Marijke’s Leonie

Toen mijn nicht een tijdje geleden bij mij langskwam voor de laatste pas van haar prachtige lange Lux, liet ze vallen dat ze graag een tas van mijn hand zou hebben. Aangezien tassen maken intussen zowat mijn guilty pleasure geworden is, zei ik natuurlijk volmondig ja. Ze bladerde door ‘Mijn Tas’ en ‘Mijn Tas 2’ en koos zonder aarzelen voor de Leonie uit het eerste boek.

© Moors M - IMG_1878.jpg

Intussen twee jaar geleden maakte ik al eens een verkleinde versie voor mijn mama. Marijke wilde echter liever een wat grotere tas. Geen probleem… ik bestelde een prachtig blauw kunstleer en alle fournituren bij K-Bas en combineerde dat met een restje crêpe van Marijke’s feestjurk. Voor de voering vond ik het ideale katoentje bij Ikea. Leg die stof naast de eyecatcher van de tas en het lijken wel dag en nacht van hetzelfde thema. Daar word ik zo blij van…

© Moors M - IMG_1845© Moors M - IMG_1843 Doorgaan met het lezen van “Marijke’s Leonie”

Een pluizige Erin

Nu de weergoden officieel de tropische temperaturen beu zijn, wordt het stilletjes aan tijd om onze zelfgemaakte garderobe voor te bereiden op een nieuw hoofdstuk: de herfst. 

We moeten beginnen aan broeken, topje, kleedjes met lange mouwen… en truien, niet te vergeten! Ik had vorig jaar op een Stoffen Spektakel een coupon gekocht van een fluffy tricot in een prachtig blauw, maar was onzeker wat ik ermee zou doen. Toen Lieve me voorstelde om mee te doen aan de linkparty van Fibre Mood en ik de Erin trui zag, wist ik onmiddellijk in wat ik mijn pluizig stofje wou transformeren. Doorgaan met het lezen van “Een pluizige Erin”

In de kijker bij Fibre Mood

Ken je dat gevoel, als je een mailtje krijgt dat je instant in hogere sferen brengt? Dat gebeurde begin juli verschillende keren en de Girls in Uniform maakten telkens een vreugdedansje.

Fibre MoodFibre Mood besliste namelijk de Girls In Uniform de titel ‘Golden Sewista’ toe te kennen. Die badge en titel kwamen er natuurlijk niet zomaar. De Girls zijn stuk voor stuk grote fans van het Fibre Mood magazine en het laatste jaar passeerden heel wat creaties uit dat tijdschrift de revue op onze blog en op Instagram. Tatiana’s Kamille is intussen haast legendarisch, Lieve is helemaal weg van haar Bertha broeken en Margot zwichtte voor een stijlvolle gestreepte Susan. En dat is maar een greep uit alle Fibre Mood creaties op de blog. We kunnen haast niet wachten op de volgende Fibre Mood editie, met nog veel meer moois.

Golden Sewista_01 Doorgaan met het lezen van “In de kijker bij Fibre Mood”

Getest en goedgekeurd: de Allie Wrap skirt van Designer Stitch

Omdat het toch telkens wat deadlinestress met zich meebrengt, test ik de laatste tijd niet zo heel vaak meer. Toen ik echter de oproep van Designer Stitch voor de Allie Wrap Skirt zag passeren, twijfelde ik echter geen seconde om me kandidaat te stellen.

© Moors M - 6U6A1529.jpg

Het patroon bestaat uit een hele mooie rechte basisrok met vijf verschillende opties voor de overslag. Je kan ook kiezen uit vier verschillende lengtes. Genoeg mogelijkheden om voor elke gelegenheid de geschikte rok te maken!

