Sweater met sterren

© Lieve Deduytschaever 180516 01Ik loop graag. Met muziek in mijn oren of goed gezelschap dat me wat vooruit trekt zonder Usain Bolt te willen kopiëren… ik vind het zalig. Thuis loop ik meestal in de fitness, minstens een  keertje in de week. Elke zondag spring ik op de fiets en rijd ik mijn loopband tegemoet. Met het Belgische weer kan dat ritje van een paar kilometer wel tegenvallen, zeker nadat je al tien kilometer achter de kiezen hebt. Een goede sweater met kap kon ik dus wel gebruiken. Ideaal om in onze sportmaand snel even in elkaar te flansen.

Hoewel, snel…

Ik nam het Veritaspatroon Esther en besloot de korte versie zonder zakken te maken. Een leuk sweaterstofje had ik nog van mijn eerste blogmeet van Davina liggen, en dat gewoon smeekte om daarvoor gebruikt te worden.  Alleen… het was wat dunnetjes en zou me op mijn fietstochtje weinig warmte of bescherming tegen de wind bieden. Dan maar voeren, hoewel ik afwerking met voering niet makkelijk vind. Een zachte grijze fleece en wat boordstof van Nostex zouden me zeker warmer houden.

© Lieve Deduytschaever 180516 07

Ik heb lang getwijfeld of ik de boordstof en de rits in het roze zou doen. Ik ben wel een meisje maar het leek me iets te Barbie-achtig. Om toch een klein roze detail te hebben deed ik de sierstiksels op mijn schouders en aan de rits met een roze garen. Een klein  Barbie-gehalte dus…

© Lieve Deduytschaever 180516 08

Hoewel de voering het ding lekker warm maakt, vloekte ik wel bij het afwerken, want die voering netjes op de boordstof omplooien en stikken is niet simpel. Ik had gelukkig al wat training gehad met de hoodie voor broerlief dus ik was best tevreden over het resultaat. Totdat ik het ding eens aandeed en zag dat het als een zak rond mijn lijf hing. De nuchtere opmerking van manlief: “Daar mag toch wat ingenomen worden” was voldoende om het tornmesje weer boven te halen. Ik heb uit beide zijden zes centimeter uitgehaald, wat natuurlijk weer aanpassingen vroeg aan de boordstof.

© Lieve Deduytschaever 180516 06

Je kan je al inbeelden hoe lang ik heb zitten werken om die vest wat te ont-zakken. Nu ben ik er tevreden mee: een vrolijk jasje met mini-barbiegehalte en een warme voering, die me waarschijnlijk beter gaat dienen in de winter als nu in het voorjaar.

© Lieve Deduytschaever 180516 04

De koude wind gaat me op de fiets niet meer kunnen deren in mijn zelfgemaakte Esther. Maar die kilometers op de loopband… die blijven pijnlijk, vooral de laatsten.

Tot schrijfs,
Margot

Jesi sporttrui

Sporten doe ik het liefste in stijl. Ik ben een heuse koukleum. Zelfs als ik intensief sport, krijg ik het zelden te warm. Van zodra ik weer stilval, heb ik het koud. Een leuke sweater komt dus zowel bij de opwarming als bij de cool down goed van pas.

© Moors M - IMG_7167.jpg

Ik had begin dit jaar een leuk sweaterstofje gekocht bij Studio Sanne, en gebruikte dezelfde boord (van De Stoffenknop) als bij mijn glitter Aster. Een beetje glamour in sportkledij kan nooit kwaad, toch?

© Moors M - IMG_7267.jpg

Van mijn zus kreeg ik ‘I love sweaters’ cadeau. Laat het nu typisch ik zijn… maar ik vond de mannen- en kinderpatronen veel leuker dan die voor de vrouwen. De Jesi meisjessweater leek mij wel tof. Vooral de aparte kraag en de leuke paspelzakken spraken mij aan.

© Moors M - IMG_7289.jpg

De maattabel vertelde mij dat ik in kindermaatje 170 pas, dus ik besloot het erop te wagen. Ik nam de Aster van LMV erbij als referentie, deed er in de lengte 7 cm bij en ook de mouwen verlengde ik een stukje.

© Moors M - IMG_7260

Margot had mij gewaarschuwd dat een paspelzak een heuse uitdaging was. Kwam er nog eens bij dat het patroon mij wel heel breed leek. Ik durfde het er dus niet op te wagen de zakken er in te stikken als eerste stap. Ik vreesde al dat de aanpassing in de lengte niet de enige zou zijn.

© Moors M - IMG_7190

Ik besloot de hele trui eerst in elkaar te steken en pas op het einde de zakken erin te stikken. Het zou mij iets minder bewegingsvrijheid geven, maar zo ben ik tenminste zeker dat de zakken op de juiste plek zitten. 

