Een gezellige thuisbroek voor mijn ventje

Al vind ik mijn hobby nog zo leuk, naaien voor de mensen die ik graag zie vind ik nog veel leuker! Mijn ventje had wat tijd nodig om te wennen aan het idee dat ik ook zijn kleren zelf zou kunnen maken, maar eens overstag heb ik niet veel overtuigingskracht meer nodig om dingen voor hem te mogen maken.

© Lieve Deduytschaever 200208 05

Zo draagt hij sinds begin vorig jaar met de regelmaat van de klok een T-hemp van mijn hand en heeft hij de hele zomer door zelfgemaakte Louis shorts aan gehad. Die stuks neemt hij telkens weer uit de kast en ik ben stiekem fier dat hij ze met zoveel plezier draagt.

© Lieve Deduytschaever 200208 13 Doorgaan met het lezen van “Een gezellige thuisbroek voor mijn ventje”

Winter is coming … in Malle

Toen ik vandaag op het werk toekwam, fronsten de collega’s de wenkbrauwen bij het zien van mijn vermoeide trekken. “Tja, heb net een naaiweekend achter de rug met de SewBees”, gaf ik als verklaring. Na het gewoonlijke mannelijke jolijt over de term, waren er wel enkelen nieuwsgierig naar wat dat feitelijk inhoudt. “Gewoon”, vertel ik, “35 dames uit heel België en uit Nederland komen vrijdagavond samen in het Vormingscentrum in Malle, we installeren ons in een grote zaal met onze naaimachines en toebehoren, je zegt hallo tegen je buurvrouwen, haalt je projectje boven en begint te naaien. Je eet drie keer per dag met de groep en voor de rest naai je gewoon lekker verder tot zondagnamiddag”.

Ongelovige blikken komen mijn kant uit. ”Toch niet de hele dag achter die naaimachine? ”Natuurlijk wel”, vertel ik, “er zitten daar een paar supervrouwen bij die tot negen projectjes in één weekend naaien. Dan moet je wel doorwerken hoor”. De verbazing blijft hangen aan tafel. “En kennen jullie elkaar dan allemaal?”, vraagt een andere collega. “Nee, in het begin niet”, geef ik toe,”maar ik denk niet dat je tien minuten naast elkaar kunt zitten voordat er eentje begint te babbelen en je pikt gewoon in. Doorgaan met het lezen van “Winter is coming … in Malle”

Zak eens lekker door – Part II

Anderhalf jaar geleden maakte ik mijn eerste Mountain View Pull-on Jeans van Itch to Stitch. Ik stond nog in mijn kinderschoenen wat broeken betrof (al hoor je mij niet beweren dat ik nu een expert ben) en het was geen perfect exemplaar, maar ik draag de kaki broek toch met heel veel plezier. Dat doe ik nog steeds, al is ze intussen nogal versleten.

© Moors M - 200112-6U6A2583

Het was dus hoog tijd voor een nieuwe! Ik hou zo van het draagcomfort van de broek met haar hoge elastische taille, die je makkelijk over je heupen trekt. Nooit een blote rug en geen gesukkel met rits of knopen als het snel moet gaan. Daardoor sla je ook een paar moeilijke stappen over in het maakproces. De omschrijving is uitgebreid en zo duidelijk dat je zelfs niet veel Engels moet kennen om het tot een goed einde te brengen.

© Moors M - 200112-6U6A2622 Doorgaan met het lezen van “Zak eens lekker door – Part II”

Goede voornemens in een Lucabroek

Herinner jij je nog je eerste stofje dat je alleen kocht? Ik wel. Het was op een stoffenspektakel in Mechelen en het was een miskoop. Het lag tot nu toe onderaan mijn Stoffendoos. Ik weet zelfs niet meer wat ik ermee wou doen maar ik dacht dat het zwart was totdat ik het in het licht hield en ik het donkerbruine tintje ontdekte.

© Lieve Deduytschaever 191115 11

Ik heb nooit een projectje gevonden dat bij mijn miskoop paste, totdat ik terugdacht aan mijn voornemens voor 2019: namelijk een broek maken. 2020 doet al bijna haar intrede en ik moet wel zorgen dat ik minstens één van mijn goede voornemens tot een goed einde breng. Het nauwkeurig afwerken van projectjes is nog steeds een work in progress, maar een strakkere broek maken, dat moet toch te doen zijn. Doorgaan met het lezen van “Goede voornemens in een Lucabroek”

De Louis short van LMV: derde keer, goede keer! 

De aanhouder wint, derde keer, goede keer, driemaal is scheepsrecht… Geen idee hoe ik het nog anders formuleren kan, maar wat ben ik blij met de derde Louis die onder mijn machine vandaan rolde.

© Lieve Deduytschaever 190923 12

Een broek vind ik niet zo makkelijk te maken. Voor mezelf slaag ik er meestal in, met heel wat passen en aanpassen, om tot een mooi eindresultaat te komen. Ik heb de gewoonte om haast bij elke stap in het proces een kledingstuk te passen, zodat ik er niet pas aan het einde achter kom dat iets te groot, te klein of niet goed passend is. Mijn ventje is echter niet zo’n geduldige passer… Mijn eerste versie was mooi, maar eigenlijk een maatje te groot. Toch kloeg Michael niet en droeg hij de short trouw de hele zomer lang. 

