Mijn tweede naailes bij Queen B in Scherpenheuvel, om lingerie te leren maken. We zijn klaar voor het zware werk: een beha. Sabine waarschuwde ons dat dit niet zo makkelijk werd als een slip, en begon eerst met wat theorie.
Een heleboel uitleg rond soorten kant (rekbare kant , welke kantzijde de meeste rekwaarde heeft, rekening houden met de tekening die gespiegeld moet terugkeren in de cups), het gebruik van charmeuse en tule, picot elastiek en de zaagtandsteek. Kan je nog volgen?
Soit, er zit dus een technisch kantje aan het hele maakproces van een beha. Gelukkig krijgen we van Sabine een gedetailleerde werkbeschrijving, en een uitgetekend patroon voor elke dame, zodat we met onze persoonlijk project kunnen starten. Omdat de patroondelen voor een beha uit lycra en kant niet helemaal overeenkomen, moeten we als groep kiezen. We besluiten om voor een exemplaar uit kant te gaan. De materialen krijgen we allemaal in mooi pakketje, tot de strikjes voor op de beha toe. Gelukkig, want ik zie mezelf nog niet alle stoffenwinkel afschuimen op zoek naar charmeuse, rekbare kant en goede kwaliteit picotelastiek. Bij Sabine ben ik zeker dat het goede kwaliteit is.
Het vraagt de tweede en het overgrote deel van mijn derde naaidag om tot een beha te komen. Gelukkig is het gezellig naaien met vijf dames, en wordt er naast naaien ook voldoende gebabbeld, onder het genot van koekjes en nootjes.
Hoewel Sabine ons begeleidt bij elke stap, weet ik niet goed waar ik mee bezig ben. Het is pas als je de meeste patroondeeltjes aan elkaar zet, dat je langzamerhand ziet wat je gemaakt hebt. Tot er daar plots een beha voor je ligt. Terwijl ik met verbazing naar dat zwarte ding zit te kijken, merkt Sabine lachend op: “Ja Margot, je hebt echt een beha gemaakt. Ga hem maar eens passen”. Hij zit supercomfortabel. Als je het stiksel in detail zou bekijken, merk je snel de foutjes en de scheve lijnen op. Maar hey, ik ben een beginner hé…
Mijn beha is niet perfect, maar ik weet nu hoe het moet. Net zoals met alles dat je naait, is het nu een kwestie van oefenen en proberen. Ik heb weer iets leren te maken, waarvan ik dacht dat ik het nooit zou kunnen. 
Veel respect voor Sabine die van haar hobby haar beroep maakte en schitterende dingen weet te maken met kant en lycra. Ik zit daar nog lang niet, maar heb weer wat drempelvrees overwonnen.
Tot schrijfs,
Margot
Ik stikte eerst mijn tunneltje voor de rijgveter en naaide daarna de naden aan elkaar. De uiteinden van het tunneltje had ik eerst nog dubbel kunnen stikken zodat de uiteinden niet zouden rafelen. Ik weet niet of ik gewoon lui was of met mijn hoofd er niet bij maar soit, ik heb dat dus niet gedaan. Maar omdat je die rijgveters feitelijk nooit losmaakt, is het zelfs niet nodig.
Voila, een leuke set gewichtjes, om stylish om je papieren tegen te houden en geen gezeul meer met conservenblikken. Nu nog hopen dat die vriendin er tevreden mee is…
Girls in Uniform 