Een Girl op het bal

Begin januari kreeg ik op een luie zaterdagmiddag plots een berichtje van Linda, een dame die volgens mij de overtreffende trap van jurken naait, want ze gaat naar historische bals in zelfgenaaide outfits. Voor zij die denken dat een Girl in Uniform steeds in sportoutfits of jeansbroeken rondloopt: niets is minder waar. De hoepeljurken in de Sissi-films deden me steeds zwijmelen en wat leek het me leuk zo’n jurk te mogen aantrekken. Dus toen Linda me vertelde dat er die avond een operabal was in Gent en er plots iemand weggevallen was, en of ik misschien geïnteresseerd was? Ik wist niet meer waar te springen van enthousiasme.

Image_1578848229

Linda stelde me twee zelfgemaakte jurken voor waar ze me wel in kon spelden: een regency dress van 1870 of een bustle anno 1800. Euh….  gelukkig kon Google me snel duidelijk maken wat het ene en het andere voorstelde, en koos ik voor het laatste: een bustle jurk waar je door een soort hoepel op je achterste plots met een uitgestoken gigantisch, wiegende kont kunt pronken. Fan-tas-tisch!

Image_1578848396

Omdat er natuurlijk weinig tijd was om andere accessoires te vinden, griste ik gewoon een parelsnoer mee, stak ik mijn haar op en trok ik naar Gent met mijn trouwschoenen en een witte panty. We spraken af in een hotel om ons in de historische correcte onderjurken en jurk te hijsen (en in mijn geval te spelden). Ik kreeg wel wat richtlijnen over de volgorde van mijn laagjes kledij en wat voor- en achterkant waren, maar na een tijdje leek Linda tevreden met mijn Victoriaans kostuum. Zij had zich samen met een vriendin in schitterende outfits à la Francaise gehesen van midden 1800, met een soort hoepels op de heupen die ze paniers noemen. Prachtig om te zien, maar niet te makkelijk om met vier vrouwen met elk een hoepelstructuur als onderkleding, in een lift te passen. Gelukkig kennen we Tetris en dan lukte het prima.

81250738_2928817733819416_486466228081131520_n (1)

Volledig opgetut trokken we naar de Gentse opera, waar heel wat mannen en vrouwen rondparadeerden in crinolines, jacquets en militaire kostuums.  Tel daarbij een schitterende operazaal als decor en je waant je terug in de tijd anno 1800. Ik heb er mijn ogen uitgekeken.

Image_1578848512

Aangezien het echt een bal was, werd er ook de hele tijd gedanst. Ik ken niets van die periode en zeker al geen danspassen, maar daarvoor heb je  dus blijkbaar een dansmeester die de passen voor elke dans eerst overloopt. Eigenlijk is onze indianendans nog moeilijker dan deze choreografieën. Logisch, want met tien meter stof per jurk en hoepelstructuren, bustles en paniers zijn tangopassen uit den boze. Ik trok mijn stoute schoenen aan en vroeg of een man met me wou walsen (wat ik niet kan) en die gentleman is zo vriendelijk geweest mij op sleeptouw te nemen. Heerlijk! (note to myself: ik moet leren walsen!)

Het bal duurde maar tot middernacht en het ging veel te snel voorbij, maar Linda heeft me al een ticket beloofd voor de volgende. Nu moet ik natuurlijk nog kijken of ik er in een zelfgenaaide jurk naartoe trek of niet. Linda sprak me al streng toe dat het wel de bedoeling  is dat ik ook mijn eigen korset maak. Dat belooft…  Maar misschien willen de Girls wel mee? Wordt in ieder geval vervolgd.

