Alice I deel II

Zelfgemaakte cadeautjes, I love it! Vroeger deed ik al hard mijn best om voor elke gelegenheid en persoon met het juiste geschenk voor de dag te komen, nu ik naai denk ik vaak al maanden op voorhand na over het ideale cadeau dat ik zelf kan maken. Ik geef toe, voor mannen ligt het wat moeilijker, maar voor vrouwen moet ik niet ver zoeken naar inspiratie.

© Lieve Deduytschaever 190720 10.jpg

Mijn zus en ik proberen geregeld een naaidate te plannen. Samen gezellig naaien brengt ons dichter bij elkaar… we werken rustig tegenover elkaar aan tafel, hebben een hulplijn in de buurt wanneer het niet zo goed lukt, en praten ondertussen over koetjes, kalfjes en serieuze zaken. Voor het eerst sinds onze scoutsjaren hebben we weer een gedeelde hobby en ik vind het heerlijk!

© Lieve Deduytschaever 190720 13.jpg Doorgaan met het lezen van “Alice I deel II”

Papa’s Frankie

Voor mijn mama maakte ik al een topje, een jurk, een tas en een paar shoppers, maar mijn papa bleef tot nu toe een beetje in de kou staan. In juni vierden we echter vaderdag én papa’s verjaardag, dus dat was de ideale gelegenheid om ook voor hem iets te naaien.

© Lieve Deduytschaever 190623 04.jpg

Eind mei kwam er een nieuw toppatroontje op de markt. De Frankie & Faye fannypack van WISJ Designs. Een mannelijke en een vrouwelijke versie van het klassieke heuptasje. Ik mocht mee testen en maakte toen een Faye, maar voor mijn papa was de Frankie natuurlijk meer geschikt.

© Lieve Deduytschaever 190623 03.jpg Doorgaan met het lezen van “Papa’s Frankie”

Love at first sight

Vandaag is rood… de kleur van de liefde voor mijn nieuwe laptoptas! Toen Lieve het patroon van de Stinger publiceerde, wist ik hoe mijn tas er zou uitzien. Tijdens een van mijn IKEA-uitstappen had ik een prachtige stof ontdekt die op punt stond om uit de collectie te verdwijnen en waarvan ik dus liefdevol drie meter adopteerde. Een stuk baksteenrood kurkleer en kleurige fournituren vulden het geheel aan. Maar het project bleef op de plank liggen. Lieve stuurde meermaals aan op een naaidagje met het oog op het maken van de Stinger maar met een druk gezin en de navenante overvolle agenda lukte het niet om voldoende me-time te creëren.

Doorgaan met het lezen van “Love at first sight”

If I catch your dreams…

Een tijdje geleden maakte ik een ‘dreamcathertas’ voor Michael’s Bomma Indiaan. Ze was jarig en kreeg van ons een heel persoonlijk cadeautje. Bomma koestert de tas die in de living hangt, waar iedereen ze kan zien. Als ze boodschappen doet, loopt ze er fier mee op straat.

© Lieve Deduytschaever 190512 07

Het mooiste compliment dat een tassenmadam zoals ik kan krijgen, is dat mensen een creatie zo mooi vinden dat ze er zelf ook eentje willen. Mijn schoonmoeder Yvonne ‘bestelde’ nog dezelfde dag een exemplaar voor zichzelf. Mijn ventje en ik wisten dus wat te geven voor haar verjaardag.

© Lieve Deduytschaever 190512 11 Doorgaan met het lezen van “If I catch your dreams…”

Mijn Faye fannypack

Poepzakskes‘ maken onlosmakelijk deel uit van mijn jeugd. Op elke reis, op elke uitstap had ik er zo eentje rond mijn heupen. Later werd het nogal ‘schaamtelijk‘ om daarmee rond te lopen, dus bij die gelegenheden ging ik meer en meer voor een kleine handtas of rugzak. Toen mijn neefje-en-petekind Wolf er onlangs eentje vroeg voor zijn verjaardag in november, met dezelfde stoffen als zijn wolven-rugzak Oscar, viel ik dan ook een beetje uit de lucht. Ik besefte helemaal niet dat heuptasjes weer helemaal in zijn…

Frankie and Faye fannypack

Toen ik er lucht van kreeg dat WISJ Designs een nieuw heuptas-patroontje op de markt bracht, was ik er dan ook als de kippen bij om mee te testen. Gelukkig had Sofie nog een plaatsje voor mij.

© Lieve Deduytschaever 190526 21 Doorgaan met het lezen van “Mijn Faye fannypack”

Let’s Sti(c)k Together: ‘t Zit vanbinnen

Inspiratie… soms loop je ervan over, soms moet je op zoek naar je muze. Het thema van deze ‘Let’s Sti(c)k Together‘ is: ‘Laat je inspireren door een ander‘. Ik dacht erover na, wrong mij in bochten, lag ervan wakker… en kreeg maar geen inspiratie. Een paar dagen voor de deadline schreef ik mij uit voor deze editie, want ik kreeg er stress van.

