Flaneren in een Flo

©Lieve Deduytschaever 180713 10Meer dan een jaar geleden zat ik zes maanden in Mali in opdracht. Altijd een leuke ervaring om een andere cultuur op te snuiven, en in de hoofdstad Bamako hadden ze ook stoffenwinkeltjes. Ik heb meer dan eens bij een collega gebedeld om met mij langs een stoffenpand te passeren. Er is dan ook meer dan één doos met mooie stofjes naar huis gestuurd, voor de girls of gewoon lekker voor mezelf.

Maar een jaar later moet ik toegeven dat ik nog steeds niet veel geproduceerd heb van mijn Afrika-buit. De drukke prints of de stijvere stof laten je niet toe eender wat te maken.

Pas toen ik in LMV de Flo jurk zag staan, wist ik onmiddellijk: we have a winner! In mijn doos steken er een paar schitterende rollen tafzijde of taft genoemd, een stijve stof die mooi blinkt. Een blauwe taft Flo zou een leuke aanwinst zijn in mijn kleerkast.

Het was mijn eerste kennismaking met tafzijde dus ik waste de stof eerst apart en trachtte met het strijkijzer hem weer mooi glad te krijgen. Doordat taft zo stijf is, begint-ie snel te kreuken, maar met een middelwarm strijkijzer krijg je dat weer terug in orde. Taft is ook erg dun maar blijft stevig, dus met een microtexnaald is-ie heel makkelijk te naaien.

©lieve deduytschaever 180713 021769651511..jpg

Ook het Flo patroon bleek me te bevallen. Je moet alleen voldoende stof hebben en je hoofd erbij houden als je de plooitjes in de rok maakt. Ook het beleg voor je lijfje, dat je nog eens verstevigt met vlieseline, vraagt wel wat extra aandacht, maar het ging allemaal verrassend vlot.

Alleen de zakken wilden bij mij niet meewerken. Ik heb een paar keer moeten lostornen voor ik ze deftig in mijn zijnaad verwerkt kreeg. Een aandachtspuntje voor de volgende versie.

Iedereen was dolenthousiast over mijn blauw stofje, maar ik vond dat de jurk wel wat eentonig begon te worden. Ik hou van opvallende details dus kreeg mijn zoom nog een extra matte zwarte band . Zo lijkt hij wat langer, maar het heeft vooral dat ietsje meer. Met verstelbare schouderbandjes in dezelfde kleur werd het al meer mijn smaak en ik strikte de zwarte band ook nog eens rond mijn middel.

©Lieve Deduytschaever 180713 15

Het resultaat is een vrolijke Flo, een jurkje dat je in warme zomermaanden draagt om naar een feestje te gaan of in de stad te gaan flaneren. Ik deed het laatste met Lieve tijdens een fotoshoot in Mechelen en kreeg er fijne complimentjes over.

Ik heb een vriendin al voorgesteld om de Flo voor haar ook te maken in een mooie grijze taft die ik nog heb liggen. En ik heb al stiekem spijt dat ik niet meer dozen met stofjes heb meegenomen naar België. Misschien mijn collega’s in Bamako toch eens lief aanspreken….

Tot schrijfs,
Margot

Babygerief

De voorbije maanden maakte Hanne een paar keer leuke foto’s voor de blog. Zo gingen we voor het eerst op stap naar het Parkbos, daarna naar Ikea en uiteindelijk zelfs naar haar huisje.

© Lieve Deduytschaever 180520 10.jpg

Al deed ze de shoots met plezier en heeft ze er nooit om gevraagd, ik wilde toch graag iets doen in ruil voor haar werk. Tijdens een fotoshoot vertrouwde ze mij toe dat ze zwanger was van haar eerste kindje en sindsdien kan ze het echt niet meer verstoppen, dus daarin zocht ik mijn inspiratie voor een wederdienst.

© Lieve Deduytschaever 180520 03

Rompertjes maakte ik al een paar keer als cadeautje, maar ik wilde deze keer iets met meer body. Een van mijn eerste zelfgemaakte cadeautjes was een verzorgtas voor mijn schoonzusje en vriendin. Mijn neefje is intussen dik twee jaar en de tas wordt nog steeds overal mee naartoe gesleept. Een verzorgtas zou het dus worden!

