Mijn eerste tas… en ’t is een Stinger!

Ik heb nog nooit een tas gemaakt. Mijn eerste ervaring met zakjes was een klein naai-etuitje als tweede naaiproject, dat vooral diende om een rits te leren innaaien. Een smartphonehoes voor broerlief bleek gelukkig functioneler dan mooi. Maar toen Lieve aankondigde dat ze even een tas had ontworpen en me vroeg om hem eens te testen, dacht ik, why not?

Stinger - Girls in Uniform
De Stinger tas, een handige allrounder voor hem en haar.

Lieve kennende zou de uitleg heel uitgebreid zijn met tekeningen en zo, dus leek haar Stinger de perfecte eerste tas. Tijdens een van onze chatsessies gaf Lieve me ook het idee een Afrikastofje te gebruiken dat ik had meegenomen uit Mali. Het was een vrij donkere stof, maar het patroon vond ik zo mooi dat ik de coupon kocht zonder dat ik enig idee had waarvoor ik hem zou kunnen gebruiken. Voor de Stinger zou ze perfect zijn, zeker in combonatie met zwart kunstleer dat ik kocht bij Stitch en Co. Ook voor de voering koos ik een Afrikastofje: een mooie muisgrijze taft waar ik gek op was maar die absoluut geen goede kleur had om te gebruiken voor mezelf.

Lieve stuurde me eerst de handleiding in tekst door. Bij het doorlezen werd ik wel wat ongerust, want ik kon me het proces niet goed voorstellen. Maar dat zou wel in orde komen. Ik besloot mijn versie zonder lange draagriem te maken. Ik gebruik zo’n riem nooit en die blijft overal achter hangen. Ik vind het veel handiger om een tas over mijn schouder te hangen, dus verlengde ik gewoon mijn handvaten.

Het goede aan een tas te maken, is dat je geen ingewikkeld patroon nodig hebt. Het zijn meestal rechthoeken, dus je zit geen patroondelen over te tekenen. Ik schrok er wel van hoeveel patroondelen je nodig hebt voor een tas. Ik heb echt wel een paar keer het lijstje moeten overlopen om zeker te zijn dat ik alle stukken, verstevigd of niet, had klaarliggen. Dan begon het echte werk. Lieve’s handleiding is gelukkig duidelijk met tekeningen, en als ik dan een vraag had, kon ik mijn privé-hulplijn bellen om te polsen of ik het goed had verstaan.

Na drie naaisessies stond er plots een heuse tas voor mij. Ik denk dat ik de laatste van de testers was om hem af te maken en ik had al met bewondering naar mijn collega-Stingers gekeken, maar ik ben tevreden over mijn eerste versie. Hij is groot genoeg om heel wat spullen mee te nemen en het eenvoudige ontwerp spreekt me wel aan. Natuurlijk heb ik wat foutjes gemaakt. Ik moet er de volgende keer bijvoorbeeld op letten dat de voering niet gaat slobberen. Maar ik moet toegeven dat ik nu wel gebeten ben door het tassenvirus.

Wil je ook eens wagen aan de Stinger?  De beschrijving vind je hier terug. Ter ere van de lancering van de Stinger geeft De Stoffenknop in Merelbeke zelfs 10% korting op je aankopen als je de code ‘stinger’ gebruikt.  Laat me weten hoe jouw versie eruit ziet. Ik ben benieuwd !

Tot schrijfs,
Margot

PS: Wil je graag wat hulp bij het maken van je Stinger? Word dan snel lid van de Stinger-hulplijn, een groepje op Facebook waar je terecht kan met je vragen, opmerkingen, problemen én met leuke foto’s van je Stinger. We maken er een gezellig naaiclubje van!

Een goedmakertje

Een tijdje geleden maakte ik een kunstleren laptophoes voor de dochter van een collega. Al was ze blij met haar verjaardagscadeautje, de hoes was toch een beetje nipt voor haar 15 inch laptop en ze moest wringen om het toestel erin te krijgen. Ik stelde voor een iets ruimere versie te maken, maar ik sprak voor dovemansoren… Voor haar was het goed genoeg.

@ Lieve Deduytschaever 181020 01

‘Klant’ is koning natuurlijk, maar het bleef bij mij toch een beetje knagen. Ik besloot het goed te maken met een extraatje. Mijn collega vertelde dat zijn dochter haar pennen mee naar school nam in een plastic zakje. Meer had ik niet nodig om aan de slag te gaan. Ik had nog wat van dat prachtige kunstleer van k-bas over, en net genoeg van het mooie katoentje uit Ikea voor een klein pennenzakje.

