Zak eens lekker door – Let’s Sti(c)k Together

Met haar geesteskind ‘Let’s Stick Together’ daagt Marjolein geregeld een aantal blogsters uit om rond een gezamenlijk thema te werken. Met ‘Zak eens lekker door’ creëerde ze deze maand een dubbele bodem en daagde ze ons uit om out of the box te denken. Continue reading “Zak eens lekker door – Let’s Sti(c)k Together”

Relax sporten in stijl

Tijdens mijn burn-out van vorig jaar zette ik voorzichtig de eerste stapjes in een heel ontspannende vorm van sporten: yoga.

© Moors M - IMG_7059.jpg

Een intensieve work-out was (en is) nog niet voor mij weggelegd, en al vraagt yoga ook best wat inspanning, de combinatie van bewegen en ademhalingstechnieken bracht mij de broodnodige rust in beweging.

© Moors M - IMG_7101

Al ben ik eerder fan van aansluitende (sport)kledij, bij een yogasessie draag je best heel comfortabele, zachte kledij die je niet hindert in je bewegingen. Op het Stoffen Spektakel ging ik dus op zoek naar lycra voor een lange wijde broek.

© Moors M - IMG_7118

De Mira broek van La Maison Victor maakte ik eens in een chique versie, en de tweede werd een stijlvolle pyjamabroek. De mooie V achteraan breekt mijn achterwerk visueel, en dus bombardeerde ik het patroon meteen tot een van mijn favorietjes. Ik wilde het als basis gebruiken voor een lange broek met wijde pijpen, met onderaan een koordje om de pijpen dicht te stroppen tijdens een yogasessie.

© Moors M - IMG_7003.jpg

Zoals bij al mijn ‘fantastische ideeën’ moest er ook nu iets mislopen. Ik had net vijf centimeter stof te weinig. De standaard Mira had gekund, maar dan herhaalde ik mezelf, en daar ben ik geen fan van.

© Moors M - IMG_7082.jpg

Een half uurtje later zag ik het licht: dan maakte ik toch gewoon een driekwart broek? Net zo handig en ik hoef er geen koordje in te verwerken.

© Moors M - IMG_7142

De originele broekspijpen maakte ik wat smaller en onderaan kwam een boordje.

© Moors M - IMG_6980

Op bepaalde naden naaide ik een siersteekje, die de -anders nogal egale- stof een leuk detail geeft.

© Moors M - IMG_7127

Met het resultaat ben ik heel blij: het werd een toffe lichtgewicht broek met een gladde textuur, zodat ik haast niet voel dat ik ze draag.

© Moors M - IMG_7018

Het enige nadeel: ik had verwacht dat lycra niet zou kreuken, maar dat is bij deze versie wel het geval. Ik ga dus op zoek naar een niet-kreukend sportstofje voor een volgende poging. Maar dragen zal ik ze zeker, want ze zit heerlijk. Op naar de volgende yoga-sessie!

© Moors M - IMG_6949.jpg

Wat vind jij ervan?

© Moors M - IMG_7067.jpg

Tot snel,

Lieve

Sewchallenge – uitgedaagd in drievoud

Dat ik niet vies ben van een uitdaging zal je wel al gemerkt hebben bij de vorige sewchallenges. Deze keer koppelde Davina mij aan Delphine. Toeval wil dat ik haar al een hele tijd volg, en steeds onder de indruk ben van al het moois dat zij tevoorschijn tovert. Zij krijgt zelfs haar man zover dat hij gewillig in haar zelfgemaakte kledij voor de camera poseert! Zover ben ik lang nog niet… voorlopig houdt mijn ventje de boot af.

Ik kreeg het dus warm en koud tegelijk toen Delphine haar criteria doorstuurde: zij had mijn voornemens voor 2018 aandachtig gelezen, en wilde dat ik iets voor Michael naaide. Jammer genoeg moest ik haar dus vragen de criteria te herzien.

Logo sewchallenge

Gelukkig had ze snel drie nieuwe voorwaarden klaar:

1. maak iets voor jezelf

2. geschikt voor een date met je ventje

3. laat een vriendin een stofje uit je voorraad kiezen

Daar had ik zeker oren naar! Mijn vriendin Annelies was erbij toen ik een paar maand geleden een mooie zwarte jeans-tricot kocht bij de Stoffenknop, en haar keuze was snel gemaakt.

© Moors M - 6U6A1457-Edit

Ook naar het patroon moest ik niet lang zoeken. In mijn voornemens vertelde ik dat ik graag eens een mooie broek zou maken. Stofje en Mira-broek uit La Maison Victor waren de ideale match!

© Moors M - 6U6A1487-Edit.jpg

La Maison Victor maakte de broek met lederen tailleband, paspel en koord. Dat leek mij niet zo aangenaam om op mijn blote vel te dragen, dus koos ik voor een feestelijke glitterboordstof en een simpele zwarte koord, maar ging ik wel voor de lederen paspel. Achteraf gezien maakt dat de broek een beetje stijf, dus voor een volgende versie zou ik een zachtere en rekbare paspel kiezen.

