Versteld… op vakantie (deel 1)

Het zal je maar voorvallen… op vakantie vertrekken met je naaimachine en dan tot de constatatie komen dat je die broodnodige stroomkabel/pedaal bent vergeten…!

Het overkwam de eigenaars van onze vakantiebestemming. Misschien wel de leukste toevalstreffer voor mij! Want dat onderdeel past nu net wel in mijn bagage! Ik kreeg een vrijblijvende vraag waar ik maar al te graag op inging, hoewel… het project omhelsde een paar gordijnen op maat te maken in de mooie erker.

IMG_0996b

Moet dat nu juist iets zijn wat ik nog nooit gedaan had… dus ik vertrok niet onvoorbereid op vakantie. Het kernwoord van dit project was METEN. Bij aankomst nam ik dan ook eerst alle mogelijke maten op en bestudeerde het materiaal dat ik ter beschikking kreeg.

 

 

Gelukkig had ik voor mijn Brother Innovis 100 ook een minder geavanceerde naaimachine gebruikt en vond ik snel terug hoe ik die draadspanning weer moest afstellen en die onderdraad ophalen zonder eerst de handleiding te moeten doornemen.

Maar zoals altijd, schuilt er altijd wel een verrassing om de hoek… na het spelden van de boordband over de twee panden kwam ik 20cm tekort… :-s ; gelukkig vind je hier overal van die winkeltjes met snuisterijen en kon ik na een dagje zoeken terug aan de slag.

 

 

Het gordijn moest in twee panden tot iets boven de grond komen, gefronst worden dmv de boordband en helemaal naar rechts kunnen schuiven voor het muurtje waar de glaspartij begon. Wat denken jullie…? Ik vind het alvast geslaagd…

 

 

 

Groetjes,

gastblogster An

Eén jaar Girls in Uniform: and the winner is…

Massaal namen jullie deel aan onze wedstrijd, zowel via Facebook als via Instagram. Ook de reacties op de verjaardagsblogpost waren hartverwarmend!

Jullie waren unaniem: de grote variatie in onderwerpen, naaiprojectjes en teksten is één van onze sterke punten. De samenwerking tussen de vier vrouwen, zo verschillend, maar allemaal met een beroep dat bij heel wat mensen tot de verbeelding spreekt, is blijkbaar interessant voor onze lezers. Wat jullie graag nog eens van ons willen zien, is ook heel divers: af en toe een tutorial, tips over praktische zaken en een reis- of sporttas mag nog wel eens op de agenda komen. Maar jullie waren vooral vol lof over de blog, en dat is zo fijn om te lezen!

Zo lief zijn jullie, dat we iedereen wel graag een cadeautje zouden geven. Jammer genoeg kan er slecht één winnaar zijn. Proficiat, Marjolein, jij mag binnenkort aan de slag met dit pakketje, geschonken door Marie Karo, Toverstof en Mertens Mercerie. Stuur je ons een foto van je creaties? Wij zijn alvast benieuwd!

©Lieve Deduytschaever 170525 02

Bedankt allemaal, om ons zo trouw te volgen! Wij kunnen er weer tegen voor een jaartje…

Tot snel,
Lieve, Margot, Tatiana en An

Eén jaar Girlsinuniform – tijd voor cadeautjes!

Op een zonnige namiddag, eind mei 2016, besloten drie stoere meiden samen iets leuks te doen. Margot, Tatiana en ik ontdekten onze gezamenlijke passies voor naaien en schrijven, en hadden de grootste lol terwijl we een leuke naam zochten voor ons kindje. Lang moesten we niet brainstormen. We hebben namelijk nog iets gemeen: ons uniform! Girls in Uniform… als je het in het wilde weg intikt op Google, krijg je nogal kinky dingen te zien, maar wij wilden het er wel op wagen.

Een paar maand later gingen we officieel van start, en vandaag kijken de Girls terug op heel wat leuke creaties:

© MOORS M - 6U6A2760 copieErgens onderweg trok Margot voor enkele maanden haar desertkleurig uniform aan, en nam An haar plaats in. Tijdelijk, zegt ze nog steeds… maar ik hoop dat ze het bloggen te leuk vindt, om ons na Margot’s terugkomst te verlaten. Want wàt een toffe dingen maakt de kaki commandant! In de #naaimaandtegenverspilling toverde ze bijvoorbeeld een mannenhemd om tot een supertof hemdje-met-das voor haar dochter. Van mij mag deze sympathieke meid gerust blijven, wat denk jij?

