Getroost met een t-shirt

Enkele weken geleden schreef ik over onze naaiweekends in Malle met de Sew Bees. Mijn naairesultaten van dat weekend waren helaas niets om over naar huis te schrijven. Een broek waar ik een hele dag aan ploeterde bleek door een paar stomme fouten niet meer te redden en haalde de vuilnisbak in plaats van de blog. Vooral irritant was dat ik pas om twee uur ’s nachts de strijd met de broek opgaf en ik dus afgepeigerd en gefrustreerd mijn bed instapte. En de volgende dag kon je maar tot 17 uur doornaaien dus ik zocht een simpel projectje om de bittere nasmaak van mijn broekenpoging te vergeten.. waarom geen leuk t-shirt?

received_480391075980734_edited

Een paar maanden ervoor had ik het multifunctioneel shirtpatroon van Pattern Emporium gekocht omdat ik graag afwissel van neklijn en mouwtjes. De Keep It Simple Babe Tee is een makkelijke allrounder voor mijn patronenstapel en eenvoudig genoeg om niet met lege handen naar huis te gaan

received_196993151453055

Nu nog een stofje: ik wou een vrolijk t-shirtje dat je zowel op een jeans als op een geklede broek kan aandoen. Een vrolijk blauw bio katoen jerseystofje van de webwinkel Sew4 Planet zou hier prima werken. 

received_2509922935929376-01_edited

Ik koos voor een vierkante halslijn en kapmouwtje. Ik hou wel van wat afwisseling en had gelezen dat zo’n halslijn zowel sportief als elegant staat voor de meeste vrouwen. Doen dus! Nu was het enkel nog een kwestie van me te concentreren en dat ding snel ineen te zetten zonder fouten te maken. Zij die me kennen, weten dat dit al een hele uitdaging is omdat ik snel afgeleid ben en de vermoeidheid van zo’n naaiweekend gauw in je kleren kruipt. Maar ik was zo gemotiveerd na mijn broekenblunder dat enkel mijn kraag eraan zetten wat moeizamer ging.

received_2792995787460295

Resultaat: een leuk t-shirt dat lekker lang is en nog eens duurzaam geproduceerd ook.  Mijn naaimaatje Veronic speelde voor gelegenheidsfotograaf en tussen de buien door trokken we naar buiten om mijn maaksel op de gevoelige plaat te leggen. 

Veronic was blijkbaar niet de enige Sew Bee die zich met de foto’s wou bezighouden… Dus bedankt Marjan, de foto is er gewoon véél beter op geworden :-).

received_186689766015046

Met het resultaat ben ik heel tevreden, er gaan waarschijnlijk nog veel varianten van dit patroontje volgen.

Tot schrijfs,

Margot

 

In love with Jasmine – give-away

Patronen testen is altijd spannend… daarom ben ik best wel selectief in de tests waarop ik inteken. Omdat ik al een paar keer succesvol mocht testen voor het Australische Designer Stitch en ik bij de ‘dolly’s’ meteen verliefd werd op de Jasmine dress, twijfelde ik echter geen seconde. Lees vooral verder tot het einde, want ik mag een exemplaar van dit toppatroontje weggeven!

80887958_2260948567339467_5350290144161169408_o

De Jasmine is een stijlvolle jurk die je in verschillende uitvoeringen kan maken: je kan kiezen tussen drie lengtes en drie verschillende mouwen: lang, driekwart en mouwloos. Aangezien je de Jasmine in een zwaardere tricot of french terry maakt, heb je achteraan geen rits nodig. Bovendien tailleert de jurk heel mooi dankzij de prinsessennaden. Handig én stijlvol zijn dan weer de zakken in het voorpand.

© Moors M - 6U6A3853

Omdat mijn ventje altijd klaagt dat mijn rokken te lang zijn (en omdat mijn mama hem daarin bijtreedt), koos ik deze keer voor de kortste versie van vijftig centimeter. Voor de zekerheid voegde ik toch weer drie centimeter toe bij het tekenen, want net op tijd viel mij te binnen dat ik een lang bovenlijf heb. Nu is de lengte gewoonweg perfect! Een kleine tip dus: teken een korte jurk een beetje langer. Inkorten kan altijd, lengte toevoegen is moeilijker!

