Maand: oktober 2016

De ‘Lieve’ jurk

Gepubliceerd op door Girls in Uniform9 reacties

Er zijn zo van die dagen dat je je geïnspireerd voelt. Het lijkt wel alsof je alles aankan, en je barst van de energie. Op zo’n dag durf ik meer dan anders. Zo kwam het, dat ik opnieuw met mijn prachtige bloemenstofje aan de slag ging, en zelf een jurkje ontwierp.

In welk kleedje voel ik mij elegant en sexy? Wat draag ik graag op een zonnige dag? Wat past bij de print van het zwierige tricootje? Die vragen stelde ik mij voor ik aan de slag ging met het patroon. Aangezien ik geen jota verstand heb van patroontekenen, baseerde ik mij op een luchtig vakantiejurkje dat ik al jaren met plezier draag. Ik legde het op mijn patroonpapier, en tekende de contouren over tot onder de borst. Op die lijnen legde ik een topje, waarvan ik de bovenste helft overtekende en knipte.

Het was een simpel ontwerp voor een jurkje met spaghettibandjes. Ik paste na elke stap, zodat ik het letterlijk op mijn lijf kon maken. img_2213Gaandeweg besefte ik, dat die spaghettibandjes toch niet zo mooi zouden worden als in mijn fantasie, dus hertekende ik het naar een halterjurk.

Bovenaan het borststuk, fronste ik de stof, voor een licht hartvorming decolleté. De tricot is doorschijnend, dus voerde ik de jurk volledig. De zilveren, fold over elastiek boordt het bovenlijfje af en loopt door in de nek.

Op een weekendje Brugge met mijn vriendin Katrien, bleek onze kamer het ideale decor voor een fotoshoot in stijl… Een beetje onwennig vleide ik mij neer op de sofa. Et voilà, dit is het resultaat!

Wat vind je ervan?

Tot snel,
Lieve

Het tornmesje: een fantastische uitvinding!

Gepubliceerd op door Girls in Uniform10 reacties

Het tornmesje, in het frans découd-vite en in de volksmond décovit, is één van mijn favoriete naaitools. Niet zozeer omwille van haar functie – het losmaken van stiksels –  want dat betekent dat er weer één van mijn naaiexperimenten mislukt is. Telkens als ik het moet bovenhalen bewonder ik haar vorm, een soort bbqvork met een lange smalle tand en een korte tand met een bolletje. Wie is er ooit op gekomen om dit mesje te ontwerpen als handige naaihulp?

Eigenlijk weet niemand exact wanneer het tornmesje is ontstaan, vermoedelijk ergens op het einde van de 19e eeuw door een slimme naai(st)er. Een van de eerste patenten werd uitgegeven in 1883 aan W. Miller in de VS voor een vingerhoedje met een klein mesje aan. Dit mesje sneed de draden van naaisels op dezelfde manier door als de huidige tornmesjes. Pas in 1898 ontwierp ene John Fisher in Canada een instrumentje dat enkel bedoeld was om draadjes door te snijden.

patent-miller

Patent W.Miller  1883 (www.google.com)

Enkele jaren later, in 1904, ontstond het eerste tornmesje met de bewuste vorkvorm.

patent-minter

Patent Minter 1904 (www.google.com)

Pas in 1973 wordt in de VS een patent voor veertien jaar aangevraagd voor het tornmesje in de huidige vorm. Had mijnheer Ament ooit durven dromen dat zijn mesje 43 jaar later zowat standaard in elke naaidoos zou zitten?

20160805_161639

In mijn naaidoos zitten er alvast drie. Hoeveel exemplaren hebben jullie?

Tot schrijfs,

Tatiana

 

 

Bloemenweelde

Gepubliceerd op door Girls in Uniform6 reacties

Er zijn zo van die stofjes waar je meteen verliefd op wordt… Toen ik vorig jaar door de stoffen van de outlet-parkingverkoop bij Mertens Mercerie snuisterde, trokken de vrolijke rode klaprozen meteen mijn aandacht. Er zat nog drie meter op de rol, en die werd de mijne!

Mijn eerste idee was een hele mooie, lange, vloeiende jurk te maken. Maar waarom die prachtige stof verspillen aan één stuk, als ik er drie kan maken? Ik koos voor twee jurkjes en een zwierig rokje. burdaIn Burda Classics herfst/winter 2013/14 stond een prachtige halterjurk en ik ging, onder de deskundige leiding van Susi en Katrien van Boho Atelier, aan de slag. Jammer genoeg liep de lessenreeks eind mei ten einde, en bleef de jurk dus half afgewerkt liggen. Op de een of andere manier begrijp ik niets van de beschrijvingen in Burda, en ik durfde het niet aan ze alleen af te werken.

Gelukkig wilde mijn vriendin Liesbeth een namiddagje samen met mij naaien. Ze begreep, net als ik, weinig van de beschrijving, maar twee hoofden denken beter dan een, en stap voor stap begon de jurk er toch op te lijken. Ik was dan ook in de wolken: mijn feestjurk zou op tijd klaar zijn voor ons tienjarig huwelijksfeestje begin september. Maar Liesbeth was pas vertrokken, of het ging alweer mis… Het is een superdun en fragiel tricootje, en de afwerking van de zoom ging volledig mis. Mijn mooie feestjurk is een stuk korter geworden dan voorzien, en daar word ik wel een beetje droevig van. Ze is eerder geschikt voor een dagje aan het strand, als voor een chique cocktailparty…

Ik ben nog op zoek naar een manier om de verloren lengte te compenseren. Met een lint, of een kantrand misschien. Of heb jij een leuke tip voor mij? Ik lees het graag!

Tot snel!
Lieve