© Lieve Deduytschaever 180520 12

Omdat ik niet zo graag twee keer hetzelfde maak, ging ik op zoek naar nieuw patroontje. De Stella Weekender van Swoon Patterns leek mij de ideale basis voor de tas: ruim met heel wat aparte zakjes aan de buitenkant.

© Lieve Deduytschaever 180520 07.jpg

Nadat ik gepolst had naar Hanne’s smaak, koos ik voor een zwart-wit combinatie. De canvas stoffen en contrasterende zilveren paspel vond ik bij De Stoffenknop en ik ging vol enthousiasme aan de slag.

© Lieve Deduytschaever 180520 08.jpg

Had ik het geweten… was ik er waarschijnlijk nooit aan begonnen. Het werd een serieus hindernissenparcours. Swoon handleidingen en patronen zijn prachtig uitgewerkt, dus daarop kan ik het niet steken. Het is echter een stuk met heel veel patroondelen, die allemaal ook nog eens verstevigd moeten worden. De voorbereiding is dus niet van de poes, en door de versteviging zijn alle handelingen net iets stroever.

© Lieve Deduytschaever 180520 05

Bovendien wordt de tas afgewerkt met paspel, wat het aantal stoflagen nog opdrijft. Mijn machientje ging er vrij vlot door, maar ik vond het toch moeilijk al die lagen mooi op hun plaats te houden. Meer dan eens moest ik mijn decovitje te hulp roepen.

© Lieve Deduytschaever 180520 15.jpg

Ik kocht daarnaast ook de verkeerde rits (met dikke tandjes in plastiek), waardoor ik de voorgeschreven techniek niet kon gebruiken. Door die misstap werd het veel moeilijker om de tas in elkaar te steken en zat ik aan het einde van mijn eerste naaidag met de handen in het haar. Mijn 3D-inzicht is nog vrij beperkt en ik kon mij de weg naar het einddoel niet meer voorstellen. Al weet ik dat ik het altijd wel tot een goed einde breng, ik lig toch wakker van zo’n dingen.

© Lieve Deduytschaever 180520 18

Gelukkig bestaat er een uitgebreide online naaicommunity en wilde Katrien – expert tassen maken – nog diezelfde avond uitgebreid met mij brainstormen over een mogelijke oplossing. Ik kon dus rustig gaan slapen, met dank aan die fantastische madam!

© Lieve Deduytschaever 180520 13

De tas telt heel wat afzonderlijke vakjes aan de buitenkant, wat ze geschikt maakt als verzorgtas: twee grote cargozakken op de voorkant plus een breed ritsvak; twee grote vakken achteraan en twee steekzakken op de zijkant. Kan tellen, toch?

© Lieve Deduytschaever 180520 11

Maar ik vind een tas pas handig als er ook binnenin verschillende vakjes zitten. Naast de twee brede vakken, die ik ruimer maakte door met een elastiek te werken, maakte ik ook een klein vakje-met-klep voor de fopspeen en een cargozak voor de papfles of voor een bus talkpoeder.

Hopelijk is de mama (want ze is intussen bevallen van een prachtig meisje) tevreden met haar cadeautje. Het is met heel veel liefde gemaakt en met plezier gegeven. Hanne, nog eens bedankt voor je mooie foto’s en veel succes met je bloedeigen creatie!

© Lieve Deduytschaever 180520 16

Wat denk jij, zou jij zo’n tas graag cadeau krijgen?

© Lieve Deduytschaever 180520 14.jpg

Groetjes,
Lieve

PS: De attributen voor de foto’s mocht ik lenen van mijn schoonzus-en-vriendin Annelies, waardoor ik mama-gaat-naar-het-park kon spelen in mijn eigen tuin… Dankjewel Annelies, voor je steun steeds weer aan mijn blogverhaal!