© Moors M - 6U6A3866

De handleiding is dan wel in het Engels, maar heel duidelijk en overzichtelijk, waardoor ik geen enkel probleem had om de jurk te maken. Het is op zich ook geen ingewikkeld patroontje. Weet je hoe je figuur- en prinsessennaden kan maken? Dan ben je al een heel eind op weg!

© Moors M - 6U6A3871

Laat je vooral niet afschrikken door de zakken in het voorpand. Ook die staan schitterend uitgelegd in de handleiding en een van de testers maakte zelfs een heel duidelijk stap-voor-stap filmpje. Ik raad je wel aan de techniek vooraf eens te testen op een proeflapje, want het is precisiewerk. Zelf vond ik het een heel leuke techniek en bijleren is altijd fijn!

© Moors M - 6U6A3900

Sorry dames, deze schitterende structuurtricot was tijdens de wintersolden de laatste op de rol, maar ik ben er zeker van dat je bij Toverstof de perfecte stof vindt voor jouw eigen Jasmine!

© Moors M - 6U6A3875


Give-away: Ik mag een digitaal exemplaar van het patroon verloten onder onze lezers! Laat ons hieronder weten welke versie van de jurk je zou maken, in welk stofje en voor wie… dan kan je misschien op de kosten van Designer Stitch met dit patroon aan de slag. Wil je je kansen verdubbelen, reageer dan ook op onze Instagram foto. We laten je op 28 februari in dit bericht weten wie de winnaar is. Succes!


Pattern face

Wil je zeker zijn van je exemplaar? De elegante Jasmine is nu te koop voor $8.75 in plaats van $12.95.

Tot snel,
Lieve

Creativa beurs op de Heizel

Onlangs stuurde Lieve me een berichtje dat ze twee VIP-kaarten had gewonnen via La Maison Victor voor de Creativa beurs aan de Heizel en of ik niet geïnteresseerd was om mee te gaan? Doorgaan met het lezen van “Creativa beurs op de Heizel”

Afra… of hoe een moeilijk parcours toch tot iets leuks kan leiden

De nieuwe FibreMood is er en dat zullen we geweten hebben! Het is weer een editie vol stukken naar de laatste mode. Op zoek naar een leuke trenchcoat, een mooie jurk of een cosy sweater? Dan vind je ook deze keer zeker iets naar je zin!

© Moors M - 6U6A4413

Als (Golden) Sewista mocht ik op voorhand een kijkje nemen en alvast een patroontje kiezen om te maken, nog voor het tijdschrift in de winkels lag. Het is altijd aftellen naar het moment dat we de patronen te zien krijgen. In de Facebookgroep gonst het dan echt van de spanning… Heerlijk vind ik het moment dat je stuk voor stuk de foto’s ziet verschijnen.

© Moors M - 6U6A4461 Doorgaan met het lezen van “Afra… of hoe een moeilijk parcours toch tot iets leuks kan leiden”

Een gezellige thuisbroek voor mijn ventje

Al vind ik mijn hobby nog zo leuk, naaien voor de mensen die ik graag zie vind ik nog veel leuker! Mijn ventje had wat tijd nodig om te wennen aan het idee dat ik ook zijn kleren zelf zou kunnen maken, maar eens overstag heb ik niet veel overtuigingskracht meer nodig om dingen voor hem te mogen maken.

© Lieve Deduytschaever 200208 05

Zo draagt hij sinds begin vorig jaar met de regelmaat van de klok een T-hemp van mijn hand en heeft hij de hele zomer door zelfgemaakte Louis shorts aan gehad. Die stuks neemt hij telkens weer uit de kast en ik ben stiekem fier dat hij ze met zoveel plezier draagt.