IMG_20200104_201116137

Tot schrijfs, Margot

 

 

 

Mijn ‘heiligdom’

Toen we, zo’n 11 jaar geleden, ons huis bouwden, was er nog geen sprake van een obsessieve hobby. Ik sportte af en toe en dat was het. We bouwden een huis met drie slaapkamers: onze ‘master bedroom’, een bureau en een logeerkamer. Toen onze neefjes nog klein waren, kwamen ze af en toe slapen. Heerlijk was dat, zeker omdat we al snel onze eigen bedtijdrituelen hadden. We kropen ’s avonds met z’n vieren gezellig in het grote bed terwijl Michael een verhaaltje voorlas. En nog eentje, en nog eentje… tot het tijd was om te slapen. Mijn favoriete moment van de logeerpartij! Maar nu de jongens pubers zijn komen ze niet zo vaak meer logeren.

© Moors M - 200111-6U6A2529

Enter wilde plannen: waarom zou ik de logeerkamer niet omtoveren in een heus naaiatelier? De kamer is lang en smal, met een schuine wand, maar met ingebouwde kasten zag ik dat helemaal zitten. Alleen… waar vind je een betrouwbare stielman? Doorgaan met het lezen van “Mijn ‘heiligdom’”

Een coole Capucha voor een coole skater

Een paar jaar geleden beslisten we in onze familie niet langer een grote stapel cadeautjes te geven met Kerst. Al is cadeautjes geven én krijgen nog zo leuk, we zaten vaak de hele avond uit te pakken aan een hoog tempo en gingen soms naar huis met dingen waar we niet zo blij mee waren. We besloten dus naampjes te trekken, zodat iedereen een cadeautje krijgt en mag geven. Dat zorgt ervoor dat je alle tijd hebt om het ideale geschenk uit te zoeken en we allemaal de tijd nemen om het rustig uit te pakken en te bewonderen. Veel gezelliger zo!

© Moors M - 20191225-6U6A2474

Voor de volwassenen is zoiets ideaal, maar de kinderen – die nog geen eigen budget hebben – vallen uit dat naampjessysteem. Mijn neefjes Wolf en Lou krijgen dus afwisselend een cadeau van ons of van mijn ouders. Voor mij extra leuk, want stiekem vind ik dat ene cadeautje dat ik mag geven toch wat weinig. Bovendien, het kan toeval zijn, vragen de kinderen telkens een zelfgemaakt cadeautje aan hun tante. Vorig jaar mocht ik een Oscar rugzak maken voor mijn petekind Wolf en die draagt hij nog steeds bij al zijn hobby’s.

© Moors M - 20191225-6U6A2429 Doorgaan met het lezen van “Een coole Capucha voor een coole skater”

Terugblik op ons blogjaar

Eindejaar betekent ook lijstjesperiode: ’The best of 2019’! De kranten, radiozenders, tijdschriften, sociale media doen allemaal vrolijk mee en dus konden wij moeilijk achterblijven. Onze blog is ondertussen al aan de 389ste blogpost toe sinds haar ontstaan, dus tijd voor een korte terugblik op de dingen die ons nauw aan het (naai)hart lagen in 2019. Ik ga niet voor de ‘best of’ maar wel voor de opvallende trends en verrassende nieuwigheden.

foto jump into 2020

Dit jaar kropen we 94 keer in onze pen en werden we gelezen in 96 landen. Ons favoriet onderwerp was ongetwijfeld de tas in al zijn vormen en maten (27 blogposts!): brillentassen, rugzakken, heuptassen, de Stinger, reistassen en met stip op 1: handtassen. Je kan er nooit genoeg van maken! Lieve kreeg steeds meer vragen om gepersonaliseerde tassen te maken in camouflagestof, ze heeft duidelijk de smaak te pakken! Doorgaan met het lezen van “Terugblik op ons blogjaar”

Onder de kerstboom van de Girls

Sinds we besloten samen te bloggen, proberen Tatiana, Margot elkaar verschillende keren per jaar te zien. Met drie drukke agenda’s lukt dat niet zo vaak als we zouden willen, maar het eindejaar laten we nooit voorbij gaan zonder een gezellig kerstfeestje te plannen voor ons drietjes. Gastvrouw van dienst was Margot, die ons in de watten legde en ervoor zorgde dat onze buikjes gevuld werden met allerlei heerlijkheden.