Stoffen met hopen – Modecoupon

Zelf zou ik nooit zomaar heen gereden zijn, maar mijn vriendin Annelies wilde haar stoffenhorizon wat uitbreiden en nam mij op sleeptouw richting Modecoupon in Sint-Niklaas. Ik zit momenteel midden in een ‘stoffenstop’, waarbij ik probeer zoveel mogelijk stoffen uit mijn voorraad te verwerken, en had dus niets nodig. Maar tegen een gezellige ochtend snuisteren in leuke stofjes zeg ik natuurlijk niet neen.

©Lieve Deduytschaever 180115 03

Mijn mond viel open toen ik het ‘warenhuis’ binnenstapte. Een stoffen- en fourniturenwinkel met zo’n grote oppervlakte had ik nog nooit gezien, vandaar de benaming. Alle stoffen liggen er overzichtelijk per stofsoort uitgestald op meters- en meterslange rekken, zo ver als je kan kijken. Een heel team dames en ook een paar heren staan klaar om de klant van dienst te zijn, en om de hopen stofrollen op de toonbank terug op hun plaats te leggen, eens de stof gesneden is.

Je kan het zo gek niet verzinnen… Op zoek naar fleurige carnavalstoffen, naar stevige canvas voor bemeubeling, naar vulling voor je stoelkussens of naar skai en kunstleer? Tafelzeil of satijn, lurex of omkeerbare pailletten in tientallen kleuren… Honderden stofsoorten liggen naar je te lonken, in tientallen stijlen. Jong en kleurrijk of stijlvol en sober? Alles vind je er. Ook alle mogelijk kleurtjes lint, elastiek, paspel, knopen, flok- en flexfolie kan je er vinden.

Het lijkt wel het walhalla van de stoffen, maar na een tijdje kreeg ik toch het gevoel dat ik door het bos de bomen niet meer zag. Het gevoel dat ik te veel keuze had, en wat ik ook zou kiezen, ik zou nog heel wat moois mislopen. Eigenlijk kreeg ik er wel een beetje stress van…

©Lieve Deduytschaever 180115 01

Aan het eind van de rit ben ik heel blij dat ik deze winkel heb leren kennen. Als ik eens zin heb om te shoppen voor een paar projecten tegelijk, staat dit adresje zeker in mijn GPS! Maar in dit geval wandelde ik er, heel braaf, buiten met slechts één stofje dat perfect matcht met de andere stoffen voor een tas die ik ga maken.

©Lieve Deduytschaever 180115 23

Ken jij nog zo’n leuke adresjes?

Tot snel,
Lieve

Getest en goedgekeurd: de Celeste van Blou

Na het Cobalt truitje, de Maya-jurk en de Heron sweater rolde er alweer een pareltje van de tekentafel van het team van Catherine en An, en ik was superblij dat ik opnieuw mocht testen.

IMG_6304

De Celeste is een stijlvolle jurk waarmee je alle kanten uit kan. Je kan kiezen tussen een model met wijde of kokerrok, met of zonder mouwen. Ook met de ruguitsnijding kan je verschillende kanten uit: sexy diep of iets minder uitgesneden… Zo maak je vier verschillende jurken met het patroon.

© Moors M - IMG_8707

Zoals we het gewend zijn van Blou is de pasvorm perfect. Ik hou van het matensysteem. Geen gepruts met confectiematen, je kiest puur op basis van je maten, genummerd vanaf 1 tot en met 7.

© Moors M - IMG_8599

De uitgebreide fotohandleiding loodst je vlotjes door het hele proces heen. Val je net tussen twee maten in of moet je het kleedje in de lengte aanpassen? Ook dat leggen de dames je stap voor stap uit.

© Moors M - IMG_8592

Omdat ik tegenwoordig in mijn nieuwe functie in ‘burgerkledij’ aan het werk mag, koos ik voor een geklede versie met de super leuke mouwtjes, een bescheiden ruguitsnijding en een heerlijke zwierrok tot net op de knie.

