geïnspireerde modelletjes, en eentje vol zomerkledij.

De moeilijkheidsgraad wordt aangegeven met bolletjes, maar de beschrijving is erg beknopt. Ben je niet vertrouwd met het jargon, dan stuit je soms op een onbegrijpelijke uitleg. Aangezien ik zelf geen klassieke naaiopleiding heb, moet ik af en toe een ‘hulplijn’ inroepen of creatief probleemoplossend denken om tot een goed einde te komen. Soms werken ze wel één van de patronen volledig uit in een ‘Naaicursus’. Daarin is de werkbeschrijving wel heel grafisch en bevattelijk uitgewerkt.

Al staan er meerdere patronen op een blad, dankzij de verschillende kleuren en de ruimte tussen de lijntjes blijven de patroonbladen heel overzichtelijk.

De maten beginnen bij 34 of 36, wat voor mij nog te groot is. Ik moet dus vaak patronen aanpassen. Daarnaast werkt het tijdschrift met modellen speciaal voor grote maten, voor lange dames of voor kleintjes, en als ik zo’n patroon wil gebruiken, kost het nogal wat moeite om het voor mij aan te passen. Tot nu toe heb ik dat nog niet aangedurfd, ook al zaten daar vaak heel mooie modellen bij!

Voorlopig heb ik nog niet zo veel gemaakt uit mijn tijdschriften, al blader ik er geregeld door, en staan er verschillende modelletjes op mijn to do lijstje. Deze zomer waagde ik mij wel aan een leuk zijden bloesje met volants, en er rolden ook al twee halterjurkjes vanonder mijn machine.

Wat vind jij van Burda Style?

Tot snel,
Lieve

Sew Challenge part III – een weggevertje

In september vorig jaar gingen Margot en ik de uitdaging al eens aan, in maart ging ik er nogmaals voluit voor, en intussen loopt de derde editie van de Sew Challenge, georganiseerd door Davina.

Aangezien ik niet op haar blogmeet aanwezig was, stuurde Davina mij een verrassingspakket op, met daarin volgende criteria: “Maak iets met het stofje van Mon Depot, gebruik daarbij het garen van de Naaimachine Kliniek en geef de creatie cadeau aan iemand”. Langs haar neus weg vermeldde ze nog, dat het stofje best wel een uitdaging was. Slik.

sew-challenge-accepted

Toen ik de doos opende, hield ik dus mijn hart vast. Wat had het lot voor mij in petto??? Mijn mond viel bijna open, want het eerste wat ik zag, was een prachtige, glanzende stof, heel soepel, en bezaaid met bloemen en vogeltjes. Het deed mij denken aan een dure Japanse kimono. De doos garen die erbij zat, maakte mij helemaal gelukkig. Wat een prachtig pakket! Het duiveltje op mijn schouder fluisterde in mijn oor: “Zoiets moois geef je toch niet zomaar weg?”

Het engeltje op de andere schouder was echter sterker, en ik deed op mijn Facebookpagina en op Instagram een oproep om een ‘slachtoffer’ te vinden. Er was wel wat interesse, en een keuze maken was niet evident. Gelukkig is Mon Depot helemaal niet gierig, en kon ik makkelijk twee mensen gelukkig maken met een cadeautje. Het eerste zie je hier vandaag.

©Lieve Deduytschaever 170710 25

Sylvie heeft mij de laatste maanden meer dan eens een hart onder de riem gestoken. Zij verdient een bloemetje! Bovendien zag ik haar in verbeelding al lopen in een lange soepele jurk uit deze stof. Sylvie is een mooie vrouw (letterlijk én figuurlijk) met een prachtig figuur, dus ik was heel blij dat ze een jurk van mij wilde dragen. Naar het patroontje moest ik niet lang zoeken, want vorige zomer maakte ik een korte versie van de jurk voor mezelf. En ja hoor, een meet- en twee pasbeurten later, stond Sylvie daar, wondermooi in ‘mijn’ jurk uit Burda Classics herfst/winter 2013/14.

Bedankt, Sylvie, voor je vertrouwen in de goede afloop, en omdat je zo overduidelijk blij was met de jurk.

Neem het van me aan, Davina: ik ben superblij dat je mijn grenzen opnieuw verlegd hebt met deze uitdaging. Het is een prachtig stofje, heel makkelijk te verwerken, het garen kwam goed van pas (naast het zwart, heb ik de versteviging boven de splitten in een bijpassend blauw gestikt), en ik werd helemaal gelukkig omdat ik het cadeau mocht geven. Dankjewel!

©Lieve Deduytschaever 170710 04

Wat denk je? Ben ik geslaagd in deze uitdaging?

©Lieve Deduytschaever 170710 14.JPGTot snel,
Lieve

Benieuwd naar de andere uitdagingen? Deze dames vertellen je er vandaag meer over:

patat en kroket mamacreatief   B-naais Maankindjes Katrienette  

Sewblondes Mimaloki De zussen voor Milo   Vlijtig Liesje knutselt