69360027_380481785919601_4417545735642284032_n

Een paar jaar geleden lag deze prachtige lap stof met slangenprint (geen idee wat het precies is) op naaiweekend op de verkooptafel. Voor een appel en een ei werd het van mij en sindsdien koesterde ik het, wachtend op het perfecte rokjespatroon. Doorgaan met het lezen van “Getest en goedgekeurd: de Allie Wrap skirt van Designer Stitch”

Let’s Sti(c)k Together – Camou-Jozefientjes

‘Soldaat maken’… het nieuwe thema van Let’s Sti(c)k Together is een kolfje naar mijn hand! Letterlijk betekent het iets opeten of opdrinken, maar Sonja interpreteerde het op haar eigen manier als ‘iets opmaken zodat er zo weinig mogelijk restjes overblijven’. Toeval wil dat ik een grote fan ben van upcycling. Oude kledij gaat nog zelden gewoon de vuilbak in. Versleten kaki uniformen gebruik ik bijvoorbeeld om draagtassen te maken. Zo’n camou-Jozefien raakt nét uit een kaki hemdvest. Veel gaat er dan niet verloren en voor de restjes vind ik steeds weer een leuke bestemming.

© Lieve Deduytschaever 190629 18

Girls in Uniform… onze naam komt niet uit de lucht gevallen. Al loop ik -dankzij mijn bureaujob- niet zo vaak in de militaire kaki oefenkledij, het gebeurt wel eens dat ik mijn bottines uit de kast haal en het terrein op ga. Ik steek niet graag vanalles in mijn broekzakken, maar behalve een robuuste gecamoufleerde rugzak zijn er weinig alternatieven om mijn portefeuille, GSM en notaboekje in op te bergen. Mijn eerste gecamoufleerde Jozefien, een patroontje uit het boek ‘Mijn Tas’, was al snel een feit.

© Lieve Deduytschaever 190629 13

Dat ik rondloop met een mooie gecamoufleerde schoudertas ontgaat ook mijn vrouwelijke collega’s niet. Deze keer maakte ik twee exemplaren maken voor dames uit de Koninklijke Militaire School. Het leuke aan dit patroontje is dat je er alle kanten mee uit kan. Ritsen in de klep of in het achterpaneel, onderverdelingen en ritszakjes binnenin, de kleur van de draagriem… Geen enkele camou-Jozefien is dezelfde.

Een eerste tas maakte ik op aanvraag met een zwarte draagriem, een broekzak op de klep, een rits in het achterpand, twee binnenvakken -gescheiden door een ritsvak- en een gsm vakje in de zwarte voering. Al meteen de eerste dag ging die mee het terrein op en deze tas was wekenlang overal op onze zomerkampen te zien. Mag ik daar een beetje fier op zijn?

De tweede camou-Jozefien werd een beetje apart. Mijn collega wist heel goed wat ze wilde: zij gaat vooral met dossiers op stap en vroeg dus een tas op maat van haar A4-mapjes. De grote lappen van voor- en achterpand kreeg ik niet uit een hemdvest. Ik werkte dus met een patchwork achterpand, samengesteld uit resten van de broek waaruit ik de riem knipte.

© Lieve Deduytschaever 190629 05

Verder wilde ze een rits in het achterpand en binnenin plaats voor een paar balpennen. Een fleurige voering leek haar wel plezant, de riem moest in dezelfde stof als de tas en bovendien vond ze een korte klep met een draaisluiting wel pittig staan… Ik ging voor het eerst aan de slag met een draaisluiting en dat was wel even spannend. Opdat de stof van het voorpand niet zou uitscheuren, kleefde ik een stukje leer onder het slotje. Om het stuk in de klep te plaatsen, moet je knippen in de stof als je tas volledig klaar is. Ik denk dat je mijn hart twee kamers verder kon horen kloppen. Maar… eind goed, al goed, ook deze tas bracht ik gelukkig tot een goed einde. Want naaien voor een ander, dat is toch altijd weer een beetje spannend.


Wat denk jij van deze twee soldaatjes?

Wil je weten hoe de andere blogsters de uitdaging aangingen? Surf snel naar:

Woohoo by Davina, Sewing à la Carte, stokstaartje doet het zo,
SewBel
, Seams Normal, Gezien bij Justine

Tot snel,
Lieve

Lekker ingewikkeld in het kort – de Kielo Wrap Dress

Voor een huwelijk van vrienden droeg ik voor het eerst een Kielo Wrap Dress van Named… en ik wist meteen dat die jurk vriendinnetjes zou krijgen. Al ben ik helemaal gek op mijn lange jurk, ik pendel met fiets en trein naar de Koninklijke Militaire School in Brussel en een lange rok is niet ideaal voor op de fiets. Tijdens de laatste soldendagen kocht ik bij Toverstof een leuke tricot voor een korte versie.