© Moors M - IMG_8628

Het stofje lag al een tijdje naar mij te lonken bij De Stoffenknop. Het is iets heel speciaals: de felblauwe tricot is bekleed met kant, waardoor de goede kant eerder grijs-blauw lijkt. Helemaal mijn ding!

© Moors M - IMG_8661

Eerlijk gezegd was ik een beetje bang voor een paar stappen in het naaiproces. Voor de voering koos Blou een soort ‘rolsysteem’ dat ik nog nooit gebruikt had. Nadien hoorde ik dat het de ‘burrito methode’ heet. Op de testerspagina schreeuwde ik mijn drempelvrees bijna uit, maar de andere testers garandeerden mij dat het zichzelf uitwijst.

© Moors M - IMG_8698

En inderdaad, aan de hand van de foto’s in de handleiding was het een fluitje van een cent. Waarom ik er zo’n schrik voor had? Nu heb ik daar geen idee meer van. Het systeem zorgt voor een naadloze voering, die nergens naar boven komt piepen (tenzij je raar op de grond gaat zitten, zoals je kan zien).

© Moors M - 6U6A0421

Ik ben absoluut geen fan van een beleg, dus is deze manier van voeren mij op het lijf geschreven. Een mooie afwerking binnenin geeft je naaiwerk een professionele finish. Prachtig gewoon!

© Moors M - 6U6A0383

Voor de fotoshoot trokken we naar Sint-Denijs-Westrem, waar vorig weekend een kunstwerk als herdenking van de Tweede Wereldoorlog werd ingehuldigd.

© Moors M - IMG_8616

Het is een indrukwekkende muurschildering die, raar maar waar, qua kleuren perfect bij mijn jurk past. Of is het andersom 😉 ?

© Moors M - IMG_8644

In eerste instantie was ik niet zo enthousiast over mijn jurk. De combinatie van stof en model deden mij twijfelen of het wel iets voor mij was. Maar mijn ventje bracht de jurk zo mooi in beeld, dat ik nu helemaal mee ben in het verhaal. Deze zomer zul je mij nog vaak in de Celeste zien flaneren!

© Moors M - IMG_8654

De Celeste is nog tot en met woensdag te koop met 20% korting. Koop je er meteen een ander patroontje van Blou bij? Dan krijg je daar 10% korting op. Zeker de moeite dus om eens een kijkje te nemen bij Blou!

© Moors M - IMG_8578

Andere Celestes kan je deze week bewonderen bij Moestash (dinsdag), An (woensdag op de site van Blou), BabaRum (donderdag) en Lunatiek (vrijdag).

Wat vind jij van dit patroontje?

Tot snel,
Lieve

Trollenlol

Mijn jongens werkten dit schooljaar rond het thema ‘samen lezen, samen leren’ op hun school. Verschillende jeugdauteurs brachten een bezoekje aan de klassen en de kinderen leerden ook zelf verhaaltjes schrijven. De leraar van mijn oudste zoon ging nog een stapje verder en knutselde met de kinderen fantasiepoppen van papier-maché om daarna poppenkast te spelen voor de andere klassen.

Zo kwam Jotnar de Trol in mijn leven. Jotnar bestond oorspronkelijk enkel uit een groen hoofd met oranje haar en rode ogen, hij leek zo zielig zonder lijf. Dus ik werd een mama met een missie: Jotnar voorzien van een passende outfit. Er waren wel enkele eisen: een hemd met bloedvlekken en een een broek met broeksriem. Als jongensmoeder behoren poppenkleren niet bepaald tot mijn comfortzone maar dat mocht de pret niet bederven.

 

Geheel volgens de regels van de recyclage zocht ik wat lapjes stof bijeen: vilt dat nog over was van onze naaiactie in december en een versleten broek van de jongens. Voor het herdersjasje gebruikte ik een lapje stof dat ik over had van een naaiprojectje van een wikkelsjaal. En zo werd na wat gepruts uiteindelijk het trollenkostuum geboren. En Jotnar? Die leek mij oprecht tevreden met zijn nieuw lijf, inclusief een paar groene handen.

Wat ik leerde van dit project? Soms moet je het gewoon proberen,  het resultaat is dan des te verassender!