Hemd en das Dita

 

 

IMG_0520Zo’n drietal jaar geleden verdiepten Margot en ik ons in de militaire staftechnieken. Door dat intensief jaar samen studeren, pakten Margot en ik de draad weer op… wat een tijdje later ook letterlijk gebeurde! Wat voor mij als een voorzichtige probeersel begon, maakte Margot tot een aanstekelijke naaiblogster, die geen uitdaging uit de weg gaat en haar geduld zwaar op de proef stelt, onder andere met een herkenbaar patroon uit onze studietijd: een overtuigend en verbluffend resultaat…

tartan5

 

DSCN1043 Voor al onze naaiperikelen kende ik Tatiana niet. Ik ontmoette haar voor het eerst op het terras van Lieve, toen we onze wilde blogplannen voor de eerste keer bespraken. Sindsdien heb ik die spontane meid met haar aanstekelijke lach en haar Gents accent beter leren kennen. De jonge mama naait graag voor haar kinderen en is niet bang voor een uitdaging, als de kroost weer met een gekke naaivraag komt. Mijn favorietjes van Tatiana zijn ongetwijfeld de pyamamonsters. Zo leuk, zo praktisch en ik weet zeker dat elk kind wel zoiets op bed wilt hebben, om de slaapkledij in weg te bergen.

IMG_0397

 

moors-m-6u6a4449 Ik leerde Lieve kennen tijdens de lessen in Boho-atelier, en stond toen al versteld van haar keuze voor prachtige stoffen en patronen. Bij Lieve verandert een mooie stof in een ‘gouden’ jurk. Kijk maar naar de Odette die ze maakte voor Let’s Sti(c)k Together, met de prachtige vlinderapplicaties. Het zou zo in de etalage van een klasse-boetiek passen! Ik hoop dat ze ons, en de andere naaisters/blogsters, nog lang mag blijven inspireren om uitdagingen te trotseren, nieuwe wegen te bewandelen en een eigen stijl te zoeken.

© Moors M - 6U6A0119

 

Een verjaardag vieren kan natuurlijk niet zonder cadeautjes! Onze blog is zo leuk geworden, dankzij onze lezers, die ons steeds weer aanmoedigen om het beste van onszelf te geven. We konden een mooi pakketje samenstellen, dat we van onze gulle sponsors Mertens Mercerie, Toverstof en Marie Karo mogen verloten onder jullie: een prachtige zomerjacquard, een paneel van Lotte Martens, en twee handige opbergers voor klosjes en spoeltjes. Mooi, toch?

©Lieve Deduytschaever 170525 10

Wat moet je doen om kans te maken op dit prachtige pakket? Klik op a Rafflecopter giveaway: volg onze blog via WordPress of mail, like de Facebookpagina’s van de gulle schenkers, en vertel ons onder dit bericht wat je leuk vindt aan Girlsinuniformblog, of wat je nog van ons zou willen zien. Op 10 augustus maken we de winnaar bekend.

Veel succes!
Margot, Tatiana, Lieve en An

 

Mijn naai-uitdaging: de Esther, mijn hoodie

Nog voor ik had toegezegd om gastblogster te worden, had ik toegezegd om met Lieve en Margot deel te nemen aan het naaiweekend. Ik zag er al volledig naar uit. In mijn hoofd althans… want ik kon maar niet beslissen wat ik dat weekend zou gaan maken.

Iets eenvoudigs, dat niet te veel voorbereiding vereist, en waarvan ik misschien meerdere stuks zou kunnen maken. Of juist iets moeilijks, met het risico dat het een hoofdbrekend huzarenstuk zou worden. De tijd -en dus het tekort aan voorbereiding- heeft me ertoe aangezet om juist gebruik te maken van de hulp van de andere deelneemsters; voor een keer geen mannenwereld dus…!

Na het uittekenen van het patroon (veritas – creatief magazine nr 7 naaien), bleek het al mis te gaan… geen stof genoeg! Gelukkig kon ik rekenen op die dolle madam, Wendy, die ook nog overal op onze foto’s bleek te staan. De binnenkap werd dus samen met het middenstuk van de buitenkap in een ander bijpassend kleurtje gestoken.

Het naaiweekend was ook dé uitgelezen gelegenheid om een overlock uit te testen. Voor een cola werd dit geregeld met Liesbet, die het gewaagd heeft om met die twee militairen samen te hokken voor het weekend. Ik was onmiddellijk verkocht, zowel qua afwerking als qua snelheid! De overlock kreeg onmiddellijk een hoger plaatsje op mijn verlanglijstje.