© Moors M - IMG_7261.jpg

Gelukkig pakte ik het op die manier aan! De trui hing echt als een zak rond mijn lijf. Ik besloot hem wat te versmallen en te tailleren, en maakte ook de mouwen minder breed.

© Moors M - IMG_7228

De asymetrische kraag vond ik niet zo mooi, dus ik verschoof alles zodat de overslag middenvoor zit. Ik zette ze er ook licht rekkend in, zoals boordstof, waardoor de kraag wat meer aansluit dan in het originele ontwerp.

© Moors M - IMG_7275.jpg

De koordjes die ik erin wilde steken liet ik weg: mijn ventje was geen fan en ik zou de grote kraag toch omplooien. Daardoor had ik nogal weinig plaats voor de touwtjes en het zou er misschien een beetje vreemd uitzien.

© Moors M - IMG_7221.jpg

De laatste stap was de meest beangstigende. Toen de trui volledig klaar was, moest ik erin gaan knippen om de paspelzakken te maken. Gaat het op dat moment mis, dan kan ik het hele kledingstuk weggooien… Ik bespaarde deze keer dus niet op proeflapjes en probeerde het vier keer met twee verschillende technieken voor ik op de trui aan het werk ging. Bleek dat nog eens tien keer moeilijker te zijn wegens gebrek aan ‘werkruimte’. Maar ik bracht het gelukkig tot een acceptabel einde.

© Moors M - IMG_7309.jpg

Wat denk je, kan ik hiermee stijlvol naar de gym?

© Moors M - IMG_7274.jpg

Tot snel,
Lieve

Relax sporten in stijl

Tijdens mijn burn-out van vorig jaar zette ik voorzichtig de eerste stapjes in een heel ontspannende vorm van sporten: yoga.

© Moors M - IMG_7059.jpg

Een intensieve work-out was (en is) nog niet voor mij weggelegd, en al vraagt yoga ook best wat inspanning, de combinatie van bewegen en ademhalingstechnieken bracht mij de broodnodige rust in beweging.

© Moors M - IMG_7101

Al ben ik eerder fan van aansluitende (sport)kledij, bij een yogasessie draag je best heel comfortabele, zachte kledij die je niet hindert in je bewegingen. Op het Stoffen Spektakel ging ik dus op zoek naar lycra voor een lange wijde broek.

© Moors M - IMG_7118

De Mira broek van La Maison Victor maakte ik eens in een chique versie, en de tweede werd een stijlvolle pyjamabroek. De mooie V achteraan breekt mijn achterwerk visueel, en dus bombardeerde ik het patroon meteen tot een van mijn favorietjes. Ik wilde het als basis gebruiken voor een lange broek met wijde pijpen, met onderaan een koordje om de pijpen dicht te stroppen tijdens een yogasessie.

© Moors M - IMG_7003.jpg

Zoals bij al mijn ‘fantastische ideeën’ moest er ook nu iets mislopen. Ik had net vijf centimeter stof te weinig. De standaard Mira had gekund, maar dan herhaalde ik mezelf, en daar ben ik geen fan van.

© Moors M - IMG_7082.jpg

Een half uurtje later zag ik het licht: dan maakte ik toch gewoon een driekwart broek? Net zo handig en ik hoef er geen koordje in te verwerken.

© Moors M - IMG_7142

De originele broekspijpen maakte ik wat smaller en onderaan kwam een boordje.

© Moors M - IMG_6980

Op bepaalde naden naaide ik een siersteekje, die de -anders nogal egale- stof een leuk detail geeft.

© Moors M - IMG_7127

Met het resultaat ben ik heel blij: het werd een toffe lichtgewicht broek met een gladde textuur, zodat ik haast niet voel dat ik ze draag.

© Moors M - IMG_7018

Het enige nadeel: ik had verwacht dat lycra niet zou kreuken, maar dat is bij deze versie wel het geval. Ik ga dus op zoek naar een niet-kreukend sportstofje voor een volgende poging. Maar dragen zal ik ze zeker, want ze zit heerlijk. Op naar de volgende yoga-sessie!

© Moors M - IMG_6949.jpg

Wat vind jij ervan?

© Moors M - IMG_7067.jpg

Tot snel,

Lieve

De weg van de krijger… leidt naar een Girl in Uniform

Twee van de drie Girls in Uniform, en ook onze gastblogster An, zijn militairen. Wij komen dan ook vaak in contact met andere -vooral mannelijke- militairen, die het heel grappig vinden dat wij ‘naaien’.

DSCF1346

Een mannelijke collega die er -heel respectvol- nooit een voorspelbaar grapje over maakte, werd een van mijn beste vrienden sinds we in 2003 samen op de trein richting Brussel stapten. Intussen pendel ik dagelijks met de liefde van mijn leven in onze wagen naar Brussel, maar jarenlang zaten Johan en ik -samen met een groepje andere militairen- urenlang te tetteren tijdens de treinrit. Dan komen natuurlijk ook hobby’s aan bod.