Tot schrijfs,
Tatiana

 

 

Mijn meme’s Jacky

Begin april werd mijn grootmoeder -92 jaar jong- ziek en begon ze aan haar laatste reis. Al begreep iedereen dat het tijd was, dat ons memeetje terugkeek op een lang leven vol geluk -maar ook met veel verdriet- en dat ze blij was dat ze nu mocht gaan… toch was het afscheid heel erg zwaar.

Meme en Lieve - mei 2013
Foto mei ’13

Als oudste kleinkind heb ik een leven vol mooie herinneringen aan mijn meme. Haar liefde voor mij, voor heel haar familie, haar glinsterende ogen, haar deugnieterij, haar levensvreugde, die zal ik altijd bij mij dragen. Al zag ik ze niet zo vaak meer de laatste jaren, nu ze er niet meer is, mis ik haar vreselijk.

Net als de rest van de familie mocht ik in haar huisje gaan kijken wat ik als herinnering aan haar wilde meenemen. In de zetel lag een beige-met-bruin Ikea dekentje. Het leek mij de perfecte basis voor een trui of een vestje, dus ik nam het mee naar huis.

APC_0937

Het dekentje was grof geweven en heel soepel. Ik besloot een Jacky vestje van La Maison Victor te maken, maar vond het wel nogal slap en doorzichtig voor dat doel. Een voering zou het wat meer body geven en ook de afwerking zou mooier zijn. Ik ben namelijk niet zo’n fan van een beleg…

© Moors M - IMG_8565

Bij De Stoffenknop vond ik een leuke viscose-tricot die, ondanks de stijlbreuk, toch perfect bij het dekentje paste. Ik kocht meteen wat extra, want het leek mij leuk het vestje te combineren met een jurk. Het pailettenlint voor de afwerking van de randen kocht ik bij Mertens Mercerie.

© Moors M - 6U6A0257

Op zich is het Jacky vestje heel makkelijk te maken. Het patroon is niet ingewikkeld en de beschrijving van LMV is uitgebreid. Ik moest wel even nadenken hoe ik de voering zou aanpakken, maar met wat opzoekingswerk bleek ook dat niet zo moeilijk. Ik nam twee centimeter in aan de rugnaad omdat het vestje toch wat losjes om mijn lijf hing, maar voor de rest was de pasvorm heel goed.

© Moors M - 6U6A0264

Het naaien was wel vrij emotioneel… Naast mijn naaimachine staat een foto en het rouwkaartje van mijn meme. Bovendien beeldde ik mij in dat haar geur nog in het dekentje hing, ook al had ik het gewassen. Ik was bang het mis zou gaan met het jasje en ik zo het dekentje zou verpesten. Maar gelukkig liep alles min of meer zoals het moest.

© Moors M - IMG_8512

Alleen bleek mijn eerste idee juist: het dekentje is niet zo geschikt voor een vestje. Zelfs met voering valt het te slap. Ik had het volledig moeten verstevigen… Ik ging dus op zoek naar een leuk haakje, zodat ik het vestje dicht kan doen en het niet zo vormeloos open valt. Mertens Mercerie heeft een groot assortiment leuke sluitinkjes en daar vond ik mijn gading.

© Moors M - 6U6A0309 (1)

Met de rest van de viscose maakte ik de Lina jurk van La Maison Victor. Ik twijfelde of het wel een goed model was voor mij, omdat het nogal recht leek en ik zo al vrij weinig vrouwelijke vormen heb. Maar wie niet waagt…

© Moors M - IMG_8557

Dit wordt deze zomer zeker en vast mijn lievelingsjurkje! De combinatie van de print en de stofkwaliteit maken het een uit-de-wasmachine-op-de-kapstok-en-weer-aan jurk.

© Moors M - 6U6A0290

Ook de combinatie met de Jacky vest werkt, al ben ik misschien eerder fan van een combinatie vest-top-broek.

© Moors M - IMG_8493

Wat denken jullie?

