Voor ik begon te naaien, breide ik truien, mutsen, sjaals… voor zowat iedereen om mij heen die dat toeliet. Het was een stuk moeilijker om voor mezelf te breien, want niets paste zoals ik het wilde. Dus stopte ik met breien op het moment dat ik begon te naaien. Maar ik dééd dat wel graag… en af en toe kriebelt het nog.

Toen bij Creasis de workshop ‘Over Vlaamse wegen – colsjaal’ online kwam, deed ik een oproep op Facebook naar een gewillig ‘slachtoffer’. Ik zie mezelf niet rondlopen met deze mooie cirkelsjaal, maar ik wilde hem wél graag breien. Brenda vond zo’n sjaal echt iets voor haar, dus we kwamen overeen dat ik hem voor haar zou breien. Spannend wel, want wat als er iets mis zou gaan???

Eerder volgde ik al een online workshop bij Creasis om een Noorse trui te leren breien, dus ik wist al ongeveer hoe het in zijn werk ging. Je krijgt een geschreven handleiding en alle technieken worden uitgelegd in kleine filmpjes. Daarnaast kan je ook via verschillende kanalen bij Creasis terecht als je vragen of zorgen hebt. Heerlijk breien op je eigen tempo dus, maar mét professionele begeleiding.

Je koopt een pakket met daarin een papieren beschrijving, online beschrijving, instructievideo’s, wol, steekmarkeerders en – als je dat wil – breinaalden. De sjaal bestaat uit twee kleuren Basic Merino van Katia die je kan kiezen uit een uitgebreide kleurenkaart. Voor haar sjaal koos Brenda paars en zwart, een hele leuke combo.

De sjaal is geschikt voor breisters met een beetje ervaring. Er komt af en toe wat telwerk bij kijken, maar eens je het rondbreien in de vingers hebt, gaat het vlot. Ik breide gewoon lekker voor de televisie. In de rijen dat ik moest tellen, miste ik soms wel wat van het programma, maar ik kon vlotjes volgen. Heel leuk en ontspannend om te doen.

Zoals we van haar gewend zijn, poseerde Brenda met veel flair voor de foto’s. Wat staat hij haar goed, deze leuke cirkelsjaal. Heerlijk toch, dat ze mij haar breisel toevertrouwde!

Tot snel,
Lieve