Een chique Ava

Wie de blog geregeld leest, weet welke mijn favoriete Belgische designer is. Het was een tijdje geleden sinds ik nog eens met de patronen van Bel’Etoile aan de slag ging, dus het was hoog tijd dat ik ze nog eens opduikelde.

Tegenwoordig draag ik het liefste van al mijn zelfgemaakte broeken. Die zitten echt tien keer beter dan de exemplaren uit de winkel en tijdens de koudere herfst- en wintermaanden belandden mijn broeken keer op keer in de wasmand. Tegen het einde van de week was ik telkens verplicht een gekochte broek te dragen en dat is toch écht niet hetzelfde. Een extra broek was dus welkom en ik had na mijn testversie van de Ava, die er helemaal anders uit zag, het kooppatroon nog niet getest.

Doorgaan met het lezen van “Een chique Ava”

Mijn eerste Traverse Bag van Noodlehead

Het patroon stond al een hele tijd op mijn to do lijst, maar omdat ik niet goed wist welke look ik de Traverse Bag van Noodlehead wilde geven, maakte ik er niet meteen werk van. Tot ik bij Minerva op deze prachtige heavy canvas van Art Gallery stuitte. Het was een instant crush: de mooie crèmekleur gecombineerd met prachtige goud- en bruintinten, samen met de zware kwaliteit van de canvas, vroeg om een stijlvol patroontje. De puzzel viel in elkaar!

Ik ben steeds een beetje huiverachtig om met anderstalige patronen aan de slag te gaan. Mijn ‘dagelijks Engels’ is best ok, maar naaitermen, dat is toch andere koek. Gelukkig hoefde ik mij nergens zorgen om te maken. Ik kreeg voor kerst het E-book ‘Naaien met Engelstalige patronen’ van Katrienette, dat ik naast me legde als naslagwerk. Bovendien is het patroon zelf ook super duidelijk geïllustreerd zodat je het zelfs bijna zonder de tekst te lezen stap voor stap kan volgen.

Doorgaan met het lezen van “Mijn eerste Traverse Bag van Noodlehead”

Mijn Thea… een twijfelaartje

Het kan wel eens gebeuren dat ik op het eerste zicht wild ben van een patroontje, maar dat ik gaandeweg begin te twijfelen of het wel mijn ding is. Zo ook met de Thea van Zonen 09. Ik zag heel wat toffe exemplaren passeren en omdat de patronen van Zonen 09 van topkwaliteit zijn, besloot ik de ‘vrouwelijke Theo‘ voor mezelf te kopen.

Het perfecte stofje had ik ook nog liggen… Ik kocht ooit tijdens een stockverkoop drie meter viscose bij Toverstof. Daarvan maakte ik mijn eerste Lux dress, maar ik had nog een mooie lap over. Nu schijnt blauw mij goed te staan… dus een hemdje in mijn lievelingskleur kon er nog wel bij.

Doorgaan met het lezen van “Mijn Thea… een twijfelaartje”

Rozig geluk – Kuoria van Hansedelli

Al krijg ik niet zo vaak ‘bestellingen’, als iemand uit mijn omgeving me vraagt om iets op maat te maken, zeg ik zelden neen. Voor mezelf heb ik nu stilaan wel genoeg tassen, dus ik ben altijd blij als ik mijn hobby kan uitvoeren ‘op kosten van een ander’. Het is een win-win situatie: ik kan lekker naaien en aan de prijs van het materiaal heeft die ander een mooie tas. In dit geval vroeg mijn collega me of ik een laptoptas kon maken voor haar nieuwe Dell computer. Met de Kuoria van Hansedelli in mijn achterhoofd zei ik volmondig ja!

Collegaatje ‘K’ wist goed wat ze wilde: een combinatie van zwart, roze en bloemen. In het begin zag ik dat niet volledig goed komen, want haar smaak ligt buiten mijn comfortzone. Maar in overleg met Mieke van Kbas kwamen we tot drie stoffen die heel mooi samen kleurden: zwart kunstleer voor de basis, roze kurkleer als accent en een fleurige canvas van Pieke Wieke als eyecatcher in en op de tas. Daarnaast koos ‘K’ voor ritsen op rol met roze-gouden tandjes en voor roze tassenband. Ook de nodige verstevigingen kocht collega ‘K’ bij Kbas.

Doorgaan met het lezen van “Rozig geluk – Kuoria van Hansedelli”

Eindelijk een passend vestje met rits

Wanneer ik ’s morgens uit bed kom, trek ik meestal snel een geritst vestje over mijn pyjama. Ik vind het heerlijk nog even zo rond te hangen voor ik in de douche spring. Jarenlang wisselde ik een sweatervest af met een vestje in dunne fleece. Dat vestje heb ik al twee keer hersteld met patches op de ellebogen: het zit heerlijk en buiten de doorgesleten ellebogen ziet het er nog prima uit. Toch werd het stilaan een beetje te marginaal om het te blijven doordragen, al deed ik dat nog steeds, tot groot jolijt van mijn ventje.

