Mijn Thea… een twijfelaartje

Het kan wel eens gebeuren dat ik op het eerste zicht wild ben van een patroontje, maar dat ik gaandeweg begin te twijfelen of het wel mijn ding is. Zo ook met de Thea van Zonen 09. Ik zag heel wat toffe exemplaren passeren en omdat de patronen van Zonen 09 van topkwaliteit zijn, besloot ik de ‘vrouwelijke Theo‘ voor mezelf te kopen.

Het perfecte stofje had ik ook nog liggen… Ik kocht ooit tijdens een stockverkoop drie meter viscose bij Toverstof. Daarvan maakte ik mijn eerste Lux dress, maar ik had nog een mooie lap over. Nu schijnt blauw mij goed te staan… dus een hemdje in mijn lievelingskleur kon er nog wel bij.

Doorgaan met het lezen van “Mijn Thea… een twijfelaartje”

Online workshop: Noorse trui

Een jaar of zes geleden breide ik aan een hels tempo truien voor iedereen om me heen. Voor mezelf breide ik niet zo vaak, omdat ik meestal buiten de maattabel val en je bij een trui nog weinig kan aanpassen aan het einde van de rit. Daarom stapte ik over op naaien, met het gekende gevolg… Toch kriebelde het sinds eind vorig jaar om er op nieuw mijn breinaalden boven te halen.

Na een eerst trui voor mezelf, die al snel weggegeven werd omdat de pasvorm weer niet was wat ik wilde, en een superleuke muts-met-kabels, besloot ik mij te wagen aan rondbreien. Het voordeel van rondbreien is dat je met de kraag begint en naar de onderkant toe werkt. Eens de armsgaten voorbij, kan je de trui dus passen en eventueel versmallen of verbreden. Er stond een supermooi patroon in de La Maison Victor (de Anker trui), maar ik durfde mij er bij gebrek aan ervaring niet aan te wagen. Net toen ik mijn idee weer wilde opbergen, zag ik – wonder boven wonder – een bericht van Creasis passeren.

Doorgaan met het lezen van “Online workshop: Noorse trui”

De gril van een briletui

Toen Katrienette vorig jaar haar gratis patroon voor een briletui uitbracht, was ik meteen verkocht. Katrien heeft immers de kunst om strakke vormgeving te combineren met een eenvoudige en duidelijke handleiding. Zelf minder ervaren naaisters kunnen mits het volgen van de verschillende stappen, tot hetzelfde perfecte resultaat komen. Dus patroontje werd uitgeprint en kwam op mijn to-do stapeltje terecht. Het ging meermaals door mijn handen de afgelopen maanden maar ik geraakte op één of andere manier niet meer achter mijn naaimachine.

Tot enkele dagen geleden plots de naaikriebel terugkwam en ik zin kreeg in een snel projectje dat ook als een cadeautje kan dienen voor mijn familie en vriendinnen die ik de volgende weken terug ga zien. Ik ben niet de meest extraverte persoon, dus dit is mijn manier om iedereen te tonen dat ik wel aan hen denk en om hen geef. Doorgaan met het lezen van “De gril van een briletui”

Gelezen en goedgekeurd: Louise Magazine

Blader jij ook zo graag eens door tijdschriften op zoek naar naai-inspiratie? In België zijn we ontzettend verwend als het op patroontijdschriften aan komt: naast de klassieke Burda, Knipmode en Ottobre beschikken we ook over 2 frisse Belgische nieuwkomers: La Maison Victor en FibreMood. Deze twee tijdschriften hebben goed begrepen dat veel naaisters niet enkel geïnteresseerd zijn in de patronen maar ook nieuwsgierig zijn naar alles wat leeft en beweegt in de wereld van het naaien. Om kort op de bal te spelen hebben ze hun patroontijdschriften aangevuld met allerlei achtergrondartikelen (blogster van de maand, tips om ruitjes te verwerken, bespreking van stoffen, achter de schermen bij…) die wekelijks onder de vorm van een nieuwsbrief rondgemaild worden. Doorgaan met het lezen van “Gelezen en goedgekeurd: Louise Magazine”

Een restjesgeschenk

Mijn zus verjaarde half augustus en dat kon ik niet onopgemerkt voorbij laten gaan. De Alice die ik haar cadeau deed, passeerde al eerder op de blog. Die gaf ik haar eigenlijk een paar weken te vroeg. Ze vertrok namelijk op reis en ik zag haar al langs rustieke paadjes en historische lanen flaneren met haar tas. Bovendien heb ik weinig geduld en popelde ik om haar cadeautje af te geven.

© Lieve Deduytschaever 190720 08

Natuurlijk kon ik niet met lege handen aankomen op haar verjaardagsfeestje. Ik had nog wat materialen over van de Alice waar ik mee aan de slag kon. De tas is prachtig, daar kan ik niet omheen, maar door de vorm is er weinig ruimte om vakjes en ritsen te verwerken in het patroon.

© Lieve Deduytschaever 190813 08.jpg Doorgaan met het lezen van “Een restjesgeschenk”

Granny’s dreams

Terwijl de buitentemperaturen de pan uit swingen, droom ik stiekem van zomeravonden met een verkoelend briesje. Want dat is het moment om mijn eerste haaksel boven te halen en rond mijn schouders te draperen om de eerste rillingen tegen te gaan.

Als kind heb ik op school nog leren haken, maar ik vond de mogelijkheden toch eerder beperkt. Ik geraakte dan ook niet verder dan een jasje en een kleedje voor mijn barbiepop. Onlangs vond ik die stukken haakwerk na 35 jaar terug tussen mijn oude barbiespullen en plots kreeg ik weer zin om te haken.