© Moors M - 6U6A0267

Lieve meme, het verdriet om je vertrek zal nog heel lang blijven nazinderen… Maar dankzij de gesprekken over jou met de familie, dankzij jouw nalatenschap in zoveel kleine dingen, zal je altijd dicht bij mij blijven. Ik hou van jou, memeetje… met heel mijn hart.

Tot snel,
Lieve

Operatie recyclage – the sequal

In de vorige #naaimaandtegenverspilling zagen jullie al mijn eerste gecamoufleerde schoudertas passeren. De Jozefien uit ‘Mijn Tas’ is het ideale model voor een gevlekte draagtas, voor dames in uniform die ook graag wat spulletjes meezeulen.

APC_1759.jpg

Het bleef niet onopgemerkt bij mijn collega’s, en een tijdje geleden vroeg Claudia mij er eentje voor haar te maken. Aangezien zij in Saffraanberg werkt en ik in Evere, stuurde ze haar versleten hemdvest op met de post.

Door alle andere projecten op mijn to do lijst duurde het een tijdje voor ik aan haar tas kon beginnen, maar op het malle naaiweekend kwam het er eindelijk dan toch van.

APC_1739

Claudia wilde graag een rits in de klep, een middenvak en een vakje voor haar GSM, dus zo geschiedde het. De tas verschilt helemaal niet zo veel van de mijne, maar is toch ‘op maat van de klant’.

APC_1744

In de goodybag van het naaiweekend zaten ook superleuke labeltjes van Wunderlabel, en hieruit koos ik een kleurrijk detail dat ik op het middenvak naaide.

APC_1742

Nu maar hopen dat Claudia tevreden is!

APC_1737

Tot snel,
Lieve

 

Upcycling: van 1 naar 10

Ik moet toegeven. Upyclen, ik doe dat niet veel. Mijn oude kleren belanden in de Oxfam-winkel, in de kledingcontainer of in de voddenmand. Ik vind het altijd zo zonde om de schaar in de stof te zetten en dan denk ik: “Waarschijnlijk kan iemand anders wel iets doen met dit kledingstuk, maar dan liefst zonder gaten.” Dus zodoende: no upcycling for me…

Ik heb tot nu toe nog maar een projectje geupcycled en dat is mijn kussensloop. Ik moet toegeven dat ik wat nostalgische gevoelens heb bij dat ding want het was mijn eerste naaiprojectje. Ik wilde daar geen te dure stof aan spenderen, het was een makkelijk katoenen stofje met veel rechte lijntjes en feitelijk vond ik het dessin nog wel iets hebben. Een beetje retro en ik ben zot op geometrische dessins.

Na het eerste projectje dat ik uit mijn voormalig slaapaccessoire naaide, vond ik het resultaat zo leuk dat ik daarna mijn volledige naai-uitzet uit dezelfde kussensloop besloot te maken.  Een volledige set als je wilt, en zolang er nog stof over was bleef dat ding dé print voor mijn naaiartikels.IMG_20180620_121314664_HDR

Het begon met een speldenkussen. Erg simpel, maar als ik nu kijk hoe ik dat ding heb dichtgenaaid met de hand, besef ik dat ik toch al heel wat geleerd heb. Maar het doet nog steeds deugd om mijn allereerste ervaring met het naaien dagelijks te kunnen gebruiken.

IMG_20180620_121543848Mijn tweede projectje betekende ook mijn eerste ervaring met een rits (alweer nostalgie!) want toen rolde mijn eerste etuitje (met voering) van onder mijn naaimachine. Ik gebruik het nu om mijn knijpers en oorbelletjes, die ik als markering gebruik, in op te bergen.

Daarna las ik dat elke naaister wel een paar verzwaringszakjes nodig heeft om het patroon op zijn plaats te houden. Ik had er drie gemaakt maar erg zwaar waren ze niet, dus heb ik er nog eens drie bijgemaakt met iets meer gewicht. Als vulling gebruikte ik gedroogde witte bonen, erwten en linzen (als er ooit hongersnood komt, heb ik dus nog iets achter de hand, handig).