@ Lieve Deduytschaever 181020 05

Als basis nam ik het patroon van een simpel ritstasje, dat ik in de breedte aanpaste zodat de pennen er makkelijk in kunnen, en wat minder diep maakte. Bij de laptophoes vergat ik mijn logo erin te naaien, maar deze keer dacht ik er op tijd aan. Het resultaat is een klein en superschattig pennezakje, waar toch meer in kan dan ik dacht.

@ Lieve Deduytschaever 181020 03

Helemaal weg ben ik van dat kleine ding… Een beetje jammer dat ik het weg ‘moest’ geven. Misschien maak ik er wel eens eentje voor mezelf!

@ Lieve Deduytschaever 181020 02

Tot snel,
Lieve

Geritste laptophoes

Een creatie, gebaseerd op dat van de Belgische meester-tassenmaakster Katrienette, die de mosterd ging halen in het Belgische boek Stof voor Durf het Zelvers, gemaakt met prachtige materialen van het Belgische walhalla voor tassenmakers k-bas, door een Belgische voor een Belgische… Ik denk dat zoiets wel past in de Stik Belgique maand van FlaflinkoContinue reading “Geritste laptophoes”

Een bestelling van mijn ventje

Wie deze blog al een tijdje volgt, weet dat ik tot nu toe nog nooit de kans kreeg iets te naaien voor de man van mijn leven. Ik probeer Michael al heel lang te overtuigen, zodat ik eens een hemd of broek voor hem mag maken, maar ik kon hem niet over de streep trekken. Heel jammer!

Toen de girls naar het Stoffen Spektakel gingen, draaide de wind ineens. Ik schrok mij een hoedje toen hij zei: “Ja, ok, zoek maar een stofje voor een thuisbroek”. Het zal nog even duren voor die de blog haalt, want die gevoerde sweaterstof is toch eerder voor het koudste putje van de winter dan voor zonnige dagen. Maar er is hoop: ik mag eindelijk iets naaien voor mijn ventje!

©Lieve Deduytschaever 180325 02.jpg

Een tijdje geleden kreeg ik zelfs een heuse ‘bestelling’: “Kan jij een hoes voor mijn tekentablet (nvdr: die gebruikt hij voor zijn fotobewerkingen) maken? Zo eentje zoals voor jouw harde schijf, maar dan met velcro”.

©Lieve Deduytschaever 180325 09

Met de #naaimaandtegenverspilling in mijn achterhoofd had ik verschillende opties. Eentje in kaki, met een restje van de gecamoufleerde tas die ik vorig jaar maakte. Of eentje in jeans, uit het rugpand van een afgeschreven vestje. Maar Michael zag het toch allemaal wat soberder.

Een tijd terug ging de rits van een kunstleren tas kapot. Ik besloot het ding volledig uit elkaar te halen en de onderdelen nadien voor iets anders te gebruiken. De binnenkant van het grijze kunstleer is heel zacht en dus ideaal voor de voering van het hoesje.

©Lieve Deduytschaever 180325 16

Voor de buitenstof koos mijn schat een restje van een oud linnen tafelkleed. De velcro vond ik ergens onderaan in een schuif en dateert nog van voor de tijd dat ik naaide… Het ideale restjes- en upcycling project dus!

©Lieve Deduytschaever 180325 14

Ik volgde min of meer mijn eigen tutorial, maar knipte binnen- en buitenstof in een lange reep, zodat ik onderaan geen naad heb. Dat is niet nodig, aangezien de tablet vrij plat is. Ik hoef dus geen bodem te maken in het zakje.

Vooraan stikte ik een vak voor de aansluitingskabel.

©Lieve Deduytschaever 180325 07

Linnen… ik ben allesbehalve fan van de stof. Het kreuk bij de minste aanraking en rafelt enorm. Voor mezelf zou ik deze hoes dus nooit gemaakt hebben. Maar Michael is tevreden, dus wat wil ik nog meer?

©Lieve Deduytschaever 180325 01.jpg

Wat maak jij met je restjes? Laat het ons weten, want we zijn nog op zoek naar leuke ideetjes.

Tot snel,
Lieve