IMG_1581

Dankzij de goodiebag en de vrijgevigheid van Pia, kon ik de kap afwerken met koord en ringetjes. De extra accentjes die ik wilde in de afwerking, en de onvermijdelijke torn-fases hebben mijn hele naai-weekend gevuld… tot op de laatste minuut!
(Er moest toch iemand de laatste zijn 😀)

IMG_1583

IMG_1579

Maar wat een onbeschrijfelijke voldoening… de tips en tricks van mijn naarstige medenaaisters hebben mijn drempelvrees fameus de kop ingedrukt, en het aantal sterretjes naast een patroon maken al veel minder indruk. De sterren op mijn hoodie daarentegen des te meer!

Ben jij ook al zo’n naai-uitdaging aangegaan? Wat was jullie project en hoe heb je het er vanaf gebracht?

 

Gastblogster
An

 

Honey, I shrunk your clothes

Ons oudste dochter is er eentje van het stoere type. Mee shotten met de jongens en lekker ‘cool’ doen is haar ding. Dat uit zich ook in haar kledijkeuze. Ze is gek op hemdjes… zoals die haar papa of haar neefje dragen.

Dan zit er niets anders op, om de uitdaging aan te gaan. Aangezien een hemd naaien al van een fameus niveau is (dat ik nog helemaal niet bereik!), en ik niet onmiddellijk een naaipatroon, noch stof op voorraad had, besloot ik een hemd van papa te recyclen op haar maat.

Na wat youtube filmpjes kwam ik echter niet veel verder; niemand denkt er blijkbaar aan, om het zó klein te maken! Dan maar met het gezonde verstand en met behulp van een goed passend confectiehemdje. Ik geef toe dat ik zeker vijf maal heb gemeten en nagedacht, of het zo wel zou lukken, voor ik er de schaar in durfde zetten maar ik ben blij met het resultaat.

Hemd en das Dita

Om het geheel compleet te maken, en op dringende aanvraag van de toekomstige draagster, hoorde er een das bij gedragen te worden. Gelukkig was papa snel overtuigd om ook een das te recyclen. Om jaloerse jongens te slim af te zijn, heb ik de dubbele windsorknoop vereeuwigd, door hem vast te naaien en er een rekker in gestikt, die mooi verdwijnt onder de kraag van een hemd.

Heb jij al de uitdaging aangegaan om ergens zonder patroon aan te beginnen? Hoe heb jij dat ervaren?

Gastblogster
An

The Sewies: het Malle Naaiavontuur

Altijd leuk om er met de Girls in Uniform op uit te trekken. Jammer genoeg is het nog nooit gelukt, met z’n allen iets uit te spoken, maar Margot en ik naaiden al eens voor het goede doel, Tatiana en ik volgende samen naailes, en nu trokken An en ik naar de Kempen, voor een weekendlange naaimarathon.

Onder leiding van Pia en Sofie, trokken we naar het Vormingscentrum in Malle. Ik vertrok met bibberende knietjes eIMG_9556n traantjes in de ogen (jawel!), want vijftig kakelende vrouwen en minstens evenveel ratelende machines in één grote ruimte, dat leek mij toch een beetje te veel van het goede. Maar de combinatie van de prachtige locatie in het groen, en de toffe bende madammen, zorgden voor een aangenaam en ontspannend weekendje.

Het gezelschap was dan ook uitmuntend, ook in mijn nabije omgeving. Het was de eerste maal, dat ik met An op stap ging, aangezien ik haar enkel kende via mijn lieve vriendinnetje Margot. Bleek het gelukkig supergoed te klikken tussen ons. An is een beetje een losbol, en daarnaast heel zorgzaam, intelligent en lief. Jaja, ons Margot heeft een goede smaak!

FullSizeRender(17)

Ook mijn naaivriendinnetje Liesbet was van de partij. Wat een lieve, slimme, creatieve meid is dat! Aangezien zij al van kleins af aan naait, kon zij An en mij ook nog eens heel wat leren.

FullSizeRender(10)

Ons kleine groepje klikte wonderwel in elkaar. We deden dan ook meer dan enkel naaien… Zo stonden onze tetters geen seconde stil, en gingen we ook op uitstap naar Miss Anaïs in Kasterlee. Van de eigenares kregen alle deelnemers een bon voor 20% korting in haar  uiterst charmante winkeltje. Dat konden we toch niet laten liggen!

FullSizeRender(22)

Naaien in groep heeft, behalve de gezelligheid, ook nog andere voordelen. Wanneer ik naai voor mezelf, heb ik telkens heel wat aanpassingswerk. Ik huppel dus vrolijk in mijn ondergoed van naaimachine naar spiegel. In Malle was dat een beetje anders… onder andere omdat ik denk, dat mijn medenaaisters mij niet zo graag in mijn lingerie zien rondlopen. Gelukkig waren Liesbet en An nooit ver uit de buurt, om dingen op mijn lichaam af te spelden. Wat een luxe!