© Lieve Deduytschaever 190406 03

Toch word ik elke dag geïnspireerd door mensen om mij heen. Ik besefte ineens dat heel wat van mijn tasseninspiratie eigenlijk gedreven wordt door mijn allereerste naaiervaring: een omkeerbare tas die ik maakte tijdens de eerste naailes bij Boho Atelier. Daar en op dat moment werd ik gebeten door het naaivirus én leerde ik een van mijn beste vriendinnen kennen: Tatiana. Onrechtstreeks was die allereerste naailes dus ook de aanloop naar de samenwerking van drie Girls in Uniform. Dat kan tellen als inspiratie, toch? Doorgaan met het lezen van “Let’s Sti(c)k Together: ‘t Zit vanbinnen”

Omdat afscheid nemen niet bestaat…

Er zijn zo mensen die tijdelijk met je mee door het leven stappen. Collega’s, artsen, therapeuten, leerkrachten… Mensen die stuk voor stuk een stempel op je leven drukken en dan weer verdwijnen. Je kan hen geen vrienden noemen, maar ze kunnen oh zo belangrijk voor je zijn, in die korte tijd dat jullie elkaar kennen. Ja, in een ander leven, onder andere omstandigheden zouden jullie misschien maatjes worden. Maar nu niet…

©Lieve Deduytschaever 190222 05

Ze zijn een tijdje veel voor je gaan betekenen en dan verdwijnen ze op een dag. Je kan het nu wel op eigen kracht, bent genezen, verandert van werk, hebt hen niet meer nodig en er is geen enkele reden meer om de relatie nog verder uit te bouwen. Zo’n afscheid is voor mij wel even slikken, en ik kan dat niet zomaar voorbij laten gaan. Doorgaan met het lezen van “Omdat afscheid nemen niet bestaat…”

Let’s Sti©k Together – impulsief, ikke?

Toen Sonja aankondigde dat het thema van deze Let’s Stick Together editie ‘impulsaankopen’ was, schreef ik meteen: “Deze laat ik aan mij voorbij gaan, want ik heb geen impulsaankopen in huis”. Mijn woorden waren nog niet koud… of ik moest ze alweer intrekken.

@ Lieve Deduytschaever 190316 02

Op Facebook zag ik een mooie handtas passeren. Eentje waarop een prachtige dreamcatcher in blauwtinten stond te pronken. Mijn ventje is fier op zijn Indiaanse roots en er hangen hier in huis een paar dreamcatchers, dus de tas trok meteen mijn aandacht. Het was liefde op het eerste gezicht. Michael’s ‘Bomma Blauwe Wolk’ wordt deze maand 91 jaar. Een plus een is twee.

@ Lieve Deduytschaever 190316 07 Doorgaan met het lezen van “Let’s Sti©k Together – impulsief, ikke?”

A Girl’s Cube – een patroontje van Girls in Uniform

Als ik mij ergens in vastbijt, kan ik heel lang doorgaan tot ik het resultaat bereik dat ik voor ogen had. Noem het doorzettingsvermogen… of koppigheid, maar na maanden proberen, hoofdbrekerij, patroontjes tekenen en hertekenen, is het mij eindelijk gelukt het perfecte kubus ritszakje te maken. Driewerf hoera!!!


Het begon met een ideetje voor een themamaand op de blog. De drie Girls pinnen constant leuke linkjes op Pinterest, maar wat doen we eigenlijk met al die inspiratie? Weinig, was het unanieme antwoord. Ik blijk heel veel tassenideetjes op te slaan. Een van de dingen die geregeld terugkomen, zijn de leuke hoekige ‘box pouches’. Ik keek er vaak naar, pinde telkens weer de patroontjes, maar durfde er nooit aan te beginnen. Het leek erg ingewikkeld, dus schoof ik dat idee telkens weer opzij.


Het overleg met de Girls was een schop onder mijn kont om er toch eens mee aan de slag te gaan. Ik vond een patroontje van een schattig kubusje en ging ermee aan de slag. Groot was mijn verbazing toen het helemaal geen kubus bleek te zijn. De vorm was totaal anders dan in de tutorial. Wiskunde was nooit mijn sterkste kant, maar zelfs mensen met een schitterend 3D inzicht snapten er niets van. Doorgaan met het lezen van “A Girl’s Cube – een patroontje van Girls in Uniform”

Who the f*** is Alice I

Net toen ik begon te denken dat ik in Mijn Tas mijn meug niet meer zou vinden, kondigden mijn grootouders aan dat ze een groot feest zouden geven voor hun vijfenzestigste (ja, je leest het goed: 65ste!!!) huwelijksverjaardag. Zo’n bijzondere gelegenheid vraagt om een mooi cadeau, maar wat geef je mensen die alles al hebben?

©Lieve Deduytschaever 190220 02

Toen ik nog een klein meisje was, was ik niet zo creatief. Ik maakte zelden tekeningen of andere kunstwerkjes voor mijn grootouders. Vooral Meme vond dat jammer. Mijn andere neven en nichtjes deden het wel en ik voelde mij een beetje schuldig, maar als je weet dat ik nog steeds stokpoppetjes teken, kan je je wel inbeelden dat mijn kindertekeningen niet om aan te zien waren. Doorgaan met het lezen van “Who the f*** is Alice I”