Vlinders aan de buik

Een kledingstuk hoeft niet ingewikkeld te zijn om leuk te worden. Soms heb ik echt geen zin om ingewikkelde dingen te naaien. Dan ben ik moe, wat ziek of een beetje lui, maar heb ik toch zin om achter mijn naaimachines te kruipen. Tel daarbij een metertje stof hier en daar waar ik niet meteen een doel voor heb en dan zoek ik het allemaal niet te ver.

© Moors M - 6U6A7915

Toen ik begin dit jaar het supertoffe Isa patroon mocht testen, ging ik aan de slag met een leuke structuurtricot van Babarum. Aangezien de trui uit drie stofjes bestaat, had ik nog een mooi stuk over en besloot ik een bijpassende rok te maken. De Kristy rok van La Maison Victor was de logische keuze. Ik zag het totaalplaatje al helemaal voor me… tot ik de twee stukken samen paste. Nope, dat was het toch niet. Ik ging in mijn stoffendoos op zoek naar een matchende tricot om zo een totaal nieuwe outfit te maken.

© Moors M - 6U6A7951 Continue reading “Vlinders aan de buik”

Sofia: the sequel

Never change a winning team. Met andere woorden, als je een patroon leuk vindt, maak het dan in alle stoffen en kleurtjes die in je opkomen. We schrijven hier regelmatig hoe enthousiast we zijn over een patroontje en hoe er nog veel uitvoeringen van zullen volgen.

Maar als ik dan nadenk over mijn volgende naaiproject, dan begin ik steeds te twijfelen. Ga ik dat patroontje echt nog eens gebruiken? Zou iets nieuws niet leuker zijn? Zou ik er niet meer van leren want dit patroontje ken ik al… Zo ga ik meestal toch weer op zoek naar iets nieuws om uit te proberen.

Er zijn natuurlijk uitzonderingen. De Aster bijvoorbeeld zal voor mij een gouwe ouwe worden.  Net zoals het wikkeltruitje Sofia van LMV, met lange mouwen, sportief of chique. Een zalige allrounder. Mijn eerste versie maakte ik in een grijze velours maar ik verkies toch iets meer kleur.

Continue reading “Sofia: the sequel”

Getest en goedgekeurd: Frieda DIY sewbox van OOYAmade

Op zoek naar het ideale moederdaggeschenk of even zonder inspiratie? Lees dan snel verder!

© Lieve Deduytschaever 190506 09

Het kan iedereen wel eens overkomen: je hebt zin om een leuk tasje te naaien, maar geen tijd om alle delen van de puzzel bij elkaar te zoeken. Op zoek naar de ideale stoffencombinatie, de perfecte rits en de juiste versteviging moet je vaak een aantal stoffen- en fourniturenwinkels afschuimen. Nele van OOYAmade maakt vanaf nu je leven een stuk makkelijker met haar allereerste sewbox.

© Lieve Deduytschaever 190506 12

Toen Nele me vertelde over haar idee, kon ik niet wachten het uit te testen. Alle benodigdheden voor de leuke Frieda toilettas worden in een pakket aan huis geleverd. De doos van BPost past in de brievenbus, dus je hoeft niet eens thuis te wachten tot de postbode komt. Tijdens het uitpakken voelde ik mij alsof ik een cadeautje kreeg! Stuk voor stuk nam ik alle onderdelen in mijn handen, ik bekeek ze van alle kanten en popelde om ermee aan de slag te gaan, als een kind zo blij. Continue reading “Getest en goedgekeurd: Frieda DIY sewbox van OOYAmade”

Let’s Sti(c)k Together: ‘t Zit vanbinnen

Inspiratie… soms loop je ervan over, soms moet je op zoek naar je muze. Het thema van deze ‘Let’s Sti(c)k Together‘ is: ‘Laat je inspireren door een ander‘. Ik dacht erover na, wrong mij in bochten, lag ervan wakker… en kreeg maar geen inspiratie. Een paar dagen voor de deadline schreef ik mij uit voor deze editie, want ik kreeg er stress van.

© Lieve Deduytschaever 190406 03

Toch word ik elke dag geïnspireerd door mensen om mij heen. Ik besefte ineens dat heel wat van mijn tasseninspiratie eigenlijk gedreven wordt door mijn allereerste naaiervaring: een omkeerbare tas die ik maakte tijdens de eerste naailes bij Boho Atelier. Daar en op dat moment werd ik gebeten door het naaivirus én leerde ik een van mijn beste vriendinnen kennen: Tatiana. Onrechtstreeks was die allereerste naailes dus ook de aanloop naar de samenwerking van drie Girls in Uniform. Dat kan tellen als inspiratie, toch? Continue reading “Let’s Sti(c)k Together: ‘t Zit vanbinnen”

Een Lux(e) cadeau

Al naai ik nog het meeste voor mezelf, ik vind het ook altijd leuk om dingen te maken voor de mensen om mij heen. Met de prachtige grote lap polyestersatijn die Mon Depot twee jaar geleden sponsorde kon ik al heel wat mensen gelukkig maken. Mijn neef Bart schitterde in zijn Theo hemd, vriendin Sylvie was wondermooi in haar lange jurk en mijn zus Elke kreeg een mooie Lux cadeau. Die haalde nooit de blog en ik had nog een stukje over…

© Nathan De Schuijmer 190407 11

Mijn nicht Marijke is een trouwe fan van mijn naaisels, dus besloot ik voor haar een kleedje te maken. We doorbladerden heel wat magazines en zochten het internet af, maar besloten uiteindelijk toch dat de Lux dress van Bel’Etoile het meest geschikte patroon was. Na mijn eerste exemplaar in viscose, mijn winterse Lux en de jurk van mijn zus, kan ik die jurk intussen bijna blindelings stikken. Het had dus vlotjes moeten gaan. Continue reading “Een Lux(e) cadeau”

Taylor (dress) made

In een zotte bui reageerde ik op de oproep van FibreMood die sewista’s zocht voor de nieuwe Link Party. Vrienden die mij goed kennen weten dat er door mijn drukke huishouden en dito baan maar heel weinig tijd overblijft om te naaien. Hiermee zette ik mezelf echt wel voor blok: ik zou en moest naaien…. de rest zou even moeten wijken.