FullSizeRender(14)

Op zaterdag stond er een heerlijke Shiatsu massage op het programma, en daarnaast hadden Pia en Sofie ook heel wat werk gestoken in de zoektocht naar sponsors. Voor elke deelneemster stond er een prachtige goodybag klaar, vol leuke fournituren, kortingsbonnen, boekjes, stofjes, garen… Daarnaast organiseerden ze ook een tombola, en was ik één van de gelukkige winnaressen van een extra cadeautje.

Je leest het al: het was een weekendje vol plezier, gelach en gezelligheid. Het staat alvast met stip voor volgend jaar in mijn agenda. Hopelijk zijn Tatiana en Margot dan ook van de partij. Ga je met me mee?

Tot snel,
Lieve

Meer info over The Sewies: Het Malle Naaiweekend vind je op de facebookpagina, of kan je verkrijgen bij Sofie en Pia.

 

Restjes geritst

Restjes… Iedereen heeft ze en iedereen houdt ze bij, want je weet maar nooit. Je zou het toevallig maar eens in de vuilbak hebben gekieperd en de dag erna met een lumineus idee op de proppen komen waarbij je net dat ultieme stukje stof had kunnen gebruiken!

Dus houden we ze maar bij… tot die restjes een grote restjes-stapel wordt waar je niet omheen kan kijken en ze grandioos in de weg komen te liggen.

Ik geef toe, ik heb een grote restjes-manie… Zo recupereer ik alles gaande van stof tot knopen, ritsen, haakjes, clipsen, … Af en toe moet ik alles opnieuw reorganiseren om nog een overzicht te hebben van wat ik nu precies allemaal bijeen heb gespaard en kom ik op die manier leuke verassingen tegen. Met de hulp van pinterest of YouTube wordt al dat gereoganiseer een fijne activiteit en krijgen die restjes beetje bij beetje een doel.

Zodoende maakte ik van de restjes van de poppendraagzak en een gerecupereerde rits uit een versleten kussen een praktisch mini-etui. Juist groot genoeg voor wat schrijfmateriaal en het past perfect in mijn computertas.

Door de felle rode kleur valt hij meteen op in die zwarte zijzak én laat dat nu net de kleuren van de genie zijn! Wie dacht dat ons werkmilieu enkel door camouflage-kleuren wordt beheerst zit er dus naast. Het zit hem ook hier in de details.

computertas

Hoe houden jullie die restjes-stapel onder controle? Wie weet ligt er misschien bij mij wel een restje te wachten op één van jullie rest-projecten, dus deel ze gerust!

 

Gastblogster,

An

Mini-mama met karakter

Mijn jongste dochter is zot van poppen… en dat is zelfs een understatement. Haar patrimonium aan poppenspullen is dan ook al behoorlijk omvangrijk.

We hadden ooit gedacht dat die babyspullen maar tijdelijk zouden zijn… niets is minder waar met een mini-mama in huis. Ze gooit dan ook alles in de strijd, zoals het een échte mama betaamt, om haar pop van al het nodige te voorzien. Overal waar we heen gaan moet wel die buggy of die maxi-cosy mee.

Toen ik toevallig in het boekje ‘zo geknipt!’ aan het bladeren was, twijfelde ik dan ook geen seconde bij het zien van een patroon voor een poppendraagzak. Een super idee dat ons veel diepgaande discussies met dochterlief zouden kunnen uitsparen, want ja, wie blijft er altijd zitten met al dat poppengerief als ze er de brui aan geeft…

Ik ging dan ook onmiddellijk van start. Alle patronen worden bij het boek bijgeleverd. Ik had genoeg stof thuisliggen en gebruikte lanyards voor de riempjes zodat ze goed verstelbaar en sterk zouden zijn. Ik heb er ook een siersteekje op gestikt om het wat op te fleuren.

De rust is voor even teruggekeerd nu mini-mama kan meegroeien met haar draagzak. Maar haar kennende vind ze ook daar binnenkort wel weer iets op.

Heeft iemand nog praktische ideetjes om die mini-mama’s een stapje voor te zijn?

Gastblogster An

Moeder in de spotlights

Op 14 mei vieren we moederdag… maar de Girls in Uniform willen moeder een hele maand lang in de bloemetjes zetten!

flowers-1951456_1920

In mei stemmen gaan we voluit af op tutorials, kledij, leuke spulletjes en boekreviews, gericht op moeders en hun (b)engeltjes.

Benieuwd wat wij ervan maken? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief, of volg ons op Bloglovin’, en wees de eerste die op maandag en donderdag onze nieuwe teksten en foto’s mag bekijken!

teddy-1338928_1920

Dikke knuffel van de Girls in Uniform