© Moors M - 6U6A1374-Edit

Zakken gebruik ik niet en naai ik tegenwoordig altijd dicht, dus die liet ik weg. Daarnaast verlaagde ik de boord een paar centimeter, omdat de broek anders boven mijn navel kwam. Ook aan het kruis moest ik een stukje innemen. Maar de aanpassingen verliepen verbazend vlot.

© Moors M - 6U6A1452-Edit

Met een feestelijk wit bloesje (zelf gekocht bij Lola en Liza, maar wel wat aangepast) en hakken is deze broek voor mij de ideale outfit voor een date met mijn ventje. De clutch die ik vorig jaar naaide maakt het plaatje helemaal af.

Wanneer gaan we op stap, schatje?

© Moors M - 6U6A1508-Edit

Voor de gelegenheid kozen we voor een garageshoot met onze gloednieuwe studioset, waar we nu ook een achtergrond voor kochten. Voor de kenners: Michael koos voor een grijze papierrol omdat hij daarmee, dankzij de juiste belichting, zowel zwart, grijs als wit kan creëren. Met een gelfilter voor de flits kan hij zelfs kleurtjes als achtergrond nemen. Grijs is dus erg veelzijdig!

Het is nog een beetje zoeken, studeren en aftasten, maar met het nodige doorzettingsvermogen komen we er wel.

© Moors M - 6U6A1496

Lees snel welke criteria ik aan Delphine oplegde. De andere deelnemers van vandaag zijn drijvende kracht achter de challenge Woohoobydavina, geflankeerd door Lunatiek, Noxeema en Stoffenspulletjes.

© Moors M - 6U6A1464Tot snel,
Lieve

Schitterend harembroekje

Al twijfelde ik eerst of het sterrenstofje wel geschikt was voor een jongen, toen mijn schoonzus zei dat ze nooit genoeg broekjes voor mijn neefje Mathias kon hebben, ging het creatieve brein van tante Lieve in overdrive… Op zoek dus naar ottobre_design_kids_fashion_winter_nr_6_2011_seen leuk patroontje. Mathias leerde net kruipen, vertelde mijn schoonzusje, dus “grote knielappen zouden handig zijn”. Harembroekjes met knielappen zijn duidelijk niet zo dik gezaaid, maar de Lumberjack uit Ottobre Kids 6/11 vond ik wel stoer.

Ik vermoed dat een jongen van net geen jaartje oud nog niet met zijn handen in zijn zakken loopt, dus die liet ik weg. De knieplooitjes stikte ik ook niet, dat lijkt mij nogal pijnlijk als je kruipt, dus die knipte ik er, op het patroon, tussenuit. De donkerblauwe boordstof en softshell voor de knielappen en zakjes op de bibs, vond ik bij Veritas.

Dankzij de gulle bijdrage van een paar schenkers (dankjewel, lieve schoenmoeder en schoonzusjes!), kon ik het broekje ook, voor het eerst, perfect afwerken met mijn overlockmachine. Wat een luxe! Al maakt het naaien ook weer net iets spannender… helemaal op mijn gemak ben ik toch nog niet met de overlock….


Meestal naai ik enkel voor mezelf. Ik vind niet dat ik al goed genoeg ben om de kleerkast van anderen te vullen… maar ik moet zeggen: haar blik, toen mijn schoonzus het broekje voor het eerst zag, en de eerste keer dat Mathias het aanhad, die momenten vergeet ik nooit meer! Met dank aan Annelies trouwens, voor de leuke actieshots.

Naaien jullie vooral voor jezelf, of ook wel eens voor anderen? Vinden jullie dat ook zo spannend?

Tot snel,
Lieve

Een broekje met een twist

Ooit al eens een naai-uitdaging aangegaan? Ik wel, met Katrien van Boho Atelier, die me overtuigde om met mijn huidige naaiskills een broek te maken. En neen, niet voor mezelf, maar wel voor mijn grootste miniman. Het besef dat dit nog meer prutswerk met zich meebracht, groeide helaas maar achteraf. Ik ging dus op zoek naar een geschikt patroon met een twist. Ik wilde liever geen klassieke snit en ook geen verstelbare tailleband (grote fout gezien de fijne taille van miniman). Uiteindelijk kwam ik terecht bij een patroon uit Ottobre kids 2014, de casual en smart broek, een skinnybroek met gedraaide pijpen.

Leuk op foto, helaas ben ik absoluut geen krak in het lezen van werkbeschrijvingen, en lag ik dus meermaals met mijn eigen naaisel in de knoop. Vooral de inzet van de rits, de tailleband met lusjes en het correct naaien van het kruis waren een gevecht met naald en draad, dat ik steevast kon winnen doordat Katrien of Susie mij de juiste weg wezen. De achterzakken werden gedubbeld met een ander stofje voor een leuk accentje. Het heeft me bloed zweet en tranen gekost, maar ik heb mijn uitdaging toch volbracht!  Het resultaat ligt voorlopig in de kast, wachtend tot miniman aan gewicht en lengte wint. Intussen ben ik op zoek naar een ander model broek (liefst met verstelbare tailleband).

Heeft er iemand een leuke tip voor mij?

Tot schrijfs,
Tatiana