Van mijn naaipassie was in die treinperiode nog geen sprake, al breide ik toen wel truien, mutsen of sjaals aan de lopende meter. Sindsdien heeft Johan de andere Girls in Uniform al een paar keer ontmoet en werden zelfs zijn dochters ingewijd in de geheimen van onze blog.

DSCF1339

Het hele gezin beoefende jarenlang een gezamenlijke hobby: Kendo. Ken wie? Verder dan het vriendje van Barbie kwam ik niet toen ik er de eerste keer van hoorde. Kendō (剣道) (Japans: ken, zwaard; do, manier, kunst; De Weg van het Zwaard) is een Japanse zwaardvechtkunst die sinds de 16de eeuw een groot aantal verschillende technieken verenigt, al werd het moderne Kendo pas in de tweede helft van de 20ste eeuw ontwikkeld.

DSCF1299

Kendo is een oefening in zelfdiscipline en komt voort uit de samoeraitraditie van het feodale Japan. Stoer toch?

DSCF1319

Bij Kendo maakt de krijger gebruik van een bamboezwaard: een Shinai. Toen Johan mij vroeg om een draagtas te maken voor zijn drie Shinai-zwaarden vond  ik dat een superleuk idee, al had ik er geen idee van hoe ik eraan te beginnen.

DSCF1344

Gelukkig had Johan wel wat ideetjes, die we samen uitwerkten tot een Shinai-bag op maat.

DSCF1326

De onderkant van de zak moet het gewicht van de drie zwaarden dragen. Om die te verstevigen kocht ik stevig zwart kurkleer. De rest van de buitenstof bestaat uit blauw gewaxt katoen of oilskin (alles van k-bas), een stevige stof die weer en wind trotseert en waterafstotend is. Voor de voering kozen we een oud tafelkleed. Johan grapte: “Japanse stoffen zijn vaak versierd met bloemen, dit is de Vlaamse versie”.

DSCF1302

De zak sluit met een klep en vlak eronder maakte ik in de voering een ritszakje voor de handbeschermers.

DSCF1321

Eens zwaarden en handbeschermers op hun plaats, wordt de zak dichtgeknoopt met twee touwtjes die op de achterkant genaaid werden, verstevigd met een stukje kurkleer.

DSCF1334

Tot snel!
Lieve

PS: Fotografe van dienst is Johan’s getalenteerde oudste dochter Lien. Bedankt Johan en Lien, voor deze mooie plaatjes!

Sport ten top

Lieve kwam een paar maanden geleden met een idee: “Laten we als themamaand iets sportiefs doen”. Ja, waarom niet? Sportkledij is iets dat we als meiden in uniform best vaak nodig hebben om in vorm te blijven en het is weer iets anders om te naaien.© Moors M - IMG_7611

Daarbij had ik net grote kuis gehouden in mijn t-shirts en dacht ik: een leuk sporttopje kan er zeker nog bij in de kleerkast.

Ik hou ook wel van iets anders. De topjes die je nu ziet in de winkels vind ik allemaal wat dezelfde en eerlijk gezegd… saai. Ik was op zoek naar een topje met eens iets anders. Een leuke detail op de rug bijvoorbeeld. Dat is net het leuke als je dingen zelf kan maken: je vindt je zin niet in de winkel? Dan naai je het gewoon zelf.

© Moors M - 6U6A6117Maar met welk patroon en welke stof? Ik vertrok vanuit het simpele topje Aline uit het Veritasmagazine maar voor de stof wou ik wel eens iets anders dan gewoon tricot. Op het Stoffen Spektakel vond ik verschillende rollen lycra en ik dacht: als we daar nu eens wat mee maken? Het voordeel van lycra is dat het goed elastisch is in de twee richtingen en erg goedkoop. Nadeel is dat je moet houden van het gevoel op je huid. Niet iedereen is er fan van.

© Moors M - 6U6A6148Ik had nog nooit met lycra genaaid maar het viel feitelijk goed mee. Mijn plan was het topje te pimpen met schouderbandjes. Omdat ik bang was dat een reep dubbelgevouwen lycrastof niet voldoende steun zou geven voor een sporttopje besloot ik het met een elastiek te verstevigen. Resultaat: de bandjes waren veel dikker als voorzien. Wel steviger maar niet makkelijker.

© Moors M - 6U6A6151Om het topje dan wat specialer te maken besloot ik het op te fleuren met wat feloranje-roze lycra. Ik heb op het spektakel heel lang getwijfel of ik die schreeuwkleur wel zou nemen, maar in combinatie met het grijs komt het wel goed uit. Een bredere band aan de onderkant maakt het topje af. Ik hou ervan dat mijn t shirts wat langer zijn. Aan zo’n te kort topje zit ik toch de hele tijd te trekken.

