Mister Sandman, bring me a dream

Al naai ik meestal kledij voor mezelf, de laatste tijd durf ik het steeds vaker aan, andere wegen in te slaan. Zo maakte ik al een paar T-shirts voor mijn neefjes, een kruippakje en een broekje voor de jongste van mijn schoonzusje, en tassen voor Margot en mijn mama. Steeds weer sla ik in de stress, want ik ben er tot nu toe nog nooit in geslaagd iets perfects af te geven… en dan ben ik bang, dat de andere partij er niet blij mee zal zijn.

Maar, ondanks die angst, ben ik wel steeds blij als de reacties meevallen. Dus toen onze petekindjes op bezoek kwamen, negen en elf, vroeg ik aan de kleinste of ik een onesie voor hem mocht maken. Aan Wolf dacht ik zelfs niet, want tieners zijn over het algemeen niet zo gek op zelfgemaakte kleren, hoorde ik van mijn schoonzus. Maar nog voor Lou kon reageren, zei de oudste: “Ik heb nog geen onesie”. De boodschap was duidelijk: ik moest op zoek naar een stofje, dat de goedkeuring van Wolf kon wegdragen.

© Lieve Deduytschaever 170614 22

Gelukkig ken ik mijn petekind een beetje, en spotte ik bij Mertens Mercerie al snel een Hilco tricootje, op zijn lijf geschreven. Op zoek dus naar een leuk patroontje. Wolf is lang en gespierd, maar wel erg slank voor zijn leeftijd. De Sandman Jumpsuit uit Ottobre Kids 6/2015 ging tot maatje 146, maar ik verlengde mouwen en broekspijpen met een paar centimeter, en zo zou het -hoopte ik- perfect passen.

Maar oh, wat heb ik gesukkeld bij de eerste stap van het naaiproces… Een polosluiting was totaal nieuw voor mij, en het kostte mij niet minder dan drie proeflapjes, voor ik het aandurfde. Ik kreeg gelukkig een mooie handgetekende stap-voor-stap handleiding van mijn lieve schoonzus (dankjewel Annelies!), en dit filmpje loodste mij verder door het proces heen.

Ook de afwerking van de hals met een bies, was voor mij de eerste keer. Helemaal foutloos is hij dus niet, mijn leuke onesie, maar ik ben toch heel blij met het resultaat, en mijn neefje past er perfect in!

© Moors M - 6U6A1377

© Moors M - 6U6A1400© Moors M - 6U6A1423

Wat vind jij ervan?

Tot snel,
Lieve

PS: Foto’s van het levende model, alweer, van Michael Moors! De andere maakte ik zelf… kwestie van mijn ventje niet constant te ‘misbruiken’ voor onze stoere meidenblog.

Schitterend harembroekje

Al twijfelde ik eerst of het sterrenstofje wel geschikt was voor een jongen, toen mijn schoonzus zei dat ze nooit genoeg broekjes voor mijn neefje Mathias kon hebben, ging het creatieve brein van tante Lieve in overdrive… Op zoek dus naar ottobre_design_kids_fashion_winter_nr_6_2011_seen leuk patroontje. Mathias leerde net kruipen, vertelde mijn schoonzusje, dus “grote knielappen zouden handig zijn”. Harembroekjes met knielappen zijn duidelijk niet zo dik gezaaid, maar de Lumberjack uit Ottobre Kids 6/11 vond ik wel stoer.

Ik vermoed dat een jongen van net geen jaartje oud nog niet met zijn handen in zijn zakken loopt, dus die liet ik weg. De knieplooitjes stikte ik ook niet, dat lijkt mij nogal pijnlijk als je kruipt, dus die knipte ik er, op het patroon, tussenuit. De donkerblauwe boordstof en softshell voor de knielappen en zakjes op de bibs, vond ik bij Veritas.

Dankzij de gulle bijdrage van een paar schenkers (dankjewel, lieve schoenmoeder en schoonzusjes!), kon ik het broekje ook, voor het eerst, perfect afwerken met mijn overlockmachine. Wat een luxe! Al maakt het naaien ook weer net iets spannender… helemaal op mijn gemak ben ik toch nog niet met de overlock….


Meestal naai ik enkel voor mezelf. Ik vind niet dat ik al goed genoeg ben om de kleerkast van anderen te vullen… maar ik moet zeggen: haar blik, toen mijn schoonzus het broekje voor het eerst zag, en de eerste keer dat Mathias het aanhad, die momenten vergeet ik nooit meer! Met dank aan Annelies trouwens, voor de leuke actieshots.

Naaien jullie vooral voor jezelf, of ook wel eens voor anderen? Vinden jullie dat ook zo spannend?

Tot snel,
Lieve

Een broekje met een twist

Ooit al eens een naai-uitdaging aangegaan? Ik wel, met Katrien van Boho Atelier, die me overtuigde om met mijn huidige naaiskills een broek te maken. En neen, niet voor mezelf, maar wel voor mijn grootste miniman. Het besef dat dit nog meer prutswerk met zich meebracht, groeide helaas maar achteraf. Ik ging dus op zoek naar een geschikt patroon met een twist. Ik wilde liever geen klassieke snit en ook geen verstelbare tailleband (grote fout gezien de fijne taille van miniman). Uiteindelijk kwam ik terecht bij een patroon uit Ottobre kids 2014, de casual en smart broek, een skinnybroek met gedraaide pijpen.

Leuk op foto, helaas ben ik absoluut geen krak in het lezen van werkbeschrijvingen, en lag ik dus meermaals met mijn eigen naaisel in de knoop. Vooral de inzet van de rits, de tailleband met lusjes en het correct naaien van het kruis waren een gevecht met naald en draad, dat ik steevast kon winnen doordat Katrien of Susie mij de juiste weg wezen. De achterzakken werden gedubbeld met een ander stofje voor een leuk accentje. Het heeft me bloed zweet en tranen gekost, maar ik heb mijn uitdaging toch volbracht!  Het resultaat ligt voorlopig in de kast, wachtend tot miniman aan gewicht en lengte wint. Intussen ben ik op zoek naar een ander model broek (liefst met verstelbare tailleband).

Heeft er iemand een leuke tip voor mij?

Tot schrijfs,
Tatiana