Kerstjurk Lois

De feestdagen zijn achter de rug. Gelukkig maar, want dat vele tafelen en aperitiefjes zijn voor velen van ons geen zegen voor de garderobe. Behalve als je daarna vanalles nieuw kan maken, omdat je nergens nog in past.

De kerstperiode zelf is op zich al reden genoeg om jezelf in iets nieuws te steken. Een kerstjurk maken stond dit jaar zeker op mijn verlanglijstje. Het enige wat ik nodig had, was een feestelijk stofje met een subtiele glitter en niet volledig in het zwart.  Op de Fabric Sales in Rotselaar vond ik een mooie tricot met wat blauw en zilverdetaiils. Een ideale stof voor iets feestelijk van te maken. Ook mijn patroontje mocht wat specialer, dus waagde ik mij aan een Lois jurk uit het Veritas magazine. Het is op zich een gewone nauwaansluitende jurk maar de hals vond ik wel iets speciaals hebben.  Tijd om die eens uit te proberen.

Veritas magazine heeft wel originele ideeën qua kledij. Daarom vind ik het best wel een inspirerend blad. Maar deze keer vond ik de uitleg van de halsafwerking wel erg beperkt. Gelukkig heb ik ondertussen al heel wat naaiwatertjes doorzwommen, dus als ik niet wijs geraak uit de beschrijving, doe ik het gewoon op mijn manier. Meestal komt dat ongeveer tot hetzelfde resultaat.

Behalve de halsafwerking zat de Lois snel in elkaar. Ik had er deze keer opgelet dat mijn kleedje niet te hoog opkroop als ik ging zitten en met deze lengte kan ik erg goed leven. Ik twijfelde eerst nog om om hem te voeren, want als je hem echt tegen het licht houdt, heb je wel wat doorschijn. Maar Els van Stitch en Co vertelde me dat zelfs een elastische voering niet zou helpen. Mijn Lois is zonder rits en de voering en zou niet voldoende meerekken. Als ik me echt niet comfortabel voelde met wat doorschijn, kon ik beter een zwart onderjurkje zoeken.

Maar na enige experimenten met licht en wat dan doorschijnt, bleek zelfs dat niet nodig te zijn. Mijn Lois heeft zich heel het feestje zeer zedig gehouden en van doorschijn was er geen sprake. Het was op ons kerstfeestje vooral erg gezellig met de familie en daar draait het natuurlijk om.  Ik heb nu in mijn kast eindelijk ook eens een feestelijk kleedje hangen dat niet volledig zwart is.

De fotoshoot voor Lois gebeurde na de eindejaarsperiode met Lieve. Ik vind een witte kerst altijd leuk maar ben toch wel blij dat er dit jaar geen sneeuw lag. Die drie graden boven het vriespunt was echt wel koud genoeg. Brrrr….

Had jij iets speciaals gemaakt voor de feestdagen? Laat het me weten.

Tot schrijfs,
Margot

The battle with my Blanche

In mijn goede voornemens van vorig jaar kon je lezen dat ik vaker wilde samenkomen met de Girls in Uniform. Ik faalde jammerlijk in dat voornemen, maar besloot dit jaar nog harder mijn best te doen. Dankzij de testersronde voor onze Stinger leerde ik Katrien kennen, die toevallig ook workshops gaf. Op de eerste zaterdag van het nieuwe jaar verzamelden de Girls dus bij mijn thuis voor een workshop onder haar deskundige leiding!

© lieve deduytschaever 190106 04
Continue reading “The battle with my Blanche”

Battle of the Blanches

Altijd leuk als de Girls afspreken. Naaien voor een goed doel, een stoffenuitstapje… als het maar met naaien te maken heeft en gezellig wordt. Voor ons laatste uitje besloten we onze eerste stappen te zetten in het tassen maken. Nu ja, eerste stappen… ik had al eens een etui gemaakt en testte de Stinger mee uit. En Lieve… Lieve maakte al genoeg tassen om een eigen boetiek te beginnen. Maar An en Tatiana waren onbekend in tassenland. Een Katrienette’s workshop Blanche, een schattige barrel bag met (kurk)lederen details, zou daar verandering in brengen.