Het Burda Easy magazine 02/20 passeerde hier al eerder de revue. Ik maakte er al een jurkje en een trui uit, maar ik kocht het magazine eigenlijk voor het leuke vestje met rits dat erin staat. Toch durfde ik er niet meteen mee aan de slag, aangezien ik nog niet vaak een vestje maakte waar ik helemaal tevreden van was. De meeste exemplaren werden al snel aan vriendinnen of familie gegeven, wegens nét niet zoals ik het wilde.

Doorgaan met het lezen van “Eindelijk een passend vestje met rits”

Mijn Paulette van 12 stielen en 13 ongelukken

Bij elke linkparty van FibreMood overleggen de Girls en ik over wie welk stuk zal naaien. Zo ging Margot vorige keer resoluut voor een stoere Paulette blouse en koos ik voor een romantische Mabel. Al was de knoop niet zo snel doorgehakt deze keer, want Margot en ik durven al eens dezelfde smaak te hebben… Ik had dus wel graag de Paulette gemaakt en zij zag ook iets in de Mabel. Gelukkig valt al snel na de linkparty het magazine in de bus en kon ik alsnog aan de slag met de Paulette.

Een prachtige, zachte, kwalitatieve zijde van Liberty London (te koop bij Minerva) lag al een tijdje naar mij te lonken. Het is een stofje met een prachtige glans, een roze ondertoon en een mooie blauwe print waar je uren naar kan kijken. Omdat zo’n mooie stof niet te veel tralala nodig heeft, koos ik er -net als Margot- voor de Paulette zonder ruffles te maken.

Het is niet zo moeilijk om die ruffles weg te laten, maar je moet toch wel wat aanpassingen doen aan het patroon. Ik dacht simpelweg de beide delen van het voorpand aan elkaar te knippen, maar dat was niet zo’n goed idee. De ronding kwamen niet overeen en ik moest serieus ‘foefelen’ om ze min of meer aan elkaar te krijgen. Noot aan mezelf: volgende keer behoud je de naden en naai je gewoon de twee stukken aan elkaar. Maar bon, ik zette koppig door en knipte mijn voorpanden in één stuk.

Werken met zo’n mooi stofje, daar werd ik meteen heel gelukkig van. Bij elke geslaagde stap in het proces zag ik mezelf al flaneren in een chique blouse. Maar… de euforie was snel voorbij. Toen ik de ronde pas van de bovenrug in het rupand wilde naaien, bleek die een heel stuk te klein. Een verkeerde maat getekend in één van de patroondelen? Geen idee, maar ik loste het op met een stolpplooitje in mijn rugpand en het paste perfect in elkaar. Joepie, wat ben ik toch een goede probleemoplosser! Of niet?

Vanaf dat punt liep alles eigenlijk vlot. De werkbeschrijving is heel duidelijk en de mooie details van de blouse maakten mij weer helemaal blij. De stress van het niet-passende eendelige voorpand en van de niet-passende rugdelen smolt als sneeuw voor de zon. Zelfs het biesje van de armsplit ging verbazend vlot en zag er mooi uit. Zalig toch!

Tot… ik de kraag aan de hals moest bevestigen. Ik had het kunnen weten, maar mijn opstaand kraagje was niet minder dan vier centimeter te lang. Logisch, aangezien ik een plooi op de rug gelegd had en zo de ruimte tussen mijn schouders een stuk kleiner maakte. Damn, daar had ik dus niet over nagedacht… Ok, we kunnen niet meer terug: kraagje aanpassen en alsnog aanzetten. Weer een horde genomen! Ik voelde mij een krijger die vijand na vijand versloeg. Woehoe!

Ik had echter moeten weten dat het niet zo eenvoudig zou zijn… Ik mocht dan keer op keer de gevolgen van mijn fouten opvangen, het probleem schoof eigenlijk altijd op tot ik er niet meer omheen kon. Bij de eerste pas bleek de kraag nu zo smal te zijn, dat ze maar nét rond mijn hals paste. Mijn idee van een chique blouse die ik helemaal tot bovenaan kon dichtknopen werd ineens heel onrealistisch.

Ik maakte eerst de knoopsgaten van mijn manchetten, omdat ik er niet meteen uitkwam hoe ik het tekort aan omtrek aan de hals kon opvangen. Ja hoor, van die perfecte knoopsgaten werd ik weer heel blij. Een routchbaan, zo kan je dit naaiproces wel noemen! Na nog een paar keer passen, draaien en twijfelen besloot ik het knoopje aan de hals weg te laten, zodat ik toch wat ademruimte kreeg. Ik plaatste het knoopje daar vlak onder een centimeter lager, zodat ik het toch nog bijna-gesloten kan dragen.

Tot mijn groot geluk kan ik zeggen: eind goed, al goed. De blouse is even zacht, mooi, elegant en vrouwelijk als ik gedroomd had. Maar de weg er naartoe was een serieuse hindernispiste, om in militair jargon te spreken. Ik heb nog steeds niet de moed gehad om uit te zoeken waar ik mijn eerste fout gemaakt heb. Ik weet wel dat ik ontzettend veel geluk heb dat ik aan het einde van de rit toch nog met zo’n mooie blouse op stap mag gaan. Want deze prachtige zijde verpesten, dat zou ik mezelf nooit vergeven!