© Lieve Deduytschaever 200208 13 Doorgaan met het lezen van “Een gezellige thuisbroek voor mijn ventje”

Winter is coming … in Malle

Toen ik vandaag op het werk toekwam, fronsten de collega’s de wenkbrauwen bij het zien van mijn vermoeide trekken. “Tja, heb net een naaiweekend achter de rug met de SewBees”, gaf ik als verklaring. Na het gewoonlijke mannelijke jolijt over de term, waren er wel enkelen nieuwsgierig naar wat dat feitelijk inhoudt. “Gewoon”, vertel ik, “35 dames uit heel België en uit Nederland komen vrijdagavond samen in het Vormingscentrum in Malle, we installeren ons in een grote zaal met onze naaimachines en toebehoren, je zegt hallo tegen je buurvrouwen, haalt je projectje boven en begint te naaien. Je eet drie keer per dag met de groep en voor de rest naai je gewoon lekker verder tot zondagnamiddag”.

Ongelovige blikken komen mijn kant uit. ”Toch niet de hele dag achter die naaimachine? ”Natuurlijk wel”, vertel ik, “er zitten daar een paar supervrouwen bij die tot negen projectjes in één weekend naaien. Dan moet je wel doorwerken hoor”. De verbazing blijft hangen aan tafel. “En kennen jullie elkaar dan allemaal?”, vraagt een andere collega. “Nee, in het begin niet”, geef ik toe,”maar ik denk niet dat je tien minuten naast elkaar kunt zitten voordat er eentje begint te babbelen en je pikt gewoon in. Doorgaan met het lezen van “Winter is coming … in Malle”

De gril van een briletui

Toen Katrienette vorig jaar haar gratis patroon voor een briletui uitbracht, was ik meteen verkocht. Katrien heeft immers de kunst om strakke vormgeving te combineren met een eenvoudige en duidelijke handleiding. Zelf minder ervaren naaisters kunnen mits het volgen van de verschillende stappen, tot hetzelfde perfecte resultaat komen. Dus patroontje werd uitgeprint en kwam op mijn to-do stapeltje terecht. Het ging meermaals door mijn handen de afgelopen maanden maar ik geraakte op één of andere manier niet meer achter mijn naaimachine.

Tot enkele dagen geleden plots de naaikriebel terugkwam en ik zin kreeg in een snel projectje dat ook als een cadeautje kan dienen voor mijn familie en vriendinnen die ik de volgende weken terug ga zien. Ik ben niet de meest extraverte persoon, dus dit is mijn manier om iedereen te tonen dat ik wel aan hen denk en om hen geef. Doorgaan met het lezen van “De gril van een briletui”

Een restjesproject – de Geo-Bag van Patty Doo

Er zijn zo van die patroontje die je al heel lang liggen hebt, maar waar je om de één of andere reden niet toe komt. Je hebt geen tijd, het patroon ligt niet binnen oog- en handbereik of je denkt dat het te moeilijk is.

© Lieve Deduytschaever 200125 07

De Geo-Bag van Patty Doo, nochtans een gratis patroon, is er zo eentje. Ik had het patroon minstens twee jaar geleden afgedrukt, maar toen ik eraan wilde beginnen bleek mijn Duits zwaar ontoereikend te zijn. Ik legde het opzij, maar bleef bewonderend kijken naar de exemplaren die ik op de social media zag passeren.

© Lieve Deduytschaever 200125 05 Doorgaan met het lezen van “Een restjesproject – de Geo-Bag van Patty Doo”

Zak eens lekker door – Part II

Anderhalf jaar geleden maakte ik mijn eerste Mountain View Pull-on Jeans van Itch to Stitch. Ik stond nog in mijn kinderschoenen wat broeken betrof (al hoor je mij niet beweren dat ik nu een expert ben) en het was geen perfect exemplaar, maar ik draag de kaki broek toch met heel veel plezier. Dat doe ik nog steeds, al is ze intussen nogal versleten.

