Rock chick – jasje gepimpt

Heb jij ook zo’n kledingstuk, waar je zo van houdt, dat je het draagt tot het bijna letterlijk uit elkaar valt? Zo heeft ook Jess, een echte rock chick, een onverbrekelijke band met haar zwarte jasje. Ze draagt het al jaren, en kon er zelfs geen afscheid van nemen toen het helemaal versleten was.

Ooit was het een tof jasje, daar kan ik niet omheen. Jess staat er ook supergoed mee. Maar mijn creatief brein schoot meteen in overdrive toen ik de schade zag. Wat kon ik doen, opdat ze de levensduur van haar jasje nog wat zou kunnen verlengen?

©Lieve Deduytschaever 170822 03

Eerst dacht ik eraan, de losse stukjes terug op hun plaats te lijmen… maar dat zou een onoogelijke puzzel geworden zijn. Toen ik het jasje aan een nader onderzoek onderwierp, had ik een aha-erlebnis: waarom die losse vellen er niet helemaal aftrekken, en er een stukje zwarte kant over naaien? Toevallig had ik nog voldoende over van mijn projectjes tijdens de kantmaand.

(Nvdr: Doet mij eraan denken, dat ik die prachtige rok eigenlijk nog maar één keer gedragen heb. Daar moet ik dringend iets aan doen!)

©Lieve Deduytschaever 170822 09

Ik ken mijn limieten, en probeerde het jasje niet uit elkaar te halen. De stiksels zijn dus zichtbaar aan de binnenkant van het jasje, door de voering heen. Maar… wat een transformatie! Stiekem ben ik wel fier op mijn werk.

En Jess? Die ziet er superknap uit in haar ‘designer jasje’.

©Lieve Deduytschaever 170828 02

Tot snel,
Lieve

Mama’s Leonie

Moederdag is net als Valentijn. Al zouden we, in een ideale wereld, elke dag onze mama in de bloemetjes mogen zetten, toch doen we een keer per jaar, begin mei, extra moeite. Die dag is het feest voor alle moeders, behalve voor die in Antwerpen 😉

Mijn mama is een stijlvolle, kokette dame, en tasjes heeft ze nooit te veel in haar kast, al denkt mijn papa daar anders over 😊. Toen mama en ik een maandje geleden samen gingen lunchen, had ik dus ‘Mijn tas’ van Elisanna & Fynn onder de arm. We doorbladerden samen het mooie boek, en mama zwichtte voor de Leonie, al wilde mama toch liever een iets © Lieve Deduytschaever 060525kleiner reismodelletje. Geen probleem, ons Lieve zag het helemaal zitten, en na een gezamenlijk bezoekje aan Mertens Mercerie, was ik er klaar voor.

Had ik het toch wat onderschat? Ik vrees van wel… Rekenen is niet mijn grootste talent, en het hertekenen van het patroon in de juiste verhouding, nam toch wat tijd in beslag. Ik betwijfelde of alles aan het eind van de rit wel in elkaar zou passen. Bovendien gingen we heel enthousiast voor glanzend nepleer, helemaal in mijn mama’s stijl. Ik had er beter eens over nagedacht, want… spelden laten onuitwisbare sporen na, en elke steek mis, is een gaatje. Bovendien lukte het wel, om de stof te strijken met een doek er tussen, maar in vorm strijken, dat lukte dan weer niet. Ook mijn machine vond de verwerking niet zo leuk. Ondanks de aangepaste persdruk, gleed het nepleer niet soepel onder de voet door, sloeg de naald af en toe steken over, en moest ik mijn machine een paar keer schoonmaken en opnieuw inrijgen, om het tot een goed einde te brengen.. Pffffff, waar was ik aan begonnen?

Het kostte mij meer tijd en moeite dan ik ooit had durven dromen, maar aangezien de volhouder wint, raakte mijn moederdagcadeautje toch klaar. En toen… bleef er een mini stukje nepleer plakken aan DE STRIJKDOEK! Ik dacht dat ik door de grond zou zakken… Camouflage was nog de enige optie. Jammer, jammer, jammer.

© Lieve Deduytschaever 060505

Als kleine verrassing, maakte ik met de restjes twee bijpassende portemonnaiekes op basis van een gratis patroontje op Pinterest. Daar kan mama dan wat kaarten en kleingeld in kwijt.

Hopelijk kijkt mama door alle schoonheidsfoutjes heen, want aan het einde van de rit, is het toch dit wat telt:

Mama, dit cadeautje is met heel veel liefde speciaal voor jou gemaakt.

 Dikke knuffel,
je oudste x