© Moors M - 6U6A6122Mijn rug is niet zo spectaculair geworden als ik zou willen maar ik heb nu wel een beter idee hoe ik het bij de volgende topjes zou aanpakken. Met een dunne elastiek voor je schouderbandjes (of zonder) kan je leuke patronen maken en variëren met de breedte van de bandjes.

Mijn eerste selfmade sportstuk ligt dus al in de kast. Er gaan er nog volgen. Een beetje zoals met sporten, blij dat je het gedaan hebt en zin naar meer.

Maken jullie wel eens iets sportiefs ? Laat het me weten.

Tot schrijfs,

Margot

Run, Lieve, run!

Lopen… eens ik op gang ben geniet ik van elke stap. Jammer genoeg zijn er tal van redenen waardoor ik soms tijdelijk niet kan lopen, en ik dus telkens opnieuw mijn conditie moet opbouwen.

© Moors M - 6U6A6082.jpg

Door mijn burn-out van vorig jaar staat de conditie op een laag pitje. Hoog tijd dus om er weer eens werk van te maken! En wat werkt er meer motiverend dan een nieuwe outfit… Niets toch?

© Moors M - IMG_7549.jpg

Met het oog op onze sportmaand ging ik tijdens het Stoffen Spektakel op zoek naar mooie lycra voor een loopoutfit. Margot had hetzelfde doel en koos heel kleurrijke stofjes. Ik ging voor sobere kleuren: blauw, zwart en grijs. De bedoeling was die kleuren te combineren in top en broek. Eens ik aan het patroon begon te tekenen bleek ik echter net te weinig blauwe stof te hebben om mijn plan uit te voeren.

© Moors M - IMG_7604

Sportlycra… weinig stoffenwinkels bieden het aanen als ze het verkopen, zijn het meestal schreeuwerige kleurenwaar ik geen boodschap aan heb. Bij Toverstof vond ik echter een leuk sportstofje, net kleurrijk genoeg. In combinatie met de zwarte lycra is het helemaal mooi.

© Moors M - IMG_7570.jpg

Over de top moest ik niet lang nadenken. Een van de eerste naaisels op onze blog was de Fjara tanktop van Pienkel. Het sportieve model staat mij goed (al zeg ik het zelf 😉) en zit heerlijk. Alleen bleek de sportstof niet op dezelfde manier te reageren als het tricootje waar ik mijn eerste versie mee maakte.

© Moors M - IMG_7584.jpg

Ik nam de top wat in aan de zijkanten en legde ook figuurnaden in de rug om stofoverschot weg te werken. Vreemd, hoe verschillende stoffen toch telkens weer een ander resultaat geven.

Voor de broek koos ik de Stream Legging uit Ottobre 2/2017#9. Aangezien ik de kleuren van de top terug wilde laten komen in de broek, besloot ik schuine lijnen te trekken op voor- en achterbeen en die op een punt bij elkaar te laten komen.

© Moors M - 6U6A6086.jpg

Op papier een goed idee, alleen is het resultaat niet zoals ik het in gedachten had. De lijnen hadden wat schuiner moeten zijn om de punten mooi te laten uitkomen. Tja, dat is dan voor een volgende versie!

© Moors M - IMG_7566.jpg

Op de tabel viel ik net tussen twee maten in. Ik koos de kleinste: een legging mag mooi aansluiten en de stof is heel rekbaar. Enkel aan mijn onderbenen moest ik nog wat innemen, voor de rest paste de broek perfect. Dat gebeurt zelden of nooit, dus ik ben heel blij!

© Moors M - IMG_7563.jpg

Met de rest van de sportstof maakte ik een tweede, wat lossere top, perfect voor een aerobicsles of zelfs als casual bloesje op een zwarte jeans.

© Moors M - IMG_7643.jpg

Het patroontje maakte ik twee jaar geleden al eens in een chiquer stofje en kreeg ik ooit bij Mertens als extraatje bij aankoop.

© Moors M - IMG_7639.jpg

Ik naaide een rolzoompje in de mouwen, legde plooien in de hals achteraan om deze wat minder wijd te maken, en voegde een boord van zes centimeter toe onderaan, zodat ik zeker geen blote rug heb bij het bewegen.

Qua motivatie kunnen deze outfits tellen. Nu nog de moed vinden om die eerste stappen opnieuw te zetten…

© Moors M - IMG_7650

Tot snel,
Lieve

PS: Voor deze sportmaand ging mijn ventje op fotoshoot met twee Girls… Wie die tweede is? Een beetje geduld, dat zie je later deze maand op de blog.
Niet te onderschatten, de tijd die ook mijn Man in Uniform in onze blog steekt.
Schatje, je bent er een uit de duizend! Dankjewel
😘