© Moors M - 200112-6U6A2583

Het was dus hoog tijd voor een nieuwe! Ik hou zo van het draagcomfort van de broek met haar hoge elastische taille, die je makkelijk over je heupen trekt. Nooit een blote rug en geen gesukkel met rits of knopen als het snel moet gaan. Daardoor sla je ook een paar moeilijke stappen over in het maakproces. De omschrijving is uitgebreid en zo duidelijk dat je zelfs niet veel Engels moet kennen om het tot een goed einde te brengen.

© Moors M - 200112-6U6A2622 Doorgaan met het lezen van “Zak eens lekker door – Part II”

Een Girl op het bal

Begin januari kreeg ik op een luie zaterdagmiddag plots een berichtje van Linda, een dame die volgens mij de overtreffende trap van jurken naait, want ze gaat naar historische bals in zelfgenaaide outfits. Voor zij die denken dat een Girl in Uniform steeds in sportoutfits of jeansbroeken rondloopt: niets is minder waar. De hoepeljurken in de Sissi-films deden me steeds zwijmelen en wat leek het me leuk zo’n jurk te mogen aantrekken. Dus toen Linda me vertelde dat er die avond een operabal was in Gent en er plots iemand weggevallen was, en of ik misschien geïnteresseerd was? Ik wist niet meer waar te springen van enthousiasme.

Image_1578848229

Linda stelde me twee zelfgemaakte jurken voor waar ze me wel in kon spelden: een regency dress van 1870 of een bustle anno 1800. Euh….  gelukkig kon Google me snel duidelijk maken wat het ene en het andere voorstelde, en koos ik voor het laatste: een bustle jurk waar je door een soort hoepel op je achterste plots met een uitgestoken gigantisch, wiegende kont kunt pronken. Fan-tas-tisch!

Image_1578848396

Omdat er natuurlijk weinig tijd was om andere accessoires te vinden, griste ik gewoon een parelsnoer mee, stak ik mijn haar op en trok ik naar Gent met mijn trouwschoenen en een witte panty. We spraken af in een hotel om ons in de historische correcte onderjurken en jurk te hijsen (en in mijn geval te spelden). Ik kreeg wel wat richtlijnen over de volgorde van mijn laagjes kledij en wat voor- en achterkant waren, maar na een tijdje leek Linda tevreden met mijn Victoriaans kostuum. Zij had zich samen met een vriendin in schitterende outfits à la Francaise gehesen van midden 1800, met een soort hoepels op de heupen die ze paniers noemen. Prachtig om te zien, maar niet te makkelijk om met vier vrouwen met elk een hoepelstructuur als onderkleding, in een lift te passen. Gelukkig kennen we Tetris en dan lukte het prima.

81250738_2928817733819416_486466228081131520_n (1)

Volledig opgetut trokken we naar de Gentse opera, waar heel wat mannen en vrouwen rondparadeerden in crinolines, jacquets en militaire kostuums.  Tel daarbij een schitterende operazaal als decor en je waant je terug in de tijd anno 1800. Ik heb er mijn ogen uitgekeken.

Image_1578848512

Aangezien het echt een bal was, werd er ook de hele tijd gedanst. Ik ken niets van die periode en zeker al geen danspassen, maar daarvoor heb je  dus blijkbaar een dansmeester die de passen voor elke dans eerst overloopt. Eigenlijk is onze indianendans nog moeilijker dan deze choreografieën. Logisch, want met tien meter stof per jurk en hoepelstructuren, bustles en paniers zijn tangopassen uit den boze. Ik trok mijn stoute schoenen aan en vroeg of een man met me wou walsen (wat ik niet kan) en die gentleman is zo vriendelijk geweest mij op sleeptouw te nemen. Heerlijk! (note to myself: ik moet leren walsen!)

Het bal duurde maar tot middernacht en het ging veel te snel voorbij, maar Linda heeft me al een ticket beloofd voor de volgende. Nu moet ik natuurlijk nog kijken of ik er in een zelfgenaaide jurk naartoe trek of niet. Linda sprak me al streng toe dat het wel de bedoeling  is dat ik ook mijn eigen korset maak. Dat belooft…  Maar misschien willen de Girls wel mee? Wordt in ieder geval vervolgd.

IMG_20200104_201116137

Tot schrijfs, Margot