IMG_9533

Al gaat het bij zo’n feestje vooral om het samenzijn, de Girls zijn ook gek op cadeautjes. Omdat het de laatste maanden nogal hectisch is in onze jobs, besloten we met spijt in het hart dit jaar niet voor zelfgemaakte cadeau’s te gaan. Toch wilden we een beetje in onze blogwereld blijven… Doorgaan met het lezen van “Onder de kerstboom van de Girls”

Een foutloos parcours

Je ziet ze overal in de social media… jubelende naaisters die van de daken schreeuwen hoe blij ze zijn met hun creatie. Ik zie elke dag de mooiste jurken passeren, gevolgd door schitterende tunieken en perfect afgewerkte bloesjes. Vol bewondering scrol ik door de vele foto’s waarvan mijn mond af en toe open valt.

Ja hoor, ik besef heel goed dat ik zelf vaak op diezelfde social media verschijn met mijn succesverhalen. Net als velen onder ons ben ik fier op mijn naaisels. Want, eerlijk is eerlijk: het kost toch vaak bloed, zweet en tranen om tot een aanvaardbaar resultaat te komen, al lijkt het bij zovele anderen vanzelf te gaan.

Bord Doorgaan met het lezen van “Een foutloos parcours”

De Marichel Hobo – instant geluk!

Toen ik de exemplaren van Katrienette zag, werd ik in een oogopslag verliefd op deze prachtige Marichel Hobo schoudertas! Omdat er toch wat nieuwe technieken gebruikt werden en er heel wat ‘ijzerwerk’ in de tas zit, trok ik naar Zoersel om in de prachtige woning van Katrien een dagje te workshoppen.

© Moors M - 6U6A1525

Katrien is niet voor niets de ‘koningin van de tassen’. We werden er onthaald als koningen, in de watten gelegd van de eerste koffie ’s morgens tot het laatste taartje als vieruurtje. Tussen de snoepjes, chocolaatjes en de lunch in werkten we natuurlijk ook naarstig aan onze tassen, steeds met de deskundige uitleg en bijsturing van Katrien.

© Moors M - 6U6A1496 Doorgaan met het lezen van “De Marichel Hobo – instant geluk!”

Op aanvraag: compacte brillenhoesjes

Wat is het leuk als een cadeautje in goede aarde valt. Zo goed, dat er steeds opnieuw de vraag komt om hetzelfde nog een keertje te maken. Het hoeft niet altijd ingewikkeld te zijn… Mijn schoonmama gebruikt dagelijks ‘mijn’ eenvoudige brillenhoesjes. Overal in huis zie je haar leesbrillen (die ze steeds uit het oog verloor) verpakt in kleurige etuis.

© Lieve Deduytschaever 191020 02 Doorgaan met het lezen van “Op aanvraag: compacte brillenhoesjes”

Uitgepluisd: 9 tips om te werken met bont

Winter is coming… dus het is weer tijd om lekker warme truien te maken en waarom niet met een randje bont? Wel liefst met imitatiebont want voor mij moeten de beestjes hun vel niet afgeven om mij warm te houden.   Doorgaan met het lezen van “Uitgepluisd: 9 tips om te werken met bont”

Gelezen en goedgekeurd: Louise Magazine

Blader jij ook zo graag eens door tijdschriften op zoek naar naai-inspiratie? In België zijn we ontzettend verwend als het op patroontijdschriften aan komt: naast de klassieke Burda, Knipmode en Ottobre beschikken we ook over 2 frisse Belgische nieuwkomers: La Maison Victor en FibreMood. Deze twee tijdschriften hebben goed begrepen dat veel naaisters niet enkel geïnteresseerd zijn in de patronen maar ook nieuwsgierig zijn naar alles wat leeft en beweegt in de wereld van het naaien. Om kort op de bal te spelen hebben ze hun patroontijdschriften aangevuld met allerlei achtergrondartikelen (blogster van de maand, tips om ruitjes te verwerken, bespreking van stoffen, achter de schermen bij…) die wekelijks onder de vorm van een nieuwsbrief rondgemaild worden. Doorgaan met het lezen van “Gelezen en goedgekeurd: Louise Magazine”