Online workshop: Noorse trui

Een jaar of zes geleden breide ik aan een hels tempo truien voor iedereen om me heen. Voor mezelf breide ik niet zo vaak, omdat ik meestal buiten de maattabel val en je bij een trui nog weinig kan aanpassen aan het einde van de rit. Daarom stapte ik over op naaien, met het gekende gevolg… Toch kriebelde het sinds eind vorig jaar om er op nieuw mijn breinaalden boven te halen.

Na een eerst trui voor mezelf, die al snel weggegeven werd omdat de pasvorm weer niet was wat ik wilde, en een superleuke muts-met-kabels, besloot ik mij te wagen aan rondbreien. Het voordeel van rondbreien is dat je met de kraag begint en naar de onderkant toe werkt. Eens de armsgaten voorbij, kan je de trui dus passen en eventueel versmallen of verbreden. Er stond een supermooi patroon in de La Maison Victor (de Anker trui), maar ik durfde mij er bij gebrek aan ervaring niet aan te wagen. Net toen ik mijn idee weer wilde opbergen, zag ik – wonder boven wonder – een bericht van Creasis passeren.

Doorgaan met het lezen van “Online workshop: Noorse trui”

Paulette: to ruffle or not?

Als Fibre Mood online haar nieuwe patronen voorstelt, zijn de Girls altijd wat zenuwachtig. Welke pareltjes zitten er nu bij en wie neemt wat voor haar rekening?

Toen deze editie uitkwam, waren Lieve en ik allebei enthousiast over de mogelijkheden. De Mabel trui en de Paulette blouse zagen we beiden zeker zitten en ook die jumpsuit was een prachtig patroon. Maar we mogen maar een patroon kiezen dus na wat heen-en weer getwijfel ging Lieve voor de Mabel trui en koos ik de Paulette. Ik maak graag blouses maar de ruffles aan de voor-en achterkant deden me wat twijfelen. Ik heb altijd gezegd dat ik eens iets wil maken met ruffels en op het laatste moment haak ik steeds af, overtuigd dat het niks voor mij is.

Doorgaan met het lezen van “Paulette: to ruffle or not?”

Mabel ma belle…

Elke keer kijk ik rijkhalzend uit naar de nieuwe FibreMood. De designers achter dit supertoffe magazine volgen de mode in Parijs op de voet, en ik moet zeggen dat die oversized mode de laatste maanden niet echt mijn ding was… In FibreMood 13, de editie die nu in de winkel ligt, staan echter opnieuw tal van naaisels die mij op het lijf geschreven zijn! Toen de postbode het boekje in de bus gooide, maakte ik spontaan een vreugdedansje!

Ik had een prachtige gebreide slub sweater van Minerva liggen en moest dus niet lang nadenken wat ik eerst zou maken: de Mabel sweater is een elegant en vrouwelijk patroon met mooie pofmouwen, naar keuze met of zonder rushes op het voorpand, en met de ideale pasvorm. De laatste tijd heb ik heel wat langerokkenfilms bekeken, en de sweater deed mij daar meteen aan denken. De bijzondere stof in combinatie met zo’n mooi patroontje, dat gaf vonken in mijn hoofd!

Doorgaan met het lezen van “Mabel ma belle…”

De tassenparel bis – Mijn Tas 2

Dat ik een gepassioneerde tassenmaakster ben, dat weet je natuurlijk al. Het mag dan ook geen geheim zijn dat ik een aantal tassenboeken in mijn verzameling heb. Naast de klassieker ‘Mijn Tas‘ en opvolger ‘Mijn Designertas‘ staat ook ‘Mijn Tas 2′ van Elisanna & Fynn in mijn kast te blinken. Al is het boek al bijna versleten van het vele gebruik, het haalde nog nooit onze blog. Hoog tijd om dat te veranderen!

Waar je in ‘Mijn Tas’ vooral klassiekere basismodelletjes vond, vind ik ‘Mijn Tas 2’ wat specialer en moderner, met heel wat leuke fournituren waardoor de tassen heuse eyecatchers zijn. Heb je nog nooit gewerkt met holnieten of lederen riemen? Dan is dit boek echt een must-have! Niet minder dan 12 concepten en 24 uitvoeringen telt het boek, met telkens een uitgebreide geschreven en foto-handleiding.

Doorgaan met het lezen van “De tassenparel bis – Mijn Tas 2”

Wout de Tweede

Hoewel ik meestal voor mezelf naai, is het wel leuk om eens iets te in elkaar te steken voor iemand anders. Alleen wordt de druk er niet minder op, want hoe weet je zeker dat je keuze qua stof en patroon ook voor hen een geslaagde missie was? En wat met de kleine foutjes die in je naaisel kruipen? Om nog maar te zwijgen over hoe je kunt nakijken of alles wel goed zal passen. Kortom: dikke stress!

Maar toch, iets maken voor een ander geeft veel voldoening. Ik ben echter kieskeurig wie ik met mijn cadeautjes blij maak. Broerlief is een geliefkoosd slachtoffer: het moet stevig in elkaar zitten en functioneel zijn. Dat er eens een stiksel wat scheef zit, daar maakt broer zich geen zorgen over.

Doorgaan met het lezen van “Wout de Tweede”

Voor alles het juiste ritstasje

Onlangs vroeg vriendin en medeblogster Margot me hoeveel tassen en tasjes ik al gemaakt had in de jaren dat ik naai. Ik moet eerlijk toegeven dat ik er geen flauw idee van heb… wel weet ik dat ik altijd wel weer een reden vind om een tasje te maken. Want het is toch zo leuk!!!

In dit geval had ik een stokoud gekocht tasje, door en door versleten, dat ik overal mee naartoe neem als ik geen grote tas nodig heb. Het kunstleer begint af te brokkelen, dus het werd hoog tijd om dat tasje te vervangen. Ik vind de grootte en vorm zo leuk, dat ik besloot het tasje na te maken. Met de eenvoudige vormen en afgeronde hoeken leek het mij een fluitje van een cent…

Doorgaan met het lezen van “Voor alles het juiste ritstasje”

Een Maurice voor Chris

In mijn ogen zijn handgemaakte cadeautjes meestal de beste… Elke gelegenheid die ik krijg om zelf een cadeau te maken, grijp ik dan ook gretig aan. Voor kerst hadden we dit jaar opnieuw naampjes getrokken. Mijn ventje mocht een geschenk uitzoeken voor mijn vader, die aangaf dat hij wel een leuke ‘sporttas’ kon gebruiken. Mijn ouders logeren voor hun werk geregeld in een B&B, de tas zou daarvoor dienen. En ja hoor, mijn ventje vond het goed dat ik de tas maakte. Joepie!

Doorgaan met het lezen van “Een Maurice voor Chris”