© Moors M - 6U6A1212

Veel nieuws kan ik er niet over vertellen. Net zoals bij mijn eerste versie was mijn tweede Kielo heel snel klaar. Er is dan ook niks ingewikkelds aan het patroon en de handleiding is, zelfs in het Engels, kristalhelder.

© Moors M - 6U6A1177 Doorgaan met het lezen van “Lekker ingewikkeld in het kort – de Kielo Wrap Dress”

Heerlijk ingewikkeld – de Kielo Wrap Dress van Named

Wat doe je aan voor een huwelijksfeest? Sinds jaar en dag vind ik die beslissing telkens weer moeilijk. Natuurlijk wil ik feestelijk en elegant voor de dag komen, maar als er geen dresscode op de uitnodiging staat, is het toch moeilijk in te schatten welke outfit de juiste is. Je wil niet in je dagelijkse plunje opdagen, maar niets is vervelender dan overdressed te zijn.

© Moors M - 6U6A9667.jpg

Op de uitnodiging van Annelies en Lieven stond wél duidelijk aangegeven wat de dresscode was: avondkledij. Dat ik in het lang zou gaan, daar was dus geen enkele twijfel over. In mijn kast hing enkel een lang donkergrijs zijden kleed dat in de mode was toen ik zo’n jaar of 18 was en nog naar studenten-galabals ging. Het was dus hoog tijd om er zelf eens eentje te maken.

© Moors M - 6U6A9533 Doorgaan met het lezen van “Heerlijk ingewikkeld – de Kielo Wrap Dress van Named”

Pin van de maand: topje met kant

Wat doe je toch altijd met die stukjes stof die te groot zijn om weg te gooien en te klein om zelfs maar een Odette t-shirt van te maken? Wel, als je geen stof overhebt voor de mouwen kan je misschien nog wel een topje fabriceren. Zeker als je nog een stukje tricot overhebt van je eerste Aster truitje, veel te mooi om weg te gooien. Doorgaan met het lezen van “Pin van de maand: topje met kant”

Alice I deel II

Zelfgemaakte cadeautjes, I love it! Vroeger deed ik al hard mijn best om voor elke gelegenheid en persoon met het juiste geschenk voor de dag te komen, nu ik naai denk ik vaak al maanden op voorhand na over het ideale cadeau dat ik zelf kan maken. Ik geef toe, voor mannen ligt het wat moeilijker, maar voor vrouwen moet ik niet ver zoeken naar inspiratie.

© Lieve Deduytschaever 190720 10.jpg

Mijn zus en ik proberen geregeld een naaidate te plannen. Samen gezellig naaien brengt ons dichter bij elkaar… we werken rustig tegenover elkaar aan tafel, hebben een hulplijn in de buurt wanneer het niet zo goed lukt, en praten ondertussen over koetjes, kalfjes en serieuze zaken. Voor het eerst sinds onze scoutsjaren hebben we weer een gedeelde hobby en ik vind het heerlijk!

© Lieve Deduytschaever 190720 13.jpg Doorgaan met het lezen van “Alice I deel II”

Susan met een streepje voor

Het is altijd gevaarlijk om mee te doen met modetrends. Want die trendy broek waar je dit jaar zoveel geld voor hebt neergeteld, kan volgend modeseizoen compleet gedemodeerd lijken en zoooo 2019 zijn. Neem bijvoorbeeld twee trends van 2019: maxi-jurken en strepen. Twee dingen waar ik dol op ben. Toen ik in Fibre Mood de Susan-jurk zag, móest en zou ik hem maken. Met net dezelfde stof als in het magazine. Modehype of niet.

Ik kocht de stof in Marie Karo maar twijfelde toch even. Dat zag er wel een heel dun stofje uit. Maar het dessin was zo mooi dat ik er toch voor ging. We zien wel waar we uitkomen… Lieve, An en Tatiana moesten al grinniken toen ze mijn project zagen: oh jee, streepjes… Doorgaan met het lezen van “Susan met een streepje voor”