Het patroon was vrij snel gekozen: de Taylor dress, een oversized jurk met een mooie lengte, praktische zakken en een elastische tailleband. Ik wou echter geen jurk in één kleur, ik was bang dat ik daarin zou verdwijnen. Dankzij de workshop ‘kleuradvies’ bij Toverstof (onder vakkundige leiding van Veronique Verhas) ontdekte ik de stoffen die qua kleurencombinatie en patroon het best bij mijn ‘lentetype’ pasten. Svenja van Toverstof hielp mee de knoop doorhakken (ze kent de smaak van haar klanten!) en even later ging ik buiten met twee prachtige lappen viscose.

 

 

Continue reading “Taylor (dress) made”

Buiten mijn comfortzone: een fleurig gestreepte Wallys

De nieuwe FibreMood staat weer vol pareltjes en de collectie zomerstofjes was nooit mooier en vrouwelijker. Het kriebelde dus om aan te slag te gaan met een patroontje uit het nieuwe magazine en met een stofje uit de winkel van de charmante Svenja, Toverstof.

© Moors M - 6U6A7745.jpg

De Wallys trok meteen mijn aandacht. Een wikkelblouse met lange riem, niet-te-diepe V-hals en modieuze pofmouwen, daar kan je werkelijk alle kanten mee uit. Bij Toverstof werd mijn oog getrokken naar een vloeiende crêpe met blauw-witte strepen en grote bloemen. Toch twijfelde ik zowel aan het patroon als aan de stof. Beide waren vér uit mijn comfortzone. Continue reading “Buiten mijn comfortzone: een fleurig gestreepte Wallys”

Zijn wij hamsters?

Kijk jij ook wel eens naar zo’n serie waarin ze een huis van een hamsteraar gaan opruimen? Kamers volgestouwd met dozen en stapels spullen. Waar enkel een vrije plaats om te werken of te slapen is, en elke andere vrije ruimte ingepalmd is door zakken met spullen waarvan een mens denkt: dat heb je toch niet nodig? Maar waarvan de hamsteraar halsstarrig weigert afscheid van te nemen, want het kàn nog wel eens van pas komen…

Ik zit hoofdschuddend naar zulke series te kijken maar ik stel mezelf wel eens de vraag of naaisters niet hetzelfde patroon vertonen. Zijn wij ook geen hamsteraars? Ik weet niet hoe jouw naaiplek eruit ziet bij een groot project, maar de mijne is meer een slagveld dan een bureau. Ik weigerde laatst een stuk voeringsstof ter grootte van een zakdoek in de vuilnisbak te gooien, want dat was net genoeg als voering voor een A Girl’s Cube‘, die nog op mijn planning staat. En als iemand je vraagt of je de naaispulletjes van een oudtante wilt hebben, zeg jij dan ook enthousiast: “Oh ja graag!” Continue reading “Zijn wij hamsters?”

Verpakt in een brillenhoesje

Wat geef je aan een lieve dame die 85 jaar wordt en alles al heeft? Michael’s oma verjaarde en wilde geen cadeautjes. Een centje, daarmee kon je haar nog wel een plezier doen, zei mama Yvonne tegen haar zoon. Grrrrr, daarvan gaat mijn haar dus rechtstaan. Ik geef niet graag geld. Het is onpersoonlijk en als iedereen telkens weer geld vraagt, en het dus een doorschuifsysteem wordt, kan je in mijn ogen beter niets geven.

© Michael Moors 190309 05

Maar dat is slechts mijn mening en als iemand geld vraagt, dan krijgt die natuurlijk een centje. Alleen zorg ik dan wel dat ik er een kleinigheid bij kan geven, liefst iets zelfgemaakts. Mijn eerste idee was zo’n schattig kubus ritstasje. Mijn schoonmama fluisterde mij echter in dat oma stiekem jaloers was op de leuke brillenhoesjes die overal in haar huis rondslingeren, en die ik voor haar en haar vriendinnen maakte. Continue reading “Verpakt in een brillenhoesje”

Sewchallenge – black is the new print

Davina daagde ons opnieuw uit elkaar uit te dagen. Ze koppelde random een aantal blogsters aan elkaar en die gaven elkaar telkens drie criteria. Marieke en ik moesten niet lang nadenken over de uitdaging. Ik merkte bij het scannen van haar site op dat ze niet vaak voor zichzelf naaide en dat ze een beetje stoffenverslaafd is, en ging voor deze criteria:

  • iets voor jezelf
  • een ‘oud’ patroon
  • een stofje uit je voorraad

Benieuwd hoe zij het er vanaf bracht!

© Lieve Deduytschaever 190414 10

Marieke had gezien dat ik zelden of nooit voor mijn ventje naai en gaf mij deze opdracht:

  • iets voor je man
  • een patroon dat je niet eerder gebruikte
  • voorzie het kledingstuk van een uniek detail

Logo sewchallenge Continue reading “Sewchallenge – black is the new print”