Een Hanna voor Mali

Ik had voor mijn avontuur in Mali ook nog wat burgerkledij nodig. Iets deftig en luchtig tegelijkertijd, mocht ik eens ergens gaan eten. Aangezien ik hier in een land werk waar de islam grotendeels wordt toegepast, moest ik nog een kleedje vinden dat een beetje zedig tot over de knie kwam en niet teveel aansloot. Geen zoektocht in de winkels voor ‘ons, naaiwonders’, dat maken we gewoon even zelf.©Lieve Deduytschaever 170331 20

Ik had op de website van de stoffenwinkel Stitch and Co een schitterend stofje gevonden met pauwen en vogels. Geen idee wat ik ervan ging maken, maar ik sprong de volgende dag speciaal op de fiets om bij Els dat stofje te gaan halen. Het bleek een vloeiende viscose te zijn, met een subtiele glans, en ik vloek vandaag nog steeds dat ik er geen 4 m van heb gekocht, om er nog een blousje bij te maken.

Maar welk patroon? In La Maison Victor vond ik het patroon van Hanna. Elegant en simpel met een aansluitend lijfje en een wijder uitlopende rok. Ik prober graag een nieuw patroon uit, en deze kon wel voor een deftig Mali kleedje. Gewoon de rok een beetje verlengen tot onder de knie en we zijn weer gekleed.20170623_VisitUNMAScourse

Het Hannapatroon was niet zo moeilijk, maar die viscosestof heeft een eigen willetje (zoals de eigenaar, zouden sommige kwatongen beweren). Het glijdt weg, het kreukt verschrikkelijk en is veel delicater als ik had gedacht, want de stof raakt beschadigd als je iets uithaalt. Even goed nadenken voor je iets vaststikt dus…

Maar geen grote problemem om het in elkaar te zetten. Ik had vlot de meeste delen al klaar, toen ik me ervan bewust werd dat het stofje iets te doorschijnend was aan de benen, en het toch nog gevoerd moest worden. Dat geeft nog een klein beetje extra volume aan de rok, dus geen probleem.

©Lieve Deduytschaever 170331 21.JPGEnkel mijn rits werkte zwaar tegen op het einde. Nadat ik haar er uiteidelijk mooi had ingezet, merkte ik dat ze er niet symmetrisch in stond. Om de muren van op te lopen!

De fotoshoot hebben Lieve en ik gedaan net voor mjn vertrek, in het mooie station van Antwerpen. We vonden er nog twee supersympathieke militairen van het 11de Bataljon Genie in Burcht, die er patrouilleerden, en het niet erg vonden om als stoere achtergrond te dienen.

©Lieve Deduytschaever 170331 6

 

Heren, nogmaals bedankt voor jullie bereidwilligheid en keep up the good work!

Ik heb in Mali al een paar keer met mijn kleedje kunnen pronken, en het is een van mijn favorieten. Als ik nog wat stof over had, had ik er misschien nog een mooie centuur bij gemaakt maar helaas, te spaarzaam gekocht.

Volgende keer ik een stofje zie, waar ik helemaal holderdebolder van ben, koop ik de hele rol. Maar intussen heb ik er wel een mooi kleedje bij.

Tot schrijfs vanuit Mali,

Margot

Viscose Abby

Toen ik zag hoe mooi Margot stond met haar jurk, kreeg ik meteen zin zelf ook het naaimagazine van Veritas in te duiken.  Zo’n Abby, dat leek mij wel iets. Ik had het ideale bloemenlapje liggen, een luchtige viscose waar ik spontaan bij wegdroomde. Ik zag mezelf al rondlopen met zo’n zwierige bloemetjesjurk.

img_5983

Bij Mertens Mercerie, waar ook de viscose en de voering vandaan komt, kocht ik een prachtige elastiek voor rond mijn middel. img_3456Volgens de beschrijving, kon ik de plooien in de top weglaten als ik met een rekbaar stofje werkte, dus ik rekte de elastiek uit en stikte de volledige breedte van voor- en achterpand eraan. Al meteen bij de eerste pas bleek het model mij niet te staan. De top was te wijd, en plofte asymmetrisch over het elastiek heen. Ik besloot de plooien in de rok wél te maken, en dan te bekijken wat er te redden viel. Met een aantal figuurnaden in voor- en achterpand viel het al bij al nog mee. Jammer genoeg kon ik niet inschatten hoeveel de elastiek bij het stikken zou uitrekken, en sloot hij uiteindelijk niet zo mooi aan als ik zou willen.

img_6008

Maar niet getreurd, ik ging aan de slag met de voering, en aan het einde van de rit is de jurk zeker draagbaar. Ik heb mijn zwierige bloemenjurk, maar moet besluiten dat het niet mijn favorietje zal worden. Ander en beter, zeker?

img_6004

Heb jij ook al eens een fout model gekozen? Of onderweg zoveel dingen verkeerd gedaan, dat je echt niet blij kunt zijn met het resultaat? Ik hoor het graag!

Tot snel,
Lieve

De bomberjacket uit Veritas naaimagazine

Als je voor de naailes een projectje kiest, maak je best maximaal gebruik van de persoonlijke begeleiding en kies je iets way boven je kennis. De bomberjacket uit het Veritasmagazine kreeg vier knoopjes qua moeilijkheid… Uitstekend! Een licht jasje met paspelzakken dat je ook binnenstebuiten kan dragen.

bomber1

Omdat de print me zo aansprak, kopieerde ik de jack uit het magazine, maar de foto’s toonden niet echt hoe het jasje zou zitten. Het enige wat ik checkte, was de lengte van mijn rugpand met mijn rug, om te controleren of het jasje niet te lang of te kort werd.