IMG_20180620_121206200_HDRIMG_20180620_121138912_HDR

IMG_20180620_121241798_HDRVolgende projectje: een tweede speldenkussen, gevuld met staalwol natuurlijk om de puntjes scherp te houden. Deze versie is voor mijn dunnere speldjes, die ik gebruik als ik met kant, viscose of een andere fijne stof werk. Ik probeer die speldjes altijd streng gescheiden te houden.

En toen was er nog net voldoende stof over om een tweede etui te maken om mijn overlockgereedschap in op te bergen. Een iets langer etui, met een vrolijke rits uit de goodiebag van ons naaiweekend in Malle. Mijn pincet, schroeverdraaier en spullen die ik tot nu toe nog niet heb moeten gebruiken maar wel bij te houden zijn, zitten erin.

IMG_20180620_121808198wp-15294989779221832441550.jpg

Als ik mijn hele naaiset nu bekijk, vind ik het verrassend welke leuke dingen ik allemaal uit mijn slaapmaatje haalde. Natuurlijk loont het ding zich er super voor: grote, rechte vlakken die je makkelijk kunt hergebruiken. Dus voor beginnende naaisters: zoek een leuk kussensloop en oefenen maar.

Eén kussensloop toverde ik dus om in tien dingen. En er bleef erg weinig stof over: met veel moeite een reepje van 9 cm. Als dat geen upcyclen is!

Tot schrijfs,

Margot

Teamwork for FIFA – Let’s Sti(c)k Together

Wanneer Marjolein een blogtour organiseert van -intussen wereldberoemd in naailand- Let’s Sti(c)k Together, ben ik meestal een van de eersten om enthousiast in te tekenen. Pas nadien besef ik dan, dat het toch wel een serieuze uitdaging is…

18157163_10211358990223802_4807226239215224763_n

Nu kregen we het FIFA-thema opgelegd. “Leuk, voetbal”. Slik. Als er iets is, dat mij NIET interesseert, is het wel balsport. Zonder dieptezicht kan ik nog geen bal raken als hij vlak voor mijn voeten ligt, en als ik erin slaag iets in volle vlucht te vangen, is dat meestal puur geluk.

© Moors M - 6U6A0230

Gelukkig heb ik wel neefjes die voetballen en is de jongste van mijn zus, Lou, steeds weer enthousiast als ik hem voorstel iets te maken. Hij voetbalt sinds zijn zesde en is helemaal voetbalgek.

© Moors M - 6U6A0002

Zo’n pakje op maat, daar zei hij dus geen neen tegen. Ik ging op zoek naar patronen in mijn La Maison Victors, en paste de Isaac t-shirt en de Cyriel short ‘een beetje’ aan. Het t-shirt kreeg een V-hals, voor-en achterpand werd in een stuk getekend in plaats van twee, en ik liet het borstzakje weg. Zo goed als alle deelnaden gingen er uit, er kwam een kleuraccent in plaats van de zakken, en zo werd de Cyriel een heel sportieve versie van zichzelf.

© Moors M - 6U6A0152

Lou liet zich gewillig opmeten en gaf mij een passende tenue als leidraad. Toch bleek het t-shirt bij de eerste pas wat aan de korte kant, zowel aan de mouwtjes als onderaan.

© Moors M - 6U6A0116

Boordjes losten het probleem op, maar de originele stiklijnen bleven tot mijn grote spijt wel lichtjes zichtbaar in de stof. Ook hier reageerde de lycra niet zoals ik verwachtte, dus ik ben niet helemaal blij met de boordjes, maar Lou vind ze net heel leuk… dus missie geslaagd zeker?

© Moors M - 6U6A0092

Intussen tekende mijn liefste, Michael, het FIFA-logo, Lou’s naam en nummer, en een L&M-logo dat onze samenwerking symboliseert. Liesbet, die mij al enkele keren voordien te hulp schoot met haar Scan ‘n Cut, verwerkte de tekeningen tot opstrijkbare flock logo’s.

Samen met Michael en broer Wolf trok ik op een zonnige zondag naar voetbalclub HT Zwijnaarde, waar we op het kunstgras actiefoto’s mochten nemen. 