Heb jij ook zo’n stukken waarbij je telkens weer fouten maakt en corrigeert, om dan toch tot een leuk eindresultaat te komen? Ik hoor het graag!

Tot snel,
Lieve

Mijn nieuwe crush – een prachtige Stinger

Ik heb een nieuwe crush, ik kan niet stoppen met ernaar te kijken en ermee te showen. Indien niet in gebruik, hangt hij zelfs aan de muur als decoratie…. Voor alle duidelijkheid, het betreft niet mijn man, noch een derde partij maar wel een geweldige laptoptas. En niet zo maar eentje. Een exemplaar dat de ontwerpster van de Stinger, Girl in uniform Lieve, dan ook nog eens zelf voor mij heeft gemaakt. Geef toe, een mooier cadeautje kan je toch niet krijgen!

Doorgaan met het lezen van “Mijn nieuwe crush – een prachtige Stinger”

Linken in de lente met Rosa

Voor diegenen die het nog niet gemerkt hebben… het is lente en de eerste warmere dagen met zonnestralen, bloemetjes en heel veel goesting in ijs zijn al gepasseerd. Dat vroeg ook om een inspectie van mijn stofjesstapel. Wat kan ik zoal maken, dat me dat dartele lentegevoel geeft?

De linkparty van FibreMood kwam als geroepen want in deze editie viel mijn oog op een leuke meisjesjurk. Het schoot me te binnen dat het weer lang geleden was dat ik iets voor mijn nichtje gemaakt had. Deze Rosa jurk kon daar verandering in brengen. De jongedame draagt graag kleedjes en rokjes en haar favoriete kleuren zijn roze, paars en groen. Ze is dus een ideaal slachtoffer voor mijn naaiwoede. Mijn eerste idee was om haar te verrassen met een prinsessenkleed en dus wou ik Rosa gewoon een beetje verlengen met een korte sleep achteraan. Maar toen ik in Stitch en Co aan het rondsnuisteren was voor glitterstofjes, viel mijn oog op een print waar ik instant lentekriebels van kreeg. Groen en roze, ik werd er instant happy van. Change of plan dus. Geen prinsessenjurk maar een lentejurk. Mijn broer verzekerde me dat ze dat ook leuk zou vinden dus volgde ik braaf het patroon voor een lentekleedje.

Doorgaan met het lezen van “Linken in de lente met Rosa”

Brenda: pure elegantie

Ken je dat, als een blok voor een patroontje vallen, nog voor je het zelfs goed hebt bekeken? Dat overkwam mij met deze elegante Brenda van Designer Stitch!

Zoals we het gewend zijn van Designer Stitch, bevat het patroon ook deze keer weer tal van mogelijkheden. Je kan kiezen voor een rechte of een wijde rok, telkens in verschillende lengtes. De hals werk je af in een V of gewoon rond. Voor de mouwen kan je kiezen uit drie modieuze variaties: een ‘Bishop sleeve’, een ‘Petal sleeve’ of een 3/4 sleeve met pleated cuff’, waar ik meteen verliefd op werd. Ik ging bij mijn Brenda voor een elegante V-hals, 3/4 mouwen en een rechte rok tot boven de knie. Het patroon voorziet een blinde rits op de rug, maar in ‘mijn’ versie is een rits helemaal niet nodig. Bij de ronde hals zou ik er natuurlijk wel voor kiezen… maar het patroon is gemaakt voor Scuba crêpe en die is voldoende rekbaar.

Het stofje van Fabricated, daar droomde ik online al lang van… de prachtige kleuren en print trokken mij enorm aan, maar ik had nog nooit met scuba crêpe gewerkt en dat schrikte mij een beetje af. Dat de aanbevolen stof voor de Brenda scuba crêpe is, haalde mij over de schreef. De stof was in het echt nog mooier dan op mijn computerscherm. Dat verdiende een vreugdedansje!

Doorgaan met het lezen van “Brenda: pure elegantie”

Een fleurige Anna II uit Mijn Tas II

Als het juiste tassenpatroon samenkomt met de juiste stof, dan gebeuren er mooie dingen in tassenland…

Toen het Engelse Minerva deze prachtige gebloemde canvas van ArtGallery in mijn bus dropte, ging ik op zoek naar een patroontje in mijn -intussen uitgebreide- ‘bibliotheek’. Ik wilde heel graag iets maken uit ‘Mijn Tas 2′, een van mijn favoriete tassenboeken. Ik hoopte dat de stof de hoofdrol zou spelen in de tas, want zo’n kwaliteitscanvas is te mooi een om een bijrolletje te spelen. De Anna II uit het boek leent zich perfect voor dit doel.

Doorgaan met het lezen van “Een fleurige Anna II uit Mijn Tas II”