Mijn eerste keer met viscose werken… ik ben wel fan. Een soepele en lichte stof die niet synthetisch aanvoelt.  Alleen heeft het de neiging weg te wandelden als je de stof op elkaar of op een gladde tafel legt. Maar tip van de week: spuit er wat stijfsel op en het ding blijft mooi liggen.

bomber2

Mijn leerkracht Yasmine waarschuwde me dat ik minstens één hele les van drie uur aan de paspelzakken zou zitten. Komaan, aan zo’n twee zakjes? Dat kan niet! En inderdaad.. het waren geen drie uur dat ik eraan zat te prutsen maar zes…

Op zich is een zak niet moeilijk, maar als je er nog een mooie brede paspel op wilt zetten, heb je daar veel tijd voor nodig. De tutorial paspelzakken in het Veritas magazine is beknopt voor een beginner, en het gewoon uitvoeren wat Yasmine zei, leverde me wel vier paspelzakken op, maar weinig inzicht. Ze raadde me aan het eerst te doen met patroonpapier, voordat ik me nog eens aan zo’n zak zou wagen (niet dat ik dat snel van plan ben maar je weet nooit). Ik nam de paspel in dezelfde kleur als mijn print, maar achteraf leek de brede band van de paspel in de andere kleur wel leuker.

Het hele ding in elkaar zetten viel mee, hoewel je wel met vier mouwen zit te prutsen. Yasmine moest wel vijf keer verhinderen dat ik het voorpand aan een mouw zou naaien, en toen ik het thuis verder afwerkte, heb ik het wel geflikt. Les: zet het ding op een paspop, speld en check voor je begint te stikken.

Na de paspelzakkenhindernis, ging de rits vlot. Om het slotje van de ritssluiting langs beide kanten te gebruiken, knip je het bolletje van de rits eraf en zet je hem erop.bomber4

De verstevigde kraag kreeg ik er vrij snel op, maar achteraf gezien had ik beter een stijvere vlieseline gekozen. Nu hangt de kraag wat slap, alsof ie te weinig water heeft gekregen.

bomber5De boordzoom werd een zaak apart. Ik stond waarschijnlijk als laatste in de rij toen ze ruimtelijk inzicht uitdeelden, dus een boordzoom langs beide naar binnen naaien… ik kraakte mijn hersenen en wimpelde koppig alle aangeboden hulp van de girls weg… ik moest dit zelf uitvogelen. Voor de boord aan mouwen leg je gewoon de goede kanten op elkaar en stik je vast. Voor de boord onderaan, meet je eerst hoe breed je de onderkant wilt, zodat je jasje nog wat kan poffen.  Vooral de zijkant vergt wat gepruts. Ik kwam niet toe met het voorgeschreven pakje boordzoom, en het kostte me drie avonden spelden en proberen om dit resultaat te krijgen.

Mijn eerste bomberjacket ever… Toegegeven, het  valt wat breed, en staat me beter als ik hem open draag, maar wat een leuk ding! Ik word nog steeds vrolijk van de print, en moe als ik aan alle frustraties en schoonheidsfoutjes terugdenk. Maar ik leerde weer heel wat zaken en… (n)ooit meer paspelzakken!

Tot schrijfs,

Margot

 

De wonderen van het driegen…

Misschien valt het niet zo op als je mijn tekstjes leest, maar ik ben eigenlijk wat je noemt een ‘luie naaister’. Het voorbereidingswerk neemt de meeste tijd in beslag, maar is net het deel dat ik verafschuw. Ik heb namelijk niet zo veel geduld. Bij mij moet het vooruit gaan!

Mijn vriendin Veerle, een ervaren naaister, zweert bij driegen. Ik kies bijna altijd voor spelden, en dan gebruik ik er zo weinig mogelijk. Menige ervaring met het decovitje heeft er echter toch voor gezorgd dat ik voor mijn jumpsuit de naald ter hand nam.sewing-1092797_1920 En, oh wonder, ik ontdekte de voordelen van een degelijke voorbereiding!

Driegen of rijgen gebruik je om stofdelen aan elkaar vast te maken, zodat ze niet verschuiven tijdens het stikken. Vooral bij soepele stoffen, zoals dunne tricot of viscose, kan dat wel eens mis gaan. Ten tweede is driegen ook heel handig vlak voor de eerste pas. Als je panden aan elkaar gestikt zijn, wordt het een heel werk om de maten nog aan te passen. Je driegdraad trek je er makkelijk uit. Ten derde kan je een gedriegde stof makkelijker plooien en strijken. Vierde voordeel: je hoeft niet te stoppen met stikken om de naalden uit je stof te halen. Eigenlijk win je dus tijd!

Een paar tips:

  • Gebruik een iets dikkere draad in een contrasterende kleur, zodat je hem na het stikken makkelijk kan verwijderen.img_6183
  • Maak grote, losse steken. Trek de draad niet aan, want dan gaat je stof rimpelen of kreuken. Het kan ook makkelijk met de machine. Ik selecteer een grote, rechte steek, maar hecht niet aan begin en einde.
  • Stik net naast je rijgdraad, en niet op dezelfde lijn. Zo stik je de draad niet vast, en kan je hem nadien, jawel, makkelijk weghalen. IMG_5188

Heb je iets aan deze tips? Veel succes met het driegen!
Lieve