Naaien en vooral de voorbereidingen duren bij mij soms een eeuwigheid, bij gebrek aan tijd om in mijn naaikamer te vertoeven. Haken kan ik echter overal: in de zetel bij het bekijken van een film (weliswaar met een half oog), tijdens een busrit naar het werk of nog gekker, tijdens een autorit als passagier met een politiecollega op weg naar een vergadering.

DSC_0353

DSC_0330 Doorgaan met het lezen van “Granny’s dreams”

Een hart voor jou

Valentijn, het feest van de liefde. Al vinden heel wat mensen het te commercieel, voor mij is het elk jaar weer een gezellige periode. Hartjes overal, koppels die hand in hand over straat lopen, stelletjes die voor een keer de GSM van tafel vegen om romantisch samen te dineren… Mooi toch?

©Lieve Deduytschaever 190213 09

Doorgaan met het lezen van “Een hart voor jou”

Let’s Sti(c)k Together: Een terugblik op mijn goede voornemens van 2018

Begin vorig jaar riep Marjolein ons op om onze goede voornemens op te lijsten. Een jaar later is het hoog tijd om er eens op terug te blikken… Ik overloop de mijne samen met jou!

18157163_10211358990223802_4807226239215224763_n

Doorgaan met het lezen van “Let’s Sti(c)k Together: Een terugblik op mijn goede voornemens van 2018”

Sweaterfun met Fenna

Het is alsof de mensen achter La Maison Victor mijn gedachten kunnen lezen… Een tijdje geleden kocht ik bij de Stoffenknop een prachtige warme en zachte gebreide viscose voor een trui. Ik viel als een blok voor kleur en textuur, maar twijfelde nadien of een hele trui in dat zachte blauw niet te saai zou zijn. Ik kocht bij Toverstof een bijpassende structuurtricot en sloeg in mijn hoofd aan het puzzelen.

© Moors M - 6U6A0741

De Fenna uit de meest recente La Maison Victor deed mijn hart sneller slaan, maar het aantal patroondelen remde mijn enthousiasme een beetje af. Hoe meer leuke voorbeelden ik online zag passeren, hoe meer zin ik echter kreeg ermee aan de slag te gaan.

© Moors M - 6U6A0801

Ik besloot mij te beperken tot twee blauwtinten, verzamelde al mijn moed, en begon het patroon uit te tekenen en de stof te knippen. Daar was ik toch een paar uur zoet mee, dus wachtte ik tot het volgende vrije moment om te beginnen naaien.

© Moors M - 6U6A0902.jpg

Eerlijk? Het is een heel gepuzzel, maar toen ik al die stukjes naadloos in elkaar zag passen, werd ik daar heel blij van.

© Moors M - 6U6A0822

De Fenna is een echte sweater en valt dus ruim, wat mij niet flatteert. Ik nam de zijkanten vier centimeter in en versmalde ook de mouwen met twee centimeter.

© Moors M - 6U6A0779

De modellen uit LMV vallen vaak ook kort uit, dus maakte ik de trui drie centimeter langer. Nu komt de boord mooi over mijn broekrand, lekker warm in de winter.

© Moors M - 6U6A0744

De wijde halsopening vond ik ook niet zo handig in het koude seizoen, dus tekende ik anderhalve centimeter naadwaarde en naaide ik een boordje aan de hals.

© Moors M - 6U6A0760

Het was geen snel-klaar projectje, maar zeker de moeite waard. Ik weet nu al: dit wordt mijn lievelingstrui!

© Moors M - 6U6A0748

Tot snel,
Lieve

Het p(l)ofzakje

In de paasvakantie volgde mijn jongste miniman een klimkamp bij Bleau. Modegevoelig als hij is, wou hij na 1 dag al een pofzakje. Ik had eerlijk gezegd geen idee wat een pofzakje was, maar mijn speurtocht op het wereldwijde web leverde gelukkig snel het antwoord. Een pofzakje is het heuptasje waarin klimmers hun magnesiumpoeder meenemen om hun handen droog te houden tijdens het klimmen.

Aangezien het klimkamp slecht 1 week duurde en ik geen idee had of dit een bevlieging was, besloot ik overnacht zelf een pofzakje te maken uit gerecycleerde materialen. Ik speurde pinterest af en vond deze supertutorial gemaakt uit de bovenkant van een oude jeansbroek  http://www.instructables.com/id/Make-a- Chalk-Bag.

Mijn naaimachine weigerde echter dienst om door meerdere lagen jeans te naaien, dus ik koos ervoor om de onderkant van de pijpen te gebruiken. De voering maakte ik van een stuk hoeslaken in fleecestof. Aan de binnenkant van de voering kwam een lusje om het sluittouw te begeleiden. Vervolgens maakte ik een opening in de jeansstof om het touw naar buiten te begeleiden. Een C-sluiting maakte het geheel af. Ik recupereerde het touw en de C-sluiting uit een oude kinderjas. Als kers op de taart volgde nog een felroze lus in nylon, vroeger de draagriem van een reiszakje van reisbureau Bosporus.

Mister V. ontdekte ’s morgens mijn maaksel, mét magnesiumbol, en showde het trots als een pauw aan de begeleiding. De trots was echter van korte duur: na amper een half uurtje klimmen was het pofzakje veranderd in een plofzakje. Moeder was vergeten dat nylon uitrafelt en tussen de stiksels wegglipt….

Gelukkig had ik nog een stuk draagriem over. Deze schroeide ik deze keer goed dicht alvorens op te naaien en ja hoor, hij doorstond moeiteloos de test. Beter nog, mijn oudste miniman neemt hem deze vakantie ook mee op klimkamp, dus het was zeker geen verloren moeite!

Ook ooit zo’n gekke vraag gekregen of een gek project gemaakt? Laat het mijn weten!

Tot schrijfs,

Tatiana