© Lieve Deduytschaever 190923 03 Doorgaan met het lezen van “De Louis short van LMV: derde keer, goede keer! “

Louis Louis Louis…

Het heeft een tijdje geduurd, maar vandaag moet ik niet veel moeite doen om mijn ventje ervan te overtuigen dat ik ook voor hem draagbare kleren kan naaien. Dat ik voor mezelf mooie dingen maakte, daar was hij van overtuigd. Maar als ik hem vroeg of ik iets voor hem mocht maken, was hij minder enthousiast. Vraag me niet waarom…

© Lieve Deduytschaever 190522 17

Na een thuisbroek die deze winter de kast nauwelijks zag (en de blog nooit haalde) en een T-shirt dat hij met plezier draagt vond ik het tijd voor het grote werk. Mijn broekenschrik is na een paar geslaagde exemplaren helemaal weg, dus durfde ik voorstellen om voor Michael een short te maken. Hij ging meteen overstag.

© Lieve Deduytschaever 190522 20 Doorgaan met het lezen van “Louis Louis Louis…”

Buiten mijn comfortzone: een fleurig gestreepte Wallys

De nieuwe FibreMood staat weer vol pareltjes en de collectie zomerstofjes was nooit mooier en vrouwelijker. Het kriebelde dus om aan te slag te gaan met een patroontje uit het nieuwe magazine en met een stofje uit de winkel van de charmante Svenja, Toverstof.

© Moors M - 6U6A7745.jpg

De Wallys trok meteen mijn aandacht. Een wikkelblouse met lange riem, niet-te-diepe V-hals en modieuze pofmouwen, daar kan je werkelijk alle kanten mee uit. Bij Toverstof werd mijn oog getrokken naar een vloeiende crêpe met blauw-witte strepen en grote bloemen. Toch twijfelde ik zowel aan het patroon als aan de stof. Beide waren vér uit mijn comfortzone. Doorgaan met het lezen van “Buiten mijn comfortzone: een fleurig gestreepte Wallys”

Mijn ‘dikke’ Bertha

Ergens begin oktober kreeg ik out of the blue een mailtje van Fibre Mood: of ik wilde meedoen in een promovideo voor de Bertha broek uit het tweede Fibre Mood magazine. En of ik dat wilde! Ik maakte bijna ter plaatse een vreugdedansje en kon haast niet wachten tot er uitsluitsel kwam wie er uiteindelijk mocht meewerken, want de dames achter de schermen wilden een mooie variatie qua vrouwelijke vormen zien in de video.

© Moors M - 6U6A5343

Het verlossende mailtje kwam een weekje later, maar in plaats van de verhoopte rust maakte het de stresskip in mezelf pas écht wakker. Want we moesten niet enkel een perfecte Bertha maken, wat zou ik erop aandoen? Ik had natuurlijk gewoon iets uit de kast kunnen trekken, maar dat was mijn eer te na. Een nieuw bovenstuk rolde van onder mijn naaivoetje. Doorgaan met het lezen van “Mijn ‘dikke’ Bertha”

Zak eens lekker door – Let’s Sti(c)k Together

Met haar geesteskind ‘Let’s Stick Together’ daagt Marjolein geregeld een aantal blogsters uit om rond een gezamenlijk thema te werken. Met ‘Zak eens lekker door’ creëerde ze deze maand een dubbele bodem en daagde ze ons uit om out of the box te denken. Doorgaan met het lezen van “Zak eens lekker door – Let’s Sti(c)k Together”

Relax sporten in stijl

Tijdens mijn burn-out van vorig jaar zette ik voorzichtig de eerste stapjes in een heel ontspannende vorm van sporten: yoga.

© Moors M - IMG_7059.jpg

Een intensieve work-out was (en is) nog niet voor mij weggelegd, en al vraagt yoga ook best wat inspanning, de combinatie van bewegen en ademhalingstechnieken bracht mij de broodnodige rust in beweging.

© Moors M - IMG_7101

Al ben ik eerder fan van aansluitende (sport)kledij, bij een yogasessie draag je best heel comfortabele, zachte kledij die je niet hindert in je bewegingen. Op het Stoffen Spektakel ging ik dus op zoek naar lycra voor een lange wijde broek.

© Moors M - IMG_7118

De Mira broek van La Maison Victor maakte ik eens in een chique versie, en de tweede werd een stijlvolle pyjamabroek. De mooie V achteraan breekt mijn achterwerk visueel, en dus bombardeerde ik het patroon meteen tot een van mijn favorietjes. Ik wilde het als basis gebruiken voor een lange broek met wijde pijpen, met onderaan een koordje om de pijpen dicht te stroppen tijdens een yogasessie.

© Moors M - IMG_7003.jpg

Zoals bij al mijn ‘fantastische ideeën’ moest er ook nu iets mislopen. Ik had net vijf centimeter stof te weinig. De standaard Mira had gekund, maar dan herhaalde ik mezelf, en daar ben ik geen fan van.

© Moors M - IMG_7082.jpg

Een half uurtje later zag ik het licht: dan maakte ik toch gewoon een driekwart broek? Net zo handig en ik hoef er geen koordje in te verwerken.

© Moors M - IMG_7142

De originele broekspijpen maakte ik wat smaller en onderaan kwam een boordje.

© Moors M - IMG_6980

Op bepaalde naden naaide ik een siersteekje, die de -anders nogal egale- stof een leuk detail geeft.

© Moors M - IMG_7127

Met het resultaat ben ik heel blij: het werd een toffe lichtgewicht broek met een gladde textuur, zodat ik haast niet voel dat ik ze draag.

© Moors M - IMG_7018

Het enige nadeel: ik had verwacht dat lycra niet zou kreuken, maar dat is bij deze versie wel het geval. Ik ga dus op zoek naar een niet-kreukend sportstofje voor een volgende poging. Maar dragen zal ik ze zeker, want ze zit heerlijk. Op naar de volgende yoga-sessie!

© Moors M - IMG_6949.jpg

Wat vind jij ervan?

© Moors M - IMG_7067.jpg

Tot snel,

Lieve