De Blanche is een populair model van Swoon. De workshop duurt een hele dag en vraagt wel wat voorbereiding. We kregen op voorhand het patroon en de tutorial om ons huiswerk te doen. We trokken dus met onze voorbereide lapjes naar Oost-Vlaanderen, waar Katrien, de koningin van kurkleer, rivetten en verstevigingen, ons door alle stappen zou loodsen.

Het bleek een flinke boterham om Blanche in elkaar te zetten. Ik las de Swoon-handleiding al eens door, maar het leek me toch ingewikkeld. Gelukkig is Katrien de rust zelve, die ons elk op ons eigen ritme liet werken en elke stap voor iedereen uitlegde, met heel wat praktische tips. Katrien geeft vaak workshops dus ze kent de valkuilen en moeilijke puntjes van de Blanche rond naadwaarden, paspels en verstevigingen als geen ander.

Vijf dames die elke een Blanche assembleren, je zou een getetter van jewelste verwachten maar feitelijk was het erg rustig aan de naaitafel, ieder geconcentreerd aan haar machine met soms eens een plagende opmerking of bemoediging naar elkaar. Want hoewel we allemaal supergoed voorbereid waren, waren er de nodige hobbels op de weg, zoals naaimachinepanne en zijpanden die niet luisteren. Maar de Girls zijn vasthoudend en naaimachines die niet luisteren worden gewoon vervangen door een reservemachine van Katrien.

Tegen de middag begonnen alle lapjes al meer een Blanche vorm te krijgen, dus kwamen de lekkere broodjes net op tijd. De lunch was ook ideaal om pakjes uit te wisselen met naaispullen en stofjes die we zelf niet konden gebruiken. Joepie, weer nieuwe stofjes! Dat waren niet de enige cadeautjes die dag, want Lieve trakteerde de Girls elk op een leuke beker met ons logo, Tatiana gaf ons ons mooie naaitasje en ook Katrien had een attentie meegebracht. We werden verwend!

Na de lunch togen we weer aan het serieuze werk, want de moeilijkere stappen van Blanche kwamen er aan. Vooral de zijpanden aaneenzetten beloofde een uitdaging te worden. Maar met de tips van Katrien en met hééééél veel wonderclips geraakten we vlot door die stap. De laatste loodjes om in de avond één voor één een prachtige tas te kunnen presenteren.

Helaas voor mij viel de avond sneller dan ik een Blanche kon maken. Ik had plechtig beloofd aan manlief om tijdig thuis te zijn, omdat hij ook ergens naartoe moest. Dus helaas is mijn Blanche nog niet af. Maar de andere dames hebben pareltjes gemaakt en we hebben allemaal weer wat tassenwijsheid opgedaan.

Katrien, nog eens een dikke merci voor je begeleiding. Je hebt er voor ons een schitterende dag van gemaakt met een prachtige Blanches.

Bedankt meiden, voor jullie gezelschap en humor tijdens de noeste arbeid.

Ik kijk alvast uit naar onze volgende workshop.

Tot schrijfs,

Margot

Let’s Sti(c)k Together: Een terugblik op mijn goede voornemens van 2018

Begin vorig jaar riep Marjolein ons op om onze goede voornemens op te lijsten. Een jaar later is het hoog tijd om er eens op terug te blikken… Ik overloop de mijne samen met jou!

18157163_10211358990223802_4807226239215224763_n

Continue reading “Let’s Sti(c)k Together: Een terugblik op mijn goede voornemens van 2018”

Oscar en de Wolf

Nog voor Mijn Tas 2 uit was, stond ik al te popelen om met het boek aan de slag te gaan. Dat het op mijn wenslijstje voor Kerst kwam, dat was een zekerheid. Alleen had ik mijn geduld overschat, of mijn ongeduld onderschat, het is maar hoe je het bekijkt.

Toen ik mijn petekind Wolf vroeg wat hij wilde voor Kerst, zei hij zonder aarzelen: een rugzak. Op zoek naar het perfecte patroontje kwam ik uit bij de Oscar II, een rugzak uit het boek dat ik zou krijgen voor Kerst. Damn. Wat nu? Wolf op zijn kerstcadeau laten wachten tot een stuk in het nieuwe jaar? Neen, dat kon ik niet over mijn hart krijgen. Continue reading “Oscar en de Wolf”