© Moors M - 6U6A0188

Wolf speelde ballenjongen, en zorgde ervoor dat ons fotomodel Lou steeds een bal voor de voeten of in zijn gezicht kreeg… 

Wil je zien hoe die fotoshoot verliep? Bekijk snel dan ons ‘the making of‘ filmpje op YouTube.

© Moors M - 6U6A0110

Jeugdtrainer Sam bleef speciaal voor ons wat langer na de training, zodat Lou zijn mooiste moves kon laten zien voor de camera.

© Moors M - 6U6A0223

Dit project kon ik nooit tot een goed einde gebracht hebben zonder Michael, Liesbet, Sam, Wolf en Lou. Zo zie je maar: voetbal is een teamsport!

© Moors M - 6U6A0184

Wat denk je, geslaagd in de opdracht?

© Moors M - 6U6A9988

Meer FIFA-creaties kan je bekijken bij:

FlaflinkoGezien bij JustineSewing à la CarteLarthFrullemiekeStokstaartje doet het zoAdivastyleMa’am Musketier Marieke FalderiekeTwo OwlettesKreAtrienMade for InkaSewBelOOYAmade
ViTessBlogliesje – Lunatiek

Tot snel,
Lieve

PS: Een dikke merci aan iedereen uit het ‘team’, met een bijzondere vermelding voor mijn ventje Michael, mijn lieve vriendin Liesbet en trainer Sam die ons een stukje veld leende.

© Moors M - 6U6A0252

Minimi – of hoe je jouw kleren omtovert tot een hippe kinderplunje!

Upcycling… het mag geen geheim heten dat ik er een grote fan van ben. Ik doe geregeld grote kuis in mijn kleerkast. Dat moet ook, want ik naai nogal veel kleren voor mezelf… Meestal bekijk ik in welke staat het kledingstuk nog is voor ik beslis of ik het weggooi, naar de kledingcontainer breng, of het uit elkaar haal voor fournituren.

© Lieve Deduytschaever 180521 07.jpg

Tijdens onze #naaimaandtegenverspilling vorig jaar maakte gastblogster An al superleuke kleertjes voor haar kinderen uit een hemd van haar man. Het inzicht om zoiets tot een goed einde te brengen ontbreekt mij momenteel nog.

© Lieve Deduytschaever 180521 01.jpg

Maar mijn schoonzus-en-vriendin Annelies heeft er een oplossing voor gevonden! Zij kreeg het boek ‘The Minimi Project’ cadeau voor Kerst, en wilde het mij wel eens uitlenen. Hoog tijd om er eens een blik in te werpen dus!

© Lieve Deduytschaever 180521 04

Dit boek bevat een schat aan informatie voor mensen zoals ik, die niet zien hoe ze van een oud kledingstuk iets nieuws kunnen maken, zonder het volledig uit elkaar te halen. In het boek zitten mallen en patronen; je legt die op het bestaande kledingstuk, tekent eromheen, knipt alles uit, naait het aan elkaar en klaar! Ze gebruiken op een ingenieuze manier de bestaande ritsen en knoopsgaten, waardoor het moeilijkste deel van het naaiwerk zowaar wegvalt!

Van rok tot broek, van kleedje tot achterzakslofjes of een strikjesketting, elk stukje van de oude kledingstukken kan je met de hulp van Lien Warmenbol en Gabriela Aguirrezabal omtoveren tot iets nieuws voor je kinderen. Wat een heerlijk boek is dit!

© Lieve Deduytschaever 180521 11

Minimi is prachtig geïllustreerd met foto’s en tekeningen, en alles is stap voor stap duidelijk uitgelegd. Een aanrader voor elke mama die op haar portemonnee let, en die, net als ik, liever spulletjes een tweede leven geeft als weggooit.

Iets voor jou?

Tot snel,
Lieve


Productinfo:

The Minimi Project
Lien Warmenbol en Gabriela Aguirrezabal

€ 24,95
126 blz
Uitgeverij Lannoo
ISBN: 978 94 014 2002 0